मुख्यं गम्यताम्

Try searching

Quick links

Crawlable search page

Śivapurāṇam — Satīkhaṇḍaḥ, adhyāya 7

3
Rudrasaṃhitā · Satīkhaṇḍaḥ · 7

varaṃ dattvā mune tasmin śaṃbhāvaṃtarhite tadā

brahmovāca

varaṃ dattvā mune tasmin śaṃbhāvaṃtarhite tadā |

saṃdhyāpyagacchattatraiva yatra medhātithirmuniḥ

||1||

वरं दत्त्वा मुने तस्मिन् शंभावंतर्हिते तदा ।

संध्याप्यगच्छत्तत्रैव यत्र मेधातिथिर्मुनिः

tatra śaṃbhoḥ prasādena na kenāpyupalakṣitā |

sasmāra varṇinaṃ taṃ vai svopadeśakaraṃ tapaḥ

||2||

तत्र शंभोः प्रसादेन न केनाप्युपलक्षिता ।

सस्मार वर्णिनं तं वै स्वोपदेशकरं तपः

vasiṣṭhena purā sā tu varṇībhūtvā mahāmune |

upadiṣṭā tapaścartuṃ vacanātparameṣṭhinaḥ

||3||

वसिष्ठेन पुरा सा तु वर्णीभूत्वा महामुने ।

उपदिष्टा तपश्चर्तुं वचनात्परमेष्ठिनः

tameva kṛtvā manasā tapaścaryopadeśakam |

patitvena tadā saṃdhyā brāhmaṇaṃ brahmacāriṇam

||4||

तमेव कृत्वा मनसा तपश्चर्योपदेशकम् ।

पतित्वेन तदा संध्या ब्राह्मणं ब्रह्मचारिणम्

samiddhegnau mahāyajñe munibhirnopalakṣitā |

dṛṣṭā śaṃbhuprasādena sā viveśa vidheḥ sutā

||5||

समिद्धेग्नौ महायज्ञे मुनिभिर्नोपलक्षिता ।

दृष्टा शंभुप्रसादेन सा विवेश विधेः सुता

tasyāḥ puroḍāśamayaṃ śarīraṃ tatkṣaṇāttataḥ |

dagdhaṃ puroḍāśagaṃdhaṃ tastāra yadalakṣitam

||6||

तस्याः पुरोडाशमयं शरीरं तत्क्षणात्ततः ।

दग्धं पुरोडाशगंधं तस्तार यदलक्षितम्

vahnistasyāḥ śarīraṃ tu dagdhvā sūryasya maṃḍalam |

śuddhaṃ praveśayāmāsa śaṃbhorevājñayā punaḥ

||7||

वह्निस्तस्याः शरीरं तु दग्ध्वा सूर्यस्य मंडलम् ।

शुद्धं प्रवेशयामास शंभोरेवाज्ञया पुनः

sūryo tryarthaṃ vibhajyātha taccharīraṃ tadā rathe |

svakeśaṃ sthāpayāmāsa prītaye pitṛdevayoḥ

||8||

सूर्यो त्र्यर्थं विभज्याथ तच्छरीरं तदा रथे ।

स्वकेशं स्थापयामास प्रीतये पितृदेवयोः

tadūrddhvabhāgastasyāstu śarīrasya munīśvara |

prātassaṃdhyābhavatsā tu ahorātrādimadhyagā|

taccheṣabhāgastasyāstu ahorātrāṃtamadhyagā |

sā sāyamabhavatsaṃdhyā pitṛprītipradā sadā |

sūryodayāttu prathamaṃ yadā syādaruṇodayaḥ |

prātassaṃdhyā tadodeti devānāṃ prītikāriṇī

||11||

तदूर्द्ध्वभागस्तस्यास्तु शरीरस्य मुनीश्वर ।

प्रातस्संध्याभवत्सा तु अहोरात्रादिमध्यगा।

तच्छेषभागस्तस्यास्तु अहोरात्रांतमध्यगा ।

सा सायमभवत्संध्या पितृप्रीतिप्रदा सदा ।

सूर्योदयात्तु प्रथमं यदा स्यादरुणोदयः ।

प्रातस्संध्या तदोदेति देवानां प्रीतिकारिणी

astaṃ gate tataḥ sūryye śoṇapadmanibhe sadā |

udeti sāyaṃ saṃdhyāpi pitṝṇāṃ modakāriṇī

||12||

अस्तं गते ततः सूर्य्ये शोणपद्मनिभे सदा ।

उदेति सायं संध्यापि पितॄणां मोदकारिणी

tasyāḥ prāṇāstu manasā śaṃbhunātha dayālunā |

divyena tu śarīreṇa cakrire hi śarīriṇaḥ

||13||

तस्याः प्राणास्तु मनसा शंभुनाथ दयालुना ।

दिव्येन तु शरीरेण चक्रिरे हि शरीरिणः

muneryajñāvasāne tu saṃprāpte muninā tu sā |

prāptā putrī vahnimadhye taptakāṃcanasuprabhā

||14||

मुनेर्यज्ञावसाने तु संप्राप्ते मुनिना तु सा ।

प्राप्ता पुत्री वह्निमध्ये तप्तकांचनसुप्रभा

tāṃ jagrāha tadā putrīṃ munurāmodasaṃyutaḥ |

yajñārthaṃ tāntu saṃsnāpya nijakroḍe dadhau mune

||15||

तां जग्राह तदा पुत्रीं मुनुरामोदसंयुतः ।

यज्ञार्थं तान्तु संस्नाप्य निजक्रोडे दधौ मुने

aruṃdhatī tu tasyāstu nāma cakre mahāmuniḥ |

śiṣyaiḥ parivṛtastatra mahāmodamavāpa ha

||16||

अरुंधती तु तस्यास्तु नाम चक्रे महामुनिः ।

शिष्यैः परिवृतस्तत्र महामोदमवाप ह

viruṇaddhi yato dharmaṃ sā kasmādapi kāraṇāt |

atastriloke viditaṃ nāma saṃprāpa tatsvayam

||17||

विरुणद्धि यतो धर्मं सा कस्मादपि कारणात् ।

अतस्त्रिलोके विदितं नाम संप्राप तत्स्वयम्

yajñaṃ samāpya sa muniḥ kṛtakṛtyabhāvamāsādya saṃpadayutastanayā pralaṃbhāt |

tasminnijāśramapade saha śiṣyavargaistāmeva satatamasau dayite surarṣe

||18||

यज्ञं समाप्य स मुनिः कृतकृत्यभावमासाद्य संपदयुतस्तनया प्रलंभात् ।

तस्मिन्निजाश्रमपदे सह शिष्यवर्गैस्तामेव सततमसौ दयिते सुरर्षे

atha sā vavṛdhe devī tasminmunivarāśrame |

candrabhāgānadītīre tāpasāraṇyasaṃjñake

||19||

अथ सा ववृधे देवी तस्मिन्मुनिवराश्रमे ।

चन्द्रभागानदीतीरे तापसारण्यसंज्ञके

saṃprāpte pañcame varṣe candrabhāgāṃ tadā guṇaiḥ |

tāpasāraṇyamapi sā pavitramakarotsatī

||20||

संप्राप्ते पञ्चमे वर्षे चन्द्रभागां तदा गुणैः ।

तापसारण्यमपि सा पवित्रमकरोत्सती

vivāhaṃ kārayāmāsustasyā brahmasutena vai |

vasiṣṭhena hyaruṃdhatyā brahmaviṣṇumaheśvarāḥ

||21||

विवाहं कारयामासुस्तस्या ब्रह्मसुतेन वै ।

वसिष्ठेन ह्यरुंधत्या ब्रह्मविष्णुमहेश्वराः

tadvivāhe mahotsāho vabhūva sukhavarddhanaḥ |

sarve surāśca munayassukhamāpuḥ paraṃ muno

||22||

तद्विवाहे महोत्साहो वभूव सुखवर्द्धनः ।

सर्वे सुराश्च मुनयस्सुखमापुः परं मुनो

brahmaviṣṇumaheśānāṃ karanissṛtatoyataḥ |

saptanadyassamutpannāśśiprādyāssupavitrakāḥ

||23||

ब्रह्मविष्णुमहेशानां करनिस्सृततोयतः ।

सप्तनद्यस्समुत्पन्नाश्शिप्राद्यास्सुपवित्रकाः

aruṃdhatī mahāsādhvī sādhvīnāṃ pravarottamā |

vasiṣṭhaṃ prāpya saṃreje medhātithisutā mune

||24||

अरुंधती महासाध्वी साध्वीनां प्रवरोत्तमा ।

वसिष्ठं प्राप्य संरेजे मेधातिथिसुता मुने

yasyāḥ putrāssamutpannāḥ śreṣṭhāśśaktyādayaśśubhāḥ |

vasiṣṭhaṃ prāpya taṃ kāṃtaṃ saṃreje munisattamāḥ

||25||

यस्याः पुत्रास्समुत्पन्नाः श्रेष्ठाश्शक्त्यादयश्शुभाः ।

वसिष्ठं प्राप्य तं कांतं संरेजे मुनिसत्तमाः

evaṃ saṃdhyācaritraṃ te kathitaṃ munisattama |

pavitraṃ pāvanaṃ divyaṃ sarvakāmaphalapradam

||26||

एवं संध्याचरित्रं ते कथितं मुनिसत्तम ।

पवित्रं पावनं दिव्यं सर्वकामफलप्रदम्

ya idaṃ śṛṇuyānnārī puruṣo vā śubhavrataḥ |

sarvānkāmānavāpnoti nātra kāryā vicāraṇā

||27||

य इदं शृणुयान्नारी पुरुषो वा शुभव्रतः ।

सर्वान्कामानवाप्नोति नात्र कार्या विचारणा

iti śrīśivamahāpurāṇe dvitīyāyāṃ rudrasaṃhitāyāṃ dvi- satīkhaṃḍe saptamo'dhyāyaḥ || 7 ||