अध्यायः १४२
ब्रह्मोवाच:
देवस्थानम् इति ख्यातं तीर्थं त्रैलोक्यविश्रुतम् । तस्य प्रभावं वक्ष्यामि शृणु यत्नेन नारद
॥१॥पुरा कृतयुगस्यादौ देवदानवसङ्गरे । प्रवृत्ते वा सिंहिकेति विख्याता दैत्यसुन्दरी
॥२॥तस्याः पुत्रो महादैत्यो राहुर् नाम महाबलः । अमृते तु समुत्पन्ने सैंहिकेये च भेदिते
॥३॥तस्य पुत्रो महादैत्यो मेघहास इति श्रुतः । पितरं घातितं श्रुत्वा तपस् तेपेऽतिदुःखितः
॥४॥तपस्यन्तं राहुसुतं गौतमीतीरम् आश्रितम् । देवाश् च ऋषयः सर्वे तम् ऊचुर् अतिभीतवत्
॥५॥देवर्षय ऊचुः:
तपो जहि महाबाहो यत् ते मनसि संस्थितम् । सर्वं भवतु नामेदं शिवगङ्गाप्रसादतः । शिवगङ्गाप्रसादेन किं नामास्त्य् अत्र दुर्लभम्
॥६॥मेघहास उवाच:
परिभूतः पिता पूज्यो युष्माभिर् मम दैवतम् । तस्यापि मम चात्यन्तं प्रीतिश् च क्रियते यदि
॥७॥भवद्भिस् तपसोऽस्माच् च अहं वैरान् निवर्तये । वैरनिर्यातनं कार्यं पुत्रेण पितुर् आदरात् । प्रार्थयन्ते भवन्तश् चेत् पूर्णास् तन् मे मनोरथाः
॥८॥ब्रह्मोवाच:
ततः सुरगणाः सर्वे राहुं चक्रुर् ग्रहानुगम् । तं चापि मेघहासं ते चक्रू राक्षसपुङ्गवम्
॥९॥ततोऽभवद् राहुसुतो नैरृताधिपतिः प्रभुः । पुनश् चाह सुरान् दैत्यो मम ख्यातिर् यथा भवेत्
॥१०॥तीर्थस्यास्य प्रभावश् च दातव्य इति मे मतिः । तथेत्य् उक्त्वा ददुर् देवाः सर्वम् एव मनोगतम्
॥११॥दैत्येश्वरस्य देवर्षे तन्नाम्ना तीर्थम् उच्यते । देवा यतोऽभवन् सर्वे तत्र स्थाने महामते
॥१२॥देवस्थानं तु तत् तीर्थं देवानाम् अपि दुर्लभम् । यत्र देवेश्वरो देवो देवतीर्थं ततः स्मृतम्
॥१३॥तत्राष्टादश तीर्थानि दैत्यपूज्यानि नारद । तेषु स्नानं च दानं च महापातकनाशनम्
॥१४॥स्रोतः तथा उपयोगनियमः:SARIT. Based on the SARIT digital edition, edited by Peter Schreiner and Renate Söhnen; base e-text: the Tübingen Purāṇa Project; TEI editing and conversion: Richard Mahoney. Copyright 2014–2018 SARIT. Converted from IAST to Devanāgarī and segmented into chapter, stanza, and prose items for this reader. Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 Unported (CC BY-SA 3.0).