मुख्यं गम्यताम्

Try searching

Quick links

Crawlable search page

Śivapurāṇam — Kumārakhaṇḍaḥ, adhyāya 18

3
Rudrasaṃhitā · Kumārakhaṇḍaḥ · 18

jīvite girijāputre devyā dṛṣṭe prajeśvara

nārada uvāca

jīvite girijāputre devyā dṛṣṭe prajeśvara |

tataḥ kimabhavattatra kṛpayā tadvadādhunā

||1||

जीविते गिरिजापुत्रे देव्या दृष्टे प्रजेश्वर ।

ततः किमभवत्तत्र कृपया तद्वदाधुना

brahmovāca

jīvite girijāputre devyā dṛṣṭe munīśvara |

yajjātaṃ tacchṛṇuṣvādya vacmi te mahadutsavam

||2||

जीविते गिरिजापुत्रे देव्या दृष्टे मुनीश्वर ।

यज्जातं तच्छृणुष्वाद्य वच्मि ते महदुत्सवम्

jīvitassa śivāputro nirvyagro vikṛto mune |

abhiṣiktastadā devairgaṇādhyakṣairgajānanaḥ

||3||

जीवितस्स शिवापुत्रो निर्व्यग्रो विकृतो मुने ।

अभिषिक्तस्तदा देवैर्गणाध्यक्षैर्गजाननः

dṛṣṭvā svatanayaṃ devī śivā harṣasamanvitā |

gṛhītvā bālakaṃ dorbhyāṃ pramudā pariṣasvaje

||4||

दृष्ट्वा स्वतनयं देवी शिवा हर्षसमन्विता ।

गृहीत्वा बालकं दोर्भ्यां प्रमुदा परिषस्वजे

vastrāṇi vividhānīha nānālaṃkaraṇāni ca |

dadau prītyā gaṇeśāya svaputrāya mudāṃbikā

||5||

वस्त्राणि विविधानीह नानालंकरणानि च ।

ददौ प्रीत्या गणेशाय स्वपुत्राय मुदांबिका

pūjayitvā tayā devyā siddhibhiścāpyanekaśaḥ |

kareṇa sparśitassotha sarvaduḥkhahareṇa vai

||6||

पूजयित्वा तया देव्या सिद्धिभिश्चाप्यनेकशः ।

करेण स्पर्शितस्सोथ सर्वदुःखहरेण वै

pūjayitvā sutaṃ devī mukhamācumbya śāṃkarī |

varāndadau tadā prītyā jātastvaṃ duḥkhito'dhunā

||7||

पूजयित्वा सुतं देवी मुखमाचुम्ब्य शांकरी ।

वरान्ददौ तदा प्रीत्या जातस्त्वं दुःखितोऽधुना

dhanyosi kṛtakṛtyosi pūrvapūjyo bhavādhunā |

sarveṣāmamarāṇāṃ vai sarvadā duḥkhavarjitaḥ

||8||

धन्योसि कृतकृत्योसि पूर्वपूज्यो भवाधुना ।

सर्वेषाममराणां वै सर्वदा दुःखवर्जितः

ānane tava sindūraṃ dṛśyate sāṃprataṃ yadi |

tasmāttvaṃ pūjanīyosi sindūreṇa sadā naraiḥ

||9||

आनने तव सिन्दूरं दृश्यते सांप्रतं यदि ।

तस्मात्त्वं पूजनीयोसि सिन्दूरेण सदा नरैः

puṣpairvā candanairvāpi gandhenaiva śubhena ca |

naivedye suramyeṇa nīrājena vidhānataḥ

||10||

पुष्पैर्वा चन्दनैर्वापि गन्धेनैव शुभेन च ।

नैवेद्ये सुरम्येण नीराजेन विधानतः

tāṃmbūlairatha dānaiśca tathā prakramaṇairapi |

namaskāravidhānena pūjāṃ yaste vidhāsyati

||11||

तांम्बूलैरथ दानैश्च तथा प्रक्रमणैरपि ।

नमस्कारविधानेन पूजां यस्ते विधास्यति

tasya vai sakalā siddhirbhaviṣyati na saṃśayaḥ |

vighnānyanekarūpāṇi kṣayaṃ yāsyaṃtyasaṃśayam

||12||

तस्य वै सकला सिद्धिर्भविष्यति न संशयः ।

विघ्नान्यनेकरूपाणि क्षयं यास्यंत्यसंशयम्

brahmovāca

ityuktvā ca tadā devī svaputraṃ taṃ maheśvaro |

nānāvastubhirutkṛṣṭaṃ punarapyarcayattathā

||13||

इत्युक्त्वा च तदा देवी स्वपुत्रं तं महेश्वरो ।

नानावस्तुभिरुत्कृष्टं पुनरप्यर्चयत्तथा

tatassvāsthyaṃ ca devānāṃ gaṇānāṃ ca viśeṣataḥ |

girijākṛpayā vipra jātaṃ tatkṣaṇamātrataḥ

||14||

ततस्स्वास्थ्यं च देवानां गणानां च विशेषतः ।

गिरिजाकृपया विप्र जातं तत्क्षणमात्रतः

etasmiṃśca kṣaṇe devā vāsavādyāḥ śivaṃ mudā |

stutvā prasādya taṃ devaṃ bhaktā ninyuḥ śivāṃtikam

||15||

एतस्मिंश्च क्षणे देवा वासवाद्याः शिवं मुदा ।

स्तुत्वा प्रसाद्य तं देवं भक्ता निन्युः शिवांतिकम्

saṃsādya giriśaṃ paścādutsaṃge sannyaveśayan |

bālakaṃ taṃ maheśānyāstrijagatsukhahetave

||16||

संसाद्य गिरिशं पश्चादुत्संगे सन्न्यवेशयन् ।

बालकं तं महेशान्यास्त्रिजगत्सुखहेतवे

śivopi tasya śirasi dattvā svakarapaṃkajam |

uvāca vacanaṃ devān putro'yamiti me'paraḥ

||17||

शिवोपि तस्य शिरसि दत्त्वा स्वकरपंकजम् ।

उवाच वचनं देवान् पुत्रोऽयमिति मेऽपरः

gaṇeśopi tadotthāya namaskṛtya śivāya vai |

pārvatyai ca namaskṛtya mahyaṃ vai viṣṇave tathā

||18||

गणेशोपि तदोत्थाय नमस्कृत्य शिवाय वै ।

पार्वत्यै च नमस्कृत्य मह्यं वै विष्णवे तथा

nārādādyānṛṣīnsarvānsatvāsthāya puro'bravīt |

kṣaṃtavyaścāparādho me mānaścaivedṛśo nṛṇām

||19||

नारादाद्यानृषीन्सर्वान्सत्वास्थाय पुरोऽब्रवीत् ।

क्षंतव्यश्चापराधो मे मानश्चैवेदृशो नृणाम्

ahaṃ ca śaṃkaraścaiva viṣṇuścaite trayassurāḥ |

pratyūcuryugapatprītyā dadato varamuttamam

||20||

अहं च शंकरश्चैव विष्णुश्चैते त्रयस्सुराः ।

प्रत्यूचुर्युगपत्प्रीत्या ददतो वरमुत्तमम्

trayo vayaṃ suravarā yathāpūjyā jagattraye |

tathāyaṃ gaṇanāthaśca sakalaiḥ pratipūjyatām

||21||

त्रयो वयं सुरवरा यथापूज्या जगत्त्रये ।

तथायं गणनाथश्च सकलैः प्रतिपूज्यताम्

vayaṃ ca prākṛtāścāyaṃ prākṛtaḥ pūjya eva ca |

gaṇeśo vighnahartā hi sarvakāmaphalapradaḥ

||22||

वयं च प्राकृताश्चायं प्राकृतः पूज्य एव च ।

गणेशो विघ्नहर्ता हि सर्वकामफलप्रदः

etatpūjāṃ purā kṛtvā paścātpūjyā vayaṃ naraiḥ |

vayaṃ ca pūjitāssarve nāyaṃ cāpūjito yadā

||23||

एतत्पूजां पुरा कृत्वा पश्चात्पूज्या वयं नरैः ।

वयं च पूजितास्सर्वे नायं चापूजितो यदा

asminnapūjite devāḥ parapūjākṛtā yadi |

tadā tatphalahāniḥ syānnātra kāryā vicāraṇā

||24||

अस्मिन्नपूजिते देवाः परपूजाकृता यदि ।

तदा तत्फलहानिः स्यान्नात्र कार्या विचारणा

brahmovāca

ityuktvā sa gaṇeśāno nānāvastubhirādarāt |

śivena pūjitaḥ pūrvaṃ viṣṇunānu prapūjitaḥ

||25||

इत्युक्त्वा स गणेशानो नानावस्तुभिरादरात् ।

शिवेन पूजितः पूर्वं विष्णुनानु प्रपूजितः

brahmaṇā ca mayā tatra pārvatyā ca prapūjitaḥ |

sarvairdevairgaṇaiścaiva pūjitaḥ parayā mudā

||26||

ब्रह्मणा च मया तत्र पार्वत्या च प्रपूजितः ।

सर्वैर्देवैर्गणैश्चैव पूजितः परया मुदा

savairmilitvā tatraiva brahmaviṣṇuharādibhiḥ |

sagaṇeśaśśivātuṣṭyai sarvādhyakṣo niveditaḥ

||27||

सवैर्मिलित्वा तत्रैव ब्रह्मविष्णुहरादिभिः ।

सगणेशश्शिवातुष्ट्यै सर्वाध्यक्षो निवेदितः

punaścaiva śivenāsmai suprasannena cetasā |

sarvadā sukhadā loke varā dattā hyanekaśaḥ

||28||

पुनश्चैव शिवेनास्मै सुप्रसन्नेन चेतसा ।

सर्वदा सुखदा लोके वरा दत्ता ह्यनेकशः

śiva uvāca

he girīndrasutāputra saṃtuṣṭohaṃ na saṃśayaḥ |

mayi tuṣṭe jagattuṣṭaṃ viruddhaḥ kopi no bhavet

||29||

हे गिरीन्द्रसुतापुत्र संतुष्टोहं न संशयः ।

मयि तुष्टे जगत्तुष्टं विरुद्धः कोपि नो भवेत्

bālarūpopi yasmāttvaṃ mahāvikramakārakaḥ |

śaktiputrassutejasvī tasmādbhava sadā sukhī

||30||

बालरूपोपि यस्मात्त्वं महाविक्रमकारकः ।

शक्तिपुत्रस्सुतेजस्वी तस्माद्भव सदा सुखी

tvannāma vighnahaṃtṛtve śreṣṭhaṃ caiva bhavatviti |

mama sarvagaṇādhyakṣaḥ saṃpūjyastvaṃ bhavādhunā

||31||

त्वन्नाम विघ्नहंतृत्वे श्रेष्ठं चैव भवत्विति ।

मम सर्वगणाध्यक्षः संपूज्यस्त्वं भवाधुना

evamuktvā śaṃkareṇa pūjāvidhiranekaśaḥ |

āśiṣaścāpyanekā hi kṛtāstasmiṃstu tatkṣaṇāt

||32||

एवमुक्त्वा शंकरेण पूजाविधिरनेकशः ।

आशिषश्चाप्यनेका हि कृतास्तस्मिंस्तु तत्क्षणात्

tato devagaṇāścaiva gīta vādyaṃ ca nṛtyakam |

mudā te kārayāmāsustathaivapsarasāṃ gaṇāḥ

||33||

ततो देवगणाश्चैव गीत वाद्यं च नृत्यकम् ।

मुदा ते कारयामासुस्तथैवप्सरसां गणाः

punaścaiva varo dattassuprasannena śaṃbhunā |

tasmai ca gaṇanāthāya śivenaiva mahātmanā

||34||

पुनश्चैव वरो दत्तस्सुप्रसन्नेन शंभुना ।

तस्मै च गणनाथाय शिवेनैव महात्मना

caturthyāṃ tvaṃ samutpanno bhādre māsi gaṇeśvara |

asite ca tathā pakṣe caṃdrasyodayane śubhe

||35||

चतुर्थ्यां त्वं समुत्पन्नो भाद्रे मासि गणेश्वर ।

असिते च तथा पक्षे चंद्रस्योदयने शुभे

prathame ca tathā yāme girijāyāssucetasaḥ |

āvirbabhūva te rūpaṃ yasmātte vratamuttamam

||36||

प्रथमे च तथा यामे गिरिजायास्सुचेतसः ।

आविर्बभूव ते रूपं यस्मात्ते व्रतमुत्तमम्

tasmāttaddinamārabhya tasyāmeva tithau mudā |

vrataṃ kāryaṃ viśeṣeṇa sarvasiddhyai suśobhanam

||37||

तस्मात्तद्दिनमारभ्य तस्यामेव तिथौ मुदा ।

व्रतं कार्यं विशेषेण सर्वसिद्ध्यै सुशोभनम्

yāvatpunassamāyāti varṣānte ca caturthikā |

tāvadvrataṃ ca kartavyaṃ tava caiva mamājñayā

||38||

यावत्पुनस्समायाति वर्षान्ते च चतुर्थिका ।

तावद्व्रतं च कर्तव्यं तव चैव ममाज्ञया

saṃsāre sukhamicchanti ye'tulaṃ cāpyanekaśaḥ |

tvāṃ pūjayantu te bhaktyā caturthyāṃ vidhipūrvakam

||39||

संसारे सुखमिच्छन्ति येऽतुलं चाप्यनेकशः ।

त्वां पूजयन्तु ते भक्त्या चतुर्थ्यां विधिपूर्वकम्

mārgaśīrṣe tathā māse ramā yā vai caturthikā |

prātaḥsnānaṃ tadā kṛtvā vrataṃ viprānnivedayeta

||40||

मार्गशीर्षे तथा मासे रमा या वै चतुर्थिका ।

प्रातःस्नानं तदा कृत्वा व्रतं विप्रान्निवेदयेत

dūrvābhiḥ pūjanaṃ kāryamupavāsastathāvidhaḥ |

rātreśca prahare jāte snātvā saṃpūjayennaraḥ

||41||

दूर्वाभिः पूजनं कार्यमुपवासस्तथाविधः ।

रात्रेश्च प्रहरे जाते स्नात्वा संपूजयेन्नरः

mūrtiṃ dhātumayīṃ kṛtvā pravālasaṃbhavāṃ tathā |

śvetārkasaṃbhavāṃ cāpi mārddikāṃ nirmitāṃ tathā

||42||

मूर्तिं धातुमयीं कृत्वा प्रवालसंभवां तथा ।

श्वेतार्कसंभवां चापि मार्द्दिकां निर्मितां तथा

pratiṣṭhāpya tadā tatra pūjayetprayataḥ pumān |

gaṃdhairnānāvidhairdivyaiścandanaiḥ puṣpakairiha

||43||

प्रतिष्ठाप्य तदा तत्र पूजयेत्प्रयतः पुमान् ।

गंधैर्नानाविधैर्दिव्यैश्चन्दनैः पुष्पकैरिह

vitastimātrā dūrvā ca vyaṃgā vai mūlavarjitā |

īdṛśānāṃ tadbalānāṃ śatenaikottareṇa ha

||44||

वितस्तिमात्रा दूर्वा च व्यंगा वै मूलवर्जिता ।

ईदृशानां तद्बलानां शतेनैकोत्तरेण ह

ekaviṃśatikenaiva pūjayetpratimāṃ sthitām |

dhūpairdīpaiśca naivedyairvividhairgaṇanāyakam

||45||

एकविंशतिकेनैव पूजयेत्प्रतिमां स्थिताम् ।

धूपैर्दीपैश्च नैवेद्यैर्विविधैर्गणनायकम्

tāmbūlādyarghasaddravyaiḥ praṇipatya stavaistathā |

tvāṃ tatra pūjayitvetthaṃ bālacaṃdraṃ ca pūjayet

||46||

ताम्बूलाद्यर्घसद्द्रव्यैः प्रणिपत्य स्तवैस्तथा ।

त्वां तत्र पूजयित्वेत्थं बालचंद्रं च पूजयेत्

paścādviprāṃśca saṃpūjya bhojayenmadhurairmudā |

svayaṃ caiva tato bhuṃjyānmadhuraṃ lavaṇaṃ vinā

||47||

पश्चाद्विप्रांश्च संपूज्य भोजयेन्मधुरैर्मुदा ।

स्वयं चैव ततो भुंज्यान्मधुरं लवणं विना

visarjayettataḥ paścānniyamaṃ sarvamātmanaḥ |

gaṇeśasmaraṇaṃ kuryyātsaṃpūrṇaṃ syādvrataṃ śubham

||48||

विसर्जयेत्ततः पश्चान्नियमं सर्वमात्मनः ।

गणेशस्मरणं कुर्य्यात्संपूर्णं स्याद्व्रतं शुभम्

evaṃ vratena saṃpūrṇe varṣe jāte narastadā |

udyāpanavidhiṃ kuryādvratasampūrttihetave

||49||

एवं व्रतेन संपूर्णे वर्षे जाते नरस्तदा ।

उद्यापनविधिं कुर्याद्व्रतसम्पूर्त्तिहेतवे

dvādaśa brāhmaṇāstatra bhojanīyā madājñayā |

kuṃbhamekaṃ ca saṃsthāpya pūjyā mūrtistvadīyikā

||50||

द्वादश ब्राह्मणास्तत्र भोजनीया मदाज्ञया ।

कुंभमेकं च संस्थाप्य पूज्या मूर्तिस्त्वदीयिका

sthaṇḍileṣṭapalaṃ kṛtvā tadā vedavidhānataḥ |

homaścaivātra kartavyo vittaśāṭhyavivarjitaiḥ

||51||

स्थण्डिलेष्टपलं कृत्वा तदा वेदविधानतः ।

होमश्चैवात्र कर्तव्यो वित्तशाठ्यविवर्जितैः

strīdvayaṃ ca tathā cātra baṭukadvayamādarāt |

bhojayetpūjayitvā vai mūrtyagre vidhipūrvakam

||52||

स्त्रीद्वयं च तथा चात्र बटुकद्वयमादरात् ।

भोजयेत्पूजयित्वा वै मूर्त्यग्रे विधिपूर्वकम्

niśi jāgaraṇaṃ kāryaṃ punaḥ prātaḥ prapūjayet |

visarjanaṃ tataścaiva punarāgamanāya ca

||53||

निशि जागरणं कार्यं पुनः प्रातः प्रपूजयेत् ।

विसर्जनं ततश्चैव पुनरागमनाय च

bālakāccāśiṣo grāhyāssvastivācanameva ca |

puṣpāṃjaliṃ pradadyācca vratasaṃpūrṇa hetave

||54||

बालकाच्चाशिषो ग्राह्यास्स्वस्तिवाचनमेव च ।

पुष्पांजलिं प्रदद्याच्च व्रतसंपूर्ण हेतवे

namaskārāṃstataḥ kṛtvā nānākāryaṃ prakalpayet |

evaṃ vrataṃ kṛtaṃ yena tasyepsitaphalaṃ bhavet

||55||

नमस्कारांस्ततः कृत्वा नानाकार्यं प्रकल्पयेत् ।

एवं व्रतं कृतं येन तस्येप्सितफलं भवेत्

yo nityaṃ śraddhayā sārddhaṃ pūjāṃ caiva sva śaktitaḥ |

kuryyāttava gaṇeśāna sarvakāmaphalāptaye

||56||

यो नित्यं श्रद्धया सार्द्धं पूजां चैव स्व शक्तितः ।

कुर्य्यात्तव गणेशान सर्वकामफलाप्तये

sindūraiścandanaiścaiva taṃḍulaiḥ ketakaistathā |

upacārairanekaiśca pūjayettvāṃ gaṇe śvaram

||57||

सिन्दूरैश्चन्दनैश्चैव तंडुलैः केतकैस्तथा ।

उपचारैरनेकैश्च पूजयेत्त्वां गणे श्वरम्

evaṃ tvāṃ pūjayeyurye bhaktyā nānopacārataḥ |

teṣāṃ siddhirbhavennityaṃ vighnanāśo bhavediha

||58||

एवं त्वां पूजयेयुर्ये भक्त्या नानोपचारतः ।

तेषां सिद्धिर्भवेन्नित्यं विघ्ननाशो भवेदिह

sarvairvarṇaiḥ prakarttavyā strībhiścaiva viśeṣataḥ |

udayābhimukhaiścaiva rājabhiśca viśeṣataḥ

||59||

सर्वैर्वर्णैः प्रकर्त्तव्या स्त्रीभिश्चैव विशेषतः ।

उदयाभिमुखैश्चैव राजभिश्च विशेषतः

yaṃ yaṃ kāmayate yo vai taṃtamāpnoti niścitam |

ataḥ kāmayamānena tena sevyassadā bhavān

||60||

यं यं कामयते यो वै तंतमाप्नोति निश्चितम् ।

अतः कामयमानेन तेन सेव्यस्सदा भवान्

brahmovāca

śivenaiva tadā proktaṃ gaṇeśāya mahātmane |

tadānīṃ daivataiścaiva sarvaiśca ṛṣisattamaiḥ

||61||

शिवेनैव तदा प्रोक्तं गणेशाय महात्मने ।

तदानीं दैवतैश्चैव सर्वैश्च ऋषिसत्तमैः

tathetyuktvā tu taissarvairgaṇaiśśaṃbhupriyairmune |

pūjito hi gaṇādhīśo vidhinā parameṇa saḥ

||62||

तथेत्युक्त्वा तु तैस्सर्वैर्गणैश्शंभुप्रियैर्मुने ।

पूजितो हि गणाधीशो विधिना परमेण सः

tataścaiva gaṇāssarve praṇemuste gaṇeśvaram |

samānarcurviśeṣeṇa nānāvastubhirādarāt

||63||

ततश्चैव गणास्सर्वे प्रणेमुस्ते गणेश्वरम् ।

समानर्चुर्विशेषेण नानावस्तुभिरादरात्

girijāyāssamutpanno yaśca harṣo munīśvara |

caturbhirvadanairvai tamavarṇyaṃ ca kathaṃ bruve

||64||

गिरिजायास्समुत्पन्नो यश्च हर्षो मुनीश्वर ।

चतुर्भिर्वदनैर्वै तमवर्ण्यं च कथं ब्रुवे

devaduṃdubhayo nedurnanṛtuścāpsarogaṇāḥ |

jagurgaṃdharvamukhyāśca puṣpavarṣaṃ papāta ha

||65||

देवदुंदुभयो नेदुर्ननृतुश्चाप्सरोगणाः ।

जगुर्गंधर्वमुख्याश्च पुष्पवर्षं पपात ह

jagatsvāsthyaṃ tadā prāpa gaṇādhīśe pratiṣṭhite |

mahotsavo mahānāsītsarvaṃ duḥkhaṃ kṣayaṃ gaṇam

||66||

जगत्स्वास्थ्यं तदा प्राप गणाधीशे प्रतिष्ठिते ।

महोत्सवो महानासीत्सर्वं दुःखं क्षयं गणम्

śivāśivau ca modetāṃ viśeṣeṇāti nārada |

āsītsumaṃgalaṃ bhūri sarvatra sukhadāyakam

||67||

शिवाशिवौ च मोदेतां विशेषेणाति नारद ।

आसीत्सुमंगलं भूरि सर्वत्र सुखदायकम्

tato devagaṇāḥ sarve ṛṣīṇāṃ ca gaṇāstathā |

samāgatāśca ye tatra jagmuste tu śivājñayā

||68||

ततो देवगणाः सर्वे ऋषीणां च गणास्तथा ।

समागताश्च ये तत्र जग्मुस्ते तु शिवाज्ञया

praśaṃsaṃtaśśivā tatra gaṇeśaṃ ca punaḥ punaḥ |

śivaṃ caiva tathā stutvā kīdṛśaṃ yuddhameva ca

||69||

प्रशंसंतश्शिवा तत्र गणेशं च पुनः पुनः ।

शिवं चैव तथा स्तुत्वा कीदृशं युद्धमेव च

yadā sā girijā devī kopahīnā babhūva ha |

śivo'pi girijāṃ tatra pūrvavatsaṃprapadya tām

||70||

यदा सा गिरिजा देवी कोपहीना बभूव ह ।

शिवोऽपि गिरिजां तत्र पूर्ववत्संप्रपद्य ताम्

cakāra vividhaṃ saukhyaṃ lokānāṃ hitakāmyayā |

svātmārāmo'pi paramo bhaktakāryodyataḥ sadā

||71||

चकार विविधं सौख्यं लोकानां हितकाम्यया ।

स्वात्मारामोऽपि परमो भक्तकार्योद्यतः सदा

viṣṇuśca śivamāpṛcchya brahmāhaṃ taṃ tathaiva hi |

āgacchāva svadhāmaṃ ca śivau saṃsevya bhaktitaḥ

||72||

विष्णुश्च शिवमापृच्छ्य ब्रह्माहं तं तथैव हि ।

आगच्छाव स्वधामं च शिवौ संसेव्य भक्तितः

nārada tvaṃ ca bhagavansaṃgīya śivayoryaśaḥ |

āgamo bhavanaṃ svaṃ ca śivau pṛṣṭvā munīśvara

||73||

नारद त्वं च भगवन्संगीय शिवयोर्यशः ।

आगमो भवनं स्वं च शिवौ पृष्ट्वा मुनीश्वर

etatte sarvamākhyātaṃ mayā vai śivayoryaśaḥ |

bhavatpṛṣṭena vighneśa yaśassaṃmiśramādarāt

||74||

एतत्ते सर्वमाख्यातं मया वै शिवयोर्यशः ।

भवत्पृष्टेन विघ्नेश यशस्संमिश्रमादरात्

idaṃ sumaṃgalākhyānaṃ yaḥ śṛṇoti susaṃyataḥ |

sarvamaṃgala saṃyuktassa bhavenmaṃgalālayaḥ

||75||

इदं सुमंगलाख्यानं यः शृणोति सुसंयतः ।

सर्वमंगल संयुक्तस्स भवेन्मंगलालयः

aputro labhate putraṃ nirdhano labhate dhanam |

bhāyārthī labhate bhāryāṃ prajārthī labhate prajām

||76||

अपुत्रो लभते पुत्रं निर्धनो लभते धनम् ।

भायार्थी लभते भार्यां प्रजार्थी लभते प्रजाम्

ārogyaṃ labhate rogī saubhāgyaṃ durbhago labhet |

naṣṭaputraṃ naṣṭadhanaṃ proṣitā ca patiṃ labhet

||77||

आरोग्यं लभते रोगी सौभाग्यं दुर्भगो लभेत् ।

नष्टपुत्रं नष्टधनं प्रोषिता च पतिं लभेत्

śokāviṣṭaśśokahīnassa bhavennātra saṃśayaḥ |

idaṃ gāṇeśamākhyānaṃ yasya gehe ca tiṣṭhati

||78||

शोकाविष्टश्शोकहीनस्स भवेन्नात्र संशयः ।

इदं गाणेशमाख्यानं यस्य गेहे च तिष्ठति

sadā maṃgalasaṃyuktassa bhavennātra saṃśayaḥ |

yātrākāle ca puṇyāhe yaśśṛṇoti samāhitaḥ |

sarvābhīṣṭaṃ sa labhate śrīgaṇeśaprasādataḥ

||79||

सदा मंगलसंयुक्तस्स भवेन्नात्र संशयः ।

यात्राकाले च पुण्याहे यश्शृणोति समाहितः ।

सर्वाभीष्टं स लभते श्रीगणेशप्रसादतः

iti śrīśivamahāpurāṇe dvitīyāyāṃ rudrasaṃhitāyāṃ caturthe kumārakhaṃḍe gaṇeśagaṇādhipapadavīvarṇanaṃ nāmāṣṭādaśo'dhyāyaḥ || 18 ||