मुख्यं गम्यताम्

उदाहरणानि

शीघ्र मार्गाः

पूर्ण पृष्ठसूची

योगवासिष्ठम् — निर्वाणप्रकरणम् — पूर्वार्धम् — सर्गः ७

3
योगवासिष्ठम् · निर्वाणप्रकरणम् — पूर्वार्धम् · 7

सम्प्रदायतः वाल्मीकिसम्बद्धम् — वसिष्ठरामसंवादः

श्रीवसिष्ठ उवाच ।

यन्मुक्तावलिता रत्नभूषिता भान्ति योषितः ।

मदेन्दावुदिते क्षुब्धकामक्षीरार्णवोर्मयः

॥१॥

सौवर्णाम्भोजकोशस्थलोलालिपटलश्रियम् ।

धारयन्ति दृशः स्त्रीणां कपोलतलदोलिताः

॥२॥

उद्यानवनखण्डेषु भूमौ कृतमदा मधौ ।

हृद्याः सुमनसो भान्ति दासा इव मनोभुवः

॥३॥

क्रव्यादगृध्रगोमायुकौलेयकवलाङ्गिकाः ।

स्त्रियः समुपमीयन्ते चन्द्रचन्दनपङ्कजैः

॥४॥

सौवर्णकलशाम्भोजकलिकामातुलुङ्गवत् ।

दृश्यते स्त्रीस्तनश्रेणी रक्तपूतिसुगन्धिका

॥५॥

रसायनेन्दुनिस्यन्दमधुबिम्बासवद्रवैः ।

ओष्ठाभिधो मांसलवो लालाक्त उपमीयते

॥५॥

अल्पाल्पाष्ठीवदाकारा भुजाक्रूरास्थिशङ्कवः ।

महाबाहुलताशब्दैर्वर्ण्यन्ते कविभिः शुभैः

॥७॥

कदलीस्तम्भसम्भारसुन्दरीभिस्तथा भृता ।

कुचशोभोचितानन्दा तोरणालिर्विराजते

॥८॥

आपातमन्दमधुरा मध्ये द्वन्द्वानुबन्धिनी ।

शीघ्रावसानविरला लक्ष्मीरप्यभिवाञ्छ्यते

॥९॥

समुपैति मतिर्दुःखं सुखं च शतशाखताम् ।

दुःखशाखास्तु जायन्ते नानाकर्मफलाः श्रियः

॥१०॥

बद्धजालघनाकाराः कारार्थमिव रज्जवः ।

दच्छदःसदृशा वाचः प्रतानगहने स्थिताः

॥११॥

संतता मोहमिहिका कार्यासारविसारिणी ।

यमुना प्रावृषीवैति तिमिरश्यामला चिरम्

॥१२॥

कटूकृतान्तःकरणो नानासुखविशारदः ।

वर्धते हि गतस्नेहं जन्मप्रतिविषारसः

॥१३॥

व्याधूतजर्जराकीर्णजनतापर्णराजयः ।

स्वकर्मपवना वान्ति नानावकररेणवः

॥१४॥

कालः कवलितानन्तजगत्पक्वफलोऽप्ययम् ।

घस्मराचारजठरः कल्पैरपि न तृप्यति

॥१५॥

मोहमारुतमापीय त्वचा विषमचारिणः ।

स्फुरन्तीहाहयश्चित्राः शीतलाचलदीप्तयः

॥१६॥

चिन्तापिशाचोपहता विवेकेन्दूदयं विना ।

तमसेव निरालोका याति यौवनयामिनी

॥१७॥

जिह्वा जर्जरतामेति प्राकृतानुनयज्वरैः ।

पद्मकोटरकोणस्थमपि सूत्रं हिमैरिव

॥१८॥

दुःखशोकमहाष्ठीलः कष्टकण्टकसंकटः ।

सहस्रशाखतां याति दारिद्र्यदृढशाल्मलिः

॥१९॥

अन्तःशून्योन्नतिध्वस्तचित्तचैत्यकृतालयः ।

मायाबहुलयामिन्यां लोभोलूको विवल्गति

॥२०॥

पूर्वं गृहीत्वा कर्णाभ्यां स्फुरन्ती परिनिश्चयम् ।

जराजर्जरमार्जारी यौवनाखुं निकृन्तति

॥२१॥

निःसारा क्रमशः क्रान्तधराधरसमुन्नतिः ।

डिण्डीरपिण्डिकेवेयं सृष्टिरायाति पुष्टताम्

॥२२॥

आभासपुष्पधवला जगत्पल्लवशालिनी ।

सत्तालता विकसिता धर्मार्थफलधारिणी

॥२३॥

सुराचलमहास्थूणं चन्द्रसूर्यगवाक्षकम् ।

गगनाच्छादनं चारु ध्रियते त्रिजगद्गृहम्

॥२४॥

संसारसरसि स्फारे चरन्ति घ्राणषट्पदाः ।

शरीरपुष्करेष्वन्तश्चिद्रूपरसपायिनः

॥२५॥

नभोमार्गमहानीलकुट्टिमैकान्तशालिनी ।

भुवनौदररम्यान्तः स्फुरत्यादित्यदीपिका

॥२६॥

आशातन्तुनिबद्धाङ्गी जागती जीर्णपक्षिणी ।

स्ववासनाशलाकेऽन्तर्निबद्धेन्द्रियपञ्जरे

॥२७॥

अनारतपतज्वालभूतपर्णपरम्परा ।

स्पन्दते मरुताऽऽमृष्टा संसृतिव्रततिश्चिरम्

॥२८॥

सृष्टेः कतिपयं कालं प्रहृष्टाः कुलशालिनः ।

अधःकृतोग्रनरकपङ्काः शङ्कोज्झिताः क्षणम्

॥२९॥

भुक्तेन्दुखण्डकणिकानीलनीरदशैवले ।

स्वर्गमार्गसरस्यन्तः स्फुरन्ति सुरसा रसाः

॥३०॥

नानाफलालिमलिना वासनाजालमालिता ।

स्पन्दामोदमयी स्फीता क्रियाविकसिताब्जिनी

॥३१॥

वराकी सृष्टिशफरी स्फुरन्ती भवपल्वले ।

कृतान्तवृद्धगृध्रेण शठेन विनिगृह्यते

॥३२॥

तरङ्गफेनमालेव सैवान्येव च भङ्गुरा ।

श्वःश्वोऽपरेन्दुलेखेव समुदेति विचित्रता

॥३३॥

भूरिभूतशराबाणि क्षणभङ्गानि कुर्वता ।

इदं कालकुलालेन चक्रं संपरिवर्त्यते

॥३४॥

असंख्यातानि कल्पानि संजातान्यचले पदे ।

जगज्जङ्गलजालानि दग्धानि युगवह्निना

॥३५॥

भावाभावैरपर्यन्तैः सुखदुःखदशाशतैः ।

वैपरीत्यं प्रयात्येवमजस्त्रं जागती स्थितिः

॥३६॥

क्षुब्धैर्युगपरावर्तैर्वासनाश्रृंखलोम्भिता ।

महाशनिनिपातैश्च न भग्नाऽबुद्धधीरता

॥३७॥

शतशो विद्रुतारिध्रैर्दनुपुत्रैरमिष्टुताम् ।

भवभग्नतयामैन्द्रीं तनुं वहति वासना

॥३८॥

विशत्यविरतं भूतसर्गपांसुपरम्परा ।

नित्यं नियतिवात्येयं कालव्यालगलान्तरम्

॥३९॥

पदार्थाम्भसि सर्वाणि फलफेनानि सर्वतः ।

पतन्त्यविरतापातमभाववडवामुखे

॥४०॥

स्फुरन्त्याकस्मिकोद्धूता विचित्रद्रव्यशक्तयः ।

स्वभावमात्रसंपन्नाः स्पन्दश्रिय इवाम्भसः

॥४१॥

भूतमौक्तिकसंपूर्णान्बृहतः सुबहूनपि ।

जगत्कलभकानत्ति कृतान्तोद्रिक्तकेसरी

॥४२॥

कुलशैलफला मेघपक्षपुञ्जाः फलामृजः ।

जायन्ते च म्रियन्ते च ध्रियन्ते च जगत्खगाः

॥४३॥

चिद्भित्तौ स्पन्दशुभ्रायां रङ्गैः पञ्चभिरिन्द्रियैः ।

उन्मीलयति संसारचित्राणि विधिचित्रकृत्

॥४४॥

अजस्रगत्वरीं सर्वपरिवर्तविधायिनीम् ।

निमेषशतभागाङ्गीमसद्दुःसाधिताङ्कुराम्

॥४५॥

सूक्ष्मां कालस्य कलनां स्वसमुत्थानकारिणीम् ।

ध्यानेनैवान्ववेक्ष्यैताः स्थिताः स्थावरजातयः

॥४६॥

रागद्वेषसमुत्थेन भावाभावमयेन च ।

जरामरणरोगेण जीर्णा जङ्गमजातयः

॥४७॥

सुदुष्कृतोत्तमध्यानचारिण्यो धरणीतले ।

नियत्या नियतं कालं पीड्यन्ते कीटपङ्क्तयः

॥४८॥

क्षणेनादृश्य एवेदं निगिरत्यखिलं सुखी ।

सुदुर्लक्ष्यविलः कालव्यालो विपुलभोगवान्

॥४९॥

कालेन किंचिदालक्ष्य स्वशरीराकुलीकृताः ।

शीतवातातपप्रौढाः प्रोल्लसत्पुष्पदीप्तयः

॥५०॥

फलप्रदाश्चरन्तीह शीलिनः श्वभ्रविग्रहाः ।

पयःपटलविश्रान्तत्रैलोक्याम्भोजकोटरे

॥५१॥

करोति घुंघुमं भूरि भूतभ्रमरपेटिका ।

ब्रह्माण्डभैक्ष्यभाण्डेयं काली भगवती क्रिया

॥५२॥

स्वयं दत्वैव दत्वैव भूतभिक्षां जिघृक्षति ।

तिमिरालीककबरी इन्द्वर्कचपलेक्षणा

॥५३॥

ब्रह्मोपेन्द्रमहेन्द्रादिधरागिरिवरादिका ।

ब्रह्मतत्त्वैकपिटका लम्बमानपयोधरा

॥५४॥

चिच्छक्तिमातृका स्थूला तरला घनचापला ।

तारकाजालदशना संध्यारुणतरा धरा

॥५५॥

समस्तपद्मिनीहस्ता शतक्रतुपुरानना ।

सप्ताब्धिमुक्तालतिका नीलाम्बरपरीवृता

॥५६॥

जम्बूद्वीपमहानाभिर्वनश्रीरोमराजिका ।

भूत्वा भूत्वा विनश्यन्ती त्रिलोकीवृद्धकामिनी

॥५७॥

असकृज्जायते नष्टा भूरिविभ्रमकारिणी ।

मग्नमन्यैरथोन्मग्नं भीमे कालमहार्णवे

॥५८॥

प्रतिकल्पक्षणं क्षीणैर्ब्रह्माण्डस्फुटबुद्बुदैः ।

कालेऽगाधरसस्यन्दे स्थित्वा स्थित्वा पुनःपुनः

॥५९॥

कल्पमात्रनिमेषेणोड्डीनाः कारणसारसाः ।

उत्पत्त्योत्पत्त्य नाशिन्यः संतप्ताः सृष्टिविद्युतः

॥६०॥

कालमेघे स्फुरन्त्येताश्चित्प्रकाशवनोद्यमाः ।

प्रपतद्भूतविहगाः पतन्त्यविरतभ्रमाः

॥६१॥

कालतालात्किलोत्तालाद्ब्रह्माण्डफलपालयः ।

उन्मेषकृतवैरिञ्चसृष्टयो देवनायकाः

॥६२॥

निमेषकृतसंहाराः सन्ति केचन कुत्रचित् ।

निमेषोन्मेषसंक्षीणकल्पजालाः सहस्रशः

॥६३॥

रुद्राः केचन विद्यन्ते तस्मिंश्चित्परमे पुनः ।

तेऽपि यस्य निमेषेण भवन्ति न भवन्ति च

॥६४॥

तादृशोऽप्यस्ति देवेशो ह्यनन्तेयं क्रियास्थितिः ।

अनन्तसंकल्पमये शून्ये च ब्रह्मणः पदे

॥६५॥

न संभवन्ति का नाम शक्तयश्चित्रपूरकाः ।

एवमक्षीणसंकल्पलब्धार्थभरभासुरा ।

जागती कल्पना येयं तदज्ञानविजृम्भितम्

॥६५॥

याः संपदो यदुत संततमापदश्च

यद्बाल्ययौवनजरामरणोपतापाः ।

यन्मज्जनं च सुखदुःखपरम्पराभि-

रज्ञानतीव्रतिमिरस्य विभूतयस्ताः

॥६७॥

इत्यार्षे श्रीवासिष्ठमहारामायणे वाल्मीकीये देवदूतोक्ते मोक्षोपायेषु निर्वाणप्रकरणे पू० अज्ञानमाहात्म्यं नाम सप्तमः सर्गः ।। ७ ।।