मुख्यं गम्यताम्

Try searching

Quick links

Crawlable search page

Skandapurāṇam — Vāsudevamāhātmyam, adhyāya 7

3
Vaiṣṇavakhaṇḍaḥ · Vāsudevamāhātmyam · 7

upīracaravasumokṣanirūpaṇam

skanda uvāca

bhūmadhyagaḥ sa rājā'tha svakṛtaṃ karma garhayan ||

anutapyamānaśca bhṛśaṃ mānayaṃstābṛhanmunīn ||

jajāpa bhagavanmantraṃ tryakṣaraṃ manasā sadā

||1||

भूमध्यगः स राजाऽथ स्वकृतं कर्म गर्हयन् ॥

अनुतप्यमानश्च भृशं मानयंस्ताबृहन्मुनीन् ॥

जजाप भगवन्मन्त्रं त्र्यक्षरं मनसा सदा

tatrāpi parayā bhaktyā pañcakālaṃ svacetasā ||

ayajaddhariṃ surapatiṃ bhūmervivara ādarāt

||2||

तत्रापि परया भक्त्या पञ्चकालं स्वचेतसा ॥

अयजद्धरिं सुरपतिं भूमेर्विवर आदरात्

tato'sya tuṣṭo bhagavānvāsudevo jagatpatiḥ ||

āpadyapi yathākālaṃ yathāśāstraṃ svamarcataḥ

||3||

ततोऽस्य तुष्टो भगवान्वासुदेवो जगत्पतिः ॥

आपद्यपि यथाकालं यथाशास्त्रं स्वमर्चतः

varado bhagavānviṣṇuḥ samīpasthaṃ dvijottamam ||

garutmantaṃ mahāvegamābabhāṣe svayaṃ tataḥ

||4||

वरदो भगवान्विष्णुः समीपस्थं द्विजोत्तमम् ॥

गरुत्मन्तं महावेगमाबभाषे स्वयं ततः

śrībhagavānuvāca

dvijottama mahābhāga gamyatāṃ vacanānmama ||

samrāḍrājā vasurnāma dharmātmā māṃ samāśritaḥ

||5||

द्विजोत्तम महाभाग गम्यतां वचनान्मम ॥

सम्राड्राजा वसुर्नाम धर्मात्मा मां समाश्रितः

brahmātikramadoṣeṇa praviṣṭo vasudhātalam ||

tanmānanā kṛtā tena tadgacchādya tadantikam

||6||

ब्रह्मातिक्रमदोषेण प्रविष्टो वसुधातलम् ॥

तन्मानना कृता तेन तद्गच्छाद्य तदन्तिकम्

bhūmervivarasaṃguptaṃ garuḍainaṃ mamājñayā ||

adhaścaraṃ nṛpaśreṣṭhaṃ khecaraṃ kuru mā ciram

||7||

भूमेर्विवरसंगुप्तं गरुडैनं ममाज्ञया ॥

अधश्चरं नृपश्रेष्ठं खेचरं कुरु मा चिरम्

skanda uvāca

garutmānatha vikṣipya pakṣau mārutavegavān ||

viveśa vivaraṃ bhūmyā yatrāste vāgyato vasuḥ

||8||

गरुत्मानथ विक्षिप्य पक्षौ मारुतवेगवान् ॥

विवेश विवरं भूम्या यत्रास्ते वाग्यतो वसुः

tata enaṃ samutkṣipya svacañcvā vinatā sutaḥ ||

utpapāta nabhastūrṇaṃ tatra cainamamuñcata

||9||

तत एनं समुत्क्षिप्य स्वचञ्च्वा विनता सुतः ॥

उत्पपात नभस्तूर्णं तत्र चैनममुञ्चत

tasminmuhūrtte saṃjajñe rājoparicaraḥ punaḥ ||

saśarīro gataḥ svargaṃ paramaṃ sukhamāptavān

||10||

तस्मिन्मुहूर्त्ते संजज्ञे राजोपरिचरः पुनः ॥

सशरीरो गतः स्वर्गं परमं सुखमाप्तवान्

evaṃ tenāpi brahmarṣe vāgdoṣātsadavajñayā ||

prāptā gatirayajvārhā dharmajñena mahātmanā

||11||

एवं तेनापि ब्रह्मर्षे वाग्दोषात्सदवज्ञया ॥

प्राप्ता गतिरयज्वार्हा धर्मज्ञेन महात्मना

kevalaṃ puruṣastena sevito harirīśvaraḥ ||

tataḥ śīghraṃ jahau pāpaṃ svargalokamavāpa ca

||12||

केवलं पुरुषस्तेन सेवितो हरिरीश्वरः ॥

ततः शीघ्रं जहौ पापं स्वर्गलोकमवाप च

bhuñjāno vividhaṃ saukhyaṃ manobhīṣṭaṃ ca tatra saḥ ||

uvāsānyo yathā śakro gīyamānayaśāḥ suraiḥ

||13||

भुञ्जानो विविधं सौख्यं मनोभीष्टं च तत्र सः ॥

उवासान्यो यथा शक्रो गीयमानयशाः सुरैः

tamekadā vimānena carantaṃ sūryasannibham ||

adrikāpsarasā yuktamacchodā samavaikṣata

||14||

तमेकदा विमानेन चरन्तं सूर्यसन्निभम् ॥

अद्रिकाप्सरसा युक्तमच्छोदा समवैक्षत

sā hi somapadasthānāṃ pitṝṇāṃ mānasī sutā ||

agniṣvāttābhidhānānāmamūrttānāṃ mahātmanām

||15||

सा हि सोमपदस्थानां पितॄणां मानसी सुता ॥

अग्निष्वात्ताभिधानानाममूर्त्तानां महात्मनाम्

amūrttatvātpitṝnsvānsā na jānantī śucismitā ||

taṃ vasuṃ pitaraṃ mene sa ca tāmātmajāmiva

||16||

अमूर्त्तत्वात्पितॄन्स्वान्सा न जानन्ती शुचिस्मिता ॥

तं वसुं पितरं मेने स च तामात्मजामिव

tau tataḥ pitaraḥ śepurbhāvaṃ dṛṣṭvedṛśaṃ tayoḥ ||

kanye tvamasya nṛpaterbhuvi kanyā bhaviṣyasi

||17||

तौ ततः पितरः शेपुर्भावं दृष्ट्वेदृशं तयोः ॥

कन्ये त्वमस्य नृपतेर्भुवि कन्या भविष्यसि

vaso tvaṃ mānuṣo bhūtvā sutāmenāṃ svayoṣiti ||

asyāmevāpsarāyāṃ tvaṃ janayiṣyasi niścitam

||18||

वसो त्वं मानुषो भूत्वा सुतामेनां स्वयोषिति ॥

अस्यामेवाप्सरायां त्वं जनयिष्यसि निश्चितम्

itthaṃ tau pitṛbhiḥ śaptau śāpamokṣāya tāstataḥ ||

prārthayāmāsaturnnatvā tadocuste kṛpālavaḥ

||19||

इत्थं तौ पितृभिः शप्तौ शापमोक्षाय तास्ततः ॥

प्रार्थयामासतुर्न्नत्वा तदोचुस्ते कृपालवः

avaśyamitthaṃ bhāvitvādyuvābhyāmupalambhitaḥ ||

śāpo'yaṃ tatra yuvayoḥ śreya eva bhaviṣyati

||20||

अवश्यमित्थं भावित्वाद्युवाभ्यामुपलम्भितः ॥

शापोऽयं तत्र युवयोः श्रेय एव भविष्यति

aṣṭāviṃśe dvāpare tu vaso tvaṃ bhuvi bhūpateḥ ||

kṛtayajñasya tanayo bhavitāsi mahātmanaḥ

||21||

अष्टाविंशे द्वापरे तु वसो त्वं भुवि भूपतेः ॥

कृतयज्ञस्य तनयो भवितासि महात्मनः

tatrāpi ca yathedānīṃ tathā tvaṃ sakalairguṇaiḥ ||

juṣṭaśca khacaro bhāvyo mahābhāgavatāgraṇīḥ

||22||

तत्रापि च यथेदानीं तथा त्वं सकलैर्गुणैः ॥

जुष्टश्च खचरो भाव्यो महाभागवताग्रणीः

pañcarātroktavidhinā viṣṇumabhyarcya bhaktitaḥ ||

taccheṣeṇa surāṃścāsmānarcayiṣyasi saprajaḥ

||23||

पञ्चरात्रोक्तविधिना विष्णुमभ्यर्च्य भक्तितः ॥

तच्छेषेण सुरांश्चास्मानर्चयिष्यसि सप्रजः

tatastvaṃ divyadehena svargalokamavāpsyasi ||

divyānbhogāṃstatra bhuktvā prāpsyase vaiṣṇavaṃ padam

||24||

ततस्त्वं दिव्यदेहेन स्वर्गलोकमवाप्स्यसि ॥

दिव्यान्भोगांस्तत्र भुक्त्वा प्राप्स्यसे वैष्णवं पदम्

acchode tvamapi kṣoṇyāṃ nāmnā kālīti viśrutā ||

svāṃśena matsyadehāyāmadrikāyāṃ janiṣyase

||25||

अच्छोदे त्वमपि क्षोण्यां नाम्ना कालीति विश्रुता ॥

स्वांशेन मत्स्यदेहायामद्रिकायां जनिष्यसे

parāśarāttatra sutaṃ kanyeva prāpsyase harim ||

prasādādeva tasya tvaṃ bhuktiṃ muktiṃ ca lapsyase

||26||

पराशरात्तत्र सुतं कन्येव प्राप्स्यसे हरिम् ॥

प्रसादादेव तस्य त्वं भुक्तिं मुक्तिं च लप्स्यसे

skanda uvāca

itthaṃ sa pitṛbhiḥ śapto'nugṛhītaśca bhūpatiḥ ||

kṛtayajñādiha janiṃ prāpyā'bhūdviśruto guṇaiḥ

||27||

इत्थं स पितृभिः शप्तोऽनुगृहीतश्च भूपतिः ॥

कृतयज्ञादिह जनिं प्राप्याऽभूद्विश्रुतो गुणैः

yathā pūrvaṃ kṛṣṇabhakto daivapitryavidhānavit ||

sakhye tasmai mahendraśca prādātpracurasaṃpadaḥ

||28||

यथा पूर्वं कृष्णभक्तो दैवपित्र्यविधानवित् ॥

सख्ये तस्मै महेन्द्रश्च प्रादात्प्रचुरसंपदः

śvetadvīpe vāsudevātprāpto yo vijayadhvajaḥ ||

purā svenārināśārthaṃ tasmā indrastamapyadāt

||29||

श्वेतद्वीपे वासुदेवात्प्राप्तो यो विजयध्वजः ॥

पुरा स्वेनारिनाशार्थं तस्मा इन्द्रस्तमप्यदात्

antarikṣagatī rājā bhaumānbhogānsudurlabhān ||

bhuktvānte svargalokaṃ ca divyadehena labdhavān

||30||

अन्तरिक्षगती राजा भौमान्भोगान्सुदुर्लभान् ॥

भुक्त्वान्ते स्वर्गलोकं च दिव्यदेहेन लब्धवान्

prākpuṇyaśeṣasya phalaṃ bhuñjansvamanasepsitān ||

tatra bhogānbahuvidhāṃstīvraṃ vairāgyamāptavān

||31||

प्राक्पुण्यशेषस्य फलं भुञ्जन्स्वमनसेप्सितान् ॥

तत्र भोगान्बहुविधांस्तीव्रं वैराग्यमाप्तवान्

meroḥ śṛṅge'tha vijane śuciḥ kṛtadṛḍhāsanaḥ ||

dadhyau svahṛdayāmbhoje sveṣṭadevaṃ ramāpatim

||32||

मेरोः शृङ्गेऽथ विजने शुचिः कृतदृढासनः ॥

दध्यौ स्वहृदयाम्भोजे स्वेष्टदेवं रमापतिम्

tyaktvā devavapuḥ so'tha yogadhāraṇayā muniḥ ||

tataḥ sūkṣmaśarīreṇa prāpa bhāskaramaṇḍalam ||

yadāhurnaiṣṭhikānāṃ ca muktidvāraṃ hi yoginām

||33||

त्यक्त्वा देववपुः सोऽथ योगधारणया मुनिः ॥

ततः सूक्ष्मशरीरेण प्राप भास्करमण्डलम् ॥

यदाहुर्नैष्ठिकानां च मुक्तिद्वारं हि योगिनाम्

tattejodagdhasūkṣmāṅgaḥ saccidūpo'tinirmalaḥ ||

sa babhūva mahābhāgaḥ saṃkṣīṇāśeṣavāsanaḥ

||34||

तत्तेजोदग्धसूक्ष्माङ्गः सच्चिदूपोऽतिनिर्मलः ॥

स बभूव महाभागः संक्षीणाशेषवासनः

tatastanmaṇḍalagatairātivāhikadaivataiḥ ||

sa ninye vaiṣṇavaṃ dhāma śvetadvīpākhyamadbhutam

||35||

ततस्तन्मण्डलगतैरातिवाहिकदैवतैः ॥

स निन्ये वैष्णवं धाम श्वेतद्वीपाख्यमद्भुतम्

sa hi dvīpo bhuvisthopi bhavatyaprākṛto mune ||

haribhaktajanāvāsaḥ prāpya ekāntabhaktibhiḥ

||36||

स हि द्वीपो भुविस्थोपि भवत्यप्राकृतो मुने ॥

हरिभक्तजनावासः प्राप्य एकान्तभक्तिभिः

sa golokabrahmapuravaikuṇṭhānāṃ ca suvrata ||

dvārabhūtosti bhaktānāṃ tallipsūnāṃ mahātmanām

||37||

स गोलोकब्रह्मपुरवैकुण्ठानां च सुव्रत ॥

द्वारभूतोस्ति भक्तानां तल्लिप्सूनां महात्मनाम्

yasya yaddhāmna icchā syādbhajatastaṃ tadeva hi ||

prāpayanti śvetamuktā mune prāguktalakṣaṇāḥ

||38||

यस्य यद्धाम्न इच्छा स्याद्भजतस्तं तदेव हि ॥

प्रापयन्ति श्वेतमुक्ता मुने प्रागुक्तलक्षणाः

divyadeho'bhavattatra dhāmnya'sau śvetamuktavat ||

prāpya golokadhāmā'tha paramānandamāptavān

||39||

दिव्यदेहोऽभवत्तत्र धाम्न्यऽसौ श्वेतमुक्तवत् ॥

प्राप्य गोलोकधामाऽथ परमानन्दमाप्तवान्

itthamekāntikenaiva dharmeṇārādhayanti ye ||

nārāyaṇaṃ paraṃ brahma śvetamuktā bhavaṃti te

||40||

इत्थमेकान्तिकेनैव धर्मेणाराधयन्ति ये ॥

नारायणं परं ब्रह्म श्वेतमुक्ता भवंति ते

etatte sarvamākhyātaṃ pṛṣṭavānyadbhavānmune ||

sthitirekāṃtabhaktānāṃ śvetadhāmnaśca lakṣaṇam

||41||

एतत्ते सर्वमाख्यातं पृष्टवान्यद्भवान्मुने ॥

स्थितिरेकांतभक्तानां श्वेतधाम्नश्च लक्षणम्

iti śrīskānde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ dvitīye vaiṣṇavakhaṇḍe śrīvāsudevamāhātmya upīracaravasumokṣanirūpaṇaṃ nāma saptamo'dhyāyaḥ || 7 ||