darśanaṃ mama yajjātaṃ tava tattu mahāmune
śrībhagavānuvāca
darśanaṃ mama yajjātaṃ tava tattu mahāmune ||
nityaikāntikabhaktatvānnirdambhatvānmadicchayā
||1||दर्शनं मम यज्जातं तव तत्तु महामुने ॥
नित्यैकान्तिकभक्तत्वान्निर्दम्भत्वान्मदिच्छया
ahiṃsā brahmacaryaṃ ca tvayi nityaṃ ca taddvayam ||
svadharmopaśamau caiva vairāgyaṃ cātmavedanam
||2||अहिंसा ब्रह्मचर्यं च त्वयि नित्यं च तद्द्वयम् ॥
स्वधर्मोपशमौ चैव वैराग्यं चात्मवेदनम्
satsaṅgo'ṣṭāṅgayogaśca sarvathendriyanigrahaḥ ||
munyannavṛttiśca tapaḥ sarvavyasanahīnatā
||3||सत्सङ्गोऽष्टाङ्गयोगश्च सर्वथेन्द्रियनिग्रहः ॥
मुन्यन्नवृत्तिश्च तपः सर्वव्यसनहीनता
madekāntikabhaktiśca mahātmyajñānapūrvikā ||
varttate tena māmatra paśyasi tvaṃ hi suvrata
||4||मदेकान्तिकभक्तिश्च महात्म्यज्ञानपूर्विका ॥
वर्त्तते तेन मामत्र पश्यसि त्वं हि सुव्रत
īdṛglakṣaṇasaṃpannā ye syuranyepi mānavāḥ ||
tepi māmīdṛśaṃ vipra paśyantyekāntikapriyam
||5||ईदृग्लक्षणसंपन्ना ये स्युरन्येपि मानवाः ॥
तेपि मामीदृशं विप्र पश्यन्त्येकान्तिकप्रियम्
asāvahamiha brahmannasminnakṣaradhāmani ||
rādhālakṣmīyuto nityaṃ vasāmi svāśritaiḥ saha
||6||असावहमिह ब्रह्मन्नस्मिन्नक्षरधामनि ॥
राधालक्ष्मीयुतो नित्यं वसामि स्वाश्रितैः सह
vāsudevasvarūpohaṃ sarvakarmaphalapradaḥ ||
antaryāmitayā vartte svatantraḥ sarvadehinām
||7||वासुदेवस्वरूपोहं सर्वकर्मफलप्रदः ॥
अन्तर्यामितया वर्त्ते स्वतन्त्रः सर्वदेहिनाम्
vaikuṇṭhākhyaṃ mahādhāmni lakṣmyā saha caturbhujaḥ ||
vasāmi nandagaruḍamukhyaiḥ sākaṃ ca pārṣadaiḥ
||8||वैकुण्ठाख्यं महाधाम्नि लक्ष्म्या सह चतुर्भुजः ॥
वसामि नन्दगरुडमुख्यैः साकं च पार्षदैः
dhāmni tejomaye divye śvetadvīpe'nvahaṃ bhuvi ||
dadāmi śvetamuktebhyaḥ pañcakālaṃ svadarśanam
||9||धाम्नि तेजोमये दिव्ये श्वेतद्वीपेऽन्वहं भुवि ॥
ददामि श्वेतमुक्तेभ्यः पञ्चकालं स्वदर्शनम्
kurve'niruddhapradyumnasaṃkarṣaṇasamāhvayaiḥ ||
svarūpairnaikakoṭyaṇḍasargasthityapyayānaham
||10||कुर्वेऽनिरुद्धप्रद्युम्नसंकर्षणसमाह्वयैः ॥
स्वरूपैर्नैककोट्यण्डसर्गस्थित्यप्ययानहम्
sargārambhe mayā brahmā sṛṣṭo nābhisaroruhāt ||
tapasārādhayāmāsa sa māṃ yajñaiśca nārada
||11||सर्गारम्भे मया ब्रह्मा सृष्टो नाभिसरोरुहात् ॥
तपसाराधयामास स मां यज्ञैश्च नारद
tatastasmai prasanno'haṃ prādadāmīpsitānvarān ||
brahmanprāsyasi sāmarthyaṃ prajānāṃ tvaṃ visarjane
||12||ततस्तस्मै प्रसन्नोऽहं प्राददामीप्सितान्वरान् ॥
ब्रह्मन्प्रास्यसि सामर्थ्यं प्रजानां त्वं विसर्जने
ājñāyāmeva tāḥ sarvāstava sthāsyanti madvarāt ||
vedāścāpi sphuriṣyanti tava buddhau sanātanāḥ
||13||आज्ञायामेव ताः सर्वास्तव स्थास्यन्ति मद्वरात् ॥
वेदाश्चापि स्फुरिष्यन्ति तव बुद्धौ सनातनाः
jñānaṃ ca matsvarūpasya yathāvatte bhaviṣyati ||
tvayā kṛtāṃ ca maryādāṃ nātikraṃsyati kaścana
||14||ज्ञानं च मत्स्वरूपस्य यथावत्ते भविष्यति ॥
त्वया कृतां च मर्यादां नातिक्रंस्यति कश्चन
surāsuragaṇānāṃ ca munīnāṃ ca mahātmanām ||
tvameva varado brahmanvarepsūnāṃ bhaviṣyasi
||15||सुरासुरगणानां च मुनीनां च महात्मनाम् ॥
त्वमेव वरदो ब्रह्मन्वरेप्सूनां भविष्यसि
asādhye yatra kārye ca mohameṣyasi tattvaham ||
prādurbhūya kariṣyami smṛtamātrastvayā vidhe
||16||असाध्ये यत्र कार्ये च मोहमेष्यसि तत्त्वहम् ॥
प्रादुर्भूय करिष्यमि स्मृतमात्रस्त्वया विधे
sṛjyamāne tvayā viśve naṣṭāṃ pṛthvīṃ mahārṇave ||
ānayiṣyāmi svaṃ sthānaṃ vārāhaṃ rūpamāsthitaḥ ||
hiraṇyākṣaṃ nihatyaiva daiteyaṃ balagarvitam
||17||सृज्यमाने त्वया विश्वे नष्टां पृथ्वीं महार्णवे ॥
आनयिष्यामि स्वं स्थानं वाराहं रूपमास्थितः ॥
हिरण्याक्षं निहत्यैव दैतेयं बलगर्वितम्
dinānte tava matsyohaṃ bhūtvā kṣoṇīṃ tarīmiva ||
sahauṣadhiṃ dhārayiṣye manvādīṃśca niśāvadhi
||18||दिनान्ते तव मत्स्योहं भूत्वा क्षोणीं तरीमिव ॥
सहौषधिं धारयिष्ये मन्वादींश्च निशावधि
sudhāyai mathnatāmabdhiṃ kāśyapānāṃ nirāśrayam ||
manthānaṃ kūrmarūpohaṃ dhāsye pṛṣṭhe ca mandaram
||19||सुधायै मथ्नतामब्धिं काश्यपानां निराश्रयम् ॥
मन्थानं कूर्मरूपोहं धास्ये पृष्ठे च मन्दरम्
nārasiṃhaṃ vapuḥ kṛtvā hiraṇyakaśipuṃ vidhe ||
surakārye haniṣyāmi yajñaghnaṃ ditinandanam
||20||नारसिंहं वपुः कृत्वा हिरण्यकशिपुं विधे ॥
सुरकार्ये हनिष्यामि यज्ञघ्नं दितिनन्दनम्
virocanasya balavānbaliḥ putro mahāsuraḥ ||
bhaviṣyati sa śakraṃ ca svārājyāccyāvayiṣyati
||21||विरोचनस्य बलवान्बलिः पुत्रो महासुरः ॥
भविष्यति स शक्रं च स्वाराज्याच्च्यावयिष्यति
trailokye'pahṛte tena vimukhe ca śacīpatau ||
adityāṃ dvādaśaḥ putraḥ saṃbhaviṣyāmi kaśyapāt
||22||त्रैलोक्येऽपहृते तेन विमुखे च शचीपतौ ॥
अदित्यां द्वादशः पुत्रः संभविष्यामि कश्यपात्
tato rājyaṃ pradāsyāmi devendrāya divaḥ punaḥ ||
devatāḥ sthāpayiṣyāmi sveṣu sthāneṣvahaṃ vidhe ||
baliṃ caiva kariṣyāmi pātālatalavāsinam
||23||ततो राज्यं प्रदास्यामि देवेन्द्राय दिवः पुनः ॥
देवताः स्थापयिष्यामि स्वेषु स्थानेष्वहं विधे ॥
बलिं चैव करिष्यामि पातालतलवासिनम्
kardamāddevahūtyāṃ ca bhūtvā'tha kapilābhidhaḥ ||
pravartayiṣye kālena naṣṭaṃ sāṃkhyaṃ virāgayuk
||24||कर्दमाद्देवहूत्यां च भूत्वाऽथ कपिलाभिधः ॥
प्रवर्तयिष्ये कालेन नष्टं सांख्यं विरागयुक्
datto bhūtyā'nasūyayāmatrerānvikṣikīṃ tataḥ ||
prahlādāyopadekṣyāmi vidyāṃ ca yadave vidhe
||25||दत्तो भूत्याऽनसूययामत्रेरान्विक्षिकीं ततः ॥
प्रह्लादायोपदेक्ष्यामि विद्यां च यदवे विधे
merudevyāṃ suto nābherbhūtvāhamṛṣabho bhuvi ||
dharmaṃ pāramahaṃsyākhyaṃ vartayiṣye sanātanam
||26||मेरुदेव्यां सुतो नाभेर्भूत्वाहमृषभो भुवि ॥
धर्मं पारमहंस्याख्यं वर्तयिष्ये सनातनम्
tretāyuge bhaviṣyāmi rāmo bhṛgukulodvahaḥ ||
kṣatraṃ cotsādayiṣyāmi bhagnasetukadadhvagam
||27||त्रेतायुगे भविष्यामि रामो भृगुकुलोद्वहः ॥
क्षत्रं चोत्सादयिष्यामि भग्नसेतुकदध्वगम्
sandhau tu samanuprāpte tretāyā dvāparasya ca ||
kauśalyāyāṃ bhaviṣyāmi rāmo daśarathādaham
||28||सन्धौ तु समनुप्राप्ते त्रेताया द्वापरस्य च ॥
कौशल्यायां भविष्यामि रामो दशरथादहम्
sītābhidhānā lakṣmīśca bhavitrī janakātmajā ||
udvahiṣyāmi tāmaiśaṃ bhaṃktvā dhanurahaṃ mahat
||29||सीताभिधाना लक्ष्मीश्च भवित्री जनकात्मजा ॥
उद्वहिष्यामि तामैशं भंक्त्वा धनुरहं महत्
tato rakṣaḥpatiṃ ghoraṃ devarṣidrohakāriṇam ||
sītāpahāriṇaṃ saṃkhye haniṣyāmi sahānujam
||30||ततो रक्षःपतिं घोरं देवर्षिद्रोहकारिणम् ॥
सीतापहारिणं संख्ये हनिष्यामि सहानुजम्
tasya me tu caritrāṇi vālmīkyādyā maharṣayaḥ ||
tadā gāsyanti bahudhā yacchruteḥ syādaghakṣayaḥ
||31||तस्य मे तु चरित्राणि वाल्मीक्याद्या महर्षयः ॥
तदा गास्यन्ति बहुधा यच्छ्रुतेः स्यादघक्षयः
dvāparasya kaleścaiva sandhau paryavasānike ||
bhūbhārāsuranāśārthaṃ pātuṃ dharmaṃ ca dhārmikān ||
vasudevādbhaviṣyāmi devakyāṃ mathurāpure
||32||द्वापरस्य कलेश्चैव सन्धौ पर्यवसानिके ॥
भूभारासुरनाशार्थं पातुं धर्मं च धार्मिकान् ॥
वसुदेवाद्भविष्यामि देवक्यां मथुरापुरे
kṛṣṇohaṃ vāsudevākhyastathā saṃkarṣaṇo balaḥ ||
pradyumnaścā'niruddhaśca bhaviṣyanti yadoḥ kule
||33||कृष्णोहं वासुदेवाख्यस्तथा संकर्षणो बलः ॥
प्रद्युम्नश्चाऽनिरुद्धश्च भविष्यन्ति यदोः कुले
gopasya vṛṣabhānostu sutā rādhā bhaviṣyati ||
vṛndāvane tayā sākaṃ vihariṣyāmi padmaja
||34||गोपस्य वृषभानोस्तु सुता राधा भविष्यति ॥
वृन्दावने तया साकं विहरिष्यामि पद्मज
lakṣmīśca bhīṣmakasutā rukmiṇyākhyā bhaviṣyati ||
udvahiṣyāmi rājanyānyuddhe nirjitya tāmaham
||35||लक्ष्मीश्च भीष्मकसुता रुक्मिण्याख्या भविष्यति ॥
उद्वहिष्यामि राजन्यान्युद्धे निर्जित्य तामहम्
dharmadruho'surānhatvā tadāviṣṭāṃśca bhūpatīn ||
dharmaṃ saṃsthāpayanneva kariṣye nirbharāṃ bhuvam
||36||धर्मद्रुहोऽसुरान्हत्वा तदाविष्टांश्च भूपतीन् ॥
धर्मं संस्थापयन्नेव करिष्ये निर्भरां भुवम्
yena kenāpi bhāvena yasya kasyāpi mānasam ||
mayi saṃyokṣyate taṃtaṃ neṣye brahmagatiṃ parām
||37||येन केनापि भावेन यस्य कस्यापि मानसम् ॥
मयि संयोक्ष्यते तंतं नेष्ये ब्रह्मगतिं पराम्
dharmaṃ bhuvi sthāpayitvā kṛtvā yadukulakṣayam ||
paśyatāṃ sarvadevānāmantarddhāsye bhuvastataḥ
||38||धर्मं भुवि स्थापयित्वा कृत्वा यदुकुलक्षयम् ॥
पश्यतां सर्वदेवानामन्तर्द्धास्ये भुवस्ततः
kṛṣṇasya mama vīryāṇi kṛṣṇadvaipāyanādayaḥ ||
gāsyanti bahudhā brahmansadyaḥ pāpaharāṇi hi
||39||कृष्णस्य मम वीर्याणि कृष्णद्वैपायनादयः ॥
गास्यन्ति बहुधा ब्रह्मन्सद्यः पापहराणि हि
kṛṣṇadvaipāyano bhūtvā parāśaramuneḥ sutaḥ ||
śākhāvibhāgaṃ vedasya kariṣyāmi taroriva
||40||कृष्णद्वैपायनो भूत्वा पराशरमुनेः सुतः ॥
शाखाविभागं वेदस्य करिष्यामि तरोरिव
vaidikaṃ vidhimāśritya trilokīparipīḍakān ||
chalena mohayiṣyāmi bhūtvā buddho'surānaham
||41||वैदिकं विधिमाश्रित्य त्रिलोकीपरिपीडकान् ॥
छलेन मोहयिष्यामि भूत्वा बुद्धोऽसुरानहम्
mayā kṛṣṇena nihatāḥ sārjunena raṇeṣu ye ||
pravartayiṣyantyasurāste tvadharmaṃ yadā kṣitau
||42||मया कृष्णेन निहताः सार्जुनेन रणेषु ये ॥
प्रवर्तयिष्यन्त्यसुरास्ते त्वधर्मं यदा क्षितौ
dharmadevāttadā bhaktādahaṃ nārāyaṇo muniḥ ||
janiṣye kośale deśe bhūmau hi sāmago dvijaḥ
||43||धर्मदेवात्तदा भक्तादहं नारायणो मुनिः ॥
जनिष्ये कोशले देशे भूमौ हि सामगो द्विजः
muniśāpānnṛtāṃ prāptānṛṣīṃstāta tathoddhavam ||
tato'vitāsurebhyo'haṃ saddharmaṃ sthāpayannaja
||44||मुनिशापान्नृतां प्राप्तानृषींस्तात तथोद्धवम् ॥
ततोऽवितासुरेभ्योऽहं सद्धर्मं स्थापयन्नज
janānmlecchamayānbhūmau kalerante mahainasaḥ ||
kalkī bhūtvā haniṣyāmi vicarandivyavājinā
||45||जनान्म्लेच्छमयान्भूमौ कलेरन्ते महैनसः ॥
कल्की भूत्वा हनिष्यामि विचरन्दिव्यवाजिना
yadā yadā ca vedokto dharmo nāśiṣyate'suraiḥ ||
prādurbhāvo bhaviṣyo me tadrakṣāyai tadā tadā
||46||यदा यदा च वेदोक्तो धर्मो नाशिष्यतेऽसुरैः ॥
प्रादुर्भावो भविष्यो मे तद्रक्षायै तदा तदा
tasmāccintāṃ vihāyaiva prajāḥ sṛja yathā purā ||
etāndattvā varāṃstasmā ahamantarhito'bhavam
||47||तस्माच्चिन्तां विहायैव प्रजाः सृज यथा पुरा ॥
एतान्दत्त्वा वरांस्तस्मा अहमन्तर्हितोऽभवम्
yathā tasmai varā dattāstathaiva ca mayā kṛtam ||
kurve kariṣye ca mune nijaśaktibhirañjasā
||48||यथा तस्मै वरा दत्तास्तथैव च मया कृतम् ॥
कुर्वे करिष्ये च मुने निजशक्तिभिरञ्जसा
evaṃvidhasya me brahmannīśituḥ sarvadehinām ||
darśanaṃ durlabhaṃ jātaṃ tavaikāntikabhaktitaḥ
||49||एवंविधस्य मे ब्रह्मन्नीशितुः सर्वदेहिनाम् ॥
दर्शनं दुर्लभं जातं तवैकान्तिकभक्तितः
varaṃ varaya mattastvaṃ svābhīṣṭaṃ munisattama ||
prasannosmi bhṛśaṃ tubhyaṃ nāphalaṃ mama darśanam
||50||वरं वरय मत्तस्त्वं स्वाभीष्टं मुनिसत्तम ॥
प्रसन्नोस्मि भृशं तुभ्यं नाफलं मम दर्शनम्
skanda uvāca
śrutveti bhagavadvākyaṃ nārado munisattamaḥ ||
manyamāno nijaṃ dhanyaṃ tamuvāca prabhuṃ mune
||51||श्रुत्वेति भगवद्वाक्यं नारदो मुनिसत्तमः ॥
मन्यमानो निजं धन्यं तमुवाच प्रभुं मुने
darśanādeva te svāminsaṃpūrṇo me manorathaḥ ||
idaṃ hi durlabhaṃ manye sarveṣāmapi dehinām
||52||दर्शनादेव ते स्वामिन्संपूर्णो मे मनोरथः ॥
इदं हि दुर्लभं मन्ये सर्वेषामपि देहिनाम्
ataste ca tvadīyānāṃ tvaddhāmnosyā'mṛtasya ca ||
sākṣātsamīkṣaṇādanyatprāpyaṃ me nāsti vāṃchitam
||53||अतस्ते च त्वदीयानां त्वद्धाम्नोस्याऽमृतस्य च ॥
साक्षात्समीक्षणादन्यत्प्राप्यं मे नास्ति वांछितम्
itonyaddurlabhaṃ kvāpi nāsti brahmāṇḍagolake ||
yadahaṃ parituṣṭātte prārthayeyamihācyuta
||54||इतोन्यद्दुर्लभं क्वापि नास्ति ब्रह्माण्डगोलके ॥
यदहं परितुष्टात्ते प्रार्थयेयमिहाच्युत
lokāntarasukhaṃ yattadvaidikaireva karmabhiḥ ||
daivaiḥ pitryaiśca labhyeta taccāpyasti hi naśvaram
||55||लोकान्तरसुखं यत्तद्वैदिकैरेव कर्मभिः ॥
दैवैः पित्र्यैश्च लभ्येत तच्चाप्यस्ति हि नश्वरम्
necchāmi tadahaṃ kiñcitsukhaṃ tvattaḥ paraṃ prabho ||
varamekaṃ tu yāce tvatsvepsitaṃ varadarṣabhāt
||56||नेच्छामि तदहं किञ्चित्सुखं त्वत्तः परं प्रभो ॥
वरमेकं तु याचे त्वत्स्वेप्सितं वरदर्षभात्
tavā'tha tava bhaktānāṃ sadaiva guṇagāyane ||
atyutsukāstu me buddhistvayi prītivivarddhinī
||57||तवाऽथ तव भक्तानां सदैव गुणगायने ॥
अत्युत्सुकास्तु मे बुद्धिस्त्वयि प्रीतिविवर्द्धिनी
skanda uvāca
tathāstviti pratiśrutya kṛṣṇasteneti yācitam ||
gānopayuktāṃ mahatīṃ vīṇāṃ dattvā'bravītpunaḥ
||58||तथास्त्विति प्रतिश्रुत्य कृष्णस्तेनेति याचितम् ॥
गानोपयुक्तां महतीं वीणां दत्त्वाऽब्रवीत्पुनः
śrībhagavānuvāca
adhunā gaccha devarṣe viśālāṃ badarīmitaḥ ||
tatra dharmātmajaṃ bhaktyā māmārādhaya suvrata
||59||अधुना गच्छ देवर्षे विशालां बदरीमितः ॥
तत्र धर्मात्मजं भक्त्या मामाराधय सुव्रत
tvaṃ hyekāntikabhaktosi mama niṣkapaṭāntaraḥ ||
tena tvāmadhikaṃ manye vidherapi pitustava
||60||त्वं ह्येकान्तिकभक्तोसि मम निष्कपटान्तरः ॥
तेन त्वामधिकं मन्ये विधेरपि पितुस्तव
yādṛśo'haṃ ca yadrūpo yāvāṃśca mahimā mama ||
vidustatsarvamapi me bhaktā ekāntikā mune
||61||यादृशोऽहं च यद्रूपो यावांश्च महिमा मम ॥
विदुस्तत्सर्वमपि मे भक्ता एकान्तिका मुने
hṛdi cintyohamevāsmi satāṃ teṣāṃ ca te mama ||
teṣāmiṣṭaṃ na matto'nyanmama tebhyo na kiñcana
||62||हृदि चिन्त्योहमेवास्मि सतां तेषां च ते मम ॥
तेषामिष्टं न मत्तोऽन्यन्मम तेभ्यो न किञ्चन
yathā pativratā nāryo vaśīkurvanti satpatim ||
nijairguṇaistathā bhaktā vaśīkurvanti māmapi
||63||यथा पतिव्रता नार्यो वशीकुर्वन्ति सत्पतिम् ॥
निजैर्गुणैस्तथा भक्ता वशीकुर्वन्ति मामपि
anuyāmi śriyā sākaṃ tānahaṃ paravāniva ||
yatrayatra ca te santi tatratatrāhamasmi hi
||64||अनुयामि श्रिया साकं तानहं परवानिव ॥
यत्रयत्र च ते सन्ति तत्रतत्राहमस्मि हि
satsaṃgādeva matprāptirbhavedbhuvi mumukṣatām ||
nānyopāyena devarṣe satyamityavadhāraya
||65||सत्संगादेव मत्प्राप्तिर्भवेद्भुवि मुमुक्षताम् ॥
नान्योपायेन देवर्षे सत्यमित्यवधारय
māmeva yarhi śaraṇaṃ mānuṣāḥ prāpnuvanti ye ||
tarhyeva te vimucyante māyāyā jīvabandhanāt
||66||मामेव यर्हि शरणं मानुषाः प्राप्नुवन्ति ये ॥
तर्ह्येव ते विमुच्यन्ते मायाया जीवबन्धनात्
māṃ prapannastu puruṣo yena kenāpi bhāvataḥ ||
yatheṣṭaṃ sukhamāpnoti na tu saṃsṛtimanyavat
||67||मां प्रपन्नस्तु पुरुषो येन केनापि भावतः ॥
यथेष्टं सुखमाप्नोति न तु संसृतिमन्यवत्
skanda uvāca
evamukto bhagavatā prāpto'nugrahamīpsitam ||
praṇamya sāśrunayanaḥ paryāvartata nāradaḥ
||68||एवमुक्तो भगवता प्राप्तोऽनुग्रहमीप्सितम् ॥
प्रणम्य साश्रुनयनः पर्यावर्तत नारदः
tameva vīṇayā gāyañchvetamuktamapaśyata ||
prāgvatsvāgre calantaṃ tamanvagacchad dvijarṣabha
||69||तमेव वीणया गायञ्छ्वेतमुक्तमपश्यत ॥
प्राग्वत्स्वाग्रे चलन्तं तमन्वगच्छद् द्विजर्षभ
sadyaḥ śvetaṃ mahādvīpaṃ prāpya śvetānpraṇamya tān ||
nivṛtto nārado brahmaṃstarasā merumāgamat
||70||सद्यः श्वेतं महाद्वीपं प्राप्य श्वेतान्प्रणम्य तान् ॥
निवृत्तो नारदो ब्रह्मंस्तरसा मेरुमागमत्
tato meroḥ pracakrāma parvataṃ gandhamādanam ||
nipapāta ca khāttūrṇaṃ viśālāṃ badarīmanu
||71||ततो मेरोः प्रचक्राम पर्वतं गन्धमादनम् ॥
निपपात च खात्तूर्णं विशालां बदरीमनु
iti śrīskānde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ dvitīye vaiṣṇavakhaṇḍe śrīvāsudevamāhātmye śrīvāsudevāvatārādikathanaṃnāmā'ṣṭādaśo'dhyāyaḥ || 18 ||