मुख्यं गम्यताम्

Try searching

Quick links

Crawlable search page

Skandapurāṇam — Kārtikamāsamāhātmyam, adhyāya 31

3
Vaiṣṇavakhaṇḍaḥ · Kārtikamāsamāhātmyam · 31

kārtike śuklanavamī tatrā'bhūddvāparaṃ yugam

vālakhilyā ūcuḥ

kārtike śuklanavamī tatrā'bhūddvāparaṃ yugam ||

pūrvā'parāhṇagā grāhyā kramāddānopavāsayoḥ

||1||

कार्तिके शुक्लनवमी तत्राऽभूद्द्वापरं युगम् ॥

पूर्वाऽपराह्णगा ग्राह्या क्रमाद्दानोपवासयोः

atra kūṣmāṃḍakonāma hato daityastu viṣṇunā ||

tadromabhiḥ samudbhūtā vallyaḥ kūṣmāṃḍasaṃbhavāḥ

||2||

अत्र कूष्मांडकोनाम हतो दैत्यस्तु विष्णुना ॥

तद्रोमभिः समुद्भूता वल्ल्यः कूष्मांडसंभवाः

tasmātkūṣmāṃḍadānena phalamāpnoti niścitam ||

asyāmeva navamyāṃ tu kuryātkṛṣṇotsavaṃ naraḥ

||3||

तस्मात्कूष्मांडदानेन फलमाप्नोति निश्चितम् ॥

अस्यामेव नवम्यां तु कुर्यात्कृष्णोत्सवं नरः

svaśākhoktena vidhinā tulasyāḥ karapīḍanam ||

kanyādānaphalaṃ tasya jāyate nātra saṃśayaḥ

||4||

स्वशाखोक्तेन विधिना तुलस्याः करपीडनम् ॥

कन्यादानफलं तस्य जायते नात्र संशयः

kārtike śuklanavamīmavāpya vijiteṃdriyaḥ ||

hariṃ vidhāya sauvarṇaṃ tulasyā sahitaṃ śubham

||5||

कार्तिके शुक्लनवमीमवाप्य विजितेंद्रियः ॥

हरिं विधाय सौवर्णं तुलस्या सहितं शुभम्

pūjayedvidhivadbhaktyā vratī tatra dinatrayam ||

evaṃ yathoktavidhinā kuryādvaivāhikaṃ vidhim

||6||

पूजयेद्विधिवद्भक्त्या व्रती तत्र दिनत्रयम् ॥

एवं यथोक्तविधिना कुर्याद्वैवाहिकं विधिम्

grāhyaṃ trirātramatraiva navamyādyanurodhataḥ ||

madhyāhnavyāpinī grāhyā navamī pūrvavedhitā

||7||

ग्राह्यं त्रिरात्रमत्रैव नवम्याद्यनुरोधतः ॥

मध्याह्नव्यापिनी ग्राह्या नवमी पूर्ववेधिता

dhātryaśvatthau ya ekatra pālayitvā samudvahet ||

na naśyate tasya puṇyaṃ kalpakoṭiśatairapi

||8||

धात्र्यश्वत्थौ य एकत्र पालयित्वा समुद्वहेत् ॥

न नश्यते तस्य पुण्यं कल्पकोटिशतैरपि

kanakasya sutā pūrvamekādaśyāṃ kiśorikā ||

cakāra bhaktitaḥ sāyaṃ tulasyudvāhajaṃ vidhim

||9||

कनकस्य सुता पूर्वमेकादश्यां किशोरिका ॥

चकार भक्तितः सायं तुलस्युद्वाहजं विधिम्

tena vaidhavyadoṣeṇa nirmuktā''sītsulocanā ||

tasmātsāyaṃ prakartavyastulastudvāhajo vidhiḥ

||10||

तेन वैधव्यदोषेण निर्मुक्ताऽऽसीत्सुलोचना ॥

तस्मात्सायं प्रकर्तव्यस्तुलस्तुद्वाहजो विधिः

avaśyameva kartavyaḥ prativarṣaṃ tu vaiṣṇavaiḥ ||

vidhiṃ tasya pravakṣyāmi yathā sāṃgā kriyā bhaveta

||11||

अवश्यमेव कर्तव्यः प्रतिवर्षं तु वैष्णवैः ॥

विधिं तस्य प्रवक्ष्यामि यथा सांगा क्रिया भवेत

viṣṇostu pratimāṃ kuryātpalasya svarṇajāṃ śubhām ||

tadarddhārddhaṃ tadarddhārddhaṃ yathāśaktyā prakalpayet

||12||

विष्णोस्तु प्रतिमां कुर्यात्पलस्य स्वर्णजां शुभाम् ॥

तदर्द्धार्द्धं तदर्द्धार्द्धं यथाशक्त्या प्रकल्पयेत्

prāṇapratiṣṭhāṃ kṛtvaiva tulasīviṣṇurūpayoḥ ||

tata utthāpayeddevaṃ pūrvoktaiśca stavādibhiḥ

||13||

प्राणप्रतिष्ठां कृत्वैव तुलसीविष्णुरूपयोः ॥

तत उत्थापयेद्देवं पूर्वोक्तैश्च स्तवादिभिः

upacāraiḥ ṣoḍaśabhiḥ pūjayetpuruṣoktibhiḥ ||

deśakālau tataḥ smṛtvā gaṇeśaṃ tatra pūjayet

||14||

उपचारैः षोडशभिः पूजयेत्पुरुषोक्तिभिः ॥

देशकालौ ततः स्मृत्वा गणेशं तत्र पूजयेत्

puṇyāhaṃ vācayitvātha nāṃdīśrāddhaṃ samācaret ||

vedavādyādinirghoṣairviṣṇumūrtiṃ samānayet

||15||

पुण्याहं वाचयित्वाथ नांदीश्राद्धं समाचरेत् ॥

वेदवाद्यादिनिर्घोषैर्विष्णुमूर्तिं समानयेत्

tulasīnikaṭe sā tu sthāpyā cāṃ'tarhitā paṭaiḥ ||

āgaccha bhagavandeva arcayiṣyāmi keśava

||16||

तुलसीनिकटे सा तु स्थाप्या चांऽतर्हिता पटैः ॥

आगच्छ भगवन्देव अर्चयिष्यामि केशव

tubhyaṃ dāsyāmi tulasīṃ sarvakāmaprado bhava ||

dadyāttrivāramarghyaṃ ca pādyaṃ viṣṭarameva ca

||17||

तुभ्यं दास्यामि तुलसीं सर्वकामप्रदो भव ॥

दद्यात्त्रिवारमर्घ्यं च पाद्यं विष्टरमेव च

tata ācamanīyaṃ ca triruktvā ca pradāpayet ||

tato dadhi ghṛtaṃ kṣīraṃ kāṃsyapātrapuṭīkṛtam

||18||

तत आचमनीयं च त्रिरुक्त्वा च प्रदापयेत् ॥

ततो दधि घृतं क्षीरं कांस्यपात्रपुटीकृतम्

madhuparkaṃ gṛhāṇa tvaṃ vāsudeva namostu te ||

haridrālepānābhyaṃgakāryaṃ sarvaṃ vidhāya ca

||19||

मधुपर्कं गृहाण त्वं वासुदेव नमोस्तु ते ॥

हरिद्रालेपानाभ्यंगकार्यं सर्वं विधाय च

godhūlisamaye pūjyau tulasīkeśavau punaḥ ||

pṛthakpṛthaktathā kāryau saṃmukhau maṃgalaṃ paṭhet

||20||

गोधूलिसमये पूज्यौ तुलसीकेशवौ पुनः ॥

पृथक्पृथक्तथा कार्यौ संमुखौ मंगलं पठेत्

īṣaddṛśye bhāskare tu saṃkalpaṃ tu samuccaret ||

svagotrapravarānuktvā tathā tripuruṣādikam

||21||

ईषद्दृश्ये भास्करे तु संकल्पं तु समुच्चरेत् ॥

स्वगोत्रप्रवरानुक्त्वा तथा त्रिपुरुषादिकम्

anādimadhyanidhana trailokyapratipālaka ||

imāṃ gṛhāṇa tulasīṃ vivāhavidhineśvara

||22||

अनादिमध्यनिधन त्रैलोक्यप्रतिपालक ॥

इमां गृहाण तुलसीं विवाहविधिनेश्वर

pārvatībījasaṃbhūtāṃ vṛṃdābhasmani saṃsthitām ||

anādimadhyanidhanāṃ vallabhāṃ te dadāmyaham

||23||

पार्वतीबीजसंभूतां वृंदाभस्मनि संस्थिताम् ॥

अनादिमध्यनिधनां वल्लभां ते ददाम्यहम्

payoghaṭaiśca sevābhiḥ kanyāvadvardhitā mayā ||

tvatpriyāṃ tulasīṃ tubhyaṃ dadāmi tvaṃ gṛhāṇa bhoḥ

||24||

पयोघटैश्च सेवाभिः कन्यावद्वर्धिता मया ॥

त्वत्प्रियां तुलसीं तुभ्यं ददामि त्वं गृहाण भोः

evaṃ dattvā ca tulasīṃ paścāttau pūjayettataḥ ||

rātrau jāgaraṇaṃ kuryādvivāhotsavapūrvakam

||25||

एवं दत्त्वा च तुलसीं पश्चात्तौ पूजयेत्ततः ॥

रात्रौ जागरणं कुर्याद्विवाहोत्सवपूर्वकम्

tataḥ prabhātasamaye tulasīṃ viṣṇumarcayet ||

vahnisaṃsthāpanaṃ kṛtvā dvādaśākṣaravidyayā

||26||

ततः प्रभातसमये तुलसीं विष्णुमर्चयेत् ॥

वह्निसंस्थापनं कृत्वा द्वादशाक्षरविद्यया

pāyasā''jyakṣaudratilairjuhyādaṣṭottaraṃśatam ||

tataḥ sviṣṭakṛtaṃ hutvā dadyātpūrṇāhutiṃ tataḥ ||

ācāryaṃ ca samabhyarcya homaśeṣaṃ samāpayet

||27||

पायसाऽऽज्यक्षौद्रतिलैर्जुह्यादष्टोत्तरंशतम् ॥

ततः स्विष्टकृतं हुत्वा दद्यात्पूर्णाहुतिं ततः ॥

आचार्यं च समभ्यर्च्य होमशेषं समापयेत्

caturo vārṣikānmāsānniyamo yena yaḥ kṛtaḥ ||

kathayitvā dvijebhyastattathā'nyatparipūrayet

||28||

चतुरो वार्षिकान्मासान्नियमो येन यः कृतः ॥

कथयित्वा द्विजेभ्यस्तत्तथाऽन्यत्परिपूरयेत्

idaṃ vrataṃ mayā deva kṛtaṃ prītyai tava prabho ||

nyūnaṃ saṃpūrṇatāṃ yātu tvatprasādājjanārdana

||29||

इदं व्रतं मया देव कृतं प्रीत्यै तव प्रभो ॥

न्यूनं संपूर्णतां यातु त्वत्प्रसादाज्जनार्दन

revatīturyacaraṇe dvādaśīsaṃyute naraḥ ||

na kuryātpāraṇaṃ kurvanvrataṃ niṣphalatāṃ nayet

||30||

रेवतीतुर्यचरणे द्वादशीसंयुते नरः ॥

न कुर्यात्पारणं कुर्वन्व्रतं निष्फलतां नयेत्

tato yeṣāṃ padārthānāṃ varjanaṃ tu kṛtaṃ bhavet ||

cāturmāsye'thavā corje brāhmaṇebhyaḥ samarpayet ||

tataḥ sarvaṃ samaśnīyādyadyattyaktaṃ vrate sthitam

||31||

ततो येषां पदार्थानां वर्जनं तु कृतं भवेत् ॥

चातुर्मास्येऽथवा चोर्जे ब्राह्मणेभ्यः समर्पयेत् ॥

ततः सर्वं समश्नीयाद्यद्यत्त्यक्तं व्रते स्थितम्

daṃpatibhyāṃ sahaivā'tra bhoktavyaṃ ca dvijaiḥ saha

||32||

दंपतिभ्यां सहैवाऽत्र भोक्तव्यं च द्विजैः सह

tato bhuktyuttaraṃ yāni galitāni dalāni ca ||

tāni bhuktvā tulasyāśca svayaṃ pāpaiḥ pramucyate

||33||

ततो भुक्त्युत्तरं यानि गलितानि दलानि च ॥

तानि भुक्त्वा तुलस्याश्च स्वयं पापैः प्रमुच्यते

ikṣudaṇḍaṃ tathā dhātrīphalaṃ koliphalaṃ tathā ||

bhuktvā tu bhojanasyāṃ'te tasyocchiṣṭaṃ vinaśyati

||34||

इक्षुदण्डं तथा धात्रीफलं कोलिफलं तथा ॥

भुक्त्वा तु भोजनस्यांऽते तस्योच्छिष्टं विनश्यति

eṣu triṣu na bhuktaṃ cedekaikamapi yena tu ||

jñeya ucchiṣṭa āvarṣaṃ naro'sau nā'tra saṃśayaḥ

||35||

एषु त्रिषु न भुक्तं चेदेकैकमपि येन तु ॥

ज्ञेय उच्छिष्ट आवर्षं नरोऽसौ नाऽत्र संशयः

tataḥ sāyaṃ punaḥ pūjyāvikṣudaṇḍaiśca śobhitaiḥ ||

tulasīvāsudevau ca kṛtakṛtyo bhavettataḥ

||36||

ततः सायं पुनः पूज्याविक्षुदण्डैश्च शोभितैः ॥

तुलसीवासुदेवौ च कृतकृत्यो भवेत्ततः

tato visarjanaṃ kṛtvā dattvā dāyādikaṃ hareḥ ||

vaikuṇṭhaṃ gaccha bhagavam̐stulasīsahitaḥ prabho ||

matkṛtaṃ pūjanaṃ gṛhya saṃtuṣṭo bhava sarvadā

||37||

ततो विसर्जनं कृत्वा दत्त्वा दायादिकं हरेः ॥

वैकुण्ठं गच्छ भगवँस्तुलसीसहितः प्रभो ॥

मत्कृतं पूजनं गृह्य संतुष्टो भव सर्वदा

gacchagaccha suraśreṣṭha svasthāne parameśvara ||

yatra brahmādayo devāstatra gaccha janārdana

||38||

गच्छगच्छ सुरश्रेष्ठ स्वस्थाने परमेश्वर ॥

यत्र ब्रह्मादयो देवास्तत्र गच्छ जनार्दन

evaṃ visṛjya deveśamācāryāya pradāpayet ||

mūrtyādikaṃ sarvameva kṛtakṛtyo bhavennaraḥ

||39||

एवं विसृज्य देवेशमाचार्याय प्रदापयेत् ॥

मूर्त्यादिकं सर्वमेव कृतकृत्यो भवेन्नरः

prativarṣaṃ tu yaḥ kuryāttulasīkarapīḍanam ||

bhaktimāndhanadhānyaiḥ sa yukto bhavati niścitam ||

ihaloke paratrā'pi vipulaṃ ca yaśo labhet

||40||

प्रतिवर्षं तु यः कुर्यात्तुलसीकरपीडनम् ॥

भक्तिमान्धनधान्यैः स युक्तो भवति निश्चितम् ॥

इहलोके परत्राऽपि विपुलं च यशो लभेत्

iti śrīskānde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ dvitīye vaiṣṇavakhaṇḍe kārtikamāsamāhātmye kūṣmāṃḍanavamītulasīvivāhavidhivarṇanaṃnāmaikatriṃśo'dhyāyaḥ || 31 ||