मुख्यं गम्यताम्

Try searching

Quick links

Crawlable search page

Skandapurāṇam — Setukhaṇḍaḥ, adhyāya 6

3
Brahmakhaṇḍaḥ · Setukhaṇḍaḥ · 6

devīmahiṣāsurayuddhavarṇanam

ṛṣaya ūcuḥ

dvaipāyanavineya tvaṃ sūta paurāṇikottama ||

devīpattanaparyaṃtaṃ cakratīrthamanuttamam

||1||

द्वैपायनविनेय त्वं सूत पौराणिकोत्तम ॥

देवीपत्तनपर्यंतं चक्रतीर्थमनुत्तमम्

ityabravīḥ purāsmākamataḥ pṛcchāma kiṃcana ||

devīpuraṃ hi tatkutra yadantaṃ cakratīrthakam

||2||

इत्यब्रवीः पुरास्माकमतः पृच्छाम किंचन ॥

देवीपुरं हि तत्कुत्र यदन्तं चक्रतीर्थकम्

devīpattana mityākhyā kathaṃ tasyābhavattathā ||

śrīrāmasetumūle ca snātānāṃ pāpināmapiḥ

||3||

देवीपत्तन मित्याख्या कथं तस्याभवत्तथा ॥

श्रीरामसेतुमूले च स्नातानां पापिनामपिः

kīdṛśaṃ vā bhavetpuṇyaṃ cakratīrthe tathaiva ca ||

etaccānyānviśe ṣāṃśca brūhi paurāṇikottama

||4||

कीदृशं वा भवेत्पुण्यं चक्रतीर्थे तथैव च ॥

एतच्चान्यान्विशे षांश्च ब्रूहि पौराणिकोत्तम

śrīsūta uvāca

sarvametatpravakṣyāmi śṛṇudhvaṃ munipuṃgavāḥ ||

paṭhatāṃ śṛṇvatāṃ caitadākhyānaṃ pāpanāśa nam

||5||

सर्वमेतत्प्रवक्ष्यामि शृणुध्वं मुनिपुंगवाः ॥

पठतां शृण्वतां चैतदाख्यानं पापनाश नम्

yatra pāṣāṇanavakaṃ sthāpayitvā raghūdvahaḥ ||

babandha prathamaṃ setuṃ samudre maithilīpatiḥ

||6||

यत्र पाषाणनवकं स्थापयित्वा रघूद्वहः ॥

बबन्ध प्रथमं सेतुं समुद्रे मैथिलीपतिः

devīpuraṃ tu tatraiva yadantaṃ cakratīrthakam ||

devīpattanamityākhyā yathā tasya samāgatā

||7||

देवीपुरं तु तत्रैव यदन्तं चक्रतीर्थकम् ॥

देवीपत्तनमित्याख्या यथा तस्य समागता

tadbravīmi muniśreṣṭhāḥ śṛṇudhvaṃ śraddhayā saha ||

purā devāsure yuddhe devairnāśitaputriṇī ||

ditiḥ provāca tanayāmātmanaḥ śokamohitā

||8||

तद्ब्रवीमि मुनिश्रेष्ठाः शृणुध्वं श्रद्धया सह ॥

पुरा देवासुरे युद्धे देवैर्नाशितपुत्रिणी ॥

दितिः प्रोवाच तनयामात्मनः शोकमोहिता

ditiruvāca

yāhi putri tapaḥ kartuṃ tapovanamanuttamam

||9||

याहि पुत्रि तपः कर्तुं तपोवनमनुत्तमम्

putrārthaṃ tava suśroṇi niyatā niyatendriyā ||

indrādayo na śiṣyeranyena putreṇa vai surāḥ

||10||

पुत्रार्थं तव सुश्रोणि नियता नियतेन्द्रिया ॥

इन्द्रादयो न शिष्येरन्येन पुत्रेण वै सुराः

uditā tanayā caivaṃ jananyā tāṃ praṇamya sā ||

svīkṛtya māhiṣaṃ rūpaṃ vanaṃ pañcāgnimadhyagā

||11||

उदिता तनया चैवं जनन्या तां प्रणम्य सा ॥

स्वीकृत्य माहिषं रूपं वनं पञ्चाग्निमध्यगा

tapo'tapyata sā ghoraṃ tena lokāścakaṃpire ||

tasyāṃ tapaḥ prakurvaṃtyāṃ trilokyāsīdbhayāturā

||12||

तपोऽतप्यत सा घोरं तेन लोकाश्चकंपिरे ॥

तस्यां तपः प्रकुर्वंत्यां त्रिलोक्यासीद्भयातुरा

indrādayaḥ sura gaṇā mohamāpurdvijottamāḥ ||

supārśvastapasā tasyā muniḥ kṣubdho'vadattu tām

||13||

इन्द्रादयः सुर गणा मोहमापुर्द्विजोत्तमाः ॥

सुपार्श्वस्तपसा तस्या मुनिः क्षुब्धोऽवदत्तु ताम्

supārśva uvāca

parituṣṭo'smi suśroṇi putrastava bhaviṣyati ||

mukhena mahiṣākāro vapuṣā nararūpavān

||14||

परितुष्टोऽस्मि सुश्रोणि पुत्रस्तव भविष्यति ॥

मुखेन महिषाकारो वपुषा नररूपवान्

mahiṣo nāmaputraste bhaviṣyatyativīryavān ||

pīḍayiṣyati yaḥ svargaṃ devendraṃ ca sasainikam

||15||

महिषो नामपुत्रस्ते भविष्यत्यतिवीर्यवान् ॥

पीडयिष्यति यः स्वर्गं देवेन्द्रं च ससैनिकम्

supārśvastvevamuktvā tāṃ vinivārya tapastathā ||

āgacchadātmano lokamanunīya tapasvinīm

||16||

सुपार्श्वस्त्वेवमुक्त्वा तां विनिवार्य तपस्तथा ॥

आगच्छदात्मनो लोकमनुनीय तपस्विनीम्

atha jajñe sa mahiṣo yathoktaṃ brahmaṇā purā ||

vyavarddhata mahāvīryaḥ parvaṇīva mahodadhiḥ

||17||

अथ जज्ञे स महिषो यथोक्तं ब्रह्मणा पुरा ॥

व्यवर्द्धत महावीर्यः पर्वणीव महोदधिः

tataḥ putro vipracittervidyunmālyasurāgraṇīḥ ||

anye'pyasuravaryāste saṃti ye bhūtale dvijāḥ

||18||

ततः पुत्रो विप्रचित्तेर्विद्युन्माल्यसुराग्रणीः ॥

अन्येऽप्यसुरवर्यास्ते संति ये भूतले द्विजाः

te sarve mahiṣasyāsya śrutvā dattavaraṃ mudā ||

samāgamya muniśreṣṭhāḥ prāvadanmahiṣāsuram

||19||

ते सर्वे महिषस्यास्य श्रुत्वा दत्तवरं मुदा ॥

समागम्य मुनिश्रेष्ठाः प्रावदन्महिषासुरम्

svargādhipatyamasmākaṃ pūrva masīnmahāmate ||

devairviṣṇuṃ samāśritya rājyaṃ no hṛtamojasā

||20||

स्वर्गाधिपत्यमस्माकं पूर्व मसीन्महामते ॥

देवैर्विष्णुं समाश्रित्य राज्यं नो हृतमोजसा

tadrājyamānaya valādasmākaṃ mahiṣāsura ||

vīryaṃ prakaṭayasvādya prabhāvamapi cātmanaḥ

||21||

तद्राज्यमानय वलादस्माकं महिषासुर ॥

वीर्यं प्रकटयस्वाद्य प्रभावमपि चात्मनः

atulyabalavīryastvaṃ brahmadattavaroddhataḥ ||

pulomajāpatiṃ yuddhe jahi devagaṇaiḥ saha

||22||

अतुल्यबलवीर्यस्त्वं ब्रह्मदत्तवरोद्धतः ॥

पुलोमजापतिं युद्धे जहि देवगणैः सह

danujairevamukto'sau yoddhukāmo'maraiḥ saha ||

mahā vīryo'tha mahiṣaḥ prayayāvamarāvatīm

||23||

दनुजैरेवमुक्तोऽसौ योद्धुकामोऽमरैः सह ॥

महा वीर्योऽथ महिषः प्रययावमरावतीम्

devānāmasurāṇāṃ ca saṃvatsaraśataṃ raṇam ||

purā babhūva vipreṃdrāstumulaṃ romaharṣaṇam

||24||

देवानामसुराणां च संवत्सरशतं रणम् ॥

पुरा बभूव विप्रेंद्रास्तुमुलं रोमहर्षणम्

devavṛndaṃ tato bhī tyā puraskṛtya purandaram ||

kāṃdiśīkamabhūdviprā brahmāṇaṃ ca yayau tadā

||25||

देववृन्दं ततो भी त्या पुरस्कृत्य पुरन्दरम् ॥

कांदिशीकमभूद्विप्रा ब्रह्माणं च ययौ तदा

brahmā tānamarāsarvānsamādāya yayau punaḥ ||

nārāyaṇaśivau yatra vartete viśvapālakau

||26||

ब्रह्मा तानमरासर्वान्समादाय ययौ पुनः ॥

नारायणशिवौ यत्र वर्तेते विश्वपालकौ

tatra gatvā namaskṛtya stutvā stotrairanekaśaḥ ||

brahmā nivedayāmāsa mahiṣāsuraceṣṭitam

||27||

तत्र गत्वा नमस्कृत्य स्तुत्वा स्तोत्रैरनेकशः ॥

ब्रह्मा निवेदयामास महिषासुरचेष्टितम्

surāṇāmasuraiḥ pīḍāṃ devayoḥ śaṃbhukṛṣṇayoḥ ||

iṃdrāgniyamasūryeṃdukuberavaruṇādikān

||28||

सुराणामसुरैः पीडां देवयोः शंभुकृष्णयोः ॥

इंद्राग्नियमसूर्येंदुकुबेरवरुणादिकान्

nirākṛtyādhikāreṣu teṣāṃ tiṣṭhatyayaṃ svayam ||

anyeṣāṃ devavṛṃdānāmadhikārepi tiṣṭhati

||29||

निराकृत्याधिकारेषु तेषां तिष्ठत्ययं स्वयम् ॥

अन्येषां देववृंदानामधिकारेपि तिष्ठति

nirastaṃ devavṛṃdaṃ tatsvarlokādavanītale ||

manuṣyavadvicarate mahiṣāsurabādhitam

||30||

निरस्तं देववृंदं तत्स्वर्लोकादवनीतले ॥

मनुष्यवद्विचरते महिषासुरबाधितम्

etajjñāpayituṃ devau yuvayorahamāgataḥ ||

sārddhaṃ deva gaṇairatra rakṣataṃ tānsamāgatān

||31||

एतज्ज्ञापयितुं देवौ युवयोरहमागतः ॥

सार्द्धं देव गणैरत्र रक्षतं तान्समागतान्

brahmaṇo vacanaṃ śrutvā rameśvaramaheśvarau ||

kopātkarālavadanau duṣprekṣyau tau babhūvatuḥ

||32||

ब्रह्मणो वचनं श्रुत्वा रमेश्वरमहेश्वरौ ॥

कोपात्करालवदनौ दुष्प्रेक्ष्यौ तौ बभूवतुः

atyantakopajvalitānmukhādviṣṇoratha dvijāḥ ||

niścakrāma mahattejaḥ śaṃbhoḥ sraṣṭustathaiva ca

||33||

अत्यन्तकोपज्वलितान्मुखाद्विष्णोरथ द्विजाः ॥

निश्चक्राम महत्तेजः शंभोः स्रष्टुस्तथैव च

apareṣāṃ surāṇāṃ ca dehādiṃdraśarīrataḥ ||

tejaḥ samudabhūtkrūraṃ tadekaṃ samajāyata

||34||

अपरेषां सुराणां च देहादिंद्रशरीरतः ॥

तेजः समुदभूत्क्रूरं तदेकं समजायत

teṣāṃ tu tejasāṃ rāśirjvalatparvatasaṃnibhaḥ ||

dadṛśe devavṛṃdaistairjvālāvyāptadigaṃtaraḥ

||35||

तेषां तु तेजसां राशिर्ज्वलत्पर्वतसंनिभः ॥

ददृशे देववृंदैस्तैर्ज्वालाव्याप्तदिगंतरः

tejasāṃ samudāyo'sau nārī kāci dabhūttadā ||

śivatejo mukhamabhūdviṣṇutejo bhujau dvijāḥ

||36||

तेजसां समुदायोऽसौ नारी काचि दभूत्तदा ॥

शिवतेजो मुखमभूद्विष्णुतेजो भुजौ द्विजाः

brahmatejastu caraṇau madhyamaiṃdreṇa tejasā ||

yamasya tejasā keśāḥ kucau caṃdrasya tejasā

||37||

ब्रह्मतेजस्तु चरणौ मध्यमैंद्रेण तेजसा ॥

यमस्य तेजसा केशाः कुचौ चंद्रस्य तेजसा

jaṃghorū kalpitau viprā varuṇasya tu tejasā ||

nitaṃbaḥ pṛthivītejaḥ pādāṃgulyo'rkatejasā

||38||

जंघोरू कल्पितौ विप्रा वरुणस्य तु तेजसा ॥

नितंबः पृथिवीतेजः पादांगुल्योऽर्कतेजसा

karāṃgulyo vasūnāṃ ca tejasā kalpitāstathā ||

kuberatejasā viprā nāsikāparikalpitā

||39||

करांगुल्यो वसूनां च तेजसा कल्पितास्तथा ॥

कुबेरतेजसा विप्रा नासिकापरिकल्पिता

navaprajāpatīnāṃ ca tejasā daṃtapaṃktayaḥ ||

cakṣurdvayaṃ samajani havyavāhanatejasā

||40||

नवप्रजापतीनां च तेजसा दंतपंक्तयः ॥

चक्षुर्द्वयं समजनि हव्यवाहनतेजसा

ubhe saṃdhye bhruvau jāte śravaṇe vāyutejasā ||

itareṣāṃ ca devānāṃ tejobhiratidāruṇaiḥ

||41||

उभे संध्ये भ्रुवौ जाते श्रवणे वायुतेजसा ॥

इतरेषां च देवानां तेजोभिरतिदारुणैः

kṛtānyāvayavā nārī durgā paramabhāsvarā ||

babhūva durdharṣatarā sarvairapi surāsuraiḥ

||42||

कृतान्यावयवा नारी दुर्गा परमभास्वरा ॥

बभूव दुर्धर्षतरा सर्वैरपि सुरासुरैः

sarvavṛṃdārakānīkatejaḥsaṃghasamudbhavā ||

tāṃ dṛṣṭvā prītimāpuste devā mahiṣabādhitāḥ

||43||

सर्ववृंदारकानीकतेजःसंघसमुद्भवा ॥

तां दृष्ट्वा प्रीतिमापुस्ते देवा महिषबाधिताः

tato rudrā dayo devā viniṣkṛṣyāyudhānnijāt ||

āyudhāni dadustasyai śūlādīni dvijottamāḥ

||44||

ततो रुद्रा दयो देवा विनिष्कृष्यायुधान्निजात् ॥

आयुधानि ददुस्तस्यै शूलादीनि द्विजोत्तमाः

bhūṣaṇāni dadustasyai vastramālyāni caṃdanam ||

sāpi devī tadā vastrairbhūṣaṇaiścaṃdanādibhiḥ

||45||

भूषणानि ददुस्तस्यै वस्त्रमाल्यानि चंदनम् ॥

सापि देवी तदा वस्त्रैर्भूषणैश्चंदनादिभिः

kusumairāyudhairhārairbhūṣitā paricārakaiḥ ||

sāṭṭahāsaṃ pramuṃcaṃtī bhairavī bhairavasvanā

||46||

कुसुमैरायुधैर्हारैर्भूषिता परिचारकैः ॥

साट्टहासं प्रमुंचंती भैरवी भैरवस्वना

nanāda kaṃpayatīva rodasī devasevitā ||

devyā bhairavanādena cacāla sakalaṃ jagat

||47||

ननाद कंपयतीव रोदसी देवसेविता ॥

देव्या भैरवनादेन चचाल सकलं जगत्

siṃhavāhanamārūḍhāṃ devīṃ tāmamarāstadā ||

munayaḥ siddhagaṃdharvāstuṣṭuvurjayaśa bdataḥ

||49||

सिंहवाहनमारूढां देवीं ताममरास्तदा ॥

मुनयः सिद्धगंधर्वास्तुष्टुवुर्जयश ब्दतः

atibhīṣaṇanādena devyāḥ kṣubdhaṃ jagattrayam ||

dṛṣṭvā devārayo daityāḥ samuttasthurudāyudhāḥ

||49||

अतिभीषणनादेन देव्याः क्षुब्धं जगत्त्रयम् ॥

दृष्ट्वा देवारयो दैत्याः समुत्तस्थुरुदायुधाः

mahiṣo'pi mahākrodhātsamudyata mahāyudhaḥ ||

taṃ śabdamavalakṣyātha yayāvasurasaṃvṛtaḥ

||50||

महिषोऽपि महाक्रोधात्समुद्यत महायुधः ॥

तं शब्दमवलक्ष्याथ ययावसुरसंवृतः

vyalokayattato devīṃ tejovyāptajagattrayīm ||

sāyudhānaṃtabāhvāḍhayāṃ nādakaṃpitabhūtalām

||51||

व्यलोकयत्ततो देवीं तेजोव्याप्तजगत्त्रयीम् ॥

सायुधानंतबाह्वाढयां नादकंपितभूतलाम्

kṣobhitāśeṣaśeṣādimahānāgaparaṃparām ||

vilokya devīmasurāḥ samanahyannudāyudhāḥ

||52||

क्षोभिताशेषशेषादिमहानागपरंपराम् ॥

विलोक्य देवीमसुराः समनह्यन्नुदायुधाः

tato devyā tayā sārddhamasurāṇāmabhūdraṇaḥ ||

astraiḥ śastraiḥ śaraiścakrairgadābhirmusalairapi

||53||

ततो देव्या तया सार्द्धमसुराणामभूद्रणः ॥

अस्त्रैः शस्त्रैः शरैश्चक्रैर्गदाभिर्मुसलैरपि

gajāśvarathapādātairasaṃkhyeyairmahāvalaḥ ||

mahiṣo yuyudhe tatra devyā sākamariṃdamaḥ

||54||

गजाश्वरथपादातैरसंख्येयैर्महावलः ॥

महिषो युयुधे तत्र देव्या साकमरिंदमः

lakṣako ṭisahasrāṇi pradhānāsurayūthapāḥ ||

ekaikasya tu senāyāsteṣāṃ saṃkhyā na vidyate

||55||

लक्षको टिसहस्राणि प्रधानासुरयूथपाः ॥

एकैकस्य तु सेनायास्तेषां संख्या न विद्यते

te sarve yugapaddevīṃ śastrairāvavrurojasā ||

sāpi devī tato bhīmā daityamuktāstrasaṃcayam

||56||

ते सर्वे युगपद्देवीं शस्त्रैरावव्रुरोजसा ॥

सापि देवी ततो भीमा दैत्यमुक्तास्त्रसंचयम्

bibheda līlayā bāṇaiḥ svakārmukaviniḥsṛtaiḥ ||

sasarja daityakāyeṣu bāṇapūgānyanekaśaḥ

||57||

बिभेद लीलया बाणैः स्वकार्मुकविनिःसृतैः ॥

ससर्ज दैत्यकायेषु बाणपूगान्यनेकशः

devyāśrayabalā ddevā nirbhayā daityayūthapaiḥ ||

yuyudhuḥ saṃyuge śastrairastrairapyāyudhāṃtaraiḥ

||58||

देव्याश्रयबला द्देवा निर्भया दैत्ययूथपैः ॥

युयुधुः संयुगे शस्त्रैरस्त्रैरप्यायुधांतरैः

tato devā balotsiktā devīśaktyupabṛṃhitāḥ ||

niḥśeṣamasurānsarvānāyu dhairniramūlayan

||59||

ततो देवा बलोत्सिक्ता देवीशक्त्युपबृंहिताः ॥

निःशेषमसुरान्सर्वानायु धैर्निरमूलयन्

svasainye tu kṣayaṃ yāte saṃkṣubdho mahiṣāsuraḥ ||

cāpamādāya vegena vikṛṣya ca mahāsvanam

||60||

स्वसैन्ये तु क्षयं याते संक्षुब्धो महिषासुरः ॥

चापमादाय वेगेन विकृष्य च महास्वनम्

saṃdhāya mumuce bāṇāndeva sainyeṣu bhūsurāḥ ||

iṃdre tu daśasāhasraṃ yame paṃcasahasrakam

||61||

संधाय मुमुचे बाणान्देव सैन्येषु भूसुराः ॥

इंद्रे तु दशसाहस्रं यमे पंचसहस्रकम्

varuṇe cāṣṭasāhasraṃ kubere ṣaṭsahasrakam ||

sūrye caṃdre ca vahnau ca vāyau vasuṣu cāśvinoḥ

||62||

वरुणे चाष्टसाहस्रं कुबेरे षट्सहस्रकम् ॥

सूर्ये चंद्रे च वह्नौ च वायौ वसुषु चाश्विनोः

anyeṣvapi ca deveṣu mahiṣo dānaveśvaraḥ ||

pratyekamayutaṃ bāṇānmumuce balināṃ varaḥ

||63||

अन्येष्वपि च देवेषु महिषो दानवेश्वरः ॥

प्रत्येकमयुतं बाणान्मुमुचे बलिनां वरः

palāyaṃte tato devā mahiṣāsuramardditāḥ ||

devīṃ śaraṇamājagmustrāhitrāhītivādinaḥ

||64||

पलायंते ततो देवा महिषासुरमर्द्दिताः ॥

देवीं शरणमाजग्मुस्त्राहित्राहीतिवादिनः

tato devī gaṇānsvasya bhūtavetālakādikān ||

yūyaṃ nāśayata kṣipramāsuraṃ balamityaśāt

||65||

ततो देवी गणान्स्वस्य भूतवेतालकादिकान् ॥

यूयं नाशयत क्षिप्रमासुरं बलमित्यशात्

ahaṃ tu mahiṣaṃ yuddhe yodhayāmi valoddhatam ||

tato devyā gaṇaiḥ sarvamāsuraṃ kṣatamāśu vai

||66||

अहं तु महिषं युद्धे योधयामि वलोद्धतम् ॥

ततो देव्या गणैः सर्वमासुरं क्षतमाशु वै

tataḥ sainyaṃ kṣayaṃ nīte gaṇai rdevīpracoditaiḥ ||

yoddhukāmaḥ sa mahiṣo gaṇaiḥ sākaṃ vyatiṣṭhata

||67||

ततः सैन्यं क्षयं नीते गणै र्देवीप्रचोदितैः ॥

योद्धुकामः स महिषो गणैः साकं व्यतिष्ठत

atrāṃtare mahānādaḥ sucakṣuśca mahāhanuḥ ||

mahācaṃḍo mahābhakṣo mahodarama hotkaṭau

||68||

अत्रांतरे महानादः सुचक्षुश्च महाहनुः ॥

महाचंडो महाभक्षो महोदरम होत्कटौ

pañcāsyaḥ pādacūḍaśca bahunetraḥ prabāhukaḥ ||

ekākṣastvekapādaśca bahupādo'pyapādakaḥ

||69||

पञ्चास्यः पादचूडश्च बहुनेत्रः प्रबाहुकः ॥

एकाक्षस्त्वेकपादश्च बहुपादोऽप्यपादकः

ete cānye ca bahavo mahiṣāsura maṃtriṇaḥ ||

yoddhukāmā raṇe devyāḥ puratastvavatasthire

||70||

एते चान्ये च बहवो महिषासुर मंत्रिणः ॥

योद्धुकामा रणे देव्याः पुरतस्त्ववतस्थिरे

siṃhaṃ vāhanamāruhya tato devī manojavam ||

pralayāṃbudanirghoṣaṃ cāpamādāya bhairavam

||71||

सिंहं वाहनमारुह्य ततो देवी मनोजवम् ॥

प्रलयांबुदनिर्घोषं चापमादाय भैरवम्

visphoṭya mumuce bāṇānvajravegasamānyudhi ||

daśalakṣagajaiścāpi śatalakṣaiśca vājibhiḥ

||72||

विस्फोट्य मुमुचे बाणान्वज्रवेगसमान्युधि ॥

दशलक्षगजैश्चापि शतलक्षैश्च वाजिभिः

śatalakṣai rathaiścāpi lakṣāyutapadātibhiḥ ||

yukto mahāhanurdaityo devyā yudhi nipātitaḥ

||73||

शतलक्षै रथैश्चापि लक्षायुतपदातिभिः ॥

युक्तो महाहनुर्दैत्यो देव्या युधि निपातितः

sainye ca tasya nihatā devyā bāṇairdvijottamāḥ ||

lakṣakoṭisahasrāṇi pradhānāsuranāyakāḥ

||74||

सैन्ये च तस्य निहता देव्या बाणैर्द्विजोत्तमाः ॥

लक्षकोटिसहस्राणि प्रधानासुरनायकाः

mahiṣasya hi vidyante mahābalaparākramāḥ ||

ekaikasya pradhānasya caturaṅgabalaṃ tathā

||75||

महिषस्य हि विद्यन्ते महाबलपराक्रमाः ॥

एकैकस्य प्रधानस्य चतुरङ्गबलं तथा

mahāhanoryathā viprāstathaivāsti mahadbalam ||

tatsarvaṃ nihataṃ devyā śaraiḥ kāṃcanapuṃkhitaiḥ

||76||

महाहनोर्यथा विप्रास्तथैवास्ति महद्बलम् ॥

तत्सर्वं निहतं देव्या शरैः कांचनपुंखितैः

yāmamātreṇa vipreṃdrāstadadbhutamivābhavat

||77||

याममात्रेण विप्रेंद्रास्तदद्भुतमिवाभवत्

iti śrīskāṃde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ tṛtīye brahmakhaṇḍe setumāhātmye cakratīrthapraśaṃsāyāṃ devīpurābhidhānakathane devīmahiṣāsurayuddhavarṇanaṃ nāma ṣaṣṭho'dhyāyaḥ || 6 ||