मुख्यं गम्यताम्

Try searching

Quick links

Crawlable search page

Skandapurāṇam — Mārgaśīrṣamāsamāhātmyam, adhyāya 8

3
Vaiṣṇavakhaṇḍaḥ · Mārgaśīrṣamāsamāhātmyam · 8

dīpamāhātmyavarṇanam

brahmovāca

śrīmattulasimāhātmyaṃ yathāvadvarṇaya prabho ||

yasyāḥ sannidhimātreṇa prītirbhavati te'dhikā

||1||

श्रीमत्तुलसिमाहात्म्यं यथावद्वर्णय प्रभो ॥

यस्याः सन्निधिमात्रेण प्रीतिर्भवति तेऽधिका

śrībhagavānuvāca

maṇikāṃcanapuṣpāṇi tathā muktāmayāni ca ||

tulasīpatradānasya kalāṃ nārhaṃti ṣoḍaśīm

||2||

मणिकांचनपुष्पाणि तथा मुक्तामयानि च ॥

तुलसीपत्रदानस्य कलां नार्हंति षोडशीम्

tulasīmaṃjarībhiryaḥ kuryādvai mama pūjanam ||

na sa garbhagṛhaṃ yāyānmuktibhāgī bhavennaraḥ

||3||

तुलसीमंजरीभिर्यः कुर्याद्वै मम पूजनम् ॥

न स गर्भगृहं यायान्मुक्तिभागी भवेन्नरः

āropya tulasīṃ vatsa pūjayettaddalaiśca mām ||

divi saṃmodamānaḥ sa śvetadvīpe ca me gṛhe

||4||

आरोप्य तुलसीं वत्स पूजयेत्तद्दलैश्च माम् ॥

दिवि संमोदमानः स श्वेतद्वीपे च मे गृहे

śrīmattulasyārcayate sakṛddhi māṃ patraiḥ sugandhairvimalairakhaṃḍitaiḥ ||

yastasya pāpaṃ paṭasaṃsthitaṃ tadā nirīkṣayitvā parimārjayedyamaḥ

||5||

श्रीमत्तुलस्यार्चयते सकृद्धि मां पत्रैः सुगन्धैर्विमलैरखंडितैः ॥

यस्तस्य पापं पटसंस्थितं तदा निरीक्षयित्वा परिमार्जयेद्यमः

tulasī na yeṣāṃ mama pūjanārthaṃ saṃpāditaikādaśipuṇyavāsare ||

dhigyauvanaṃ jīvitamarthasantatisteṣāṃ sukhaṃ neha ca dṛśyate pare

||6||

तुलसी न येषां मम पूजनार्थं संपादितैकादशिपुण्यवासरे ॥

धिग्यौवनं जीवितमर्थसन्ततिस्तेषां सुखं नेह च दृश्यते परे

liṃgamabhyarcitaṃ dṛṣṭvā sahomāse ca māmakam ||

tulasīpatranikarairmucyate brahmahatyayā

||7||

लिंगमभ्यर्चितं दृष्ट्वा सहोमासे च मामकम् ॥

तुलसीपत्रनिकरैर्मुच्यते ब्रह्महत्यया

nityamabhyarcayedyo vai tulasyā māṃ rameśvaram ||

mahāpāpāni naśyaṃti kiṃ punaścopapātakam

||8||

नित्यमभ्यर्चयेद्यो वै तुलस्या मां रमेश्वरम् ॥

महापापानि नश्यंति किं पुनश्चोपपातकम्

varjyaṃ paryuṣitaṃ puṣpaṃ varjyaṃ paryuṣitaṃ jalam ||

na varjyaṃ tulasīpatraṃ na varjyaṃ jāhnavījalam

||9||

वर्ज्यं पर्युषितं पुष्पं वर्ज्यं पर्युषितं जलम् ॥

न वर्ज्यं तुलसीपत्रं न वर्ज्यं जाह्नवीजलम्

tāvadgarjaṃti puṣpāṇi mālatyādīni bhoḥ suta ||

yāvanna prāpyate puṇyā tulasī mama vallabhā

||10||

तावद्गर्जंति पुष्पाणि मालत्यादीनि भोः सुत ॥

यावन्न प्राप्यते पुण्या तुलसी मम वल्लभा

sakṛdabhyarcayedyo māṃ bilvapatreṇa mānavaḥ ||

muktibhāgī nirātaṃko mama pārśvagato bhavet

||11||

सकृदभ्यर्चयेद्यो मां बिल्वपत्रेण मानवः ॥

मुक्तिभागी निरातंको मम पार्श्वगतो भवेत्

bilvapatrācchamīpatrājjātīpatrātsaroruhāt ||

vallabhaṃ tulasīpatraṃ kaustubhādadhikaṃ mama

||12||

बिल्वपत्राच्छमीपत्राज्जातीपत्रात्सरोरुहात् ॥

वल्लभं तुलसीपत्रं कौस्तुभादधिकं मम

abhinnapatrā tulasī hṛdyā maṃjarisaṃyutā ||

kṣīrodārṇavasaṃbhūtā padmeveyaṃ sadā mama

||13||

अभिन्नपत्रा तुलसी हृद्या मंजरिसंयुता ॥

क्षीरोदार्णवसंभूता पद्मेवेयं सदा मम

akṛṣṇā'pyathavā kṛṣṇā tulasī mama vallabhā ||

sitā vā'pyasitā vāpi dvādaśī vallabhā yathā

||14||

अकृष्णाऽप्यथवा कृष्णा तुलसी मम वल्लभा ॥

सिता वाऽप्यसिता वापि द्वादशी वल्लभा यथा

gṛhītvā tulasīpatraṃ bhaktyā yo māṃ samarcayet ||

arcitaṃ tena sakalaṃ sadevāsuramānuṣam

||15||

गृहीत्वा तुलसीपत्रं भक्त्या यो मां समर्चयेत् ॥

अर्चितं तेन सकलं सदेवासुरमानुषम्

tāvadgarjaṃti ratnāni kaustubhādīnyanantaśaḥ ||

yāvanna prāpyate kṛṣṇa tulasīkṛṣṇamaṃjarī

||16||

तावद्गर्जंति रत्नानि कौस्तुभादीन्यनन्तशः ॥

यावन्न प्राप्यते कृष्ण तुलसीकृष्णमंजरी

kṛṣṇaṃ kṛṣṇatulasyā hi yo bhaktyā pūjayennaraḥ ||

sa yāti bhuvanaṃ śubhraṃ yatra viṣṇuḥ śriyā saha

||17||

कृष्णं कृष्णतुलस्या हि यो भक्त्या पूजयेन्नरः ॥

स याति भुवनं शुभ्रं यत्र विष्णुः श्रिया सह

mamā'rcanārthaṃ bhikṣūṇāṃ yacchaṃti tulasīdalam ||

anyeṣāmapi bhaktānāṃ yāṃti te padamavyayam

||18||

ममाऽर्चनार्थं भिक्षूणां यच्छंति तुलसीदलम् ॥

अन्येषामपि भक्तानां यांति ते पदमव्ययम्

tulasī kṛṣṇagaurā yā tayā yo māṃ samarcayet ||

naro yāti tanuṃ tyaktvā vaiṣṇavīṃ śāśvatīṃ gatim

||19||

तुलसी कृष्णगौरा या तया यो मां समर्चयेत् ॥

नरो याति तनुं त्यक्त्वा वैष्णवीं शाश्वतीं गतिम्

brahmovāca

dhūpadānasya māhātmyaṃ dīpasyā'pi ca keśava ||

yatphalaṃ labhate martyastanme brūhi yathārthataḥ

||20||

धूपदानस्य माहात्म्यं दीपस्याऽपि च केशव ॥

यत्फलं लभते मर्त्यस्तन्मे ब्रूहि यथार्थतः

śrībhagavānuvāca

śṛṇu putra pravakṣyāmi dhūpadānasya yatphalam ||

dīpadānasya māhātmyaṃ mama prītikaraṃ param

||21||

शृणु पुत्र प्रवक्ष्यामि धूपदानस्य यत्फलम् ॥

दीपदानस्य माहात्म्यं मम प्रीतिकरं परम्

aguruṃ ca sakarpūraṃ divyacaṃdanasaurabham ||

dattvā māṃ vai sahomāse kulānāṃ tārayecchatam

||22||

अगुरुं च सकर्पूरं दिव्यचंदनसौरभम् ॥

दत्त्वा मां वै सहोमासे कुलानां तारयेच्छतम्

kṛṣṇāgurusamutthena dhūpena ca mamā'layam ||

dhūpayedvaiṣṇavo yastu sa mukto narakā'rṇavāt

||23||

कृष्णागुरुसमुत्थेन धूपेन च ममाऽलयम् ॥

धूपयेद्वैष्णवो यस्तु स मुक्तो नरकाऽर्णवात्

māhiṣaṃ guggulaṃ yastu ājyayuktaṃ saśarkaram ||

dhūpaṃ dadāti yo vai māṃ tasyecchāṃ pradadāmyaham

||24||

माहिषं गुग्गुलं यस्तु आज्ययुक्तं सशर्करम् ॥

धूपं ददाति यो वै मां तस्येच्छां प्रददाम्यहम्

guggulo haṃtyaśeṣāṇi ariṣṭāni ca dhūpitaḥ ||

kāmānnānāvidhāṃścaiva aguruḥ saṃprayacchati

||25||

गुग्गुलो हंत्यशेषाणि अरिष्टानि च धूपितः ॥

कामान्नानाविधांश्चैव अगुरुः संप्रयच्छति

dehaṃ gehaṃ punātyeva dhūpastvagurusaṃbhavaḥ ||

nāśayedyakṣarakṣāṃsi dhūpaḥ sarjarasodbhavaḥ

||26||

देहं गेहं पुनात्येव धूपस्त्वगुरुसंभवः ॥

नाशयेद्यक्षरक्षांसि धूपः सर्जरसोद्भवः

jātipuṣpamathailā ca guggulaśca harītakī ||

kūṭaḥ sarjarasaścaiva guḍaḥsailācchaḍastathā ||

nakhayuktāni caitāni daśāṃgo dhūpa ucyate

||27||

जातिपुष्पमथैला च गुग्गुलश्च हरीतकी ॥

कूटः सर्जरसश्चैव गुडःसैलाच्छडस्तथा ॥

नखयुक्तानि चैतानि दशांगो धूप उच्यते

dhūpaṃ daśāṃgaṃ yadi cetkaroti māse sahe me ativallabhe ca ||

dadāmi kāmānatidurlabhānapi balaṃ ca puṣṭiṃ sutadārabhaktim

||28||

धूपं दशांगं यदि चेत्करोति मासे सहे मे अतिवल्लभे च ॥

ददामि कामानतिदुर्लभानपि बलं च पुष्टिं सुतदारभक्तिम्

mustādhūpe mānuṣāṇāṃ priyatvaṃ māṃgalyakaṃ vaśyakaraṃ guḍasya ||

kuryātsahomāsi mamāgrato yo vihāya pāpāni sa māṃ samāpnuyāt

||29||

मुस्ताधूपे मानुषाणां प्रियत्वं मांगल्यकं वश्यकरं गुडस्य ॥

कुर्यात्सहोमासि ममाग्रतो यो विहाय पापानि स मां समाप्नुयात्

na bhayaṃ vidyate tasya divyabhaumāṃtarikṣajam ||

mama dhūpāvaśeṣeṇa yasyāṃ'gaṃ parimārjitam

||30||

न भयं विद्यते तस्य दिव्यभौमांतरिक्षजम् ॥

मम धूपावशेषेण यस्यांऽगं परिमार्जितम्

na cāpadvidyate tasya bhavaṃti saṃpado'khilāḥ ||

dhūpe kṛte sahomāse mamāgre śraddhayā'niśam

||31||

न चापद्विद्यते तस्य भवंति संपदोऽखिलाः ॥

धूपे कृते सहोमासे ममाग्रे श्रद्धयाऽनिशम्

dhūpaḥ surūpatāṃ dhatte dhūpaḥ pāvanamuttamam ||

vanaspatiraso divyaḥ paramaḥ pāvanaḥ śuciḥ

||32||

धूपः सुरूपतां धत्ते धूपः पावनमुत्तमम् ॥

वनस्पतिरसो दिव्यः परमः पावनः शुचिः

ataḥ paraṃ pravakṣyāmi dīpamāhātmyamuttamam ||

yasminkṛte naro yāti vaikuṇṭhaṃ nātra saṃśayaḥ

||33||

अतः परं प्रवक्ष्यामि दीपमाहात्म्यमुत्तमम् ॥

यस्मिन्कृते नरो याति वैकुण्ठं नात्र संशयः

bahuvartisamāyuktaṃ ghṛtapūrasamanvitam ||

kuryādārārtikaṃ yo vai kalpakoṭiṃ divaṃ vaset

||34||

बहुवर्तिसमायुक्तं घृतपूरसमन्वितम् ॥

कुर्यादारार्तिकं यो वै कल्पकोटिं दिवं वसेत्

nīrājanaṃ tu yaḥ paśyetsahomāse mamā'grataḥ ||

saptajanma bhavedvipro hyaṃte ca paramaṃ padam

||35||

नीराजनं तु यः पश्येत्सहोमासे ममाऽग्रतः ॥

सप्तजन्म भवेद्विप्रो ह्यंते च परमं पदम्

karpūreṇa tu yaḥ kuryādbhaktyā caiva mamāgrataḥ ||

ārārtikaṃ dvijaśreṣṭha praviśenmāmanaṃtakam

||36||

कर्पूरेण तु यः कुर्याद्भक्त्या चैव ममाग्रतः ॥

आरार्तिकं द्विजश्रेष्ठ प्रविशेन्मामनंतकम्

mantrahīnaṃ kriyāhīnaṃ yatkṛtaṃ pūjanaṃ mama ||

sarvaṃ saṃpūrṇatāmeti kṛte nīrājane suta

||37||

मन्त्रहीनं क्रियाहीनं यत्कृतं पूजनं मम ॥

सर्वं संपूर्णतामेति कृते नीराजने सुत

yaḥ karoti sahomāse karpūreṇa ca dīpakam ||

aśvamedhamavāpnoti kulaṃ caiva samuddharet

||38||

यः करोति सहोमासे कर्पूरेण च दीपकम् ॥

अश्वमेधमवाप्नोति कुलं चैव समुद्धरेत्

mamā'gre vai dvijānāṃ ca dīpaṃ dadyāccatuṣpathe ||

medhāvī jñānasaṃpannaścakṣuṣmāñjāyate naraḥ

||39||

ममाऽग्रे वै द्विजानां च दीपं दद्याच्चतुष्पथे ॥

मेधावी ज्ञानसंपन्नश्चक्षुष्माञ्जायते नरः

ghṛtena vā'tha tailena dīpaṃ prajvālayennaraḥ ||

sahomāse mamā'gre ca tasya puṇyaphalaṃ śṛṇu

||40||

घृतेन वाऽथ तैलेन दीपं प्रज्वालयेन्नरः ॥

सहोमासे ममाऽग्रे च तस्य पुण्यफलं शृणु

vihāya sakalaṃ pāpaṃ sahasrādityasannibhaḥ ||

jyotiṣmatā vimānena mama loke mahīyate

||41||

विहाय सकलं पापं सहस्रादित्यसन्निभः ॥

ज्योतिष्मता विमानेन मम लोके महीयते

tasmātsarvaprayatnena dīpaṃ dadyādvicakṣaṇaḥ ||

taṃ ca dattvā vihiṃsedyaḥ sa patennarake dhuvam

||42||

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन दीपं दद्याद्विचक्षणः ॥

तं च दत्त्वा विहिंसेद्यः स पतेन्नरके धुवम्

dīpaṃ yo vai haretpāpī lobhāddveṣāddvijottama ||

taddīpaharaṇātso'pi mūkoṃ'dhaśca prajāyate

||43||

दीपं यो वै हरेत्पापी लोभाद्द्वेषाद्द्विजोत्तम ॥

तद्दीपहरणात्सोऽपि मूकोंऽधश्च प्रजायते

iti śrīskāṃde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ dvitīye vaiṣṇavakhaṇḍe brahmaviṣṇusaṃvāde mārgaśīrṣamāhātmye dīpamāhātmyavarṇanaṃnāma aṣṭamo'dhyāyaḥ || 8 ||