मुख्यं गम्यताम्

Try searching

Quick links

Crawlable search page

Brahmapurāṇam, adhyāya 38: Story of how Kāma was burnt by Śiva; Menā's reproach of Śiva

3
Brahmapurāṇam · 38

adhyāyaḥ 38

brahmovāca:

praviṣṭe bhavanaṃ deve sūpaviṣṭe varāsane . sa vakro manmathaḥ krūro devaṃ veddhumanā bhavat

||1||

प्रविष्टे भवनं देवे सूपविष्टे वरासने । स वक्रो मन्मथः क्रूरो देवं वेद्धुमना भवत्

tam anācārasaṃyuktaṃ durātmānaṃ kulādhamam . lokān sarvān pīḍayantaṃ sarvāṅgāvaraṇātmakam

||2||

तम् अनाचारसंयुक्तं दुरात्मानं कुलाधमम् । लोकान् सर्वान् पीडयन्तं सर्वाङ्गावरणात्मकम्

ṛṣīṇāṃ vighnakartāraṃ niyamānāṃ vrataiḥ saha . cakrāhvayasya rūpeṇa ratyā saha samāgatam

||3||

ऋषीणां विघ्नकर्तारं नियमानां व्रतैः सह । चक्राह्वयस्य रूपेण रत्या सह समागतम्

athātatāyinaṃ viprā veddhukāmaṃ sureśvaraḥ . nayanena tṛtīyena sāvajñaṃ samavaikṣata

||4||

अथाततायिनं विप्रा वेद्धुकामं सुरेश्वरः । नयनेन तृतीयेन सावज्ञं समवैक्षत

tato'sya netrajo vahnir jvālāmālāsahasravān . sahasā ratibhartāram adahat saparicchadam

||5||

ततोऽस्य नेत्रजो वह्निर् ज्वालामालासहस्रवान् । सहसा रतिभर्तारम् अदहत् सपरिच्छदम्

sa dahyamānaḥ karuṇam ārto'krośata visvaram . prasādayaṃś ca taṃ devaṃ papāta dharaṇītale

||6||

स दह्यमानः करुणम् आर्तोऽक्रोशत विस्वरम् । प्रसादयंश् च तं देवं पपात धरणीतले

atha so'gniparītāṅgo manmatho lokatāpanaḥ . papāta sahasā mūrchāṃ kṣaṇena samapadyata

||7||

अथ सोऽग्निपरीताङ्गो मन्मथो लोकतापनः । पपात सहसा मूर्छां क्षणेन समपद्यत

patnī tu karuṇaṃ tasya vilalāpa suduḥkhitā . devīṃ devaṃ ca duḥkhārtā ayācat karuṇāvatī

||8||

पत्नी तु करुणं तस्य विललाप सुदुःखिता । देवीं देवं च दुःखार्ता अयाचत् करुणावती

tasyāś ca karuṇāṃ jñātvā devau tau karuṇātmakau . ūcatus tāṃ samālokya samāśvāsya ca duḥkhitām

||9||

तस्याश् च करुणां ज्ञात्वा देवौ तौ करुणात्मकौ । ऊचतुस् तां समालोक्य समाश्वास्य च दुःखिताम्

umāmaheśvarāv ūcatuḥ:

dagdha eva dhruvaṃ bhadre nāsyotpattir iheṣyate . aśarīro'pi te bhadre kāryaṃ sarvaṃ kariṣyati

||10||

दग्ध एव ध्रुवं भद्रे नास्योत्पत्तिर् इहेष्यते । अशरीरोऽपि ते भद्रे कार्यं सर्वं करिष्यति

yadā tu viṣṇur bhagavān vasudevasutaḥ śubhe . tadā tasya suto yaś ca patis te sambhaviṣyati

||11||

यदा तु विष्णुर् भगवान् वसुदेवसुतः शुभे । तदा तस्य सुतो यश् च पतिस् ते सम्भविष्यति

brahmovāca:

tataḥ sā tu varaṃ labdhvā kāmapatnī śubhānanā . jagāmeṣṭaṃ tadā deśaṃ prītiyuktā gataklamā

||12||

ततः सा तु वरं लब्ध्वा कामपत्नी शुभानना । जगामेष्टं तदा देशं प्रीतियुक्ता गतक्लमा

dagdhvā kāmaṃ tato viprāḥ sa tu devo vṛṣadhvajaḥ . reme tatromayā sārdhaṃ prahṛṣṭas tu himācale

||13||

दग्ध्वा कामं ततो विप्राः स तु देवो वृषध्वजः । रेमे तत्रोमया सार्धं प्रहृष्टस् तु हिमाचले

kandareṣu ca ramyeṣu padminīṣu guhāsu ca . nirjhareṣu ca ramyeṣu karṇikāravaneṣu ca

||14||

कन्दरेषु च रम्येषु पद्मिनीषु गुहासु च । निर्झरेषु च रम्येषु कर्णिकारवनेषु च

nadītīreṣu kānteṣu kinnarācariteṣu ca . śṛṅgeṣu śailarājasya taḍāgeṣu saraḥsu ca

||15||

नदीतीरेषु कान्तेषु किन्नराचरितेषु च । शृङ्गेषु शैलराजस्य तडागेषु सरःसु च

vanarājiṣu ramyāsu nānāpakṣiruteṣu ca . tīrtheṣu puṇyatoyeṣu munīnām āśrameṣu ca

||16||

वनराजिषु रम्यासु नानापक्षिरुतेषु च । तीर्थेषु पुण्यतोयेषु मुनीनाम् आश्रमेषु च

eteṣu puṇyeṣu manohareṣu . deśeṣu vidyādharabhūṣiteṣu . gandharvayakṣāmaraseviteṣu . reme sa devyā sahitas trinetraḥ

||17||

एतेषु पुण्येषु मनोहरेषु । देशेषु विद्याधरभूषितेषु । गन्धर्वयक्षामरसेवितेषु । रेमे स देव्या सहितस् त्रिनेत्रः

devaiḥ sahendrair muniyakṣasiddhair . gandharvavidyādharadaityamukhyaiḥ . anyaiś ca sarvair vividhair vṛto'sau . tasmin nage harṣam avāpa śambhuḥ

||18||

देवैः सहेन्द्रैर् मुनियक्षसिद्धैर् । गन्धर्वविद्याधरदैत्यमुख्यैः । अन्यैश् च सर्वैर् विविधैर् वृतोऽसौ । तस्मिन् नगे हर्षम् अवाप शम्भुः

nṛtyanti tatrāpsarasaḥ sureśā . gāyanti gandharvagaṇāḥ prahṛṣṭāḥ . divyāni vādyāny atha vādayanti . kecid drutaṃ devavaraṃ stuvanti

||19||

नृत्यन्ति तत्राप्सरसः सुरेशा । गायन्ति गन्धर्वगणाः प्रहृष्टाः । दिव्यानि वाद्यान्य् अथ वादयन्ति । केचिद् द्रुतं देववरं स्तुवन्ति

evaṃ sa devaḥ svagaṇair upeto . mahābalaiḥ śakrayamāgnitulyaiḥ . devyāḥ priyārthaṃ bhaganetrahantā . giriṃ na tatyāja tadā mahātmā

||20||

एवं स देवः स्वगणैर् उपेतो । महाबलैः शक्रयमाग्नितुल्यैः । देव्याः प्रियार्थं भगनेत्रहन्ता । गिरिं न तत्याज तदा महात्मा

ṛṣaya ūcuḥ:

devyāḥ samaṃ tu bhagavāṃs tiṣṭhaṃs tatra sa kāmahā . akarot kiṃ mahādeva etad icchāma veditum

||21||

देव्याः समं तु भगवांस् तिष्ठंस् तत्र स कामहा । अकरोत् किं महादेव एतद् इच्छाम वेदितुम्

brahmovāca:

bhagavān himavacchṛṅge sa hi devyāḥ priyecchayā . gaṇeśair vividhākārair hāsaṃ sañjanayan muhuḥ

||22||

भगवान् हिमवच्छृङ्गे स हि देव्याः प्रियेच्छया । गणेशैर् विविधाकारैर् हासं सञ्जनयन् मुहुः

devīṃ bālendutilako ramayaṃś ca rarāma ca . mahānubhāvaiḥ sarvajñaiḥ kāmarūpadharaiḥ śubhaiḥ

||23||

देवीं बालेन्दुतिलको रमयंश् च रराम च । महानुभावैः सर्वज्ञैः कामरूपधरैः शुभैः

atha devy āsasādaikā mātaraṃ parameśvarī . āsīnāṃ kāñcane śubhra āsane paramādbhute

||24||

अथ देव्य् आससादैका मातरं परमेश्वरी । आसीनां काञ्चने शुभ्र आसने परमाद्भुते

atha dṛṣṭvā satīṃ devīm āgatāṃ surarūpiṇīm . āsanena mahārheṇa'sampādayad aninditām . āsīnāṃ tām athovāca menā himavataḥ priyā

||25||

अथ दृष्ट्वा सतीं देवीम् आगतां सुररूपिणीम् । आसनेन महार्हेणऽसम्पादयद् अनिन्दिताम् । आसीनां ताम् अथोवाच मेना हिमवतः प्रिया

menovāca:

cirasyāgamanaṃ te'dya vada putri śubhekṣaṇe . daridrā krīḍanais tvaṃ hi bhartrā krīḍasi saṅgatā

||26||

चिरस्यागमनं तेऽद्य वद पुत्रि शुभेक्षणे । दरिद्रा क्रीडनैस् त्वं हि भर्त्रा क्रीडसि सङ्गता

ye daridrā bhavanti sma tathaiva ca nirāśrayāḥ . ume ta evaṃ krīḍanti yathā tava patiḥ śubhe

||27||

ये दरिद्रा भवन्ति स्म तथैव च निराश्रयाः । उमे त एवं क्रीडन्ति यथा तव पतिः शुभे

brahmovāca:

saivam uktātha mātrā tu nātihṛṣṭamanā bhavat . mahatyā kṣamayā yuktā na kiñcit tām uvāca ha . visṛṣṭā ca tadā mātrā gatvā devam uvāca ha

||28||

सैवम् उक्ताथ मात्रा तु नातिहृष्टमना भवत् । महत्या क्षमया युक्ता न किञ्चित् ताम् उवाच ह । विसृष्टा च तदा मात्रा गत्वा देवम् उवाच ह

pārvaty uvāca:

bhagavan devadeveśa neha vatsyāmi bhūdhare . anyaṃ kuru mamāvāsaṃ bhuvaneṣu mahādyute

||29||

भगवन् देवदेवेश नेह वत्स्यामि भूधरे । अन्यं कुरु ममावासं भुवनेषु महाद्युते

deva uvāca:

sadā tvam ucyamānā vai mayā vāsārtham īśvari . anyaṃ na rocitavatī vāsaṃ vai devi karhicit

||30||

सदा त्वम् उच्यमाना वै मया वासार्थम् ईश्वरि । अन्यं न रोचितवती वासं वै देवि कर्हिचित्

idānīṃ svayam eva tvaṃ vāsam anyatra śobhane . kasmān mṛgayase devi brūhi tan me śucismite

||31||

इदानीं स्वयम् एव त्वं वासम् अन्यत्र शोभने । कस्मान् मृगयसे देवि ब्रूहि तन् मे शुचिस्मिते

devy uvāca:

gṛhaṃ gatāsmi deveśa pitur adya mahātmanaḥ . dṛṣṭvā ca tatra me mātā vijane lokabhāvane

||32||

गृहं गतास्मि देवेश पितुर् अद्य महात्मनः । दृष्ट्वा च तत्र मे माता विजने लोकभावने

āsanādibhir abhyarcya sā mām evam abhāṣata . ume tava sadā bhartā daridraḥ krīḍanaiḥ śubhe

||33||

आसनादिभिर् अभ्यर्च्य सा माम् एवम् अभाषत । उमे तव सदा भर्ता दरिद्रः क्रीडनैः शुभे

krīḍate nahi devānāṃ krīḍā bhavati tādṛśī . yat kila tvaṃ mahādeva gaṇaiś ca vividhais tathā . ramase tad aniṣṭaṃ hi mama mātur vṛṣadhvaja

||34||

क्रीडते नहि देवानां क्रीडा भवति तादृशी । यत् किल त्वं महादेव गणैश् च विविधैस् तथा । रमसे तद् अनिष्टं हि मम मातुर् वृषध्वज

brahmovāca:

tato devaḥ prahasyāha devīṃ hāsayituṃ prabhuḥ

||35||

ततो देवः प्रहस्याह देवीं हासयितुं प्रभुः

deva uvāca:

evam eva na sandehaḥ kasmān manyur abhūt tava . kṛttivāsā hy avāsāś ca śmaśānanilayaś ca ha

||36||

एवम् एव न सन्देहः कस्मान् मन्युर् अभूत् तव । कृत्तिवासा ह्य् अवासाश् च श्मशाननिलयश् च ह

aniketo hy araṇyeṣu parvatānāṃ guhāsu ca . vicarāmi gaṇair nagnair vṛto'mbhojavilocane

||37||

अनिकेतो ह्य् अरण्येषु पर्वतानां गुहासु च । विचरामि गणैर् नग्नैर् वृतोऽम्भोजविलोचने

mā krudho devi mātre tvaṃ tathyaṃ mātāvadat tava . nahi mātṛsamo bandhur jantūnām asti bhūtale

||38||

मा क्रुधो देवि मात्रे त्वं तथ्यं मातावदत् तव । नहि मातृसमो बन्धुर् जन्तूनाम् अस्ति भूतले

devy uvāca:

na me'sti bandhubhiḥ kiñcit kṛtyaṃ suravareśvara . tathā kuru mahādeva yathāhaṃ sukham āpnuyām

||39||

न मेऽस्ति बन्धुभिः किञ्चित् कृत्यं सुरवरेश्वर । तथा कुरु महादेव यथाहं सुखम् आप्नुयाम्

brahmovāca:

śrutvā sa devyā vacanaṃ sureśas . tasyāḥ priyārthe svagiriṃ vihāya . jagāma meruṃ surasiddhasevitaṃ . bhāryāsahāyaḥ svagaṇaiś ca yuktaḥ

||40||

श्रुत्वा स देव्या वचनं सुरेशस् । तस्याः प्रियार्थे स्वगिरिं विहाय । जगाम मेरुं सुरसिद्धसेवितं । भार्यासहायः स्वगणैश् च युक्तः

Source and reuse:SARIT. Based on the SARIT digital edition, edited by Peter Schreiner and Renate Söhnen; base e-text: the Tübingen Purāṇa Project; TEI editing and conversion: Richard Mahoney. Copyright 2014–2018 SARIT. Converted from IAST to Devanāgarī and segmented into chapter, stanza, and prose items for this reader. Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 Unported (CC BY-SA 3.0).