मुख्यं गम्यताम्

Try searching

Quick links

Crawlable search page

Skandapurāṇam — Kārtikamāsamāhātmyam, adhyāya 27

3
Vaiṣṇavakhaṇḍaḥ · Kārtikamāsamāhātmyam · 27

colaviṣṇudāsamuktikathanam

nārada uvāca

kadācidviṣṇudāso'tha kṛtvā nityavidhiṃ dvija ||

sa pākamakarottāvadaharatko'pyalakṣitaḥ

||1||

कदाचिद्विष्णुदासोऽथ कृत्वा नित्यविधिं द्विज ॥

स पाकमकरोत्तावदहरत्कोऽप्यलक्षितः

tamadṛṣṭvā'pyasau pākaṃ punarnaivā'karottadā ||

sāyaṃkālā'rcanasyā'sau vratabhaṃgabhayāddvijaḥ

||2||

तमदृष्ट्वाऽप्यसौ पाकं पुनर्नैवाऽकरोत्तदा ॥

सायंकालाऽर्चनस्याऽसौ व्रतभंगभयाद्द्विजः

dvitīye'hni punaḥ pākaṃ kṛtvā yāvatsa viṣṇave ||

upahārārpaṇaṃ kartuṃ gataḥ ko'pyaharatpunaḥ

||3||

द्वितीयेऽह्नि पुनः पाकं कृत्वा यावत्स विष्णवे ॥

उपहारार्पणं कर्तुं गतः कोऽप्यहरत्पुनः

evaṃ saptadinaṃ tasya pākaṃ ko'pyaharannṛpa ||

tataḥ savismayaścātha manasyevamadhārayat

||4||

एवं सप्तदिनं तस्य पाकं कोऽप्यहरन्नृप ॥

ततः सविस्मयश्चाथ मनस्येवमधारयत्

aho nityaṃ samabhyetya kaḥ pākaṃ harate mama ||

kṣetrasaṃnyāsinaḥ sthānaṃ na tyājyaṃ mama sarvathā

||5||

अहो नित्यं समभ्येत्य कः पाकं हरते मम ॥

क्षेत्रसंन्यासिनः स्थानं न त्याज्यं मम सर्वथा

punaḥ pākaṃ vidhāyā'tra bhujyate yadi cenmayā ||

sāyaṃkālā'rcanaṃ caiva parityājyaṃ kathaṃ bhavet

||6||

पुनः पाकं विधायाऽत्र भुज्यते यदि चेन्मया ॥

सायंकालाऽर्चनं चैव परित्याज्यं कथं भवेत्

yadi pākaṃ vidhāyaivaṃ bhoktavyaṃ tu mayā na tat ||

anivedya harau sarvaṃ vaiṣṇavairnaiva bhujyate

||7||

यदि पाकं विधायैवं भोक्तव्यं तु मया न तत् ॥

अनिवेद्य हरौ सर्वं वैष्णवैर्नैव भुज्यते

upoṣito'haṃ saptā'haṃ tiṣṭhāmyatra vratasthitaḥ ||

adyasaṃrakṣaṇaṃ samyakpākasyā'tra karomyaham

||8||

उपोषितोऽहं सप्ताऽहं तिष्ठाम्यत्र व्रतस्थितः ॥

अद्यसंरक्षणं सम्यक्पाकस्याऽत्र करोम्यहम्

iti pākaṃ vidhāyā'sau tatraivā'lakṣitaḥ sthitaḥ ||

tāvaddadarśa caṃḍālaṃ pākānnaharaṇe sthitam

||9||

इति पाकं विधायाऽसौ तत्रैवाऽलक्षितः स्थितः ॥

तावद्ददर्श चंडालं पाकान्नहरणे स्थितम्

kṣutkṣāmaṃ dīnavadanamasthicarmā'vaśeṣitam ||

tamālokya dvijāgryo'bhūtkṛpayā'nvitamānasaḥ

||10||

क्षुत्क्षामं दीनवदनमस्थिचर्माऽवशेषितम् ॥

तमालोक्य द्विजाग्र्योऽभूत्कृपयाऽन्वितमानसः

vilokyā'nnaharaṃ viprastiṣṭhatiṣṭhetyabhāṣata ||

kathamaśnāsi tadrūkṣaṃ ghṛtametadgṛhāṇa bhoḥ

||11||

विलोक्याऽन्नहरं विप्रस्तिष्ठतिष्ठेत्यभाषत ॥

कथमश्नासि तद्रूक्षं घृतमेतद्गृहाण भोः

itthaṃ vadaṃtaṃ viprāgryamāyāṃtaṃ sa vilokya ca ||

vegādadhāvattadbhītyā mṛrcchitaśca papāta ha

||12||

इत्थं वदंतं विप्राग्र्यमायांतं स विलोक्य च ॥

वेगादधावत्तद्भीत्या मृर्च्छितश्च पपात ह

bhītaṃ saṃmūrcchitaṃ dṛṣṭvā caṃḍālaṃ sa dvijāgraṇīḥ ||

vegādabhyetya kṛpayā svavastrāṃtairavījayat

||13||

भीतं संमूर्च्छितं दृष्ट्वा चंडालं स द्विजाग्रणीः ॥

वेगादभ्येत्य कृपया स्ववस्त्रांतैरवीजयत्

athotthitaṃ tamevāsau viṣṇudāso vyalokayat ||

sākṣānnārāyaṇaṃ devaṃ śaṃkhacakragadādharam

||14||

अथोत्थितं तमेवासौ विष्णुदासो व्यलोकयत् ॥

साक्षान्नारायणं देवं शंखचक्रगदाधरम्

taṃ dṛṣṭvā sāttvikairbhāvairāvṛto dvijasattamaḥ ||

stotuṃ caiva namaskartuṃ tadā nā'laṃ babhūva saḥ

||15||

तं दृष्ट्वा सात्त्विकैर्भावैरावृतो द्विजसत्तमः ॥

स्तोतुं चैव नमस्कर्तुं तदा नाऽलं बभूव सः

atha śakrādayo devāstatraivābhyāyayustadā ||

gaṃdharvāpsarasaścā'pi jaguśca nanṛturmudā

||16||

अथ शक्रादयो देवास्तत्रैवाभ्याययुस्तदा ॥

गंधर्वाप्सरसश्चाऽपि जगुश्च ननृतुर्मुदा

vimānaśatasaṃkīrṇaṃ devarṣiśatasaṃkulam ||

gītavāditranirghoṣaṃ sthānaṃ tadabhavattadā

||17||

विमानशतसंकीर्णं देवर्षिशतसंकुलम् ॥

गीतवादित्रनिर्घोषं स्थानं तदभवत्तदा

tato viṣṇuḥ samāliṃgya svabhaktaṃ sāttvikavratam ||

sārūpyamātmano dattvā'nayadvaikuṇṭhamaṃdiram

||18||

ततो विष्णुः समालिंग्य स्वभक्तं सात्त्विकव्रतम् ॥

सारूप्यमात्मनो दत्त्वाऽनयद्वैकुण्ठमंदिरम्

vimānavarasaṃsthaṃ taṃ gacchaṃtaṃ viṣṇusannidhim ||

dīkṣitaścolanṛpatirviṣṇudāsaṃ dadarśa saḥ

||19||

विमानवरसंस्थं तं गच्छंतं विष्णुसन्निधिम् ॥

दीक्षितश्चोलनृपतिर्विष्णुदासं ददर्श सः

vaikuṇṭhabhuvanaṃ yāṃtaṃ viṣṇudāsaṃ vilokya saḥ ||

svaguruṃ mudgalaṃ vegādāhūyetthaṃ vaco'bravīt

||20||

वैकुण्ठभुवनं यांतं विष्णुदासं विलोक्य सः ॥

स्वगुरुं मुद्गलं वेगादाहूयेत्थं वचोऽब्रवीत्

cola uvāca

yatsparddhayā mayā caiva yajñadānādikaṃ kṛtam ||

sa viṣṇurūpadhṛgvipro yāti vaikuṇṭhamaṃdiram

||21||

यत्स्पर्द्धया मया चैव यज्ञदानादिकं कृतम् ॥

स विष्णुरूपधृग्विप्रो याति वैकुण्ठमंदिरम्

dīkṣitena mayā samyaksatre'sminvaiṣṇave tvayā ||

hutamagnau kṛtā viprā dānādyaiḥ pūrṇamānasāḥ

||22||

दीक्षितेन मया सम्यक्सत्रेऽस्मिन्वैष्णवे त्वया ॥

हुतमग्नौ कृता विप्रा दानाद्यैः पूर्णमानसाः

naivā'dyāpi sa me devaḥ prasanno jāyate dhruvam ||

viṣṇudāsasya bhaktyaiva sākṣātkāraṃ dadau hariḥ

||23||

नैवाऽद्यापि स मे देवः प्रसन्नो जायते ध्रुवम् ॥

विष्णुदासस्य भक्त्यैव साक्षात्कारं ददौ हरिः

tasmāddānaiśca yajñaiśca naiva viṣṇuḥ prasīdati ||

bhaktireva paraṃ tasya nidānaṃ darśane vibhoḥ

||24||

तस्माद्दानैश्च यज्ञैश्च नैव विष्णुः प्रसीदति ॥

भक्तिरेव परं तस्य निदानं दर्शने विभोः

gaṇāvūcatuḥ

ityuktvā bhāgineyaṃ svamabhyaṣiṃcannṛpāsane ||

ābālyāddīkṣito yajñe hyaputratvamagādyataḥ

||25||

इत्युक्त्वा भागिनेयं स्वमभ्यषिंचन्नृपासने ॥

आबाल्याद्दीक्षितो यज्ञे ह्यपुत्रत्वमगाद्यतः

tasmādadyā'pi taddeśe sadā rājyāṃ'śabhāginaḥ ||

svasreyā eva jāyaṃte tatkṛtāvadhivartinaḥ

||26||

तस्मादद्याऽपि तद्देशे सदा राज्यांऽशभागिनः ॥

स्वस्रेया एव जायंते तत्कृतावधिवर्तिनः

yajñavāṭaṃ tato'bhyetya yajñakuṇḍāgrataḥ sthitaḥ ||

triruccairvyājahārā''śu viṣṇuṃ saṃbodhayaṃstadā

||27||

यज्ञवाटं ततोऽभ्येत्य यज्ञकुण्डाग्रतः स्थितः ॥

त्रिरुच्चैर्व्याजहाराऽऽशु विष्णुं संबोधयंस्तदा

viṣṇo bhaktiṃ sthirāṃ dehi manovākkāya karmabhiḥ ||

ityuktvā so'patadvahnau sarveṣāmeva paśyatām

||28||

विष्णो भक्तिं स्थिरां देहि मनोवाक्काय कर्मभिः ॥

इत्युक्त्वा सोऽपतद्वह्नौ सर्वेषामेव पश्यताम्

mudgalastu tadā krodhācchikhāmutpāṭayatsvakām ||

tatastvadyāpi tadgotre mudgalā viśikhā babhuḥ

||29||

मुद्गलस्तु तदा क्रोधाच्छिखामुत्पाटयत्स्वकाम् ॥

ततस्त्वद्यापि तद्गोत्रे मुद्गला विशिखा बभुः

tāvadāvirabhūdviṣṇuḥ kuṇḍāgnau bhaktavatsalaḥ ||

tamāliṃgya vimānāgryaṃ samārohayadacyutaḥ

||30||

तावदाविरभूद्विष्णुः कुण्डाग्नौ भक्तवत्सलः ॥

तमालिंग्य विमानाग्र्यं समारोहयदच्युतः

tamāliṃgyā''tmasārūpyaṃ dattvā vaikuṇṭhamaṃdiram ||

tenaiva saha deveśo jagāma tridaśairvṛtaḥ

||31||

तमालिंग्याऽऽत्मसारूप्यं दत्त्वा वैकुण्ठमंदिरम् ॥

तेनैव सह देवेशो जगाम त्रिदशैर्वृतः

nārada uvāca

yo viṣṇudāsaḥ sa tu puṇyaśīlo yaścolabhūpaḥ sa suśīlanāmā ||

etāvubhau tatsamarūpabhājau dvāḥsthau kṛtau tena ramāpriyeṇa

||32||

यो विष्णुदासः स तु पुण्यशीलो यश्चोलभूपः स सुशीलनामा ॥

एतावुभौ तत्समरूपभाजौ द्वाःस्थौ कृतौ तेन रमाप्रियेण

iti śrīskāṃde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ dvitīye vaiṣṇavakhaṇḍe kārtikamāsamāhātmye colaviṣṇudāsamuktikathanaṃnāma saptaviṃśo'dhyāyaḥ || 27 ||