मुख्यं गम्यताम्

Try searching

Quick links

Crawlable search page

Skandapurāṇam — Vāsudevamāhātmyam, adhyāya 24

3
Vaiṣṇavakhaṇḍaḥ · Vāsudevamāhātmyam · 24

jñānasvarūpanirūpaṇam

śrīnārāyaṇa uvāca

atha jñānasvarūpaṃ te vacmi sāṃkhyena niścitam ||

kṣetrādi jñāyate yena tajjñānaṃ hi nirucyate

||1||

अथ ज्ञानस्वरूपं ते वच्मि सांख्येन निश्चितम् ॥

क्षेत्रादि ज्ञायते येन तज्ज्ञानं हि निरुच्यते

vāsudevaḥ paraṃ brahma bṛhatyakṣaradhāmani ||

ādāveko'dvitīyo'bhūnnirguṇo divyavigrahaḥ

||2||

वासुदेवः परं ब्रह्म बृहत्यक्षरधामनि ॥

आदावेकोऽद्वितीयोऽभून्निर्गुणो दिव्यविग्रहः

sa kāryamūlaprakṛtiḥ sakālā'kṣaratejasi ||

prakāśe'rkasya rātrīva tirobhūtā tadā'bhavat

||3||

स कार्यमूलप्रकृतिः सकालाऽक्षरतेजसि ॥

प्रकाशेऽर्कस्य रात्रीव तिरोभूता तदाऽभवत्

sisṛkṣāthābhavattasya brahmāṇḍānāṃ yadā tadā ||

sakālāvirbabhūvādau mahāmāyā tato hi sā

||4||

सिसृक्षाथाभवत्तस्य ब्रह्माण्डानां यदा तदा ॥

सकालाविर्बभूवादौ महामाया ततो हि सा

tāṃ kālaśaktimādāya vāsudevo'kṣarātmanā ||

sisṛkṣayaikṣata yadā sā cukṣobha tadaiva hi

||5||

तां कालशक्तिमादाय वासुदेवोऽक्षरात्मना ॥

सिसृक्षयैक्षत यदा सा चुक्षोभ तदैव हि

tasyāḥ pradhānapuruṣakoṭayo jajñire mune ||

yujyante sma pradhānaiste puruṣāścecchayā prabhoḥ

||6||

तस्याः प्रधानपुरुषकोटयो जज्ञिरे मुने ॥

युज्यन्ते स्म प्रधानैस्ते पुरुषाश्चेच्छया प्रभोः

pumāṃso nidadhurgarbhāṃsteṣu tebhyaśca jajñire ||

brahmāṇḍāni hyasaṅkhyāni tatraikaṃ tu vivicyate

||7||

पुमांसो निदधुर्गर्भांस्तेषु तेभ्यश्च जज्ञिरे ॥

ब्रह्माण्डानि ह्यसङ्ख्यानि तत्रैकं तु विविच्यते

ādau jajñe mahāṃstasmātpuṃso vīryāddhiraṇmayāt ||

ahaṅkārastatastasmādguṇāḥ sattvādayastrayaḥ

||8||

आदौ जज्ञे महांस्तस्मात्पुंसो वीर्याद्धिरण्मयात् ॥

अहङ्कारस्ततस्तस्माद्गुणाः सत्त्वादयस्त्रयः

tamasaḥ pañca tanmātrā mahābhūtāni jajñire ||

daśendriyāṇi rajaso buddhyā saha mahānasuḥ

||9||

तमसः पञ्च तन्मात्रा महाभूतानि जज्ञिरे ॥

दशेन्द्रियाणि रजसो बुद्ध्या सह महानसुः

sattvādindriyadevāśca jāyante sma manastathā ||

sāmānyatastattvasaṃjñā ete devāḥ prakīrttitāḥ

||10||

सत्त्वादिन्द्रियदेवाश्च जायन्ते स्म मनस्तथा ॥

सामान्यतस्तत्त्वसंज्ञा एते देवाः प्रकीर्त्तिताः

preritā vāsudevena svasvāṃśairaiśvaraṃ vapuḥ ||

ajījananvirāṭsañjñaṃ te carācarasaṃśrayam

||11||

प्रेरिता वासुदेवेन स्वस्वांशैरैश्वरं वपुः ॥

अजीजनन्विराट्सञ्ज्ञं ते चराचरसंश्रयम्

sa ca vairājapuruṣaḥ svasṛṣṭāsvapsvaśeta yat ||

tena nārāyaṇa iti procyate nigamādibhiḥ

||12||

स च वैराजपुरुषः स्वसृष्टास्वप्स्वशेत यत् ॥

तेन नारायण इति प्रोच्यते निगमादिभिः

tannābhipadmādbrahmāsīdrājaso'tha hṛdambujāt ||

jajñe viṣṇuḥ sattvaguṇo lalāṭāttāmaso haraḥ

||13||

तन्नाभिपद्माद्ब्रह्मासीद्राजसोऽथ हृदम्बुजात् ॥

जज्ञे विष्णुः सत्त्वगुणो ललाटात्तामसो हरः

etebhya eva sthānebhyastisra āsaṃśca śaktayaḥ ||

tatrāsīttāmasī durgā sāvitrī rājasī tathā ||

sāttvikī śrīśceti sarvā vastrālaṃkāraśobhitāḥ

||14||

एतेभ्य एव स्थानेभ्यस्तिस्र आसंश्च शक्तयः ॥

तत्रासीत्तामसी दुर्गा सावित्री राजसी तथा ॥

सात्त्विकी श्रीश्चेति सर्वा वस्त्रालंकारशोभिताः

tā vairājājñayā trīṃśca brahmādīnpratipedire ||

durgā rudraṃ ca sāvitrī brahmāṇaṃ viṣṇumantimā

||15||

ता वैराजाज्ञया त्रींश्च ब्रह्मादीन्प्रतिपेदिरे ॥

दुर्गा रुद्रं च सावित्री ब्रह्माणं विष्णुमन्तिमा

caṇḍikādyāśca durgāyā aṃśenāsansahasraśaḥ ||

trayīmukhyāśca sāvitryāḥ śaktayoṃśena jajñire ||

dussahāpramukhāścāsannaṃśenaiva śriyo mune

||16||

चण्डिकाद्याश्च दुर्गाया अंशेनासन्सहस्रशः ॥

त्रयीमुख्याश्च सावित्र्याः शक्तयोंशेन जज्ञिरे ॥

दुस्सहाप्रमुखाश्चासन्नंशेनैव श्रियो मुने

tatrādito yo brahmāsīdvairājanābhipadmataḥ ||

ekārṇave tadabjasthaḥ sa kaścidapi naikṣata

||17||

तत्रादितो यो ब्रह्मासीद्वैराजनाभिपद्मतः ॥

एकार्णवे तदब्जस्थः स कश्चिदपि नैक्षत

visargabuddhimaprāpto nātmānaṃ ca viveda saḥ ||

kohaṃ kuta iti dhyāyannadidṛkṣatkajāśrayam

||18||

विसर्गबुद्धिमप्राप्तो नात्मानं च विवेद सः ॥

कोहं कुत इति ध्यायन्नदिदृक्षत्कजाश्रयम्

nālaṃ praviśyā'dho yātustanmūlaṃ ca vicinvataḥ ||

saṃvatsaraśataṃ yātaṃ tasya nāntaṃ tu solabhat

||19||

नालं प्रविश्याऽधो यातुस्तन्मूलं च विचिन्वतः ॥

संवत्सरशतं यातं तस्य नान्तं तु सोलभत्

ūrdhvaṃ punarupetyā'tha śrāntaśca niṣasāda saḥ ||

adṛśyamūrtirbhagavānūce tapatapeti tam

||20||

ऊर्ध्वं पुनरुपेत्याऽथ श्रान्तश्च निषसाद सः ॥

अदृश्यमूर्तिर्भगवानूचे तपतपेति तम्

tacchrutvā tatpravaktāramadṛṣṭvā ca sa sarvataḥ ||

gurūpadiṣṭavattepe divyaṃ varṣasahasrakam

||21||

तच्छ्रुत्वा तत्प्रवक्तारमदृष्ट्वा च स सर्वतः ॥

गुरूपदिष्टवत्तेपे दिव्यं वर्षसहस्रकम्

padme tapasyate tasmai tapaḥ śuddhātmane tataḥ ||

samādhau darśayāmāsa dhāma vaikuṇṭhamacyutaḥ

||22||

पद्मे तपस्यते तस्मै तपः शुद्धात्मने ततः ॥

समाधौ दर्शयामास धाम वैकुण्ठमच्युतः

prādhānikā guṇā yatra trayopi rajaādayaḥ ||

na bhavantyalpamapi yatkālamāyābhayaṃ na ca

||23||

प्राधानिका गुणा यत्र त्रयोपि रजआदयः ॥

न भवन्त्यल्पमपि यत्कालमायाभयं न च

sahoditārkāyutavadbhāsvare tatra tejasi ||

vāsudevaṃ dadarśā'sau ramyadivyāsitākṛtim

||24||

सहोदितार्कायुतवद्भास्वरे तत्र तेजसि ॥

वासुदेवं ददर्शाऽसौ रम्यदिव्यासिताकृतिम्

caturbhujaṃ gadāpadmaśaṃkhacakradharaṃ vibhum ||

pītāmbaraṃ mahāratnakirīṭādivibhūṣaṇam

||25||

चतुर्भुजं गदापद्मशंखचक्रधरं विभुम् ॥

पीताम्बरं महारत्नकिरीटादिविभूषणम्

nandatārkṣyādibhirjjuṣṭaṃ pārṣadaiśca caturbhujaiḥ ||

siddhibhiścāṣṭabhiḥ ṣaḍbhirbaddhāñjalipuṭairbhagaiḥ

||26||

नन्दतार्क्ष्यादिभिर्ज्जुष्टं पार्षदैश्च चतुर्भुजैः ॥

सिद्धिभिश्चाष्टभिः षड्भिर्बद्धाञ्जलिपुटैर्भगैः

siṃhāsane śriyā sākamupaviṣṭaṃ tamīśvaram ||

praṇamya prāñjalistasthau viriñco hṛṣṭamānasaḥ

||27||

सिंहासने श्रिया साकमुपविष्टं तमीश्वरम् ॥

प्रणम्य प्राञ्जलिस्तस्थौ विरिञ्चो हृष्टमानसः

taṃ prāha bhagavānbrahmaṃstuṣṭohaṃ tapasā tava ||

varaṃ varaya mattastvaṃ svābhīṣṭaṃ yatpriyosi me

||28||

तं प्राह भगवान्ब्रह्मंस्तुष्टोहं तपसा तव ॥

वरं वरय मत्तस्त्वं स्वाभीष्टं यत्प्रियोसि मे

ityuktastena taṃ jānaṃstapasi prerakaṃ prabhum ||

svaṃ ca viśvasṛjaṃ brahmā yayāce'bhimataṃ varam

||29||

इत्युक्तस्तेन तं जानंस्तपसि प्रेरकं प्रभुम् ॥

स्वं च विश्वसृजं ब्रह्मा ययाचेऽभिमतं वरम्

prajāvisargaśaktiṃ me dehi tubhyaṃ namaḥ prabho ||

tatrāpi ca na baddhyeyaṃ yathā kuru tathā kṛpām

||30||

प्रजाविसर्गशक्तिं मे देहि तुभ्यं नमः प्रभो ॥

तत्रापि च न बद्ध्येयं यथा कुरु तथा कृपाम्

tatastaṃ bhagavānūce setsyate te manorathaḥ ||

vairājena mayātmaikyaṃ bhāvayitvā samādhinā ||

prajāḥ sṛjā'tha svāsādhye kārye smaryohamiṣṭadaḥ

||31||

ततस्तं भगवानूचे सेत्स्यते ते मनोरथः ॥

वैराजेन मयात्मैक्यं भावयित्वा समाधिना ॥

प्रजाः सृजाऽथ स्वासाध्ये कार्ये स्मर्योहमिष्टदः

ityuktvāntardadhe viṣṇurbrahmāpyekasamādhinā ||

vairājenā'tha lokānprāglīnānsarvānsva aikṣata

||32||

इत्युक्त्वान्तर्दधे विष्णुर्ब्रह्माप्येकसमाधिना ॥

वैराजेनाऽथ लोकान्प्राग्लीनान्सर्वान्स्व ऐक्षत

visargaśaktiṃ saṃprāpya sa sargāya mano dadhe ||

brahmajyotirmayastāvadādityaḥ prādurāsa ha

||33||

विसर्गशक्तिं संप्राप्य स सर्गाय मनो दधे ॥

ब्रह्मज्योतिर्मयस्तावदादित्यः प्रादुरास ह

sthāpayitvāṇḍamadhye taṃ tataḥ sa manasā'sṛjat ||

tapobhaktiviśuddhena munīnādyāṃścatuḥsanān

||34||

स्थापयित्वाण्डमध्ये तं ततः स मनसाऽसृजत् ॥

तपोभक्तिविशुद्धेन मुनीनाद्यांश्चतुःसनान्

prajāḥ sṛjata cetyūce tāṃstadā te tu tadvacaḥ ||

na jagṛhurnnaiṣṭhikendrāstebhyaścukrodha viśvasṛṭ

||35||

प्रजाः सृजत चेत्यूचे तांस्तदा ते तु तद्वचः ॥

न जगृहुर्न्नैष्ठिकेन्द्रास्तेभ्यश्चुक्रोध विश्वसृट्

kruddhasya tasya bhālācca rudra āsīttamomayaḥ ||

manyuṃ niyamya manasā prajeśānso'sṛjattataḥ

||36||

क्रुद्धस्य तस्य भालाच्च रुद्र आसीत्तमोमयः ॥

मन्युं नियम्य मनसा प्रजेशान्सोऽसृजत्ततः

marīcimatriṃ pulahaṃ pulastyaṃ ca bhṛguṃ kratum ||

vasiṣṭhaṃ kardamaṃ caiva dakṣamaṃgirasaṃ tathā

||37||

मरीचिमत्रिं पुलहं पुलस्त्यं च भृगुं क्रतुम् ॥

वसिष्ठं कर्दमं चैव दक्षमंगिरसं तथा

dharmaṃ tataḥ sa hṛdayādadharmaṃ pṛṣṭhatastathā ||

manasaḥ kāmamāsyācca vāṇīṃ krodhaṃ bhruvo'sṛjat

||38||

धर्मं ततः स हृदयादधर्मं पृष्ठतस्तथा ॥

मनसः काममास्याच्च वाणीं क्रोधं भ्रुवोऽसृजत्

śaucaṃ tapo dayā satyamiti dharmapadāni ca ||

caturbhyo vadanebhyaśca catvāri sasṛje tataḥ

||39||

शौचं तपो दया सत्यमिति धर्मपदानि च ॥

चतुर्भ्यो वदनेभ्यश्च चत्वारि ससृजे ततः

ṛgvedaṃ vadanātpūrvādyajurvedaṃ ca dakṣiṇāt ||

sasarja paścimātsāma saumyāccātharvasaṃjñitam

||40||

ऋग्वेदं वदनात्पूर्वाद्यजुर्वेदं च दक्षिणात् ॥

ससर्ज पश्चिमात्साम सौम्याच्चाथर्वसंज्ञितम्

itihāsapurāṇāni yajñānvipraśataṃ tathā ||

vasvādityamarudviśvānsādhyāṃśca mukhato'sṛjat

||41||

इतिहासपुराणानि यज्ञान्विप्रशतं तथा ॥

वस्वादित्यमरुद्विश्वान्साध्यांश्च मुखतोऽसृजत्

bāhubhyaḥ kṣatriyaśatamūrubhyāṃ ca viśāṃ śatam ||

padbhyāṃ śūdraśataṃ caitānsasarja saha vṛttibhiḥ

||42||

बाहुभ्यः क्षत्रियशतमूरुभ्यां च विशां शतम् ॥

पद्भ्यां शूद्रशतं चैतान्ससर्ज सह वृत्तिभिः

brahmacaryaṃ ca hṛdayādgārhasthyaṃ jaghanasthalāt ||

vanāśramaṃ tathorastaḥ saṃnyāsaṃ śiraso'sṛjat

||43||

ब्रह्मचर्यं च हृदयाद्गार्हस्थ्यं जघनस्थलात् ॥

वनाश्रमं तथोरस्तः संन्यासं शिरसोऽसृजत्

vakṣaḥsthalātpitṛgaṇānasurāñjaghanasthalāt ||

sasarja ca gudānmṛtyuṃ nirṛtiṃ nirayāṃśca saḥ

||44||

वक्षःस्थलात्पितृगणानसुराञ्जघनस्थलात् ॥

ससर्ज च गुदान्मृत्युं निर्ऋतिं निरयांश्च सः

gandharvāṃścāraṇānsiddhānsarpānyakṣāṃśca rākṣasān ||

nagānmeghānvidyutaśca samudrānsaritastathā

||45||

गन्धर्वांश्चारणान्सिद्धान्सर्पान्यक्षांश्च राक्षसान् ॥

नगान्मेघान्विद्युतश्च समुद्रान्सरितस्तथा

vṛkṣānpaśūnpakṣiṇaśca sarvānsthāvarajaṅgamān ||

svāṅgebhya eva sosrākṣīdbrahmā nārāyaṇātmakaḥ

||46||

वृक्षान्पशून्पक्षिणश्च सर्वान्स्थावरजङ्गमान् ॥

स्वाङ्गेभ्य एव सोस्राक्षीद्ब्रह्मा नारायणात्मकः

sṛṣṭimetāṃ vilokyāpi nātiprīto yadā tadā ||

hariṃ dhyātvā sa sasṛje tapovidyāsamādhibhiḥ ||

ṛṣīnsvāyambhuvādīṃśca manūṃśca manujānapi

||47||

सृष्टिमेतां विलोक्यापि नातिप्रीतो यदा तदा ॥

हरिं ध्यात्वा स ससृजे तपोविद्यासमाधिभिः ॥

ऋषीन्स्वायम्भुवादींश्च मनूंश्च मनुजानपि

tataḥ prītaḥ sa sarveṣāṃ nivāsāya yathocitam ||

svarlokaṃ ca bhuvarlokaṃ bhūrlokaṃ samakalpayat

||48||

ततः प्रीतः स सर्वेषां निवासाय यथोचितम् ॥

स्वर्लोकं च भुवर्लोकं भूर्लोकं समकल्पयत्

yeṣāṃ tu yādṛśaṃ karma prākkālīnaṃ hi tānvidhiḥ ||

saṃsthāpya tādṛśe sthāne vṛttīsteṣāmakalpayat

||49||

येषां तु यादृशं कर्म प्राक्कालीनं हि तान्विधिः ॥

संस्थाप्य तादृशे स्थाने वृत्तीस्तेषामकल्पयत्

devānāmamṛtaṃ nṝṇāmṛṣīṇāṃ cānnamoṣadhīḥ ||

yakṣarakṣosuravyāghrasarpādīnāṃ surāmiṣam ||

caklṛpe gomṛgādīnāṃ vṛttiṃ sa yavasādi ca

||50||

देवानाममृतं नॄणामृषीणां चान्नमोषधीः ॥

यक्षरक्षोसुरव्याघ्रसर्पादीनां सुरामिषम् ॥

चक्लृपे गोमृगादीनां वृत्तिं स यवसादि च

sa devānāṃ tu viśveṣāṃ havyaṃ vṛttimakalpayat ||

amūrtānāṃ ca mūrtānāṃ pitṝṇāṃ kavyameva ca

||51||

स देवानां तु विश्वेषां हव्यं वृत्तिमकल्पयत् ॥

अमूर्तानां च मूर्तानां पितॄणां कव्यमेव च

durgodbhavānāṃ śaktīnāṃ tadupāsanatatparaiḥ ||

daityarakṣaḥpiśācādyairdattaṃ madyāmiṣādi ca

||52||

दुर्गोद्भवानां शक्तीनां तदुपासनतत्परैः ॥

दैत्यरक्षःपिशाचाद्यैर्दत्तं मद्यामिषादि च

tathā sāvitryudbhavānāṃ śaktīnāṃ tadupāsakaiḥ ||

dattamṛṣyādibhiryajñe munyannaṃ cānnamoṣadhīḥ

||53||

तथा सावित्र्युद्भवानां शक्तीनां तदुपासकैः ॥

दत्तमृष्यादिभिर्यज्ञे मुन्यन्नं चान्नमोषधीः

śrījātānāṃ ca śaktīnāṃ tadupāstiparāyaṇaiḥ ||

dattaṃ devāsuranaraiḥ pāyasājyasitādi ca

||54||

श्रीजातानां च शक्तीनां तदुपास्तिपरायणैः ॥

दत्तं देवासुरनरैः पायसाज्यसितादि च

prajāpatīnāṃ sa patistataḥ prāhā'khilāḥ prajāḥ ||

ijyā devāśca pitaro havyakavyātmakairmakhaiḥ

||55||

प्रजापतीनां स पतिस्ततः प्राहाऽखिलाः प्रजाः ॥

इज्या देवाश्च पितरो हव्यकव्यात्मकैर्मखैः

iṣṭāḥ saṃpūrayiṣyanti hyete yuṣmanmanorathān ||

etānye nārcayiṣyanti te vai nirayagāminaḥ

||56||

इष्टाः संपूरयिष्यन्ति ह्येते युष्मन्मनोरथान् ॥

एतान्ये नार्चयिष्यन्ति ते वै निरयगामिनः

itthaṃ kṛtā hi maryādā tena nārāyaṇātmanā ||

daivaṃ pitryamato nityaṃ janaiḥ kāryaṃ yathāvidhi

||57||

इत्थं कृता हि मर्यादा तेन नारायणात्मना ॥

दैवं पित्र्यमतो नित्यं जनैः कार्यं यथाविधि

tato brahmā sa sarveṣāṃ dharmasetvavanāya ca ||

tattajjātiṣu ye mukhyāstānmanūṃścāpyatiṣṭhipat

||58||

ततो ब्रह्मा स सर्वेषां धर्मसेत्ववनाय च ॥

तत्तज्जातिषु ये मुख्यास्तान्मनूंश्चाप्यतिष्ठिपत्

vāsudevecchayaivetthaṃ vairājādbrahmarūpiṇaḥ ||

kalpekalpe bhavatyeva sṛṣṭirbahuvidhā mune

||59||

वासुदेवेच्छयैवेत्थं वैराजाद्ब्रह्मरूपिणः ॥

कल्पेकल्पे भवत्येव सृष्टिर्बहुविधा मुने

prākkalpe yādṛśī saṃjñā vedāḥ śāstrāṇi ca kriyāḥ ||

kalpe'nye tādṛśāḥ sarve dharmāḥ syuścā'dhikāriṇaḥ

||60||

प्राक्कल्पे यादृशी संज्ञा वेदाः शास्त्राणि च क्रियाः ॥

कल्पेऽन्ये तादृशाः सर्वे धर्माः स्युश्चाऽधिकारिणः

viṣṇuryaḥ kathitaḥ sopi vairājapuruṣātmakaḥ ||

poṣayatyakhilām̐llokānmaryādāḥ paripālayan

||61||

विष्णुर्यः कथितः सोपि वैराजपुरुषात्मकः ॥

पोषयत्यखिलाँल्लोकान्मर्यादाः परिपालयन्

manvādibhiḥ pālyamānāḥ setavastvasurairyadā ||

kāmarūpairvibhidyante vāsudevastadā svayam ||

brahmādibhiḥ prārthyamānaḥ prādurbhavati bhūtale

||62||

मन्वादिभिः पाल्यमानाः सेतवस्त्वसुरैर्यदा ॥

कामरूपैर्विभिद्यन्ते वासुदेवस्तदा स्वयम् ॥

ब्रह्मादिभिः प्रार्थ्यमानः प्रादुर्भवति भूतले

avatārā bhagavato bhūtā bhāvyāśca santi ye ||

kartuṃ na śakyate teṣāṃ saṃkhyāṃ saṃkhyāviśāradaiḥ

||63||

अवतारा भगवतो भूता भाव्याश्च सन्ति ये ॥

कर्तुं न शक्यते तेषां संख्यां संख्याविशारदैः

saddharmadevasādhūnāṃ guptyai taddrohimṛtyave ||

śreyase sarvabhūtānāmāvirbhāvosti satpateḥ

||64||

सद्धर्मदेवसाधूनां गुप्त्यै तद्द्रोहिमृत्यवे ॥

श्रेयसे सर्वभूतानामाविर्भावोस्ति सत्पतेः

sa vāsudevaḥ prakṛtau puṃsi kāryeṣu caitayoḥ ||

anvitaśca pṛthakcāste sarvādhīśaḥ svadhāmani

||65||

स वासुदेवः प्रकृतौ पुंसि कार्येषु चैतयोः ॥

अन्वितश्च पृथक्चास्ते सर्वाधीशः स्वधामनि

vyāpya svāṃśairimām̐llokānyathāgnivaruṇādayaḥ ||

svastyāsate svasvaloke tathaiṣa bhagavānmune

||66||

व्याप्य स्वांशैरिमाँल्लोकान्यथाग्निवरुणादयः ॥

स्वस्त्यासते स्वस्वलोके तथैष भगवान्मुने

sargātprāksaccidānandaḥ śuddha ekaśca nirguṇaḥ ||

yathāsīttādṛgevāsāvanvitopyasti nirmalaḥ

||67||

सर्गात्प्राक्सच्चिदानन्दः शुद्ध एकश्च निर्गुणः ॥

यथासीत्तादृगेवासावन्वितोप्यस्ति निर्मलः

vāyutejojalakṣmāsu tattatkāryeṣu khaṃ yathā ||

anvīyāpyasti nirlepaṃ yathā pūrvaṃ tathaiṣa hi

||68||

वायुतेजोजलक्ष्मासु तत्तत्कार्येषु खं यथा ॥

अन्वीयाप्यस्ति निर्लेपं यथा पूर्वं तथैष हि

sarvopāsyo niyantā ca vyāpakaścaiṣa kīrtitaḥ ||

ātyantike laye'thaiṣa bhavatyeva yathā purā

||69||

सर्वोपास्यो नियन्ता च व्यापकश्चैष कीर्तितः ॥

आत्यन्तिके लयेऽथैष भवत्येव यथा पुरा

vairājaḥ puruṣo yo'tra prokto'sāvīśvarābhidhaḥ ||

jñeyaḥ svatantraḥ sarvajño vaśyamāyaśca nārada

||70||

वैराजः पुरुषो योऽत्र प्रोक्तोऽसावीश्वराभिधः ॥

ज्ञेयः स्वतन्त्रः सर्वज्ञो वश्यमायश्च नारद

etasyaiva svarūpāṇi brahmaviṣṇuśivāstrayaḥ ||

rajaādiguṇopetāḥ svaguṇānuguṇakriyāḥ

||71||

एतस्यैव स्वरूपाणि ब्रह्मविष्णुशिवास्त्रयः ॥

रजआदिगुणोपेताः स्वगुणानुगुणक्रियाः

brahmaṇo ye samutpannā devāsuranarādayaḥ ||

te jīvasaṃjñā hyalpajñāḥ paratantrā bhavanti ca

||72||

ब्रह्मणो ये समुत्पन्ना देवासुरनरादयः ॥

ते जीवसंज्ञा ह्यल्पज्ञाः परतन्त्रा भवन्ति च

jīvānāmīśvarāṇāṃ ca tanavaḥ kṣetrasañjñakāḥ ||

mahadāditattvamayyaḥ kṣetrajñākhyāstu tadvidaḥ

||73||

जीवानामीश्वराणां च तनवः क्षेत्रसञ्ज्ञकाः ॥

महदादितत्त्वमय्यः क्षेत्रज्ञाख्यास्तु तद्विदः

kṣetrāṇāṃ ca kṣetravidāṃ pradhānapuruṣasya ca ||

māyāyāḥ kālaśakteścā'kṣarasya ca parātmanaḥ ||

pṛthakpṛthaglakṣaṇairyajjñānaṃ tajjñānamucyate

||74||

क्षेत्राणां च क्षेत्रविदां प्रधानपुरुषस्य च ॥

मायायाः कालशक्तेश्चाऽक्षरस्य च परात्मनः ॥

पृथक्पृथग्लक्षणैर्यज्ज्ञानं तज्ज्ञानमुच्यते

iti śrīskānde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ dvitīye vaiṣṇavakhaṇḍe śrīvāsudevamāhātmye jñānasvarūpanirūpaṇaṃ nāma caturviśo'dhyāyaḥ || 24 ||