adhyāyaḥ 153
brahmovāca:
bhāvatīrtham iti proktaṃ yatra sākṣād bhavaḥ sthitaḥ . aśeṣajagadantastho bhūtātmā saccidākṛtiḥ
||1||भावतीर्थम् इति प्रोक्तं यत्र साक्षाद् भवः स्थितः । अशेषजगदन्तस्थो भूतात्मा सच्चिदाकृतिः
tatremāṃ śṛṇu vakṣyāmi kathāṃ puṇyatamāṃ śubhām . sūryavaṃśakaraḥ śrīmān kṣatriyāṇāṃ dhurandharaḥ
||2||तत्रेमां शृणु वक्ष्यामि कथां पुण्यतमां शुभाम् । सूर्यवंशकरः श्रीमान् क्षत्रियाणां धुरन्धरः
prācīnabarhir ākhyātaḥ sarvadharmeṣu pāragaḥ . tisraḥ koṭyo'rdhakoṭiś ca varṣāṇāṃ rājya āsthitaḥ
||3||प्राचीनबर्हिर् आख्यातः सर्वधर्मेषु पारगः । तिस्रः कोट्योऽर्धकोटिश् च वर्षाणां राज्य आस्थितः
tasyedṛśaṃ vrataṃ cāsīd yad ahaṃ yauvanacyutaḥ . bhaveyaṃ priyayā vāpi putrair vā priyavastubhiḥ
||4||तस्येदृशं व्रतं चासीद् यद् अहं यौवनच्युतः । भवेयं प्रियया वापि पुत्रैर् वा प्रियवस्तुभिः
viyujyeyaṃ tato rājyaṃ tyakṣye'haṃ nātra saṃśayaḥ . vivekināṃ kulīnānām idam evocitaṃ nṛṇām
||5||वियुज्येयं ततो राज्यं त्यक्ष्येऽहं नात्र संशयः । विवेकिनां कुलीनानाम् इदम् एवोचितं नृणाम्
sthīyate vijane kvāpi viraktair vibhavakṣaye . tasmin praśāsati mahīṃ na viyogaḥ priyaiḥ kvacit
||6||स्थीयते विजने क्वापि विरक्तैर् विभवक्षये । तस्मिन् प्रशासति महीं न वियोगः प्रियैः क्वचित्
nādhivyādhī na durbhikṣaṃ na bandhukalaho nṛṇām . tasmiñ śāsati rājyaṃ tu na ca kaścid viyujyate
||7||नाधिव्याधी न दुर्भिक्षं न बन्धुकलहो नृणाम् । तस्मिञ् शासति राज्यं तु न च कश्चिद् वियुज्यते
tataḥ putrārtham akarod yajñaṃ rājā mahāmatiḥ . tataḥ prasanno bhagavān varaṃ prādād yathepsitam
||8||ततः पुत्रार्थम् अकरोद् यज्ञं राजा महामतिः । ततः प्रसन्नो भगवान् वरं प्रादाद् यथेप्सितम्
gautamītīrasaṃsthāya rājñe devo maheśvaraḥ . putraṃ dehīti rājā vai bhavaṃ prāha sa bhāryayā
||9||गौतमीतीरसंस्थाय राज्ञे देवो महेश्वरः । पुत्रं देहीति राजा वै भवं प्राह स भार्यया
bhavaḥ prāha nṛpaṃ prītyā paśya netraṃ tṛtīyakam . tataḥ paśyati rājendre bhavasyākṣi tu mānada
||10||भवः प्राह नृपं प्रीत्या पश्य नेत्रं तृतीयकम् । ततः पश्यति राजेन्द्रे भवस्याक्षि तु मानद
cakṣurdīptyābhavat putro mahimā nāma viśrutaḥ . yenākāri stutiḥ puṇyā mahimna iti viśrutā
||11||चक्षुर्दीप्त्याभवत् पुत्रो महिमा नाम विश्रुतः । येनाकारि स्तुतिः पुण्या महिम्न इति विश्रुता
kim alabhyaṃ bhagavati prasanne tripurāntake . yaṃ nityam anuvartante haribrahmādayaḥ surāḥ
||12||किम् अलभ्यं भगवति प्रसन्ने त्रिपुरान्तके । यं नित्यम् अनुवर्तन्ते हरिब्रह्मादयः सुराः
prāptaputraś ca nṛpatis tīrthaśraiṣṭhyam ayācata . mahāpāpamahārogamahāvyasanināṃ nṛṇām
||13||प्राप्तपुत्रश् च नृपतिस् तीर्थश्रैष्ठ्यम् अयाचत । महापापमहारोगमहाव्यसनिनां नृणाम्
nānāvipadgaṇārtānāṃ sarvābhimatalabdhaye . prādāj jyaiṣṭhyaṃ bhavaś cāpi bhāvatīrthaṃ tad ucyate
||14||नानाविपद्गणार्तानां सर्वाभिमतलब्धये । प्रादाज् ज्यैष्ठ्यं भवश् चापि भावतीर्थं तद् उच्यते
tatra snānena dānena sarvān kāmān avāpnuyāt . bhavaprasādād abhavat sutaḥ prācīnabarhiṣaḥ
||15||तत्र स्नानेन दानेन सर्वान् कामान् अवाप्नुयात् । भवप्रसादाद् अभवत् सुतः प्राचीनबर्हिषः
mahimā gautamītīre bhāvatīrthaṃ tad ucyate . tatra saptati tīrthāni puṇyāny akhiladāni ca
||16||महिमा गौतमीतीरे भावतीर्थं तद् उच्यते । तत्र सप्तति तीर्थानि पुण्यान्य् अखिलदानि च
Source and reuse:SARIT. Based on the SARIT digital edition, edited by Peter Schreiner and Renate Söhnen; base e-text: the Tübingen Purāṇa Project; TEI editing and conversion: Richard Mahoney. Copyright 2014–2018 SARIT. Converted from IAST to Devanāgarī and segmented into chapter, stanza, and prose items for this reader. Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 Unported (CC BY-SA 3.0).