śaṃkarasyātmabhūputra śṛṇvatāṃ sarvakāmadam
nandīśvara uvāca
atha prītyā śṛṇu mune'vatāraṃ paramaṃ prabhoḥ |
śaṃkarasyātmabhūputra śṛṇvatāṃ sarvakāmadam
||1||अथ प्रीत्या शृणु मुनेऽवतारं परमं प्रभोः ।
शंकरस्यात्मभूपुत्र शृण्वतां सर्वकामदम्
ekadā muniśārdūla girijāśaṃkarāvubhau |
vihartukāmau saṃjātau svecchayā parameśvarau
||2||एकदा मुनिशार्दूल गिरिजाशंकरावुभौ ।
विहर्तुकामौ संजातौ स्वेच्छया परमेश्वरौ
bhairavaṃ dvārapālaṃ ca kṛtvābhyantaramāgatau |
nānāsakhigaṇaiḥ prītyā sevitau naraśīlitau
||3||भैरवं द्वारपालं च कृत्वाभ्यन्तरमागतौ ।
नानासखिगणैः प्रीत्या सेवितौ नरशीलितौ
ciraṃ vihṛtya tatra dvau svatantrau parameśvarau |
babhūvatuḥ prasannau tau nānālīlākarau mune
||4||चिरं विहृत्य तत्र द्वौ स्वतन्त्रौ परमेश्वरौ ।
बभूवतुः प्रसन्नौ तौ नानालीलाकरौ मुने
athonmattākṛtirdevī svatantrā līlayā śivā |
āgatā dvāri tadrūpā prabhorājñāmavāpa sā
||5||अथोन्मत्ताकृतिर्देवी स्वतन्त्रा लीलया शिवा ।
आगता द्वारि तद्रूपा प्रभोराज्ञामवाप सा
tāṃ devīṃ bhairavassotha nārīdṛṣṭyā vilokya ca |
niṣiṣedha bahirgantuṃ tadrūpeṇa vimohitaḥ
||6||तां देवीं भैरवस्सोथ नारीदृष्ट्या विलोक्य च ।
निषिषेध बहिर्गन्तुं तद्रूपेण विमोहितः
nārīdṛṣṭyā sudṛṣṭā sā bhairaveṇa yadā mune |
kuddhā'bhavacchivā devī taṃ śaśāpa tadāṃbikā
||7||नारीदृष्ट्या सुदृष्टा सा भैरवेण यदा मुने ।
कुद्धाऽभवच्छिवा देवी तं शशाप तदांबिका
śivovāca
nārīdṛṣṭyā paśyasi tvaṃ yato māṃ puruṣādhama |
ato bhava dharāyāṃ hi mānuṣastvaṃ ca bhairava
||8||नारीदृष्ट्या पश्यसि त्वं यतो मां पुरुषाधम ।
अतो भव धरायां हि मानुषस्त्वं च भैरव
nandīśvara uvāca
itthaṃ yadā'bhavacchapto bhairavaśśivayā mune |
hāhākāro mahānāsīdduḥkhamāpa sa līlayā
||9||इत्थं यदाऽभवच्छप्तो भैरवश्शिवया मुने ।
हाहाकारो महानासीद्दुःखमाप स लीलया
tataśca śaṃkaraḥ śīghraṃ tamāgatya munīśvara |
āśvāsayadbhairavaṃ hi nānā'nunayakovidaḥ
||10||ततश्च शंकरः शीघ्रं तमागत्य मुनीश्वर ।
आश्वासयद्भैरवं हि नानाऽनुनयकोविदः
tacchāpādbhairavassotha kṣitāvavataranmune |
manuṣyayonyāṃ vaitālasaṃjñakaśśaṃkarecchayā
||11||तच्छापाद्भैरवस्सोथ क्षिताववतरन्मुने ।
मनुष्ययोन्यां वैतालसंज्ञकश्शंकरेच्छया
tatsnehataḥ śivaḥ sopi kṣitāvavataradvibhuḥ |
śivayā saha sallīlo laukikīṅgatimāśritaḥ
||12||तत्स्नेहतः शिवः सोपि क्षिताववतरद्विभुः ।
शिवया सह सल्लीलो लौकिकीङ्गतिमाश्रितः
maheśāhvaḥ śivaścāsīcchāradā girijā mune |
sulīlāṃ cakratuḥ prītyā nānā līlā viśāradau
||13||महेशाह्वः शिवश्चासीच्छारदा गिरिजा मुने ।
सुलीलां चक्रतुः प्रीत्या नाना लीला विशारदौ
iti te kathitaṃ tāta maheśacaritaṃ varam |
dhanyaṃ yaśasyamāyuṣyaṃ sarvakāmaphalapradam
||14||इति ते कथितं तात महेशचरितं वरम् ।
धन्यं यशस्यमायुष्यं सर्वकामफलप्रदम्
ya idaṃ śṛṇuyādbhaktyā śrāvayedvā samāhitaḥ |
sa bhuktvehākhilānbhogānante mokṣamavāpnuyāt
||15||य इदं शृणुयाद्भक्त्या श्रावयेद्वा समाहितः ।
स भुक्त्वेहाखिलान्भोगानन्ते मोक्षमवाप्नुयात्
iti śrīśiva mahāpurāṇe tṛtīyāyāṃ śatarudrasaṃhitāyāṃ maheśāvatāravarṇanaṃ nāmaikaviṃśodhyāyaḥ || 21 ||