मुख्यं गम्यताम्

Try searching

Quick links

Crawlable search page

Śivapurāṇam — Uttarabhāgaḥ, adhyāya 27

3
Vāyavīyasaṃhitā · Uttarabhāgaḥ · 27

agnikāryavarṇanam

upamanyuruvāca

athāgnikāryaṃ vakṣyāmi kuṇḍe vā sthaṃḍile 'pi vā |

vedyāṃ vā hyāyase pātre mṛnmaye vā nave śubhe

||1||

अथाग्निकार्यं वक्ष्यामि कुण्डे वा स्थंडिले ऽपि वा ।

वेद्यां वा ह्यायसे पात्रे मृन्मये वा नवे शुभे

ādhāyāgniṃ vidhānena saṃskṛtya ca tataḥ param |

tatrārādhya mahādevaṃ homakarma samācaret

||2||

आधायाग्निं विधानेन संस्कृत्य च ततः परम् ।

तत्राराध्य महादेवं होमकर्म समाचरेत्

kuṇḍaṃ dvihastamānaṃ vā hastamātramathāpi vā |

vṛttaṃ vā caturasraṃ vā kuryādvediṃ ca maṇḍalam

||3||

कुण्डं द्विहस्तमानं वा हस्तमात्रमथापि वा ।

वृत्तं वा चतुरस्रं वा कुर्याद्वेदिं च मण्डलम्

kuṇḍaṃ vistāravannimnaṃ tanmadhye 'ṣṭadalāmbujam |

caturaṃgulamutsedhaṃ tasya dvyaṃgulameva vā

||4||

कुण्डं विस्तारवन्निम्नं तन्मध्ये ऽष्टदलाम्बुजम् ।

चतुरंगुलमुत्सेधं तस्य द्व्यंगुलमेव वा

vitastidviguṇonnatyā nābhimantaḥ pracakṣate |

madhyaṃ ca madhyamāṃgulyā madhyamottamaparvaṇoḥ

||5||

वितस्तिद्विगुणोन्नत्या नाभिमन्तः प्रचक्षते ।

मध्यं च मध्यमांगुल्या मध्यमोत्तमपर्वणोः

aṃgulaiḥ kathyate sadbhiścaturviṃśatibhiḥ karaḥ |

mekhalānāṃ trayaṃ vāpi dvayamekamathāpi vā

||6||

अंगुलैः कथ्यते सद्भिश्चतुर्विंशतिभिः करः ।

मेखलानां त्रयं वापि द्वयमेकमथापि वा

yathāśobhaṃ prakurvīta ślakṣṇamiṣṭaṃ mṛdā sthiram |

aśvatthapatravadyoniṃ gajādhāravadeva vā

||7||

यथाशोभं प्रकुर्वीत श्लक्ष्णमिष्टं मृदा स्थिरम् ।

अश्वत्थपत्रवद्योनिं गजाधारवदेव वा

mekhalāmadhyataḥ kuryātpaścime dakṣiṇe 'pi vā |

śobhanāmagnitaḥ kiṃcinnimnāmunmīlikāṃ śanaiḥ

||8||

मेखलामध्यतः कुर्यात्पश्चिमे दक्षिणे ऽपि वा ।

शोभनामग्नितः किंचिन्निम्नामुन्मीलिकां शनैः

agreṇa kuṇḍābhimukhīṃ kiṃcidutsṛjya mekhalām |

notsedhaniyamo vedyāḥ sā mārdī vātha saikatī

||9||

अग्रेण कुण्डाभिमुखीं किंचिदुत्सृज्य मेखलाम् ।

नोत्सेधनियमो वेद्याः सा मार्दी वाथ सैकती

maṃḍalaṃ gośakṛttoyairmānaṃ pātrasya noditam |

kuṇḍaṃ ca mṛnmayaṃ vedimālipedgomayāṃbunā

||10||

मंडलं गोशकृत्तोयैर्मानं पात्रस्य नोदितम् ।

कुण्डं च मृन्मयं वेदिमालिपेद्गोमयांबुना

prakṣālya tāpayetpātraṃ prokṣayedanyadaṃbhasā |

svasūtroktaprakāreṇa kuṇḍādau villikhettataḥ

||11||

प्रक्षाल्य तापयेत्पात्रं प्रोक्षयेदन्यदंभसा ।

स्वसूत्रोक्तप्रकारेण कुण्डादौ विल्लिखेत्ततः

saṃprokṣya kalpayeddarbhaiḥ puṣpairvā vahniviṣṭaram |

arcanārthaṃ ca homārthaṃ sarvadravyāṇi sādhayet

||12||

संप्रोक्ष्य कल्पयेद्दर्भैः पुष्पैर्वा वह्निविष्टरम् ।

अर्चनार्थं च होमार्थं सर्वद्रव्याणि साधयेत्

prakṣālyakṣālanīyāni prokṣaṇyā prokṣya śodhayet |

maṇijaṃ kāṣṭhajaṃ vātha śrotriyāgārasambhavam

||13||

प्रक्षाल्यक्षालनीयानि प्रोक्षण्या प्रोक्ष्य शोधयेत् ।

मणिजं काष्ठजं वाथ श्रोत्रियागारसम्भवम्

anyaṃ vābhyarhitaṃ vahniṃ tataḥ sādhāramānayet |

triḥ pradakṣiṇamāvṛtya kuṇḍāderupari kramāt

||14||

अन्यं वाभ्यर्हितं वह्निं ततः साधारमानयेत् ।

त्रिः प्रदक्षिणमावृत्य कुण्डादेरुपरि क्रमात्

vahnibījaṃ samuccārya tvādadhītāgnimāsane |

yonimārgeṇa vā tadvadātmanaḥ saṃmukhena vā

||15||

वह्निबीजं समुच्चार्य त्वादधीताग्निमासने ।

योनिमार्गेण वा तद्वदात्मनः संमुखेन वा

niyogaḥ pradeśa sarvaṃ kuṃḍaṃ kuryādvicakṣaṇaḥ |

svanābhyaṃtaḥsthitaṃ vahniṃ tadraṃdhrādvisphuliṃgavad

||16||

नियोगः प्रदेश सर्वं कुंडं कुर्याद्विचक्षणः ।

स्वनाभ्यंतःस्थितं वह्निं तद्रंध्राद्विस्फुलिंगवद्

nirgamya pāvake bāhye līnaṃ biṃbākṛti smaret |

ājyasaṃskāraparyaṃtamanvādhānapurassaram

||17||

निर्गम्य पावके बाह्ये लीनं बिंबाकृति स्मरेत् ।

आज्यसंस्कारपर्यंतमन्वाधानपुरस्सरम्

svasūtroktakramātkuryānmūlamantreṇa mantravit |

śivamūrtiṃ samabhyarcya tato dakṣiṇapārśvataḥ

||18||

स्वसूत्रोक्तक्रमात्कुर्यान्मूलमन्त्रेण मन्त्रवित् ।

शिवमूर्तिं समभ्यर्च्य ततो दक्षिणपार्श्वतः

nyasya mantraṃ ghṛte mudrāṃ darśayeddhenusaṃjñitām |

sruksruvau taijasau grāhyau na kāṃsyāyasasaisakau

||19||

न्यस्य मन्त्रं घृते मुद्रां दर्शयेद्धेनुसंज्ञिताम् ।

स्रुक्स्रुवौ तैजसौ ग्राह्यौ न कांस्यायससैसकौ

yajñadārumayau vāpi smārtau vā śilpasammatau |

parṇe vā brahmavṛkṣāderacchidre madhya utthite

||20||

यज्ञदारुमयौ वापि स्मार्तौ वा शिल्पसम्मतौ ।

पर्णे वा ब्रह्मवृक्षादेरच्छिद्रे मध्य उत्थिते

saṃsṛjya darbhaistau vahnau saṃtāpya prokṣayetpunaḥ |

pārārṣarcyasvasūtroktakrameṇa śivapūrvakaiḥ

||21||

संसृज्य दर्भैस्तौ वह्नौ संताप्य प्रोक्षयेत्पुनः ।

पारार्षर्च्यस्वसूत्रोक्तक्रमेण शिवपूर्वकैः

juhuyādaṣṭabhirbījairagnisaṃskārasiddhaye |

bhruṃstuṃbruśruṃ krameṇaiva puṃḍraṃdramityataḥ param

||22||

जुहुयादष्टभिर्बीजैरग्निसंस्कारसिद्धये ।

भ्रुंस्तुंब्रुश्रुं क्रमेणैव पुंड्रंद्रमित्यतः परम्

bījāni sapta saptānāṃ jihvānāmanupūrvaśaḥ |

triśikhā madhyamā jihvā bahurūpasamāhvayā

||23||

बीजानि सप्त सप्तानां जिह्वानामनुपूर्वशः ।

त्रिशिखा मध्यमा जिह्वा बहुरूपसमाह्वया

raktāgneyī nairṛtī ca kṛṣṇānyā suprabhā matā |

atiriktā marujjihvā svanāmānuguṇaprabhā

||24||

रक्ताग्नेयी नैरृती च कृष्णान्या सुप्रभा मता ।

अतिरिक्ता मरुज्जिह्वा स्वनामानुगुणप्रभा

svabījānantaraṃ vācyā svāhāṃtañca yathākramam |

jihvāmaṃtraistu tairhutvājyaṃ jihvāstvekaikaśa kramāt

||25||

स्वबीजानन्तरं वाच्या स्वाहांतञ्च यथाक्रमम् ।

जिह्वामंत्रैस्तु तैर्हुत्वाज्यं जिह्वास्त्वेकैकश क्रमात्

raṃ vahnayeti svāheti madhye hutvāhutitrayam |

sarpiṣā vā samidbhirvā pariṣecanamācaret

||26||

रं वह्नयेति स्वाहेति मध्ये हुत्वाहुतित्रयम् ।

सर्पिषा वा समिद्भिर्वा परिषेचनमाचरेत्

evaṃ kṛte śivāgniḥ syātsmarettatra śivāsanam |

tatrāvāhya yajeddevamardhanārīśvaraṃ śivam |

dīpāntaṃ pariṣicyātha samiddhomaṃ samācaret

||27||

एवं कृते शिवाग्निः स्यात्स्मरेत्तत्र शिवासनम् ।

तत्रावाह्य यजेद्देवमर्धनारीश्वरं शिवम् ।

दीपान्तं परिषिच्याथ समिद्धोमं समाचरेत्

tāḥ pālāśyaḥ parā vāpi yājñiyā dvādaśāṃgulāḥ |

avakrā na svayaṃ śuṣkāssatvaco nirvraṇāḥ samāḥ

||28||

ताः पालाश्यः परा वापि याज्ञिया द्वादशांगुलाः ।

अवक्रा न स्वयं शुष्कास्सत्वचो निर्व्रणाः समाः

daśāṃgulā vā vihitāḥ kaniṣṭhāṃgulisaṃmitāḥ |

prādeśamātrā vālābhe hotavyāḥ sakalā api

||29||

दशांगुला वा विहिताः कनिष्ठांगुलिसंमिताः ।

प्रादेशमात्रा वालाभे होतव्याः सकला अपि

dūrvāpatrasamākārāṃ caturaṃgulamāyatām |

dadyādājyāhutiṃ paścādannamakṣapramāṇataḥ

||30||

दूर्वापत्रसमाकारां चतुरंगुलमायताम् ।

दद्यादाज्याहुतिं पश्चादन्नमक्षप्रमाणतः

lājāṃstathā sarṣapāṃśca yavāṃścaiva tilāṃstathā |

sarpiṣāktāni bhakṣyāṇi lehyacoṣyāṇi sambhave

||31||

लाजांस्तथा सर्षपांश्च यवांश्चैव तिलांस्तथा ।

सर्पिषाक्तानि भक्ष्याणि लेह्यचोष्याणि सम्भवे

daśaivāhutayastatra pañca vā tritayaṃ ca vā |

hotavyāḥ śaktito dadyādekamevātha vāhutim

||32||

दशैवाहुतयस्तत्र पञ्च वा त्रितयं च वा ।

होतव्याः शक्तितो दद्यादेकमेवाथ वाहुतिम्

śruveṇājyaṃ samityādyāsrucāśeṣātkareṇa vā |

tatra divyena hotavyaṃ tīrthenārṣeṇa vā tathā

||33||

श्रुवेणाज्यं समित्याद्यास्रुचाशेषात्करेण वा ।

तत्र दिव्येन होतव्यं तीर्थेनार्षेण वा तथा

dravyeṇaikena vā 'lābhe juhuyācchraddhayā punaḥ |

prāyaścittāya juhuyānmaṃtrayitvāhutitrayam

||34||

द्रव्येणैकेन वा ऽलाभे जुहुयाच्छ्रद्धया पुनः ।

प्रायश्चित्ताय जुहुयान्मंत्रयित्वाहुतित्रयम्

tato homaviśiṣṭena ghṛtenāpūrya vai srucam |

nidhāya puṣpaṃ tasyāgre śruveṇādhomukhena tām

||35||

ततो होमविशिष्टेन घृतेनापूर्य वै स्रुचम् ।

निधाय पुष्पं तस्याग्रे श्रुवेणाधोमुखेन ताम्

sadarbhena samācchādya mūlenāṃjalinotthitaḥ |

vauṣaḍaṃtena juhuyāddhārāṃ tu yavasaṃmitām

||36||

सदर्भेन समाच्छाद्य मूलेनांजलिनोत्थितः ।

वौषडंतेन जुहुयाद्धारां तु यवसंमिताम्

itthaṃ pūrṇāhutiṃ kṛtvā pariṣiṃcecca pūrvavat |

tata udvāsya deveśaṃ gopayettu hutāśanam

||37||

इत्थं पूर्णाहुतिं कृत्वा परिषिंचेच्च पूर्ववत् ।

तत उद्वास्य देवेशं गोपयेत्तु हुताशनम्

tamapyudvāsya vā nābhau yajetsaṃdhāya nityaśaḥ |

athavā vahnimānīya śivaśāstroktavartmanā

||38||

तमप्युद्वास्य वा नाभौ यजेत्संधाय नित्यशः ।

अथवा वह्निमानीय शिवशास्त्रोक्तवर्त्मना

vāgīśīgarbhasaṃbhūtaṃ saṃskṛtya vidhivadyajet |

anvādhānaṃ punaḥ kṛtvā paridhīn paridhāya ca

||39||

वागीशीगर्भसंभूतं संस्कृत्य विधिवद्यजेत् ।

अन्वाधानं पुनः कृत्वा परिधीन् परिधाय च

pātrāṇi dvandvarūpeṇa nikṣipyeṣṭvā śivaṃ tataḥ |

saṃśodhya prokṣaṇīpātraṃ prokṣyatāni tadaṃbhasā

||40||

पात्राणि द्वन्द्वरूपेण निक्षिप्येष्ट्वा शिवं ततः ।

संशोध्य प्रोक्षणीपात्रं प्रोक्ष्यतानि तदंभसा

praṇītāpātramaiśānyāṃ vinyasyā pūritaṃ jalaiḥ |

ājyasaṃskāraparyaṃtaṃ kṛtvā saṃśodhya sraksruvau

||41||

प्रणीतापात्रमैशान्यां विन्यस्या पूरितं जलैः ।

आज्यसंस्कारपर्यंतं कृत्वा संशोध्य स्रक्स्रुवौ

garbhādhānaṃ puṃsavanaṃ sīmantonnayanaṃ tataḥ |

kṛtvā pṛthakpṛthagghutvā jātamagniṃ vicintayet

||42||

गर्भाधानं पुंसवनं सीमन्तोन्नयनं ततः ।

कृत्वा पृथक्पृथग्घुत्वा जातमग्निं विचिन्तयेत्

tripādaṃ saptahastaṃ ca catuḥśṛṃgaṃ dviśīrṣakam |

madhupiṃgaṃ trinayanaṃ sakapardenduśekharam

||43||

त्रिपादं सप्तहस्तं च चतुःशृंगं द्विशीर्षकम् ।

मधुपिंगं त्रिनयनं सकपर्देन्दुशेखरम्

raktaṃ raktāmbarālepaṃ mālyabhūṣaṇabhūṣitam |

sarvalakṣaṇasaṃpannaṃ sopavītaṃ trimekhalam

||44||

रक्तं रक्ताम्बरालेपं माल्यभूषणभूषितम् ।

सर्वलक्षणसंपन्नं सोपवीतं त्रिमेखलम्

śaktimantaṃ sruksruvau ca dadhānaṃ dakṣiṇe kare |

tomaraṃ tālavṛṃtaṃ ca ghṛtapātraṃ tathetaraiḥ

||45||

शक्तिमन्तं स्रुक्स्रुवौ च दधानं दक्षिणे करे ।

तोमरं तालवृंतं च घृतपात्रं तथेतरैः

jātaṃ dhyātvaivamākāraṃ jātakarma samācaret |

nālāpanayanaṃ kṛtvā tataḥ saṃśodhya sūtakam

||46||

जातं ध्यात्वैवमाकारं जातकर्म समाचरेत् ।

नालापनयनं कृत्वा ततः संशोध्य सूतकम्

śivāgnirucināmāsya kṛtvāhutipurassaram |

pitrorvisarjanaṃ kṛtvā caulopanayanādikam

||47||

शिवाग्निरुचिनामास्य कृत्वाहुतिपुरस्सरम् ।

पित्रोर्विसर्जनं कृत्वा चौलोपनयनादिकम्

aptoryāmāvasānāntaṃ kṛtvā saṃskāramasya tu |

ājyadhārādihomaṃ ca kṛtvā sviṣṭakṛtaṃ tataḥ

||48||

अप्तोर्यामावसानान्तं कृत्वा संस्कारमस्य तु ।

आज्यधारादिहोमं च कृत्वा स्विष्टकृतं ततः

ramityanena bījena pariṣiṃcettataḥ param |

brahmaviṣṇuśiveśānāṃ lokeśānāṃ tathaiva ca

||49||

रमित्यनेन बीजेन परिषिंचेत्ततः परम् ।

ब्रह्मविष्णुशिवेशानां लोकेशानां तथैव च

tadastrāṇāṃ ca paritaḥ kṛtvā pūjāṃ yathākramam |

dhūpadīpādisiddhyarthaṃ vahnimuddhṛtya kṛtyavit

||50||

तदस्त्राणां च परितः कृत्वा पूजां यथाक्रमम् ।

धूपदीपादिसिद्ध्यर्थं वह्निमुद्धृत्य कृत्यवित्

sādhayitvājyapūrvāṇi dravyāṇi punareva ca |

kalpayitvāsanaṃ vahnau tatrāvāhya yathāpurā

||51||

साधयित्वाज्यपूर्वाणि द्रव्याणि पुनरेव च ।

कल्पयित्वासनं वह्नौ तत्रावाह्य यथापुरा

saṃpūjya devaṃ devīṃ ca tataḥ pūrṇāṃtamācaret |

atha vā svāśramoktaṃ tu vahnikarma śivārpaṇam

||52||

संपूज्य देवं देवीं च ततः पूर्णांतमाचरेत् ।

अथ वा स्वाश्रमोक्तं तु वह्निकर्म शिवार्पणम्

buddhvā śivāśramī kuryānna ca tatrāparo vidhiḥ |

śivāgnerbhasmasaṃgrāhyamagnihotrodbhavaṃ tu vā

||53||

बुद्ध्वा शिवाश्रमी कुर्यान्न च तत्रापरो विधिः ।

शिवाग्नेर्भस्मसंग्राह्यमग्निहोत्रोद्भवं तु वा

vaivāhognibhavaṃ vāpi pakvaṃ śuci sugaṃdhi ca |

kapilāyāḥ śakṛcchastaṃ gṛhītaṃ gagane patat

||54||

वैवाहोग्निभवं वापि पक्वं शुचि सुगंधि च ।

कपिलायाः शकृच्छस्तं गृहीतं गगने पतत्

na klinnaṃ nātikaṭhinaṃ na durgandhaṃ na śoṣitam |

uparyadhaḥ parityajya gṛhṇīyātpatitaṃ yadi

||55||

न क्लिन्नं नातिकठिनं न दुर्गन्धं न शोषितम् ।

उपर्यधः परित्यज्य गृह्णीयात्पतितं यदि

piṃḍīkṛtya śivāgnyādau tatkṣipenmūlamaṃtrataḥ |

apakvamatipākvaṃ ca saṃtyajya bhasitaṃ sitam

||56||

पिंडीकृत्य शिवाग्न्यादौ तत्क्षिपेन्मूलमंत्रतः ।

अपक्वमतिपाक्वं च संत्यज्य भसितं सितम्

ādāya vā samāloḍya bhasmādhāre vinikṣipet |

taijasaṃ dāravaṃ vāpi mṛnmayaṃ śailameva ca

||57||

आदाय वा समालोड्य भस्माधारे विनिक्षिपेत् ।

तैजसं दारवं वापि मृन्मयं शैलमेव च

anyadvā śobhanaṃ śuddhaṃ bhasmādhāraṃ prakalpayet |

same deśe śubhe śuddhe dhanavadbhasma nikṣipet

||58||

अन्यद्वा शोभनं शुद्धं भस्माधारं प्रकल्पयेत् ।

समे देशे शुभे शुद्धे धनवद्भस्म निक्षिपेत्

na cāyuktakare dadyānnaivāśucitale kṣipet |

na saṃspṛśecca nīcāṃgairnopekṣeta na laṃghayet

||59||

न चायुक्तकरे दद्यान्नैवाशुचितले क्षिपेत् ।

न संस्पृशेच्च नीचांगैर्नोपेक्षेत न लंघयेत्

tasmādbhasitamādāya viniyuṃjīta mantrataḥ |

kāleṣūkteṣu nānyatra nāyogyebhyaḥ pradāpayet

||60||

तस्माद्भसितमादाय विनियुंजीत मन्त्रतः ।

कालेषूक्तेषु नान्यत्र नायोग्येभ्यः प्रदापयेत्

bhasmasaṃgrahaṇaṃ kuryāddeve 'nudvāsite sati |

udvāsane kṛte yasmāccaṇḍabhasma prajāpate

||61||

भस्मसंग्रहणं कुर्याद्देवे ऽनुद्वासिते सति ।

उद्वासने कृते यस्माच्चण्डभस्म प्रजापते

agnikārye kṛte paścācchivaśāstroktamārgataḥ |

svasūtroktaprakārādvā balikarma samācaret

||62||

अग्निकार्ये कृते पश्चाच्छिवशास्त्रोक्तमार्गतः ।

स्वसूत्रोक्तप्रकाराद्वा बलिकर्म समाचरेत्

atha vidyāsanaṃ nyasya supralipte tu maṇḍale |

vidyākośaṃ pratiṣṭhāpya yajetpuṣpādibhiḥ kramāt

||63||

अथ विद्यासनं न्यस्य सुप्रलिप्ते तु मण्डले ।

विद्याकोशं प्रतिष्ठाप्य यजेत्पुष्पादिभिः क्रमात्

vidyāyāḥ purataḥ kṛtvā gurorapi ca maṇḍalam |

tatrāsanavaraṃ kṛtvā puṣpādyai gurumarcayet

||64||

विद्यायाः पुरतः कृत्वा गुरोरपि च मण्डलम् ।

तत्रासनवरं कृत्वा पुष्पाद्यै गुरुमर्चयेत्

tatonupūjayetpūjyān bhojayecca bubhukṣitān |

tatassvayaṃ ca bhuṃjīta śuddhamannaṃ yathāsukham

||65||

ततोनुपूजयेत्पूज्यान् भोजयेच्च बुभुक्षितान् ।

ततस्स्वयं च भुंजीत शुद्धमन्नं यथासुखम्

niveditaṃ ca vā deve taccheṣaṃ cātmaśuddhaye |

śraddadhāno na lobhena na caṇḍāya samarpitam

||66||

निवेदितं च वा देवे तच्छेषं चात्मशुद्धये ।

श्रद्दधानो न लोभेन न चण्डाय समर्पितम्

gandhamālyādi yaccānyattatrāpyeṣa samo vidhiḥ |

na tu tatra śivosmīti buddhiṃ kuryādvicakṣaṇaḥ

||67||

गन्धमाल्यादि यच्चान्यत्तत्राप्येष समो विधिः ।

न तु तत्र शिवोस्मीति बुद्धिं कुर्याद्विचक्षणः

bhuktvācamya śivaṃ dhyātvā hṛdaye mūlamuccaret |

kālaśeṣaṃ nayedyogyaiḥ śivaśāstrakathādibhiḥ

||68||

भुक्त्वाचम्य शिवं ध्यात्वा हृदये मूलमुच्चरेत् ।

कालशेषं नयेद्योग्यैः शिवशास्त्रकथादिभिः

rātrau vyatīte pūrvāṃśe kṛtvā pūjāṃ manoharām |

śivayoḥ śayanaṃ tvekaṃ kalpayedatiśobhanam

||69||

रात्रौ व्यतीते पूर्वांशे कृत्वा पूजां मनोहराम् ।

शिवयोः शयनं त्वेकं कल्पयेदतिशोभनम्

bhakṣyabhojyāṃbarālepapuṣpamālādikaṃ tathā |

manasā karmaṇā vāpi kṛtvā sarvaṃ manoharam

||70||

भक्ष्यभोज्यांबरालेपपुष्पमालादिकं तथा ।

मनसा कर्मणा वापि कृत्वा सर्वं मनोहरम्

tato devasya devyāśca pādamūle śucissvapet |

gṛhastho bhāryayā sārdhaṃ tadanye 'pi tu kevalāḥ

||71||

ततो देवस्य देव्याश्च पादमूले शुचिस्स्वपेत् ।

गृहस्थो भार्यया सार्धं तदन्ये ऽपि तु केवलाः

pratyūṣasamayaṃ buddhvā mātrāmādyāmudīrayet |

praṇamya manasāṃ devaṃ sāṃbaṃ sagaṇamavyayam

||72||

प्रत्यूषसमयं बुद्ध्वा मात्रामाद्यामुदीरयेत् ।

प्रणम्य मनसां देवं सांबं सगणमव्ययम्

deśakālocitaṃ kṛtvā śaucādyamapi śaktitaḥ |

śaṃkhādininadairdivyairdevaṃ devīṃ ca bodhayet

||73||

देशकालोचितं कृत्वा शौचाद्यमपि शक्तितः ।

शंखादिनिनदैर्दिव्यैर्देवं देवीं च बोधयेत्

tatastatsamayonnidraiḥ puṣpairatisugaṃdhibhiḥ |

nirvartya śivayoḥ pūjāṃ prārabheta puroditam

||74||

ततस्तत्समयोन्निद्रैः पुष्पैरतिसुगंधिभिः ।

निर्वर्त्य शिवयोः पूजां प्रारभेत पुरोदितम्

iti śrīśivamahāpurāṇe saptamyāṃ vāyavīyasaṃhitāyāmuttarakhaṇḍe agnikāryavarṇanaṃ nāma saptaviṃśo'dhyāyaḥ