adhyāyaḥ 58
brahmovāca:
evaṃ dṛṣṭvā balaṃ kṛṣṇaṃ subhadrāṃ praṇipatya ca . dharmaṃ cārthaṃ ca kāmaṃ ca mokṣaṃ ca labhate dhruvam
||1||एवं दृष्ट्वा बलं कृष्णं सुभद्रां प्रणिपत्य च । धर्मं चार्थं च कामं च मोक्षं च लभते ध्रुवम्
niṣkramya devatāgārāt kṛtakṛtyo bhaven naraḥ . praṇamyāyatanaṃ paścād vrajet tatra samāhitaḥ
||2||निष्क्रम्य देवतागारात् कृतकृत्यो भवेन् नरः । प्रणम्यायतनं पश्चाद् व्रजेत् तत्र समाहितः
indranīlamayo viṣṇur yatrāste vālukāvṛtaḥ . antardhānagataṃ natvā tato viṣṇupuraṃ vrajet
||3||इन्द्रनीलमयो विष्णुर् यत्रास्ते वालुकावृतः । अन्तर्धानगतं नत्वा ततो विष्णुपुरं व्रजेत्
sarvadevamayo yo'sau hatavān asurottamam . sa āste tatra bho viprāḥ siṃhārdhakṛtavigrahaḥ
||4||सर्वदेवमयो योऽसौ हतवान् असुरोत्तमम् । स आस्ते तत्र भो विप्राः सिंहार्धकृतविग्रहः
bhaktyā dṛṣṭvā tu taṃ devaṃ praṇamya narakesarīm . mucyate pātakair martyaḥ samastair nātra saṃśayaḥ
||5||भक्त्या दृष्ट्वा तु तं देवं प्रणम्य नरकेसरीम् । मुच्यते पातकैर् मर्त्यः समस्तैर् नात्र संशयः
narasiṃhasya ye bhaktā bhavanti bhuvi mānavāḥ . na teṣāṃ duṣkṛtaṃ kiñcit phalaṃ syād yad yad īpsitam
||6||नरसिंहस्य ये भक्ता भवन्ति भुवि मानवाः । न तेषां दुष्कृतं किञ्चित् फलं स्याद् यद् यद् ईप्सितम्
tasmāt sarvaprayatnena narasiṃhaṃ samāśrayet . dharmārthakāmamokṣāṇāṃ phalaṃ yasmāt prayacchati
||7||तस्मात् सर्वप्रयत्नेन नरसिंहं समाश्रयेत् । धर्मार्थकाममोक्षाणां फलं यस्मात् प्रयच्छति
munaya ūcuḥ:
māhātmyaṃ narasiṃhasya sukhadaṃ bhuvi durlabham . yathā kathayase deva tena no vismayo mahān
||8||माहात्म्यं नरसिंहस्य सुखदं भुवि दुर्लभम् । यथा कथयसे देव तेन नो विस्मयो महान्
prabhāvaṃ tasya devasya vistareṇa jagatpate . śrotum icchāmahe brūhi paraṃ kautūhalaṃ hi naḥ
||9||प्रभावं तस्य देवस्य विस्तरेण जगत्पते । श्रोतुम् इच्छामहे ब्रूहि परं कौतूहलं हि नः
yathā prasīded devo'sau narasiṃho mahābalaḥ . bhaktānām upakārāya brūhi deva namo'stu te
||10||यथा प्रसीदेद् देवोऽसौ नरसिंहो महाबलः । भक्तानाम् उपकाराय ब्रूहि देव नमोऽस्तु ते
prasādān narasiṃhasya yā bhavanty atra siddhayaḥ . brūhi tāḥ kuru cāsmākaṃ prasādaṃ prapitāmaha
||11||प्रसादान् नरसिंहस्य या भवन्त्य् अत्र सिद्धयः । ब्रूहि ताः कुरु चास्माकं प्रसादं प्रपितामह
brahmovāca:
śṛṇudhvaṃ tasya bho viprāḥ prabhāvaṃ gadato mama . ajitasyāprameyasya bhuktimuktipradasya ca
||12||शृणुध्वं तस्य भो विप्राः प्रभावं गदतो मम । अजितस्याप्रमेयस्य भुक्तिमुक्तिप्रदस्य च
kaḥ śaknoti guṇān vaktuṃ samastāṃs tasya bho dvijāḥ . siṃhārdhakṛtadehasya pravakṣyāmi samāsataḥ
||13||कः शक्नोति गुणान् वक्तुं समस्तांस् तस्य भो द्विजाः । सिंहार्धकृतदेहस्य प्रवक्ष्यामि समासतः
yāḥ kāścit siddhayaś cātra śrūyante daivamānuṣāḥ . prasādāt tasya tāḥ sarvāḥ sidhyanti nātra saṃśayaḥ
||14||याः काश्चित् सिद्धयश् चात्र श्रूयन्ते दैवमानुषाः । प्रसादात् तस्य ताः सर्वाः सिध्यन्ति नात्र संशयः
svarge martye ca pātāle dikṣu toye pure nage . prasādāt tasya devasya bhavaty avyāhatā gatiḥ
||15||स्वर्गे मर्त्ये च पाताले दिक्षु तोये पुरे नगे । प्रसादात् तस्य देवस्य भवत्य् अव्याहता गतिः
asādhyaṃ tasya devasya nāsty atra sacarācare . narasiṃhasya bho viprāḥ sadā bhaktānukampinaḥ
||16||असाध्यं तस्य देवस्य नास्त्य् अत्र सचराचरे । नरसिंहस्य भो विप्राः सदा भक्तानुकम्पिनः
vidhānaṃ tasya vakṣyāmi bhaktānām upakārakam . yena prasīdec caivāsau siṃhārdhakṛtavigrahaḥ
||17||विधानं तस्य वक्ष्यामि भक्तानाम् उपकारकम् । येन प्रसीदेच् चैवासौ सिंहार्धकृतविग्रहः
śṛṇudhvaṃ muniśārdūlāḥ kalparājaṃ sanātanam . narasiṃhasya tattvaṃ ca yan na jñātaṃ surāsuraiḥ
||18||शृणुध्वं मुनिशार्दूलाः कल्पराजं सनातनम् । नरसिंहस्य तत्त्वं च यन् न ज्ञातं सुरासुरैः
śākayāvakamūlais tu phalapiṇyākasaktukaiḥ . payobhakṣeṇa viprendrā vartayet sādhakottamaḥ
||19||शाकयावकमूलैस् तु फलपिण्याकसक्तुकैः । पयोभक्षेण विप्रेन्द्रा वर्तयेत् साधकोत्तमः
kośakaupīnavāsāś ca dhyānayukto jitendriyaḥ . araṇye vijane deśe parvate sindhusaṅgame
||20||कोशकौपीनवासाश् च ध्यानयुक्तो जितेन्द्रियः । अरण्ये विजने देशे पर्वते सिन्धुसङ्गमे
ūṣare siddhakṣetre ca narasiṃhāśrame tathā . pratiṣṭhāpya svayaṃ vāpi pūjāṃ kṛtvā vidhānataḥ
||21||ऊषरे सिद्धक्षेत्रे च नरसिंहाश्रमे तथा । प्रतिष्ठाप्य स्वयं वापि पूजां कृत्वा विधानतः
dvādaśyāṃ śuklapakṣasya upoṣya munipuṅgavāḥ . japel lakṣāṇi vai viṃśan manasā saṃyatendriyaḥ
||22||द्वादश्यां शुक्लपक्षस्य उपोष्य मुनिपुङ्गवाः । जपेल् लक्षाणि वै विंशन् मनसा संयतेन्द्रियः
upapātakayuktaś ca mahāpātakasaṃyutaḥ . mukto bhavet tato viprāḥ sādhako nātra saṃśayaḥ
||23||उपपातकयुक्तश् च महापातकसंयुतः । मुक्तो भवेत् ततो विप्राः साधको नात्र संशयः
kṛtvā pradakṣiṇaṃ tatra narasiṃhaṃ prapūjayet . puṇyagandhādibhir dhūpaiḥ praṇamya śirasā prabhum
||24||कृत्वा प्रदक्षिणं तत्र नरसिंहं प्रपूजयेत् । पुण्यगन्धादिभिर् धूपैः प्रणम्य शिरसा प्रभुम्
karpūracandanāktāni jātīpuṣpāṇi mastake . pradadyān narasiṃhasya tataḥ siddhiḥ prajāyate
||25||कर्पूरचन्दनाक्तानि जातीपुष्पाणि मस्तके । प्रदद्यान् नरसिंहस्य ततः सिद्धिः प्रजायते
bhagavān sarvakāryeṣu na kvacit pratihanyate . tejaḥ soḍhuṃ na śaktāḥ syur brahmarudrādayaḥ surāḥ
||26||भगवान् सर्वकार्येषु न क्वचित् प्रतिहन्यते । तेजः सोढुं न शक्ताः स्युर् ब्रह्मरुद्रादयः सुराः
kiṃ punar dānavā loke siddhagandharvamānuṣāḥ . vidyādharā yakṣagaṇāḥ sakinnaramahoragāḥ
||27||किं पुनर् दानवा लोके सिद्धगन्धर्वमानुषाः । विद्याधरा यक्षगणाः सकिन्नरमहोरगाः
mantraṃ yān āsurān hantuṃ japanty eke'nyasādhakāḥ . te sarve pralayaṃ yānti dṛṣṭvādityāgnivarcasaḥ
||28||मन्त्रं यान् आसुरान् हन्तुं जपन्त्य् एकेऽन्यसाधकाः । ते सर्वे प्रलयं यान्ति दृष्ट्वादित्याग्निवर्चसः
sakṛjjaptaṃ tu kavacaṃ rakṣet sarvam upadravam . dvirjaptaṃ kavacaṃ divyaṃ rakṣate devadānavāt
||29||सकृज्जप्तं तु कवचं रक्षेत् सर्वम् उपद्रवम् । द्विर्जप्तं कवचं दिव्यं रक्षते देवदानवात्
gandharvāḥ kinnarā yakṣā vidyādharamahoragāḥ . bhūtāḥ piśācā rakṣāṃsi ye cānye paripanthinaḥ
||30||गन्धर्वाः किन्नरा यक्षा विद्याधरमहोरगाः । भूताः पिशाचा रक्षांसि ये चान्ये परिपन्थिनः
trirjaptaṃ kavacaṃ divyam abhedyaṃ ca surāsuraiḥ . dvādaśābhyantare caiva yojanānāṃ dvijottamāḥ
||31||त्रिर्जप्तं कवचं दिव्यम् अभेद्यं च सुरासुरैः । द्वादशाभ्यन्तरे चैव योजनानां द्विजोत्तमाः
rakṣate bhagavān devo narasiṃho mahābalaḥ . tato gatvā biladvāram upoṣya rajanītrayam
||32||रक्षते भगवान् देवो नरसिंहो महाबलः । ततो गत्वा बिलद्वारम् उपोष्य रजनीत्रयम्
palāśakāṣṭhaiḥ prajvālya bhagavantaṃ hutāśanam . palāśasamidhas tatra juhuyāt trimadhuplutāḥ
||33||पलाशकाष्ठैः प्रज्वाल्य भगवन्तं हुताशनम् । पलाशसमिधस् तत्र जुहुयात् त्रिमधुप्लुताः
dve śate dvijaśārdūlā vaṣaṭkāreṇa sādhakaḥ . tato vivaradvāraṃ tu prakaṭaṃ jāyate kṣaṇāt
||34||द्वे शते द्विजशार्दूला वषट्कारेण साधकः । ततो विवरद्वारं तु प्रकटं जायते क्षणात्
tato viśet tu niḥśaṅkaṃ kavacī vivaraṃ budhaḥ . gacchataḥ saṅkaṭaṃ tasya tamomohaś ca naśyati
||35||ततो विशेत् तु निःशङ्कं कवची विवरं बुधः । गच्छतः सङ्कटं तस्य तमोमोहश् च नश्यति
rājamārgaḥ suvistīrṇo dṛśyate bhramarājitaḥ . narasiṃhaṃ smaraṃs tatra pātālaṃ viśate dvijāḥ
||36||राजमार्गः सुविस्तीर्णो दृश्यते भ्रमराजितः । नरसिंहं स्मरंस् तत्र पातालं विशते द्विजाः
gatvā tatra japet tattvaṃ narasiṃhākhyam avyayam . tataḥ strīṇāṃ sahasrāṇi vīṇāvādanakarmaṇām
||37||गत्वा तत्र जपेत् तत्त्वं नरसिंहाख्यम् अव्ययम् । ततः स्त्रीणां सहस्राणि वीणावादनकर्मणाम्
nirgacchanti puro viprāḥ svāgataṃ tā vadanti ca . praveśayanti tā haste gṛhītvā sādhakeśvaram
||38||निर्गच्छन्ति पुरो विप्राः स्वागतं ता वदन्ति च । प्रवेशयन्ति ता हस्ते गृहीत्वा साधकेश्वरम्
tato rasāyanaṃ divyaṃ pāyayanti dvijottamāḥ . pītamātre divyadeho jāyate sumahābalaḥ
||39||ततो रसायनं दिव्यं पाययन्ति द्विजोत्तमाः । पीतमात्रे दिव्यदेहो जायते सुमहाबलः
krīḍate saha kanyābhir yāvad ābhūtasamplavam . bhinnadeho vāsudeve līyate nātra saṃśayaḥ
||40||क्रीडते सह कन्याभिर् यावद् आभूतसम्प्लवम् । भिन्नदेहो वासुदेवे लीयते नात्र संशयः
yadā na rocate vāsas tasmān nirgacchate punaḥ . paṭṭaṃ śūlaṃ ca khaḍgaṃ ca rocanāṃ ca maṇiṃ tathā
||41||यदा न रोचते वासस् तस्मान् निर्गच्छते पुनः । पट्टं शूलं च खड्गं च रोचनां च मणिं तथा
rasaṃ rasāyanaṃ caiva pādukāñjanam eva ca . kṛṣṇājinaṃ muniśreṣṭhā guṭikāṃ ca manoharām
||42||रसं रसायनं चैव पादुकाञ्जनम् एव च । कृष्णाजिनं मुनिश्रेष्ठा गुटिकां च मनोहराम्
kamaṇḍaluṃ cākṣasūtraṃ yaṣṭiṃ sañjīvanīṃ tathā . siddhavidyāṃ ca śāstrāṇi gṛhītvā sādhakeśvaraḥ
||43||कमण्डलुं चाक्षसूत्रं यष्टिं सञ्जीवनीं तथा । सिद्धविद्यां च शास्त्राणि गृहीत्वा साधकेश्वरः
jvaladvahnisphuliṅgormiveṣṭitaṃ triśikhaṃ hṛdi . sakṛn nyastaṃ dahet sarvaṃ vṛjinaṃ janmakoṭijam
||44||ज्वलद्वह्निस्फुलिङ्गोर्मिवेष्टितं त्रिशिखं हृदि । सकृन् न्यस्तं दहेत् सर्वं वृजिनं जन्मकोटिजम्
viṣe nyastaṃ viṣaṃ hanyāt kuṣṭhaṃ hanyāt tanau sthitam . svadehe bhrūṇahatyādi kṛtvā divyena śudhyati
||45||विषे न्यस्तं विषं हन्यात् कुष्ठं हन्यात् तनौ स्थितम् । स्वदेहे भ्रूणहत्यादि कृत्वा दिव्येन शुध्यति
mahāgrahagṛhīteṣu jvalamānaṃ vicintayet . hṛdante vai tataḥ śīghraṃ naśyeyur dāruṇā grahāḥ
||46||महाग्रहगृहीतेषु ज्वलमानं विचिन्तयेत् । हृदन्ते वै ततः शीघ्रं नश्येयुर् दारुणा ग्रहाः
bālānāṃ kaṇṭhake baddhaṃ rakṣā bhavati nityaśaḥ . gaṇḍapiṇḍakalūtānāṃ nāśanaṃ kurute dhruvam
||47||बालानां कण्ठके बद्धं रक्षा भवति नित्यशः । गण्डपिण्डकलूतानां नाशनं कुरुते ध्रुवम्
vyādhijāte samidbhiś ca ghṛtakṣīreṇa homayet . trisandhyaṃ māsam ekaṃ tu sarvarogān vināśayet
||48||व्याधिजाते समिद्भिश् च घृतक्षीरेण होमयेत् । त्रिसन्ध्यं मासम् एकं तु सर्वरोगान् विनाशयेत्
asādhyaṃ tu na paśyāmi trailokye sacarācare . yāṃ yāṃ kāmayate siddhiṃ tāṃ tāṃ prāpnoti sa dhruvam
||49||असाध्यं तु न पश्यामि त्रैलोक्ये सचराचरे । यां यां कामयते सिद्धिं तां तां प्राप्नोति स ध्रुवम्
aṣṭottaraśataṃ tv eke pūjayitvā mṛgādhipam . mṛttikāḥ sapta valmīke śmaśāne ca catuṣpathe
||50||अष्टोत्तरशतं त्व् एके पूजयित्वा मृगाधिपम् । मृत्तिकाः सप्त वल्मीके श्मशाने च चतुष्पथे
raktacandanasammiśrā gavāṃ kṣīreṇa loḍayet . siṃhasya pratimāṃ kṛtvā pramāṇena ṣaḍaṅgulām
||51||रक्तचन्दनसम्मिश्रा गवां क्षीरेण लोडयेत् । सिंहस्य प्रतिमां कृत्वा प्रमाणेन षडङ्गुलाम्
limpet tathā bhūrjapattre rocanayā samālikhet . narasiṃhasya kaṇṭhe tu baddhvā caiva hi mantravit
||52||लिम्पेत् तथा भूर्जपत्त्रे रोचनया समालिखेत् । नरसिंहस्य कण्ठे तु बद्ध्वा चैव हि मन्त्रवित्
japet saṅkhyāvihīnaṃ tu pūjayitvā jalāśaye . yāvat saptāhamātraṃ tu japet saṃyamitendriyaḥ
||53||जपेत् सङ्ख्याविहीनं तु पूजयित्वा जलाशये । यावत् सप्ताहमात्रं तु जपेत् संयमितेन्द्रियः
jalākīrṇā muhūrtena jāyate sarvamedinī . athavā śuṣkavṛkṣāgre narasiṃhaṃ tu pūjayet
||54||जलाकीर्णा मुहूर्तेन जायते सर्वमेदिनी । अथवा शुष्कवृक्षाग्रे नरसिंहं तु पूजयेत्
japtvā cāṣṭaśataṃ tattvaṃ varṣantaṃ vinivārayet . tam evaṃ piñjake baddhvā bhrāmayet sādhakottamaḥ
||55||जप्त्वा चाष्टशतं तत्त्वं वर्षन्तं विनिवारयेत् । तम् एवं पिञ्जके बद्ध्वा भ्रामयेत् साधकोत्तमः
mahāvāto muhūrtena āgacchen nātra saṃśayaḥ . punaś ca dhārayet kṣipraṃ saptasaptena vāriṇā
||56||महावातो मुहूर्तेन आगच्छेन् नात्र संशयः । पुनश् च धारयेत् क्षिप्रं सप्तसप्तेन वारिणा
atha tāṃ pratimāṃ dvāri nikhaned yasya sādhakaḥ . gotrotsādo bhavet tasya uddhṛte caiva śāntidaḥ
||57||अथ तां प्रतिमां द्वारि निखनेद् यस्य साधकः । गोत्रोत्सादो भवेत् तस्य उद्धृते चैव शान्तिदः
tasmāt taṃ muniśārdūlā bhaktyā sampūjayet sadā . mṛgarājaṃ mahāvīryaṃ sarvakāmaphalapradam
||58||तस्मात् तं मुनिशार्दूला भक्त्या सम्पूजयेत् सदा । मृगराजं महावीर्यं सर्वकामफलप्रदम्
vimuktaḥ sarvapāpebhyo viṣṇulokaṃ sa gacchati . brāhmaṇāḥ kṣatriyā vaiśyāḥ striyaḥ śūdrāntyajātayaḥ
||59||विमुक्तः सर्वपापेभ्यो विष्णुलोकं स गच्छति । ब्राह्मणाः क्षत्रिया वैश्याः स्त्रियः शूद्रान्त्यजातयः
sampūjya taṃ suraśreṣṭhaṃ bhaktyā siṃhavapurdharam . mucyante cāśubhair duḥkhair janmakoṭisamudbhavaiḥ
||60||सम्पूज्य तं सुरश्रेष्ठं भक्त्या सिंहवपुर्धरम् । मुच्यन्ते चाशुभैर् दुःखैर् जन्मकोटिसमुद्भवैः
sampūjya taṃ suraśreṣṭhaṃ prāpnuvanty abhivāñchitam . devatvam amareśatvaṃ gandharvatvaṃ ca bho dvijāḥ
||61||सम्पूज्य तं सुरश्रेष्ठं प्राप्नुवन्त्य् अभिवाञ्छितम् । देवत्वम् अमरेशत्वं गन्धर्वत्वं च भो द्विजाः
yakṣavidyādharatvaṃ ca tathānyac cābhivāñchitam . dṛṣṭvā stutvā namaskṛtvā sampūjya narakesarīm
||62||यक्षविद्याधरत्वं च तथान्यच् चाभिवाञ्छितम् । दृष्ट्वा स्तुत्वा नमस्कृत्वा सम्पूज्य नरकेसरीम्
prāpnuvanti narā rājyaṃ svargaṃ mokṣaṃ ca durlabham . narasiṃhaṃ naro dṛṣṭvā labhed abhimataṃ phalam
||63||प्राप्नुवन्ति नरा राज्यं स्वर्गं मोक्षं च दुर्लभम् । नरसिंहं नरो दृष्ट्वा लभेद् अभिमतं फलम्
nirmuktaḥ sarvapāpebhyo viṣṇulokaṃ sa gacchati . sakṛd dṛṣṭvā tu taṃ devaṃ bhaktyā siṃhavapurdharam
||64||निर्मुक्तः सर्वपापेभ्यो विष्णुलोकं स गच्छति । सकृद् दृष्ट्वा तु तं देवं भक्त्या सिंहवपुर्धरम्
mucyate cāśubhair duḥkhair janmakoṭisamudbhavaiḥ . saṅgrāme saṅkaṭe durge coravyāghrādipīḍite
||65||मुच्यते चाशुभैर् दुःखैर् जन्मकोटिसमुद्भवैः । सङ्ग्रामे सङ्कटे दुर्गे चोरव्याघ्रादिपीडिते
kāntāre prāṇasandehe viṣavahnijaleṣu ca . rājādibhyaḥ samudrebhyo graharogādipīḍite
||66||कान्तारे प्राणसन्देहे विषवह्निजलेषु च । राजादिभ्यः समुद्रेभ्यो ग्रहरोगादिपीडिते
smṛtvā taṃ puruṣaḥ sarvai rājagrāmair vimucyate . sūryodaye yathā nāśaṃ tamo'bhyeti mahattaram
||67||स्मृत्वा तं पुरुषः सर्वै राजग्रामैर् विमुच्यते । सूर्योदये यथा नाशं तमोऽभ्येति महत्तरम्
tathā sandarśane tasya vināśaṃ yānty upadravāḥ . guṭikāñjanapātālapāduke ca rasāyanam
||68||तथा सन्दर्शने तस्य विनाशं यान्त्य् उपद्रवाः । गुटिकाञ्जनपातालपादुके च रसायनम्
narasiṃhe prasanne tu prāpnoty anyāṃś ca vāñchitān . yān yān kāmān abhidhyāyan bhajate narakesarīm
||69||नरसिंहे प्रसन्ने तु प्राप्नोत्य् अन्यांश् च वाञ्छितान् । यान् यान् कामान् अभिध्यायन् भजते नरकेसरीम्
tāṃs tān kāmān avāpnoti naro nāsty atra saṃśayaḥ . dṛṣṭvā taṃ devadeveśaṃ bhaktyāpūjya praṇamya ca
||70||तांस् तान् कामान् अवाप्नोति नरो नास्त्य् अत्र संशयः । दृष्ट्वा तं देवदेवेशं भक्त्यापूज्य प्रणम्य च
daśānām aśvamedhānāṃ phalaṃ daśaguṇaṃ labhet . pāpaiḥ sarvair vinirmukto guṇaiḥ sarvair alaṅkṛtaḥ
||71||दशानाम् अश्वमेधानां फलं दशगुणं लभेत् । पापैः सर्वैर् विनिर्मुक्तो गुणैः सर्वैर् अलङ्कृतः
sarvakāmasamṛddhātmā jarāmaraṇavarjitaḥ . sauvarṇena vimānena kiṅkiṇījālamālinā
||72||सर्वकामसमृद्धात्मा जरामरणवर्जितः । सौवर्णेन विमानेन किङ्किणीजालमालिना
sarvakāmasamṛddhena kāmagena suvarcasā . taruṇādityavarṇena muktāhārāvalambinā
||73||सर्वकामसमृद्धेन कामगेन सुवर्चसा । तरुणादित्यवर्णेन मुक्ताहारावलम्बिना
divyastrīśatayuktena divyagandharvanādinā . kulaikaviṃśam uddhṛtya devavan muditaḥ sukhī
||74||दिव्यस्त्रीशतयुक्तेन दिव्यगन्धर्वनादिना । कुलैकविंशम् उद्धृत्य देववन् मुदितः सुखी
stūyamāno'psarobhiś ca viṣṇulokaṃ vrajen naraḥ . bhuktvā tatra varān bhogān viṣṇuloke dvijottamāḥ
||75||स्तूयमानोऽप्सरोभिश् च विष्णुलोकं व्रजेन् नरः । भुक्त्वा तत्र वरान् भोगान् विष्णुलोके द्विजोत्तमाः
gandharvair apsarair yuktaḥ kṛtvā rūpaṃ caturbhujam . manohlādakaraṃ saukhyaṃ yāvad ābhūtasamplavam
||76||गन्धर्वैर् अप्सरैर् युक्तः कृत्वा रूपं चतुर्भुजम् । मनोह्लादकरं सौख्यं यावद् आभूतसम्प्लवम्
puṇyakṣayād ihāyātaḥ pravare yogināṃ kule . caturvedī bhaved vipro vedavedāṅgapāragaḥ . vaiṣṇavaṃ yogam āsthāya tato mokṣam avāpnuyāt
||77||पुण्यक्षयाद् इहायातः प्रवरे योगिनां कुले । चतुर्वेदी भवेद् विप्रो वेदवेदाङ्गपारगः । वैष्णवं योगम् आस्थाय ततो मोक्षम् अवाप्नुयात्
Source and reuse:SARIT. Based on the SARIT digital edition, edited by Peter Schreiner and Renate Söhnen; base e-text: the Tübingen Purāṇa Project; TEI editing and conversion: Richard Mahoney. Copyright 2014–2018 SARIT. Converted from IAST to Devanāgarī and segmented into chapter, stanza, and prose items for this reader. Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 Unported (CC BY-SA 3.0).