gautamāśramāgamanam
brahmovāca
athābhyadhatta vijayā praṇamya jagadambikām ||
sāṃtvayantī stutiśatairupāyaiḥ śivadarśanaiḥ
||1||अथाभ्यधत्त विजया प्रणम्य जगदम्बिकाम् ॥
सांत्वयन्ती स्तुतिशतैरुपायैः शिवदर्शनैः
devi tvamavinābhūtā sadā devena śaṃbhunā ||
prāṇeśvarī tvamekāsi śaktistasya parātmanaḥ
||2||देवि त्वमविनाभूता सदा देवेन शंभुना ॥
प्राणेश्वरी त्वमेकासि शक्तिस्तस्य परात्मनः
tathā māyāṃ tvamātmīyāṃ saṃdarśayitumīhase ||
pṛthagbhāvamiveśānaḥ prakāśayati na svayam
||3||तथा मायां त्वमात्मीयां संदर्शयितुमीहसे ॥
पृथग्भावमिवेशानः प्रकाशयति न स्वयम्
ādeśaṃ pratigṛhyaiva samupetāsi pārvati ||
alaṃghanīyā sevājñā śāṃbhavī sarvadā tvayā
||4||आदेशं प्रतिगृह्यैव समुपेतासि पार्वति ॥
अलंघनीया सेवाज्ञा शांभवी सर्वदा त्वया
vidhātavyaṃ tapaḥ prāptaṃ sthānesmicchivakalpite ||
nivṛttya nikhilānkāmācchaṃmumāśritayā tvayā
||5||विधातव्यं तपः प्राप्तं स्थानेस्मिच्छिवकल्पिते ॥
निवृत्त्य निखिलान्कामाच्छंमुमाश्रितया त्वया
anyathāpi jagadrakṣā tvadadhīnā jaganmayi ||
dharmasaṃrakṣaṇaṃ bhūyaḥ śivena sahitaṃ tava
||6||अन्यथापि जगद्रक्षा त्वदधीना जगन्मयि ॥
धर्मसंरक्षणं भूयः शिवेन सहितं तव
niṣkalaṃ śivamatyaṃtaṃ dhyāyaṃtyātmanyavasthitam ||
viyogaduḥkhaṃ kañcittvaṃ na smariṣyasi pārvati
||7||निष्कलं शिवमत्यंतं ध्यायंत्यात्मन्यवस्थितम् ॥
वियोगदुःखं कञ्चित्त्वं न स्मरिष्यसि पार्वति
bhaktānāṃ tava mukhyānāṃ tavaivācārasaṃgrahaḥ ||
upadeśitayā loke prathatāṃ dharmavatsale
||8||भक्तानां तव मुख्यानां तवैवाचारसंग्रहः ॥
उपदेशितया लोके प्रथतां धर्मवत्सले
iti tasyā vacaḥ śrutvā gaurī susthiramānasā ||
tapaḥ karttuṃ samārebhe kaṃpā nadyāstaṭe śubhe
||9||इति तस्या वचः श्रुत्वा गौरी सुस्थिरमानसा ॥
तपः कर्त्तुं समारेभे कंपा नद्यास्तटे शुभे
vimucya vividhā bhūṣā rudrākṣagaṇabhūṣitā ||
visṛjya divyaṃ vasanaṃ paryadhādvalkale śubhe
||10||विमुच्य विविधा भूषा रुद्राक्षगणभूषिता ॥
विसृज्य दिव्यं वसनं पर्यधाद्वल्कले शुभे
alakaiḥ sahasā śilpamanayacca kapardṛtām ||
aliṃpata tanūṃ sarvāṃ bhasmanā muktakuṃkumā
||11||अलकैः सहसा शिल्पमनयच्च कपर्दृताम् ॥
अलिंपत तनूं सर्वां भस्मना मुक्तकुंकुमा
mṛgeṣu kṛtasaṃtoṣā śiloṃchīkṛtavṛttiṣu ||
jajāpa niyamopetā śivapaṃcākṣaraṃ param
||12||मृगेषु कृतसंतोषा शिलोंछीकृतवृत्तिषु ॥
जजाप नियमोपेता शिवपंचाक्षरं परम्
kṛtvā triṣavaṇaṃ snānaṃ kampā payasi nirmale ||
kṛtvā ca saikataṃ liṃgaṃ pūjayāmāsa sādaram
||13||कृत्वा त्रिषवणं स्नानं कम्पा पयसि निर्मले ॥
कृत्वा च सैकतं लिंगं पूजयामास सादरम्
vṛkṣapraropaṇairdānairaśeṣātithipūjanaiḥ ||
śrāṃtiṃ haraṃtī jīvānāṃ devī dharmamapālayat
||14||वृक्षप्ररोपणैर्दानैरशेषातिथिपूजनैः ॥
श्रांतिं हरंती जीवानां देवी धर्ममपालयत्
grīṣme paṃcāgnimadhyasthā varṣāsu sthaṃḍileśayā ||
hemante jalamadhyasthā śiśire cākarottapaḥ
||15||ग्रीष्मे पंचाग्निमध्यस्था वर्षासु स्थंडिलेशया ॥
हेमन्ते जलमध्यस्था शिशिरे चाकरोत्तपः
puṇyātmanāṃ maharṣīṇāṃ darśanārthamupeyuṣām ||
vismayaṃ janayāmāsa pūjayāmāsa sādaram
||16||पुण्यात्मनां महर्षीणां दर्शनार्थमुपेयुषाम् ॥
विस्मयं जनयामास पूजयामास सादरम्
kadācitsvayamuccitya vanāṃtātpallavānvitam ||
puṣpotkaraṃ viśeṣeṇa śodhituṃ samupāviśat
||17||कदाचित्स्वयमुच्चित्य वनांतात्पल्लवान्वितम् ॥
पुष्पोत्करं विशेषेण शोधितुं समुपाविशत्
kṛtvā ca saikataṃ liṃgaṃ kaṃpārodhasi pāvane ||
saṃpūjayitumārebhe nyāsāvāhanapūrvakam
||18||कृत्वा च सैकतं लिंगं कंपारोधसि पावने ॥
संपूजयितुमारेभे न्यासावाहनपूर्वकम्
sūryamabhyarcya vidhivadraktaiḥ puṣpaiśca caṃdanaiḥ ||
paṃcāvaraṇasaṃyuktaṃ kramādānarca śaṃkaram
||19||सूर्यमभ्यर्च्य विधिवद्रक्तैः पुष्पैश्च चंदनैः ॥
पंचावरणसंयुक्तं क्रमादानर्च शंकरम्
dhūpairdīpaśca naivedyairbhaktibhāvasamanvitaiḥ ||
aparokṣitamīśānamāluloke purohitam
||20||धूपैर्दीपश्च नैवेद्यैर्भक्तिभावसमन्वितैः ॥
अपरोक्षितमीशानमालुलोके पुरोहितम्
atha devaḥ śivaḥ sākṣātsaṃśodhayitumaṃbikām ||
kaṃpānadyāḥ pravāheṇa mahatā paryaveṣṭayat
||21||अथ देवः शिवः साक्षात्संशोधयितुमंबिकाम् ॥
कंपानद्याः प्रवाहेण महता पर्यवेष्टयत्
ativṛddhaṃ pravāhaṃ taṃ kampāyāḥ samupasthitam ||
ālokya niyamāsīnāmāhuḥ sakhyastadāṃbikām
||22||अतिवृद्धं प्रवाहं तं कम्पायाः समुपस्थितम् ॥
आलोक्य नियमासीनामाहुः सख्यस्तदांबिकाम्
uttiṣṭha devi bahulaḥ pravāho'yaṃ vijṛṃbhate ||
diśāṃ mukhāni saṃpūrya tarasā plāvayiṣyati
||23||उत्तिष्ठ देवि बहुलः प्रवाहोऽयं विजृंभते ॥
दिशां मुखानि संपूर्य तरसा प्लावयिष्यति
iti tadvacanaṃ śrutvā dhyāyaṃtī mīlitekṣaṇā ||
unmīlya vegamatulaṃ nadyāstaṃ samavaikṣata
||24||इति तद्वचनं श्रुत्वा ध्यायंती मीलितेक्षणा ॥
उन्मील्य वेगमतुलं नद्यास्तं समवैक्षत
aciṃtayacca sā devī pūjāvighnasamākulā ||
kiṃ karomi na śaknomi hātumārabdhamarcanam
||25||अचिंतयच्च सा देवी पूजाविघ्नसमाकुला ॥
किं करोमि न शक्नोमि हातुमारब्धमर्चनम्
śreyaḥ prāptumavighnena prāyaḥ puṇyātmanāṃ bhuvi ||
ghaṭate dharmasaṃyogo manorathaphalapradaḥ
||26||श्रेयः प्राप्तुमविघ्नेन प्रायः पुण्यात्मनां भुवि ॥
घटते धर्मसंयोगो मनोरथफलप्रदः
saikataṃ liṃgamatulapravāhāllayameṣyati ||
liṃganāśe vimoktavyaḥ sadbhaktaiḥ prāṇasaṃgrahaḥ
||27||सैकतं लिंगमतुलप्रवाहाल्लयमेष्यति ॥
लिंगनाशे विमोक्तव्यः सद्भक्तैः प्राणसंग्रहः
pravāho'yaṃ samāyāti śivamāyāvinirmitaḥ ||
viśodhayitumātmānaṃ bhaktiyuktaṃ nije pade
||28||प्रवाहोऽयं समायाति शिवमायाविनिर्मितः ॥
विशोधयितुमात्मानं भक्तियुक्तं निजे पदे
āliṃgya sudṛḍhaṃ dorbhyāmetalliṃgamanākulam ||
ahaṃ vatsyāmi yātāśu sakhyo yūyaṃ vidūrataḥ
||29||आलिंग्य सुदृढं दोर्भ्यामेतल्लिंगमनाकुलम् ॥
अहं वत्स्यामि याताशु सख्यो यूयं विदूरतः
ityuktā saikataṃ ligaṃ gāḍhamāliṃgya sāṃbikā ||
na mumoca pravāhena veṣṭyamānāpi vegataḥ
||30||इत्युक्ता सैकतं लिगं गाढमालिंग्य सांबिका ॥
न मुमोच प्रवाहेन वेष्ट्यमानापि वेगतः
stanacūcukanirmagnamudrādarśitalāṃchanam ||
mahāliṃgaṃ svasaṃyuktaṃ praṇanāma tadādarāt
||31||स्तनचूचुकनिर्मग्नमुद्रादर्शितलांछनम् ॥
महालिंगं स्वसंयुक्तं प्रणनाम तदादरात्
nimīlitekṣaṇā dhyānaniṣṭhaikahṛdayā sthitā ||
pulakāṃcitasarvāṃgī sā smaraṃtī sadāśivam
||32||निमीलितेक्षणा ध्याननिष्ठैकहृदया स्थिता ॥
पुलकांचितसर्वांगी सा स्मरंती सदाशिवम्
kaṃpasvedaparitrāṇalajjāpraṇayakelidāt ||
kṣaṇamapyacalā liṃgānna viyogamapekṣate
||33||कंपस्वेदपरित्राणलज्जाप्रणयकेलिदात् ॥
क्षणमप्यचला लिंगान्न वियोगमपेक्षते
atha tāmabravītkāpi daivī vāgaśarīriṇī ||
vimuṃca bālike liṃgaṃ pravāho'yaṃ gato mahān
||34||अथ तामब्रवीत्कापि दैवी वागशरीरिणी ॥
विमुंच बालिके लिंगं प्रवाहोऽयं गतो महान्
tvayārcitamidaṃ liṃgaṃ saikataṃ sthiravaibhavam ||
bhaviṣyati mahābhāge varadaṃ surapūjitam
||35||त्वयार्चितमिदं लिंगं सैकतं स्थिरवैभवम् ॥
भविष्यति महाभागे वरदं सुरपूजितम्
tapaścaryāṃ tavālokya racitaṃ dharmapālanam ||
liṃgaṃ caitannamaskṛtya kṛtārthāḥ saṃtu mānavāḥ
||36||तपश्चर्यां तवालोक्य रचितं धर्मपालनम् ॥
लिंगं चैतन्नमस्कृत्य कृतार्थाः संतु मानवाः
ahaṃ hi taijasaṃ rūpamāsthāya vasudhātale ||
vasāmi cātra siddhyarthamaruṇācalasaṃjñayā
||37||अहं हि तैजसं रूपमास्थाय वसुधातले ॥
वसामि चात्र सिद्ध्यर्थमरुणाचलसंज्ञया
ruṇaddhi sarvalokebhyaḥ paruṣaṃ pāpasaṃcayam ||
ruṇo na vidyate yasmindṛṣṭe tenāruṇācalaḥ
||38||रुणद्धि सर्वलोकेभ्यः परुषं पापसंचयम् ॥
रुणो न विद्यते यस्मिन्दृष्टे तेनारुणाचलः
ṛṣayaḥ siddhagaṃdharvā mahātmānaśca yoginaḥ ||
muktvā kailāsaśikharaṃ meruṃ cainamupāsate
||39||ऋषयः सिद्धगंधर्वा महात्मानश्च योगिनः ॥
मुक्त्वा कैलासशिखरं मेरुं चैनमुपासते
madaṃśa jātayoḥ pūrvaṃ yudhyatorbrahmakṛṣṇayoḥ ||
ahaṃ mohamapākarttuṃ tejorūpo vyavasthitaḥ
||40||मदंश जातयोः पूर्वं युध्यतोर्ब्रह्मकृष्णयोः ॥
अहं मोहमपाकर्त्तुं तेजोरूपो व्यवस्थितः
brahmaṇā haṃsarūpeṇa viṣṇunā kroḍarūpiṇā ||
adṛṣṭaśekharapadaḥ praṇato bhaktiyogataḥ
||41||ब्रह्मणा हंसरूपेण विष्णुना क्रोडरूपिणा ॥
अदृष्टशेखरपदः प्रणतो भक्तियोगतः
tataḥ prasannaḥ pratyakṣastasyāṃ varamabhīpsitam ||
prādāṃ jagattrayasyāsya saṃrakṣāyāṃ tu kauśalam
||42||ततः प्रसन्नः प्रत्यक्षस्तस्यां वरमभीप्सितम् ॥
प्रादां जगत्त्रयस्यास्य संरक्षायां तु कौशलम्
prārthitaśca punastābhyāmaruṇācalasaṃjñayā ||
anaiṣi taijasaṃ rūpamahaṃ sthāvaraliṃgatām
||43||प्रार्थितश्च पुनस्ताभ्यामरुणाचलसंज्ञया ॥
अनैषि तैजसं रूपमहं स्थावरलिंगताम्
gatvā pṛccha mahābhāgaṃ madbhaktiṃ gautamaṃ munim ||
aruṇācalamāhātmyaṃ śrutvā tatra tapaścara
||44||गत्वा पृच्छ महाभागं मद्भक्तिं गौतमं मुनिम् ॥
अरुणाचलमाहात्म्यं श्रुत्वा तत्र तपश्चर
tatra te darśayiṣyāmi taijasaṃ rūpamātmanaḥ ||
sarvapāpanivṛttyarthaṃ sarvalokahitāya ca
||45||तत्र ते दर्शयिष्यामि तैजसं रूपमात्मनः ॥
सर्वपापनिवृत्त्यर्थं सर्वलोकहिताय च
iti vācaṃ samākarṇya niṣkalātkathitāṃ śivāt ||
tatheti sahasā devī gaṃtuṃ samupacakrame
||46||इति वाचं समाकर्ण्य निष्कलात्कथितां शिवात् ॥
तथेति सहसा देवी गंतुं समुपचक्रमे
atha devānṛṣīnsarvānpaścātsevārthamāgatān ||
avādīdaṃbikālokya snehapūrṇena cakṣuṣā
||47||अथ देवानृषीन्सर्वान्पश्चात्सेवार्थमागतान् ॥
अवादीदंबिकालोक्य स्नेहपूर्णेन चक्षुषा
tiṣṭhatātraiva vai devā munayaśca dṛḍhavratāḥ ||
niyamāṃścādhitiṣṭhaṃtaḥ kaṃpārodhasi pāvane
||48||तिष्ठतात्रैव वै देवा मुनयश्च दृढव्रताः ॥
नियमांश्चाधितिष्ठंतः कंपारोधसि पावने
sarvapāpakṣayakaraṃ sarvasaubhāgyavarddhanam ||
pūjyatāṃ saikataṃ liṃgaṃ kucakaṃkaṇalāṃchanam
||49||सर्वपापक्षयकरं सर्वसौभाग्यवर्द्धनम् ॥
पूज्यतां सैकतं लिंगं कुचकंकणलांछनम्
ahaṃ ca niṣkalaṃ rūpamāsthāyaitaddivāniśam ||
ārādhayāmi maṃtreṇa śoṇeśvaraṃ varapradam
||50||अहं च निष्कलं रूपमास्थायैतद्दिवानिशम् ॥
आराधयामि मंत्रेण शोणेश्वरं वरप्रदम्
mattapaścaraṇālloke maddharmaparipālanāt ||
malliṃgadarśanāccaiva sidhyaṃtviṣṭavibhūtayaḥ
||51||मत्तपश्चरणाल्लोके मद्धर्मपरिपालनात् ॥
मल्लिंगदर्शनाच्चैव सिध्यंत्विष्टविभूतयः
sarvakāmapradānena kāmākṣīmiti kāmataḥ ||
māṃ praṇamyātra madbhaktā labhaṃtāṃ vāṃchitaṃ varam
||52||सर्वकामप्रदानेन कामाक्षीमिति कामतः ॥
मां प्रणम्यात्र मद्भक्ता लभंतां वांछितं वरम्
ahaṃ hi devadevasya śaṃbhoravyāhato janaḥ ||
ādeśaṃ pālayiṣyāmi gatvāruṇamahīdharam
||53||अहं हि देवदेवस्य शंभोरव्याहतो जनः ॥
आदेशं पालयिष्यामि गत्वारुणमहीधरम्
tatra gatvā tapastīvraṃ kṛtvā śaṃbhuṃ prasādya ca ||
māṃ tu labdhavarāṃ yūyaṃ paścādrakṣyatha saṃgatāḥ
||54||तत्र गत्वा तपस्तीव्रं कृत्वा शंभुं प्रसाद्य च ॥
मां तु लब्धवरां यूयं पश्चाद्रक्ष्यथ संगताः
iti sarvānvisṛjyāśu sadbhaktānpādasevinaḥ ||
aruṇādriṃ gatā bālā tapase śaṃkarājñayā
||55||इति सर्वान्विसृज्याशु सद्भक्तान्पादसेविनः ॥
अरुणाद्रिं गता बाला तपसे शंकराज्ञया
nityābhisevitā'kāri sakhībhirabhiyogataḥ ||
āsasādāruṇādrīśaṃ divyaduṃdubhināditam
||56||नित्याभिसेविताऽकारि सखीभिरभियोगतः ॥
आससादारुणाद्रीशं दिव्यदुंदुभिनादितम्
aṃtastejomayaṃ śāṃtamaruṇācalanāyakam ||
apsaronṛtyagītaiśca pūjitaṃ puṣpavṛṣṭibhiḥ
||57||अंतस्तेजोमयं शांतमरुणाचलनायकम् ॥
अप्सरोनृत्यगीतैश्च पूजितं पुष्पवृष्टिभिः
praṇamya sthāvaraṃ liṃgaṃ kautūhalasamanvitā ||
siddhānāṃ yogināṃ sārthamṛṣīṇāṃ cānvavaikṣata
||58||प्रणम्य स्थावरं लिंगं कौतूहलसमन्विता ॥
सिद्धानां योगिनां सार्थमृषीणां चान्ववैक्षत
atrirbhṛgurbharadvājaḥ kaśyapaścāṃgirāstathā ||
kutsaśca gautamaścānye siddhavidyādharāmarāḥ
||59||अत्रिर्भृगुर्भरद्वाजः कश्यपश्चांगिरास्तथा ॥
कुत्सश्च गौतमश्चान्ये सिद्धविद्याधरामराः
tapaḥ kurvaṃti satatamapekṣitavarāptaye ||
gaṃgādyāḥ saritaścānyāḥ paritaḥ paryupāsate
||60||तपः कुर्वंति सततमपेक्षितवराप्तये ॥
गंगाद्याः सरितश्चान्याः परितः पर्युपासते
divyaliṃgamidaṃ pūjyamaruṇādririti smṛtam ||
vaṃdasveti suraiḥ proktā praṇanāma punaḥpunaḥ
||61||दिव्यलिंगमिदं पूज्यमरुणाद्रिरिति स्मृतम् ॥
वंदस्वेति सुरैः प्रोक्ता प्रणनाम पुनःपुनः
abhyarthitā punaḥ sarvairātithyārthe maharṣibhiḥ ||
śivājñayā gautamo me draṣṭavya iti sāvadat
||62||अभ्यर्थिता पुनः सर्वैरातिथ्यार्थे महर्षिभिः ॥
शिवाज्ञया गौतमो मे द्रष्टव्य इति सावदत्
ayamatrarṣibhirbhaktairnirdiṣṭaṃ tamathābhyagāt ||
sa muniḥ śivabhaktānāṃ prathamastapasāṃ nidhiḥ
||63||अयमत्रर्षिभिर्भक्तैर्निर्दिष्टं तमथाभ्यगात् ॥
स मुनिः शिवभक्तानां प्रथमस्तपसां निधिः
vanāṃtaraṃ gateḥ prātaḥ samitkuśaphalāhṛteḥ ||
atithīnāśramaṃ prāptānarcatheti dṛḍhavratān
||64||वनांतरं गतेः प्रातः समित्कुशफलाहृतेः ॥
अतिथीनाश्रमं प्राप्तानर्चथेति दृढव्रतान्
śiṣyānādiśya dharmātmā gataśca vipināṃtaram ||
atha sā gautamaṃ draṣṭumāgatā parṇaśālikām
||65||शिष्यानादिश्य धर्मात्मा गतश्च विपिनांतरम् ॥
अथ सा गौतमं द्रष्टुमागता पर्णशालिकाम्
kva gato munirityuktairita āyāsyati kṣaṇāt ||
śiṣyairabhyarthitetyuktvā phalamūlaissugaṃdhibhiḥ
||66||क्व गतो मुनिरित्युक्तैरित आयास्यति क्षणात् ॥
शिष्यैरभ्यर्थितेत्युक्त्वा फलमूलैस्सुगंधिभिः
abhyutthānenāsanena pādyenārgheṇa sūnṛtaiḥ ||
vacanaiḥ phalamṛlena sārcitā śiṣyasaṃpadā
||67||अभ्युत्थानेनासनेन पाद्येनार्घेण सूनृतैः ॥
वचनैः फलमृलेन सार्चिता शिष्यसंपदा
kṣaṇaṃ kṣamasvasūnustāmanye jagmustadantikam ||
devyāṃ praviṣṭamātrāyāṃ maharṣerāśramo mahān
||68||क्षणं क्षमस्वसूनुस्तामन्ये जग्मुस्तदन्तिकम् ॥
देव्यां प्रविष्टमात्रायां महर्षेराश्रमो महान्
abhavatkalpabahulo maṇiprāsādasaṃkulaḥ ||
vanāṃtarādupāvṛttya samitkuśaphalāharaḥ
||69||अभवत्कल्पबहुलो मणिप्रासादसंकुलः ॥
वनांतरादुपावृत्त्य समित्कुशफलाहरः
apaśyatsvāśramaṃ dūre vimānaśataśobhitam ||
kimetaditi sāścaryaṃ ciṃtayanmunipuṃgavaḥ
||70||अपश्यत्स्वाश्रमं दूरे विमानशतशोभितम् ॥
किमेतदिति साश्चर्यं चिंतयन्मुनिपुंगवः
gauryāḥ samāgamaṃ sarvamapaśyajjñānacakṣuṣā ||
śīghraṃ nivartamāno'sau draṣṭuṃ tāṃ lokamātaram
||71||गौर्याः समागमं सर्वमपश्यज्ज्ञानचक्षुषा ॥
शीघ्रं निवर्तमानोऽसौ द्रष्टुं तां लोकमातरम्
śiṣyaiḥ śīghracarairvṛttamāveditamathāśṛṇot
||72||शिष्यैः शीघ्रचरैर्वृत्तमावेदितमथाशृणोत्
atha maharṣirupāgatakautuko nijatapaḥphalameva tadāgamam ||
śivadayākalitaṃ paricintayannabhajadāśramamāśritavatsalaḥ
||73||अथ महर्षिरुपागतकौतुको निजतपःफलमेव तदागमम् ॥
शिवदयाकलितं परिचिन्तयन्नभजदाश्रममाश्रितवत्सलः
iti śrīskāṃde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ prathame māheśvarakhaṇḍe'ruṇācalamāhātmye pūrvārdhe pārvatyāḥ kaṃpāyā aruṇācale gautamāśramāgamanaṃnāma caturtho'dhyāyaḥ || 4 ||