मुख्यं गम्यताम्

Try searching

Quick links

Crawlable search page

Skandapurāṇam — Veṅkaṭācalamāhātmyam, adhyāya 14

3
Vaiṣṇavakhaṇḍaḥ · Veṅkaṭācalamāhātmyam · 14

svāmipuṣkariṇītīrthamahimānuvarṇanam

atha sumatyākhyadvijavṛttāntaḥ ||

śrīsūta uvāca ||

bhobhostapodhanāḥ sarve naimiṣāraṇyavāsinaḥ ||

svāmitīrthasya māhātmyaṃ bhūyo'pi pravadāmyaham

||1||

अथ सुमत्याख्यद्विजवृत्तान्तः ॥

श्रीसूत उवाच ॥

भोभोस्तपोधनाः सर्वे नैमिषारण्यवासिनः ॥

स्वामितीर्थस्य माहात्म्यं भूयोऽपि प्रवदाम्यहम्

purā kirātīsaṃsargātsumatirbrāhmaṇaḥ surām ||

pītavānpuṣkariṇyāṃ sa snātvā pāpādvimocitaḥ

||2||

पुरा किरातीसंसर्गात्सुमतिर्ब्राह्मणः सुराम् ॥

पीतवान्पुष्करिण्यां स स्नात्वा पापाद्विमोचितः

ṛṣaya ūcuḥ

sumatiḥ kasya putro'sau kathaṃ sa ca surāṃ papau ||

kathaṃ kirātyāsakto'bhūtsūta paurāṇikottama

||3||

सुमतिः कस्य पुत्रोऽसौ कथं स च सुरां पपौ ॥

कथं किरात्यासक्तोऽभूत्सूत पौराणिकोत्तम

sarveṣāṃ vistarādetadvada tvaṃ kṛpayādhunā

||4||

सर्वेषां विस्तरादेतद्वद त्वं कृपयाधुना

śrīsūta uvāca

mahārāṣṭrābhidhe deśe brāhmaṇaḥ kaścidāstikaḥ ||

yajñadeva iti khyāto vedavedāṃgapāragaḥ

||5||

महाराष्ट्राभिधे देशे ब्राह्मणः कश्चिदास्तिकः ॥

यज्ञदेव इति ख्यातो वेदवेदांगपारगः

dayālurātitheyaśca śivanārāyaṇārcakaḥ ||

sumatirnāmaputro'bhūdyajñadevasya tasya vai

||6||

दयालुरातिथेयश्च शिवनारायणार्चकः ॥

सुमतिर्नामपुत्रोऽभूद्यज्ञदेवस्य तस्य वै

pitaraṃ sa parityajya bhāryāmapi pativratām ||

prayayāvutkale deśe viṭagoṣṭhīparāyaṇaḥ

||7||

पितरं स परित्यज्य भार्यामपि पतिव्रताम् ॥

प्रययावुत्कले देशे विटगोष्ठीपरायणः

kācitkirātī taddeśe vasantī yuvamohanī ||

yūnāṃ samastadravyāṇi pralobhya jagṛhe ciram

||8||

काचित्किराती तद्देशे वसन्ती युवमोहनी ॥

यूनां समस्तद्रव्याणि प्रलोभ्य जगृहे चिरम्

tasyā gṛhaṃ sa prayayau sumatirbrāhmaṇādhamaḥ ||

sumatiṃ sā ca jagrāha kirātī nirdhanaṃ dvijam

||9||

तस्या गृहं स प्रययौ सुमतिर्ब्राह्मणाधमः ॥

सुमतिं सा च जग्राह किराती निर्धनं द्विजम्

atha sumatyākhyadvijasya kirātīsaṅgānmahāpātakaprāptiḥ ||

tayā yukto'tha sumatistatsaṃyogaikatatparaḥ ||

itastataścorayitvā bahudravyāṇi santatam

||10||

अथ सुमत्याख्यद्विजस्य किरातीसङ्गान्महापातकप्राप्तिः ॥

तया युक्तोऽथ सुमतिस्तत्संयोगैकतत्परः ॥

इतस्ततश्चोरयित्वा बहुद्रव्याणि सन्ततम्

dattvā tayā ciraṃ reme tadgṛhe bubhuje ca saḥ ||

ekena caṣakeṇāsau tayā saha surāṃ papau

||11||

दत्त्वा तया चिरं रेमे तद्गृहे बुभुजे च सः ॥

एकेन चषकेणासौ तया सह सुरां पपौ

evaṃ sa bahukālaṃ vai ramamāṇastayā saha ||

pitarau nijapatnīṃ ca nāsmaradviṣayāturaḥ

||12||

एवं स बहुकालं वै रममाणस्तया सह ॥

पितरौ निजपत्नीं च नास्मरद्विषयातुरः

sa kadācitkirātaistu cauryaṃ kartuṃ yayau saha ||

viprasya kasyacidgehe so'pi kairātaveṣabhṛt

||13||

स कदाचित्किरातैस्तु चौर्यं कर्तुं ययौ सह ॥

विप्रस्य कस्यचिद्गेहे सोऽपि कैरातवेषभृत्

yayau corayituṃ dravyaṃ sāhasī khaṅgahastavān ||

tadgṛhasvāminaṃ vipraṃ hatvā khaṅgena sāhasāt

||14||

ययौ चोरयितुं द्रव्यं साहसी खङ्गहस्तवान् ॥

तद्गृहस्वामिनं विप्रं हत्वा खङ्गेन साहसात्

samādāya bahu dravyaṃ kirātībhavanaṃ yayau ||

taṃ yāntamanuyāti sma brahmahatyā bhayaṃkarī

||15||

समादाय बहु द्रव्यं किरातीभवनं ययौ ॥

तं यान्तमनुयाति स्म ब्रह्महत्या भयंकरी

nīlavastradharā bhīmā bhṛśaṃ raktaśiroruhā ||

garjantī sāṭṭahāsaṃ sā kampayantī ca rodasī

||16||

नीलवस्त्रधरा भीमा भृशं रक्तशिरोरुहा ॥

गर्जन्ती साट्टहासं सा कम्पयन्ती च रोदसी

anudrutastayā so'yaṃ babhrāma jagatītale ||

evaṃ bhramanbhuvaṃ sarvāṃ kadācitsumatiḥ svayam

||17||

अनुद्रुतस्तया सोऽयं बभ्राम जगतीतले ॥

एवं भ्रमन्भुवं सर्वां कदाचित्सुमतिः स्वयम्

svagrāmaṃ prayayau bhītyā viprabandhurdurātmavān ||

anudrutastayā bhītaḥ prayayau svagṛhaṃ prati

||18||

स्वग्रामं प्रययौ भीत्या विप्रबन्धुर्दुरात्मवान् ॥

अनुद्रुतस्तया भीतः प्रययौ स्वगृहं प्रति

brahmahatyāpyanudrutya tena sākaṃ gṛhaṃ yayau ||

pitaraṃ rakṣarakṣeti sumatiḥ śaraṇaṃ yayau

||19||

ब्रह्महत्याप्यनुद्रुत्य तेन साकं गृहं ययौ ॥

पितरं रक्षरक्षेति सुमतिः शरणं ययौ

mā bhaiṣīriti taṃ procya pitā rakṣitumudyataḥ ||

tadānīṃ brahmahatyeyaṃ tattātaṃ pratyabhāṣata

||20||

मा भैषीरिति तं प्रोच्य पिता रक्षितुमुद्यतः ॥

तदानीं ब्रह्महत्येयं तत्तातं प्रत्यभाषत

brahmahatyovāca

maiva tvaṃ pratigṛhṇīṣva yajñadeva dvijottama ||

asau surāpī steyī ca brahmahā cātipātakī

||21||

मैव त्वं प्रतिगृह्णीष्व यज्ञदेव द्विजोत्तम ॥

असौ सुरापी स्तेयी च ब्रह्महा चातिपातकी

mātṛdrohī pitṛdrohī bhāryātyāgī ca pātakī ||

kirātīsaṃgaduṣṭaśca hyenaṃ muṃca durātmakam

||22||

मातृद्रोही पितृद्रोही भार्यात्यागी च पातकी ॥

किरातीसंगदुष्टश्च ह्येनं मुंच दुरात्मकम्

gṛhṇāsi cedimaṃ vipra mahāpātakinaṃ sutam ||

tvadbhāryāmasya bhāryāṃ ca tvāṃ ca putramimaṃ dvija

||23||

गृह्णासि चेदिमं विप्र महापातकिनं सुतम् ॥

त्वद्भार्यामस्य भार्यां च त्वां च पुत्रमिमं द्विज

bhakṣayiṣyāmi vaṃśaṃ ca tasmānmuñca sutaṃ tvimam ||

imaṃ tyajasi cetputraṃ yuṣmānmucāṃmi sāṃpratam

||24||

भक्षयिष्यामि वंशं च तस्मान्मुञ्च सुतं त्विमम् ॥

इमं त्यजसि चेत्पुत्रं युष्मान्मुचांमि सांप्रतम्

naikasyārthe kulaṃ hantumarhasi tvaṃ mahāmate ||

ityuktaḥ sa tayā tatra yajñadevo'bravīcca tām

||25||

नैकस्यार्थे कुलं हन्तुमर्हसि त्वं महामते ॥

इत्युक्तः स तया तत्र यज्ञदेवोऽब्रवीच्च ताम्

yajñadeva uvāca

bādhate māṃ sutasnehaḥ kathamenaṃ parityaje ||

brahmahatyā tadākarṇya dvijoktaṃ tamabhāṣata

||26||

बाधते मां सुतस्नेहः कथमेनं परित्यजे ॥

ब्रह्महत्या तदाकर्ण्य द्विजोक्तं तमभाषत

brahmahatyovāca

ayaṃ hi patito bhūtvā varṇāśrama bahiṣkṛtaḥ ||

putresminmā kuru snehaṃ ninditaṃ cāsya darśanam

||27||

अयं हि पतितो भूत्वा वर्णाश्रम बहिष्कृतः ॥

पुत्रेस्मिन्मा कुरु स्नेहं निन्दितं चास्य दर्शनम्

ityuktvā brahmahatyā sā yajñadevasya paśyataḥ ||

talena prajahārāsya putraṃ sumatināmakam

||28||

इत्युक्त्वा ब्रह्महत्या सा यज्ञदेवस्य पश्यतः ॥

तलेन प्रजहारास्य पुत्रं सुमतिनामकम्

ruroda tātatāteti pitaraṃ prabruvanmuhuḥ

||29||

रुरोद ताततातेति पितरं प्रब्रुवन्मुहुः

atha sumatiṃ prati durvāsaḥ kathita brahmahatyāmuktyupāyaḥ ||

ruru durjanako mātā bhāryāpi sumatestadā ||

etasminnaṃtare tatra durvāsāḥ śaṃkarāṃśakaḥ

||30||

अथ सुमतिं प्रति दुर्वासः कथित ब्रह्महत्यामुक्त्युपायः ॥

रुरु दुर्जनको माता भार्यापि सुमतेस्तदा ॥

एतस्मिन्नंतरे तत्र दुर्वासाः शंकरांशकः

diṣṭyā samāyayau yogī dhārmiko munisattamaḥ ||

yajñadevo'tha taṃ dṛṣṭvā muniṃ rudrāvatārakam

||31||

दिष्ट्या समाययौ योगी धार्मिको मुनिसत्तमः ॥

यज्ञदेवोऽथ तं दृष्ट्वा मुनिं रुद्रावतारकम्

stutvā praṇamya śaraṇaṃ yayāce putrakāraṇāt ||

durvāsāstvaṃ mahāyoginsākṣādvai śaṃkarāṃśakaḥ

||32||

स्तुत्वा प्रणम्य शरणं ययाचे पुत्रकारणात् ॥

दुर्वासास्त्वं महायोगिन्साक्षाद्वै शंकरांशकः

tvaddarśanamapuṇyānāṃ bhavitā na kadācana ||

brahmahā ca surāpī ca steyī cābhūtsuto mama

||33||

त्वद्दर्शनमपुण्यानां भविता न कदाचन ॥

ब्रह्महा च सुरापी च स्तेयी चाभूत्सुतो मम

enaṃ prahartumāyātā brahmahatyāpi vartate ||

syādyathā me putro'yaṃ mahāpātakamocitaḥ

||34||

एनं प्रहर्तुमायाता ब्रह्महत्यापि वर्तते ॥

स्याद्यथा मे पुत्रोऽयं महापातकमोचितः

ghorā ca brahmahatyeyaṃ yathā śīghraṃ layaṃ vrajet ||

tamupāyaṃ vadasvādya mama putre dayāṃ kuru

||35||

घोरा च ब्रह्महत्येयं यथा शीघ्रं लयं व्रजेत् ॥

तमुपायं वदस्वाद्य मम पुत्रे दयां कुरु

ayameva hi putro me nānyo'sti tanayo mune ||

asminmṛte tu vaṃśo me samucchidyeta mūlataḥ

||36||

अयमेव हि पुत्रो मे नान्योऽस्ति तनयो मुने ॥

अस्मिन्मृते तु वंशो मे समुच्छिद्येत मूलतः

tataḥ pitṛbhyaḥ piṇḍānāṃ dātāpi na bhaveddhruvam ||

tataḥ kṛpāṃ kuruṣva tvamasmāsu bhagavanmune

||37||

ततः पितृभ्यः पिण्डानां दातापि न भवेद्ध्रुवम् ॥

ततः कृपां कुरुष्व त्वमस्मासु भगवन्मुने

ityuktaḥ sa tadovāca durvāsāḥ śaṃkarāṃśakaḥ ||

dhyātvāthasuciraṃ kālaṃ yajñadevaṃ dvijottamam

||38||

इत्युक्तः स तदोवाच दुर्वासाः शंकरांशकः ॥

ध्यात्वाथसुचिरं कालं यज्ञदेवं द्विजोत्तमम्

durvāsā uvāca

yajñadevakṛtaṃ ṣāpamatidūra sutena te ||

nāsya pāpasya śātiḥ syātprāyaścittāyutairapi

||39||

यज्ञदेवकृतं षापमतिदूर सुतेन ते ॥

नास्य पापस्य शातिः स्यात्प्रायश्चित्तायुतैरपि

tathāpi te sutasyāhaṃ tasya pāpasya śāntaye ||

prāyaścittaṃ vadiṣyāmi śṛṇu nānyamanā dvija

||40||

तथापि ते सुतस्याहं तस्य पापस्य शान्तये ॥

प्रायश्चित्तं वदिष्यामि शृणु नान्यमना द्विज

veṃkaṭādrau mahāpuṇye sarvapātakanāśane ||

svāmipuṣkariṇī ceti vartate maṃgalapradā

||41||

वेंकटाद्रौ महापुण्ये सर्वपातकनाशने ॥

स्वामिपुष्करिणी चेति वर्तते मंगलप्रदा

atha sumateḥ svāmipuṣkariṇīsnānādbrahmahatyā vimuktiḥ ||

snāti cettava putro'yaṃ pātakānmucyate kṣaṇāt ||

evaṃ śrutvā munervākyaṃ yajñadevo mahāmatiḥ

||42||

अथ सुमतेः स्वामिपुष्करिणीस्नानाद्ब्रह्महत्या विमुक्तिः ॥

स्नाति चेत्तव पुत्रोऽयं पातकान्मुच्यते क्षणात् ॥

एवं श्रुत्वा मुनेर्वाक्यं यज्ञदेवो महामतिः

putramādāya sumatiṃ svāmipuṣkariṇīṃgataḥ ||

snāpayāmāsa sumatiṃ hatyayā pīḍitaṃ sutam

||43||

पुत्रमादाय सुमतिं स्वामिपुष्करिणींगतः ॥

स्नापयामास सुमतिं हत्यया पीडितं सुतम्

ākāśavāṇī taṃ vipramuvāca madhurasvarā ||

yajñadeva mahābhāga snānenānena suvrata

||44||

आकाशवाणी तं विप्रमुवाच मधुरस्वरा ॥

यज्ञदेव महाभाग स्नानेनानेन सुव्रत

pūto'bhavattava sutaḥ saṃśayaṃ mā kṛthā dvija ||

evaṃprabhāvaṃ tattīrthaṃ pāpavṛkṣakuṭhārakam

||45||

पूतोऽभवत्तव सुतः संशयं मा कृथा द्विज ॥

एवंप्रभावं तत्तीर्थं पापवृक्षकुठारकम्

evaṃ vaḥ kathitaṃ viprā itihāsaṃ purātanam ||

śṛṇvatāṃ paṭhatāṃ cāpi vājapeyaphalaṃ labhet

||46||

एवं वः कथितं विप्रा इतिहासं पुरातनम् ॥

शृण्वतां पठतां चापि वाजपेयफलं लभेत्

iti śrīskāṃde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ dvitīye vaiṣṇavakhaṇḍe śrīveṃkaṭācalamāhātmye svāmipuṣkariṇītīrthamahimānuvarṇanaṃnāma caturdaśo'dhyāyaḥ || 14 ||