tataḥ sa dadṛśe devau purāṇāvṛṣisattamau
skanda uvāca
tataḥ sa dadṛśe devau purāṇāvṛṣisattamau ||
tapaścarantau sumahadātmaniṣṭhau mahāvratau
||1||ततः स ददृशे देवौ पुराणावृषिसत्तमौ ॥
तपश्चरन्तौ सुमहदात्मनिष्ठौ महाव्रतौ
tejasāpyadhikau sūryātsarvalokavirocanāt ||
śrīvatsalakṣaṇau pūjyau jaṭāmaṇḍaladhāriṇau
||2||तेजसाप्यधिकौ सूर्यात्सर्वलोकविरोचनात् ॥
श्रीवत्सलक्षणौ पूज्यौ जटामण्डलधारिणौ
padmacihnabhujau tau ca pādayoścakralakṣaṇau ||
vyūḍhoraskau dīrghabhujau sitasūkṣmaghanāṃśukau
||3||पद्मचिह्नभुजौ तौ च पादयोश्चक्रलक्षणौ ॥
व्यूढोरस्कौ दीर्घभुजौ सितसूक्ष्मघनांशुकौ
svāsyau pṛthulalāṭau ca subhruvau śubhanāsikau ||
śubhalakṣaṇasaṃpannau divyamūrttī ghanaprabhau
||4||स्वास्यौ पृथुललाटौ च सुभ्रुवौ शुभनासिकौ ॥
शुभलक्षणसंपन्नौ दिव्यमूर्त्ती घनप्रभौ
vinayenāntikaṃ prāpya tayoḥ kṛtvā pradakṣiṇām ||
bhaktyā praṇamya sāṣṭāṅgaṃ tasthau prāñjaliragrataḥ
||5||विनयेनान्तिकं प्राप्य तयोः कृत्वा प्रदक्षिणाम् ॥
भक्त्या प्रणम्य साष्टाङ्गं तस्थौ प्राञ्जलिरग्रतः
tatastau tapasāṃ vāsau yaśasāṃ tejasāmapi ||
ṛṣī paurvāhṇikasyānte vidhermaunaṃ vihāya ca
||6||ततस्तौ तपसां वासौ यशसां तेजसामपि ॥
ऋषी पौर्वाह्णिकस्यान्ते विधेर्मौनं विहाय च
prītyā nāradamavyagrau pādyārghyābhyāṃ samārcatām ||
pīṭhayorupaviṣṭau tau kauśayornāradaśca saḥ
||7||प्रीत्या नारदमव्यग्रौ पाद्यार्घ्याभ्यां समार्चताम् ॥
पीठयोरुपविष्टौ तौ कौशयोर्नारदश्च सः
teṣu tatropaviṣṭeṣu sa deśobhivyarājata ||
ājyāhutimahājvālairyajñavāṭognibhiryathā
||8||तेषु तत्रोपविष्टेषु स देशोभिव्यराजत ॥
आज्याहुतिमहाज्वालैर्यज्ञवाटोग्निभिर्यथा
atha nārāyaṇastatra nāradaṃ vākyamabravīt ||
sukhopaviṣṭaṃ viśrāntaṃ kṛtātithyaṃ susatkṛtam
||9||अथ नारायणस्तत्र नारदं वाक्यमब्रवीत् ॥
सुखोपविष्टं विश्रान्तं कृतातिथ्यं सुसत्कृतम्
śrīnārāyaṇa uvāca
api brahmansa bhagavānparamātmā sanātanaḥ ||
brahmadhāmni tvayā dṛṣṭa āvayo kāraṇaṃ param
||10||अपि ब्रह्मन्स भगवान्परमात्मा सनातनः ॥
ब्रह्मधाम्नि त्वया दृष्ट आवयो कारणं परम्
nārada uvāca
bhagavaṃstvatprasādena tamahaṃ parameśvaram ||
vāsudevaṃ samāloke sthitamakṣaradhāmani
||11||भगवंस्त्वत्प्रसादेन तमहं परमेश्वरम् ॥
वासुदेवं समालोके स्थितमक्षरधामनि
iha caivāgatastena visṛṣṭo vāṃ niṣevitum ||
āsiṣye tatparo bhūtvā yuvābhyāṃ saha nityaśaḥ
||12||इह चैवागतस्तेन विसृष्टो वां निषेवितुम् ॥
आसिष्ये तत्परो भूत्वा युवाभ्यां सह नित्यशः
śrīnārāyaṇa uvāca
dhanyosyanugṛhītosi yatte dṛṣṭaḥ svayaṃ prabhuḥ ||
nahi taṃ dṛṣṭavānbrahmankaściddevopi vā ṛṣiḥ
||13||धन्योस्यनुगृहीतोसि यत्ते दृष्टः स्वयं प्रभुः ॥
नहि तं दृष्टवान्ब्रह्मन्कश्चिद्देवोपि वा ऋषिः
bhaktyaikāntikayā tasya prāptā akṣarasāmyatām ||
ye hi bhaktāsta evainaṃ paśyantyakhilakāraṇam
||14||भक्त्यैकान्तिकया तस्य प्राप्ता अक्षरसाम्यताम् ॥
ये हि भक्तास्त एवैनं पश्यन्त्यखिलकारणम्
sa divyamūrttirbhagavāndurddarśaḥ puruṣottamaḥ ||
nāradaitaddhi me satyaṃ vacanaṃ samudāhṛtam
||15||स दिव्यमूर्त्तिर्भगवान्दुर्द्दर्शः पुरुषोत्तमः ॥
नारदैतद्धि मे सत्यं वचनं समुदाहृतम्
nānyo bhaktātpriyataro loke tasyāsti kaścana ||
tataḥ svayaṃ darśitavāṃstavātmānaṃ dvijottama
||16||नान्यो भक्तात्प्रियतरो लोके तस्यास्ति कश्चन ॥
ततः स्वयं दर्शितवांस्तवात्मानं द्विजोत्तम
tejaḥpuñjābhiruddhāṃgo guṇātītādbhutākṛtiḥ ||
akhaṇḍānandarūpaśca sadā śuddho'cyutosti saḥ
||17||तेजःपुञ्जाभिरुद्धांगो गुणातीताद्भुताकृतिः ॥
अखण्डानन्दरूपश्च सदा शुद्धोऽच्युतोस्ति सः
rūpavarṇavayovasthāḥ prākṛtā naiva tasya hi ||
sarvaṃ tasyāsti taddivyaṃ sarvopakaraṇāni ca ||
ekāntikānāṃ bhaktānāṃ sa eva paramā gatiḥ
||18||रूपवर्णवयोवस्थाः प्राकृता नैव तस्य हि ॥
सर्वं तस्यास्ति तद्दिव्यं सर्वोपकरणानि च ॥
एकान्तिकानां भक्तानां स एव परमा गतिः
ātmabrahmaikyasaṃpannairvinivṛttaguṇairapi ||
kriyate vāsudevasya bhaktiritthaṃguṇo hi saḥ
||19||आत्मब्रह्मैक्यसंपन्नैर्विनिवृत्तगुणैरपि ॥
क्रियते वासुदेवस्य भक्तिरित्थंगुणो हि सः
māhātmyamasya ko vaktuṃ śaknuyātparamātmanaḥ ||
acintyānantaśaktīnāmadhipasya mahāmune
||20||माहात्म्यमस्य को वक्तुं शक्नुयात्परमात्मनः ॥
अचिन्त्यानन्तशक्तीनामधिपस्य महामुने
ātmātmā cākṣarātmā ca hyeṣa ākāśanirmalaḥ ||
divyadṛgīkṣyaḥ sanmātraḥ puruṣo vasudevajaḥ
||21||आत्मात्मा चाक्षरात्मा च ह्येष आकाशनिर्मलः ॥
दिव्यदृगीक्ष्यः सन्मात्रः पुरुषो वसुदेवजः
samastakalyāṇaguṇo nirguṇaśceśvareśvaraḥ ||
parayā vidyayā vedya upāsyo brahmavitprabhuḥ
||22||समस्तकल्याणगुणो निर्गुणश्चेश्वरेश्वरः ॥
परया विद्यया वेद्य उपास्यो ब्रह्मवित्प्रभुः
divyamūrttiṃ tamīśānaṃ tapasaikāntikena ca ||
yaḥ prīṇayati dharmeṇa sa dhanyatama ucyate
||23||दिव्यमूर्त्तिं तमीशानं तपसैकान्तिकेन च ॥
यः प्रीणयति धर्मेण स धन्यतम उच्यते
tasmāttvamapi devarṣe dharmeṇaikāntikena tam ||
ārādhayannihaivāṃga kaṃcitkālaṃ tapaḥ kuru
||24||तस्मात्त्वमपि देवर्षे धर्मेणैकान्तिकेन तम् ॥
आराधयन्निहैवांग कंचित्कालं तपः कुरु
tapasaivā'tiśuddhātmā māhātmyaṃ tasya satpateḥ ||
yathāvajjñāsyati bhavānprocyamānaṃ mayā'khilam
||25||तपसैवाऽतिशुद्धात्मा माहात्म्यं तस्य सत्पतेः ॥
यथावज्ज्ञास्यति भवान्प्रोच्यमानं मयाऽखिलम्
sarvārthasādhanaṃ viddhi tapastaddhṛdayaṃ mune ||
nātaptabhūritapasā sa vaśīkriyate prabhuḥ
||26||सर्वार्थसाधनं विद्धि तपस्तद्धृदयं मुने ॥
नातप्तभूरितपसा स वशीक्रियते प्रभुः
skanda uvāca
evamukto bhagavatā naranārāyaṇena saḥ ||
prītastapaḥ karttumiccham̐stamuvāca mahāmatiḥ
||27||एवमुक्तो भगवता नरनारायणेन सः ॥
प्रीतस्तपः कर्त्तुमिच्छँस्तमुवाच महामतिः
iti śrīskande mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ dvitīye vaiṣṇavakhaṇḍe śrīvāsu'devamāhātmye nāradanaranārāyaṇasamāgamo nāmaikonaviṃśo'dhyāyaḥ || 19 ||