बाणासुरगणपत्वप्राप्तिवर्णनम्
नारद उवाच
कृष्णे गते द्वारकायाम निरुद्धेन भार्यया ।
अकार्षीत्किं ततो बाणस्तत्त्वं वद महामुने
॥१॥सनत्कुमार उवाच
कृष्णे गते द्वारकायामनिरुद्धेन भार्यया ।
दुःखितोऽभूत्ततो बाणस्स्वाज्ञानं संस्मरन्हृदा
॥२॥ततो नन्दीशिवगणो बाणं प्रोवाच दुःखितम् ।
दैत्यं शोणितदिग्धांगमनुता पसमन्वितम्
॥३॥नन्दीश्वर उवाच
बाण शंकरसद्भक्त मानुतापं कुरुष्व भोः ।
भक्तानुकंपी शंभुर्वै भक्तवत्सलनामधृक्
॥४॥तदिच्छया च यज्जातं तज्जातमिति चेतसा ।
मन्यस्व भक्तशार्दूल शिवं स्मर पुनःपुनः
॥५॥मन आद्ये समाधाय कुरु नित्यं महो त्सवम् ।
भक्तानुकंपनश्चाऽस्य शंकरस्य पुनःपुनः
॥६॥नन्दिवाक्यात्ततो बाणो द्विषा शीर्षकमात्रकः ।
शिवस्थानं जगामाशु धृत्वा धैर्यं महामनाः
॥७॥गत्वा तत्र प्रभुं नत्वा रुरोदातीव विह्वलः ।
गतगर्वव्रजो बाणः प्रेमाकुलितमानसः
॥८॥संस्तुवन्विविधैः स्तोत्रै स्संनमन्नुतितस्तथा ।
यथोचितं पादघातं कुर्वन्विक्षेपयन्करान्
॥९॥ननर्त तांडवं मुख्यं प्रत्यालीढादिशोभितम् ।
स्थानकैर्विविधाकारैरालीढप्रमुखैरपि
॥१०॥सुखवादसहस्राणि भ्रूक्षेपसहितान्यपि ।
शिरःकम्पसहस्राणि प्राप्तानीकः सहस्रशः
॥११॥वारीश्च विविधाकारा दर्शयित्वा शनैश्शनः ।
तथा शोणितधाराभिस्सिञ्चयित्वा महीतलम्
॥१२॥रुद्रं प्रसादयामास शूलिनं चन्द्र शेखरम् ।
बाणासुरो महाभक्तो विस्मृतात्मगतिर्नतः
॥१३॥ततो नृत्यं महत्कृत्वा भगवान्भक्तवत्सलः ।
उवाच बाणं संहृष्टो नृत्य गीतप्रियो हरः
॥१४॥रुद्र उवाच
बाण तात बलेः पुत्र संतुष्टो नर्तनेन ते ।
वरं गृहाण दैत्येन्द्र यत्ते मनसि वर्तते
॥१५॥सनत्कुमार उवाच
इत्याकर्ण्य वचश्शंम्भोर्दैत्येन्द्रेण तदा मुने ।
बाणेन संवृणीतोऽभूद्वरस्तु व्रणरोपणे
॥१६॥बाहुयुद्धस्य चोद्ध त्तिर्गाणपत्यमथाक्षयम् ।
उषापुत्रस्य राज्यं तु तस्मिञ्शोणितकाह्वये
॥१७॥निर्वैरता च विबुधैर्विष्णुना च विशेषतः ।
न पुनर्दैत्यता दुष्टा रजसा तमसा युता ।
१८ शंभुभक्तिर्विशेषेण निर्विकारा सदा मुने ।
शिवभक्तेषु च स्नेहो दया सर्वेषु जंतुषु
॥१९॥कृत्वा वराञ्शंभोर्बलिपुत्रो महाऽसुरः ।
प्रेम्णाऽश्रुनयनो रुद्रं तुष्टाव सुकृतांजलिः
॥२०॥बाण उवाच
देवदेव महादेव शरणा गतवत्सल ।
त्वां नमामि महेशान दीनबन्धो दयानिधे
॥२१॥कृता मयि कृपातीव कृपासागर शंकर ।
गर्वोपहारितस्सर्वः प्रसन्नेन मम प्रभो
॥२२॥त्वं ब्रह्म परमात्मा हि सर्वव्याप्यखिलेश्वरः ।
ब्रह्मांडतनुरुग्रेशो विराट् सर्वान्वितः परः
॥२३॥नाभिर्नभोऽग्निर्वदनमंबु रेतो दिशः श्रुतिः ।
द्यौश्शीर्षमंघ्रिरुर्वी ते मनश्चन्द्रस्तव प्रभो
॥२४॥दृगर्को जठरं वार्द्धिर्भुजेंद्रो धिषणा विधिः ।
प्रजापतिर्विसर्गश्च धर्मो हि हृदयं तव
॥२५॥रोमाण्यौषधयो नाथ केशा जलमुचस्तव ।
गुणास्त्रयस्त्रिनेत्राणि सर्वात्मा पुरुषो भवान्
॥२६॥ब्राह्मणं ते मुखं प्राहुर्बाहुं क्षत्रियमेव च ।
ऊरुजं वैश्यमाहुस्ते पादजं शूद्रमेव च
॥२७॥त्वमेव सर्वदोपास्यस्सर्वैर्जीवैर्महेश्वर ।
त्वां भजन्परमां मुक्तिं लभते पुरुषो ध्रुवम्
॥२८॥यस्त्वां विसृजते मर्त्य आत्मानं प्रियमीश्वरम् ।
विपर्ययेन्द्रियार्थार्थं विषमत्त्यमृतं त्यजन्
॥२९॥विष्णुर्ब्रह्माऽथ विबुधा मुनयश्चामलाशयाः ।
सर्वात्मना प्रपन्नास्त्वां शंकरं प्रियमीश्वरम्
॥३०॥सनत्कुमार उवाच
इत्युक्त्वा बलिपुत्रस्तु विरराम शरासुरः ।
प्रेमप्रफुल्लितांगश्च प्रणम्य स महेश्वरम्
॥३१॥इति श्रुत्वा स्वभक्तस्य बाणस्य भगवान्भवः ।
सर्वं लभिष्यसीत्युक्त्वा तत्रैवांतरधीयत
॥३२॥ततश्शंभोः प्रसादेन महाकालत्वमागतः ।
रुद्रस्यानुचरो बाणो महाप्रमुदितोऽभवत्
॥३३॥इति किल शरनाम्नः शंकरस्यापि वृत्तं सकलगुरु जनानां सद्गुरोश्शूलपाणेः ।
कथितमिह वरिष्ठं श्रोत्ररम्यैर्वचोभिस्सकलभुवनमध्ये क्रीडमानस्य नित्यम्
॥३४॥इति श्रीशिवमहापुराणे द्विती यायां रुद्रसंहितायां पं० युद्धखंडे बाणासुरगणपत्वप्राप्तिवर्णनं नाम षट्पंचाशत्तमोऽध्यायः ॥ ५६ ॥