paṃcākṣaramantramāhātmyavarṇanam
śrīgaṇeśāya namaḥ
śrīgurubhyo namaḥ
atha brahmottarakhaṃḍamāraṃbhaḥ ||
oṃ namaḥ śivāya ||
jyotirmātrasvarūpāya nirmalajñānacakṣuṣe ||
namaḥ śivāya śāṃtāya brahmaṇe liṃgamūrttaye
||1||अथ ब्रह्मोत्तरखंडमारंभः ॥
ॐ नमः शिवाय ॥
ज्योतिर्मात्रस्वरूपाय निर्मलज्ञानचक्षुषे ॥
नमः शिवाय शांताय ब्रह्मणे लिंगमूर्त्तये
ṛṣaya ūcuḥ
ākhyātaṃ bhavatā sūta viṣṇormāhātmyamuttamam ||
samastāghaharaṃ puṇyaṃ samasena śrutaṃ ca naḥ
||2||आख्यातं भवता सूत विष्णोर्माहात्म्यमुत्तमम् ॥
समस्ताघहरं पुण्यं समसेन श्रुतं च नः
idānīṃ śrotumicchāmo māhātmyaṃ tripuradviṣaḥ ||
tadbhaktānāṃ ca māhātmyamaśeṣāghaharaṃ param
||3||इदानीं श्रोतुमिच्छामो माहात्म्यं त्रिपुरद्विषः ॥
तद्भक्तानां च माहात्म्यमशेषाघहरं परम्
tanmaṃtrāṇāṃ ca māhātmyaṃ tathaiva dvijasattama ||
tatkathāyāśca tadbhakteḥ prabhāvamanuvarṇaya
||4||तन्मंत्राणां च माहात्म्यं तथैव द्विजसत्तम ॥
तत्कथायाश्च तद्भक्तेः प्रभावमनुवर्णय
sūta uvāca
etāvadeva martyānāṃ paraṃ śreyaḥ sanātanam ||
yadīśvarakathāyāṃ vai jātā bhaktirahaitukī
||5||एतावदेव मर्त्यानां परं श्रेयः सनातनम् ॥
यदीश्वरकथायां वै जाता भक्तिरहैतुकी
atastadbhaktileśasya māhātmyaṃ varṇyate mayā ||
api kalpāyuṣā nālaṃ vaktuṃ vistarataḥ kvacit
||6||अतस्तद्भक्तिलेशस्य माहात्म्यं वर्ण्यते मया ॥
अपि कल्पायुषा नालं वक्तुं विस्तरतः क्वचित्
sarveṣāmapi puṇyānāṃ sarveṣāṃ śreyasāmapi ||
sarveṣāmapi yajñānāṃ japayajñaḥ paraḥ smṛtaḥ
||7||सर्वेषामपि पुण्यानां सर्वेषां श्रेयसामपि ॥
सर्वेषामपि यज्ञानां जपयज्ञः परः स्मृतः
tatrādau japayajñasya phalaṃ svastyayanaṃ mahat ||
śaivaṃ ṣaḍakṣaraṃ divyaṃ maṃtramāhurmaharṣayaḥ
||8||तत्रादौ जपयज्ञस्य फलं स्वस्त्ययनं महत् ॥
शैवं षडक्षरं दिव्यं मंत्रमाहुर्महर्षयः
devānāṃ paramo devo yathā vai tripurāṃtakaḥ ||
maṃtrāṇāṃ paramo maṃtrastathā śaivaḥ ṣaḍakṣaraḥ
||9||देवानां परमो देवो यथा वै त्रिपुरांतकः ॥
मंत्राणां परमो मंत्रस्तथा शैवः षडक्षरः
eṣa paṃcākṣaro maṃtro japtṝṇāṃ muktidāyakaḥ ||
saṃsevyate muniśreṣṭhairaśeṣaiḥ siddhikāṃkṣibhiḥ ||
asyaivākṣaramāhātmyaṃ nālaṃ vaktuṃ caturmukhaḥ ||
śrutayo yatra siddhāṃtaṃ gatāḥ paramanirvṛtāḥ
||11||एष पंचाक्षरो मंत्रो जप्तॄणां मुक्तिदायकः ॥
संसेव्यते मुनिश्रेष्ठैरशेषैः सिद्धिकांक्षिभिः ॥
अस्यैवाक्षरमाहात्म्यं नालं वक्तुं चतुर्मुखः ॥
श्रुतयो यत्र सिद्धांतं गताः परमनिर्वृताः
sarvajñaḥ paripūrṇaśca saccidānaṃdalakṣaṇaḥ ||
sa śivo yatra ramate śaive paṃcākṣare śubhe
||12||सर्वज्ञः परिपूर्णश्च सच्चिदानंदलक्षणः ॥
स शिवो यत्र रमते शैवे पंचाक्षरे शुभे
etena maṃtrarājena sarvopaniṣadātmanā ||
lebhire munayaḥ sarve paraṃ brahma nirāmayam
||13||एतेन मंत्रराजेन सर्वोपनिषदात्मना ॥
लेभिरे मुनयः सर्वे परं ब्रह्म निरामयम्
namaskāreṇa jīvatvaṃ śive'tra paramātmani ||
aikyaṃ gatamato maṃtraḥ parabrahmamayo hyasau
||14||नमस्कारेण जीवत्वं शिवेऽत्र परमात्मनि ॥
ऐक्यं गतमतो मंत्रः परब्रह्ममयो ह्यसौ
bhavapāśanibaddhānāṃ dehināṃ hitakāmyayā ||
āhoṃnamaḥ śivāyeti maṃtramādyaṃ śivaḥ svayam
||15||भवपाशनिबद्धानां देहिनां हितकाम्यया ॥
आहोंनमः शिवायेति मंत्रमाद्यं शिवः स्वयम्
kiṃ tasya bahubhirmaṃtraiḥ kiṃ tīrthaiḥ kiṃ tapo'dhvaraiḥ ||
yasyoṃnamaḥ śivāyeti maṃtro hṛdayagocaraḥ
||16||किं तस्य बहुभिर्मंत्रैः किं तीर्थैः किं तपोऽध्वरैः ॥
यस्योंनमः शिवायेति मंत्रो हृदयगोचरः
tāvadbhramaṃti saṃsāre dāruṇe duḥkhasaṃkule ||
yāvannoccārayaṃtīmaṃ maṃtraṃ dehabhṛtaḥ sakṛt
||17||तावद्भ्रमंति संसारे दारुणे दुःखसंकुले ॥
यावन्नोच्चारयंतीमं मंत्रं देहभृतः सकृत्
maṃtrādhirājarājo'yaṃ sarvavedāṃtaśekharaḥ ||
sarvajñānanidhānaṃ ca so'yaṃ caiva ṣaḍakṣaraḥ
||18||मंत्राधिराजराजोऽयं सर्ववेदांतशेखरः ॥
सर्वज्ञाननिधानं च सोऽयं चैव षडक्षरः
kaivalyamārgadīpo'yamavidyāsiṃdhuvāḍavaḥ ||
mahāpātakadāvāgniḥ so'yaṃ maṃtraḥ ṣaḍakṣaraḥ !
||19||कैवल्यमार्गदीपोऽयमविद्यासिंधुवाडवः ॥
महापातकदावाग्निः सोऽयं मंत्रः षडक्षरः !
tasmātsarvaprado maṃtraḥ so'yaṃ pañcākṣaraḥ smṛtaḥ ||
strībhiḥ śūdraiśca saṃkīrṇairdhāryate muktikāṃkṣibhiḥ
||120||तस्मात्सर्वप्रदो मंत्रः सोऽयं पञ्चाक्षरः स्मृतः ॥
स्त्रीभिः शूद्रैश्च संकीर्णैर्धार्यते मुक्तिकांक्षिभिः
nāsya dīkṣā na homaśca na saṃskāro na tarpaṇam ||
na kālo nopadeśaśca sadā śucirayaṃ manuḥ
||21||नास्य दीक्षा न होमश्च न संस्कारो न तर्पणम् ॥
न कालो नोपदेशश्च सदा शुचिरयं मनुः
mahāpātakavicchittyai śiva ityakṣaradvayam ||
alaṃ namaskiyāyukto muktaye parikalpate
||22||महापातकविच्छित्त्यै शिव इत्यक्षरद्वयम् ॥
अलं नमस्कियायुक्तो मुक्तये परिकल्पते
upadiṣṭaḥ sadguruṇā japtaḥ kṣetre ca pāvane ||
sadyo yathepsitāṃ siddhiṃ dadātīti kimadbhutam
||23||उपदिष्टः सद्गुरुणा जप्तः क्षेत्रे च पावने ॥
सद्यो यथेप्सितां सिद्धिं ददातीति किमद्भुतम्
ataḥ sadgurumāśritya grāhyo'yaṃ maṃtranāyakaḥ ||
puṇyakṣetreṣu japtavyaḥ sadyaḥ siddhiṃ prayacchati
||24||अतः सद्गुरुमाश्रित्य ग्राह्योऽयं मंत्रनायकः ॥
पुण्यक्षेत्रेषु जप्तव्यः सद्यः सिद्धिं प्रयच्छति
guravo nirmalāḥ śāṃtāḥ sādhavo mitabhāṣiṇaḥ ||
kāmakrodhavinirmuktāḥ sadācārā jiteṃdriyāḥ
||25||गुरवो निर्मलाः शांताः साधवो मितभाषिणः ॥
कामक्रोधविनिर्मुक्ताः सदाचारा जितेंद्रियाः
etaiḥ kāruṇyato datto maṃtraḥ kṣipraṃ prasiddhyati ||
kṣetrāṇi japayogyāni samāsātkathayāmyaham
||26||एतैः कारुण्यतो दत्तो मंत्रः क्षिप्रं प्रसिद्ध्यति ॥
क्षेत्राणि जपयोग्यानि समासात्कथयाम्यहम्
prayāgaṃ puṣkaraṃ ramyaṃ kedāraṃ setubaṃdhanam ||
gokarṇaṃ naimiṣāraṇyaṃ sadyaḥ siddhikaraṃ nṛṇām
||27||प्रयागं पुष्करं रम्यं केदारं सेतुबंधनम् ॥
गोकर्णं नैमिषारण्यं सद्यः सिद्धिकरं नृणाम्
atrānuvarṇyate sadbhiritihāsaḥ purātanaḥ ||
asakṛdvā sakṛdvāpi śṛṇvatāṃ maṃgalapradaḥ
||28||अत्रानुवर्ण्यते सद्भिरितिहासः पुरातनः ॥
असकृद्वा सकृद्वापि शृण्वतां मंगलप्रदः
mathurāyāṃ yaduśreṣṭho dāśārha iti viśrutaḥ ||
babhūva rājā matimānmahotsāho mahābalaḥ
||29||मथुरायां यदुश्रेष्ठो दाशार्ह इति विश्रुतः ॥
बभूव राजा मतिमान्महोत्साहो महाबलः
śāstrajño nayavākchūro dhairyavānamitadyutiḥ ||
apradhṛṣyaḥ sugaṃbhīraḥ saṃgrāmeṣvanivarttitaḥ
||30||शास्त्रज्ञो नयवाक्छूरो धैर्यवानमितद्युतिः ॥
अप्रधृष्यः सुगंभीरः संग्रामेष्वनिवर्त्तितः
mahāratho maheṣvāso nānāśāstrārthakovidaḥ ||
vadānyo rūpasaṃpanno yuvā lakṣa ṇasaṃyutaḥ
||31||महारथो महेष्वासो नानाशास्त्रार्थकोविदः ॥
वदान्यो रूपसंपन्नो युवा लक्ष णसंयुतः
sa kāśirājatanayāmupayeme varānanām ||
kāṃtāṃ kalāvatīṃ nāma rūpaśīlaguṇānvitām
||32||स काशिराजतनयामुपयेमे वराननाम् ॥
कांतां कलावतीं नाम रूपशीलगुणान्विताम्
kṛtodvāhaḥ sa rājeṃdraḥ saṃprāpya nijamaṃdiram ||
rātrau tāṃ śayanārūḍhāṃ saṃgamāya samāhvayat
||33||कृतोद्वाहः स राजेंद्रः संप्राप्य निजमंदिरम् ॥
रात्रौ तां शयनारूढां संगमाय समाह्वयत्
sā svabhartrā samāhūtā bahuśaḥ prārthitā satī ||
na babaṃdha manastasminna cāgaccha tadaṃtikam
||34||सा स्वभर्त्रा समाहूता बहुशः प्रार्थिता सती ॥
न बबंध मनस्तस्मिन्न चागच्छ तदंतिकम्
saṃgamāya yadāhūtā nāgatā nijavallabhā ||
balādāhartukāmastāmudatiṣṭhanmahīpatiḥ
||35||संगमाय यदाहूता नागता निजवल्लभा ॥
बलादाहर्तुकामस्तामुदतिष्ठन्महीपतिः
rājñyuvāca
mā māṃ spṛśa mahārāja kāraṇajñāṃ vrate sthitām ||
dharmādharmau vijānāsi mā kārṣīḥ sāhasaṃ mayi
||36||मा मां स्पृश महाराज कारणज्ञां व्रते स्थिताम् ॥
धर्माधर्मौ विजानासि मा कार्षीः साहसं मयि
kvacitpriyeṇa bhuktaṃ yadrocate tu manīṣiṇām ||
daṃpatyoḥ prītiyogena saṃgamaḥ prītivarddhanaḥ
||37||क्वचित्प्रियेण भुक्तं यद्रोचते तु मनीषिणाम् ॥
दंपत्योः प्रीतियोगेन संगमः प्रीतिवर्द्धनः
priyaṃ yadā me jāyeta tadā saṃgastu te mayi ||
kā prītiḥ kiṃ sukhaṃ puṃsāṃ balādbhogena yoṣitām
||38||प्रियं यदा मे जायेत तदा संगस्तु ते मयि ॥
का प्रीतिः किं सुखं पुंसां बलाद्भोगेन योषिताम्
aprītāṃ rogiṇīṃ nārīmaṃtarvatnīṃ dhṛtavratām ||
rajasvalāmakāmāṃ ca na kāmeta balātpumān
||39||अप्रीतां रोगिणीं नारीमंतर्वत्नीं धृतव्रताम् ॥
रजस्वलामकामां च न कामेत बलात्पुमान्
prīṇanaṃ lālanaṃ poṣaṃ raṃjanaṃ mārdavaṃ dayām ||
kṛtvā vadhūmupagamedyuvatīṃ premavānpatiḥ ||
yuvatau kusume caiva vidheyaṃ sukhamicchatā ||
ityukto'pi tayā sādhvyā sa rājā smaravihvalaḥ ||
balādākṛṣya tāṃ haste parirebhe riraṃsayā
||41||प्रीणनं लालनं पोषं रंजनं मार्दवं दयाम् ॥
कृत्वा वधूमुपगमेद्युवतीं प्रेमवान्पतिः ॥
युवतौ कुसुमे चैव विधेयं सुखमिच्छता ॥
इत्युक्तोऽपि तया साध्व्या स राजा स्मरविह्वलः ॥
बलादाकृष्य तां हस्ते परिरेभे रिरंसया
tāṃ spṛṣṭamātrāṃ sahasā taptāyaḥpiṃḍasannibhām ||
nirdahaṃtīmivātmānaṃ tatyāja bhayavihvalaḥ
||42||तां स्पृष्टमात्रां सहसा तप्तायःपिंडसन्निभाम् ॥
निर्दहंतीमिवात्मानं तत्याज भयविह्वलः
rājovāca
aho sumahadāścaryamidaṃ dṛṣṭaṃ tava priye ||
kathamagnisamaṃ jātaṃ vapuḥ pallavakomalam
||43||अहो सुमहदाश्चर्यमिदं दृष्टं तव प्रिये ॥
कथमग्निसमं जातं वपुः पल्लवकोमलम्
itthaṃ suvismito rājā bhītaḥ sā rājavallabhā ||
pratyuvāca vihasyainaṃ vinayena śucismitā
||44||इत्थं सुविस्मितो राजा भीतः सा राजवल्लभा ॥
प्रत्युवाच विहस्यैनं विनयेन शुचिस्मिता
rājñyuvāca
rājanmama purā bālye durvāsā munipuṃgavaḥ ||
śaivīṃ paṃcākṣarīṃ vidyāṃ kāruṇyenopadiṣṭavān
||45||राजन्मम पुरा बाल्ये दुर्वासा मुनिपुंगवः ॥
शैवीं पंचाक्षरीं विद्यां कारुण्येनोपदिष्टवान्
tena maṃtrānubhāvena mamāṃgaṃ kaluṣojjhitam ||
spraṣṭuṃ na śakyate puṃbhiḥ sapāpairdevaivarjitaiḥ
||46||तेन मंत्रानुभावेन ममांगं कलुषोज्झितम् ॥
स्प्रष्टुं न शक्यते पुंभिः सपापैर्देवैवर्जितैः
tvayā rājanprakṛtinā kulaṭāgaṇikādayaḥ ||
madirāsvādaniratā niṣevyaṃte sadā striyaḥ
||47||त्वया राजन्प्रकृतिना कुलटागणिकादयः ॥
मदिरास्वादनिरता निषेव्यंते सदा स्त्रियः
na snānaṃ kriyate nityaṃ na maṃtro japyate śuciḥ ||
nārādhyate tvayeśānaḥ kathaṃ māṃ spraṣṭumarhasi
||48||न स्नानं क्रियते नित्यं न मंत्रो जप्यते शुचिः ॥
नाराध्यते त्वयेशानः कथं मां स्प्रष्टुमर्हसि
rājovāca
tāṃ samākhyāhi suśroṇi śaivīṃ paṃcākṣarīṃ śubhām ||
vidyāvidhvastapāpo'haṃ tvayīcchāmi ratiṃ priye
||49||तां समाख्याहि सुश्रोणि शैवीं पंचाक्षरीं शुभाम् ॥
विद्याविध्वस्तपापोऽहं त्वयीच्छामि रतिं प्रिये
rājñyuvāca
nāhaṃ tavopadeśaṃ vai kuryāṃ mama gururbhavān ||
upātiṣṭha guruṃ rājangargaṃ maṃtra vidāṃvaram
||50||नाहं तवोपदेशं वै कुर्यां मम गुरुर्भवान् ॥
उपातिष्ठ गुरुं राजन्गर्गं मंत्र विदांवरम्
sūta uvāca
iti saṃbhāṣamāṇau tau daṃpatī gargasannidhim ||
prāpya taccaraṇau mūrdhnā vavaṃdāte kṛtāñjalī
||51||इति संभाषमाणौ तौ दंपती गर्गसन्निधिम् ॥
प्राप्य तच्चरणौ मूर्ध्ना ववंदाते कृताञ्जली
atha rājā guruṃ prītamabhipūjya punaḥpunaḥ ||
samācaṣṭa vinītātmā rahasyātmamanoratham
||52||अथ राजा गुरुं प्रीतमभिपूज्य पुनःपुनः ॥
समाचष्ट विनीतात्मा रहस्यात्ममनोरथम्
rājovāca
kṛtārthaṃ māṃ kuru guro saṃprāptaṃ karuṇārdradhīḥ ||
śaivīṃ paṃcākṣarīṃ vidyāmupadeṣṭuṃ tvamarhasi
||53||कृतार्थं मां कुरु गुरो संप्राप्तं करुणार्द्रधीः ॥
शैवीं पंचाक्षरीं विद्यामुपदेष्टुं त्वमर्हसि
anājñātaṃ yadājñātaṃ yatkṛtaṃ rājakarmaṇā ||
tatpāpaṃ yena śuddhyeta tanmaṃtraṃ dehi me guro
||54||अनाज्ञातं यदाज्ञातं यत्कृतं राजकर्मणा ॥
तत्पापं येन शुद्ध्येत तन्मंत्रं देहि मे गुरो
evamabhyarthito rājñā gargo brāhmaṇapuṃgavaḥ ||
tau nināya mahāpuṇyaṃ kāliṃdyāstaṭamuttamam
||55||एवमभ्यर्थितो राज्ञा गर्गो ब्राह्मणपुंगवः ॥
तौ निनाय महापुण्यं कालिंद्यास्तटमुत्तमम्
tatra puṇyatarormūle niṣaṇṇo'tha guruḥ svayam ||
puṇyatīrthajale snātaṃ rājānaṃ samupoṣitam
||56||तत्र पुण्यतरोर्मूले निषण्णोऽथ गुरुः स्वयम् ॥
पुण्यतीर्थजले स्नातं राजानं समुपोषितम्
prāṅmukhaṃ copaveśyātha natvā śivapadāmbujam ||
tanmastake karaṃ nyasya dadau maṃtraṃ śivātmakam
||57||प्राङ्मुखं चोपवेश्याथ नत्वा शिवपदाम्बुजम् ॥
तन्मस्तके करं न्यस्य ददौ मंत्रं शिवात्मकम्
tanmaṃtradhāraṇādeva tadgurorhastasaṃgamāt ||
niryayustasya vapuṣo vāyasāḥ śatakoṭayaḥ
||58||तन्मंत्रधारणादेव तद्गुरोर्हस्तसंगमात् ॥
निर्ययुस्तस्य वपुषो वायसाः शतकोटयः
te dagdhapakṣāḥ krośaṃto nipataṃto mahītale ||
bhasmībhūtāstataḥ sarve dṛśyaṃte sma sahasraśaḥ
||59||ते दग्धपक्षाः क्रोशंतो निपतंतो महीतले ॥
भस्मीभूतास्ततः सर्वे दृश्यंते स्म सहस्रशः
dṛṣṭvā tadvāyasakulaṃ dahyamānaṃ suvismitau ||
rājā ca rājamahiṣī taṃ guruṃ paryapṛcchatām
||60||दृष्ट्वा तद्वायसकुलं दह्यमानं सुविस्मितौ ॥
राजा च राजमहिषी तं गुरुं पर्यपृच्छताम्
bhagavannidamāścaryaṃ kathaṃ jātaṃ śarīrataḥ ||
vāyasānāṃ kulaṃ dṛṣṭaṃ kimetatsādhu bhaṇyatām
||61||भगवन्निदमाश्चर्यं कथं जातं शरीरतः ॥
वायसानां कुलं दृष्टं किमेतत्साधु भण्यताम्
śrīgururuvāca
rājanbhavasahasreṣu bhavatā paridhāvatā ||
saṃcitāni durantāni saṃti pāpānyanekaśaḥ
||62||राजन्भवसहस्रेषु भवता परिधावता ॥
संचितानि दुरन्तानि संति पापान्यनेकशः
teṣu janmasahasreṣu yāni puṇyāni saṃti te ||
teṣāmādhikyataḥ kvāpi jāyate puṇyayoniṣu
||63||तेषु जन्मसहस्रेषु यानि पुण्यानि संति ते ॥
तेषामाधिक्यतः क्वापि जायते पुण्ययोनिषु
tathā pāpīyasīṃ yoniṃ kvacitpāpena gacchati ||
sāmye puṇyānyayoścaiva mānuṣīṃ yonimāptavān
||64||तथा पापीयसीं योनिं क्वचित्पापेन गच्छति ॥
साम्ये पुण्यान्ययोश्चैव मानुषीं योनिमाप्तवान्
śaivī paṃcākṣarī vidyā yadā te hṛdayaṃ gatā|
aghānāṃ koṭayastvattaḥ kākarūpeṇa nirgatāḥ
||69||शैवी पंचाक्षरी विद्या यदा ते हृदयं गता।
अघानां कोटयस्त्वत्तः काकरूपेण निर्गताः
koṭayo brahmahatyānāmagamyāgamyakoṭayaḥ ||
svarṇasteyasurāpānabhrūṇahatyā dikoṭayaḥ ||
bhavakoṭisahasreṣu ye'nye pātakarāśayaḥ
||66||कोटयो ब्रह्महत्यानामगम्यागम्यकोटयः ॥
स्वर्णस्तेयसुरापानभ्रूणहत्या दिकोटयः ॥
भवकोटिसहस्रेषु येऽन्ये पातकराशयः
kṣaṇādbhasmībhavaṃtyeva śaive paṃcākṣare dhṛte ||
āsaṃstavādya rājeṃdra dagdhāḥ pātakakoṭayaḥ
||67||क्षणाद्भस्मीभवंत्येव शैवे पंचाक्षरे धृते ॥
आसंस्तवाद्य राजेंद्र दग्धाः पातककोटयः
anayā saha pūtātmā viharasva yathāsukham ||
ityābhāṣya muniśreṣṭhastaṃ maṃtramupadiśya ca
||68||अनया सह पूतात्मा विहरस्व यथासुखम् ॥
इत्याभाष्य मुनिश्रेष्ठस्तं मंत्रमुपदिश्य च
tābhyāṃ vismitacittābhyāṃ sahitaḥ svagṛhe yayau ||
guruvaryamanujñāpya muditau tau ca daṃpatī
||69||ताभ्यां विस्मितचित्ताभ्यां सहितः स्वगृहे ययौ ॥
गुरुवर्यमनुज्ञाप्य मुदितौ तौ च दंपती
tataḥ svabhavanaṃ prāpya rejatuḥsma mahādyutī|
rājā dṛḍhaṃ samāśliṣya patnīṃ candanaśītalām ||
saṃtoṣaṃ paramaṃ lebhe niḥsvaḥ prāpya yathā dhanam
||70||ततः स्वभवनं प्राप्य रेजतुःस्म महाद्युती।
राजा दृढं समाश्लिष्य पत्नीं चन्दनशीतलाम् ॥
संतोषं परमं लेभे निःस्वः प्राप्य यथा धनम्
aśeṣavedopaniṣatpurāṇaśāstrāvataṃso'yamaghāṃtakārī ||
paṃcākṣarasyaiva mahāprabhāvo mayā samāsātkathito variṣṭhaḥ
||71||अशेषवेदोपनिषत्पुराणशास्त्रावतंसोऽयमघांतकारी ॥
पंचाक्षरस्यैव महाप्रभावो मया समासात्कथितो वरिष्ठः
iti śrīskāṃde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ tṛtīye brahmottarakhaṇḍe paṃcākṣaramantramāhātmyavarṇanaṃ nāma prathamo'dhyāyaḥ || 1 ||