मुख्यं गम्यताम्

उदाहरणानि

शीघ्र मार्गाः

पूर्ण पृष्ठसूची

योगवासिष्ठम् — उपशमप्रकरणम् — सर्गः ५७

3
योगवासिष्ठम् · उपशमप्रकरणम् · 57

सम्प्रदायतः वाल्मीकिसम्बद्धम् — वसिष्ठरामसंवादः

श्रीवसिष्ठ उवाच ।

यदात्ममरिचस्यान्तश्चित्त्वात्तीक्ष्णत्ववेदनम् ।

तदहंतादि भेदादि देशकालादि चेत्यतः

॥१॥

यदात्मलवणस्यान्तश्चित्त्वाल्लवणवेदनम् ।

तदहंतादि भेदादि देशकालादि मत्स्थितम्

॥२॥

स्वतो यदन्तरात्मेक्षोश्चित्त्वान्माधुर्यवेदनम् ।

तदहंतादि भेदादि जगत्तत्त्वादि जृम्भितम्

॥३॥

स्वतो यदात्मदृषदश्चित्त्वात्काठिन्यवेदनम् ।

तदहंतादि भेदादि देशकालादितां गतम्

॥४॥

स्वतो यदात्मशैलस्य ज्ञतया जाड्यवेदनम् ।

तदहंतादि भेदादि भुवनादीति संस्थितम्

॥५॥

स्वतो यदात्मतो यस्य चिद्द्रवत्वादिवर्तनम् ।

तदावर्ताद्यहंतादिभेदाद्याकारिता इव

॥६॥

स्वतो यदात्मवृक्षस्य शाखादिस्तस्य वेदनम् ।

तदहंतादि भेदादि भुवनादीव सत्स्फुरत्

॥७॥

यदात्मगगनस्यान्तश्चित्त्वाच्छून्यत्ववेदनम् ।

तदहंतादि भेदादि भुवनादीति भावनम्

॥८॥

यदात्मगगनस्यान्तश्चित्त्वात्सौषिर्यवेदनम् ।

तदहंतादि भेदादि शरीरादि च दीपितम्

॥९॥

स्वतो यदात्मकुड्यस्य नैरन्तर्यं निरन्तरम् ।

तदहंतादिभेदेन चित्ताद्वहिरिव स्थितम्

॥१०॥

स्वतो यदात्मसत्तायाश्चित्त्वात्सत्त्वैकवेदनम् ।

तदहंतादि भेदादि चेतनानीतिवत्स्थितम्

॥११॥

अन्तरात्मप्रकाशस्य स्वतो यदवभासनम् ।

तदहंतादि चित्त्वादि जीव इत्येव वेद सः

॥१२॥

अन्तरस्ति यदात्मेन्दोश्चिद्रूपं चिद्रसायनम् ।

स्वत आस्वादितं तेन तदहंतादिनोदितम्

॥१३॥

परमात्मगुडस्यान्तर्यच्चित्स्वादूदयात्मकम् ।

तदेवास्वाद्यते तेन स्वतोऽहंतादि नान्तरे

॥१४॥

परमात्ममणेश्चित्त्वाद्यदन्तः कचनं स्वयम् ।

चेतनात्मपदे चान्तरहमित्यादि वेत्त्यसौ

॥१५॥

न च किंचन वेत्त्यन्तर्वेद्यस्यासंभवादिह ।

न चास्वादयति स्वादु स्वाद्यस्यासंभवादयम्

॥१६॥

न च किंचिच्चिनोत्यन्तश्चेत्यस्यासंभवे सति ।

विन्दते न च वा किंचिद्वेद्यस्यासंभवादसौ

॥१७॥

असदाभास एवात्मा अनन्तो भरिताकृतिः ।

स्थितः सदैवैकघनो महाशैल इवात्मनि

॥१८॥

अनया तु वचोभङ्ग्या मया ते रघुनन्दन ।

नाहंतादिजगत्तादिभेदोस्तीति निदर्शितम्

॥१९॥

न चित्तमस्ति नो चेता न जगत्तादिविभ्रमः ।

वृष्टमूकाम्बुदसितं शान्तं शाम्यति केवलम्

॥२०॥

यथावर्तादितामेति द्रवत्वाद्वारि वारिणि ।

तदाहंतादितामेति ज्ञप्ता ज्ञप्तौ ज्ञ आत्मनि

॥२१॥

यथा द्रवत्वं पयसि यथा स्पन्दः सदागतौ ।

अहंतादेशकालादि तथा ज्ञे ज्ञप्तिमात्रके

॥२२॥

ज्ञो ज्ञतायां शिव ज्ञानं जानाति ज्ञानबृंहया ।

ज्ञायतेऽहंतदि ज्ञेन जीवादीत्यभिजीवनैः

॥२३॥

यथोदेति ययाऽज्ञस्य तृप्तिर्ज्ञानेन यादृशी ।

अनन्ये वान्यता बुद्धा स तथा जृम्भते तया

॥२४॥

जीवनं ज्ञातता ज्ञाता जीवनं जीवजीवनम् ।

अत्यन्तमस्ति नो भेदश्चिद्रूपत्वे ज्ञजीवयोः

॥२५॥

यथा ज्ञजीवयोर्नास्ति भेदो नाम तथैतयोः ।

भेदोऽस्ति न ज्ञशिवयोर्विद्धि शान्तमखण्डितम्

॥२६॥

सर्वं प्रशान्तमजमेकमनादिमध्य-

माभास्वरं स्वदनमात्रमचेत्यचिह्नम् ।

सर्वं प्रशान्तमिति शब्दमयी तु दृष्टि-

र्बोधार्थमेव हि मुधैव तदोमितीदम्

॥२७॥

इत्यार्षे श्रीवासिष्ठमहारामायणे वाल्मीकीये दे० मोक्षोपायेषूपशमप्रकरणे भेदनिरासो नाम सप्तपञ्चाशः सर्गः ।। ५७ ।।