śrīnivāsodantakamalālayākalyāṇavidhyādivṛttāṃtavarṇanam
atha dharaṇīdevyai bakulamālikāniveditaśrīnivāsodantaḥ ||
dharaṇyuvāca ||
kaiṣā bata varā kanyā yuṣmābhiḥ saṃgatā kutaḥ ||
kimarthamāgatā ceha pūjyaiṣā pratibhāti me
||1||अथ धरणीदेव्यै बकुलमालिकानिवेदितश्रीनिवासोदन्तः ॥
धरण्युवाच ॥
कैषा बत वरा कन्या युष्माभिः संगता कुतः ॥
किमर्थमागता चेह पूज्यैषा प्रतिभाति मे
kanyakā ūcuḥ
eṣā divyāṅganā devī tvayi kāryārthamāgatā ||
devālaye saṅgateyamasmābhiḥ śivasannidhau
||2||एषा दिव्याङ्गना देवी त्वयि कार्यार्थमागता ॥
देवालये सङ्गतेयमस्माभिः शिवसन्निधौ
pṛṣṭāvadacca bhavatīṃ draṣṭumevāgateti vai ||
śakyā draṣṭuṃ rājagṛhe mayā rājñī sukhena vā
||3||पृष्टावदच्च भवतीं द्रष्टुमेवागतेति वै ॥
शक्या द्रष्टुं राजगृहे मया राज्ञी सुखेन वा
evaṃ pṛṣṭāstato brūmaḥ sahāsmābhiśca gamyatām ||
vayaṃ tu dharaṇīdāsyo gamiṣyāmo nṛpālayam
||4||एवं पृष्टास्ततो ब्रूमः सहास्माभिश्च गम्यताम् ॥
वयं तु धरणीदास्यो गमिष्यामो नृपालयम्
ityuktāsmābhirāyātā tvatsamīpaṃ vasundhare ||
bhavatyā pṛcchayatāmeṣā kimityāgamanaṃ tava
||5||इत्युक्तास्माभिरायाता त्वत्समीपं वसुन्धरे ॥
भवत्या पृच्छयतामेषा किमित्यागमनं तव
śrīvarāha uvāca
iti tāsāṃ vacaḥ śrutvā tāmapṛcchadvasundharā
||6||इति तासां वचः श्रुत्वा तामपृच्छद्वसुन्धरा
dharaṇyuvāca
kutastvamāgatā devi kiṃ vā kāryaṃ mayā tava ||
brūhi satyaṃ kariṣyāmi tvadāgamanakāraṇam
||7||कुतस्त्वमागता देवि किं वा कार्यं मया तव ॥
ब्रूहि सत्यं करिष्यामि त्वदागमनकारणम्
bakulamālikovāca
veṅkaṭādreḥ samāyātā nāmnā bakulamālikā
||8||वेङ्कटाद्रेः समायाता नाम्ना बकुलमालिका
svāmī nārāyaṇo'smākamāste śrīveṃkaṭācale ||
kadāciddhayamāruhya haṃsaśuklaṃ manojavam
||9||स्वामी नारायणोऽस्माकमास्ते श्रीवेंकटाचले ॥
कदाचिद्धयमारुह्य हंसशुक्लं मनोजवम्
mṛgayārthaṃ gato rājño veṃkaṭādreḥ samīpataḥ ||
vanāni vicarankāle śobhane kusumākare
||10||मृगयार्थं गतो राज्ञो वेंकटाद्रेः समीपतः ॥
वनानि विचरन्काले शोभने कुसुमाकरे
paśyanmṛgāngajānsiṃhāngavayāñcharabhānrurūn ||
śukānpārāvatānhaṃsānpatriṇo'nyānvanāntare
||11||पश्यन्मृगान्गजान्सिंहान्गवयाञ्छरभान्रुरून् ॥
शुकान्पारावतान्हंसान्पत्रिणोऽन्यान्वनान्तरे
gajarājaṃ tatra kañcidyūthapaṃ madavarṣiṇam ||
kareṇusahitaṃ tuṃgamanvagacchatsurottamaḥ
||12||गजराजं तत्र कञ्चिद्यूथपं मदवर्षिणम् ॥
करेणुसहितं तुंगमन्वगच्छत्सुरोत्तमः
atha śrīnivāsoktyā śaṃkhanṛpasya svāmitīrthe tapaḥkaraṇam ||
vanādvanāntaraṃ gatvā nṛpaṃ śaṃkhamupāgamat ||
tapasyantaṃ bṛhacchaile pratiṣṭhāpya janārdanam
||13||अथ श्रीनिवासोक्त्या शंखनृपस्य स्वामितीर्थे तपःकरणम् ॥
वनाद्वनान्तरं गत्वा नृपं शंखमुपागमत् ॥
तपस्यन्तं बृहच्छैले प्रतिष्ठाप्य जनार्दनम्
śrībhūmisahitaṃ nityamarcayantaṃ ca bhaktitaḥ ||
śaṃkhanāgabilaṃnāma saraḥ pāvanamuttamam
||14||श्रीभूमिसहितं नित्यमर्चयन्तं च भक्तितः ॥
शंखनागबिलंनाम सरः पावनमुत्तमम्
tatsarastīramāsādya turaṃgādavaruhya ca ||
rājaveṣaṃ samāsādya tamapṛcchannṛpottamam
||15||तत्सरस्तीरमासाद्य तुरंगादवरुह्य च ॥
राजवेषं समासाद्य तमपृच्छन्नृपोत्तमम्
kriyate kiṃ nṛpaśreṣṭha pāde'smiccheṣabhūbhṛtaḥ
||16||क्रियते किं नृपश्रेष्ठ पादेऽस्मिच्छेषभूभृतः
śaṃkha uvāca
ahaṃ haihayadeśīyaḥ putraḥ śvetasya bhūbhṛtaḥ ||
mahāviṣṇoḥ prītaye'tra kṛtavānakhilānkratūn
||17||अहं हैहयदेशीयः पुत्रः श्वेतस्य भूभृतः ॥
महाविष्णोः प्रीतयेऽत्र कृतवानखिलान्क्रतून्
adarśanānmahāviṣṇornirviṇṇohaṃ nṛpātmaja ||
tadānīmavadaddivyā vāṇī sarvārttināśinī
||18||अदर्शनान्महाविष्णोर्निर्विण्णोहं नृपात्मज ॥
तदानीमवदद्दिव्या वाणी सर्वार्त्तिनाशिनी
rājannātra bhaviṣyāmi pratyakṣaste vacaḥ śṛṇu ||
gaccha nārāyaṇādriṃ tvaṃ tapaḥ kurviti māṃ sphuṭam
||19||राजन्नात्र भविष्यामि प्रत्यक्षस्ते वचः शृणु ॥
गच्छ नारायणाद्रिं त्वं तपः कुर्विति मां स्फुटम्
tato deśamahaṃ tyaktvā tapasā''rādhayāmyaham ||
atra devaṃ nṛpāciṃtyaṃ pratiṣṭhāpya śriyaḥ patim
||20||ततो देशमहं त्यक्त्वा तपसाऽऽराधयाम्यहम् ॥
अत्र देवं नृपाचिंत्यं प्रतिष्ठाप्य श्रियः पतिम्
agastyānugrahānnityamarcayāmi vidhānataḥ ||
iti tasya vacaḥ śrutvā sotprāsaṃ prāha taṃ vibhuḥ
||21||अगस्त्यानुग्रहान्नित्यमर्चयामि विधानतः ॥
इति तस्य वचः श्रुत्वा सोत्प्रासं प्राह तं विभुः
gaccha nārāyaṇādriṃ tvamasya pāde kimāsyate ||
āruhyānena mārgeṇa paścime śikhare sthitam
||22||गच्छ नारायणाद्रिं त्वमस्य पादे किमास्यते ॥
आरुह्यानेन मार्गेण पश्चिमे शिखरे स्थितम्
praṇamya viṣvaksenaṃ tvaṃ bālaṃ nyagrodhamūlataḥ ||
svāmipuṣkariṇīṃ gatvā snātvā tīre'tha paścime
||23||प्रणम्य विष्वक्सेनं त्वं बालं न्यग्रोधमूलतः ॥
स्वामिपुष्करिणीं गत्वा स्नात्वा तीरेऽथ पश्चिमे
aśvatthaṃ tatra valmīkaṃ drakṣyase nṛpanandana ||
tayormadhyaṃ samāsādya tapaḥ kurvityacodayat
||24||अश्वत्थं तत्र वल्मीकं द्रक्ष्यसे नृपनन्दन ॥
तयोर्मध्यं समासाद्य तपः कुर्वित्यचोदयत्
kaścicchveto varāho'sminvalmīke carati dhuvam ||
sa tu puṇyavatāmeva darśanaṃ yāti bhūpate
||25||कश्चिच्छ्वेतो वराहोऽस्मिन्वल्मीके चरति धुवम् ॥
स तु पुण्यवतामेव दर्शनं याति भूपते
śrīvarāha uvāca
ityādiśya hayārūḍho jagāma mṛgayāṃ vibhuḥ ||
caranvanādvanaṃ subhrūḥ samāsādyāraṇīṃ nadīm
||26||इत्यादिश्य हयारूढो जगाम मृगयां विभुः ॥
चरन्वनाद्वनं सुभ्रूः समासाद्यारणीं नदीम्
avaruhya hayāttatra vicacāra taṭe śubhe ||
vanāntādāgato vāyuḥ padmakahlāraśītalaḥ ||
śramāpanayano mandaṃ siṣeve puruṣottamam
||27||अवरुह्य हयात्तत्र विचचार तटे शुभे ॥
वनान्तादागतो वायुः पद्मकह्लारशीतलः ॥
श्रमापनयनो मन्दं सिषेवे पुरुषोत्तमम्
taravaḥ puṣpavarṣāṇi vikirantaḥ siṣevire ||
evaṃ sa vicarandevaḥ puṣpabhārānatāṃstarūn
||28||तरवः पुष्पवर्षाणि विकिरन्तः सिषेविरे ॥
एवं स विचरन्देवः पुष्पभारानतांस्तरून्
vicinvangajarājaṃ taṃ puṣpalāvīrdadarśa ha ||
kanyāḥ suveṣā rucirā megheṣviva śatahradāḥ
||29||विचिन्वन्गजराजं तं पुष्पलावीर्ददर्श ह ॥
कन्याः सुवेषा रुचिरा मेघेष्विव शतह्रदाः
tāsāṃ madhyagatāṃ tanvīṃ dadarśātimanoharām ||
lakṣmīsamāṃ hemavarṇāṃ tasyāṃ saktamanā abhūt
||30||तासां मध्यगतां तन्वीं ददर्शातिमनोहराम् ॥
लक्ष्मीसमां हेमवर्णां तस्यां सक्तमना अभूत्
tāṃ gṛdhnurāha tāḥ kanyāḥ keyamityeva pūruṣaḥ ||
uktastābhiriyaṃ kanyā viyadrājño mahābala
||31||तां गृध्नुराह ताः कन्याः केयमित्येव पूरुषः ॥
उक्तस्ताभिरियं कन्या वियद्राज्ञो महाबल
idaṃ śrutvā vacastāsāṃ hayamāruhya vegavān ||
ājagāmāśu bhagavānsvālayaṃ ruciraṃ girim
||32||इदं श्रुत्वा वचस्तासां हयमारुह्य वेगवान् ॥
आजगामाशु भगवान्स्वालयं रुचिरं गिरिम्
tatra svālayamāsādya svāmipuṣkariṇītaṭe ||
māmāhūyāvadaddevo halā bakulamālike
||33||तत्र स्वालयमासाद्य स्वामिपुष्करिणीतटे ॥
मामाहूयावदद्देवो हला बकुलमालिके
viyadrājapuraṃ gatvā praviśyāntaḥpuraṃ sakhi ||
tatpatnīṃ dharaṇīṃ prāpya pṛṣṭvā kuśalameva ca
||34||वियद्राजपुरं गत्वा प्रविश्यान्तःपुरं सखि ॥
तत्पत्नीं धरणीं प्राप्य पृष्ट्वा कुशलमेव च
yācasva tanayāṃ tasyā rucirāṃ kamalālayām ||
rājñobhimatamājñāya śīghramāgaccha bhāmini
||35||याचस्व तनयां तस्या रुचिरां कमलालयाम् ॥
राज्ञोभिमतमाज्ञाय शीघ्रमागच्छ भामिनि
itthaṃ daivena cājñaptā devi tvadgṛhamāgatā ||
yathocitaṃ kuruṣveha rājñā maṃtriyutena ca
||36||इत्थं दैवेन चाज्ञप्ता देवि त्वद्गृहमागता ॥
यथोचितं कुरुष्वेह राज्ञा मंत्रियुतेन च
atha bakulamālikoktyā dharaṇyādikṛtavivāhaniścayaḥ ||
kanyayā ca vicāryaiva procyatāmuttaraṃ vacaḥ
||37||अथ बकुलमालिकोक्त्या धरण्यादिकृतविवाहनिश्चयः ॥
कन्यया च विचार्यैव प्रोच्यतामुत्तरं वचः
śrīvarāha uvāca
atha tasyā vacaḥ śrutvā prītā rājñī babhūva ha ||
āhūyākāśarājaṃ tamupetya kamalālayām
||38||अथ तस्या वचः श्रुत्वा प्रीता राज्ञी बभूव ह ॥
आहूयाकाशराजं तमुपेत्य कमलालयाम्
maṃtrimadhye'vadaddevī vacanaṃ bakulasrajaḥ ||
śru tvā prīto'vadadrājā maṃtriṇaḥ sapurohitān
||39||मंत्रिमध्येऽवदद्देवी वचनं बकुलस्रजः ॥
श्रु त्वा प्रीतोऽवदद्राजा मंत्रिणः सपुरोहितान्
ākāśarāja uvāca
kanyā tvayonijā divyā subhagā kamalālayā ||
arthitā devadevena veṃkaṭādrinivāsinā
||40||कन्या त्वयोनिजा दिव्या सुभगा कमलालया ॥
अर्थिता देवदेवेन वेंकटाद्रिनिवासिना
pūrṇo manoratho me'dya brūta kiṃ saṃmataṃ tu vaḥ ||
śrutvā maṃtrigaṇāḥ sarve rājño vacanamuttamam
||41||पूर्णो मनोरथो मेऽद्य ब्रूत किं संमतं तु वः ॥
श्रुत्वा मंत्रिगणाः सर्वे राज्ञो वचनमुत्तमम्
procuḥ suprītamanaso viyadrājaṃ mahīpatim ||
vayaṃ kṛtārthā rājendra kulaṃ sarvonnataṃ bhavet
||42||प्रोचुः सुप्रीतमनसो वियद्राजं महीपतिम् ॥
वयं कृतार्था राजेन्द्र कुलं सर्वोन्नतं भवेत्
bhavatkanyeyamatulā śriyā saha ramiṣyati ||
dīyatāṃ devadevāya śārṅgiṇe paramātmane
||43||भवत्कन्येयमतुला श्रिया सह रमिष्यति ॥
दीयतां देवदेवाय शार्ङ्गिणे परमात्मने
ayaṃ vasantaḥ śrīmāṃśca śubhaṃ śīghraṃ vidhīyatām
||44||अयं वसन्तः श्रीमांश्च शुभं शीघ्रं विधीयताम्
atha bṛhaspatyuktyā vivāhalagnasthirīkaraṇam ||
āhūya dhiṣaṇaṃ lagnaṃ vivāhārthaṃ vidhīyatām
||45||अथ बृहस्पत्युक्त्या विवाहलग्नस्थिरीकरणम् ॥
आहूय धिषणं लग्नं विवाहार्थं विधीयताम्
tathāstvityāhvayāmāsa suralokādbṛhaspatim ||
papraccha kanyāvarayorvivāhārthaṃ nareśvaraḥ
||46||तथास्त्वित्याह्वयामास सुरलोकाद्बृहस्पतिम् ॥
पप्रच्छ कन्यावरयोर्विवाहार्थं नरेश्वरः
rājovāca
kanyāyā janmanakṣatraṃ mṛgaśīrṣamiti smṛtam ||
devasya śravaṇarkṣantu tayoryogo vicāryatām
||47||कन्याया जन्मनक्षत्रं मृगशीर्षमिति स्मृतम् ॥
देवस्य श्रवणर्क्षन्तु तयोर्योगो विचार्यताम्
śrutvā'bravītsa dhiṣaṇastayoruttaraphalgunī ||
saṃmatā sukhavṛddhyarthaṃ procyate daivaciṃtakaiḥ
||48||श्रुत्वाऽब्रवीत्स धिषणस्तयोरुत्तरफल्गुनी ॥
संमता सुखवृद्ध्यर्थं प्रोच्यते दैवचिंतकैः
tayoruttaraphalgunyāṃ vivāhaḥ kriyatāmiti ||
vaiśākhamāse vidhivatkriyatāmiti so'bravīt
||49||तयोरुत्तरफल्गुन्यां विवाहः क्रियतामिति ॥
वैशाखमासे विधिवत्क्रियतामिति सोऽब्रवीत्
śrīvarāha uvāca
rājā tu dhiṣaṇaṃ tatra saṃpūjyātha visṛjya ca ||
devasya dūtikāmāha gaccha devālayaṃ śubhe
||50||राजा तु धिषणं तत्र संपूज्याथ विसृज्य च ॥
देवस्य दूतिकामाह गच्छ देवालयं शुभे
vaiśākhe devadevāya kalyāṇaṃ vada suvrate ||
vaivāhikavidhānaṃ tu kṛtvā cāgamyatāmiti
||51||वैशाखे देवदेवाय कल्याणं वद सुव्रते ॥
वैवाहिकविधानं तु कृत्वा चागम्यतामिति
tato devyāḥ priyakaraṃ śukaṃ dūtaṃ tayā saha ||
visṛjya vāyuṃ svasutamindrādyānayane'sṛjat
||52||ततो देव्याः प्रियकरं शुकं दूतं तया सह ॥
विसृज्य वायुं स्वसुतमिन्द्राद्यानयनेऽसृजत्
atha viśvakarmādikṛtapurālaṃkārādikramaḥ ||
āhūya viśvakarmāṇaṃ purālaṃkārakarmaṇi ||
niyojayāmāsa so'pi nirmame nimiṣāṃtarāt
||53||अथ विश्वकर्मादिकृतपुरालंकारादिक्रमः ॥
आहूय विश्वकर्माणं पुरालंकारकर्मणि ॥
नियोजयामास सोऽपि निर्ममे निमिषांतरात्
indro'sṛjatpuṣpavṛṣṭiṃ nanṛtuścāpsarogaṇāḥ ||
dhanado dhanadhānyādyaiḥ pūrayāmāsa veśma tat
||54||इन्द्रोऽसृजत्पुष्पवृष्टिं ननृतुश्चाप्सरोगणाः ॥
धनदो धनधान्याद्यैः पूरयामास वेश्म तत्
yamastu rogarahitāṃścakāra manujānbhuvi ||
varuṇo ratnajālāni mauktikādīnyapūrayat
||55||यमस्तु रोगरहितांश्चकार मनुजान्भुवि ॥
वरुणो रत्नजालानि मौक्तिकादीन्यपूरयत्
evaṃ saṃpādya sarvāṇi yayurdevā vṛṣācalam
||56||एवं संपाद्य सर्वाणि ययुर्देवा वृषाचलम्
atha śukena saha bakulāyāḥ śrīnivāsasamīpe gamanam ||
śrīvarāha uvāca ||
tataḥ sā hayamāruhya śukena sahitā yayau ||
śrīveṃkaṭādrimāsādya devālayasamīpataḥ
||57||अथ शुकेन सह बकुलायाः श्रीनिवाससमीपे गमनम् ॥
श्रीवराह उवाच ॥
ततः सा हयमारुह्य शुकेन सहिता ययौ ॥
श्रीवेंकटाद्रिमासाद्य देवालयसमीपतः
avaruhya turaṃgātsā saśukā'bhyantaraṃ yayau ||
dṛṣṭvā devaṃ ratnapīṭhe śriyā saha sulocanam
||58||अवरुह्य तुरंगात्सा सशुकाऽभ्यन्तरं ययौ ॥
दृष्ट्वा देवं रत्नपीठे श्रिया सह सुलोचनम्
praṇamya hyavadatprītā kṛtyaṃ tatra kṛtaṃ vibho ||
māṃgalyavārtāṃ vaktuṃ vai śuka eṣa samāgataḥ
||59||प्रणम्य ह्यवदत्प्रीता कृत्यं तत्र कृतं विभो ॥
मांगल्यवार्तां वक्तुं वै शुक एष समागतः
atha śrīnivāsāya śukāvedita padmāvatīpariṇayavṛttāntaḥ ||
vadeti devenājñaptaḥ śuko natvā tamabravīt ||
śuka uvāca ||
tvāṃ pratyāha sutā bhūmermāmaṃgīkuru mādhava
||60||अथ श्रीनिवासाय शुकावेदित पद्मावतीपरिणयवृत्तान्तः ॥
वदेति देवेनाज्ञप्तः शुको नत्वा तमब्रवीत् ॥
शुक उवाच ॥
त्वां प्रत्याह सुता भूमेर्मामंगीकुरु माधव
vadāmi tava nāmāni smarāmi tvadvapussadā ||
dhriyante tava cihnāni bhujādyaṃgai ramāpate
||61||वदामि तव नामानि स्मरामि त्वद्वपुस्सदा ॥
ध्रियन्ते तव चिह्नानि भुजाद्यंगै रमापते
tvadbhaktānarcayāmīha paṃcasaṃskārasaṃyutān ||
tvatprītaye hi karmāṇi karomi madhusūdana
||62||त्वद्भक्तानर्चयामीह पंचसंस्कारसंयुतान् ॥
त्वत्प्रीतये हि कर्माणि करोमि मधुसूदन
evaṃ sadaivācaraṃtyāḥ pitroranumate mama ||
kuru prasādaṃ deveśa māmaṃgīkuru mādhava
||63||एवं सदैवाचरंत्याः पित्रोरनुमते मम ॥
कुरु प्रसादं देवेश मामंगीकुरु माधव
iti vijñāpayāmāsa kamalasthā dharāsutā ||
śukasya vacanaṃ śrutvā supriyaṃ tvātmano hariḥ
||64||इति विज्ञापयामास कमलस्था धरासुता ॥
शुकस्य वचनं श्रुत्वा सुप्रियं त्वात्मनो हरिः
atha padmāvatyāḥ śukadattaśrīnivāsamālādhāraṇam ||
śrībhagavānuvāca ||
kartuṃ kalyāṇamudvāhamāgamiṣyāmi cā'maraiḥ ||
śuka gaccha vadaivaṃ tāmitthaṃ devo'bravīditi
||65||अथ पद्मावत्याः शुकदत्तश्रीनिवासमालाधारणम् ॥
श्रीभगवानुवाच ॥
कर्तुं कल्याणमुद्वाहमागमिष्यामि चाऽमरैः ॥
शुक गच्छ वदैवं तामित्थं देवोऽब्रवीदिति
śukaḥ śrutvā devavākyamādāya vanamālikām ||
devadattāṃ yayau śīghraṃ viyadrājasutāṃ prati
||66||शुकः श्रुत्वा देववाक्यमादाय वनमालिकाम् ॥
देवदत्तां ययौ शीघ्रं वियद्राजसुतां प्रति
tulasīmālikāṃ dattvā mṛganābhisugaṃdhinīm ||
praṇamya devīmavadacchuko devavacaḥ śubham
||67||तुलसीमालिकां दत्त्वा मृगनाभिसुगंधिनीम् ॥
प्रणम्य देवीमवदच्छुको देववचः शुभम्
śrutvā tanmālikāṃ gṛhya bhūmijā śirasā dadhau ||
cakre'laṃkāramucitaṃ devāgamanakāṃkṣiṇī
||68||श्रुत्वा तन्मालिकां गृह्य भूमिजा शिरसा दधौ ॥
चक्रेऽलंकारमुचितं देवागमनकांक्षिणी
viyadrājo'pi sānandamindumāhūya sādaram ||
annaṃ vidhīyatāṃ rājanvividhaṃ rasasaṃyutam
||69||वियद्राजोऽपि सानन्दमिन्दुमाहूय सादरम् ॥
अन्नं विधीयतां राजन्विविधं रससंयुतम्
viṣṇornaivedyayogyaṃ yatparamānnaṃ vidhīyatām ||
devānāṃ ca ṛṣīṇāṃ ca narāṇāmapi saṃmatam
||70||विष्णोर्नैवेद्ययोग्यं यत्परमान्नं विधीयताम् ॥
देवानां च ऋषीणां च नराणामपि संमतम्
caturvidhaṃ sugandhāḍhyamamṛtāṃśaiḥ sudhākara ||
evaṃ kṛtvā saṃvidhānaṃ pratīkṣyāgamanaṃ vibhoḥ
||71||चतुर्विधं सुगन्धाढ्यममृतांशैः सुधाकर ॥
एवं कृत्वा संविधानं प्रतीक्ष्यागमनं विभोः
sabhāyāṃ maṃtrisahitaḥ samāsta prītamānasaḥ ||
putrīmalaṃkṛtāṃ kṛtvā dharaṇīsahito nṛpaḥ
||72||सभायां मंत्रिसहितः समास्त प्रीतमानसः ॥
पुत्रीमलंकृतां कृत्वा धरणीसहितो नृपः
iti śrīskāṃde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ dvitīye vaiṣṇavakhaṇḍe śrīveṃkaṭācalamāhātmye dharaṇīvarāhasaṃvāde dharaṇīdevyai bakulamālikānivedita śrīnivāsodantakamalālayākalyāṇavidhyādivṛttāṃtavarṇanaṃnāma saptamo'dhyāyaḥ || 7 ||