मुख्यं गम्यताम्

Try searching

Quick links

Crawlable search page

Skandapurāṇam — Aruṇācalamāhātmyam (pūrvārdham), adhyāya 11

3
Māheśvarakhaṇḍaḥ · Aruṇācalamāhātmyam (pūrvārdham) · 11

sa tu siṃhasthitāṃ gaurīṃ jvalaṃtī vividhāyudhām

brahmovāca

sa tu siṃhasthitāṃ gaurīṃ jvalaṃtī vividhāyudhām ||

śailavarṣeṇa mahatā kupitaḥ samapūrayat

||1||

स तु सिंहस्थितां गौरीं ज्वलंती विविधायुधाम् ॥

शैलवर्षेण महता कुपितः समपूरयत्

śaravarṣeṇa mahatā tannivārya vidūrataḥ ||

bibheda niśitaiḥ śastrairaśeṣaṃ tasya vigraham

||2||

शरवर्षेण महता तन्निवार्य विदूरतः ॥

बिभेद निशितैः शस्त्रैरशेषं तस्य विग्रहम्

bhidyamāno'pi daityeṃdraḥ śailasārapradurdharaḥ ||

viṣādaṃ nāgamatkiṃcidvavṛdhe yuddhadurmadaḥ

||3||

भिद्यमानोऽपि दैत्येंद्रः शैलसारप्रदुर्धरः ॥

विषादं नागमत्किंचिद्ववृधे युद्धदुर्मदः

bhidyamānaḥ sa khaḍgena cakrairasibhirṛṣṭibhiḥ ||

śūlena cāyudhaiścānyairaṃtardhānamagāhata

||4||

भिद्यमानः स खड्गेन चक्रैरसिभिर्ऋष्टिभिः ॥

शूलेन चायुधैश्चान्यैरंतर्धानमगाहत

tataḥ siṃhākṛtirbhīmaḥ pracaṃḍaninadānanaḥ ||

tīkṣṇadaṃṣṭraḥ śitanakhaḥ paribabhrāma kesarī

||5||

ततः सिंहाकृतिर्भीमः प्रचंडनिनदाननः ॥

तीक्ष्णदंष्ट्रः शितनखः परिबभ्राम केसरी

devīsiṃhaścapeṭena tāḍayāmāsa pāṇinā ||

daityasiṃhasya ca nakhaistasya vakṣo vyadārayat

||6||

देवीसिंहश्चपेटेन ताडयामास पाणिना ॥

दैत्यसिंहस्य च नखैस्तस्य वक्षो व्यदारयत्

atha vyāghratayā prāptaḥ sphuṭavyāttānano mahān ||

taṃ haṃtuṃ ca balāddevī vegena karamakṣipat

||7||

अथ व्याघ्रतया प्राप्तः स्फुटव्यात्ताननो महान् ॥

तं हंतुं च बलाद्देवी वेगेन करमक्षिपत्

dīrghābhirnnīlarekhābhiḥ pūrṇaḥ piṃgalavigrahaḥ ||

yānāvalibhirākīrṇaḥ svarṇādririva saṃcaran

||8||

दीर्घाभिर्न्नीलरेखाभिः पूर्णः पिंगलविग्रहः ॥

यानावलिभिराकीर्णः स्वर्णाद्रिरिव संचरन्

mṛgairiva paritrātuṃ mucyamāno'grato balī ||

jvalaṃtamiva roṣāgniṃ jihvāhetibhirāvahan

||9||

मृगैरिव परित्रातुं मुच्यमानोऽग्रतो बली ॥

ज्वलंतमिव रोषाग्निं जिह्वाहेतिभिरावहन्

āgacchaṃtaṃ rayāddevī bhallena śaśivarcasā ||

prativivyādha taṃ vyāghraṃ puratrayamiveśvaraḥ

||10||

आगच्छंतं रयाद्देवी भल्लेन शशिवर्चसा ॥

प्रतिविव्याध तं व्याघ्रं पुरत्रयमिवेश्वरः

sa bāṇastanmukhe magnastadraktena samukṣitaḥ ||

jagāhe gaganaṃ bhittvā dehamasya vinirgataḥ

||11||

स बाणस्तन्मुखे मग्नस्तद्रक्तेन समुक्षितः ॥

जगाहे गगनं भित्त्वा देहमस्य विनिर्गतः

sa daityo vāraṇo bhūtvā devīmāśvabhyupāgamat ||

balibhiḥ paśubhirbhinnaistasyāḥ prītimivāvahan

||12||

स दैत्यो वारणो भूत्वा देवीमाश्वभ्युपागमत् ॥

बलिभिः पशुभिर्भिन्नैस्तस्याः प्रीतिमिवावहन्

taṃ gajeṃdraṃ samāyāṃtaṃ madaklinnamahītalam ||

devīsiṃhastadā dṛṣṭvā nanarda ca jaghāna ca

||13||

तं गजेंद्रं समायांतं मदक्लिन्नमहीतलम् ॥

देवीसिंहस्तदा दृष्ट्वा ननर्द च जघान च

atha khaḍgadharo vīraścarmapāṇiḥ samudgataḥ ||

vaktraṃ dadhāno babhrāma daṃṣṭrābhrukuṭibhīṣaṇam

||14||

अथ खड्गधरो वीरश्चर्मपाणिः समुद्गतः ॥

वक्त्रं दधानो बभ्राम दंष्ट्राभ्रुकुटिभीषणम्

devī ca vilasatkhaḍgacakracakralasatkarā ||

yuyodha tena vīreṇa bhagnaśīrṣābhyapadyata

||15||

देवी च विलसत्खड्गचक्रचक्रलसत्करा ॥

युयोध तेन वीरेण भग्नशीर्षाभ्यपद्यत

bhūyaḥ sa māhiṣaṃ rūpamāsthāyāsuramāyayā ||

devyā yoddhuṃ pravavṛte yathāpūrvamanākulam

||16||

भूयः स माहिषं रूपमास्थायासुरमायया ॥

देव्या योद्धुं प्रववृते यथापूर्वमनाकुलम्

atha devaimunīṃdraiśca codito gautamo muniḥ ||

prabodhayitumārebhe stutibhirjagadaṃbikām

||17||

अथ देवैमुनींद्रैश्च चोदितो गौतमो मुनिः ॥

प्रबोधयितुमारेभे स्तुतिभिर्जगदंबिकाम्

tvayi sarvasya jagataḥ prāṇaśaktiḥ parā matā ||

ojaḥśaktirjñānaśaktirbalaśaktiśca gamyate

||18||

त्वयि सर्वस्य जगतः प्राणशक्तिः परा मता ॥

ओजःशक्तिर्ज्ञानशक्तिर्बलशक्तिश्च गम्यते

kimetadadya mohāya yuddhamārabhyate tvayā ||

upasaṃhriyatāmeṣa daityo bhuvanaguptaye

||19||

किमेतदद्य मोहाय युद्धमारभ्यते त्वया ॥

उपसंह्रियतामेष दैत्यो भुवनगुप्तये

bhinnānāmasya dehānāmupasaṃharaṇāttava ||

valayaścopadiśyante nigamoktā varapradāḥ

||20||

भिन्नानामस्य देहानामुपसंहरणात्तव ॥

वलयश्चोपदिश्यन्ते निगमोक्ता वरप्रदाः

anyathā tṛṇakalpasya śatrorasya nibarhaṇe ||

kālāgnivarcaso devi kimarthaṃ saṃbhramastviyān

||21||

अन्यथा तृणकल्पस्य शत्रोरस्य निबर्हणे ॥

कालाग्निवर्चसो देवि किमर्थं संभ्रमस्त्वियान्

svaśaktimavasaṃstabhya samākarṣayatāṃ ripoḥ ||

prāṇaśaktiṃ triśūlena guṇatrayavapurdhṛtā

||22||

स्वशक्तिमवसंस्तभ्य समाकर्षयतां रिपोः ॥

प्राणशक्तिं त्रिशूलेन गुणत्रयवपुर्धृता

iti sma bodhitātena purā bhagavatī tadā ||

mahiṣāsuramākramya triśūlenābhyadhārayat

||23||

इति स्म बोधितातेन पुरा भगवती तदा ॥

महिषासुरमाक्रम्य त्रिशूलेनाभ्यधारयत्

anekagirisaṃkāśaṃ devyā vigrahamātmanaḥ ||

aśaktastaṃ dhārayituṃ sasāda mahiṣāsuraḥ

||24||

अनेकगिरिसंकाशं देव्या विग्रहमात्मनः ॥

अशक्तस्तं धारयितुं ससाद महिषासुरः

niṣpiṣṭo viluṭhankrośannākrāṃtaśca parisphuran ||

nirgaṃtumudgataśirā na śaśākāsurādhipaḥ

||25||

निष्पिष्टो विलुठन्क्रोशन्नाक्रांतश्च परिस्फुरन् ॥

निर्गंतुमुद्गतशिरा न शशाकासुराधिपः

triśūlamukhabhinnāṃgaraktadhārāsamuddhataḥ ||

samudra iva saṃjātaḥ saṃdhyāruṇakalevaraḥ

||26||

त्रिशूलमुखभिन्नांगरक्तधारासमुद्धतः ॥

समुद्र इव संजातः संध्यारुणकलेवरः

atha khaḍgena tīkṣṇena kartayitvā ca tacchiraḥ ||

nanartta tasya śirasi tiṣṭhantī mahiṣārdinī

||27||

अथ खड्गेन तीक्ष्णेन कर्तयित्वा च तच्छिरः ॥

ननर्त्त तस्य शिरसि तिष्ठन्ती महिषार्दिनी

durgāṃ siddhāśca gandharvāḥ praśaśaṃsurmaharṣayaḥ ||

puṣpavṛṣṭiśca mahatī devairmuktā samaṃtataḥ ||

praṇataḥ prāṃjalirdevīṃ tuṣṭāva vibudhādhipaḥ

||28||

दुर्गां सिद्धाश्च गन्धर्वाः प्रशशंसुर्महर्षयः ॥

पुष्पवृष्टिश्च महती देवैर्मुक्ता समंततः ॥

प्रणतः प्रांजलिर्देवीं तुष्टाव विबुधाधिपः

indra uvāca

namaste jagatāṃ mātre bhūtānāṃ bījasaṃvide

||29||

नमस्ते जगतां मात्रे भूतानां बीजसंविदे

bhaktiḥ śraddhā ca bhajatāṃ śaktiścāsi tvamaṃbike ||

kāraṇaṃ paramā kīrtiḥ śātirdāṃtiḥ kalā kṣamā

||30||

भक्तिः श्रद्धा च भजतां शक्तिश्चासि त्वमंबिके ॥

कारणं परमा कीर्तिः शातिर्दांतिः कला क्षमा

ekaiva viśvarūpā tvaṃ nāmabhedernigadyase ||

teṣuteṣu padeṣvasmāṃstapo'nuguṇasiddhiṣu

||31||

एकैव विश्वरूपा त्वं नामभेदेर्निगद्यसे ॥

तेषुतेषु पदेष्वस्मांस्तपोऽनुगुणसिद्धिषु

niyujya śatruṃ nirbhidya śivā jñeyā prakāśase ||

hatoyaṃ mahiṣo duṣṭo vinikṛttaśca śāṃbhavi

||32||

नियुज्य शत्रुं निर्भिद्य शिवा ज्ञेया प्रकाशसे ॥

हतोयं महिषो दुष्टो विनिकृत्तश्च शांभवि

chinnametasya tu śiraḥ sajīvamiva lakṣyate ||

raktanetraṃ tīkṣṇaśṛgaṃ jvalajjihvaṃ calaṃ śiraḥ

||33||

छिन्नमेतस्य तु शिरः सजीवमिव लक्ष्यते ॥

रक्तनेत्रं तीक्ष्णशृगं ज्वलज्जिह्वं चलं शिरः

ākramya tava tiṣṭhantyā rūpameva sadāstu naḥ ||

cakraśṛṃgadhanurbāṇakhaṅgacarmavarābhayaiḥ

||34||

आक्रम्य तव तिष्ठन्त्या रूपमेव सदास्तु नः ॥

चक्रशृंगधनुर्बाणखङ्गचर्मवराभयैः

śūlaghaṇṭāṃkuśakaśākapālakuliśādibhiḥ ||

aśeṣadevatāmūrtiraśeṣaideṃvatāyudhaiḥ

||35||

शूलघण्टांकुशकशाकपालकुलिशादिभिः ॥

अशेषदेवतामूर्तिरशेषैदेंवतायुधैः

āpūritā tvamevāṃba sarvaśatrūnnihaṃsi naḥ ||

āyudhānāṃ sahasrāṇi tanmayāste vibhūtayaḥ

||36||

आपूरिता त्वमेवांब सर्वशत्रून्निहंसि नः ॥

आयुधानां सहस्राणि तन्मयास्ते विभूतयः

tvajjitārātayaḥ sarve vividhāyudhavāhanāḥ ||

rathanāgahayairyuktāḥ sasainyā api bhūbhṛtaḥ

||37||

त्वज्जितारातयः सर्वे विविधायुधवाहनाः ॥

रथनागहयैर्युक्ताः ससैन्या अपि भूभृतः

kṣaṇena dagdhavīryāḥ syustvatprasādavivarjitāḥ ||

apado'pyalpavīryo'pi tvatpādāṃbujasevakaḥ

||38||

क्षणेन दग्धवीर्याः स्युस्त्वत्प्रसादविवर्जिताः ॥

अपदोऽप्यल्पवीर्योऽपि त्वत्पादांबुजसेवकः

trilokanāthatāṃ prāptaḥ prathate kīrtimaṇḍitaḥ ||

tadrūpamidamatyugraṃ dhyāyatāmarcatāṃ sadā

||39||

त्रिलोकनाथतां प्राप्तः प्रथते कीर्तिमण्डितः ॥

तद्रूपमिदमत्युग्रं ध्यायतामर्चतां सदा

na śatrubhyo bhayaṃ kiṃcidbhavedvijayaśālinām ||

īdṛśaṃ sarvalokeṣu rūpaṃ te devavaṃditam

||40||

न शत्रुभ्यो भयं किंचिद्भवेद्विजयशालिनाम् ॥

ईदृशं सर्वलोकेषु रूपं ते देववंदितम्

pūjyatāmiṣṭasiddhyarthaṃ devairbhṛtyaiśca sarvadā ||

mātaraśca tvayā sṛṣṭāḥ sarvābhīṣṭaphalapradāḥ

||41||

पूज्यतामिष्टसिद्ध्यर्थं देवैर्भृत्यैश्च सर्वदा ॥

मातरश्च त्वया सृष्टाः सर्वाभीष्टफलप्रदाः

sagaṇāḥ pratipūjyaṃtāṃ sarvasthāneṣu sarvadā ||

ayaṃ ca nihato daityastvatpādakṛtalāṃchanaḥ

||42||

सगणाः प्रतिपूज्यंतां सर्वस्थानेषु सर्वदा ॥

अयं च निहतो दैत्यस्त्वत्पादकृतलांछनः

tava bhaktaiḥ sadā pūjyastvatpramādāttvadagrataḥ ||

itthaṃ surendrapraṇutā sarvarṣisurasevitā

||43||

तव भक्तैः सदा पूज्यस्त्वत्प्रमादात्त्वदग्रतः ॥

इत्थं सुरेन्द्रप्रणुता सर्वर्षिसुरसेविता

tatheti varadā devī sasarja ca divaṃ prati ||

svayamapyātmanastatra tadrūpaṃ vividhāyudham

||44||

तथेति वरदा देवी ससर्ज च दिवं प्रति ॥

स्वयमप्यात्मनस्तत्र तद्रूपं विविधायुधम्

saṃsthāpya mātṛbhiḥ sārdhaṃ sthānarakṣaṇamātanot ||

saṃgṛhya vimalaṃ rūpaṃ sakhījanasamāvṛtā

||45||

संस्थाप्य मातृभिः सार्धं स्थानरक्षणमातनोत् ॥

संगृह्य विमलं रूपं सखीजनसमावृता

mahiṣasya śiro'paśyadvikṛtaṃ khaṅgadhārayā ||

kathayantī punastasya citraṃ lokavibhūṣaṇam

||46||

महिषस्य शिरोऽपश्यद्विकृतं खङ्गधारया ॥

कथयन्ती पुनस्तस्य चित्रं लोकविभूषणम्

sakhībhiḥ saha sā bālā kaṇṭhaṃ tasya vyalokayat ||

apaśyacca tadā ligaṃ karttuṃ tasya ca pūjanam

||47||

सखीभिः सह सा बाला कण्ठं तस्य व्यलोकयत् ॥

अपश्यच्च तदा लिगं कर्त्तुं तस्य च पूजनम्

ādatta sahasā gaurī ligaṃ tasya gale sthitam ||

ālokayacca suciraṃ raktadhārāpariplutam

||48||

आदत्त सहसा गौरी लिगं तस्य गले स्थितम् ॥

आलोकयच्च सुचिरं रक्तधारापरिप्लुतम्

āsajjata punarliṃgamasyāḥ pāṇitalaṃ gatam ||

vimocayitumudyuktā nāśaknollagnamaṃjasā

||49||

आसज्जत पुनर्लिंगमस्याः पाणितलं गतम् ॥

विमोचयितुमुद्युक्ता नाशक्नोल्लग्नमंजसा

aciṃtayacca sā devī kimetaditi vismayāt ||

viṣādena ca saṃyuktā maharṣīṇāṃ puraḥ sthitā

||50||

अचिंतयच्च सा देवी किमेतदिति विस्मयात् ॥

विषादेन च संयुक्ता महर्षीणां पुरः स्थिता

āhataḥ śivabhakto'yamiti śokaṃ samāviśat ||

agarhata bhṛśaṃ mauḍhyamātmanaḥ strīsvabhāvajam

||51||

आहतः शिवभक्तोऽयमिति शोकं समाविशत् ॥

अगर्हत भृशं मौढ्यमात्मनः स्त्रीस्वभावजम्

avicāra samārabdhaṃ śivabhaktanibarhaṇam ||

upatāpaparītāṃgī gautamaṃ munisattamam

||52||

अविचार समारब्धं शिवभक्तनिबर्हणम् ॥

उपतापपरीतांगी गौतमं मुनिसत्तमम्

upagamyābravīdbālā sāhasaṃ kṛtamātmanā ||

bhagavansarvadharmajña gautamārya munīśvara

||53||

उपगम्याब्रवीद्बाला साहसं कृतमात्मना ॥

भगवन्सर्वधर्मज्ञ गौतमार्य मुनीश्वर

mānyayā dharmarūpeṇa ko'pyadharmaḥ prakalpitaḥ ||

devānāṃ rakṣaṇaṃ kartumabhayaṃ dātumudyatā

||54||

मान्यया धर्मरूपेण कोऽप्यधर्मः प्रकल्पितः ॥

देवानां रक्षणं कर्तुमभयं दातुमुद्यता

ajñānānmahiṣaṃ daityaṃ śivabhaktimamardayam ||

rajasākrāntabuddhīnāṃ na bhaveddharmasaṃgrahaḥ

||55||

अज्ञानान्महिषं दैत्यं शिवभक्तिममर्दयम् ॥

रजसाक्रान्तबुद्धीनां न भवेद्धर्मसंग्रहः

guruprasādasulabhaḥ sphuradvighnaśatākulaḥ ||

sudurdharṣā nirācāradurdamāḥ śivasaṃśrayāḥ

||56||

गुरुप्रसादसुलभः स्फुरद्विघ्नशताकुलः ॥

सुदुर्धर्षा निराचारदुर्दमाः शिवसंश्रयाः

viśeṣato liṃgadharāḥ śivastānbahu manyate ||

purā puratrayāvāsā daiteyā liṃgadhārakā

||57||

विशेषतो लिंगधराः शिवस्तान्बहु मन्यते ॥

पुरा पुरत्रयावासा दैतेया लिंगधारका

ajitāḥ śaṃbhunā pūrvaṃ muktaliṃgā niṣūditāḥ ||

asya kaṃṭhasthitaṃ liṃgaṃ mama pāṇiṃ na muṃcati

||58||

अजिताः शंभुना पूर्वं मुक्तलिंगा निषूदिताः ॥

अस्य कंठस्थितं लिंगं मम पाणिं न मुंचति

kathaṃ pāpaṃ nirasyāmi śivabhaktavadhāśritam ||

asya kaṃṭhasthitaṃ liṃgaṃ dhārayaṃtī taponvitā

||59||

कथं पापं निरस्यामि शिवभक्तवधाश्रितम् ॥

अस्य कंठस्थितं लिंगं धारयंती तपोन्विता

tīrthayātrāṃ kariṣyāmi yāvacchaṃbhuḥ prasīdati ||

punaḥ kailāsamukhyeṣu śaṃbhusthāneṣu bhūriṣu

||60||

तीर्थयात्रां करिष्यामि यावच्छंभुः प्रसीदति ॥

पुनः कैलासमुख्येषु शंभुस्थानेषु भूरिषु

tīrtheṣu racitasnānā lapsye pāpaviśodhanam ||

iti tasyāḥ pariśrāṃtiṃ durdharmapariśaṃkayā

||61||

तीर्थेषु रचितस्नाना लप्स्ये पापविशोधनम् ॥

इति तस्याः परिश्रांतिं दुर्धर्मपरिशंकया

ākarṇya śivadharmajño bhayārttāṃ tāmavocata ||

mā bhaiṣīrgirije mohācchivabhakto hatastviti

||62||

आकर्ण्य शिवधर्मज्ञो भयार्त्तां तामवोचत ॥

मा भैषीर्गिरिजे मोहाच्छिवभक्तो हतस्त्विति

dharmasūkṣmārthavettārau durlabhā girikanyake ||

sadā śivasya vadanaiḥ sadyojātādi saṃśritaiḥ

||63||

धर्मसूक्ष्मार्थवेत्तारौ दुर्लभा गिरिकन्यके ॥

सदा शिवस्य वदनैः सद्योजातादि संश्रितैः

āgamāḥ paṃcabhiḥ proktā aṣṭāviṃśatikoṭayaḥ ||

nirṇayāḥ śivabhaktānāṃ śivamārgasya śobhanāḥ

||64||

आगमाः पंचभिः प्रोक्ता अष्टाविंशतिकोटयः ॥

निर्णयाः शिवभक्तानां शिवमार्गस्य शोभनाः

teṣuteṣu munīṃdraiśca natvaiva pratipadyate ||

kālo mukhaṃ ca kaṃkālaṃ śaivaṃ pāśupataṃ tathā

||65||

तेषुतेषु मुनींद्रैश्च नत्वैव प्रतिपद्यते ॥

कालो मुखं च कंकालं शैवं पाशुपतं तथा

mahāvrataṃ paṃca caitāḥ śivamārgapravṛttayaḥ ||

bhedāśca bahavasteṣāmanyonyasya śive ratāḥ

||66||

महाव्रतं पंच चैताः शिवमार्गप्रवृत्तयः ॥

भेदाश्च बहवस्तेषामन्योन्यस्य शिवे रताः

sādhya eko hi balavānsarvaistairaniśaṃ śivaḥ ||

sarva eva sadā pūjyāḥ svadharmapariniṣṭhitaiḥ

||67||

साध्य एको हि बलवान्सर्वैस्तैरनिशं शिवः ॥

सर्व एव सदा पूज्याः स्वधर्मपरिनिष्ठितैः

amatsaraiḥ śive bhaktaiḥ śivājñāparipālakaiḥ ||

vedaiśca bahubhiryajñairbhaktyā ca parayā śivaḥ

||68||

अमत्सरैः शिवे भक्तैः शिवाज्ञापरिपालकैः ॥

वेदैश्च बहुभिर्यज्ञैर्भक्त्या च परया शिवः

ārādhyate mahādevaḥ sarvadā sarvadāyakaḥ ||

jīvahiṃsā na karttavyā viśeṣaṇa tapasvibhiḥ

||69||

आराध्यते महादेवः सर्वदा सर्वदायकः ॥

जीवहिंसा न कर्त्तव्या विशेषण तपस्विभिः

śivadharmasya bhettāro nihaṃtavyāstathāṃjasā ||

na veṣajuṣi vīkṣeta na ligaṃ naiva saṃbhavam

||70||

शिवधर्मस्य भेत्तारो निहंतव्यास्तथांजसा ॥

न वेषजुषि वीक्षेत न लिगं नैव संभवम्

śivadharmasya bhettāraṃ hanyādevāvicārayan ||

bahubhiḥ sphūrtayā buddhyā dharmavidbhirnirūpite

||71||

शिवधर्मस्य भेत्तारं हन्यादेवाविचारयन् ॥

बहुभिः स्फूर्तया बुद्ध्या धर्मविद्भिर्निरूपिते

śivadharmasya vilaye sadyaḥ śaktiḥ pravartate ||

asya karma punardiṣṭaṃ liṃgamaiśvaryacarcitam

||72||

शिवधर्मस्य विलये सद्यः शक्तिः प्रवर्तते ॥

अस्य कर्म पुनर्दिष्टं लिंगमैश्वर्यचर्चितम्

na jetuṃ śakyate devi tenāsau sarvadaivataiḥ ||

yadayaṃ nihato devi tvayā śaṃkaramānyayā

||73||

न जेतुं शक्यते देवि तेनासौ सर्वदैवतैः ॥

यदयं निहतो देवि त्वया शंकरमान्यया

ākrāṃtaḥ śāpadoṣeṇa maharṣīṇāṃ śivāśrayāt ||

atha te kupitāstasya vaiṣamyādavamānataḥ

||74||

आक्रांतः शापदोषेण महर्षीणां शिवाश्रयात् ॥

अथ ते कुपितास्तस्य वैषम्यादवमानतः

śepurmahiṣavadduṣṭo mahiṣo'yaṃ bhavatviti ||

tatastadvacanātsadyo mahiṣo'bhūtkṣaṇāttathā

||75||

शेपुर्महिषवद्दुष्टो महिषोऽयं भवत्विति ॥

ततस्तद्वचनात्सद्यो महिषोऽभूत्क्षणात्तथा

praṇamya toṣayāmāsa yayāce śāpamocanam ||

dattvā prakāmarūpatvaṃ dadurasmai prasāditāḥ

||76||

प्रणम्य तोषयामास ययाचे शापमोचनम् ॥

दत्त्वा प्रकामरूपत्वं ददुरस्मै प्रसादिताः

mahiṣatvepi saṃhāraṃ svayaṃ devyā śivājñayā ||

viṣādo na ca karttavyo aṃgadarśanatastvayā

||77||

महिषत्वेपि संहारं स्वयं देव्या शिवाज्ञया ॥

विषादो न च कर्त्तव्यो अंगदर्शनतस्त्वया

siddhānāṃ śivarūpāṇāmavajñā kaṃ na bādhate ||

mahiṣatve samutpanne doṣeṇa samupasthite

||78||

सिद्धानां शिवरूपाणामवज्ञा कं न बाधते ॥

महिषत्वे समुत्पन्ने दोषेण समुपस्थिते

siddhaprasādāllabdho'yaṃ śāpanāśastvayā kṛtaḥ ||

sarve lokāśca saṃtrātā duṣṭoyaṃ parirakṣitaḥ

||79||

सिद्धप्रसादाल्लब्धोऽयं शापनाशस्त्वया कृतः ॥

सर्वे लोकाश्च संत्राता दुष्टोयं परिरक्षितः

śāpadoṣasamutpanne mahiṣatve vimocite ||

tvayā ca giriśaprītyai tapaḥ kurvāṇayādrije

||80||

शापदोषसमुत्पन्ने महिषत्वे विमोचिते ॥

त्वया च गिरिशप्रीत्यै तपः कुर्वाणयाद्रिजे

draṣṭavyaṃ taijasaṃ liṃgamaruṇācalasaṃjñitam ||

pūrvajanmani bhakto'yamaruṇādripateḥ sphuṭam

||81||

द्रष्टव्यं तैजसं लिंगमरुणाचलसंज्ञितम् ॥

पूर्वजन्मनि भक्तोऽयमरुणाद्रिपतेः स्फुटम्

mahiṣatve madākrāṃtaḥ paraṃ liṃgena saṃgataḥ ||

bhaktyā liṃgadharaṃ haṃtuṃ kaḥ samartho jagattraye

||82||

महिषत्वे मदाक्रांतः परं लिंगेन संगतः ॥

भक्त्या लिंगधरं हंतुं कः समर्थो जगत्त्रये

dṛṣṭāḥ puratraye pūrvaṃ rudreṇa pūjitāstrayaḥ ||

tvatkhaḍgaparikṛttena kaṃṭhenāsya varānane

||83||

दृष्टाः पुरत्रये पूर्वं रुद्रेण पूजितास्त्रयः ॥

त्वत्खड्गपरिकृत्तेन कंठेनास्य वरानने

dīkṣādirahitaṃ liṃgaṃ dattaṃ haṃtīti coditam ||

kṛtaṃ hi mahiṣeṇāpi bhaktito liṃgadhāraṇam

||84||

दीक्षादिरहितं लिंगं दत्तं हंतीति चोदितम् ॥

कृतं हि महिषेणापि भक्तितो लिंगधारणम्

kadācitkṣapaṇoktānāṃ vibhāṣātpratyayaṃ gataḥ ||

pūrvajanmatapoyogātsmaraṇo liṃgadhāraṇāt

||85||

कदाचित्क्षपणोक्तानां विभाषात्प्रत्ययं गतः ॥

पूर्वजन्मतपोयोगात्स्मरणो लिंगधारणात्

tvatpādapadmasaṃsparśādayaṃ mukto na saṃśayaḥ ||

maduktaniṣkṛtīnāṃ tu pātakānāṃ ca nāśanam

||86||

त्वत्पादपद्मसंस्पर्शादयं मुक्तो न संशयः ॥

मदुक्तनिष्कृतीनां तु पातकानां च नाशनम्

darśanaṃ śailavaryasya prāyaścittaṃ paraṃ matam ||

saṃsthāpya vividhāñchaivāñchivasiddhāṃtavedinaḥ

||87||

दर्शनं शैलवर्यस्य प्रायश्चित्तं परं मतम् ॥

संस्थाप्य विविधाञ्छैवाञ्छिवसिद्धांतवेदिनः

āvāhya sarvatīrthāni sarvadoṣanivṛttaye ||

saraḥ kimapi saṃpādya snātvā tatra varānane

||88||

आवाह्य सर्वतीर्थानि सर्वदोषनिवृत्तये ॥

सरः किमपि संपाद्य स्नात्वा तत्र वरानने

aghamarṣaṇasaṃyuktā saliṃgā snānamācara ||

trisaṃdhyaṃ caiva māsāṃte devayāgamahotsave

||89||

अघमर्षणसंयुक्ता सलिंगा स्नानमाचर ॥

त्रिसंध्यं चैव मासांते देवयागमहोत्सवे

ārādhayopacāraistvamaruṇādrimayaṃ śivam

||90||

आराधयोपचारैस्त्वमरुणाद्रिमयं शिवम्

evaṃ tasya munerniśamya vacanaṃ śaivārthasaṃbhāvitaṃ prītā devanamaskṛtā girisutā devī jagadrakṣikā ||

śaivaṃ dharmamimaṃ vidhātumucitaṃ śoṇācalasyāgratastīrthāgāhanabuddhimāśu vidadhe kartuṃ tvaghakṣālanam

||91||

एवं तस्य मुनेर्निशम्य वचनं शैवार्थसंभावितं प्रीता देवनमस्कृता गिरिसुता देवी जगद्रक्षिका ॥

शैवं धर्ममिमं विधातुमुचितं शोणाचलस्याग्रतस्तीर्थागाहनबुद्धिमाशु विदधे कर्तुं त्वघक्षालनम्

iti śrīskānde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ prathame māheśvarakhaṇḍe'ruṇācalamāhātmye pūrvārdhe mahiṣāsuravadhottaraṃ devīpāṇau mahiṣāsuraśiraḥsaṃlagratāvṛttāṃtavarṇanaṃnāmaikādaśo'dhyāyaḥ || 11 ||