मुख्यं गम्यताम्

Try searching

Quick links

Crawlable search page

Skandapurāṇam — Mārgaśīrṣamāsamāhātmyam, adhyāya 6

3
Vaiṣṇavakhaṇḍaḥ · Mārgaśīrṣamāsamāhātmyam · 6

tulasīkāṣṭhacaṃdanārpaṇaphalakathanam

brahmovāca

ghaṇṭānādasya māhātmyaṃ caṃdanasya tathā'cyuta ||

yatphalaṃ labhate svāmiṃstatsarvaṃ brūhi tattvataḥ

||1||

घण्टानादस्य माहात्म्यं चंदनस्य तथाऽच्युत ॥

यत्फलं लभते स्वामिंस्तत्सर्वं ब्रूहि तत्त्वतः

śrībhagavānuvāca

snānārcanakriyākāle ghaṃṭānādaṃ karoti yaḥ ||

purato mama deveśa tasya puṇyaphalaṃ śṛṇu

||2||

स्नानार्चनक्रियाकाले घंटानादं करोति यः ॥

पुरतो मम देवेश तस्य पुण्यफलं शृणु

varṣakoṭisahasrāṇi varṣakoṭiśatāni ca ||

vasate māmake loke apsarogaṇasevitaḥ

||3||

वर्षकोटिसहस्राणि वर्षकोटिशतानि च ॥

वसते मामके लोके अप्सरोगणसेवितः

sarvavādyamayī ghaṇṭā sarvadevamayī yataḥ ||

tasmātsarvaprayatnena ghaṇṭānādaṃ tu kārayet

||4||

सर्ववाद्यमयी घण्टा सर्वदेवमयी यतः ॥

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन घण्टानादं तु कारयेत्

sarvavādyamayī ghaṇṭā sarvadā mama vallabhā ||

vādanāllabhate puṇyaṃ yajñakoṭiśatodbhavam

||5||

सर्ववाद्यमयी घण्टा सर्वदा मम वल्लभा ॥

वादनाल्लभते पुण्यं यज्ञकोटिशतोद्भवम्

ghaṃṭānādaḥ sadā kāryaḥ pūjākāle viśeṣataḥ ||

manvaṃtarasahasrāṇi manvataraśatāni ca

||6||

घंटानादः सदा कार्यः पूजाकाले विशेषतः ॥

मन्वंतरसहस्राणि मन्वतरशतानि च

prīto bhavāmi satataṃ ghaṃṭānādena putraka ||

bherīśaṃkhaninādena ghaṃṭānādānvitena ca

||7||

प्रीतो भवामि सततं घंटानादेन पुत्रक ॥

भेरीशंखनिनादेन घंटानादान्वितेन च

mṛdaṃgaśaṃkhena yutaṃ praṇavena samanvitam ||

arcanaṃ mama deveśa satataṃ mokṣadaṃ nṛṇām

||8||

मृदंगशंखेन युतं प्रणवेन समन्वितम् ॥

अर्चनं मम देवेश सततं मोक्षदं नृणाम्

yatra tiṣṭheta purato ghaṃṭā nādānvitā mama ||

arcitā vaiṣṇavairyatra tatra māṃ viddhi putraka

||9||

यत्र तिष्ठेत पुरतो घंटा नादान्विता मम ॥

अर्चिता वैष्णवैर्यत्र तत्र मां विद्धि पुत्रक

vainateyāṃ'kitā ghaṃṭā sudarśanayutā'thavā ||

mamāgre sthāpayedyastu tasya pāpaṃ harāmyaham

||10||

वैनतेयांऽकिता घंटा सुदर्शनयुताऽथवा ॥

ममाग्रे स्थापयेद्यस्तु तस्य पापं हराम्यहम्

madīyārcanavelāyāṃ ghaṃṭānādaṃ karoti yaḥ ||

naśyaṃti tasya pāpāni śatajanmārjitānyapi

||11||

मदीयार्चनवेलायां घंटानादं करोति यः ॥

नश्यंति तस्य पापानि शतजन्मार्जितान्यपि

svāpakāle prakurvīta ghaṇṭānādaṃ svabhaktitaḥ ||

mamaivārcanavelāyāṃ phalaṃ koṭiguṇodbhavam

||12||

स्वापकाले प्रकुर्वीत घण्टानादं स्वभक्तितः ॥

ममैवार्चनवेलायां फलं कोटिगुणोद्भवम्

ye māmarcaṃti deveśa suparṇoparisaṃsthitam ||

śaṃkhapadmagadāyuktaṃ sacakraṃ ca śriyā yutam

||13||

ये मामर्चंति देवेश सुपर्णोपरिसंस्थितम् ॥

शंखपद्मगदायुक्तं सचक्रं च श्रिया युतम्

kiṃ kariṣyaṃti te tīrthairdevatānāṃ ca darśanaiḥ ||

kiṃ yajñaiḥ kiṃ vratairvāpi kiṃ dānaiḥ kimupoṣaṇaiḥ

||14||

किं करिष्यंति ते तीर्थैर्देवतानां च दर्शनैः ॥

किं यज्ञैः किं व्रतैर्वापि किं दानैः किमुपोषणैः

mūrtirnārāyaṇī yaiśca māmakī garuḍopari ||

sthāpitā te kalau yāṃti kalpakoṭiṃ padaṃ mama

||15||

मूर्तिर्नारायणी यैश्च मामकी गरुडोपरि ॥

स्थापिता ते कलौ यांति कल्पकोटिं पदं मम

mamā'gre sthāpayedyastu prāsāde'tha gṛhe'thavā ||

tīrthakoṭisahasrāṇi tatra tiṣṭhaṃti devatāḥ

||16||

ममाऽग्रे स्थापयेद्यस्तु प्रासादेऽथ गृहेऽथवा ॥

तीर्थकोटिसहस्राणि तत्र तिष्ठंति देवताः

yastu pūjayate dhanyo garuḍoparisaṃsthitam ||

ekādaśyāṃ tathā rātrau vāsanāsaṃyuto mama ||

kṛtvā gītaṃ ca nṛtyaṃ ca tārayennarakātpitṝn

||17||

यस्तु पूजयते धन्यो गरुडोपरिसंस्थितम् ॥

एकादश्यां तथा रात्रौ वासनासंयुतो मम ॥

कृत्वा गीतं च नृत्यं च तारयेन्नरकात्पितॄन्

punaśca kathayiṣyāmi śṛṇu ghaṃṭāmahaṃ suta

||18||

पुनश्च कथयिष्यामि शृणु घंटामहं सुत

mama nāmāṃkitā ghaṇṭā purato yā ca tiṣṭhati ||

arcitā vaiṣṇavī yatra tatra māṃ viddhi putraka

||19||

मम नामांकिता घण्टा पुरतो या च तिष्ठति ॥

अर्चिता वैष्णवी यत्र तत्र मां विद्धि पुत्रक

yastu vādayate ghaṃṭāṃ vainateyavicihnitām ||

dhūpe nīrājane snāne pūjākāle vilepane

||20||

यस्तु वादयते घंटां वैनतेयविचिह्निताम् ॥

धूपे नीराजने स्नाने पूजाकाले विलेपने

mamāgre pratyahaṃ vatsa pratyekaṃ labhate phalam ||

makhāyutaṃ go'yutaṃ ca cāṃdrāyaṇaśatodbhavam

||21||

ममाग्रे प्रत्यहं वत्स प्रत्येकं लभते फलम् ॥

मखायुतं गोऽयुतं च चांद्रायणशतोद्भवम्

vidhibāhyakṛtā pṛjā saphalā jāyate nṛṇām ||

ghaṇṭānādena tuṣṭo'haṃ prayacchāmi svakaṃ padam

||22||

विधिबाह्यकृता पृजा सफला जायते नृणाम् ॥

घण्टानादेन तुष्टोऽहं प्रयच्छामि स्वकं पदम्

nāgā'ricihnitā ghaṃṭā rathāṃgena samanvitā ||

vādanātkurute nāśaṃ janmakoṭibhayasya vai

||23||

नागाऽरिचिह्निता घंटा रथांगेन समन्विता ॥

वादनात्कुरुते नाशं जन्मकोटिभयस्य वै

garuḍenāṃ'kitāṃ ghaṃṭāṃ dṛṣṭvāhaṃ pratyahaṃ mudā ||

prītiṃ karomi deveśa lakṣmīṃ prāpya yathā'dhanaḥ

||24||

गरुडेनांऽकितां घंटां दृष्ट्वाहं प्रत्यहं मुदा ॥

प्रीतिं करोमि देवेश लक्ष्मीं प्राप्य यथाऽधनः

ghaṃṭādaṇḍasya śirasi sucakraṃ sthāpayettu yaḥ ||

matpriyaṃ vainateyaṃ vā sthāpitaṃ bhuvanatrayam

||25||

घंटादण्डस्य शिरसि सुचक्रं स्थापयेत्तु यः ॥

मत्प्रियं वैनतेयं वा स्थापितं भुवनत्रयम्

ghaṃṭānādaṃ sacakraṃ ca aṃtakāle śṛṇoti yaḥ ||

pāpakoṭiyutasyā'pi naśyaṃti yamakiṃkarāḥ

||26||

घंटानादं सचक्रं च अंतकाले शृणोति यः ॥

पापकोटियुतस्याऽपि नश्यंति यमकिंकराः

sarvadoṣāḥ praṇaśyaṃti ghaṃṭānādena vai suta ||

devatānāṃ sarudrāṇāṃ pitṝṇāmutsavo bhavet

||27||

सर्वदोषाः प्रणश्यंति घंटानादेन वै सुत ॥

देवतानां सरुद्राणां पितॄणामुत्सवो भवेत्

abhāve vainateyasya cakrasyā'pi na saṃśayaḥ ||

ghaṃṭānādena bhaktānāṃ prasādaṃ prakaromyaham

||28||

अभावे वैनतेयस्य चक्रस्याऽपि न संशयः ॥

घंटानादेन भक्तानां प्रसादं प्रकरोम्यहम्

gṛhe yasminbhavennityaṃ ghaṇṭā nāgārisaṃyutā ||

sarpāṇāṃ na bhayaṃ tatra nāgnividyutsamudbhavam

||29||

गृहे यस्मिन्भवेन्नित्यं घण्टा नागारिसंयुता ॥

सर्पाणां न भयं तत्र नाग्निविद्युत्समुद्भवम्

yasya ghaṃṭā gṛhe nāsti śaṃkho na purato mama ||

kathaṃ bhāgavato jñeyaḥ kathaṃ bhavati vallabhaḥ

||30||

यस्य घंटा गृहे नास्ति शंखो न पुरतो मम ॥

कथं भागवतो ज्ञेयः कथं भवति वल्लभः

caṃdanasya pravakṣyāma māhātmyaṃ tava putraka ||

yasminkṛte bhavetprītirmamātyaṃtaṃ na saṃśayaḥ

||31||

चंदनस्य प्रवक्ष्याम माहात्म्यं तव पुत्रक ॥

यस्मिन्कृते भवेत्प्रीतिर्ममात्यंतं न संशयः

sacaṃdanaṃ sakusumaṃ karpūrāgarumiśritam ||

mṛganābhisamāyuktaṃ jātīphalasamanvitam

||32||

सचंदनं सकुसुमं कर्पूरागरुमिश्रितम् ॥

मृगनाभिसमायुक्तं जातीफलसमन्वितम्

tulasīcaṃdanopetaṃ mamātyaṃtasukhāvaham ||

yo dadāti hi māṃ nityaṃ tulasīkāṣṭhasaṃbhavam

||33||

तुलसीचंदनोपेतं ममात्यंतसुखावहम् ॥

यो ददाति हि मां नित्यं तुलसीकाष्ठसंभवम्

yugāni vasate svarge hyanaṃtāni narottamaḥ ||

mahāviṣṇoḥ kalau bhaktyā dattvā tulasicaṃdanam

||34||

युगानि वसते स्वर्गे ह्यनंतानि नरोत्तमः ॥

महाविष्णोः कलौ भक्त्या दत्त्वा तुलसिचंदनम्

arcayenmālatīpuṣpairna bhūyaḥ stanapo bhavet ||

tulasīkāṣṭhasaṃbhūtaṃ caṃdanaṃ yacchate mama

||35||

अर्चयेन्मालतीपुष्पैर्न भूयः स्तनपो भवेत् ॥

तुलसीकाष्ठसंभूतं चंदनं यच्छते मम

dahāmi pātakaṃ sarvaṃ pūrvajanmaśataiḥ kṛtam ||

sarveṣāmeva devānāṃ tulasīkāṣṭhacaṃdanam

||36||

दहामि पातकं सर्वं पूर्वजन्मशतैः कृतम् ॥

सर्वेषामेव देवानां तुलसीकाष्ठचंदनम्

pitṝṇāṃ ca viśeṣeṇa sadā'bhīṣṭaṃ yathā mama

||37||

पितॄणां च विशेषेण सदाऽभीष्टं यथा मम

śrīkhaṃḍaṃ caṃdanaṃ tāvacchreṣṭhaṃ kṛṣṇāguruṃ tathā ||

yāvanna dīyate mahyaṃ tulasīkāṣṭhacaṃdanam

||38||

श्रीखंडं चंदनं तावच्छ्रेष्ठं कृष्णागुरुं तथा ॥

यावन्न दीयते मह्यं तुलसीकाष्ठचंदनम्

tāvatkastūrikā''modaḥ karpūrasya sugaṃdhitā ||

yāvanna dīyate mahyaṃ tulasīkāṣṭhacaṃdanam

||39||

तावत्कस्तूरिकाऽऽमोदः कर्पूरस्य सुगंधिता ॥

यावन्न दीयते मह्यं तुलसीकाष्ठचंदनम्

kalau yacchaṃti ye mahyaṃ tulasīkāṣṭhacaṃdanam ||

mārgaśīrṣaśubhemāse te kṛtārthā na saṃśayaḥ

||40||

कलौ यच्छंति ये मह्यं तुलसीकाष्ठचंदनम् ॥

मार्गशीर्षशुभेमासे ते कृतार्था न संशयः

yo hi bhāgavato bhūtvā kalau tulasicaṃdanam ||

nārpayedvai sahomāse nā'sau bhāgavato naraḥ

||41||

यो हि भागवतो भूत्वा कलौ तुलसिचंदनम् ॥

नार्पयेद्वै सहोमासे नाऽसौ भागवतो नरः

kuṃkumāguruśrīkhaṇḍakardamairmama vigraham ||

ālipedvai sahomāse kalpakoṭiṃ vaseddivi

||42||

कुंकुमागुरुश्रीखण्डकर्दमैर्मम विग्रहम् ॥

आलिपेद्वै सहोमासे कल्पकोटिं वसेद्दिवि

karpūrāgurumiśreṇa caṃdanenā'nuliṃpayet ||

mṛgadarpaṃ viśeṣeṇa abhīṣṭaṃ ca sadā mama

||43||

कर्पूरागुरुमिश्रेण चंदनेनाऽनुलिंपयेत् ॥

मृगदर्पं विशेषेण अभीष्टं च सदा मम

vilepayati yo māṃ vai śaṃkhe kṛtvā tu caṃdanam ||

mārgaśīrṣe tadā prītiṃ karomi śatavārṣikīm

||44||

विलेपयति यो मां वै शंखे कृत्वा तु चंदनम् ॥

मार्गशीर्षे तदा प्रीतिं करोमि शतवार्षिकीम्

sevate tulasīpatrairnityamāmalakaiśca yaḥ ||

mārgaśīrṣe sadā bhaktyā sa labhedvāṃchitaṃ phalam

||45||

सेवते तुलसीपत्रैर्नित्यमामलकैश्च यः ॥

मार्गशीर्षे सदा भक्त्या स लभेद्वांछितं फलम्

iti śrīskānde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ dvitīye vaiṣṇavakhaṇḍe brahmaviṣṇusaṃvāde mārgaśīrṣamāhātmye bhagavate tulasīkāṣṭhacaṃdanārpaṇaphalakathanaṃnāma ṣaṣṭho'dhyāyaḥ || 6 ||