मुख्यं गम्यताम्

उदाहरणानि

शीघ्र मार्गाः

पूर्ण पृष्ठसूची

योगवासिष्ठम् — निर्वाणप्रकरणम् — उत्तरार्धम् — सर्गः १६७

3
योगवासिष्ठम् · निर्वाणप्रकरणम् — उत्तरार्धम् · 167

सम्प्रदायतः वाल्मीकिसम्बद्धम् — वसिष्ठरामसंवादः

श्रीवसिष्ठ उवाच ।

आत्मख्यातिरसत्ख्यातिः ख्यातिरख्यातिरन्यथा ।

शब्दार्थदृष्टयस्तज्ज्ञं प्रत्येताः शशश्रृङ्गवत्

॥१॥

कदाचनापि नामाङ्ग संभवन्ति न काश्चन ।

शान्तमव्यपदेश्यात्मा ज्ञ आस्तेऽस्तङ्गतेङ्गनः

॥२॥

एता उद्यन्ति चिन्मात्रादात्मख्यात्यादिका दृशः ।

तच्च शुद्धतरं व्योम तन्मय्येव च दृश्यते

॥३॥

अयमात्मा त्वियं ख्यातिरित्यन्तःकलनाभ्रमः ।

न संभवत्यतश्चैनं शब्दं त्यक्त्वा भवार्थभाक्

॥४॥

गच्छंस्तिष्ठन्नददपि सर्वे शान्तमतो जगत् ।

आकाशमौनमेवाच्छमच्छिन्नं वाऽप्रवृत्तिमत्

॥५॥

नानामहाशब्दमपि शिलामौनमवस्थितम् ।

अनारतं गच्छदपि व्योमवच्छैलवत्स्थितम्

॥६॥

नानाविधारम्भमपि महाशून्यमनङ्कितम् ।

पञ्चभूतात्मकमपि खमिवालब्धपञ्चकम्

॥७॥

पदार्थसंकुलमपि शून्यं संवित्तिमात्रकम् ।

स्वप्ने महापुरमिव दृष्टमप्यच्छचिन्मयम्

॥८॥

सारम्भमप्यनारम्भं संकल्पनगरं यथा ।

आकाशमात्रं भ्रान्त्यात्म स्वप्नस्त्रीसंगमोपमम्

॥९॥

अनुभूतमपि व्यर्थं प्रतिबिम्बाङ्गनासमम् ।

नानानुभवनिर्माणं वस्तु शून्यं तु वस्तुतः

॥१०॥

श्रीराम उवाच ।

जाग्रत्स्वप्नात्मकमिदं मन्ये स्मृत्यैव दृश्यते ।

सद्रूपबाह्यार्थकृता स्मृतिरेवेह कारणम्

॥११॥

श्रीवसिष्ठ उवाच ।

यत्तच्चित्काचकच्येन काकतालीयवद्वपुः ।

व्योमात्माऽऽभाति भावानां सत्तामात्रमभित्तिमत्

॥१२॥

तदेतदविनाशात्म सर्वत्र परमात्मनि ।

सर्वदा विद्यते शान्ते पयसीव तरङ्गकाः

॥१३॥

निर्निमित्तं स्वरूपात्म तदेतत्परमात्मनि ।

सर्वात्मन्यपि निर्वाणे व्योमात्मनि निरात्मनि

॥१४॥

यदा यदावभात्यन्तर्येन तेन यथा तथा ।

सर्वदा न कदाचिद्वा यत्र तत्र न किंचन

॥१५॥

तस्यैव ब्रह्मभानस्य तेनैवं ब्रह्मणात्मना ।

स्वच्छस्यैव स्वभावस्य स्वस्वभावमनुज्झता

॥१६॥

इदं जाग्रदयं स्वप्नः सुषुप्तं तुर्यमित्यपि ।

कृतं नाम स्वयं चित्वाद्ब्रह्म वात्मेति चात्मनि

॥१७॥

वस्तुतस्त्वस्ति न स्वप्नो न जाग्रन्न सुषुप्तता ।

न तुर्यं न ततोऽतीतं सर्वं शान्तं परं नभः

॥१८॥

अथवा सर्वमेवेदं जाग्रद्रूपं सदैव च ।

सर्वदैव च वा स्वप्नः सुषुप्तं सर्वदैव च

॥१९॥

सर्वदैव च वा तुर्यं तदन्तः सर्वदैव वा ।

तदिदं वा न यद्विद्मो वयमाशान्तरूपिणः

॥२०॥

इदं फेनो न किंचिद्वा बुद्बुदो वा न कश्चन ।

शून्यताम्भसि चिद्व्योम महार्णवमहोदरे

॥२१॥

यथा संवेद्यते यद्यत्तथा तदनुभूयते ।

सद्वासद्वा भवत्स्वप्ने व्योम्नीव सदसच्च तत्

॥२२॥

संवित्कचनमेवेदं यथा भानं विभासते ।

व्योम व्योमनि चिद्रूपं चिद्रूपे विततात्मनि

॥२३॥

संविच्च चिन्नभोमज्जा सैवंरूपैव सर्वदा ।

नास्तमेति न चोदेति तस्याः स्वाङ्गमिदं जगत्

॥२४॥

महाप्रलयसर्गाद्या महाप्रलयरात्रयः ।

तस्या एवावयवतां याताः केशनखादिवत्

॥२५॥

तस्या भानमभानं तद्भास्वरं जिह्ममेव वा ।

नान्यत्स्वभाववत्स्पन्द इव वायोर्महाचितेः

॥२६॥

तस्मात्किं नाम जाग्रत्स्यात्कः स्वप्नः का सुषुप्तता ।

किं तुर्यं का स्मृतिः केच्छा तुच्छा एताः कुदृष्टयः

॥२७॥

अन्तःसंवेदनं भाति स्वं बाह्यार्थतया यतः ।

क्व द्वैतं क्व च वार्थश्रीः स्मृतिरेवमतः कुतः

॥२८॥

तदिदं भाति निर्भित्ति तत्स्वभानं यदात्मना ।

भानोर्नभसि भारूपमेव भूतविवर्जितम्

॥२९॥

सद्रूपो यदि बाह्योऽर्थो विद्यते तत्तदुत्थिता ।

स्मृतिः कारणतामेतु नामाद्यजगतः स्थितेः

॥३०॥

किंतु नास्त्येष बाह्योऽर्थो भूतानामत्यसंभवात् ।

पञ्चानामादिसर्गादौ कारणानामभावतः

॥३१॥

शशश्रृङ्गं यथा नास्ति यथा नास्ति खपादपः ।

यथा वन्ध्यासुतो नास्ति यथा नास्त्यसितः शशी

॥३२॥

तथाऽज्ञप्रतिभातोऽर्थो जगदाद्यहमादिकः ।

अप्रेक्षितोऽस्ति नास्त्येव प्रेक्षितः सन्न कश्चन

॥३३॥

यथास्तीदं महाकारं न किंचिदूपमेव वा ।

तत्त्वज्ञविषयं राम तथास्तीदमखण्डितम्

॥३४॥

संविद्धननभोमज्जा यथोदेति यदा यदा ।

नित्योदितोपचारेण कल्पितास्तमयोदया

॥३५॥

मुधा व्योम्न्येव पृथ्व्यादितया वेत्ति तदा तदा ।

स्वस्यैव तस्य भानस्य धत्ते पृथ्व्यादिकल्पनाम्

॥३६॥

स्वमेव भानमाकाशमात्रमेव महाचितिः ।

पृथ्व्यादिव्यपदेशेन पश्चाद्व्यपदिशत्यजा

॥३७॥

आकाश एव पृथ्वीयमिति धत्ते स्वसंविदम् ।

मनोराज्यपुरं बाल इव चिन्मात्रमव्ययम्

॥३८॥

किं भानं किमभानं स्यात्तस्येति न विकल्प्यते ।

स्पन्दास्पन्दस्वभावं तद्विद्धि वातमिवाम्बरे

॥३९॥

यथा भाति चिदाकाशं तथेदमवभासते ।

व्योम व्योम्न्येव नीरूपं नेदं पृथ्व्यादि सत्क्वचित्

॥४०॥

यथा भाति चिदाकाशरूपत्वाद्भातमप्यलम् ।

न सन्नासदिति किंचित्तन्न किंचिच्च किंचन

॥४१॥

इदमित्थमनित्थं च सद्वाऽसद्वा यथास्थितम् ।

लोकपर्यायवृत्तान्तं प्राज्ञो जानाति नेतरः

॥४२॥

स एव हृदयाकाशे कचन्त्या दृश्यसंविदा ।

बाह्यं ब्रह्माण्डमित्थं च सद्वाऽसद्वा यथास्थितम्

॥४३॥

किमत्र बाह्यं किं वान्तः किं दृश्यं कास्य दृश्यता ।

शिवं शान्तमशान्तं च सर्वमोमिति शाम्यताम्

॥४४॥

नो वाच्यवाचकदृशा रहितो विचारः

संपद्यते स च विकल्पमयेन सिद्ध्यै ।

सिद्धिश्च संभवति तेन विना न काचि.

द्दीपं विना निशि यथा नयनोपलम्भः

॥४५॥

तस्मादपास्य परयाऽमलया धियान्तः-

संकल्पकल्पनमनल्पविकल्पजालम् ।

कृत्वा मनः सकलशास्त्रमहार्थनिष्ठ-

मुड्डीय गच्छ पदमुत्तममेकनिष्ठः

॥४६॥

इत्यार्षे श्रीवासिष्ठम० वा० दे० मो० नि० उ० जाग्रत्स्वप्नसुषुप्त्यभावप्रतिपादनं नाम सप्तषष्ट्यधिकशततमः सर्गः ।। १६७ ।।