मुख्यं गम्यताम्

Try searching

Quick links

Crawlable search page

Skandapurāṇam — Vāsudevamāhātmyam, adhyāya 3

3
Vaiṣṇavakhaṇḍaḥ · Vāsudevamāhātmyam · 3

śrīvāsudevasarvopāsyatvanirūpaṇam

nārada uvāca

vedeṣu sapurāṇeṣu sāṃgopāṃgeṣu gīyase ||

tvameva śāśvato dhātā niyantāmṛtamacyuta ||

tvaṃ vidhātā ca satataṃ tvayi sarvamidaṃ jagat

||1||

वेदेषु सपुराणेषु सांगोपांगेषु गीयसे ॥

त्वमेव शाश्वतो धाता नियन्तामृतमच्युत ॥

त्वं विधाता च सततं त्वयि सर्वमिदं जगत्

catvāro hyāśramā deva sarve varṇāśca karmabhiḥ ||

yajante tvāmaharaharnnānāmūrttisamāsthitam

||2||

चत्वारो ह्याश्रमा देव सर्वे वर्णाश्च कर्मभिः ॥

यजन्ते त्वामहरहर्न्नानामूर्त्तिसमास्थितम्

pitā mātā ca sarvasya daivataṃ tvaṃ hi śāśvatam ||

kaṃ tvaṃ ca yajase devaṃ pitaraṃ vā na vidmahe

||3||

पिता माता च सर्वस्य दैवतं त्वं हि शाश्वतम् ॥

कं त्वं च यजसे देवं पितरं वा न विद्महे

śrīnārāyaṇa uvāca

naitadrahasyaṃ vaktavyamātmaguhyamathāpi te ||

mayi bhaktimate brahmanpravakṣyāmi yathātatham

||4||

नैतद्रहस्यं वक्तव्यमात्मगुह्यमथापि ते ॥

मयि भक्तिमते ब्रह्मन्प्रवक्ष्यामि यथातथम्

satyaṃ jñānamanantaṃ yo brahmeti śrutivarṇitaḥ ||

triguṇavyatiriktaśca puruṣo divyavigrahaḥ

||5||

सत्यं ज्ञानमनन्तं यो ब्रह्मेति श्रुतिवर्णितः ॥

त्रिगुणव्यतिरिक्तश्च पुरुषो दिव्यविग्रहः

mahāpuruṣa ityukto vāsudevaśca yaḥ prabhuḥ ||

nārāyaṇa ṛṣirviṣṇuḥ kṛṣṇaśca bhagavāniti

||6||

महापुरुष इत्युक्तो वासुदेवश्च यः प्रभुः ॥

नारायण ऋषिर्विष्णुः कृष्णश्च भगवानिति

ekaḥ sa eva devo nau pitarau ceti viddhi bhoḥ ||

āvābhyāṃ pūjyate'sau hi daive pitrye ca kalpite

||7||

एकः स एव देवो नौ पितरौ चेति विद्धि भोः ॥

आवाभ्यां पूज्यतेऽसौ हि दैवे पित्र्ये च कल्पिते

nāsti tasmātparataraḥ pitā devo'tha vā dvija ||

] ātmā hi nau sa vijñeyaḥ kṛṣṇo brahmapureśvaraḥ

||8||

नास्ति तस्मात्परतरः पिता देवोऽथ वा द्विज ॥

] आत्मा हि नौ स विज्ञेयः कृष्णो ब्रह्मपुरेश्वरः

tenaiṣā prathitā brahmanmaryādā lokabhāvanī ||

daivaṃ pitryaṃ ca kartavyamiti lokahitaiṣiṇā

||9||

तेनैषा प्रथिता ब्रह्मन्मर्यादा लोकभावनी ॥

दैवं पित्र्यं च कर्तव्यमिति लोकहितैषिणा

pravṛttaṃ ca nivṛttaṃ ca dvedhā karmāsti vaidikam ||

yathādhikāraṃ vihitaṃ puruṣārthopalabdhaye

||10||

प्रवृत्तं च निवृत्तं च द्वेधा कर्मास्ति वैदिकम् ॥

यथाधिकारं विहितं पुरुषार्थोपलब्धये

tantravedoktavidhinā svocitastrīparigrahaḥ ||

vittārjanaṃ ca nyāyena dravyayajñāḥ sakāmanāḥ

||11||

तन्त्रवेदोक्तविधिना स्वोचितस्त्रीपरिग्रहः ॥

वित्तार्जनं च न्यायेन द्रव्ययज्ञाः सकामनाः

vāso grāme ca nagare pūrtamiṣṭaṃ ca karma yat ||

pravṛttaṃ tattu sakalamaśāntikṛdudīritam

||12||

वासो ग्रामे च नगरे पूर्तमिष्टं च कर्म यत् ॥

प्रवृत्तं तत्तु सकलमशान्तिकृदुदीरितम्

strīdravyayoḥ parityāgaḥ kāmalobhakrudhāṃ tathā ||

vanavāsaśca vairāgyaṃ tapaḥ kṣāntiḥ śamo damaḥ

||13||

स्त्रीद्रव्ययोः परित्यागः कामलोभक्रुधां तथा ॥

वनवासश्च वैराग्यं तपः क्षान्तिः शमो दमः

brahmayajñā yogayajñā jñānayajñāśca sarvaśaḥ ||

japayajñāśceti mune nivṛttaṃ karma kīrtitam

||14||

ब्रह्मयज्ञा योगयज्ञा ज्ञानयज्ञाश्च सर्वशः ॥

जपयज्ञाश्चेति मुने निवृत्तं कर्म कीर्तितम्

trilokyāṃ gatayo dharmaṃ pravṛttamanutiṣṭhatām ||

svargalokāvadhi mune manuṣyāṇāṃ bhavanti vai

||15||

त्रिलोक्यां गतयो धर्मं प्रवृत्तमनुतिष्ठताम् ॥

स्वर्गलोकावधि मुने मनुष्याणां भवन्ति वै

indracandrāgnilokādau svasvapuṇyaphalaṃ ca te ||

bhogaiśvaryaṃ vahuvidhamabhīṣṭaṃ bhuñjate khalu

||16||

इन्द्रचन्द्राग्निलोकादौ स्वस्वपुण्यफलं च ते ॥

भोगैश्वर्यं वहुविधमभीष्टं भुञ्जते खलु

yāvatpuṇyaṃ tāvadeva bhuktvā tatte surā'stataḥ ||

kṣīṇe tu sukṛte bhūyaḥ patanti vivaśā bhuvi

||17||

यावत्पुण्यं तावदेव भुक्त्वा तत्ते सुराऽस्ततः ॥

क्षीणे तु सुकृते भूयः पतन्ति विवशा भुवि

bhogaiśvaryādināśo hi kālavegena jāyate ||

anicchatāmapi mune teṣāṃ puṇyakṣaye sati

||18||

भोगैश्वर्यादिनाशो हि कालवेगेन जायते ॥

अनिच्छतामपि मुने तेषां पुण्यक्षये सति

ādhikārikadevānāmapi brahmadine muhuḥ ||

iṣṭabhogaiśvaryanāśo jāyate kālaraṃhasā

||19||

आधिकारिकदेवानामपि ब्रह्मदिने मुहुः ॥

इष्टभोगैश्वर्यनाशो जायते कालरंहसा

nivṛttadharmaniṣṭhā ye yoginaśca tapasvinaḥ ||

janādīnyānti lokāṃstrīṃste tu trailokyato bahiḥ

||20||

निवृत्तधर्मनिष्ठा ये योगिनश्च तपस्विनः ॥

जनादीन्यान्ति लोकांस्त्रींस्ते तु त्रैलोक्यतो बहिः

tattallokaiśvaryabhogānbhuñjate te nijepsitān ||

dainandinepi pralaye varttante te yathāsukham

||21||

तत्तल्लोकैश्वर्यभोगान्भुञ्जते ते निजेप्सितान् ॥

दैनन्दिनेपि प्रलये वर्त्तन्ते ते यथासुखम्

brahmaṇo dviparārddhānte tadbhogaiśvaryasaṃpadaḥ ||

naśyanti kālaśaktyaiva lokāsteṣāṃ ca nārada

||22||

ब्रह्मणो द्विपरार्द्धान्ते तद्भोगैश्वर्यसंपदः ॥

नश्यन्ति कालशक्त्यैव लोकास्तेषां च नारद

athaitadvividhaṃ karma guṇātmakamapi dvija ||

kṛtaṃ cedviṣṇusaṃbaddhaṃ nirguṇaṃ syāttadā tu tat

||23||

अथैतद्विविधं कर्म गुणात्मकमपि द्विज ॥

कृतं चेद्विष्णुसंबद्धं निर्गुणं स्यात्तदा तु तत्

tatphalaṃ cākṣayaṃ syāddhi sveṣṭādapyadhikaṃ nṛṇām ||

bhaktāste bhagavaddhāma yāntyaṣṭāvṛttitaḥ param

||24||

तत्फलं चाक्षयं स्याद्धि स्वेष्टादप्यधिकं नृणाम् ॥

भक्तास्ते भगवद्धाम यान्त्यष्टावृत्तितः परम्

ato vivekino nityaṃ viṣṇubhaktyanvitāḥ kriyāḥ ||

pravṛttā vā nivṛttā vā kurvate sakalā api

||25||

अतो विवेकिनो नित्यं विष्णुभक्त्यन्विताः क्रियाः ॥

प्रवृत्ता वा निवृत्ता वा कुर्वते सकला अपि

brahmā sthāṇurmanurddakṣo bhṛgurddharmastathā yamaḥ ||

marīciraṅgirāścātriḥ pulastyaḥ pulahaḥ kratuḥ

||26||

ब्रह्मा स्थाणुर्मनुर्द्दक्षो भृगुर्द्धर्मस्तथा यमः ॥

मरीचिरङ्गिराश्चात्रिः पुलस्त्यः पुलहः क्रतुः

vaibhrājaśca vasiṣṭhaśca vivasvānsoma eva ca ||

kaśyapaḥ karddamādyāśca prajānāṃ patayo mune

||27||

वैभ्राजश्च वसिष्ठश्च विवस्वान्सोम एव च ॥

कश्यपः कर्द्दमाद्याश्च प्रजानां पतयो मुने

devāśca ṛṣayaḥ sarve sarve varṇāstathāśramāḥ ||

pūjayanti tameveśaṃ pravṛttaṃ dharmamāsthitāḥ

||28||

देवाश्च ऋषयः सर्वे सर्वे वर्णास्तथाश्रमाः ॥

पूजयन्ति तमेवेशं प्रवृत्तं धर्ममास्थिताः

sanaḥ sanatsujātaśca sanakaḥ sa sanandanaḥ ||

sanatkumāraḥ kapila āruṇiśca sanātanaḥ

||29||

सनः सनत्सुजातश्च सनकः स सनन्दनः ॥

सनत्कुमारः कपिल आरुणिश्च सनातनः

ṛbhuryatiśca haṃsādyā munayo naiṣṭhikavratāḥ ||

tameva pūjayantīśaṃ nivṛttaṃ dharmamāsthitāḥ

||30||

ऋभुर्यतिश्च हंसाद्या मुनयो नैष्ठिकव्रताः ॥

तमेव पूजयन्तीशं निवृत्तं धर्ममास्थिताः

vāsudevasyāṅgatayā bhāvayitvā surānpitṝn ||

ahiṃsapūjāvidhinā yajante cānvahaṃ hi te

||31||

वासुदेवस्याङ्गतया भावयित्वा सुरान्पितॄन् ॥

अहिंसपूजाविधिना यजन्ते चान्वहं हि ते

yathādhikāramete hi tena yatra niyojitāḥ ||

pravṛtte vā nivṛtte vā dharme te pālayanti tam ||

tasya devasya maryādāṃ na krāmantyubhayepi te

||32||

यथाधिकारमेते हि तेन यत्र नियोजिताः ॥

प्रवृत्ते वा निवृत्ते वा धर्मे ते पालयन्ति तम् ॥

तस्य देवस्य मर्यादां न क्रामन्त्युभयेपि ते

caturvarge teṣu yasya yadyadiṣṭatamaṃ bhavet ||

tattatsaṃpūrayatyeva sarva śaktipatiḥ prabhuḥ

||33||

चतुर्वर्गे तेषु यस्य यद्यदिष्टतमं भवेत् ॥

तत्तत्संपूरयत्येव सर्व शक्तिपतिः प्रभुः

bhaktyā kṛtasyāpyalpasya bhagavānpuṇyakarmaṇaḥ ||

prīto dadātyeva phalaṃ mahadakṣayamīpsitam

||34||

भक्त्या कृतस्याप्यल्पस्य भगवान्पुण्यकर्मणः ॥

प्रीतो ददात्येव फलं महदक्षयमीप्सितम्

teṣu tadbhaktito loke ye tvekāntitvamāsthitāḥ ||

vāsudevaṃ vinānyatra saṃkṣīṇāśeṣavāsanāḥ

||35||

तेषु तद्भक्तितो लोके ये त्वेकान्तित्वमास्थिताः ॥

वासुदेवं विनान्यत्र संक्षीणाशेषवासनाः

dehānte te tu saṃprāpya tasya dhāma tamaḥparam ||

dehairaprākṛtaireva premṇā paricaranti tam

||36||

देहान्ते ते तु संप्राप्य तस्य धाम तमःपरम् ॥

देहैरप्राकृतैरेव प्रेम्णा परिचरन्ति तम्

anye tu bhaktāḥ kālena tadupāsanadārḍhyataḥ ||

vāsanānāṃ kṣaye jāte yāntyekāntikavaddhi tam

||37||

अन्ये तु भक्ताः कालेन तदुपासनदार्ढ्यतः ॥

वासनानां क्षये जाते यान्त्येकान्तिकवद्धि तम्

yena kenāpi bhāvena tena saṃbadhyate tu yaḥ ||

saṃsṛtiṃ na prayātyeva sa tu kvāpyanyajīvavat

||38||

येन केनापि भावेन तेन संबध्यते तु यः ॥

संसृतिं न प्रयात्येव स तु क्वाप्यन्यजीववत्

karmayogasya saṃsiddhirjñānayogasya cepsitā ||

tasyāśrayādeva nṛṇāṃ nirvighnaṃ bhavati drutam

||39||

कर्मयोगस्य संसिद्धिर्ज्ञानयोगस्य चेप्सिता ॥

तस्याश्रयादेव नृणां निर्विघ्नं भवति द्रुतम्

tasmātsa eva bhagavānsavarraipi janairiha ||

svābhīṣṭaphalasiddhyarthaṃ prītyopāsyo yathāvidhi

||40||

तस्मात्स एव भगवान्सवर्रैपि जनैरिह ॥

स्वाभीष्टफलसिद्ध्यर्थं प्रीत्योपास्यो यथाविधि

brahmaikyamāptā nirvighnā api brahmaśivādayaḥ ||

śrīviṣṇoḥ kurvate bhaktiṃ santītthaṃ tanmahāguṇāḥ

||41||

ब्रह्मैक्यमाप्ता निर्विघ्ना अपि ब्रह्मशिवादयः ॥

श्रीविष्णोः कुर्वते भक्तिं सन्तीत्थं तन्महागुणाः

iti guhyasamuddeśastava nārada kīrttitaḥ ||

atipremṇā hi satataṃ mayi bhaktimato'khilaḥ

||42||

इति गुह्यसमुद्देशस्तव नारद कीर्त्तितः ॥

अतिप्रेम्णा हि सततं मयि भक्तिमतोऽखिलः

iti śrīskānde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ dvitīye vaiṣṇavakhaṇḍe śrīvāsudevamāhātmye śrīvāsudevasarvopāsyatvanirūpaṇaṃ nāma tṛtīyo'dhyāyaḥ || 3 ||