मुख्यं गम्यताम्

Try searching

Quick links

Crawlable search page

Brahmapurāṇam, adhyāya 122: Stories of Dhanvantari and of Indra regaining his kingdom

3
Brahmapurāṇam · 122

adhyāyaḥ 122

brahmovāca:

pūrṇatīrtham iti khyātaṃ gaṅgāyā uttare taṭe . tatra snātvā naro'jñānāt tathāpi śubham āpnuyāt

||1||

पूर्णतीर्थम् इति ख्यातं गङ्गाया उत्तरे तटे । तत्र स्नात्वा नरोऽज्ञानात् तथापि शुभम् आप्नुयात्

pūrṇatīrthasya māhātmyaṃ varṇyate kena jantunā . svayaṃ saṃsthīyate yatra cakriṇā ca pinākinā

||2||

पूर्णतीर्थस्य माहात्म्यं वर्ण्यते केन जन्तुना । स्वयं संस्थीयते यत्र चक्रिणा च पिनाकिना

purā dhanvantarir nāma kalpādāv āyuṣaḥ sutaḥ . iṣṭvā bahuvidhair yajñair aśvamedhapuraḥsaraiḥ

||3||

पुरा धन्वन्तरिर् नाम कल्पादाव् आयुषः सुतः । इष्ट्वा बहुविधैर् यज्ञैर् अश्वमेधपुरःसरैः

dattvā dānāny anekāni bhuktvā bhogāṃś ca puṣkalān . vijñāya bhogavaiṣamyaṃ paraṃ vairāgyam āśritaḥ

||4||

दत्त्वा दानान्य् अनेकानि भुक्त्वा भोगांश् च पुष्कलान् । विज्ञाय भोगवैषम्यं परं वैराग्यम् आश्रितः

giriśṛṅge'mbudheḥ pāre tathā gaṅgānadītaṭe . śivaviṣṇvor gṛhe vāpi viśeṣāt puṇyasaṅgame

||5||

गिरिशृङ्गेऽम्बुधेः पारे तथा गङ्गानदीतटे । शिवविष्ण्वोर् गृहे वापि विशेषात् पुण्यसङ्गमे

taptaṃ hutaṃ ca japtaṃ ca sarvam akṣayatāṃ vrajet . dhanvantarir iti jñātvā tatra tepe tapo mahat

||6||

तप्तं हुतं च जप्तं च सर्वम् अक्षयतां व्रजेत् । धन्वन्तरिर् इति ज्ञात्वा तत्र तेपे तपो महत्

jñānavairāgyasampanno bhīmeśacaraṇāśrayaḥ . tapaś cakāra vipulaṃ gaṅgāsāgarasaṅgame

||7||

ज्ञानवैराग्यसम्पन्नो भीमेशचरणाश्रयः । तपश् चकार विपुलं गङ्गासागरसङ्गमे

purā ca nikṛto rājñā raṇaṃ hitvā mahāsuraḥ . sahasram ekaṃ varṣāṇāṃ samudraṃ prāviśad bhayāt

||8||

पुरा च निकृतो राज्ञा रणं हित्वा महासुरः । सहस्रम् एकं वर्षाणां समुद्रं प्राविशद् भयात्

dhanvantarau vanaṃ prāpte rājyaṃ prāpte tu tatsute . virāgaṃ ca gate rājñi tataḥ prāyād athārṇavāt

||9||

धन्वन्तरौ वनं प्राप्ते राज्यं प्राप्ते तु तत्सुते । विरागं च गते राज्ञि ततः प्रायाद् अथार्णवात्

tapasyantaṃ tamo nāma balavān asuro mune . gaṅgātīraṃ samāśritya rājā dhanvantarir yataḥ

||10||

तपस्यन्तं तमो नाम बलवान् असुरो मुने । गङ्गातीरं समाश्रित्य राजा धन्वन्तरिर् यतः

japahomarato nityaṃ brahmajñānaparāyaṇaḥ . taṃ ripuṃ nāśayāmīti tamaḥ prāyād athārṇavāt

||11||

जपहोमरतो नित्यं ब्रह्मज्ञानपरायणः । तं रिपुं नाशयामीति तमः प्रायाद् अथार्णवात्

nāśito bahuśo'nena rājñā balavatā tv aham . taṃ ripuṃ nāśayāmīti tamaḥ prāyād athārṇavāt

||12||

नाशितो बहुशोऽनेन राज्ञा बलवता त्व् अहम् । तं रिपुं नाशयामीति तमः प्रायाद् अथार्णवात्

māyayā pramadārūpaṃ kṛtvā rājānam abhyagāt . nṛtyagītavatī subhrūr hasantī cārudarśanā

||13||

मायया प्रमदारूपं कृत्वा राजानम् अभ्यगात् । नृत्यगीतवती सुभ्रूर् हसन्ती चारुदर्शना

tāṃ dṛṣṭvā cārusarvāṅgīṃ bahukālaṃ nayānvitām . śāntām anuvratāṃ bhaktāṃ kṛpayā cābravīn nṛpaḥ

||14||

तां दृष्ट्वा चारुसर्वाङ्गीं बहुकालं नयान्विताम् । शान्ताम् अनुव्रतां भक्तां कृपया चाब्रवीन् नृपः

nṛpa uvāca:

kāsi tvaṃ kasya hetor vā vartase gahane vane . kaṃ dṛṣṭvā harṣasīva tvaṃ vada kalyāṇi pṛcchate

||15||

कासि त्वं कस्य हेतोर् वा वर्तसे गहने वने । कं दृष्ट्वा हर्षसीव त्वं वद कल्याणि पृच्छते

brahmovāca:

pramadā cāpi tadvākyaṃ śrutvā rājānam abravīt

||16||

प्रमदा चापि तद्वाक्यं श्रुत्वा राजानम् अब्रवीत्

pramadovāca:

tvayi tiṣṭhati ko loke hetur harṣasya me bhavet . aham indrasya yā lakṣmīs tvāṃ dṛṣṭvā kāmasambhṛtam

||17||

त्वयि तिष्ठति को लोके हेतुर् हर्षस्य मे भवेत् । अहम् इन्द्रस्य या लक्ष्मीस् त्वां दृष्ट्वा कामसम्भृतम्

harṣāc carāmi purato rājaṃs tava punaḥ punaḥ . agaṇyapuṇyavirahād ahaṃ sarvasya durlabhā

||18||

हर्षाच् चरामि पुरतो राजंस् तव पुनः पुनः । अगण्यपुण्यविरहाद् अहं सर्वस्य दुर्लभा

brahmovāca:

etad vaco niśamyāśu tapas tyaktvā suduṣkaram . tām eva manasā dhyāyaṃs tanniṣṭhas tatparāyaṇaḥ

||19||

एतद् वचो निशम्याशु तपस् त्यक्त्वा सुदुष्करम् । ताम् एव मनसा ध्यायंस् तन्निष्ठस् तत्परायणः

tadekaśaraṇo rājā babhūva sa yadā tamaḥ . antardhānaṃ gato brahman nāśayitvā tapo bṛhat

||20||

तदेकशरणो राजा बभूव स यदा तमः । अन्तर्धानं गतो ब्रह्मन् नाशयित्वा तपो बृहत्

etasminn antare'haṃ vai varān dātuṃ samabhyagām . taṃ dṛṣṭvā vihvalībhūtaṃ tapobhraṣṭaṃ yathā mṛtam

||21||

एतस्मिन्न् अन्तरेऽहं वै वरान् दातुं समभ्यगाम् । तं दृष्ट्वा विह्वलीभूतं तपोभ्रष्टं यथा मृतम्

tam āśvāsyātha vividhair hetubhir nṛpasattamam . tava śatrus tamo nāma kṛtvā tāṃ tapasaś cyutim

||22||

तम् आश्वास्याथ विविधैर् हेतुभिर् नृपसत्तमम् । तव शत्रुस् तमो नाम कृत्वा तां तपसश् च्युतिम्

caritārtho gato rājan na tvaṃ śocitum arhasi . ānandayanti pramadās tāpayanti ca mānavam

||23||

चरितार्थो गतो राजन् न त्वं शोचितुम् अर्हसि । आनन्दयन्ति प्रमदास् तापयन्ति च मानवम्

sarvā eva viśeṣeṇa kim u māyāmayī tu sā . tataḥ kṛtāñjalī rājā mām āha vigatabhramaḥ

||24||

सर्वा एव विशेषेण किम् उ मायामयी तु सा । ततः कृताञ्जली राजा माम् आह विगतभ्रमः

rājovāca:

kiṃ karomi kathaṃ brahmaṃs tapasaḥ pāram āpnuyām

||25||

किं करोमि कथं ब्रह्मंस् तपसः पारम् आप्नुयाम्

brahmovāca:

tatas tasyottaraṃ prādāṃ devadevaṃ janārdanam . stuhi sarvaprayatnena tataḥ siddhim avāpsyasi

||26||

ततस् तस्योत्तरं प्रादां देवदेवं जनार्दनम् । स्तुहि सर्वप्रयत्नेन ततः सिद्धिम् अवाप्स्यसि

sa hy aśeṣajagatsraṣṭā vedavedyaḥ purātanaḥ . sarvārthasiddhidaḥ puṃsāṃ nānyo'sti bhuvanatraye

||27||

स ह्य् अशेषजगत्स्रष्टा वेदवेद्यः पुरातनः । सर्वार्थसिद्धिदः पुंसां नान्योऽस्ति भुवनत्रये

sa jagāma nagaśreṣṭhaṃ himavantaṃ nṛpottamaḥ . kṛtāñjalipuṭo bhūtvā viṣṇuṃ tuṣṭāva bhaktitaḥ

||28||

स जगाम नगश्रेष्ठं हिमवन्तं नृपोत्तमः । कृताञ्जलिपुटो भूत्वा विष्णुं तुष्टाव भक्तितः

dhanvantarir uvāca:

jaya viṣṇo jayācintya jaya jiṣṇo jayācyuta . jaya gopāla lakṣmīśa jaya kṛṣṇa jaganmaya

||29||

जय विष्णो जयाचिन्त्य जय जिष्णो जयाच्युत । जय गोपाल लक्ष्मीश जय कृष्ण जगन्मय

jaya bhūtapate nātha jaya pannagaśāyine . jaya sarvaga govinda jaya viśvakṛte namaḥ

||30||

जय भूतपते नाथ जय पन्नगशायिने । जय सर्वग गोविन्द जय विश्वकृते नमः

jaya viśvabhuje deva jaya viśvadhṛte namaḥ . jayeśa sadasat tvaṃ vai jaya mādhava dharmiṇe

||31||

जय विश्वभुजे देव जय विश्वधृते नमः । जयेश सदसत् त्वं वै जय माधव धर्मिणे

jaya kāmada kāma tvaṃ jaya rāma guṇārṇava . jaya puṣṭida puṣṭīśa jaya kalyāṇadāyine

||32||

जय कामद काम त्वं जय राम गुणार्णव । जय पुष्टिद पुष्टीश जय कल्याणदायिने

jaya bhūtapa bhūteśa jaya mānavidhāyine . jaya karmada karma tvaṃ jaya pītāmbaracchada

||33||

जय भूतप भूतेश जय मानविधायिने । जय कर्मद कर्म त्वं जय पीताम्बरच्छद

jaya sarveśa sarvas tvaṃ jaya maṅgalarūpiṇe . jaya sattvādhināthāya jaya vedavide namaḥ

||34||

जय सर्वेश सर्वस् त्वं जय मङ्गलरूपिणे । जय सत्त्वाधिनाथाय जय वेदविदे नमः

jaya janmada janmistha paramātman namo'stu te . jaya muktida muktis tvaṃ jaya bhuktida keśava

||35||

जय जन्मद जन्मिस्थ परमात्मन् नमोऽस्तु ते । जय मुक्तिद मुक्तिस् त्वं जय भुक्तिद केशव

jaya lokada lokeśa jaya pāpavināśana . jaya vatsala bhaktānāṃ jaya cakradhṛte namaḥ

||36||

जय लोकद लोकेश जय पापविनाशन । जय वत्सल भक्तानां जय चक्रधृते नमः

jaya mānada mānas tvaṃ jaya lokanamaskṛta . jaya dharmada dharmas tvaṃ jaya saṃsārapāraga

||37||

जय मानद मानस् त्वं जय लोकनमस्कृत । जय धर्मद धर्मस् त्वं जय संसारपारग

jaya annada annaṃ tvaṃ jaya vācaspate namaḥ . jaya śaktida śaktis tvaṃ jaya jaitravaraprada

||38||

जय अन्नद अन्नं त्वं जय वाचस्पते नमः । जय शक्तिद शक्तिस् त्वं जय जैत्रवरप्रद

jaya yajñada yajñas tvaṃ jaya padmadalekṣaṇa . jaya dānada dānaṃ tvaṃ jaya kaiṭabhasūdana

||39||

जय यज्ञद यज्ञस् त्वं जय पद्मदलेक्षण । जय दानद दानं त्वं जय कैटभसूदन

jaya kīrtida kīrtis tvaṃ jaya mūrtida mūrtidhṛk . jaya saukhyada saukhyātmañ jaya pāvanapāvana

||40||

जय कीर्तिद कीर्तिस् त्वं जय मूर्तिद मूर्तिधृक् । जय सौख्यद सौख्यात्मञ् जय पावनपावन

jaya śāntida śāntis tvaṃ jaya śaṅkarasambhava . jaya pānada pānas tvaṃ jaya jyotiḥsvarūpiṇe

||41||

जय शान्तिद शान्तिस् त्वं जय शङ्करसम्भव । जय पानद पानस् त्वं जय ज्योतिःस्वरूपिणे

jaya vāmana vitteśa jaya dhūmapatākine . jaya sarvasya jagato dātṛmūrte namo'stu te

||42||

जय वामन वित्तेश जय धूमपताकिने । जय सर्वस्य जगतो दातृमूर्ते नमोऽस्तु ते

nikāyasaṅkleśavināśadakṣa . śrīpuṇḍarīkākṣa kṛpānidhe tvaṃ . nidhehi pāṇiṃ mama mūrdhni viṣṇo

||43||

निकायसङ्क्लेशविनाशदक्ष । श्रीपुण्डरीकाक्ष कृपानिधे त्वं । निधेहि पाणिं मम मूर्ध्नि विष्णो

brahmovāca:

evaṃ stuvantaṃ bhagavāñ śaṅkhacakragadādharaḥ . vareṇa cchandayām āsa sarvakāmasamṛddhidaḥ

||44||

एवं स्तुवन्तं भगवाञ् शङ्खचक्रगदाधरः । वरेण च्छन्दयाम् आस सर्वकामसमृद्धिदः

dhanvantariḥ prītamanā varadānena cakriṇaḥ . varadānāya deveśaṃ govindaṃ saṃsthitaṃ puraḥ

||45||

धन्वन्तरिः प्रीतमना वरदानेन चक्रिणः । वरदानाय देवेशं गोविन्दं संस्थितं पुरः

tam āha nṛpatiḥ prahvaḥ surarājyaṃ mamepsitam . tac ca dattaṃ tvayā viṣṇo prāpto'smi kṛtakṛtyatām

||46||

तम् आह नृपतिः प्रह्वः सुरराज्यं ममेप्सितम् । तच् च दत्तं त्वया विष्णो प्राप्तोऽस्मि कृतकृत्यताम्

stutaḥ sampūjito viṣṇus tatraivāntaradhīyata . tathaiva tridaśeśatvam avāpa nṛpatiḥ kramāt

||47||

स्तुतः सम्पूजितो विष्णुस् तत्रैवान्तरधीयत । तथैव त्रिदशेशत्वम् अवाप नृपतिः क्रमात्

prāgarjitānekakarmaparipākavaśāt tataḥ . triḥkṛtvo nāśam agamat sahasrākṣaḥ svakāt padāt

||48||

प्रागर्जितानेककर्मपरिपाकवशात् ततः । त्रिःकृत्वो नाशम् अगमत् सहस्राक्षः स्वकात् पदात्

nahuṣād vṛtrahatyāyāḥ sindhusenavadhāt tataḥ . ahalyāyāṃ ca gamanād yena kena ca hetunā

||49||

नहुषाद् वृत्रहत्यायाः सिन्धुसेनवधात् ततः । अहल्यायां च गमनाद् येन केन च हेतुना

smāraṃ smāraṃ tat tad indraś cintāsantāpadurmanāḥ . tataḥ surapatiḥ prāha vācaspatim idaṃ vacaḥ

||50||

स्मारं स्मारं तत् तद् इन्द्रश् चिन्तासन्तापदुर्मनाः । ततः सुरपतिः प्राह वाचस्पतिम् इदं वचः

indra uvāca:

hetunā kena vāgīśa bhraṣṭarājyo bhavāmy aham . madhye madhye padabhraṃśād varaṃ niḥśrīkatā nṛṇām

||51||

हेतुना केन वागीश भ्रष्टराज्यो भवाम्य् अहम् । मध्ये मध्ये पदभ्रंशाद् वरं निःश्रीकता नृणाम्

gahanāṃ karmaṇāṃ jīvagatiṃ ko vetti tattvataḥ . rahasyaṃ sarvabhāvānāṃ jñātuṃ nānyaḥ pragalbhate

||52||

गहनां कर्मणां जीवगतिं को वेत्ति तत्त्वतः । रहस्यं सर्वभावानां ज्ञातुं नान्यः प्रगल्भते

brahmovāca:

bṛhaspatir hariṃ prāha brahmāṇaṃ pṛccha gaccha tam . sa tu jānāti yad bhūtaṃ bhaviṣyac cāpi vartanam

||53||

बृहस्पतिर् हरिं प्राह ब्रह्माणं पृच्छ गच्छ तम् । स तु जानाति यद् भूतं भविष्यच् चापि वर्तनम्

sa tu vakṣyati yenedaṃ jātaṃ tac ca mahāmate . tāv āgatya mahāprājñau namaskṛtya mamāntikam . kṛtāñjalipuṭo bhūtvā mām ūcatur idaṃ vacaḥ

||54||

स तु वक्ष्यति येनेदं जातं तच् च महामते । ताव् आगत्य महाप्राज्ञौ नमस्कृत्य ममान्तिकम् । कृताञ्जलिपुटो भूत्वा माम् ऊचतुर् इदं वचः

indrabṛhaspatī ūcatuḥ:

bhagavan kena doṣeṇa śacībhartā udāradhīḥ . rājyāt prabhraśyate nātha saṃśayaṃ chettum arhasi

||55||

भगवन् केन दोषेण शचीभर्ता उदारधीः । राज्यात् प्रभ्रश्यते नाथ संशयं छेत्तुम् अर्हसि

brahmovāca:

tadāham abravaṃ brahmaṃś ciraṃ dhyātvā bṛhaspatim . khaṇḍadharmākhyadoṣeṇa tena rājyapadāc cyutaḥ

||56||

तदाहम् अब्रवं ब्रह्मंश् चिरं ध्यात्वा बृहस्पतिम् । खण्डधर्माख्यदोषेण तेन राज्यपदाच् च्युतः

deśakālādidoṣeṇa śraddhāmantraviparyayāt . yathāvaddakṣiṇādānād asaddravyapradānataḥ

||57||

देशकालादिदोषेण श्रद्धामन्त्रविपर्ययात् । यथावद्दक्षिणादानाद् असद्द्रव्यप्रदानतः

devabhūdevatāvajñāpātakāc ca viśeṣataḥ . yat khaṇḍatvaṃ svadharmasya dehinām upajāyate

||58||

देवभूदेवतावज्ञापातकाच् च विशेषतः । यत् खण्डत्वं स्वधर्मस्य देहिनाम् उपजायते

tenātimānasas tāpaḥ padahāniś ca dustyajā . kṛto'pi dharmo'niṣṭāya jāyate kṣubdhacetasā

||59||

तेनातिमानसस् तापः पदहानिश् च दुस्त्यजा । कृतोऽपि धर्मोऽनिष्टाय जायते क्षुब्धचेतसा

kāryasya na bhavet siddhyai tasmād avyākulāya ca . asampūrṇe svadharme hi kim aniṣṭaṃ na jāyate

||60||

कार्यस्य न भवेत् सिद्ध्यै तस्माद् अव्याकुलाय च । असम्पूर्णे स्वधर्मे हि किम् अनिष्टं न जायते

tābhyāṃ yat pūrvavṛttāntaṃ tad apy uktaṃ mayānagha . āyuṣas tu sutaḥ śrīmān dhanvantarir udāradhīḥ

||61||

ताभ्यां यत् पूर्ववृत्तान्तं तद् अप्य् उक्तं मयानघ । आयुषस् तु सुतः श्रीमान् धन्वन्तरिर् उदारधीः

tamasā ca kṛtaṃ vighnaṃ viṣṇunā tac ca nāśitam . pūrvajanmasu vṛttāntam ityādi parikīrtitam

||62||

तमसा च कृतं विघ्नं विष्णुना तच् च नाशितम् । पूर्वजन्मसु वृत्तान्तम् इत्यादि परिकीर्तितम्

tac chrutvā vismitau cobhau mām eva punar ūcatuḥ

||63||

तच् छ्रुत्वा विस्मितौ चोभौ माम् एव पुनर् ऊचतुः

indrabṛhaspatī ūcatuḥ:

taddoṣapratibandhas tu kena syāt surasattama

||64||

तद्दोषप्रतिबन्धस् तु केन स्यात् सुरसत्तम

brahmovāca:

punar dhyātvā tāv avadaṃ śrūyatāṃ doṣakārakam . kāraṇaṃ sarvasiddhīnāṃ duḥkhasaṃsāratāraṇam

||65||

पुनर् ध्यात्वा ताव् अवदं श्रूयतां दोषकारकम् । कारणं सर्वसिद्धीनां दुःखसंसारतारणम्

śaraṇaṃ taptacittānāṃ nirvāṇaṃ jīvatām api . gatvā tu gautamīṃ devīṃ stūyetāṃ hariśaṅkarau

||66||

शरणं तप्तचित्तानां निर्वाणं जीवताम् अपि । गत्वा तु गौतमीं देवीं स्तूयेतां हरिशङ्करौ

nopāyo'nyo'sti saṃśuddhyai tau tāṃ hitvā jagattraye . tadaiva jagmatur ubhau gautamīṃ munisattama . snātau kṛtakṣaṇau cobhau devau tuṣṭuvatur mudā

||67||

नोपायोऽन्योऽस्ति संशुद्ध्यै तौ तां हित्वा जगत्त्रये । तदैव जग्मतुर् उभौ गौतमीं मुनिसत्तम । स्नातौ कृतक्षणौ चोभौ देवौ तुष्टुवतुर् मुदा

indra uvāca:

namo matsyāya kūrmāya varāhāya namo namaḥ . narasiṃhāya devāya vāmanāya namo namaḥ

||68||

नमो मत्स्याय कूर्माय वराहाय नमो नमः । नरसिंहाय देवाय वामनाय नमो नमः

namo'stu hayarūpāya trivikrama namo'stu te . namo'stu buddharūpāya rāmarūpāya kalkine

||69||

नमोऽस्तु हयरूपाय त्रिविक्रम नमोऽस्तु ते । नमोऽस्तु बुद्धरूपाय रामरूपाय कल्किने

anantāyācyutāyeśa jāmadagnyāya te namaḥ . varuṇendrasvarūpāya yamarūpāya te namaḥ

||70||

अनन्तायाच्युतायेश जामदग्न्याय ते नमः । वरुणेन्द्रस्वरूपाय यमरूपाय ते नमः

parameśāya devāya namas trailokyarūpiṇe . bibhratsarasvatīṃ vaktre sarvajño'si namo'stu te

||71||

परमेशाय देवाय नमस् त्रैलोक्यरूपिणे । बिभ्रत्सरस्वतीं वक्त्रे सर्वज्ञोऽसि नमोऽस्तु ते

lakṣmīvān asy ato lakṣmīṃ bibhrad vakṣasi cānagha . bahubāhūrupādas tvaṃ bahukarṇākṣiśīrṣakaḥ . tvām eva sukhinaṃ prāpya bahavaḥ sukhino'bhavan

||72||

लक्ष्मीवान् अस्य् अतो लक्ष्मीं बिभ्रद् वक्षसि चानघ । बहुबाहूरुपादस् त्वं बहुकर्णाक्षिशीर्षकः । त्वाम् एव सुखिनं प्राप्य बहवः सुखिनोऽभवन्

tāvan niḥśrīkatā puṃsāṃ mālinyaṃ dainyam eva vā . yāvan na yānti śaraṇaṃ hare tvāṃ karuṇārṇavam

||73||

तावन् निःश्रीकता पुंसां मालिन्यं दैन्यम् एव वा । यावन् न यान्ति शरणं हरे त्वां करुणार्णवम्

bṛhaspatir uvāca:

sūkṣmaṃ paraṃ jotir anantarūpam . oṅkāramātraṃ prakṛteḥ paraṃ yat . cidrūpam ānandamayaṃ samastam . evaṃ vadantīśa mumukṣavas tvām

||74||

सूक्ष्मं परं जोतिर् अनन्तरूपम् । ओङ्कारमात्रं प्रकृतेः परं यत् । चिद्रूपम् आनन्दमयं समस्तम् । एवं वदन्तीश मुमुक्षवस् त्वाम्

ārādhayanty atra bhavantam īśaṃ . mahāmakhaiḥ pañcabhir apy akāmāḥ . saṃsārasindhoḥ param āptakāmā . viśanti divyaṃ bhuvanaṃ vapus te

||75||

आराधयन्त्य् अत्र भवन्तम् ईशं । महामखैः पञ्चभिर् अप्य् अकामाः । संसारसिन्धोः परम् आप्तकामा । विशन्ति दिव्यं भुवनं वपुस् ते

sarveṣu sattveṣu samatvabuddhyā . saṃvīkṣya ṣaṭsūrmiṣu śāntabhāvāḥ . jñānena te karmaphalāni hitvā . dhyānena te tvāṃ praviśanti śambho

||76||

सर्वेषु सत्त्वेषु समत्वबुद्ध्या । संवीक्ष्य षट्सूर्मिषु शान्तभावाः । ज्ञानेन ते कर्मफलानि हित्वा । ध्यानेन ते त्वां प्रविशन्ति शम्भो

na jātidharmāṇi na vedaśāstraṃ . na dhyānayogo na samādhidharmaḥ . rudraṃ śivaṃ śaṅkaraṃ śānticittaṃ . bhaktyā devaṃ somam ahaṃ namasye

||77||

न जातिधर्माणि न वेदशास्त्रं । न ध्यानयोगो न समाधिधर्मः । रुद्रं शिवं शङ्करं शान्तिचित्तं । भक्त्या देवं सोमम् अहं नमस्ये

mūrkho'pi śambho tava pādabhaktyā . samāpnuyān muktimayīṃ tanuṃ te . jñāneṣu yajñeṣu tapaḥsu caiva . dhyāneṣu homeṣu mahāphaleṣu

||78||

मूर्खोऽपि शम्भो तव पादभक्त्या । समाप्नुयान् मुक्तिमयीं तनुं ते । ज्ञानेषु यज्ञेषु तपःसु चैव । ध्यानेषु होमेषु महाफलेषु

sampannam etat phalam uttamaṃ yat . someśvare bhaktir aharniśaṃ yat . sarvasya jīvasya sadā priyasya . phalasya dṛṣṭasya tathā śrutasya

||79||

सम्पन्नम् एतत् फलम् उत्तमं यत् । सोमेश्वरे भक्तिर् अहर्निशं यत् । सर्वस्य जीवस्य सदा प्रियस्य । फलस्य दृष्टस्य तथा श्रुतस्य

svargasya mokṣasya jagannivāsa . sopānapaṅktis tava bhaktir eṣā . tvatpādasamprāptiphalāptaye tu . sopānapaṅktiṃ na vadanti dhīrāḥ

||80||

स्वर्गस्य मोक्षस्य जगन्निवास । सोपानपङ्क्तिस् तव भक्तिर् एषा । त्वत्पादसम्प्राप्तिफलाप्तये तु । सोपानपङ्क्तिं न वदन्ति धीराः

tasmād dayālo mama bhaktir astu . naivāsty upāyas tava rūpasevā . ātmīyam ālokya mahattvam īśa . pāpeṣu cāsmāsu kuru prasādam

||81||

तस्माद् दयालो मम भक्तिर् अस्तु । नैवास्त्य् उपायस् तव रूपसेवा । आत्मीयम् आलोक्य महत्त्वम् ईश । पापेषु चास्मासु कुरु प्रसादम्

sthūlaṃ ca sūkṣmaṃ tvam anādi nityaṃ . pitā ca mātā yad asac ca sac ca . evaṃ stuto yaḥ śrutibhiḥ purāṇair . namāmi someśvaram īśitāram

||82||

स्थूलं च सूक्ष्मं त्वम् अनादि नित्यं । पिता च माता यद् असच् च सच् च । एवं स्तुतो यः श्रुतिभिः पुराणैर् । नमामि सोमेश्वरम् ईशितारम्

brahmovāca:

tataḥ prītau hariharāv ūcatus tridaśeśvarau

||83||

ततः प्रीतौ हरिहराव् ऊचतुस् त्रिदशेश्वरौ

hariharāv ūcatuḥ:

vriyatāṃ yan manobhīṣṭaṃ yad varaṃ cātidurlabham

||84||

व्रियतां यन् मनोभीष्टं यद् वरं चातिदुर्लभम्

brahmovāca:

indraḥ prāha sureśānaṃ madrājyaṃ tu punaḥ punaḥ . jāyate bhraśyate caiva tat pāpam upaśāmyatām

||85||

इन्द्रः प्राह सुरेशानं मद्राज्यं तु पुनः पुनः । जायते भ्रश्यते चैव तत् पापम् उपशाम्यताम्

yathā sthiro'haṃ rājye syāṃ sarvaṃ syān niścalaṃ mama . suprītau yadi deveśau sarvaṃ syān niścalaṃ sadā

||86||

यथा स्थिरोऽहं राज्ये स्यां सर्वं स्यान् निश्चलं मम । सुप्रीतौ यदि देवेशौ सर्वं स्यान् निश्चलं सदा

tatheti harivākyaṃ tāv abhinandyedam ūcatuḥ . paraṃ prasādam āpannau tāv ālokya smitānanau

||87||

तथेति हरिवाक्यं ताव् अभिनन्द्येदम् ऊचतुः । परं प्रसादम् आपन्नौ ताव् आलोक्य स्मिताननौ

nirapāyanirādhāranirvikārasvarūpiṇau . śaraṇyau sarvalokānāṃ bhuktimuktipradāv ubhau

||88||

निरपायनिराधारनिर्विकारस्वरूपिणौ । शरण्यौ सर्वलोकानां भुक्तिमुक्तिप्रदाव् उभौ

hariharāv ūcatuḥ:

tridaivatyaṃ mahātīrthaṃ gautamī vāñchitapradā . tasyām anena mantreṇa kurutāṃ snānam ādarāt

||89||

त्रिदैवत्यं महातीर्थं गौतमी वाञ्छितप्रदा । तस्याम् अनेन मन्त्रेण कुरुतां स्नानम् आदरात्

abhiṣekaṃ mahendrasya maṅgalāya bṛhaspatiḥ . karotu saṃsmarann āvāṃ sampadāṃ sthairyasiddhaye

||90||

अभिषेकं महेन्द्रस्य मङ्गलाय बृहस्पतिः । करोतु संस्मरन्न् आवां सम्पदां स्थैर्यसिद्धये

iha janmani pūrvasmin yat kiñcit sukṛtaṃ kṛtam . tat sarvaṃ pūrṇatām etu godāvari namo'stu te

||91||

इह जन्मनि पूर्वस्मिन् यत् किञ्चित् सुकृतं कृतम् । तत् सर्वं पूर्णताम् एतु गोदावरि नमोऽस्तु ते

evaṃ smṛtvā tu yaḥ kaścid gautamyāṃ snānam ācaret . āvābhyāṃ tu prasādena dharmaḥ sampūrṇatām iyāt . pūrvajanmakṛtād doṣāt sa muktaḥ puṇyavān bhavet

||92||

एवं स्मृत्वा तु यः कश्चिद् गौतम्यां स्नानम् आचरेत् । आवाभ्यां तु प्रसादेन धर्मः सम्पूर्णताम् इयात् । पूर्वजन्मकृताद् दोषात् स मुक्तः पुण्यवान् भवेत्

brahmovāca:

tatheti cakratuḥ prītau surendradhiṣaṇau tataḥ . mahābhiṣekam indrasya cakāra dyusadāṃ guruḥ

||93||

तथेति चक्रतुः प्रीतौ सुरेन्द्रधिषणौ ततः । महाभिषेकम् इन्द्रस्य चकार द्युसदां गुरुः

tenābhūd yā nadī puṇyā maṅgalety uditā tu sā . tayā ca saṅgamaḥ puṇyo gaṅgāyāḥ śubhadas tv asau

||94||

तेनाभूद् या नदी पुण्या मङ्गलेत्य् उदिता तु सा । तया च सङ्गमः पुण्यो गङ्गायाः शुभदस् त्व् असौ

indreṇa saṃstuto viṣṇuḥ pratyakṣo'bhūj jaganmayaḥ . trilokasammitāṃ śakro bhūmiṃ lebhe jagatpateḥ

||95||

इन्द्रेण संस्तुतो विष्णुः प्रत्यक्षोऽभूज् जगन्मयः । त्रिलोकसम्मितां शक्रो भूमिं लेभे जगत्पतेः

tannāmnā cāpi vikhyāto govinda iti tatra ca . trilokasammitā labdhā tena gaur vajradhāriṇā

||96||

तन्नाम्ना चापि विख्यातो गोविन्द इति तत्र च । त्रिलोकसम्मिता लब्धा तेन गौर् वज्रधारिणा

dattā ca hariṇā tatra govindas tad abhūd dhariḥ . trailokyarājyaṃ yat prāptaṃ hariṇā ca harer mune

||97||

दत्ता च हरिणा तत्र गोविन्दस् तद् अभूद् धरिः । त्रैलोक्यराज्यं यत् प्राप्तं हरिणा च हरेर् मुने

niścalaṃ yena sañjātaṃ devadevān maheśvarāt . bṛhaspatir devagurur yatrāstauṣīn maheśvaram

||98||

निश्चलं येन सञ्जातं देवदेवान् महेश्वरात् । बृहस्पतिर् देवगुरुर् यत्रास्तौषीन् महेश्वरम्

rājyasya sthirabhāvāya devendrasya mahātmanaḥ . siddheśvaras tatra devo liṅgaṃ tu tridaśārcitam

||99||

राज्यस्य स्थिरभावाय देवेन्द्रस्य महात्मनः । सिद्धेश्वरस् तत्र देवो लिङ्गं तु त्रिदशार्चितम्

tataḥ prabhṛti tat tīrthaṃ govindam iti viśrutam . maṅgalāsaṅgamaṃ caiva pūrṇatīrthaṃ tataḥ param

||100||

ततः प्रभृति तत् तीर्थं गोविन्दम् इति विश्रुतम् । मङ्गलासङ्गमं चैव पूर्णतीर्थं ततः परम्

indratīrtham iti khyātaṃ bārhaspatyaṃ ca viśrutam . yatra siddheśvaro devo viṣṇur govinda eva ca

||101||

इन्द्रतीर्थम् इति ख्यातं बार्हस्पत्यं च विश्रुतम् । यत्र सिद्धेश्वरो देवो विष्णुर् गोविन्द एव च

teṣu snānaṃ ca dānaṃ ca yat kiñcit sukṛtārjanam . sarvaṃ tad akṣayaṃ vidyāt pitṝṇām ativallabham

||102||

तेषु स्नानं च दानं च यत् किञ्चित् सुकृतार्जनम् । सर्वं तद् अक्षयं विद्यात् पितॄणाम् अतिवल्लभम्

śṛṇoti yaś cāpi paṭhed yaś ca smarati nityaśaḥ . tasya tīrthasya māhātmyaṃ bhraṣṭarājyapradāyakam

||103||

शृणोति यश् चापि पठेद् यश् च स्मरति नित्यशः । तस्य तीर्थस्य माहात्म्यं भ्रष्टराज्यप्रदायकम्

saptatriṃśat sahasrāṇi tīrthānāṃ tīrayor dvayoḥ . ubhayor muniśārdūla sarvasiddhipradāyinām

||104||

सप्तत्रिंशत् सहस्राणि तीर्थानां तीरयोर् द्वयोः । उभयोर् मुनिशार्दूल सर्वसिद्धिप्रदायिनाम्

na pūrṇatīrthasadṛśaṃ tīrtham asti mahāphalam . niṣphalaṃ tasya janmādi yo na seveta tan naraḥ

||105||

न पूर्णतीर्थसदृशं तीर्थम् अस्ति महाफलम् । निष्फलं तस्य जन्मादि यो न सेवेत तन् नरः

Source and reuse:SARIT. Based on the SARIT digital edition, edited by Peter Schreiner and Renate Söhnen; base e-text: the Tübingen Purāṇa Project; TEI editing and conversion: Richard Mahoney. Copyright 2014–2018 SARIT. Converted from IAST to Devanāgarī and segmented into chapter, stanza, and prose items for this reader. Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 Unported (CC BY-SA 3.0).