मुख्यं गम्यताम्

Try searching

Quick links

Crawlable search page

Skandapurāṇam — Aruṇācalamāhātmyam (pūrvārdham), adhyāya 7

3
Māheśvarakhaṇḍaḥ · Aruṇācalamāhātmyam (pūrvārdham) · 7

pūrvārdhe'ruṇācalasthavividhatīrthavarṇanam

pārvatyuvāca

kathamagnimayaṃ liṃgamabhigamyamabhūdbhuvi ||

prāṇināmapi sarveṣāmupaśāṃtiṃ kathaṃ gataḥ

||1||

कथमग्निमयं लिंगमभिगम्यमभूद्भुवि ॥

प्राणिनामपि सर्वेषामुपशांतिं कथं गतः

tīrthānāmudbhavaḥ puṇyātkathaṃ cāruṇaparvatāt ||

upasaṃhṛtasarvāṃgaḥ kathaṃ vā vada me'calaḥ

||2||

तीर्थानामुद्भवः पुण्यात्कथं चारुणपर्वतात् ॥

उपसंहृतसर्वांगः कथं वा वद मेऽचलः

gautama uvāca

kṛte tvagnimayaḥ śailastretāyāṃ maṇiparvataḥ ||

dvāparaṃ hāṭakagiriḥ kalau marakatācalaḥ

||3||

कृते त्वग्निमयः शैलस्त्रेतायां मणिपर्वतः ॥

द्वापरं हाटकगिरिः कलौ मरकताचलः

bahuyojanaparyaṃtaṃ kṛte vahnimaye sthite ||

bahiḥ pradakṣiṇaṃ cakruḥ praśāmyati maharṣayaḥ

||4||

बहुयोजनपर्यंतं कृते वह्निमये स्थिते ॥

बहिः प्रदक्षिणं चक्रुः प्रशाम्यति महर्षयः

śanaiḥ śāṃtoruṇādrīśaḥ śrīmānabhyarthitaḥ suraiḥ ||

lokaguptyarthamatyarthamupaśāṃto'ruṇācalaḥ

||5||

शनैः शांतोरुणाद्रीशः श्रीमानभ्यर्थितः सुरैः ॥

लोकगुप्त्यर्थमत्यर्थमुपशांतोऽरुणाचलः

atha gaurī muniṃ prāha kathaṃ śāṃto'ruṇācalaḥ ||

kathaṃ vā prārthayāmāsurdeveśaṃ tridaśā imam

||6||

अथ गौरी मुनिं प्राह कथं शांतोऽरुणाचलः ॥

कथं वा प्रार्थयामासुर्देवेशं त्रिदशा इमम्

iti tasyā vacaḥ śrutvā gautamastvabhyabhāṣata ||

praśasya bhaktimatulāṃ tasyāstattvārthavedinīm

||7||

इति तस्या वचः श्रुत्वा गौतमस्त्वभ्यभाषत ॥

प्रशस्य भक्तिमतुलां तस्यास्तत्त्वार्थवेदिनीम्

gautama uvāca

agnirūpaṃ purā śailamāsādayitumakṣamāḥ ||

purā surāḥ stutiṃ cakrurabhyarcya kratusaṃbhavaiḥ

||8||

अग्निरूपं पुरा शैलमासादयितुमक्षमाः ॥

पुरा सुराः स्तुतिं चक्रुरभ्यर्च्य क्रतुसंभवैः

bhagavannaruṇādrīśa sarvalokahitāvaha ||

agnirūpo'pi saṃśāṃtaḥ prakāśasya mahītale

||9||

भगवन्नरुणाद्रीश सर्वलोकहितावह ॥

अग्निरूपोऽपि संशांतः प्रकाशस्य महीतले

asau yastāmro aruṇa uta babhruḥ sumaṃgalaḥ ||

iti tvāṃ sakalā vedāḥ stuvaṃti śivavigraham

||10||

असौ यस्ताम्रो अरुण उत बभ्रुः सुमंगलः ॥

इति त्वां सकला वेदाः स्तुवंति शिवविग्रहम्

namastāmrāyāruṇāya śivāya paramātmane ||

vedavedya svarūpāya somāya sukharūpiṇe

||11||

नमस्ताम्रायारुणाय शिवाय परमात्मने ॥

वेदवेद्य स्वरूपाय सोमाय सुखरूपिणे

tvadrūpamakhilaṃ deva jagadetaccarācaram ||

nidhānamiva te rūpaṃ devānāmidamīkṣyate

||12||

त्वद्रूपमखिलं देव जगदेतच्चराचरम् ॥

निधानमिव ते रूपं देवानामिदमीक्ष्यते

varṣatāṃ ca payodānāṃ nirjharāṇāṃ ca bhūyasām ||

salilopāyasaṃhāro yuktaste yugasaṃkṣaye

||13||

वर्षतां च पयोदानां निर्झराणां च भूयसाम् ॥

सलिलोपायसंहारो युक्तस्ते युगसंक्षये

agnerāpaḥ samudbhūtāstvatto hi paramātmanaḥ ||

viśvasṛṣṭiṃ vitanvati vicitraguṇa vaibhavāt

||14||

अग्नेरापः समुद्भूतास्त्वत्तो हि परमात्मनः ॥

विश्वसृष्टिं वितन्वति विचित्रगुण वैभवात्

śīto bhava mahādeva śoṇācala kṛpānidhe ||

sarveṣāmapi jīvānāmabhigamyo bhava prabho

||15||

शीतो भव महादेव शोणाचल कृपानिधे ॥

सर्वेषामपि जीवानामभिगम्यो भव प्रभो

iti stutaḥ suraiḥ sarverānatairbhaktavatsalaḥ ||

sadyaḥ śītalatāṃ gacchannabhimyo'bhavatprabhuḥ

||16||

इति स्तुतः सुरैः सर्वेरानतैर्भक्तवत्सलः ॥

सद्यः शीतलतां गच्छन्नभिम्योऽभवत्प्रभुः

prāvarttata punarnadyo nirjharāśca bahūdakāḥ ||

varṣatāmapi meghānāṃ na jagrāha jalaṃ bahu

||17||

प्रावर्त्तत पुनर्नद्यो निर्झराश्च बहूदकाः ॥

वर्षतामपि मेघानां न जग्राह जलं बहु

tathāpi taruṇārkodyatkālāgniśatakoṭibhiḥ ||

samānadīptirabhajajjīvānāmabhigamyatām

||18||

तथापि तरुणार्कोद्यत्कालाग्निशतकोटिभिः ॥

समानदीप्तिरभजज्जीवानामभिगम्यताम्

visṛjya viśvasalilaṃ nadīśca rasavikṣaraiḥ ||

saṃpūryaḥ sakalairdevaḥ sarvadā saṃprakāśate

||19||

विसृज्य विश्वसलिलं नदीश्च रसविक्षरैः ॥

संपूर्यः सकलैर्देवः सर्वदा संप्रकाशते

tīrthāni tāni tānyāsanparitaḥ prārthanāvaśāt ||

dikpālānāṃ surāṇāṃ ca maharṣīṇāṃ mahātmanām

||20||

तीर्थानि तानि तान्यासन्परितः प्रार्थनावशात् ॥

दिक्पालानां सुराणां च महर्षीणां महात्मनाम्

brahmovāca

iti tasya vacaḥ śrutvā gaurī kutukasaṃyutā ||

tīrthānāmudbhavaṃ sarva śrotuṃ samupacakrame

||21||

इति तस्य वचः श्रुत्वा गौरी कुतुकसंयुता ॥

तीर्थानामुद्भवं सर्व श्रोतुं समुपचक्रमे

pārvatyuvāca

kāni tīrthāni jātāni śoṇādrerlokaguptaye ||

bhagavanbrūhi sakalaṃ tīrthānāmudbhavaṃ mama ||

iti tasyā vacaḥ śṛṇvangirīśātsaṃśrutaṃ purā ||

tīrthānāmudbhavaṃ sarvaṃ vyākhyātumupacakrame

||23||

कानि तीर्थानि जातानि शोणाद्रेर्लोकगुप्तये ॥

भगवन्ब्रूहि सकलं तीर्थानामुद्भवं मम ॥

इति तस्या वचः शृण्वन्गिरीशात्संश्रुतं पुरा ॥

तीर्थानामुद्भवं सर्वं व्याख्यातुमुपचक्रमे

gautama uvāca

aindraṃ nāma mahātīrthamiṃdrabhāge samutthitam ||

tatra snātvā purā śakro brahmahatyāṃ vyapohayat

||24||

ऐन्द्रं नाम महातीर्थमिंद्रभागे समुत्थितम् ॥

तत्र स्नात्वा पुरा शक्रो ब्रह्महत्यां व्यपोहयत्

brahmatīrthaṃ punardivyaṃ vahniḥkoṇe samutthitam ||

parastrīsaṃgamātpāpaṃ vahniḥ snātvātra cātyajat

||25||

ब्रह्मतीर्थं पुनर्दिव्यं वह्निःकोणे समुत्थितम् ॥

परस्त्रीसंगमात्पापं वह्निः स्नात्वात्र चात्यजत्

yāmyaṃ nāma mahātīrthaṃ yamabhāge vijṛṃbhate ||

atra snātvā yamo'tyākṣīdbhayaṃ brahmāstrasaṃbhavam

||26||

याम्यं नाम महातीर्थं यमभागे विजृंभते ॥

अत्र स्नात्वा यमोऽत्याक्षीद्भयं ब्रह्मास्त्रसंभवम्

nairṛtaṃ tu mahātīrthaṃ nairṛtyāṃ diśi śobhate ||

bhūtavetālavijayaṃ tatra snātvarṣayo gatāḥ

||27||

नैर्ऋतं तु महातीर्थं नैर्ऋत्यां दिशि शोभते ॥

भूतवेतालविजयं तत्र स्नात्वर्षयो गताः

paścime vāruṇaṃ tīrthaṃ digbhāge ca prakāśate ||

śalyakośaṃ purā lebhe snātvātra varuṇo nijam

||28||

पश्चिमे वारुणं तीर्थं दिग्भागे च प्रकाशते ॥

शल्यकोशं पुरा लेभे स्नात्वात्र वरुणो निजम्

vāyave vāyavīyaṃ ca tīrthamatra prakāśate ||

tatra snātvā yayau vāyurjagatprāṇatvavaibhavam

||29||

वायवे वायवीयं च तीर्थमत्र प्रकाशते ॥

तत्र स्नात्वा ययौ वायुर्जगत्प्राणत्ववैभवम्

uttare cātra digbhāge somatīrthamiti smṛtam ||

tatra snātvā purā somo yakṣmarogādamuṃcata

||30||

उत्तरे चात्र दिग्भागे सोमतीर्थमिति स्मृतम् ॥

तत्र स्नात्वा पुरा सोमो यक्ष्मरोगादमुंचत

aiśāne cātra digbhāge viṣṇutīrthamiti smṛtam ||

tatra snātvā purā viṣṇuḥ śriyā ca saha saṃgataḥ

||31||

ऐशाने चात्र दिग्भागे विष्णुतीर्थमिति स्मृतम् ॥

तत्र स्नात्वा पुरा विष्णुः श्रिया च सह संगतः

mārkaṇḍeyaḥ purā devi prārthayāmāsa śaṃkaram ||

sadāśiva mahādeva devadeva jagatpate

||32||

मार्कण्डेयः पुरा देवि प्रार्थयामास शंकरम् ॥

सदाशिव महादेव देवदेव जगत्पते

bahūnāmiha tīrthānāmekatra syātsamāgamaḥ ||

kenopāyena bhagavankṛpayā vada śaṃkara

||33||

बहूनामिह तीर्थानामेकत्र स्यात्समागमः ॥

केनोपायेन भगवन्कृपया वद शंकर

iti tasya vacaḥ śrutvā devadeva umāpatiḥ ||

upāyaṃ darśayāmāsa munaye prītamānasaḥ

||34||

इति तस्य वचः श्रुत्वा देवदेव उमापतिः ॥

उपायं दर्शयामास मुनये प्रीतमानसः

maheśvara uvāca

sadopahāravelāyāṃ sarvatīrthasamuccayaḥ ||

sannidhiṃ mama saṃprāptaḥ sevate gūḍharūpataḥ

||35||

सदोपहारवेलायां सर्वतीर्थसमुच्चयः ॥

सन्निधिं मम संप्राप्तः सेवते गूढरूपतः

nānyadanveṣaṇīyaṃ te tīrthamatra mahāmune ||

mamopahāravelāyāṃ dṛśyate tīrthasaṃcayaḥ

||36||

नान्यदन्वेषणीयं ते तीर्थमत्र महामुने ॥

ममोपहारवेलायां दृश्यते तीर्थसंचयः

tasmādbhaktiyutairnityaṃ sarvatīrthasamāgamaḥ ||

munibhiśca suraiḥ sarvairnaivedyāṃte vilokyatām

||37||

तस्माद्भक्तियुतैर्नित्यं सर्वतीर्थसमागमः ॥

मुनिभिश्च सुरैः सर्वैर्नैवेद्यांते विलोक्यताम्

iti devi purā devo mārkaḍeyāya śaṃkaraḥ ||

upādiśadameyātmā tīrthasaṃdarśanakramam

||38||

इति देवि पुरा देवो मार्कडेयाय शंकरः ॥

उपादिशदमेयात्मा तीर्थसंदर्शनक्रमम्

gautama uvāca

sarvāṇyapi ca puṇyāni tīrthāni śivasannidhau ||

sadopahāravelāyāṃ dṛśyāni kila mānavaiḥ

||39||

सर्वाण्यपि च पुण्यानि तीर्थानि शिवसन्निधौ ॥

सदोपहारवेलायां दृश्यानि किल मानवैः

vrataṃ tīrthaṃ tapo vedā yajñāśca niyamādayaḥ ||

yogāśca śoṇaśaileśadarśanāddṛṣṭasaṃcarāḥ

||40||

व्रतं तीर्थं तपो वेदा यज्ञाश्च नियमादयः ॥

योगाश्च शोणशैलेशदर्शनाद्दृष्टसंचराः

niśamya vākyaṃ munipuṃgavasya praseduṣī parvatarājaputrī ||

avocadatyadbhutametadatra tvayopadiṣṭaṃ bhuvi tīrthajālam

||41||

निशम्य वाक्यं मुनिपुंगवस्य प्रसेदुषी पर्वतराजपुत्री ॥

अवोचदत्यद्भुतमेतदत्र त्वयोपदिष्टं भुवि तीर्थजालम्

ahaṃ kṛtārthā tapatāṃ variṣṭha tvatsaṃgamātsaṃprati tīrthajālam ||

prāptā namaste'stu tapoviśeṣa śivopi me'trādiśadeva kartum

||42||

अहं कृतार्था तपतां वरिष्ठ त्वत्संगमात्संप्रति तीर्थजालम् ॥

प्राप्ता नमस्तेऽस्तु तपोविशेष शिवोपि मेऽत्रादिशदेव कर्तुम्

kathaṃ girīśaḥ punaratra devaḥ sphuranmahāvahnivapurdharo'pi ||

praśāṃtarūpaḥ parameśvaro'yamabhyarcanīyo bhuvi martyavargaiḥ

||43||

कथं गिरीशः पुनरत्र देवः स्फुरन्महावह्निवपुर्धरोऽपि ॥

प्रशांतरूपः परमेश्वरोऽयमभ्यर्चनीयो भुवि मर्त्यवर्गैः

iti śrīskāṃde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ prathame māheśvarakhaṇḍe 'ruṇācalamāhātmye pūrvārdhe'ruṇācalasthavividhatīrthavarṇanaṃnāma saptamo'dhyāyaḥ || 7 ||