मुख्यं गम्यताम्

Try searching

Quick links

Crawlable search page

Skandapurāṇam — Setukhaṇḍaḥ, adhyāya 47

3
Brahmakhaṇḍaḥ · Setukhaṇḍaḥ · 47

brahmahatyotpattihetunirūpaṇam

ṛṣaya ūcuḥ

rākṣasasya vadhātsūta rāvaṇasya mahāmune ||

brahmahatyā kathamabhūdrāghavasya mahātmanaḥ

||1||

राक्षसस्य वधात्सूत रावणस्य महामुने ॥

ब्रह्महत्या कथमभूद्राघवस्य महात्मनः

brāhmaṇasya vadhātsūta brahmahatyābhijāyate ||

na brāhmaṇo daśagrīvaḥ kathaṃ tadvada no mune

||2||

ब्राह्मणस्य वधात्सूत ब्रह्महत्याभिजायते ॥

न ब्राह्मणो दशग्रीवः कथं तद्वद नो मुने

brahmahatyā bhavetkrūrā rāmacaṃdrasya dhīmataḥ ||

etannaḥ śraddadhānānāṃ vada kāruṇyato'dhunā

||3||

ब्रह्महत्या भवेत्क्रूरा रामचंद्रस्य धीमतः ॥

एतन्नः श्रद्दधानानां वद कारुण्यतोऽधुना

iti pṛṣṭastataḥ sūto naimiṣāraṇyavāsibhiḥ ||

vaktuṃ pracakrame teṣāṃ praśnasyottaramuttamam

||4||

इति पृष्टस्ततः सूतो नैमिषारण्यवासिभिः ॥

वक्तुं प्रचक्रमे तेषां प्रश्नस्योत्तरमुत्तमम्

śrīsūta uvāca

brahmaputro mahātejāḥ pulastyonāma vai dvijāḥ ||

babhūva tasya putro'bhūdviśravā iti viśrutaḥ

||5||

ब्रह्मपुत्रो महातेजाः पुलस्त्योनाम वै द्विजाः ॥

बभूव तस्य पुत्रोऽभूद्विश्रवा इति विश्रुतः

tasya putraḥ pulastya sya viśravā munipuṃgavāḥ ||

cirakālaṃ tapastepe devairapi suduṣkaram

||6||

तस्य पुत्रः पुलस्त्य स्य विश्रवा मुनिपुंगवाः ॥

चिरकालं तपस्तेपे देवैरपि सुदुष्करम्

tapaḥ kurvati tasmiṃstu sumālī nāma rākṣasaḥ ||

pātālalokādbhūlokaṃ sarvaṃ vai vicacāra ha

||7||

तपः कुर्वति तस्मिंस्तु सुमाली नाम राक्षसः ॥

पाताललोकाद्भूलोकं सर्वं वै विचचार ह

hemaniṣkāṃgadadharaḥ kālameghanibhacchaviḥ ||

samādāya sutāṃ kanyāṃ padmahīnāmiva śriyam

||8||

हेमनिष्कांगदधरः कालमेघनिभच्छविः ॥

समादाय सुतां कन्यां पद्महीनामिव श्रियम्

vicaransa mahīpṛṣṭhe kadācitpuṣpakasthitam ||

dṛṣṭvā viśravasaḥ putraṃ kuberaṃ vai dhaneśvaram

||9||

विचरन्स महीपृष्ठे कदाचित्पुष्पकस्थितम् ॥

दृष्ट्वा विश्रवसः पुत्रं कुबेरं वै धनेश्वरम्

ciṃtayāmāsa vipreṃdrāḥ sumālī sa tu rākṣasaḥ ||

kuberasadṛśaḥ putro yadyasmākaṃ bhaviṣyati

||10||

चिंतयामास विप्रेंद्राः सुमाली स तु राक्षसः ॥

कुबेरसदृशः पुत्रो यद्यस्माकं भविष्यति

vayaṃ varddhāmahe sarve rākṣasā hyakutobhayāḥ ||

vicāryaivaṃ nijasutāmabravīdrākṣaseśvaraḥ

||11||

वयं वर्द्धामहे सर्वे राक्षसा ह्यकुतोभयाः ॥

विचार्यैवं निजसुतामब्रवीद्राक्षसेश्वरः

sute pradānakālo'dya tava kaikasi śobhane ||

adya te yauvanaṃ prāptaṃ taddeyā tvaṃ varāya hi

||12||

सुते प्रदानकालोऽद्य तव कैकसि शोभने ॥

अद्य ते यौवनं प्राप्तं तद्देया त्वं वराय हि

apradānena putrīṇāṃ pitaro duḥkhamāpnuyuḥ ||

kiṃ ca sarvaguṇotkṛṣṭā lakṣmīriva sute śubhe

||13||

अप्रदानेन पुत्रीणां पितरो दुःखमाप्नुयुः ॥

किं च सर्वगुणोत्कृष्टा लक्ष्मीरिव सुते शुभे

pratyākhyānabhayātpuṃbhirna ca tvaṃ prārthyase śubhe ||

kanyāpitṛtvaṃ duḥkhāya sarveṣāṃ mānakāṃkṣiṇām

||14||

प्रत्याख्यानभयात्पुंभिर्न च त्वं प्रार्थ्यसे शुभे ॥

कन्यापितृत्वं दुःखाय सर्वेषां मानकांक्षिणाम्

na jāne'haṃ varaḥ ko vā varayediti kanyake ||

sā tvaṃ pulastyatanayaṃ muniṃ viśravasaṃ dvijam

||15||

न जानेऽहं वरः को वा वरयेदिति कन्यके ॥

सा त्वं पुलस्त्यतनयं मुनिं विश्रवसं द्विजम्

pitāmahakulodbhūtaṃ varayasva svayaṃgatā ||

kuberatulyāstanayā bhaveyuste na saṃśayaḥ

||16||

पितामहकुलोद्भूतं वरयस्व स्वयंगता ॥

कुबेरतुल्यास्तनया भवेयुस्ते न संशयः

kaikasī tadvacaḥ śrutvā sā kanyā pitṛgauravāt ||

aṃgīcakāra tadvākyaṃ tathāstviti śucismitā

||17||

कैकसी तद्वचः श्रुत्वा सा कन्या पितृगौरवात् ॥

अंगीचकार तद्वाक्यं तथास्त्विति शुचिस्मिता

parṇaśālāṃ muniśreṣṭhā gatvā viśravaso muneḥ ||

atiṣṭhadaṃtike tasya lajjamānā hyadhomukhī

||18||

पर्णशालां मुनिश्रेष्ठा गत्वा विश्रवसो मुनेः ॥

अतिष्ठदंतिके तस्य लज्जमाना ह्यधोमुखी

tasminnavasare viprāḥ pulastyatanayaḥ sudhīḥ ||

agnihotramupāste sma jvalatpāvakasannibhaḥ

||19||

तस्मिन्नवसरे विप्राः पुलस्त्यतनयः सुधीः ॥

अग्निहोत्रमुपास्ते स्म ज्वलत्पावकसन्निभः

saṃdhyākālamatikrūramaviciṃtya tu kaikasī ||

abhyetya taṃ muniṃ subhrūḥ piturvacanagauravāt

||20||

संध्याकालमतिक्रूरमविचिंत्य तु कैकसी ॥

अभ्येत्य तं मुनिं सुभ्रूः पितुर्वचनगौरवात्

tasthāvadhomukhī bhūmiṃ likhatyaṃguṣṭhakoṭinā ||

viśravāstāṃ vilokyātha kaikasīṃ tanumadhyamām ||

uvāca sasmito viprāḥ pūrṇacaṃdranibhānanām

||21||

तस्थावधोमुखी भूमिं लिखत्यंगुष्ठकोटिना ॥

विश्रवास्तां विलोक्याथ कैकसीं तनुमध्यमाम् ॥

उवाच सस्मितो विप्राः पूर्णचंद्रनिभाननाम्

viśravā uvāca

śobhane kasya putrī tvaṃ kuto vā tvamihāgatā

||22||

शोभने कस्य पुत्री त्वं कुतो वा त्वमिहागता

kāryaṃ kiṃ vā tvamuddiśya vartase'tra śucismite ||

yathārthato vadasvādya mama sarvamaniṃdite

||23||

कार्यं किं वा त्वमुद्दिश्य वर्तसेऽत्र शुचिस्मिते ॥

यथार्थतो वदस्वाद्य मम सर्वमनिंदिते

itīritā kaikasī sā kanyā baddhāṃjalirdvijāḥ ||

uvāca taṃ muniṃ prahvā vinayena samanvitā

||24||

इतीरिता कैकसी सा कन्या बद्धांजलिर्द्विजाः ॥

उवाच तं मुनिं प्रह्वा विनयेन समन्विता

tapaḥ prabhāvena mune madabhiprāyamadya tu ||

vettumarhasi samyaktvaṃ pulastyakuladīpana

||25||

तपः प्रभावेन मुने मदभिप्रायमद्य तु ॥

वेत्तुमर्हसि सम्यक्त्वं पुलस्त्यकुलदीपन

ahaṃ tu kaikasī nāma sumāliduhitā mune ||

mattātasyājñayā brahmaṃstavāṃtikamupāgatā

||26||

अहं तु कैकसी नाम सुमालिदुहिता मुने ॥

मत्तातस्याज्ञया ब्रह्मंस्तवांतिकमुपागता

śeṣa tvaṃ jñānadṛṣṭyādya jñātumarhasyasaṃśayaḥ ||

kṣaṇaṃ dhyātvā muniḥ prāha viśravāḥ sa tu kaikasīm

||27||

शेष त्वं ज्ञानदृष्ट्याद्य ज्ञातुमर्हस्यसंशयः ॥

क्षणं ध्यात्वा मुनिः प्राह विश्रवाः स तु कैकसीम्

mayā te viditaṃ subhrūrmanogatamabhīpsitam ||

putrābhilāṣiṇī sā tvaṃ māmagāḥ sāṃprataṃ śubhe

||28||

मया ते विदितं सुभ्रूर्मनोगतमभीप्सितम् ॥

पुत्राभिलाषिणी सा त्वं मामगाः सांप्रतं शुभे

sāyaṃkāle'dhunā krūre yasmānmāṃ tvamupāgatā ||

putrābhilāṣiṇī bhūtvā tasmāttvāṃ prabravīmyaham

||29||

सायंकालेऽधुना क्रूरे यस्मान्मां त्वमुपागता ॥

पुत्राभिलाषिणी भूत्वा तस्मात्त्वां प्रब्रवीम्यहम्

śṛṇuṣvāvahitā rāme kaikasī tvamaniṃdite ||

dāruṇāndāruṇākārāndāruṇābhijanapriyān

||30||

शृणुष्वावहिता रामे कैकसी त्वमनिंदिते ॥

दारुणान्दारुणाकारान्दारुणाभिजनप्रियान्

janayiṣyasi putrāṃstvaṃ rākṣasānkrūrakarmaṇaḥ ||

śrutvā tadvacanaṃ sā tu kaikasī praṇipatya tam

||31||

जनयिष्यसि पुत्रांस्त्वं राक्षसान्क्रूरकर्मणः ॥

श्रुत्वा तद्वचनं सा तु कैकसी प्रणिपत्य तम्

pulastyatanayaṃ prāha kṛtāṃjalipuṭā dvijāḥ ||

bhagavadīdṛśāḥ putrāstvattaḥ prāptuṃ na yujyate

||32||

पुलस्त्यतनयं प्राह कृतांजलिपुटा द्विजाः ॥

भगवदीदृशाः पुत्रास्त्वत्तः प्राप्तुं न युज्यते

ityuktaḥ sa muniḥ prāha kaikasīṃ tāṃ sumadhyamām ||

madvaṃśānuguṇaḥ putraḥ paścimaste bhaviṣyati

||33||

इत्युक्तः स मुनिः प्राह कैकसीं तां सुमध्यमाम् ॥

मद्वंशानुगुणः पुत्रः पश्चिमस्ते भविष्यति

dhārmikaḥ śāstravicchāṃto na tu rākṣasaceṣṭitaḥ ||

ityuktā kaikasī viprāḥ kāle katipaye gate

||34||

धार्मिकः शास्त्रविच्छांतो न तु राक्षसचेष्टितः ॥

इत्युक्ता कैकसी विप्राः काले कतिपये गते

suṣuve tanayaṃ krūraṃ rakṣorūpaṃ bhayaṃkaram ||

dvipaṃcaśīrṣaṃ kumatiṃ viṃśadbāhuṃ bhayānakam

||35||

सुषुवे तनयं क्रूरं रक्षोरूपं भयंकरम् ॥

द्विपंचशीर्षं कुमतिं विंशद्बाहुं भयानकम्

tāmroṣṭhaṃ kṛṣṇavadanaṃ raktaśmaśru śiroruham ||

mahādaṃṣṭraṃ mahākāyaṃ lokatrāsakaraṃ sadā

||36||

ताम्रोष्ठं कृष्णवदनं रक्तश्मश्रु शिरोरुहम् ॥

महादंष्ट्रं महाकायं लोकत्रासकरं सदा

daśagrīvābhidhaḥ so'bhūttathā rāvaṇa nāmavān ||

rāvaṇānaṃtaraṃ jātaḥ kumbhakarṇābhidhaḥ sutaḥ

||37||

दशग्रीवाभिधः सोऽभूत्तथा रावण नामवान् ॥

रावणानंतरं जातः कुम्भकर्णाभिधः सुतः

tataḥ śūrpaṇakhā nāmnā krūrā jajñe ca rākṣasī ||

tato babhūva kaikasyā vibhīṣaṇa iti śrutaḥ

||38||

ततः शूर्पणखा नाम्ना क्रूरा जज्ञे च राक्षसी ॥

ततो बभूव कैकस्या विभीषण इति श्रुतः

paścimastanayo dhīmāndhārmiko vedaśāstravit ||

ete viśravasaḥ putrā daśagrīvādayo dvijāḥ

||39||

पश्चिमस्तनयो धीमान्धार्मिको वेदशास्त्रवित् ॥

एते विश्रवसः पुत्रा दशग्रीवादयो द्विजाः

ato daśagrīvavadhātkumbhakarṇavadhādapi ||

brahmahatyā samabhavadrāmasyākliṣṭakarmaṇaḥ

||40||

अतो दशग्रीववधात्कुम्भकर्णवधादपि ॥

ब्रह्महत्या समभवद्रामस्याक्लिष्टकर्मणः

atastacchāṃtaye rāmo liṃgaṃ rāmeśvarābhidham ||

sthāpayāmāsa vidhinā vaidikena dvijottamāḥ

||41||

अतस्तच्छांतये रामो लिंगं रामेश्वराभिधम् ॥

स्थापयामास विधिना वैदिकेन द्विजोत्तमाः

evaṃ rāvaṇaghātena brahmahatyāsamudbhavaḥ ||

samabhūdrāmacaṃdrasya lokakāṃtasya dhīmataḥ

||42||

एवं रावणघातेन ब्रह्महत्यासमुद्भवः ॥

समभूद्रामचंद्रस्य लोककांतस्य धीमतः

tatsahaitukamākhyātaṃ bhavatāṃ brahmaghātajam ||

pāpaṃ yacchāṃtaye rāmo liṃgaṃ prātiṣṭhipatsvayam

||43||

तत्सहैतुकमाख्यातं भवतां ब्रह्मघातजम् ॥

पापं यच्छांतये रामो लिंगं प्रातिष्ठिपत्स्वयम्

evaṃ liṃgaṃ pratiṣṭhāpya rāmacandro'tidhārmikaḥ ||

mene kṛtārthamātmānaṃ sasītā varajo dvijāḥ

||44||

एवं लिंगं प्रतिष्ठाप्य रामचन्द्रोऽतिधार्मिकः ॥

मेने कृतार्थमात्मानं ससीता वरजो द्विजाः

brahmahatyā gatā yatra rāmacaṃdrasya bhūpateḥ ||

tatra tīrthamabhūtkiṃcidbrahmahatyāvimocanam

||45||

ब्रह्महत्या गता यत्र रामचंद्रस्य भूपतेः ॥

तत्र तीर्थमभूत्किंचिद्ब्रह्महत्याविमोचनम्

tatra snānaṃ mahāpuṇyaṃ brahmahatyāvināśanam ||

dṛśyate rāvaṇo'dyāpi chāyārūpeṇa tatra vai

||46||

तत्र स्नानं महापुण्यं ब्रह्महत्याविनाशनम् ॥

दृश्यते रावणोऽद्यापि छायारूपेण तत्र वै

tadagre nāgalokasya bilamasti mahattaram ||

daśagrīvavadhotpannāṃ brahmahatyāṃ balīyasīm

||47||

तदग्रे नागलोकस्य बिलमस्ति महत्तरम् ॥

दशग्रीववधोत्पन्नां ब्रह्महत्यां बलीयसीम्

tadbilaṃ prāpayāmāsa jānakīramaṇo dvijāḥ ||

tasyopari bilasyātha kṛtvā maṇḍapamuttamam

||48||

तद्बिलं प्रापयामास जानकीरमणो द्विजाः ॥

तस्योपरि बिलस्याथ कृत्वा मण्डपमुत्तमम्

bhairavaṃ sthāpayāmāsa rakṣārthaṃ tatra rāghavaḥ ||

bhairavājñāparitrastā brahmahatyā bhayaṃkarī

||49||

भैरवं स्थापयामास रक्षार्थं तत्र राघवः ॥

भैरवाज्ञापरित्रस्ता ब्रह्महत्या भयंकरी

nāśaknottadbilādūrdhvaṃ nirgaṃtuṃ dvijasattamāḥ ||

tasminneva bile tasthau brahmahatyā nirudyamā

||50||

नाशक्नोत्तद्बिलादूर्ध्वं निर्गंतुं द्विजसत्तमाः ॥

तस्मिन्नेव बिले तस्थौ ब्रह्महत्या निरुद्यमा

rāmanāthamahāliṃgaṃ dakṣiṇe girijā mudā ||

vartate paramānaṃdaśivasyārdhaśarīriṇī

||51||

रामनाथमहालिंगं दक्षिणे गिरिजा मुदा ॥

वर्तते परमानंदशिवस्यार्धशरीरिणी

ādityasomau vartete pārśvayostatra śūlinaḥ ||

devasya purato vahnī rāmanāthasya vartate

||52||

आदित्यसोमौ वर्तेते पार्श्वयोस्तत्र शूलिनः ॥

देवस्य पुरतो वह्नी रामनाथस्य वर्तते

āste śatakratuḥ prācyāmāgneyāṃ ca tathā'nalaḥ ||

āste yamo dakṣiṇasyāṃ rāmanāthasya sevakaḥ

||53||

आस्ते शतक्रतुः प्राच्यामाग्नेयां च तथाऽनलः ॥

आस्ते यमो दक्षिणस्यां रामनाथस्य सेवकः

nairṛte nirṛtirviprā vartate śaṃkarasya tu ||

vāruṇyāṃ varuṇo bhaktyā sevate rāghaveśvaram

||54||

नैर्ऋते निर्ऋतिर्विप्रा वर्तते शंकरस्य तु ॥

वारुण्यां वरुणो भक्त्या सेवते राघवेश्वरम्

vāyavye tu diśo bhāge vāyurāste śivasya tu ||

uttarasyāṃ ca dhanado rāmanāthasya vartate

||55||

वायव्ये तु दिशो भागे वायुरास्ते शिवस्य तु ॥

उत्तरस्यां च धनदो रामनाथस्य वर्तते

īśānye'sya ca digbhāge maheśo vartate dvijāḥ ||

vināyaka kumārau ca mahādevasutāvubhau

||56||

ईशान्येऽस्य च दिग्भागे महेशो वर्तते द्विजाः ॥

विनायक कुमारौ च महादेवसुतावुभौ

yathāpradeśaṃ vartete rāmanāthālaye'dhunā ||

vīrabhadrādayaḥ sarve maheśvaragaṇeśvarāḥ

||57||

यथाप्रदेशं वर्तेते रामनाथालयेऽधुना ॥

वीरभद्रादयः सर्वे महेश्वरगणेश्वराः

yathāpradeśaṃ vartaṃte rāmanāthālaye sadā ||

munayaḥ pannagāḥ siddhā gandharvāpsarasāṃ gaṇāḥ

||58||

यथाप्रदेशं वर्तंते रामनाथालये सदा ॥

मुनयः पन्नगाः सिद्धा गन्धर्वाप्सरसां गणाः

saṃtuṣyamāṇahṛdayā yatheṣṭaṃ śivasannidhau ||

vartaṃte rāmanāthasya sevārthaṃ bhaktipūrvakam

||59||

संतुष्यमाणहृदया यथेष्टं शिवसन्निधौ ॥

वर्तंते रामनाथस्य सेवार्थं भक्तिपूर्वकम्

rāmanāthasya pūjārthaṃ śrotriyānbrāhmaṇānbahūn ||

rāmeśvare raghupatiḥ sthāpayāmāsa pūjakān

||60||

रामनाथस्य पूजार्थं श्रोत्रियान्ब्राह्मणान्बहून् ॥

रामेश्वरे रघुपतिः स्थापयामास पूजकान्

rāmapratiṣṭhitānviprānhavyakavyādinārcayet ||

tuṣṭāste toṣitāḥ sarvā pitṛbhiḥ sahadevatāḥ

||61||

रामप्रतिष्ठितान्विप्रान्हव्यकव्यादिनार्चयेत् ॥

तुष्टास्ते तोषिताः सर्वा पितृभिः सहदेवताः

tebhyo bahudhanāngrāmānpradadau jānakīpatiḥ ||

rāmanāthamahādeva naivedyārthamapi dvijāḥ

||62||

तेभ्यो बहुधनान्ग्रामान्प्रददौ जानकीपतिः ॥

रामनाथमहादेव नैवेद्यार्थमपि द्विजाः

bahūngrāmānbahudhanaṃ pradadau lakṣmaṇāgrajaḥ ||

hārakeyūrakaṭakaniṣkādyābharaṇāni ca

||63||

बहून्ग्रामान्बहुधनं प्रददौ लक्ष्मणाग्रजः ॥

हारकेयूरकटकनिष्काद्याभरणानि च

anekapaṭṭa vastrāṇi kṣaumāṇi vividhāni ca ||

rāmanāthāya devāya dadau daśarathātmajaḥ

||64||

अनेकपट्ट वस्त्राणि क्षौमाणि विविधानि च ॥

रामनाथाय देवाय ददौ दशरथात्मजः

gaṃgā ca yamunā puṇyā sarayūśca sarasvatī ||

setau rāmeśvaraṃ devaṃ bhajaṃte svāghaśāṃtaye

||65||

गंगा च यमुना पुण्या सरयूश्च सरस्वती ॥

सेतौ रामेश्वरं देवं भजंते स्वाघशांतये

etadadhyāyapaṭhanācchravaṇādapi mānavaḥ ||

vimuktaḥ sarvapāpebhyaḥ sāyujyaṃ labhate hareḥ

||66||

एतदध्यायपठनाच्छ्रवणादपि मानवः ॥

विमुक्तः सर्वपापेभ्यः सायुज्यं लभते हरेः

iti śrīskāṃde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ tṛtīye brahmakhaṇḍe setumāhātmye rāmasya brahmahatyotpattihetunirūpaṇaṃ nāma saptacatvāriṃśo'dhyāyaḥ || 47 ||