मुख्यं गम्यताम्

Try searching

Quick links

Crawlable search page

Skandapurāṇam — Kāśīkhaṇḍaḥ, adhyāya 80

3
Kāśīkhaṇḍaḥ · 80

kuṃbhodbhūta tadāścaryaṃ vilokya jagadaṃbikā

skaṃda uvāca

kuṃbhodbhūta tadāścaryaṃ vilokya jagadaṃbikā ||

uvāca śaṃbhuṃ praṇatā praṇatārtiharaṃ param

||1||

कुंभोद्भूत तदाश्चर्यं विलोक्य जगदंबिका ॥

उवाच शंभुं प्रणता प्रणतार्तिहरं परम्

aṃbikovāca

asya pīṭhasya māhātmyaṃ mahādeva maheśvara ||

tiraścāmapi yajjātaṃ jñānaṃ saṃsāramocanam

||2||

अस्य पीठस्य माहात्म्यं महादेव महेश्वर ॥

तिरश्चामपि यज्जातं ज्ञानं संसारमोचनम्

ataḥ prabhāvaṃ vijñāya dharmapīṭhasya dhūrjaṭe ||

dharmeśvarasamīpehaṃ sthāsyāmyadya dināvadhi

||3||

अतः प्रभावं विज्ञाय धर्मपीठस्य धूर्जटे ॥

धर्मेश्वरसमीपेहं स्थास्याम्यद्य दिनावधि

atra liṃge tu ye bhaktāḥ striyo vā puruṣāstu vā ||

teṣāmabhīṣṭāṃ saṃsiddhiṃ sādhayiṣyāmyahaṃ sadā

||4||

अत्र लिंगे तु ये भक्ताः स्त्रियो वा पुरुषास्तु वा ॥

तेषामभीष्टां संसिद्धिं साधयिष्याम्यहं सदा

īśvara uvāca

sādhukṛtaṃ tvayā devi kṛtavatyā parigraham ||

asyeha dharmapīṭhasya manorathakṛtaḥ satām

||5||

साधुकृतं त्वया देवि कृतवत्या परिग्रहम् ॥

अस्येह धर्मपीठस्य मनोरथकृतः सताम्

ta eva viśvabhoktāro viśvamānyāsta eva hi ||

ye tvāṃ viśvabhujāmatra pūjayiṣyaṃti mānavāḥ

||6||

त एव विश्वभोक्तारो विश्वमान्यास्त एव हि ॥

ये त्वां विश्वभुजामत्र पूजयिष्यंति मानवाः

viśve viśvabhuje viśvasthityutpattilayaprade ||

narāstvadarcakāścātra bhaviṣyaṃtyamalātmakāḥ

||7||

विश्वे विश्वभुजे विश्वस्थित्युत्पत्तिलयप्रदे ॥

नरास्त्वदर्चकाश्चात्र भविष्यंत्यमलात्मकाः

manorathatṛtīyāyāṃ yaste bhaktiṃ vidhāsyati ||

tanmanorathasaṃsiddhirbhavitrī madanugrahāt

||8||

मनोरथतृतीयायां यस्ते भक्तिं विधास्यति ॥

तन्मनोरथसंसिद्धिर्भवित्री मदनुग्रहात्

nārī vā puruṣo vātha tvadvratācaraṇātpriye ||

manorathāniha prāpya jñānamaṃte ca lapsyate

||9||

नारी वा पुरुषो वाथ त्वद्व्रताचरणात्प्रिये ॥

मनोरथानिह प्राप्य ज्ञानमंते च लप्स्यते

devyuvāca

manorathatṛtīyāyāṃ vrataṃ kīdṛkkathā katham ||

kiṃ phalaṃ kaiḥ kṛtaṃ nātha kathayaitatkṛpāṃ kuru

||10||

मनोरथतृतीयायां व्रतं कीदृक्कथा कथम् ॥

किं फलं कैः कृतं नाथ कथयैतत्कृपां कुरु

īśvara uvāca

śṛṇu devi yathā pṛṣṭaṃ bhavatyā bhavatāriṇi ||

manorathavrataṃ caitadguhyādguhyataraṃ param

||11||

शृणु देवि यथा पृष्टं भवत्या भवतारिणि ॥

मनोरथव्रतं चैतद्गुह्याद्गुह्यतरं परम्

pulomatanayā pūrvaṃ tatāpa paramaṃ tapaḥ ||

kiṃcinmanorathaṃ prāptuṃ na cāpa tapasaḥ phalam

||12||

पुलोमतनया पूर्वं तताप परमं तपः ॥

किंचिन्मनोरथं प्राप्तुं न चाप तपसः फलम्

apūpujattato māṃ sā bhaktyā paramayā mudā ||

gītena sarahasyena kalakaṃṭhīkalena hi

||13||

अपूपुजत्ततो मां सा भक्त्या परमया मुदा ॥

गीतेन सरहस्येन कलकंठीकलेन हि

tadgānenātisaṃtuṣṭo mṛdunā madhureṇa ca ||

sutālena suraṃgeṇa dhātumātrākalāvatā

||14||

तद्गानेनातिसंतुष्टो मृदुना मधुरेण च ॥

सुतालेन सुरंगेण धातुमात्राकलावता

provāca tāṃ varaṃ brūhi prasannosmi pulomaje ||

anena ca sugītena tvanayā liṃgapūjayā

||15||

प्रोवाच तां वरं ब्रूहि प्रसन्नोस्मि पुलोमजे ॥

अनेन च सुगीतेन त्वनया लिंगपूजया

pulomajovāca

yadi prasanno deveśa tadā yo me manorathaḥ ||

taṃ pūraya mahādeva mahādevī mahāpriya

||16||

यदि प्रसन्नो देवेश तदा यो मे मनोरथः ॥

तं पूरय महादेव महादेवी महाप्रिय

sarvadeveṣu yo mānyaḥ sarvadeveṣu suṃdaraḥ ||

yāyajūkeṣu sarveṣu yaḥ śreṣṭhaḥ sostu me patiḥ

||17||

सर्वदेवेषु यो मान्यः सर्वदेवेषु सुंदरः ॥

यायजूकेषु सर्वेषु यः श्रेष्ठः सोस्तु मे पतिः

yathābhilaṣitaṃ rūpaṃ yathābhilaṣitaṃ sukham ||

yathābhilaṣitaṃ cāyuḥ prasanno dehi me bhava

||18||

यथाभिलषितं रूपं यथाभिलषितं सुखम् ॥

यथाभिलषितं चायुः प्रसन्नो देहि मे भव

yadāyadā ca patyā me saṃgaḥ syāddhṛtsukhecchayā ||

tadātadā ca taṃ dehaṃ tyaktvānyaṃ dehamāpnuyām

||19||

यदायदा च पत्या मे संगः स्याद्धृत्सुखेच्छया ॥

तदातदा च तं देहं त्यक्त्वान्यं देहमाप्नुयाम्

sadā ca liṃgapūjāyāṃ mama bhaktiranuttamā ||

bhava bhūyādbhavahara jarāmaraṇahāriṇī

||20||

सदा च लिंगपूजायां मम भक्तिरनुत्तमा ॥

भव भूयाद्भवहर जरामरणहारिणी

bharturvyayepi vaidhavyaṃ kṣaṇamātramapīha na ||

mama bhāvi mahādeva pātivratyaṃ ca yātu mā

||21||

भर्तुर्व्ययेपि वैधव्यं क्षणमात्रमपीह न ॥

मम भावि महादेव पातिव्रत्यं च यातु मा

skaṃda uvāca

imaṃ manorathaṃ tasyāḥ paulomyāḥ purasūdanaḥ ||

samākarṇya kṣaṇaṃ smitvā prāheśo vismayānvitaḥ

||26||

इमं मनोरथं तस्याः पौलोम्याः पुरसूदनः ॥

समाकर्ण्य क्षणं स्मित्वा प्राहेशो विस्मयान्वितः

īśvara uvāca

pulomakanye yaścaiṣa tvayākāri manorathaḥ ||

lapsyase vratacaryātastatkuruṣva jiteṃdriye

||23||

पुलोमकन्ये यश्चैष त्वयाकारि मनोरथः ॥

लप्स्यसे व्रतचर्यातस्तत्कुरुष्व जितेंद्रिये

manorathatṛtīyāyāścaraṇena bhaviṣyati ||

tatprāptaye vrataṃ vakṣye tadvidhehi yathoditam

||24||

मनोरथतृतीयायाश्चरणेन भविष्यति ॥

तत्प्राप्तये व्रतं वक्ष्ये तद्विधेहि यथोदितम्

tena vratena cīrṇena mahāsaubhāgyadena tu ||

avaśyaṃ bhavitā bāle tava caivaṃ manorathaḥ

||25||

तेन व्रतेन चीर्णेन महासौभाग्यदेन तु ॥

अवश्यं भविता बाले तव चैवं मनोरथः

pulomakanyāvoca ||

kāruṇyavāridhe śaṃbho praṇataprāṇi sarvada ||

kimātmikātha kā śaktiḥ kā pūjyā tatra devatā

||26||

पुलोमकन्यावोच ॥

कारुण्यवारिधे शंभो प्रणतप्राणि सर्वद ॥

किमात्मिकाथ का शक्तिः का पूज्या तत्र देवता

kadā ca tadvidhātavyamiti kartavyatā ca kā ||

ityākarṇya śivo vākyaṃ tāṃ tu praṇijagāda ha

||27||

कदा च तद्विधातव्यमिति कर्तव्यता च का ॥

इत्याकर्ण्य शिवो वाक्यं तां तु प्रणिजगाद ह

īśvara uvāca

manorathatṛtīyāyāṃ vrataṃ paulomi tacchubham ||

pūjyā viśvabhujā gaurī bhujaviṃśatiśālinī

||28||

मनोरथतृतीयायां व्रतं पौलोमि तच्छुभम् ॥

पूज्या विश्वभुजा गौरी भुजविंशतिशालिनी

varado'bhayahastaśca sākṣasūtraḥ samodakaḥ ||

devyāḥ purastādvratinā pūjya āśāvināyakaḥ

||29||

वरदोऽभयहस्तश्च साक्षसूत्रः समोदकः ॥

देव्याः पुरस्ताद्व्रतिना पूज्य आशाविनायकः

caitraśukla tṛtīyāyāṃ kṛtvā vai daṃtadhāvanam ||

sāyaṃtanīṃ ca nirvartya nātitṛptyā bhujikriyām

||30||

चैत्रशुक्ल तृतीयायां कृत्वा वै दंतधावनम् ॥

सायंतनीं च निर्वर्त्य नातितृप्त्या भुजिक्रियाम्

niyamaṃ ceti gṛhṇīyājjitakrodho jiteṃdriyaḥ ||

saṃtyaktāspṛśya saṃsparśaḥ śucistadgatamānasaḥ

||31||

नियमं चेति गृह्णीयाज्जितक्रोधो जितेंद्रियः ॥

संत्यक्तास्पृश्य संस्पर्शः शुचिस्तद्गतमानसः

prātarvrataṃ cariṣyāmi mātarviśvabhujenaghe ||

vidhehi tatra sāṃnidhyaṃ manmanorathasiddhaye

||32||

प्रातर्व्रतं चरिष्यामि मातर्विश्वभुजेनघे ॥

विधेहि तत्र सांनिध्यं मन्मनोरथसिद्धये

niyamaṃ ceti saṃgṛhya svapedrātrau śubhaṃ smaran ||

prātarutthāya medhāvī vidhāyāvaśyakaṃ vidhim

||33||

नियमं चेति संगृह्य स्वपेद्रात्रौ शुभं स्मरन् ॥

प्रातरुत्थाय मेधावी विधायावश्यकं विधिम्

śaucamācamanaṃ kṛtvā daṃtakāṣṭhaṃ samādadet ||

aśokavṛkṣasya śubhaṃ sarvaśokaniśātanam

||34||

शौचमाचमनं कृत्वा दंतकाष्ठं समाददेत् ॥

अशोकवृक्षस्य शुभं सर्वशोकनिशातनम्

nityaṃtanaṃ ca niṣpādya vidhiṃ vidhividāṃvaraḥ ||

snātvā śuddhāṃbaraḥ sāyaṃ gaurīpūjāṃ samācaret

||35||

नित्यंतनं च निष्पाद्य विधिं विधिविदांवरः ॥

स्नात्वा शुद्धांबरः सायं गौरीपूजां समाचरेत्

ādau vināyakaṃ pūjya ghṛtapūrānnivedya ca ||

tatorcayedviśvabhujāmaśokakusumaiḥ śubhaiḥ

||36||

आदौ विनायकं पूज्य घृतपूरान्निवेद्य च ॥

ततोर्चयेद्विश्वभुजामशोककुसुमैः शुभैः

aśokavartinaivedyairdhūpaiścāgurusaṃbhavaiḥ ||

kuṃkumenānulipyādāvekabhaktaṃ tataścaret

||37||

अशोकवर्तिनैवेद्यैर्धूपैश्चागुरुसंभवैः ॥

कुंकुमेनानुलिप्यादावेकभक्तं ततश्चरेत्

aśokavartisahitairghṛtapūrairmanoharaiḥ ||

evaṃ caitratṛtīyāyāṃ vyatītāyāṃ pulomaje

||38||

अशोकवर्तिसहितैर्घृतपूरैर्मनोहरैः ॥

एवं चैत्रतृतीयायां व्यतीतायां पुलोमजे

rādhādiphālgunāṃtāsu tṛtīyāsu vrataṃ caret ||

krameṇa daṃtakāṣṭhāni kathayāmi tavānaghe

||39||

राधादिफाल्गुनांतासु तृतीयासु व्रतं चरेत् ॥

क्रमेण दंतकाष्ठानि कथयामि तवानघे

anulepanavastūni kusumāni tathaiva ca ||

naivedyāni gajāsyasya devyāścāpi śubhavrate

||40||

अनुलेपनवस्तूनि कुसुमानि तथैव च ॥

नैवेद्यानि गजास्यस्य देव्याश्चापि शुभव्रते

annāni caikabhaktasya śṛṇutāni phalāptaye ||

jaṃbvapāmārga khadira jātī cūtakadaṃbakam

||41||

अन्नानि चैकभक्तस्य शृणुतानि फलाप्तये ॥

जंब्वपामार्ग खदिर जाती चूतकदंबकम्

plakṣoduṃbarakharjūrī bījapūrī sadāḍimī ||

daṃtakāṣṭha drumā ete vratinaḥ samudāhṛtāḥ

||42||

प्लक्षोदुंबरखर्जूरी बीजपूरी सदाडिमी ॥

दंतकाष्ठ द्रुमा एते व्रतिनः समुदाहृताः

siṃdūrāguru kastūrī caṃdanaṃ raktacaṃdanam ||

gorocanā devadāru padmākṣaṃ ca niśādvayam

||43||

सिंदूरागुरु कस्तूरी चंदनं रक्तचंदनम् ॥

गोरोचना देवदारु पद्माक्षं च निशाद्वयम्

prītyānulepanaṃ bāle yakṣakardamasaṃbhavam ||

sarveṣāmapyalābhe ca praśasto yakṣakardamaḥ

||44||

प्रीत्यानुलेपनं बाले यक्षकर्दमसंभवम् ॥

सर्वेषामप्यलाभे च प्रशस्तो यक्षकर्दमः

kastūrikāyā dvau bhāgau dvau bhāgau kuṃkumasya ca ||

caṃdanasya trayo bhāgāḥ śaśinastveka eva hi

||45||

कस्तूरिकाया द्वौ भागौ द्वौ भागौ कुंकुमस्य च ॥

चंदनस्य त्रयो भागाः शशिनस्त्वेक एव हि

yakṣakardama ityeṣa samastasuravallabhaḥ ||

anulipyātha kusumairarcayedvacmi tānyapi

||46||

यक्षकर्दम इत्येष समस्तसुरवल्लभः ॥

अनुलिप्याथ कुसुमैरर्चयेद्वच्मि तान्यपि

pāṭalā mallikā padma ketakī karavīrakaḥ ||

utpalai rājacaṃpaiśca naṃdyāvartaiśca jātibhiḥ

||47||

पाटला मल्लिका पद्म केतकी करवीरकः ॥

उत्पलै राजचंपैश्च नंद्यावर्तैश्च जातिभिः

kumārībhiḥ karṇikārairalābhetacchadaiḥ saha ||

sugaṃdhibhiḥ prasūnoghaiḥ sarvālābhepi pūjayet

||48||

कुमारीभिः कर्णिकारैरलाभेतच्छदैः सह ॥

सुगंधिभिः प्रसूनोघैः सर्वालाभेपि पूजयेत्

karaṃbho dadhibhaktaṃ ca sacūtarasamaṃḍakāḥ ||

pheṇikā vaṭakāścaiva pāyasaṃ ca saśarkaram

||49||

करंभो दधिभक्तं च सचूतरसमंडकाः ॥

फेणिका वटकाश्चैव पायसं च सशर्करम्

samudgaṃ saghṛtaṃ bhaktaṃ kārttike vinivedayet ||

iṃḍerikāśca laḍḍūkā māghe laṃpasikā śubhā

||50||

समुद्गं सघृतं भक्तं कार्त्तिके विनिवेदयेत् ॥

इंडेरिकाश्च लड्डूका माघे लंपसिका शुभा

muṣṭikāḥ śarkarāgarbhāḥ sarpiṣā parisādhitāḥ ||

nivedyāḥ phālgune devyai sārdhaṃ vighnajitā mudā

||51||

मुष्टिकाः शर्करागर्भाः सर्पिषा परिसाधिताः ॥

निवेद्याः फाल्गुने देव्यै सार्धं विघ्नजिता मुदा

nivedayedyadannaṃ hi ekabhaktapi tatsmṛtam ||

anyannivedya saṃmūḍho bhuṃjāno'nyatpatedadhaḥ

||52||

निवेदयेद्यदन्नं हि एकभक्तपि तत्स्मृतम् ॥

अन्यन्निवेद्य संमूढो भुंजानोऽन्यत्पतेदधः

pratimāsaṃ tṛtīyāyāmevamārādhya vatsaram ||

vratasaṃpūrtaye kuryātsthaṃḍile'gnisamarcanam

||53||

प्रतिमासं तृतीयायामेवमाराध्य वत्सरम् ॥

व्रतसंपूर्तये कुर्यात्स्थंडिलेऽग्निसमर्चनम्

jātavedasamaṃtreṇa tilājyadraviṇena ca ||

śatamaṣṭādhikaṃ homaṃ kārayedvidhinā vratī

||54||

जातवेदसमंत्रेण तिलाज्यद्रविणेन च ॥

शतमष्टाधिकं होमं कारयेद्विधिना व्रती

sadaiva nakte pūjoktā sadā nakte tu bhojanam ||

nakta eva hi homo'yaṃ nakta eva kṣamāpanam

||55||

सदैव नक्ते पूजोक्ता सदा नक्ते तु भोजनम् ॥

नक्त एव हि होमोऽयं नक्त एव क्षमापनम्

gṛhāṇa pūjāṃ me bhaktyā mātarvighnajitā saha ||

namostu te viśvabhuje pūrayāśu manoratham

||56||

गृहाण पूजां मे भक्त्या मातर्विघ्नजिता सह ॥

नमोस्तु ते विश्वभुजे पूरयाशु मनोरथम्

namo vighnakṛte tubhyaṃ nama āśāvināyaka ||

tvaṃ viśvabhujayā sārdhaṃ mama dehi manoratham

||57||

नमो विघ्नकृते तुभ्यं नम आशाविनायक ॥

त्वं विश्वभुजया सार्धं मम देहि मनोरथम्

etau maṃtrau samuccārya pūjyā gaurīvināyakau ||

vratakṣamāpane deyaḥ paryaṃkastūlikānvitaḥ

||58||

एतौ मंत्रौ समुच्चार्य पूज्या गौरीविनायकौ ॥

व्रतक्षमापने देयः पर्यंकस्तूलिकान्वितः

upadhānyā samāyukto dīpīdaparṇasaṃyutaḥ ||

ācāryaṃ ca sapatnīkaṃ paryaṃka upaveśya ca

||59||

उपधान्या समायुक्तो दीपीदपर्णसंयुतः ॥

आचार्यं च सपत्नीकं पर्यंक उपवेश्य च

vratī samarcayedvastraiḥ karakarṇavibhūṣaṇaiḥ ||

sugaṃdhacaṃdanairmālyairdakṣiṇābhirmudānvitaḥ

||60||

व्रती समर्चयेद्वस्त्रैः करकर्णविभूषणैः ॥

सुगंधचंदनैर्माल्यैर्दक्षिणाभिर्मुदान्वितः

dadyātpayasvinīṃ gāṃ ca vratasyaparipūrtaye ||

tathopabhogavastūnicchatropānatkamaṃḍalum

||61||

दद्यात्पयस्विनीं गां च व्रतस्यपरिपूर्तये ॥

तथोपभोगवस्तूनिच्छत्रोपानत्कमंडलुम्

manorathatṛtīyāyā vratametanmayā kṛtam ||

nyūnātiriktaṃ saṃpūrṇametadastu bhavadgirā

||62||

मनोरथतृतीयाया व्रतमेतन्मया कृतम् ॥

न्यूनातिरिक्तं संपूर्णमेतदस्तु भवद्गिरा

ityācāryaṃ samāpṛcchya tathetyuktaśca tena vai ||

āsīmāṃtamanuvrajya dattvānyebhyopi śaktitaḥ

||63||

इत्याचार्यं समापृच्छ्य तथेत्युक्तश्च तेन वै ॥

आसीमांतमनुव्रज्य दत्त्वान्येभ्योपि शक्तितः

naktaṃ samācaretpoṣyaiḥ sārdhaṃ suprītamānasaḥ ||

prātaścaturthyāṃ saṃbhojya caturaśca kumārakān

||64||

नक्तं समाचरेत्पोष्यैः सार्धं सुप्रीतमानसः ॥

प्रातश्चतुर्थ्यां संभोज्य चतुरश्च कुमारकान्

abhyarcya gaṃdhamālyādyairdvādaśāpi kumārikāḥ ||

evaṃ saṃpūrṇatāṃ yāti vratametatsunirmalam

||65||

अभ्यर्च्य गंधमाल्याद्यैर्द्वादशापि कुमारिकाः ॥

एवं संपूर्णतां याति व्रतमेतत्सुनिर्मलम्

kāryaṃ manorathāvāptyai sarvairetadvrataṃ śubham ||

patnīṃ manoramāṃ kulyāṃ manovṛttyanusāriṇīm

||66||

कार्यं मनोरथावाप्त्यै सर्वैरेतद्व्रतं शुभम् ॥

पत्नीं मनोरमां कुल्यां मनोवृत्त्यनुसारिणीम्

tāriṇīṃ duḥkhasaṃsārasāgarasya pativratām ||

kurvannetadvrataṃ varṣaṃ kumāraḥ prāpnuyātsphuṭam

||67||

तारिणीं दुःखसंसारसागरस्य पतिव्रताम् ॥

कुर्वन्नेतद्व्रतं वर्षं कुमारः प्राप्नुयात्स्फुटम्

kumārī patimāpnoti svāḍhyaṃ sarvaguṇādhikam ||

suvāsinī labhetputrānpatyuḥ saukhyamakhaṃḍitam

||68||

कुमारी पतिमाप्नोति स्वाढ्यं सर्वगुणाधिकम् ॥

सुवासिनी लभेत्पुत्रान्पत्युः सौख्यमखंडितम्

durbhagā subhagāsyācca dhanāḍhyā syāddaridriṇī ||

vidhavāpi na vaidhavyaṃ punarāpnoti kutracit

||69||

दुर्भगा सुभगास्याच्च धनाढ्या स्याद्दरिद्रिणी ॥

विधवापि न वैधव्यं पुनराप्नोति कुत्रचित्

gurviṇī ca śubhaṃ putraṃ labhate sucirāyuṣam ||

brāhmaṇo labhate vidyāṃ sarvasaubhāgyadāyinīm

||70||

गुर्विणी च शुभं पुत्रं लभते सुचिरायुषम् ॥

ब्राह्मणो लभते विद्यां सर्वसौभाग्यदायिनीम्

rājyabhraṣṭo labhedrājyaṃ vaiśyo lābhaṃ ca viṃdati ||

ciṃtitaṃ labhate śūdro vratasyāsya niṣevaṇāt

||7||

राज्यभ्रष्टो लभेद्राज्यं वैश्यो लाभं च विंदति ॥

चिंतितं लभते शूद्रो व्रतस्यास्य निषेवणात्

dharmārthī dharmamāpnoti dhanārthī dhanamāpnuyāt ||

kāmī kāmānavāpnoti mokṣārthī mokṣamāpnuyāt

||72||

धर्मार्थी धर्ममाप्नोति धनार्थी धनमाप्नुयात् ॥

कामी कामानवाप्नोति मोक्षार्थी मोक्षमाप्नुयात्

yo yo manoratho yasya sa taṃ taṃ viṃdate dhruvam ||

manorathatṛtīyāyā vratasya caraṇādvratī

||73||

यो यो मनोरथो यस्य स तं तं विंदते ध्रुवम् ॥

मनोरथतृतीयाया व्रतस्य चरणाद्व्रती

skaṃda uvāca

itthaṃ niśamya śivataḥ śivā saṃtuṣṭamānasā ||

punaḥ papraccha viśveśaṃ prabaddhakarasaṃpuṭā

||74||

इत्थं निशम्य शिवतः शिवा संतुष्टमानसा ॥

पुनः पप्रच्छ विश्वेशं प्रबद्धकरसंपुटा

anyatra ye vrataṃ caitatkariṣyaṃti sadāśiva ||

te kathaṃ pūjayiṣyaṃti māṃ ca āśāvināyakam

||75||

अन्यत्र ये व्रतं चैतत्करिष्यंति सदाशिव ॥

ते कथं पूजयिष्यंति मां च आशाविनायकम्

śiva uvāca

sādhu pṛṣṭaṃ tvayā devi sarvasaṃdehabhedini ||

vārāṇasyāṃ samarcyā tvaṃ viśve pratyakṣarūpiṇī

||76||

साधु पृष्टं त्वया देवि सर्वसंदेहभेदिनि ॥

वाराणस्यां समर्च्या त्वं विश्वे प्रत्यक्षरूपिणी

āśā vighnajitā sārdhaṃ sarvāśāpūrtikāriṇā ||

hāriṇānaṃtavighnānāṃ mama kṣetra śubhārthinā

||77||

आशा विघ्नजिता सार्धं सर्वाशापूर्तिकारिणा ॥

हारिणानंतविघ्नानां मम क्षेत्र शुभार्थिना

kṣipramāgamayitvā ca natvā dūraṃgatānapi ||

kṛtakṛtyānvidhāyātha ciṃtitaiḥ samanorathaiḥ

||78||

क्षिप्रमागमयित्वा च नत्वा दूरंगतानपि ॥

कृतकृत्यान्विधायाथ चिंतितैः समनोरथैः

anyatra vratibhirviśve kāṃcanīpratimā tava ||

paṃcakṛṣṇalakādūrdhvaṃ kāryā vighnahṛtopi ca

||79||

अन्यत्र व्रतिभिर्विश्वे कांचनीप्रतिमा तव ॥

पंचकृष्णलकादूर्ध्वं कार्या विघ्नहृतोपि च

ācāryāya vratī dadyād vratāṃte pratimā dvayam ||

sakṛtkṛte vratī cāsminkṛtakṛtyo vratī bhavet

||80||

आचार्याय व्रती दद्याद् व्रतांते प्रतिमा द्वयम् ॥

सकृत्कृते व्रती चास्मिन्कृतकृत्यो व्रती भवेत्

tataḥ pulomajā devi śrutvaitadvratamuttamam ||

kṛtvā manorathaṃ prāpa yathābhivāṃchitaṃ hṛdi

||81||

ततः पुलोमजा देवि श्रुत्वैतद्व्रतमुत्तमम् ॥

कृत्वा मनोरथं प्राप यथाभिवांछितं हृदि

aruṃdhatyā vasiṣṭhopi labdho'tri'nasūyayā ||

sunītyottānapādācca dhruvaḥ prāptoṃ'gajottamaḥ

||82||

अरुंधत्या वसिष्ठोपि लब्धोऽत्रिऽनसूयया ॥

सुनीत्योत्तानपादाच्च ध्रुवः प्राप्तोंऽगजोत्तमः

sunītedurbhargatvaṃ ca punarasmādvratādgatam ||

caturbhujaḥ patiḥ prāptaḥ kṣīranīradhijanmanā

||83||

सुनीतेदुर्भर्गत्वं च पुनरस्माद्व्रताद्गतम् ॥

चतुर्भुजः पतिः प्राप्तः क्षीरनीरधिजन्मना

kiṃ bahūktena suśroṇi kṛtaṃyena vrataṃ tvidam ||

vratāni tena sarvāṇi kṛtāni vratinā dhruvam

||84||

किं बहूक्तेन सुश्रोणि कृतंयेन व्रतं त्विदम् ॥

व्रतानि तेन सर्वाणि कृतानि व्रतिना ध्रुवम्

śrutvā dhīmānkathāṃ puṇyāṃ punastadgatamānasaḥ ||

śubhabuddhimavāpnoti pāpairapi vimucyate

||85||

श्रुत्वा धीमान्कथां पुण्यां पुनस्तद्गतमानसः ॥

शुभबुद्धिमवाप्नोति पापैरपि विमुच्यते

iti śrīskāṃde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ caturthe kāśīkhaṃḍe uttarārdhe dharmeśvarākhyāne viśvabhujāśāvināyakapraśaṃsane manorathatṛtīyāvratākhyānaṃ nāmāśītitamodhyāyaḥ || 80 ||