adhyāyaḥ 103
brahmovāca:
śamītīrtham iti khyātaṃ sarvapāpopaśāntidam . tasyākhyānaṃ pravakṣyāmi śṛṇu yatnena nārada
||1||शमीतीर्थम् इति ख्यातं सर्वपापोपशान्तिदम् । तस्याख्यानं प्रवक्ष्यामि शृणु यत्नेन नारद
āsīt priyavrato nāma kṣatriyo jayatāṃ varaḥ . gautamyā dakṣiṇe tīre dīkṣāṃ cakre purodhasā
||2||आसीत् प्रियव्रतो नाम क्षत्रियो जयतां वरः । गौतम्या दक्षिणे तीरे दीक्षां चक्रे पुरोधसा
hayamedha upakrānte ṛtvigbhir ṛṣibhir vṛte . tasya rājño mahābāhor vasiṣṭhas tu purohitaḥ
||3||हयमेध उपक्रान्ते ऋत्विग्भिर् ऋषिभिर् वृते । तस्य राज्ञो महाबाहोर् वसिष्ठस् तु पुरोहितः
tadyajñavāṭam agamad dānavo'tha hiraṇyakaḥ . taṃ dānavam abhiprekṣya devās tv indrapurogamāḥ
||4||तद्यज्ञवाटम् अगमद् दानवोऽथ हिरण्यकः । तं दानवम् अभिप्रेक्ष्य देवास् त्व् इन्द्रपुरोगमाः
bhītāḥ kecid divaṃ jagmur havyavāṭ śamim āviśat . aśvatthaṃ viṣṇur agamad bhānur arkaṃ vaṭaṃ śivaḥ
||5||भीताः केचिद् दिवं जग्मुर् हव्यवाट् शमिम् आविशत् । अश्वत्थं विष्णुर् अगमद् भानुर् अर्कं वटं शिवः
somaḥ palāśam agamad gaṅgāmbho havyavāhanaḥ . aśvinau tu hayaṃ gṛhya vāyaso'bhūd yamaḥ svayam
||6||सोमः पलाशम् अगमद् गङ्गाम्भो हव्यवाहनः । अश्विनौ तु हयं गृह्य वायसोऽभूद् यमः स्वयम्
etasminn antare tatra vasiṣṭho bhagavān ṛṣiḥ . yaṣṭim ādāya daiteyān nyavārayad athājñayā
||7||एतस्मिन्न् अन्तरे तत्र वसिष्ठो भगवान् ऋषिः । यष्टिम् आदाय दैतेयान् न्यवारयद् अथाज्ञया
tataḥ pravṛttaḥ punar eva yajño . daityo gataḥ svena balena yuktaḥ . imāni tīrthāni tataḥ śubhāni . daśāśvamedhasya phalāni dadyuḥ
||8||ततः प्रवृत्तः पुनर् एव यज्ञो । दैत्यो गतः स्वेन बलेन युक्तः । इमानि तीर्थानि ततः शुभानि । दशाश्वमेधस्य फलानि दद्युः
prathamaṃ tu śamītīrthaṃ dvitīyaṃ vaiṣṇavaṃ viduḥ . ārkaṃ śaivaṃ ca saumyaṃ ca vāsiṣṭhaṃ sarvakāmadam
||9||प्रथमं तु शमीतीर्थं द्वितीयं वैष्णवं विदुः । आर्कं शैवं च सौम्यं च वासिष्ठं सर्वकामदम्
devāś ca ṛṣayaḥ sarve nivṛtte makhavistare . tuṣṭāḥ procur vasiṣṭhaṃ taṃ yajamānaṃ priyavratam
||10||देवाश् च ऋषयः सर्वे निवृत्ते मखविस्तरे । तुष्टाः प्रोचुर् वसिष्ठं तं यजमानं प्रियव्रतम्
tāṃś ca vṛkṣāṃs tāṃ ca gaṅgāṃ mudā yuktāḥ punaḥ punaḥ . hayamedhasya niṣpattyai ete yātā itas tataḥ
||11||तांश् च वृक्षांस् तां च गङ्गां मुदा युक्ताः पुनः पुनः । हयमेधस्य निष्पत्त्यै एते याता इतस् ततः
hayamedhaphalaṃ dadyus tīrthānīty avadan surāḥ . tasmāt snānena dānena teṣu tīrtheṣu nārada . hayamedhaphalaṃ puṇyaṃ prāpnoti na mṛṣā vacaḥ
||12||हयमेधफलं दद्युस् तीर्थानीत्य् अवदन् सुराः । तस्मात् स्नानेन दानेन तेषु तीर्थेषु नारद । हयमेधफलं पुण्यं प्राप्नोति न मृषा वचः
Source and reuse:SARIT. Based on the SARIT digital edition, edited by Peter Schreiner and Renate Söhnen; base e-text: the Tübingen Purāṇa Project; TEI editing and conversion: Richard Mahoney. Copyright 2014–2018 SARIT. Converted from IAST to Devanāgarī and segmented into chapter, stanza, and prose items for this reader. Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 Unported (CC BY-SA 3.0).