adhyāyaḥ 142
brahmovāca:
devasthānam iti khyātaṃ tīrthaṃ trailokyaviśrutam . tasya prabhāvaṃ vakṣyāmi śṛṇu yatnena nārada
||1||देवस्थानम् इति ख्यातं तीर्थं त्रैलोक्यविश्रुतम् । तस्य प्रभावं वक्ष्यामि शृणु यत्नेन नारद
purā kṛtayugasyādau devadānavasaṅgare . pravṛtte vā siṃhiketi vikhyātā daityasundarī
||2||पुरा कृतयुगस्यादौ देवदानवसङ्गरे । प्रवृत्ते वा सिंहिकेति विख्याता दैत्यसुन्दरी
tasyāḥ putro mahādaityo rāhur nāma mahābalaḥ . amṛte tu samutpanne saiṃhikeye ca bhedite
||3||तस्याः पुत्रो महादैत्यो राहुर् नाम महाबलः । अमृते तु समुत्पन्ने सैंहिकेये च भेदिते
tasya putro mahādaityo meghahāsa iti śrutaḥ . pitaraṃ ghātitaṃ śrutvā tapas tepe'tiduḥkhitaḥ
||4||तस्य पुत्रो महादैत्यो मेघहास इति श्रुतः । पितरं घातितं श्रुत्वा तपस् तेपेऽतिदुःखितः
tapasyantaṃ rāhusutaṃ gautamītīram āśritam . devāś ca ṛṣayaḥ sarve tam ūcur atibhītavat
||5||तपस्यन्तं राहुसुतं गौतमीतीरम् आश्रितम् । देवाश् च ऋषयः सर्वे तम् ऊचुर् अतिभीतवत्
devarṣaya ūcuḥ:
tapo jahi mahābāho yat te manasi saṃsthitam . sarvaṃ bhavatu nāmedaṃ śivagaṅgāprasādataḥ . śivagaṅgāprasādena kiṃ nāmāsty atra durlabham
||6||तपो जहि महाबाहो यत् ते मनसि संस्थितम् । सर्वं भवतु नामेदं शिवगङ्गाप्रसादतः । शिवगङ्गाप्रसादेन किं नामास्त्य् अत्र दुर्लभम्
meghahāsa uvāca:
paribhūtaḥ pitā pūjyo yuṣmābhir mama daivatam . tasyāpi mama cātyantaṃ prītiś ca kriyate yadi
||7||परिभूतः पिता पूज्यो युष्माभिर् मम दैवतम् । तस्यापि मम चात्यन्तं प्रीतिश् च क्रियते यदि
bhavadbhis tapaso'smāc ca ahaṃ vairān nivartaye . vairaniryātanaṃ kāryaṃ putreṇa pitur ādarāt . prārthayante bhavantaś cet pūrṇās tan me manorathāḥ
||8||भवद्भिस् तपसोऽस्माच् च अहं वैरान् निवर्तये । वैरनिर्यातनं कार्यं पुत्रेण पितुर् आदरात् । प्रार्थयन्ते भवन्तश् चेत् पूर्णास् तन् मे मनोरथाः
brahmovāca:
tataḥ suragaṇāḥ sarve rāhuṃ cakrur grahānugam . taṃ cāpi meghahāsaṃ te cakrū rākṣasapuṅgavam
||9||ततः सुरगणाः सर्वे राहुं चक्रुर् ग्रहानुगम् । तं चापि मेघहासं ते चक्रू राक्षसपुङ्गवम्
tato'bhavad rāhusuto nairṛtādhipatiḥ prabhuḥ . punaś cāha surān daityo mama khyātir yathā bhavet
||10||ततोऽभवद् राहुसुतो नैरृताधिपतिः प्रभुः । पुनश् चाह सुरान् दैत्यो मम ख्यातिर् यथा भवेत्
tīrthasyāsya prabhāvaś ca dātavya iti me matiḥ . tathety uktvā dadur devāḥ sarvam eva manogatam
||11||तीर्थस्यास्य प्रभावश् च दातव्य इति मे मतिः । तथेत्य् उक्त्वा ददुर् देवाः सर्वम् एव मनोगतम्
daityeśvarasya devarṣe tannāmnā tīrtham ucyate . devā yato'bhavan sarve tatra sthāne mahāmate
||12||दैत्येश्वरस्य देवर्षे तन्नाम्ना तीर्थम् उच्यते । देवा यतोऽभवन् सर्वे तत्र स्थाने महामते
devasthānaṃ tu tat tīrthaṃ devānām api durlabham . yatra deveśvaro devo devatīrthaṃ tataḥ smṛtam
||13||देवस्थानं तु तत् तीर्थं देवानाम् अपि दुर्लभम् । यत्र देवेश्वरो देवो देवतीर्थं ततः स्मृतम्
tatrāṣṭādaśa tīrthāni daityapūjyāni nārada . teṣu snānaṃ ca dānaṃ ca mahāpātakanāśanam
||14||तत्राष्टादश तीर्थानि दैत्यपूज्यानि नारद । तेषु स्नानं च दानं च महापातकनाशनम्
Source and reuse:SARIT. Based on the SARIT digital edition, edited by Peter Schreiner and Renate Söhnen; base e-text: the Tübingen Purāṇa Project; TEI editing and conversion: Richard Mahoney. Copyright 2014–2018 SARIT. Converted from IAST to Devanāgarī and segmented into chapter, stanza, and prose items for this reader. Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 Unported (CC BY-SA 3.0).