kedāramahimākhyānam
pārvatyuvāca
namaste devadeveśa praṇamatkaruṇānidhe ||
vada kedāramāhātmyaṃ bhaktānāmanukaṃpayā
||1||नमस्ते देवदेवेश प्रणमत्करुणानिधे ॥
वद केदारमाहात्म्यं भक्तानामनुकंपया
tasmim̐lliṃge mahāprītistava kāśyāmanuttamā ||
tadbhaktāśca janā nityaṃ devadevamahādhiyaḥ
||2||तस्मिँल्लिंगे महाप्रीतिस्तव काश्यामनुत्तमा ॥
तद्भक्ताश्च जना नित्यं देवदेवमहाधियः
devadeva uvāca
śṛṇvaparṇebhidhāsyāmi kedāreśvara saṃkathām ||
samākarṇyāpi yāṃ pāpopyapāpo jāyate kṣaṇāt
||3||शृण्वपर्णेभिधास्यामि केदारेश्वर संकथाम् ॥
समाकर्ण्यापि यां पापोप्यपापो जायते क्षणात्
kedāraṃ yātukāmasya puṃso niścitacetasaḥ ||
ājanmasaṃcitaṃ pāpaṃ tatkṣaṇādeva naśyati
||4||केदारं यातुकामस्य पुंसो निश्चितचेतसः ॥
आजन्मसंचितं पापं तत्क्षणादेव नश्यति
gṛhādvinirgate puṃsi kedāramabhiniścitam ||
janmadvayārjitaṃ pāpaṃ śarīrādapi nirvrajet
||5||गृहाद्विनिर्गते पुंसि केदारमभिनिश्चितम् ॥
जन्मद्वयार्जितं पापं शरीरादपि निर्व्रजेत्
madhye mārgaṃ prapannasya trijanmajanitaṃ tvagham ||
dehagehādviniḥsṛtya nirāśaṃ yāti niḥśvasat
||6||मध्ये मार्गं प्रपन्नस्य त्रिजन्मजनितं त्वघम् ॥
देहगेहाद्विनिःसृत्य निराशं याति निःश्वसत्
sāyaṃkedārakedārakedāreti triruccaran ||
gṛhepi nivasannūnaṃ yātrāphalamavāpnuyāt
||7||सायंकेदारकेदारकेदारेति त्रिरुच्चरन् ॥
गृहेपि निवसन्नूनं यात्राफलमवाप्नुयात्
dṛṣṭvā kedāraśikharaṃ pītvā tatratyamaṃbu ca ||
saptajanmakṛtātpāpānmucyate nātra saṃśayaḥ
||8||दृष्ट्वा केदारशिखरं पीत्वा तत्रत्यमंबु च ॥
सप्तजन्मकृतात्पापान्मुच्यते नात्र संशयः
harapāpahrade snātvā kedāreśaṃ prapūjya ca ||
koṭijanmārjitainobhirmucyate nātra saṃśayaḥ
||9||हरपापह्रदे स्नात्वा केदारेशं प्रपूज्य च ॥
कोटिजन्मार्जितैनोभिर्मुच्यते नात्र संशयः
sakṛtpraṇamya kedāraṃ harapāpakṛtodakaḥ ||
sthāpya liṃgaṃ hṛdaṃbhoje prāṃte mokṣaṃ gamiṣyati
||10||सकृत्प्रणम्य केदारं हरपापकृतोदकः ॥
स्थाप्य लिंगं हृदंभोजे प्रांते मोक्षं गमिष्यति
harapāpahrade śrāddhaṃ śraddhayā yaḥ kariṣyati ||
uddhṛtya saptapuruṣānsa me lokaṃ gamiṣyati
||11||हरपापह्रदे श्राद्धं श्रद्धया यः करिष्यति ॥
उद्धृत्य सप्तपुरुषान्स मे लोकं गमिष्यति
purā rāthaṃtare kalpe yadabhūdatra tacchṛṇu ||
aparṇe dattakarṇā tvaṃ varṇayāmi tavāgrataḥ
||12||पुरा राथंतरे कल्पे यदभूदत्र तच्छृणु ॥
अपर्णे दत्तकर्णा त्वं वर्णयामि तवाग्रतः
eko brāhmaṇadāyāda ujjayinyā ihāgataḥ ||
kṛtopanayanaḥ pitrā brahmacaryavratesthitaḥ
||13||एको ब्राह्मणदायाद उज्जयिन्या इहागतः ॥
कृतोपनयनः पित्रा ब्रह्मचर्यव्रतेस्थितः
sthalīṃ pāśupatīṃ kāśīṃ sa vilokya samaṃtataḥ ||
dvijaiḥ pāśupataiḥ kīrṇāṃ jaṭāmukuṭabhūṣitaiḥ
||14||स्थलीं पाशुपतीं काशीं स विलोक्य समंततः ॥
द्विजैः पाशुपतैः कीर्णां जटामुकुटभूषितैः
kṛtaliṃgasamarcaiśca bhūtibhūṣitavarṣmabhiḥ ||
bhikṣāhṛtānnasaṃtuṣṭaiḥ puṣṭairgaṃgāmṛtodakaiḥ
||15||कृतलिंगसमर्चैश्च भूतिभूषितवर्ष्मभिः ॥
भिक्षाहृतान्नसंतुष्टैः पुष्टैर्गंगामृतोदकैः
babhūvānaṃditamanā vrataṃ jagrāha cottamam ||
hiraṇyagarbhādācāryānmahatpāśupatābhidham
||16||बभूवानंदितमना व्रतं जग्राह चोत्तमम् ॥
हिरण्यगर्भादाचार्यान्महत्पाशुपताभिधम्
sa ca śiṣyo vaśiṣṭhobhūtsarvapāśupatottamaḥ ||
snātvā hrade harapāpe nityaprātaḥ samutthitaḥ
||17||स च शिष्यो वशिष्ठोभूत्सर्वपाशुपतोत्तमः ॥
स्नात्वा ह्रदे हरपापे नित्यप्रातः समुत्थितः
vibhūtyāharahaḥ snāti trikālaṃ liṃgamarcayan ||
nāṃtaraṃ sa vijānāti śivaliṃge gurau tathā
||18||विभूत्याहरहः स्नाति त्रिकालं लिंगमर्चयन् ॥
नांतरं स विजानाति शिवलिंगे गुरौ तथा
sa dvādaśābdadeśīyo vaśiṣṭho guruṇā saha ||
yayau kedārayātrārthaṃ giriṃ gaurīgurorgurum
||19||स द्वादशाब्ददेशीयो वशिष्ठो गुरुणा सह ॥
ययौ केदारयात्रार्थं गिरिं गौरीगुरोर्गुरुम्
yatra gatvā na śocaṃti kiṃcitsaṃsāriṇaḥ kvacita ||
prāśyodakaṃ liṃgarūpaṃ liṃgarūpatvamāgatāḥ
||20||यत्र गत्वा न शोचंति किंचित्संसारिणः क्वचित ॥
प्राश्योदकं लिंगरूपं लिंगरूपत्वमागताः
asidhāraṃ giriṃ prāpya vaśiṣṭhasya tapasvinaḥ ||
gururhiraṇyagarbhākhyaḥ paṃcatvamagamattadā
||21||असिधारं गिरिं प्राप्य वशिष्ठस्य तपस्विनः ॥
गुरुर्हिरण्यगर्भाख्यः पंचत्वमगमत्तदा
paśyatāṃ tāpasānāṃ ca vimāne sārvakāmike ||
āropya taṃ pāriṣadāḥ kailāsamanayanmudā
||22||पश्यतां तापसानां च विमाने सार्वकामिके ॥
आरोप्य तं पारिषदाः कैलासमनयन्मुदा
yastu kedāramuddiśya gehādardhapathepyaho ||
akātarastyajetprāṇānkailāse sa ciraṃ vaset
||23||यस्तु केदारमुद्दिश्य गेहादर्धपथेप्यहो ॥
अकातरस्त्यजेत्प्राणान्कैलासे स चिरं वसेत्
tadāścaryaṃ samālokya sa vaśiṣṭhastapodhanaḥ ||
kedārameva liṃgeṣu bahvamaṃsta suniścitam
||24||तदाश्चर्यं समालोक्य स वशिष्ठस्तपोधनः ॥
केदारमेव लिंगेषु बह्वमंस्त सुनिश्चितम्
atha kṛtvā sa kaidārīṃ yātrāṃ vārāṇasīmagāt ||
agrahīnniyamaṃ cāpi yathārthaṃ cākarotpunaḥ
||25||अथ कृत्वा स कैदारीं यात्रां वाराणसीमगात् ॥
अग्रहीन्नियमं चापि यथार्थं चाकरोत्पुनः
prati caitraṃ sadā caitryāṃ yāvajjīvamahaṃ dhruvam ||
vilokayiṣye kedāraṃ vasanvārāṇasīṃ purīm
||26||प्रति चैत्रं सदा चैत्र्यां यावज्जीवमहं ध्रुवम् ॥
विलोकयिष्ये केदारं वसन्वाराणसीं पुरीम्
tena yātrāḥ kṛtāḥ samyak ṣaṣṭirekādhikā mudā ||
ānaṃdakānane nityaṃ vasatā brahmacāriṇā
||27||तेन यात्राः कृताः सम्यक् षष्टिरेकाधिका मुदा ॥
आनंदकानने नित्यं वसता ब्रह्मचारिणा
punaryātrāṃ sa vai cakre madhau nikaṭavartini ||
paramotsāhasaṃtuṣṭaḥ palitā kalitopyalam
||28||पुनर्यात्रां स वै चक्रे मधौ निकटवर्तिनि ॥
परमोत्साहसंतुष्टः पलिता कलितोप्यलम्
tapodhanaistannidhanaṃ śaṃkamānairnivāritaḥ ||
kāruṇyapūrṇahṛdayairanyairapi ca saṃgibhiḥ
||29||तपोधनैस्तन्निधनं शंकमानैर्निवारितः ॥
कारुण्यपूर्णहृदयैरन्यैरपि च संगिभिः
tatopi na tadutsāhabhaṃgobhūddṛḍhacetasaḥ ||
madhye mārgaṃ mṛtasyāpi guroriva gatirmama
||30||ततोपि न तदुत्साहभंगोभूद्दृढचेतसः ॥
मध्ये मार्गं मृतस्यापि गुरोरिव गतिर्मम
iti niścitacetaske vaśiṣṭhe tāpase śucau ||
aśūdrānna parīpuṣṭe tuṣṭohaṃ caṃḍike'bhavam
||31||इति निश्चितचेतस्के वशिष्ठे तापसे शुचौ ॥
अशूद्रान्न परीपुष्टे तुष्टोहं चंडिकेऽभवम्
svapremayā sa saṃprokto vaśiṣṭhastāpasottamaḥ ||
dṛḍhavrata prasannosmi kedāraṃ viddhi māmiha
||32||स्वप्रेमया स संप्रोक्तो वशिष्ठस्तापसोत्तमः ॥
दृढव्रत प्रसन्नोस्मि केदारं विद्धि मामिह
abhīṣṭaṃ ca varaṃ mattaḥ prārthayasvāvicāritam ||
ityuktavatyapi mayi svapno mithyeti sobravīt
||33||अभीष्टं च वरं मत्तः प्रार्थयस्वाविचारितम् ॥
इत्युक्तवत्यपि मयि स्वप्नो मिथ्येति सोब्रवीत्
tatopi sa mayā proktaḥ svapno mithyā'śuciṣmatām ||
bhavādṛśāmamithyaiva svākhyā sadṛśavartinām
||34||ततोपि स मया प्रोक्तः स्वप्नो मिथ्याऽशुचिष्मताम् ॥
भवादृशाममिथ्यैव स्वाख्या सदृशवर्तिनाम्
varaṃ brūhi prasannosmi svapnaśaṃkāṃ tyaja dvija ||
tava sattvavataḥ kiṃcinmayādeyaṃ na kiṃcana
||35||वरं ब्रूहि प्रसन्नोस्मि स्वप्नशंकां त्यज द्विज ॥
तव सत्त्ववतः किंचिन्मयादेयं न किंचन
ityuktaṃ me samākarṇya varayāmāsa māmiti ||
śiṣyo hiraṇyagarbhasya tapasvijanasattamaḥ
||36||इत्युक्तं मे समाकर्ण्य वरयामास मामिति ॥
शिष्यो हिरण्यगर्भस्य तपस्विजनसत्तमः
yadi prasanno deveśa tadā me sānugā ime ||
sarve śūlinnugrāhyā eṣa eva varo mama
||37||यदि प्रसन्नो देवेश तदा मे सानुगा इमे ॥
सर्वे शूलिन्नुग्राह्या एष एव वरो मम
devi tasyedamākarṇya paropakṛtiśālinaḥ ||
vacanaṃ nitarāṃ prītastatheti tamuvāca ha
||38||देवि तस्येदमाकर्ण्य परोपकृतिशालिनः ॥
वचनं नितरां प्रीतस्तथेति तमुवाच ह
punaḥ paropakaraṇāttattapo dviguṇīkṛtam ||
tena puṇyena sa mayā punaḥ prokto varaṃ vṛṇu
||39||पुनः परोपकरणात्तत्तपो द्विगुणीकृतम् ॥
तेन पुण्येन स मया पुनः प्रोक्तो वरं वृणु
sa vaśiṣṭho mahāprājño dṛḍha pāśupatavrataḥ ||
devi me prārthayāmāsa himaśailādiha sthitim
||40||स वशिष्ठो महाप्राज्ञो दृढ पाशुपतव्रतः ॥
देवि मे प्रार्थयामास हिमशैलादिह स्थितिम्
tatastattapasākṛṣṭaḥ kalāmātreṇa tatra hi ||
himaśaile tataścātra sarvabhāvena saṃsthitaḥ
||41||ततस्तत्तपसाकृष्टः कलामात्रेण तत्र हि ॥
हिमशैले ततश्चात्र सर्वभावेन संस्थितः
tataḥ prabhāte saṃjāte sarveṣāṃ paśyatāmaham ||
himādre prasthitaḥ prāptastūyamānaḥ surarṣibhiḥ
||42||ततः प्रभाते संजाते सर्वेषां पश्यतामहम् ॥
हिमाद्रे प्रस्थितः प्राप्तस्तूयमानः सुरर्षिभिः
vaśiṣṭhaṃ purataḥ kṛtvā sarvasārthasamāyutam ||
harapāpahrade tīrthe sthitohaṃ tadnugrahāt
||43||वशिष्ठं पुरतः कृत्वा सर्वसार्थसमायुतम् ॥
हरपापह्रदे तीर्थे स्थितोहं तद्नुग्रहात्
matparigrahataḥ sarve harapāpe kṛtodakāḥ ||
ārādhya māmanenaiva vapuṣā siddhimāgatāḥ
||44||मत्परिग्रहतः सर्वे हरपापे कृतोदकाः ॥
आराध्य मामनेनैव वपुषा सिद्धिमागताः
tadā prabhṛti liṃgesminsthitaḥ sādhakasiddhaye ||
avimukte pare kṣetre kalikāle viśeṣataḥ
||45||तदा प्रभृति लिंगेस्मिन्स्थितः साधकसिद्धये ॥
अविमुक्ते परे क्षेत्रे कलिकाले विशेषतः
tuṣārādriṃ samāruhya kedāraṃ vīkṣya yatphalam ||
tatphalaṃ saptaguṇitaṃ kāśyāṃ kedāradarśane
||46||तुषाराद्रिं समारुह्य केदारं वीक्ष्य यत्फलम् ॥
तत्फलं सप्तगुणितं काश्यां केदारदर्शने
gaurīkuṃḍaṃ yathā tatra haṃsatīrthaṃ ca nirmalam ||
yathā madhusravā gaṃgā kāśyāṃ tadakhilaṃ tathā
||47||गौरीकुंडं यथा तत्र हंसतीर्थं च निर्मलम् ॥
यथा मधुस्रवा गंगा काश्यां तदखिलं तथा
idaṃ tīrthaṃ harapāpaṃ saptajanmāghanāśanam ||
gaṃgāyāṃ militaṃ paścājjanmakoṭikṛtāghaham
||48||इदं तीर्थं हरपापं सप्तजन्माघनाशनम् ॥
गंगायां मिलितं पश्चाज्जन्मकोटिकृताघहम्
atra pūrvaṃ tu kākolau yudhyatau khānnipetatuḥ ||
paśyatāṃ tatra saṃsthānāṃ haṃsau bhūtvā vinirgatau
||49||अत्र पूर्वं तु काकोलौ युध्यतौ खान्निपेततुः ॥
पश्यतां तत्र संस्थानां हंसौ भूत्वा विनिर्गतौ
gauri tvayā kṛtaṃ pūrvaṃ snānamatra mahāhrade ||
gaurītīrthaṃ tataḥ khyātaṃ sarvatīrthottamottamam
||50||गौरि त्वया कृतं पूर्वं स्नानमत्र महाह्रदे ॥
गौरीतीर्थं ततः ख्यातं सर्वतीर्थोत्तमोत्तमम्
atrāmṛtasravā gaṃgā mahāmohāṃdhakārahṛt ||
anekajanmajanita jāḍyadhvaṃsavidhāyinī
||51||अत्रामृतस्रवा गंगा महामोहांधकारहृत् ॥
अनेकजन्मजनित जाड्यध्वंसविधायिनी
sarasā mānasenātra pūrvaṃ taptaṃ mahātapaḥ ||
atastu mānasaṃ tīrthaṃ jane khyātimidaṃ gatam
||52||सरसा मानसेनात्र पूर्वं तप्तं महातपः ॥
अतस्तु मानसं तीर्थं जने ख्यातिमिदं गतम्
atra pūrvaṃ janaḥ snānamātreṇaiva pramucyate ||
paścātprasāditaścāhaṃ tridaśairmuktidurdṛśaiḥ
||53||अत्र पूर्वं जनः स्नानमात्रेणैव प्रमुच्यते ॥
पश्चात्प्रसादितश्चाहं त्रिदशैर्मुक्तिदुर्दृशैः
sarve muktiṃ gamiṣyaṃti yadi deveha mānavāḥ ||
kedārakuṃḍe susnātāstadocchittirbhaviṣyati
||54||सर्वे मुक्तिं गमिष्यंति यदि देवेह मानवाः ॥
केदारकुंडे सुस्नातास्तदोच्छित्तिर्भविष्यति
sarveṣāmeva varṇānāmāśramāṇāṃ ca dharmiṇām ||
tasmāttanuvisargetra mokṣaṃ dāsyati nānyathā
||55||सर्वेषामेव वर्णानामाश्रमाणां च धर्मिणाम् ॥
तस्मात्तनुविसर्गेत्र मोक्षं दास्यति नान्यथा
tatastaduparodhena tatheti ca mayoditam ||
tadārabhya mahādevi snānātkedārakuṃḍataḥ
||56||ततस्तदुपरोधेन तथेति च मयोदितम् ॥
तदारभ्य महादेवि स्नानात्केदारकुंडतः
samarcanācca bhaktyā vai mama nāma japādapi ||
naiḥśreyasīṃ śriyaṃ dadyāmanyatrāpi tanutyajāma
||57||समर्चनाच्च भक्त्या वै मम नाम जपादपि ॥
नैःश्रेयसीं श्रियं दद्यामन्यत्रापि तनुत्यजाम
kedāratīrthe yaḥ snātvā piṃḍāndāsyati cātvaraḥ ||
ekottaraśataṃ vaṃśyāstasya tīrṇā bhavāṃbudhim
||58||केदारतीर्थे यः स्नात्वा पिंडान्दास्यति चात्वरः ॥
एकोत्तरशतं वंश्यास्तस्य तीर्णा भवांबुधिम्
bhaumavāre yadā darśastadā yaḥ śrāddhado naraḥ ||
kedārakuṃḍamāsādya gayāśrāddhena kiṃ tataḥ
||59||भौमवारे यदा दर्शस्तदा यः श्राद्धदो नरः ॥
केदारकुंडमासाद्य गयाश्राद्धेन किं ततः
kedāraṃ gaṃtukāmasya buddhirdeyā narairiyam ||
kāśyāṃ spṛśaṃstvaṃ kedāraṃ kṛtakṛtyo bhaviṣyasi
||60||केदारं गंतुकामस्य बुद्धिर्देया नरैरियम् ॥
काश्यां स्पृशंस्त्वं केदारं कृतकृत्यो भविष्यसि
caitrakṛṣṇacaturdaśyāmupavāsaṃ vidhāya ca ||
trigaṃḍūṣānpibanprātarhṛlliṃgamadhitiṣṭhati
||61||चैत्रकृष्णचतुर्दश्यामुपवासं विधाय च ॥
त्रिगंडूषान्पिबन्प्रातर्हृल्लिंगमधितिष्ठति
kedārodakapānena yathā tatra phalaṃ bhavet ||
tathātra jāyate puṃsāṃ strīṇāṃ cāpi na saṃśayaḥ
||62||केदारोदकपानेन यथा तत्र फलं भवेत् ॥
तथात्र जायते पुंसां स्त्रीणां चापि न संशयः
kedārabhaktaṃ saṃpūjya vāsonnadraviṇādibhiḥ ||
ājanmajanitaṃ pāpaṃ tyaktvā yāti mamālayam
||63||केदारभक्तं संपूज्य वासोन्नद्रविणादिभिः ॥
आजन्मजनितं पापं त्यक्त्वा याति ममालयम्
āṣaṇmāsaṃ trikālaṃ yaḥ kedāreśaṃ namasyati ||
taṃ namasyaṃti satataṃ lokapālā yamādayaḥ
||64||आषण्मासं त्रिकालं यः केदारेशं नमस्यति ॥
तं नमस्यंति सततं लोकपाला यमादयः
kalau kedāramāhātmyaṃ yopi kopi na vetsyati ||
yo vetsyati supuṇyātmā sarvaṃ vetsyati sa dhruvam
||65||कलौ केदारमाहात्म्यं योपि कोपि न वेत्स्यति ॥
यो वेत्स्यति सुपुण्यात्मा सर्वं वेत्स्यति स ध्रुवम्
kedāreśaṃ sakṛddṛṣṭvā devi me'nucaro bhavet ||
tasmātkāśyāṃ prayatnena kedāreśaṃ vilokayet
||66||केदारेशं सकृद्दृष्ट्वा देवि मेऽनुचरो भवेत् ॥
तस्मात्काश्यां प्रयत्नेन केदारेशं विलोकयेत्
citrāṃgadeśvaraṃ liṃgaṃ kedārāduttare śubham ||
tasyārcanānnaro nityaṃ svargabhogānupāśnute
||67||चित्रांगदेश्वरं लिंगं केदारादुत्तरे शुभम् ॥
तस्यार्चनान्नरो नित्यं स्वर्गभोगानुपाश्नुते
kedārāddakṣiṇe bhāge nīlakaṃṭha vilokanāt ||
saṃsāroragadaṣṭasya tasya nāsti viṣādbhayam
||68||केदाराद्दक्षिणे भागे नीलकंठ विलोकनात् ॥
संसारोरगदष्टस्य तस्य नास्ति विषाद्भयम्
tadvāyavyaṃbarīṣeśo narastadavalokanāt ||
garbhavāsaṃ na cāpnoti saṃsāre duḥkhasaṃkule
||69||तद्वायव्यंबरीषेशो नरस्तदवलोकनात् ॥
गर्भवासं न चाप्नोति संसारे दुःखसंकुले
iṃdradyumneśvaraṃ liṃgaṃ tatsamīpe samarcya ca ||
tejomayena yānena sa svarga bhuvi modate
||70||इंद्रद्युम्नेश्वरं लिंगं तत्समीपे समर्च्य च ॥
तेजोमयेन यानेन स स्वर्ग भुवि मोदते
taddakṣiṇe naro dṛṣṭvā liṃgaṃ kālaṃjareśvaram ||
jarāṃ kālaṃ vinirjitya mama loke vasecciram
||71||तद्दक्षिणे नरो दृष्ट्वा लिंगं कालंजरेश्वरम् ॥
जरां कालं विनिर्जित्य मम लोके वसेच्चिरम्
dṛṣṭvā kṣemeśvaraṃ liṃgamudkcitrāṃgadeśvarāt ||
sarvatra kṣemamāpnoti loke'tra ca paratra ca
||72||दृष्ट्वा क्षेमेश्वरं लिंगमुद्क्चित्रांगदेश्वरात् ॥
सर्वत्र क्षेममाप्नोति लोकेऽत्र च परत्र च
skaṃda uvāca
devadevena viṃdhyāre kedāra mahimā mahān ||
ityākhyāyi purāṃbāyai mayā tepi nirūpitaḥ
||73||देवदेवेन विंध्यारे केदार महिमा महान् ॥
इत्याख्यायि पुरांबायै मया तेपि निरूपितः
kedāreśvaraliṃgasya śrutvotpattiṃ kṛtī naraḥ ||
śivalokamavāpnoti niṣpāpo jāyate kṣaṇāt
||74||केदारेश्वरलिंगस्य श्रुत्वोत्पत्तिं कृती नरः ॥
शिवलोकमवाप्नोति निष्पापो जायते क्षणात्
iti śrīskāṃde mahāpurāṇa ekāśīti sāhasryāṃ saṃhitāyāṃ caturthe kāśīkhaṃḍa uttarārdhe kedāramahimākhyānaṃ nāma saptasaptatitamo'dhyāyaḥ || 77 ||