tato nairṛtyadigbhāge paṃcadhārāḥ pataṃtyadhaḥ
śiva uvāca
tato nairṛtyadigbhāge paṃcadhārāḥ pataṃtyadhaḥ ||
prabhāsaṃ puṣkaraṃ caiva gayāṃ naimiṣameva ca ||
kurukṣetraṃ vijānīhi dravarūpaṃ ṣaḍānana
||1||ततो नैर्ऋत्यदिग्भागे पंचधाराः पतंत्यधः ॥
प्रभासं पुष्करं चैव गयां नैमिषमेव च ॥
कुरुक्षेत्रं विजानीहि द्रवरूपं षडानन
purā te brahmaṇaḥ sthānaṃ gatā malinarūpiṇaḥ ||
pāpināṃ pāpadoṣeṇa vikṛtāḥ kṛtabuddhayaḥ
||2||पुरा ते ब्रह्मणः स्थानं गता मलिनरूपिणः ॥
पापिनां पापदोषेण विकृताः कृतबुद्धयः
tatra gatvā namaskṛtya brahmāṇaṃ lokabhāvanam ||
ūcuḥ prāṃjalayaḥ sarve nijāgamanakāraṇam
||3||तत्र गत्वा नमस्कृत्य ब्रह्माणं लोकभावनम् ॥
ऊचुः प्रांजलयः सर्वे निजागमनकारणम्
tacchrutvā dhyānamālaṃbya prahasya jagadīśvaraḥ ||
uvāca vacanaṃ cāru smṛtvā badarīkāśramam
||4||तच्छ्रुत्वा ध्यानमालंब्य प्रहस्य जगदीश्वरः ॥
उवाच वचनं चारु स्मृत्वा बदरीकाश्रमम्
mā bhaiṣṭa gacchata kṣipraṃ harerbadarikāśramam ||
yasya nirdeśamātreṇa sadyaḥ puṇyaṃ bhaviṣyati
||5||मा भैष्ट गच्छत क्षिप्रं हरेर्बदरिकाश्रमम् ॥
यस्य निर्देशमात्रेण सद्यः पुण्यं भविष्यति
tataste harṣavegena namaskṛtya pitāmaham ||
jagmurutphullanayanā viśālāmamitaprabhām
||6||ततस्ते हर्षवेगेन नमस्कृत्य पितामहम् ॥
जग्मुरुत्फुल्लनयना विशालाममितप्रभाम्
yasya nirveśamātreṇa tatkṣaṇādvigatenasaḥ ||
tato dvirūpamāsthāya svasthānaṃ yayurutsukāḥ
||7||यस्य निर्वेशमात्रेण तत्क्षणाद्विगतेनसः ॥
ततो द्विरूपमास्थाय स्वस्थानं ययुरुत्सुकाः
dravarūpeṇa cānyena paṃca tiṣṭhaṃti nirmalāḥ ||
teṣu snātvā vidhānena kṛtvā nityakriyāṃ śuciḥ
||8||द्रवरूपेण चान्येन पंच तिष्ठंति निर्मलाः ॥
तेषु स्नात्वा विधानेन कृत्वा नित्यक्रियां शुचिः
tattattīrthaphalaṃ labdhvā yātyaṃte paramaṃ padam ||
paṃcopavāsa nirataḥ pūjayitvā janārdanam
||9||तत्तत्तीर्थफलं लब्ध्वा यात्यंते परमं पदम् ॥
पंचोपवास निरतः पूजयित्वा जनार्दनम्
iha bhogānbahūnbhuktvā hareḥ sālokyamāpnuyāt
||10||इह भोगान्बहून्भुक्त्वा हरेः सालोक्यमाप्नुयात्
tatastu vimalaṃ tīrthaṃ somakuṃḍābhidhaṃ param ||
tapaścakāra bhagavānsomo yatra kalānidhiḥ
||11||ततस्तु विमलं तीर्थं सोमकुंडाभिधं परम् ॥
तपश्चकार भगवान्सोमो यत्र कलानिधिः
skanda uvāca
somakuṇḍasya māhātmyaṃ vada me vadatāṃ vara ||
tvatprasādādahaṃ śrotumicchāmi parameśvara
||12||सोमकुण्डस्य माहात्म्यं वद मे वदतां वर ॥
त्वत्प्रसादादहं श्रोतुमिच्छामि परमेश्वर
śiva uvāca
purātritanayaḥ śrīmānsomaḥ saṃprāpya yauvanam ||
śrutvā svarvāsināṃ saukhyaṃ gaṃdharvebhyo muhurmuhuḥ ||
tadā svapitaraṃ prāyātpraṣṭuṃ tallabhate katham
||13||पुरात्रितनयः श्रीमान्सोमः संप्राप्य यौवनम् ॥
श्रुत्वा स्वर्वासिनां सौख्यं गंधर्वेभ्यो मुहुर्मुहुः ॥
तदा स्वपितरं प्रायात्प्रष्टुं तल्लभते कथम्
soma uvāca
bhagavansarvadharmajña karuṇāmṛtasāgara ||
kathaṃ vā labhyate svargaḥ sarveṣāmuttamottamaḥ
||14||भगवन्सर्वधर्मज्ञ करुणामृतसागर ॥
कथं वा लभ्यते स्वर्गः सर्वेषामुत्तमोत्तमः
grahanakṣatratārāṇāmoṣadhīnāṃ patiḥ prabho ||
syāmahaṃ yena taṃ yatnaṃ kṛpayā vada me pitaḥ
||15||ग्रहनक्षत्रताराणामोषधीनां पतिः प्रभो ॥
स्यामहं येन तं यत्नं कृपया वद मे पितः
atriruvāca
tapasārādhya goviṃdaṃ yamairvā niyamaiḥ suta ||
kiṃ durllabhaṃ tu sādhūnāmiha loke paratra ca
||16||तपसाराध्य गोविंदं यमैर्वा नियमैः सुत ॥
किं दुर्ल्लभं तु साधूनामिह लोके परत्र च
tatastu nāradācchrutvā kṣetraṃ paramanirmalam ||
jagāma badarīṃ natvā pitaraṃ diśamuttarām
||17||ततस्तु नारदाच्छ्रुत्वा क्षेत्रं परमनिर्मलम् ॥
जगाम बदरीं नत्वा पितरं दिशमुत्तराम्
tatra gatvā phalairmedhyairviṣṇoḥ pūjāmakalpayat ||
jajāpa paramaṃ jāpyamaṣṭākṣaraṃ manoharam
||18||तत्र गत्वा फलैर्मेध्यैर्विष्णोः पूजामकल्पयत् ॥
जजाप परमं जाप्यमष्टाक्षरं मनोहरम्
aṣṭāśītisahasrāṇi varṣāṇi bhagavatparam ||
tapastepe'tiparamaṃ sarvalokabhayāvaham
||19||अष्टाशीतिसहस्राणि वर्षाणि भगवत्परम् ॥
तपस्तेपेऽतिपरमं सर्वलोकभयावहम्
tatastuṣṭaḥ samāgatya bhagavānbhaktavatsalaḥ ||
uvāca somaṃ vidhivadvaraṃ varaya suvrata
||20||ततस्तुष्टः समागत्य भगवान्भक्तवत्सलः ॥
उवाच सोमं विधिवद्वरं वरय सुव्रत
tataḥ somaḥ samutthāya namaskṛtya punaḥpunaḥ ||
grahanakṣatratārāṇāmoṣadhīnāmahaṃ patiḥ ||
dvijānāmapi sarveṣāṃ bhūyāsaṃ te prasādataḥ
||21||ततः सोमः समुत्थाय नमस्कृत्य पुनःपुनः ॥
ग्रहनक्षत्रताराणामोषधीनामहं पतिः ॥
द्विजानामपि सर्वेषां भूयासं ते प्रसादतः
hariruvāca
varamanyaṃ vṛṇuṣvāto durllabhaṃ tvaṃ bhavādṛśām ||
varānno varayāmāsa tadā taṃ himajātmaja
||22||वरमन्यं वृणुष्वातो दुर्ल्लभं त्वं भवादृशाम् ॥
वरान्नो वरयामास तदा तं हिमजात्मज
tato'tivimanāḥ somaḥ punastepe tapo mahat ||
triṃśadvarṣasahasrāṇi devamānena putraka
||23||ततोऽतिविमनाः सोमः पुनस्तेपे तपो महत् ॥
त्रिंशद्वर्षसहस्राणि देवमानेन पुत्रक
tadāsau karuṇāpūrṇahṛdayo bhagavānagāt ||
varaṃ varaya bhadraṃ te varado'haṃ tavāgrataḥ ||
somastu tādṛśaṃ vavre tacchrutvāntarddadhe hariḥ
||24||तदासौ करुणापूर्णहृदयो भगवानगात् ॥
वरं वरय भद्रं ते वरदोऽहं तवाग्रतः ॥
सोमस्तु तादृशं वव्रे तच्छ्रुत्वान्तर्द्दधे हरिः
tato'tivimanāḥ somaḥ punastepe tapo mahat ||
catvāriṃśatsahasrāṇi tapastaptaṃ suduṣkaram
||25||ततोऽतिविमनाः सोमः पुनस्तेपे तपो महत् ॥
चत्वारिंशत्सहस्राणि तपस्तप्तं सुदुष्करम्
tatastuṣṭo hariḥ sākṣācchaṃkhacakragadādharaḥ ||
uvāca vacanaṃ cāru somaṃ śrāṃtaṃ taponidhim
||26||ततस्तुष्टो हरिः साक्षाच्छंखचक्रगदाधरः ॥
उवाच वचनं चारु सोमं श्रांतं तपोनिधिम्
uttiṣṭhottiṣṭha bhadraṃ te varaṃ varaya suvrata ||
tapasārādhito nūnaṃ tvayāhaṃ tapasāṃ nidhiḥ
||27||उत्तिष्ठोत्तिष्ठ भद्रं ते वरं वरय सुव्रत ॥
तपसाराधितो नूनं त्वयाहं तपसां निधिः
soma uvāca
yadi tuṣṭo bhavānmahyaṃ bhagavānvaradarṣabhaḥ ||
grahanakṣatratārāṇāmādhipatyaṃ prayaccha me ||
tathauṣadhīnāṃ viprāṇāṃ yāminyāśca jagatpate
||28||यदि तुष्टो भवान्मह्यं भगवान्वरदर्षभः ॥
ग्रहनक्षत्रताराणामाधिपत्यं प्रयच्छ मे ॥
तथौषधीनां विप्राणां यामिन्याश्च जगत्पते
śrībhagavānuvāca
durllabhaṃ prārthitaṃ vatsa vitarāmi tathāpyaham ||
evamastu tataḥ sarve samāgatya divau kasaḥ ||
abhiṣiktavaṃto vidhivatsomaṃ rājānamādṛtāḥ
||29||दुर्ल्लभं प्रार्थितं वत्स वितरामि तथाप्यहम् ॥
एवमस्तु ततः सर्वे समागत्य दिवौ कसः ॥
अभिषिक्तवंतो विधिवत्सोमं राजानमादृताः
tato vimānamārūḍho rathena śubhravāsasā ||
abhiṣṭutaḥ surairabhūddivaṃ gato niśākaraḥ
||30||ततो विमानमारूढो रथेन शुभ्रवाससा ॥
अभिष्टुतः सुरैरभूद्दिवं गतो निशाकरः
tataḥ prabhṛti tīrthaṃ tatsomakuṃḍeti durllabham ||
yaddṛṣṭimātrānmanujā gatadoṣā bhavaṃti hi
||31||ततः प्रभृति तीर्थं तत्सोमकुंडेति दुर्ल्लभम् ॥
यद्दृष्टिमात्रान्मनुजा गतदोषा भवंति हि
yadupasparśanādyāṃti somalokaṃ viniṃditāḥ ||
yatra snātvā vidhānena saṃtarpya pitṛdevatāḥ
||32||यदुपस्पर्शनाद्यांति सोमलोकं विनिंदिताः ॥
यत्र स्नात्वा विधानेन संतर्प्य पितृदेवताः
somalokaṃ vinirbhidya viṣṇulokaṃ prapadyate ||
upavāsatrayaṃ kṛtvā pūjayitvā janārddanam
||33||सोमलोकं विनिर्भिद्य विष्णुलोकं प्रपद्यते ॥
उपवासत्रयं कृत्वा पूजयित्वा जनार्द्दनम्
na teṣāṃ punarāvṛttiḥ kalpakoṭiśatairapi ||
trirātreṇa sthito bhūtvā pūjayitvā janārddanam ||
japaṃ kurvanviśeṣeṇa maṃtrasiddhiḥ prajāyate
||34||न तेषां पुनरावृत्तिः कल्पकोटिशतैरपि ॥
त्रिरात्रेण स्थितो भूत्वा पूजयित्वा जनार्द्दनम् ॥
जपं कुर्वन्विशेषेण मंत्रसिद्धिः प्रजायते
karmaṇā manasā vācā yatkṛtaṃ pātakaṃ nṛbhiḥ ||
tatsarvaṃ kṣayamāyāti somakuṃḍekṣaṇādiha
||35||कर्मणा मनसा वाचा यत्कृतं पातकं नृभिः ॥
तत्सर्वं क्षयमायाति सोमकुंडेक्षणादिह
tatastu dvādaśādityatīrthaṃ pāpaharaṃ param ||
yatra taptvā punaḥ kṛcchraṃ kāśyapaḥ sūryatāṃ yayau
||36||ततस्तु द्वादशादित्यतीर्थं पापहरं परम् ॥
यत्र तप्त्वा पुनः कृच्छ्रं काश्यपः सूर्यतां ययौ
durllabhaṃ triṣu lokeṣu tapaḥsiddhyekakāraṇam ||
ravivāreṣu saptamyāṃ saṃkrātyāṃ vidhivannaraḥ ||
saptajanmakṛtātpāpātsnānamātreṇa śuddhyati
||37||दुर्ल्लभं त्रिषु लोकेषु तपःसिद्ध्येककारणम् ॥
रविवारेषु सप्तम्यां संक्रात्यां विधिवन्नरः ॥
सप्तजन्मकृतात्पापात्स्नानमात्रेण शुद्ध्यति
pārākaṃ vidhivatkṛtvā pūjanīyo janārddanaḥ ||
sūryaloke sukhaṃ bhuktvā viṣṇuloke mahīyate
||38||पाराकं विधिवत्कृत्वा पूजनीयो जनार्द्दनः ॥
सूर्यलोके सुखं भुक्त्वा विष्णुलोके महीयते
mahārogābhibhūtastu snātvā pītvā jalaṃ śuciḥ ||
rogamukto'cirādeva nātra kāryā vicāraṇā
||39||महारोगाभिभूतस्तु स्नात्वा पीत्वा जलं शुचिः ॥
रोगमुक्तोऽचिरादेव नात्र कार्या विचारणा
catuḥsrotaṃ paraṃ tīrthaṃ vilocanamanoharam ||
dharmārthakāmamokṣāste tiṣṭhaṃti dravarūpiṇaḥ
||40||चतुःस्रोतं परं तीर्थं विलोचनमनोहरम् ॥
धर्मार्थकाममोक्षास्ते तिष्ठंति द्रवरूपिणः
harerājñānusāreṇa kṣetre'sminvaiṣṇave svayam ||
puruṣārthā dravībhūtā bhūtānāṃ muktihetavaḥ
||41||हरेराज्ञानुसारेण क्षेत्रेऽस्मिन्वैष्णवे स्वयम् ॥
पुरुषार्था द्रवीभूता भूतानां मुक्तिहेतवः
pūrvādidikṣu kramasanniviṣṭā dharmapradhānā iva rūpabhājaḥ ||
bhajaṃti ye tānkramasanniviṣṭānprasannataiṣāṃ satataṃ bhaveddhi
||42||पूर्वादिदिक्षु क्रमसन्निविष्टा धर्मप्रधाना इव रूपभाजः ॥
भजंति ये तान्क्रमसन्निविष्टान्प्रसन्नतैषां सततं भवेद्धि
nānyatra kṣetre militāḥ kathaṃciccatvāra ete tridaśairalabhyāḥ ||
tānagrimaṃ janma javena labdhvā paśyaṃti pūrvārjitapuṇyapuṃjāḥ
||43||नान्यत्र क्षेत्रे मिलिताः कथंचिच्चत्वार एते त्रिदशैरलभ्याः ॥
तानग्रिमं जन्म जवेन लब्ध्वा पश्यंति पूर्वार्जितपुण्यपुंजाः
ye durjanā durjanasaṃgabhājaḥ kṣamārjavaprāṇajayapradhānāḥ ||
krīḍāmṛgā grāmyavadhūjanānāṃ na te prapaśyaṃtyacirātpumarthān
||44||ये दुर्जना दुर्जनसंगभाजः क्षमार्जवप्राणजयप्रधानाः ॥
क्रीडामृगा ग्राम्यवधूजनानां न ते प्रपश्यंत्यचिरात्पुमर्थान्
tathaiva paśyaṃtyacireṇa tattvajñānaikahetūnapi tānpumarthān
||45||तथैव पश्यंत्यचिरेण तत्त्वज्ञानैकहेतूनपि तान्पुमर्थान्
atra brahmādayo devā ṛṣayaśca tapodhanāḥ ||
parvaṇi prayatāḥ snātuṃ samāyāṃti ṣaḍānana
||46||अत्र ब्रह्मादयो देवा ऋषयश्च तपोधनाः ॥
पर्वणि प्रयताः स्नातुं समायांति षडानन
tataḥ satyapadaṃnāma tīrthaṃ sarvamanoharam ||
trikoṇākāramevaitatkuṃḍaṃ kalmaṣanāśanam ||
ekādaśyāṃ haristatra svayamāyāti pāvane
||47||ततः सत्यपदंनाम तीर्थं सर्वमनोहरम् ॥
त्रिकोणाकारमेवैतत्कुंडं कल्मषनाशनम् ॥
एकादश्यां हरिस्तत्र स्वयमायाति पावने
tatpaścādṛṣayaḥ sarve munayaśca tapodhanāḥ ||
snātumāyāṃti vidhivatkuṃḍe satyapadābhidhe
||48||तत्पश्चादृषयः सर्वे मुनयश्च तपोधनाः ॥
स्नातुमायांति विधिवत्कुंडे सत्यपदाभिधे
gaṃdharvāpsarasāṃ yatra madhyāhne harivāsare ||
gānaṃ śṛṇvaṃti viralāḥ satyavrataparāyaṇāḥ
||49||गंधर्वाप्सरसां यत्र मध्याह्ने हरिवासरे ॥
गानं शृण्वंति विरलाः सत्यव्रतपरायणाः
darśanādyasya tīrthasya pātakāni mahāṃtyapi ||
palāyaṃte bhayenaiva siṃhaṃ dṛṣṭvā mṛgā iva
||50||दर्शनाद्यस्य तीर्थस्य पातकानि महांत्यपि ॥
पलायंते भयेनैव सिंहं दृष्ट्वा मृगा इव
svaśākhoktavidhānena snānaṃ kṛtvā vicakṣaṇaḥ ||
satyalokamavāpnoti tato naiḥśreyasaṃ padam
||51||स्वशाखोक्तविधानेन स्नानं कृत्वा विचक्षणः ॥
सत्यलोकमवाप्नोति ततो नैःश्रेयसं पदम्
ahorātraṃ śucirbhūtvā upoṣya ca janārddanam ||
pūjayitvā yathāśaktyā sa jīvanmuktibhājanaḥ
||52||अहोरात्रं शुचिर्भूत्वा उपोष्य च जनार्द्दनम् ॥
पूजयित्वा यथाशक्त्या स जीवन्मुक्तिभाजनः
brahmā viṣṇuśca rudraśca trikoṇasthāḥ samāhitāḥ ||
tapaḥ kurvaṃtyanudinaṃ sarvalokāditoṣaṇam
||53||ब्रह्मा विष्णुश्च रुद्रश्च त्रिकोणस्थाः समाहिताः ॥
तपः कुर्वंत्यनुदिनं सर्वलोकादितोषणम्
trikoṇamaṃḍitaṃ tīrthaṃ nāmnā satyapadapradam ||
darśanīyaṃ prayatnena sarvapāpamumukṣubhiḥ
||54||त्रिकोणमंडितं तीर्थं नाम्ना सत्यपदप्रदम् ॥
दर्शनीयं प्रयत्नेन सर्वपापमुमुक्षुभिः
japaṃ tapo haristotraṃ pūjāṃ stutyabhivaṃdanam ||
māhātmyaṃ kurvatāṃ vaktuṃ brahmaṇāpi na śakyate
||55||जपं तपो हरिस्तोत्रं पूजां स्तुत्यभिवंदनम् ॥
माहात्म्यं कुर्वतां वक्तुं ब्रह्मणापि न शक्यते
tato'tivimalaṃ nāma naranārāyaṇāśramam ||
dvividhaṃ dṛśyate tatra pāthaḥ paramanirmalam
||56||ततोऽतिविमलं नाम नरनारायणाश्रमम् ॥
द्विविधं दृश्यते तत्र पाथः परमनिर्मलम्
ubhābhyāmubhayoḥ prītirbhavatīti viniścitam ||
tatra snātvā prayatnena pūjayitvā janārddanam ||
sarvapāpavinirmuktastatkṣaṇānnātra saṃśayaḥ
||57||उभाभ्यामुभयोः प्रीतिर्भवतीति विनिश्चितम् ॥
तत्र स्नात्वा प्रयत्नेन पूजयित्वा जनार्द्दनम् ॥
सर्वपापविनिर्मुक्तस्तत्क्षणान्नात्र संशयः
tato nārāyaṇāvāsaśikhare vimalākṛti ||
tīrthaṃ pavitramurvaśyā abhivyaktikaraṃ bhavet
||58||ततो नारायणावासशिखरे विमलाकृति ॥
तीर्थं पवित्रमुर्वश्या अभिव्यक्तिकरं भवेत्
skanda uvāca
abhivyaktiḥ kathaṃ tasyā urvaśyāḥ śikhare pitaḥ ||
kiṃ puṇyaṃ kiṃ phalaṃ tatra paraṃ kautūhalaṃ vada
||59||अभिव्यक्तिः कथं तस्या उर्वश्याः शिखरे पितः ॥
किं पुण्यं किं फलं तत्र परं कौतूहलं वद
śiva uvāca
dharmasyapatnī mūrtyāsīttasyāṃ jātau ṣaḍānana ||
naranārāyaṇau sākṣādbhagavāneva kevalam
||60||धर्मस्यपत्नी मूर्त्यासीत्तस्यां जातौ षडानन ॥
नरनारायणौ साक्षाद्भगवानेव केवलम्
pitrorājñāmanuprāpya tapo'rdhaṃ kṛtamānasau ||
ubhayornagayostau tu tapomūrtī iva sthitau
||61||पित्रोराज्ञामनुप्राप्य तपोऽर्धं कृतमानसौ ॥
उभयोर्नगयोस्तौ तु तपोमूर्ती इव स्थितौ
tau dṛṣṭvā vismitaḥ śakraḥ preṣayāmāsa manmatham ||
sagaṇaṃ tapaso dhvaṃso yathā syādgandhamādanam
||62||तौ दृष्ट्वा विस्मितः शक्रः प्रेषयामास मन्मथम् ॥
सगणं तपसो ध्वंसो यथा स्याद्गन्धमादनम्
vikramya vidhivatte tu nārāyaṇabalodayam ||
jñātvā hatamanaskāstānuvāca jagatīpatiḥ
||63||विक्रम्य विधिवत्ते तु नारायणबलोदयम् ॥
ज्ञात्वा हतमनस्कास्तानुवाच जगतीपतिः
hariruvāca
kimarthamāgatā yūyamātithyaṃ gṛhyatāmiti
||64||किमर्थमागता यूयमातिथ्यं गृह्यतामिति
ityuktvā phalamūlāni tebhyo dattvorvaśīṃ tathā ||
dattvāntardhimagādeva paśyatāṃ vighnakāriṇīm
||65||इत्युक्त्वा फलमूलानि तेभ्यो दत्त्वोर्वशीं तथा ॥
दत्त्वान्तर्धिमगादेव पश्यतां विघ्नकारिणीम्
te tu gatvā divaṃ bhīte śakrāyocurbalaṃ hareḥ ||
śakrastāmurvaśīṃ prāpya harṣaṇaikayuto'bhavat
||66||ते तु गत्वा दिवं भीते शक्रायोचुर्बलं हरेः ॥
शक्रस्तामुर्वशीं प्राप्य हर्षणैकयुतोऽभवत्
tataḥ prabhṛti tattīrthamurvaśī nāmataḥ pṛthak ||
prasiddhaṃ yatra bhagavānsvayamāste tapomayaḥ
||67||ततः प्रभृति तत्तीर्थमुर्वशी नामतः पृथक् ॥
प्रसिद्धं यत्र भगवान्स्वयमास्ते तपोमयः
tatra snātvā vidhānena upoṣya rajanidvayam ||
pūjayitvā haristatra naro nārāyaṇo bhavet
||68||तत्र स्नात्वा विधानेन उपोष्य रजनिद्वयम् ॥
पूजयित्वा हरिस्तत्र नरो नारायणो भवेत्
urvaśīkuṇḍamāsādya kāmanāvaśato naraḥ ||
urvaśīlokamāpnoti snānamātreṇa putraka
||69||उर्वशीकुण्डमासाद्य कामनावशतो नरः ॥
उर्वशीलोकमाप्नोति स्नानमात्रेण पुत्रक
sadaiva bhagavāṃstatra urvaśīkuṃḍa sannidhau ||
bhūtānāṃ bhāvayanbhavyaṃ tapomūrtirvyavasthitaḥ
||70||सदैव भगवांस्तत्र उर्वशीकुंड सन्निधौ ॥
भूतानां भावयन्भव्यं तपोमूर्तिर्व्यवस्थितः
āmodaṃ tadupari vai prabhañjano'pi śrībharturvahati padāṃbujaikalabdham ||
yatsaṃgātkaliyugakalmaṣāturāṇāmutsaṃge na bhavati pāpabhārapākaḥ
||71||आमोदं तदुपरि वै प्रभञ्जनोऽपि श्रीभर्तुर्वहति पदांबुजैकलब्धम् ॥
यत्संगात्कलियुगकल्मषातुराणामुत्संगे न भवति पापभारपाकः
yatsaṃgāddharṣamupāvahatpadaśrīnirviṇṇo girivivarecyutaikasevī ||
śrībhartuścaraṇayugaṃ vahansamantādabhyeti praśamamahastapaḥsamīre
||72||यत्संगाद्धर्षमुपावहत्पदश्रीनिर्विण्णो गिरिविवरेच्युतैकसेवी ॥
श्रीभर्तुश्चरणयुगं वहन्समन्तादभ्येति प्रशममहस्तपःसमीरे
gīrvāṇānupahasati svaghena pūrṇaḥ kīṭo'pipraśamitadurnayo nirīhaḥ ||
yatrasthaḥ kusumanivedamātmayogaparyuṣṭaṃ jahadupayāsyate padaṃ tat
||73||गीर्वाणानुपहसति स्वघेन पूर्णः कीटोऽपिप्रशमितदुर्नयो निरीहः ॥
यत्रस्थः कुसुमनिवेदमात्मयोगपर्युष्टं जहदुपयास्यते पदं तत्
yatretvā munimatayo bahiḥpadārthānnāpaśyannihitapadāṃbujaikabhājaḥ ||
yatrasthaḥ svayamapi gopatirjanānāmādhatte svapadamanukramāgatānām
||74||यत्रेत्वा मुनिमतयो बहिःपदार्थान्नापश्यन्निहितपदांबुजैकभाजः ॥
यत्रस्थः स्वयमपि गोपतिर्जनानामाधत्ते स्वपदमनुक्रमागतानाम्
bahūni saṃti tīrthāni girau nārāyaṇāśrite ||
sarvapāpaharāṇyāśu tānyahaṃ veda no janaḥ
||75||बहूनि संति तीर्थानि गिरौ नारायणाश्रिते ॥
सर्वपापहराण्याशु तान्यहं वेद नो जनः
saṃsārakuhare ghore yatra sthagitamātmanaḥ ||
urvaśīkuṇḍamāsādya dinamekaṃ vasennaraḥ
||76||संसारकुहरे घोरे यत्र स्थगितमात्मनः ॥
उर्वशीकुण्डमासाद्य दिनमेकं वसेन्नरः
urvaśīdakṣiṇe bhāge āyudhāni jagatpateḥ ||
vidyaṃte darśanātteṣāṃ na śastrabhayabhāgbhavet
||77||उर्वशीदक्षिणे भागे आयुधानि जगत्पतेः ॥
विद्यंते दर्शनात्तेषां न शस्त्रभयभाग्भवेत्
ya idaṃ śṛṇuyādbhaktyā śrāvayedvā samāhitaḥ ||
sarvapāpavinirmuktaḥ sālokyaṃ labhate hareḥ
||78||य इदं शृणुयाद्भक्त्या श्रावयेद्वा समाहितः ॥
सर्वपापविनिर्मुक्तः सालोक्यं लभते हरेः
iti śrīskāṃde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ dvitīye vaiṣṇavakhaṇḍe badarikāśramamāhātmye śivakārttikeyasaṃvāde pañcadhārāditīrthamāhātmyavarṇanaṃnāma saptamodhyāyaḥ || 7 ||