bālalīlāvarṇanam
brahmovāca
etasminnantare devamune lokapitāmaha |
tatrāgamamahaṃ prītyā jñātvā taccaritaṃ drutam
||1||एतस्मिन्नन्तरे देवमुने लोकपितामह ।
तत्रागममहं प्रीत्या ज्ञात्वा तच्चरितं द्रुतम्
asāṃtvayamahaṃ dakṣaṃ pūrvavatsuvicakṣaṇaḥ |
akārṣaṃ tena susnehaṃ tava suprītimāvahan
||2||असांत्वयमहं दक्षं पूर्ववत्सुविचक्षणः ।
अकार्षं तेन सुस्नेहं तव सुप्रीतिमावहन्
svātmajaṃ munivaryaṃ tvāṃ suprītyā devavallabham |
samāśvāsya samādāya pratyapadye svadhāma ha
||3||स्वात्मजं मुनिवर्यं त्वां सुप्रीत्या देववल्लभम् ।
समाश्वास्य समादाय प्रत्यपद्ये स्वधाम ह
tataḥ prajāpatirdakṣo'nunīto me nijastriyām |
janayāmāsa duhitṝssubhagāḥ ṣaṣṭisaṃmitāḥ
||4||ततः प्रजापतिर्दक्षोऽनुनीतो मे निजस्त्रियाम् ।
जनयामास दुहितॄस्सुभगाः षष्टिसंमिताः
tāsāṃ vivāhakṛtavāndharmādibhirataṃdritaḥ |
tadeva śṛṇu suprītyā pravadāmi munīśvara
||5||तासां विवाहकृतवान्धर्मादिभिरतंद्रितः ।
तदेव शृणु सुप्रीत्या प्रवदामि मुनीश्वर
dadau daśa sutā dakṣo dharmāya vidhivanmune |
trayodaśa kaśyapāya munaye trinaveṃdave
||6||ददौ दश सुता दक्षो धर्माय विधिवन्मुने ।
त्रयोदश कश्यपाय मुनये त्रिनवेंदवे
bhūtāṃgiraḥ kṛśāśvebhyo dvedve putrī pradattavān |
tārkṣyāya cāparaḥ kanyā prasūtiprasavairyataḥ
||7||भूतांगिरः कृशाश्वेभ्यो द्वेद्वे पुत्री प्रदत्तवान् ।
तार्क्ष्याय चापरः कन्या प्रसूतिप्रसवैर्यतः
trilokāḥ pūritāstanno varṇyate vyāsato bhayāt
||8||त्रिलोकाः पूरितास्तन्नो वर्ण्यते व्यासतो भयात्
kecidvadaṃti tāṃ jyeṣṭhāṃ madhyamāṃ cāpare śivām |
sarvānantarajāṃ kecitkalpabhedāttrayaṃ ca sata
||9||केचिद्वदंति तां ज्येष्ठां मध्यमां चापरे शिवाम् ।
सर्वानन्तरजां केचित्कल्पभेदात्त्रयं च सत
anaṃtaraṃ sutotpatteḥ sapatnīkaḥ prajāpatiḥ |
dakṣo dadhau suprītmā tāṃ manasā jagadambikām
||10||अनंतरं सुतोत्पत्तेः सपत्नीकः प्रजापतिः ।
दक्षो दधौ सुप्रीत्मा तां मनसा जगदम्बिकाम्
ataḥ premṇā ca tuṣṭāva girā gadgadayā hi saḥ |
bhūyobhūyo namaskṛtya sāṃjalirvinayānvitaḥ
||11||अतः प्रेम्णा च तुष्टाव गिरा गद्गदया हि सः ।
भूयोभूयो नमस्कृत्य सांजलिर्विनयान्वितः
santuṣṭā sā tadā devī vicāraṃ manasīti ca |
cakre'vatāraṃ vīriṇyāṃ kuryāṃ paṇavipūrtaye
||12||सन्तुष्टा सा तदा देवी विचारं मनसीति च ।
चक्रेऽवतारं वीरिण्यां कुर्यां पणविपूर्तये
atha sovāsa manasi dakṣasya jagadambikā |
vilalāsa tadātīva sa dakṣo munisattama
||13||अथ सोवास मनसि दक्षस्य जगदम्बिका ।
विललास तदातीव स दक्षो मुनिसत्तम
sumuhūrtenātha dakṣo'pi svapatnyāṃ nidadhe mudā |
dakṣapatnyāstadā citte śivovāsa dayānvitā
||14||सुमुहूर्तेनाथ दक्षोऽपि स्वपत्न्यां निदधे मुदा ।
दक्षपत्न्यास्तदा चित्ते शिवोवास दयान्विता
āvirbabhūvuścihnāni dohadasyākhilāni vai
||15||आविर्बभूवुश्चिह्नानि दोहदस्याखिलानि वै
vireje vīriṇī tāta hṛṣṭacittādhikā ca sā |
śivāvāsaprabhāvāttu mahāmaṃgala rūpiṇī
||16||विरेजे वीरिणी तात हृष्टचित्ताधिका च सा ।
शिवावासप्रभावात्तु महामंगल रूपिणी
kulasya saṃpadaścaiva śruteścittasamunnateḥ |
vyadhatta sukriyā dakṣaḥ prītyā puṃsavanādikāḥ
||17||कुलस्य संपदश्चैव श्रुतेश्चित्तसमुन्नतेः ।
व्यधत्त सुक्रिया दक्षः प्रीत्या पुंसवनादिकाः
utsavotīva saṃjātastadā teṣu ca karmasu |
vittaṃ dadau dvijātibhyo yathākāmaṃ prajāpatiḥ
||18||उत्सवोतीव संजातस्तदा तेषु च कर्मसु ।
वित्तं ददौ द्विजातिभ्यो यथाकामं प्रजापतिः
atha tasminnavasare sarve haryādayassurāḥ |
jñātvā garbhagatāṃ devīṃ vīriṇyāste mudaṃ yayuḥ
||19||अथ तस्मिन्नवसरे सर्वे हर्यादयस्सुराः ।
ज्ञात्वा गर्भगतां देवीं वीरिण्यास्ते मुदं ययुः
tatrāgatya ca sarve te tuṣṭuvurjagadambikām |
lokopakārakariṇīṃ praṇamya ca muhurmuhuḥ
||20||तत्रागत्य च सर्वे ते तुष्टुवुर्जगदम्बिकाम् ।
लोकोपकारकरिणीं प्रणम्य च मुहुर्मुहुः
kṛtvā tataste bahudhā praśaṃsāṃ hṛṣṭamānasāḥ |
dakṣaprajāpateścaiva vīriṇyāssvagṛhaṃ yayuḥ
||21||कृत्वा ततस्ते बहुधा प्रशंसां हृष्टमानसाः ।
दक्षप्रजापतेश्चैव वीरिण्यास्स्वगृहं ययुः
gateṣu navamāseṣu kārayitvā ca laukikīm |
gatiṃ śivā ca pūrṇe sā daśame māsi nārada
||22||गतेषु नवमासेषु कारयित्वा च लौकिकीम् ।
गतिं शिवा च पूर्णे सा दशमे मासि नारद
āvirbabhūva purato mātussadyastadā mune |
muhūrte sukhade candragrahatārānukūlake
||23||आविर्बभूव पुरतो मातुस्सद्यस्तदा मुने ।
मुहूर्ते सुखदे चन्द्रग्रहतारानुकूलके
tasyāṃ tu jātamātrāyāṃ suprīto'sau prajāpatiḥ |
saiva devīti tāṃ mene dṛṣṭvā tāṃ tejasolbaṇām
||24||तस्यां तु जातमात्रायां सुप्रीतोऽसौ प्रजापतिः ।
सैव देवीति तां मेने दृष्ट्वा तां तेजसोल्बणाम्
tadābhūtpuṣpasadvṛṣṭirmeghāśca vavṛṣurjalam |
diśaśśāṃtā drutaṃ tasyāṃ jātāyāṃ ca munīśvara
||25||तदाभूत्पुष्पसद्वृष्टिर्मेघाश्च ववृषुर्जलम् ।
दिशश्शांता द्रुतं तस्यां जातायां च मुनीश्वर
avādayaṃta tridaśāśśubhavādyāni khe gatāḥ |
jajjvaluścāgnayaśśāṃtāḥ sarvamāsītsumaṃgalam
||26||अवादयंत त्रिदशाश्शुभवाद्यानि खे गताः ।
जज्ज्वलुश्चाग्नयश्शांताः सर्वमासीत्सुमंगलम्
vīriṇosaṃbhavāṃ dṛṣṭvā dakṣastāṃ jagadambikām |
namaskṛtya karau baddhvā bahu tuṣṭāva bhaktitaḥ
||27||वीरिणोसंभवां दृष्ट्वा दक्षस्तां जगदम्बिकाम् ।
नमस्कृत्य करौ बद्ध्वा बहु तुष्टाव भक्तितः
dakṣa uvāca
maheśāni namastubhyaṃ jagadambe sanātani |
kṛpāṃ kuru mahādevi satye satyasvarūpiṇi
||28||महेशानि नमस्तुभ्यं जगदम्बे सनातनि ।
कृपां कुरु महादेवि सत्ये सत्यस्वरूपिणि
śivā śāṃtā mahāmāyā yoganidrā jaganmayī |
yā procyate vedavidbhirnamāmi tvāṃ hitāvahām
||29||शिवा शांता महामाया योगनिद्रा जगन्मयी ।
या प्रोच्यते वेदविद्भिर्नमामि त्वां हितावहाम्
yayā dhātā jagatsṛṣṭau niyuktastāṃ purākarot |
tāṃ tvāṃ namāmi paramāṃ jagaddhātrīṃ maheśvarīm
||30||यया धाता जगत्सृष्टौ नियुक्तस्तां पुराकरोत् ।
तां त्वां नमामि परमां जगद्धात्रीं महेश्वरीम्
yayā viṣṇurjagatsthityai niyuktastāṃ sadākarot |
tāṃ tvāṃ namāmi paramāṃ jagaddhātrīṃ maheśvarīm
||31||यया विष्णुर्जगत्स्थित्यै नियुक्तस्तां सदाकरोत् ।
तां त्वां नमामि परमां जगद्धात्रीं महेश्वरीम्
yayā rudro jagannāśe niyuktastāṃ sadākarot |
tāṃ tvāṃ namāmi paramāṃ jagaddhātrīṃ maheśvarīm
||32||यया रुद्रो जगन्नाशे नियुक्तस्तां सदाकरोत् ।
तां त्वां नमामि परमां जगद्धात्रीं महेश्वरीम्
rajassattvatamorūpāṃ sarvakāryakarīṃ sadā |
tridevajananīṃ devīṃ tvāṃ namāmi ca tāṃ śivām
||33||रजस्सत्त्वतमोरूपां सर्वकार्यकरीं सदा ।
त्रिदेवजननीं देवीं त्वां नमामि च तां शिवाम्
yastvāṃ viciṃtayeddevīṃ vidyāvidyātmikāṃ parām |
tasya bhuktiśca muktiśca sadā karatale sthitā
||34||यस्त्वां विचिंतयेद्देवीं विद्याविद्यात्मिकां पराम् ।
तस्य भुक्तिश्च मुक्तिश्च सदा करतले स्थिता
yastvāṃ pratyakṣato devi śivāṃ paśyati pāvanīm |
tasyāvaśyaṃ bhavenmuktirvidyāvidyāprakāśikā
||35||यस्त्वां प्रत्यक्षतो देवि शिवां पश्यति पावनीम् ।
तस्यावश्यं भवेन्मुक्तिर्विद्याविद्याप्रकाशिका
ye stuvaṃti jaganmātarbhavānīmaṃbiketi ca |
jaganmayīti durgeti sarvaṃ teṣāṃ bhaviṣyati
||36||ये स्तुवंति जगन्मातर्भवानीमंबिकेति च ।
जगन्मयीति दुर्गेति सर्वं तेषां भविष्यति
brahmovāca
iti stutā jaganmātā śivā dakṣeṇa dhīmatā |
tathovāca tadā dakṣaṃ yathā mātā śṛṇoti na
||37||इति स्तुता जगन्माता शिवा दक्षेण धीमता ।
तथोवाच तदा दक्षं यथा माता शृणोति न
sarvaṃ mumoha tathyaṃ ca tathā dakṣaḥ śṛṇotu tat |
nānyastathā śivā prāha nānotiḥ parameśvarī
||38||सर्वं मुमोह तथ्यं च तथा दक्षः शृणोतु तत् ।
नान्यस्तथा शिवा प्राह नानोतिः परमेश्वरी
devyuvāca
ahamārādhitā pūrvaṃ sutārthaṃ te prajāpate |
īpsitaṃ tava siddhaṃ tu tapo dhāraya saṃprati
||39||अहमाराधिता पूर्वं सुतार्थं ते प्रजापते ।
ईप्सितं तव सिद्धं तु तपो धारय संप्रति
brahmovāca
evamuktvā tadā devī dakṣaṃ ca nijamāyayā |
āsthāya śaiśavaṃ bhāvaṃ jananyaṃte ruroda sā
||40||एवमुक्त्वा तदा देवी दक्षं च निजमायया ।
आस्थाय शैशवं भावं जनन्यंते रुरोद सा
atha tadrodanaṃ śrutvā striyo vākyaṃ sasaṃbhramāḥ |
āgatāstatra suprītyā dāsyopi ca sasaṃbhramāḥ
||41||अथ तद्रोदनं श्रुत्वा स्त्रियो वाक्यं ससंभ्रमाः ।
आगतास्तत्र सुप्रीत्या दास्योपि च ससंभ्रमाः
dṛṣṭvāsiknīsutārūpaṃ nanandussarvayoṣitaḥ |
sarve paurajanāścāpi cakrurjayaravaṃ tadā
||42||दृष्ट्वासिक्नीसुतारूपं ननन्दुस्सर्वयोषितः ।
सर्वे पौरजनाश्चापि चक्रुर्जयरवं तदा
utsavaśca mahānāsīdgānavādyapurassaram |
dakṣosiknī mudaṃ lebhe śubhaṃ dṛṣṭvā sutānanam
||43||उत्सवश्च महानासीद्गानवाद्यपुरस्सरम् ।
दक्षोसिक्नी मुदं लेभे शुभं दृष्ट्वा सुताननम्
dakṣaḥ śrutikulācāraṃ cakre ca vidhivattadā |
dānaṃ dadau dvijātibhyonyebhyaśca draviṇaṃ tathā
||44||दक्षः श्रुतिकुलाचारं चक्रे च विधिवत्तदा ।
दानं ददौ द्विजातिभ्योन्येभ्यश्च द्रविणं तथा
babhūva sarvato gānaṃ nartanaṃ ca yathocitam |
nedurvādyāni bahuśassumaṃgalapurassaram
||45||बभूव सर्वतो गानं नर्तनं च यथोचितम् ।
नेदुर्वाद्यानि बहुशस्सुमंगलपुरस्सरम्
atha haryādayo devāssarve sānucarāstadā |
munivṛndaiḥ samāgatyotsavaṃ cakruryathāvidhi
||46||अथ हर्यादयो देवास्सर्वे सानुचरास्तदा ।
मुनिवृन्दैः समागत्योत्सवं चक्रुर्यथाविधि
dṛṣṭvā dakṣasutāmaṃbāṃ jagataḥ parameśvarīm |
nemuḥ savinayāssarve tuṣṭuvuśca śubhaistavaiḥ
||47||दृष्ट्वा दक्षसुतामंबां जगतः परमेश्वरीम् ।
नेमुः सविनयास्सर्वे तुष्टुवुश्च शुभैस्तवैः
ūcussarve pramuditā giraṃ jayajayātmikām |
praśaśaṃsurmudā dakṣaṃ vīriṇīṃ ca viśeṣataḥ
||48||ऊचुस्सर्वे प्रमुदिता गिरं जयजयात्मिकाम् ।
प्रशशंसुर्मुदा दक्षं वीरिणीं च विशेषतः
tadometi nāma cakre tasyā dakṣastadājñayā |
praśastāyāssarvaguṇasattvādapi mudānvitaḥ
||49||तदोमेति नाम चक्रे तस्या दक्षस्तदाज्ञया ।
प्रशस्तायास्सर्वगुणसत्त्वादपि मुदान्वितः
nāmānyanyāni tasyāstu paścājjātāni lokataḥ |
mahāmaṃgaladānyeva duḥkhaghnāni viśeṣataḥ
||50||नामान्यन्यानि तस्यास्तु पश्चाज्जातानि लोकतः ।
महामंगलदान्येव दुःखघ्नानि विशेषतः
dakṣastadā hariṃ natvā māṃ sarvānamarānapi |
munīnapi karau baddhvā stutvā cānarca bhaktitaḥ
||51||दक्षस्तदा हरिं नत्वा मां सर्वानमरानपि ।
मुनीनपि करौ बद्ध्वा स्तुत्वा चानर्च भक्तितः
atha viṣṇvādayassarve supraśasyājanaṃdanam |
prītyā yayusvadhāmāni saṃsmaran saśivaṃ śivam
||52||अथ विष्ण्वादयस्सर्वे सुप्रशस्याजनंदनम् ।
प्रीत्या ययुस्वधामानि संस्मरन् सशिवं शिवम्
atastāṃ ca sutāṃ mātā susaṃskṛtya yathocitam |
śiśupānena vidhinā tasyai stanyādikaṃ dadau
||53||अतस्तां च सुतां माता सुसंस्कृत्य यथोचितम् ।
शिशुपानेन विधिना तस्यै स्तन्यादिकं ददौ
pālitā sātha vīriṇyā dakṣeṇa ca mahātmanā |
vavṛdhe śuklapakṣasya yathā śaśikalānvaham
||54||पालिता साथ वीरिण्या दक्षेण च महात्मना ।
ववृधे शुक्लपक्षस्य यथा शशिकलान्वहम्
tasyāṃ tu sadguṇāssarve viviśurdvijasattama |
śaiśavepi yathā candre kalāssarvā manoharāḥ
||55||तस्यां तु सद्गुणास्सर्वे विविशुर्द्विजसत्तम ।
शैशवेपि यथा चन्द्रे कलास्सर्वा मनोहराः
ācarannijabhāvena sakhīmadhyagatā yadā |
tadā lilekha bhargasya pratimāmanvahaṃ muhuḥ
||56||आचरन्निजभावेन सखीमध्यगता यदा ।
तदा लिलेख भर्गस्य प्रतिमामन्वहं मुहुः
yadā jagau sugītāni śivā bālyocitāni sā |
tadā sthāṇuṃ haraṃ rudraṃ sasmāra smaraśāsanam
||57||यदा जगौ सुगीतानि शिवा बाल्योचितानि सा ।
तदा स्थाणुं हरं रुद्रं सस्मार स्मरशासनम्
vavṛdhetīva daṃpatyoḥ pratyahaṃ karuṇātulā |
tasyā bālyepi bhaktāyāstayornityaṃ muhurmuhuḥ
||58||ववृधेतीव दंपत्योः प्रत्यहं करुणातुला ।
तस्या बाल्येपि भक्तायास्तयोर्नित्यं मुहुर्मुहुः
sarvabālāguṇā krāṃtāṃ sadā svālayakāriṇīm |
toṣayāmāsa pitarau nityaṃnityaṃ muhurmuhuḥ
||59||सर्वबालागुणा क्रांतां सदा स्वालयकारिणीम् ।
तोषयामास पितरौ नित्यंनित्यं मुहुर्मुहुः
iti śrīśivamahāpurāṇe dvitīyāyāṃ rudrasaṃhitāyāṃ satī khaṇḍe satījanma bālalīlāvarṇanaṃnāma caturdaśo'dhyāyaḥ || 14 ||