Khaṇḍa 1
athātaḥpunarabhiṣekasyaivasūyatehavāasyakṣatraṃyodīkṣatekṣatriyaḥsantasyaitepurastādevasambhārāupakḷptābhavantytadyaiṣādakṣiṇāsphyavartanirvederbhavati॥
Khaṇḍa 2
vyāghracarmaṇāstr̥ṇātyuttaralomnāprācīnagrīveṇaetāmāsandīmāroheddakṣiṇenāgrejānunāthasavyenatattaditīm̐caturuttarairvaidevāśchandobhiḥsayugbhūtvaitāṃteeteabhyanūcyetekalpatehavāasmaiyogakṣemauttarottariṇīṃhaśriyamaśnuteathainamabhiṣekṣyannapāṃśāntiṃvācayatiśivenamācakṣuṣāpaśyatāpaḥśivayātanvopaspr̥śatatvacammenaitasyābhiṣiṣicānasyāśāntāāpovīryaṃnirhaṇanniti॥
Khaṇḍa 3
athainamudumbaraśākhāmantardhāyābhiṣiñcatīmāāpaḥśivatamāimāḥsarvasyabheṣajīḥyābhirindramabhyaṣiñcatprajāpatiḥsomaṃrājānaṃvaruṇaṃyamammanummahāntaṃtvāmahīnāṃsamrājaṃcarṣaṇīnāṃdevījanitryajījanaddevasyatvāsavituḥprasave'śvinorbāhubhyāmpūṣṇohastābhyāmbhūritiyaichedimamevapratytaddhaikaāhuḥtadupunaḥparicakṣatehasarvamāyuraitoḥsarvamāpnodvijayenetyuhasmāhoddālakaĀruṇirathaitānihavaikṣatriyādījānādvyutkrāntānibhavanti॥
Khaṇḍa 4
athayadaudumbaryāsandībhavatyaudumbaraścamasaudumbaraśākhorgathayaddadhimadhughr̥tambhavatyapāṃsaoṣadhīnāṃrasoathayadātapavarṣyāāpobhavantiathayacchaṣpāṇicatokmānicabhavantīrāyaitatpuṣṭyaiathayatsurābhavatikṣatrarūpaṃtadathoannasyarasaḥathayaddūrvābhavatikṣatraṃvāetadoṣadhīnāṃetānihavaiyānyasmādījānādvyutkrāntānibhavantiathāsmaisurākaṃsaṃhastaādadhātisvādiṣṭhayāmadiṣṭhayāpavasvasomadhārayāindrāyapātavesutaityādhāyaśāntiṃvācayatinānāhivāṃdevahitaṃsadaskr̥tammāsaṃsr̥kṣāthāmparamevyomanisomapīthasyacaiṣāsurāpīthasyacavyāvr̥ttiḥpitvāyaṃrātimmanyetatasmāenāmprayachettaddhimitrasyarūpaṃpratitiṣṭhatiyaevaṃveda॥
Khaṇḍa 5
athodumbaraśākhāmabhipratyavarohatyuparyevāsinobhūmaupādauprātiṣṭhāpyapratyavarohamāhapratitiṣṭhāmidyāvāpr̥thivyoḥantataḥsarveṇātmanāpratitiṣṭhatietenapratyavaroheṇapratyavarūhyopasthaṃkr̥tvāprāṅāsīnosayan'thayadvisr̥jyavācamupotthāyāhavanīyesamidhamabhyādadhātisamidasisamveṅkṣvendriyeṇavīryeṇasvāhetīndriyeṇaivatadvīryeṇātmānamantataḥsamardhayatyādhāyasamidhaṃtrīṇipadāniprāṅudaṅṅabhyutkrāmatikḷptirasidiśāmmayidevebhyaḥkalpataityaparājitāṃdiśamupatiṣṭhatejitasyaivāpunaḥparājayāya॥
Khaṇḍa 6
devāsurāvāeṣulokeṣusaṃyetiretaṃyadikṣatriyaupadhāvetsenayoḥsamāyatyosātiṣṭhasvaitāṃtediśamabhimukhaḥsaṃnaddhoratho'bhipravartatāṃabhīvartenahaviṣetyevainamāvartayedjayatihatāṃsenāṃyadyuvāenamupadhāvetsaṃgrāmaṃsaṃyatiṣyamāṇasyadyuvāenamupadhāvedrāṣṭrādaparudhyamānasupasthāyāmitrāṇāṃvyapanuttimbruvangr̥hānabhyetyetyagr̥hānpaścādgr̥hyasyāgnerupaviṣṭāyānvātabdhāya॥
Khaṇḍa 7
paryūṣupradhanvavājasatayeparivr̥trāanohitvāsutaṃsomamadāmasimahesamaajījanohipavamānasūryaṃvidhāreśaanārtohavāariṣṭo'jītaḥsarvātoguptastrayyaividyāyairūpeṇaathāntataḥprajātimāśāstegavāmaśvānāmpuruṣāṇāmbāhurhavaiprajayāpaśubhirbhavatieṣahavāvakṣatriyo'vikr̥ṣṭoyamevaṃvidoyājayantyathahataṃvyevakarṣanteetaddhasmavaitadvidvānāhaJanamejayaḥPārikṣitanahavāenaṃdivyānamānuṣyaiṣavar̥chanty॥