athā'gastyaśaṅkhāditapastuṣṭasya bhagavata āvirbhāvaḥ
athā'gastyaśaṅkhāditapastuṣṭasya bhagavata āvirbhāvaḥ ||
bharadvāja uvāca ||
teṣāṃ harau jagannāthe samāveśitacetasām ||
dinatrayaṃ gataṃ tatra pūjāstotraparātmanām
||1||अथाऽगस्त्यशङ्खादितपस्तुष्टस्य भगवत आविर्भावः ॥
भरद्वाज उवाच ॥
तेषां हरौ जगन्नाथे समावेशितचेतसाम् ॥
दिनत्रयं गतं तत्र पूजास्तोत्रपरात्मनाम्
tṛtīye divase prāpte te sarve nidritā niśi ||
ante caturthayāmasya dadṛśuḥ svapnamuttamam
||2||तृतीये दिवसे प्राप्ते ते सर्वे निद्रिता निशि ॥
अन्ते चतुर्थयामस्य ददृशुः स्वप्नमुत्तमम्
śaṅkhacakragadāpāṇiṃ prasannaṃ puruṣottamam ||
varadānāya saṃprāptamapaśyansmeralocanam
||3||शङ्खचक्रगदापाणिं प्रसन्नं पुरुषोत्तमम् ॥
वरदानाय संप्राप्तमपश्यन्स्मेरलोचनम्
utthāya muditātmāno gṛhānnirgatya pāvane ||
svāmipuṣkariṇītoye sasnurvidhivadādarāt
||4||उत्थाय मुदितात्मानो गृहान्निर्गत्य पावने ॥
स्वामिपुष्करिणीतोये सस्नुर्विधिवदादरात्
vidhāya vidhivatkarma sarve dinamukhocitam ||
gṛhānpratyāyayurdevamārādhayitumacyutam
||5||विधाय विधिवत्कर्म सर्वे दिनमुखोचितम् ॥
गृहान्प्रत्याययुर्देवमाराधयितुमच्युतम्
sadyaḥ śreyaskaraṃ mārge nimittaṃ pakṣisṛcitam ||
dṛṣṭvā prasādaṃ devasya karasthaṃ menire tadā
||6||सद्यः श्रेयस्करं मार्गे निमित्तं पक्षिसृचितम् ॥
दृष्ट्वा प्रसादं देवस्य करस्थं मेनिरे तदा
tatastrilokakartāraṃ pūjayitvā janārdanam ||
tuṣṭuvurvividhaiḥ stotraiḥ pavitrairvedavarṇitaiḥ
||7||ततस्त्रिलोककर्तारं पूजयित्वा जनार्दनम् ॥
तुष्टुवुर्विविधैः स्तोत्रैः पवित्रैर्वेदवर्णितैः
stotrāvasāne kaunteya munīndraḥ kumbhasaṃbhavaḥ ||
jajāpa śaṃkhasahito mantramaṣṭākṣaraṃ hareḥ
||8||स्तोत्रावसाने कौन्तेय मुनीन्द्रः कुम्भसंभवः ॥
जजाप शंखसहितो मन्त्रमष्टाक्षरं हरेः
itthaṃ teṣāṃ jagatsvāminyacyute'rpitacetasām ||
agrabhāge prādurabhūdekaṃ tejo mahādbhutam
||9||इत्थं तेषां जगत्स्वामिन्यच्युतेऽर्पितचेतसाम् ॥
अग्रभागे प्रादुरभूदेकं तेजो महाद्भुतम्
anekakoṭisaṃkhyānāmādityendu havirbhujām ||
ekībhūyāmbaratale jyotirjālamiva sthitam
||10||अनेककोटिसंख्यानामादित्येन्दु हविर्भुजाम् ॥
एकीभूयाम्बरतले ज्योतिर्जालमिव स्थितम्
tattejo vīkṣya te sarve'mitāntāścaryagocarāḥ ||
dadhyurnārāyaṇaṃ divyaṃ paramānandavigraham
||11||तत्तेजो वीक्ष्य ते सर्वेऽमितान्ताश्चर्यगोचराः ॥
दध्युर्नारायणं दिव्यं परमानन्दविग्रहम्
vāṅmānasapathātītaṃ viśrutaiśvaryabhāsuram ||
sahasranetraṃ sāhasrabāhupādaiḥ samanvitam
||12||वाङ्मानसपथातीतं विश्रुतैश्वर्यभासुरम् ॥
सहस्रनेत्रं साहस्रबाहुपादैः समन्वितम्
taptakārtasvaranibhasphuratkāṃtimanoharama ||
daṃṣṭrākarālaṃ durdarśaṃ vamantaṃ dahanacchaṭāḥ
||13||तप्तकार्तस्वरनिभस्फुरत्कांतिमनोहरम ॥
दंष्ट्राकरालं दुर्दर्शं वमन्तं दहनच्छटाः
kaustubhena virājantaṃ dadhānamurasi śriyam ||
avicintyamanādyantamatyantabhayadāyakam
||14||कौस्तुभेन विराजन्तं दधानमुरसि श्रियम् ॥
अविचिन्त्यमनाद्यन्तमत्यन्तभयदायकम्
prakāśayantaṃ brahmāṇḍaṃ sarvamātmani sarvagam ||
agastyaśaṃkhapramukhāste sarve hṛṣṭacetasaḥ
||15||प्रकाशयन्तं ब्रह्माण्डं सर्वमात्मनि सर्वगम् ॥
अगस्त्यशंखप्रमुखास्ते सर्वे हृष्टचेतसः
tamālokya jagannāthaṃ bhūyobhūyo vavandire ||
bhramanti lokarakṣārthamāyudhāni tadā hareḥ
||16||तमालोक्य जगन्नाथं भूयोभूयो ववन्दिरे ॥
भ्रमन्ति लोकरक्षार्थमायुधानि तदा हरेः
nijatejobalopetānyājagmustaṃ niṣevitum ||
cakramarkaprabhaṃ divyā gadā khaṅgaśca nandakaḥ
||17||निजतेजोबलोपेतान्याजग्मुस्तं निषेवितुम् ॥
चक्रमर्कप्रभं दिव्या गदा खङ्गश्च नन्दकः
puṇḍarīkaṃ cograravaḥ pāñcajanyaḥ śaśiprabhaḥ ||
tadā brahmāṇḍamakhilaṃ pūrayāmāsa nirbharaḥ
||18||पुण्डरीकं चोग्ररवः पाञ्चजन्यः शशिप्रभः ॥
तदा ब्रह्माण्डमखिलं पूरयामास निर्भरः
pāñcajanyasya ninadaḥ sarvāsurabhayaṃkaraḥ ||
pāñcajanyadhvaniṃ śrutvā nitāntāścaryabhīṣaṇam
||19||पाञ्चजन्यस्य निनदः सर्वासुरभयंकरः ॥
पाञ्चजन्यध्वनिं श्रुत्वा नितान्ताश्चर्यभीषणम्
āyayurdevatāḥ sarvāḥ svaṃsvaṃ vāhanamāsthitāḥ ||
brahmā rudraḥ śatamakhaḥ sanakādyāśca yoginaḥ
||20||आययुर्देवताः सर्वाः स्वंस्वं वाहनमास्थिताः ॥
ब्रह्मा रुद्रः शतमखः सनकाद्याश्च योगिनः
vasiṣṭhamukhyā munayo gandharvoragakinnarāḥ ||
viṣvakseno garutmāṃśca viṣṇubhṛtyā jayādayaḥ
||21||वसिष्ठमुख्या मुनयो गन्धर्वोरगकिन्नराः ॥
विष्वक्सेनो गरुत्मांश्च विष्णुभृत्या जयादयः
sarūpāścaiva ye nityāḥ śvetadvīpanivāsinaḥ ||
sumanodrumasaṃbhūtā sumanovṛṣṭiradbhutā
||22||सरूपाश्चैव ये नित्याः श्वेतद्वीपनिवासिनः ॥
सुमनोद्रुमसंभूता सुमनोवृष्टिरद्भुता
papāta medurāmodamoditāśeṣamānasā ||
nanṛturdivyasudṛśo jaguḥ kinnarapuṅgavāḥ
||23||पपात मेदुरामोदमोदिताशेषमानसा ॥
ननृतुर्दिव्यसुदृशो जगुः किन्नरपुङ्गवाः
tuṣṭuvurharṣataralāḥ suragandharvacāraṇāḥ ||
dṛṣṭvā te puṇḍarīkākṣaṃ prasannaṃ bhaktavatsalam
||24||तुष्टुवुर्हर्षतरलाः सुरगन्धर्वचारणाः ॥
दृष्ट्वा ते पुण्डरीकाक्षं प्रसन्नं भक्तवत्सलम्
praṇamya toṣayāmāsuḥ sāṣṭāṃgaṃ vividhaistavaiḥ
||25||प्रणम्य तोषयामासुः साष्टांगं विविधैस्तवैः
brahmādaya ūcuḥ
jaya viṣṇo kṛpāsindho jaya tāmarasekṣaṇa ||
jaya lokaikavarada jaya bhaktārtibhañjana
||26||जय विष्णो कृपासिन्धो जय तामरसेक्षण ॥
जय लोकैकवरद जय भक्तार्तिभञ्जन
anantamakṣaraṃ śāntamavāṅmanasagocaram ||
ko vā bhavantaṃ jānāti cidānandamayātmakam
||27||अनन्तमक्षरं शान्तमवाङ्मनसगोचरम् ॥
को वा भवन्तं जानाति चिदानन्दमयात्मकम्
aṇoraṇutaraṃ sthūlātsthūlaṃ sarvāntarasthitam ||
tvāmāmananti puruṣaṃ prakṛteḥ paramacyutam
||28||अणोरणुतरं स्थूलात्स्थूलं सर्वान्तरस्थितम् ॥
त्वामामनन्ति पुरुषं प्रकृतेः परमच्युतम्
vedāntasārarūpaṃ tvāṃ sarvāntarbāhyavartinam ||
ko hi varṇayituṃ śakto māyāyatteṣu dehiṣu
||29||वेदान्तसाररूपं त्वां सर्वान्तर्बाह्यवर्तिनम् ॥
को हि वर्णयितुं शक्तो मायायत्तेषु देहिषु
bhavadīyamidaṃ rūpaṃ dṛṣṭvātibhayadāyakam ||
bhayodvignā vayaṃ sarve śāntaṃ rūpaṃ bhajasva ha
||30||भवदीयमिदं रूपं दृष्ट्वातिभयदायकम् ॥
भयोद्विग्ना वयं सर्वे शान्तं रूपं भजस्व ह
bharadvāja uvāca
iti stuto viriñcādyaiḥ prasanno garuḍadhvajaḥ ||
meghaghoṣapratimayā vācā sādaramabravīta
||31||इति स्तुतो विरिञ्चाद्यैः प्रसन्नो गरुडध्वजः ॥
मेघघोषप्रतिमया वाचा सादरमब्रवीत
atha brahmādiprārthanayā bhagavadgṛhītasaumyarūpaprakāraḥ ||
śrībhagavānuvāca ||
bhayāvahāmimāṃ mūrtimutsṛjyāhaṃ priyāvaham ||
śāntaṃ rūpaṃ bhajiṣyāmi māṃ paśyata nirākulāḥ
||32||अथ ब्रह्मादिप्रार्थनया भगवद्गृहीतसौम्यरूपप्रकारः ॥
श्रीभगवानुवाच ॥
भयावहामिमां मूर्तिमुत्सृज्याहं प्रियावहम् ॥
शान्तं रूपं भजिष्यामि मां पश्यत निराकुलाः
ityuktvāntarhito bhūtvā tasminneva kṣaṇāṃtare ||
vimāne ratnakhacite babhūva sukhadarśanaḥ
||33||इत्युक्त्वान्तर्हितो भूत्वा तस्मिन्नेव क्षणांतरे ॥
विमाने रत्नखचिते बभूव सुखदर्शनः
candrabimbānanaḥ śānto nīlotpaladaladyutiḥ ||
suvarṇavarṇavasano ratnabhūṣaṇabhūṣitaḥ
||34||चन्द्रबिम्बाननः शान्तो नीलोत्पलदलद्युतिः ॥
सुवर्णवर्णवसनो रत्नभूषणभूषितः
śaṃkhacakragadāpadmalasatkaracatuṣṭayaḥ ||
tamālokya ramākāntaṃ bhūyo bhūyo vavaṃdire
||35||शंखचक्रगदापद्मलसत्करचतुष्टयः ॥
तमालोक्य रमाकान्तं भूयो भूयो ववंदिरे
santoṣayitvā brahmādīnabhīṣṭapratipādanaiḥ ||
avocadvinayānamramagastyaṃ munipuṃgavam
||36||सन्तोषयित्वा ब्रह्मादीनभीष्टप्रतिपादनैः ॥
अवोचद्विनयानम्रमगस्त्यं मुनिपुंगवम्
śrībhagavānuvāca
tvaṃ munīndra vratairghoraiścīrṇairmāṃ prati saṃprati ||
parikliṣṭo'si dāsyāmi varāṃste'bhīpsitānvada
||37||त्वं मुनीन्द्र व्रतैर्घोरैश्चीर्णैर्मां प्रति संप्रति ॥
परिक्लिष्टोऽसि दास्यामि वरांस्तेऽभीप्सितान्वद
bharadvāja uvāca
niśamya vākyaṃ śrībhartuḥ praṇamya ca punaḥpunaḥ ||
sa romāñcitasarvāṃgaḥ kumbhajanmā vaco'bravīt
||38||निशम्य वाक्यं श्रीभर्तुः प्रणम्य च पुनःपुनः ॥
स रोमाञ्चितसर्वांगः कुम्भजन्मा वचोऽब्रवीत्
athāgastyaprārthanayā svarṇamukharīnadyā bhagavadvattasarvādhikatvaprāptiḥ ||
agastya uvāca ||
yaddhutaṃ yattapastaptaṃ yadadhītaṃ śrutaṃ mayā ||
tatsarvaṃ saphalaṃ jātamādṛto'smi yatastvayā
||39||अथागस्त्यप्रार्थनया स्वर्णमुखरीनद्या भगवद्वत्तसर्वाधिकत्वप्राप्तिः ॥
अगस्त्य उवाच ॥
यद्धुतं यत्तपस्तप्तं यदधीतं श्रुतं मया ॥
तत्सर्वं सफलं जातमादृतोऽस्मि यतस्त्वया
eṣo'hameva dharmātmā triṣu lokeṣvapi prabho ||
tvāṃ vicinvantamadhunā māmanviṣyāgato'si yat
||40||एषोऽहमेव धर्मात्मा त्रिषु लोकेष्वपि प्रभो ॥
त्वां विचिन्वन्तमधुना मामन्विष्यागतोऽसि यत्
tvatprasādātpuraivāhaṃ prāptākhilamanorathaḥ ||
na paśyāmi vicintyāpi prāpyaṃ saṃprati mādhava
||41||त्वत्प्रसादात्पुरैवाहं प्राप्ताखिलमनोरथः ॥
न पश्यामि विचिन्त्यापि प्राप्यं संप्रति माधव
tathāpi cāpalādetattava vijñāpyate prabho ||
tvatpādāmbujayorbhaktimevaṃ kuru nirantaram
||42||तथापि चापलादेतत्तव विज्ञाप्यते प्रभो ॥
त्वत्पादाम्बुजयोर्भक्तिमेवं कुरु निरन्तरम्
avadhāraya caitattvaṃ suraprārthanayā mayā ||
nadī suvarṇamukharī snātāghaughavināśinī
||43||अवधारय चैतत्त्वं सुरप्रार्थनया मया ॥
नदी सुवर्णमुखरी स्नाताघौघविनाशिनी
sā bhavacchailakaṭakasamāsannā samāgatā ||
tāṃ kṛtārthaya lokeśa tvadanugrahavṛttibhiḥ
||44||सा भवच्छैलकटकसमासन्ना समागता ॥
तां कृतार्थय लोकेश त्वदनुग्रहवृत्तिभिः
suvarṇamukharītoye snātvā ye veṃkaṭe sthitam ||
paśyaṃti bhuktimuktyostu bhūyāsurbhājanāni te
||45||सुवर्णमुखरीतोये स्नात्वा ये वेंकटे स्थितम् ॥
पश्यंति भुक्तिमुक्त्योस्तु भूयासुर्भाजनानि ते
alpāyuṣo narā mūḍhā jñānayogaparicyutāḥ ||
na śaknuvaṃti tvāṃ draṣṭuṃ vratādhyayanakarmabhiḥ
||46||अल्पायुषो नरा मूढा ज्ञानयोगपरिच्युताः ॥
न शक्नुवंति त्वां द्रष्टुं व्रताध्ययनकर्मभिः
sadāsminnāsthitaḥ śaile sarveṣāṃ ca jagadguro ||
prasādasumukho deva kāṃkṣitārthaprado bhava
||47||सदास्मिन्नास्थितः शैले सर्वेषां च जगद्गुरो ॥
प्रसादसुमुखो देव कांक्षितार्थप्रदो भव
śrībhagavānuvāca
yatprārthitaṃ tvayā vipra tattathaiva bhaviṣyati ||
nūnamapratimā loke mayi bhaktiḥ kṛtā tvayā
||48||यत्प्रार्थितं त्वया विप्र तत्तथैव भविष्यति ॥
नूनमप्रतिमा लोके मयि भक्तिः कृता त्वया
jāhnavīva nadī seyaṃ suvarṇamukharī mune ||
syādāśāsyā surāṇāṃ ca vāṃchitaśrīvidhāyinī
||49||जाह्नवीव नदी सेयं सुवर्णमुखरी मुने ॥
स्यादाशास्या सुराणां च वांछितश्रीविधायिनी
svāmipuṣkariṇī ceyaṃ nadī mūrtyā samanvitā ||
saṃkramiṣyati tāṃ divyāṃ nadīṃ tīrthaughasaṃśrayām
||50||स्वामिपुष्करिणी चेयं नदी मूर्त्या समन्विता ॥
संक्रमिष्यति तां दिव्यां नदीं तीर्थौघसंश्रयाम्
vaikuṇṭhanāmni śaile'sminnadyaprabhṛti sarvadā ||
kṛtāvāso bhaviṣyāmi mune prārthanayā tava
||51||वैकुण्ठनाम्नि शैलेऽस्मिन्नद्यप्रभृति सर्वदा ॥
कृतावासो भविष्यामि मुने प्रार्थनया तव
suvarṇamukharīsnānakṣālitāghaughakardamāḥ ||
asminvaikuṇṭhaśaile māṃ ye paśyaṃti samāhitāḥ
||52||सुवर्णमुखरीस्नानक्षालिताघौघकर्दमाः ॥
अस्मिन्वैकुण्ठशैले मां ये पश्यंति समाहिताः
bhuvi putrādisaṃpannāḥ sarvaiśvaryasamanvitāḥ ||
mṛtāstriviṣṭape bhogānākalpamanubhūya ca
||53||भुवि पुत्रादिसंपन्नाः सर्वैश्वर्यसमन्विताः ॥
मृतास्त्रिविष्टपे भोगानाकल्पमनुभूय च
punarāvṛttirahitaṃ kevalānandabhāsuram ||
matpadaṃ samavāpsyanti nātra kāryā vicāraṇā
||54||पुनरावृत्तिरहितं केवलानन्दभासुरम् ॥
मत्पदं समवाप्स्यन्ति नात्र कार्या विचारणा
māṃ draṣṭumāgatānsarvānpratīkṣyābhīpsitaiḥ śubhaiḥ ||
yojayiṣyāmi satataṃ tvadvacogauravānmune
||55||मां द्रष्टुमागतान्सर्वान्प्रतीक्ष्याभीप्सितैः शुभैः ॥
योजयिष्यामि सततं त्वद्वचोगौरवान्मुने
putrārthināṃ bahūnputrāndhanāni ca dhanārthinām ||
tathaivārogyakāmānāṃ rogaśāṃtiṃ garīyasīm
||56||पुत्रार्थिनां बहून्पुत्रान्धनानि च धनार्थिनाम् ॥
तथैवारोग्यकामानां रोगशांतिं गरीयसीम्
tīvrāpatparibhūtānāṃ tathaivāpannivāraṇam ||
dāsyāmyabhīpsitānbhogāndurlabhānapi sarvadā
||57||तीव्रापत्परिभूतानां तथैवापन्निवारणम् ॥
दास्याम्यभीप्सितान्भोगान्दुर्लभानपि सर्वदा
ye yānkāmānapekṣyeha prekṣante māṃ samāgatāḥ ||
avāpnuvanti te sarve tāṃstānkāmānna saṃśayaḥ
||58||ये यान्कामानपेक्ष्येह प्रेक्षन्ते मां समागताः ॥
अवाप्नुवन्ति ते सर्वे तांस्तान्कामान्न संशयः
sthitā vā yatra kutrāpi māṃ smaranti narottamāḥ ||
te sarve vāñchitāṃ siddhiṃ labhante matprasādataḥ
||59||स्थिता वा यत्र कुत्रापि मां स्मरन्ति नरोत्तमाः ॥
ते सर्वे वाञ्छितां सिद्धिं लभन्ते मत्प्रसादतः
atha śaṅkhanṛpavarapradānapūrvakaṃ bhagavadantardhānam ||
bharadvāja uvāca ||
ityuktvā taṃ muniṃ devaḥ śaṃkhamālokya bhūpatim ||
śṛṇvatāṃ brahmamukhyānāmidaṃ vacanamabravīt
||60||अथ शङ्खनृपवरप्रदानपूर्वकं भगवदन्तर्धानम् ॥
भरद्वाज उवाच ॥
इत्युक्त्वा तं मुनिं देवः शंखमालोक्य भूपतिम् ॥
शृण्वतां ब्रह्ममुख्यानामिदं वचनमब्रवीत्
śrībhagavānuvāca
prīto'smi śaṃkha bhaktyā te vṛṇīṣvābhīpsitaṃ varam ||
dadāmi varado'haṃ te kraśiṣṭhasya tapasyataḥ
||61||प्रीतोऽस्मि शंख भक्त्या ते वृणीष्वाभीप्सितं वरम् ॥
ददामि वरदोऽहं ते क्रशिष्ठस्य तपस्यतः
śaṃkha uvāca
na yāce'nyanmahābāho tvatpādāmbujasevanāt ||
yāṃ prāpnuvaṃti tvadbhaktāstāṃ yāce gatimuttamām
||62||न याचेऽन्यन्महाबाहो त्वत्पादाम्बुजसेवनात् ॥
यां प्राप्नुवंति त्वद्भक्तास्तां याचे गतिमुत्तमाम्
śrībhagavānuvāca
yatprārthitaṃ tvayā śaṃkha tattathaiva bhaviṣyati ||
matsevāyogabhavyānāmalabhyaṃ kimu vidyate
||63||यत्प्रार्थितं त्वया शंख तत्तथैव भविष्यति ॥
मत्सेवायोगभव्यानामलभ्यं किमु विद्यते
ākalpamindralokastho hyapsarogaṇasevitaḥ ||
bhuktvā bahuvidhānbhogāṃstato mallokameṣyasi
||64||आकल्पमिन्द्रलोकस्थो ह्यप्सरोगणसेवितः ॥
भुक्त्वा बहुविधान्भोगांस्ततो मल्लोकमेष्यसि
evaṃ dadau varāniṣṭāñchaṅkhāya pṛthivīpate ||
nārāyaṇo jagadyonirbhajatāṃ kalpabhūruhaḥ
||65||एवं ददौ वरानिष्टाञ्छङ्खाय पृथिवीपते ॥
नारायणो जगद्योनिर्भजतां कल्पभूरुहः
tato brahmādikānsarvānvisṛjya kamalekṣaṇaḥ ||
saṃstūya mānasairbhaktyā tatraivāṃtardadhe prabhuḥ
||66||ततो ब्रह्मादिकान्सर्वान्विसृज्य कमलेक्षणः ॥
संस्तूय मानसैर्भक्त्या तत्रैवांतर्दधे प्रभुः
atha bharadvājavarṇitaśrīveṃkaṭācalamāhātmyanigamanam ||
bharadvāja uvāca ||
veṃkaṭādreḥ prabhāvo'yamākhyāto bhavate'rjuna ||
narāḥ pāpaiḥ pramucyaṃte śrutvemāṃ pāvanīṃ kathām
||67||अथ भरद्वाजवर्णितश्रीवेंकटाचलमाहात्म्यनिगमनम् ॥
भरद्वाज उवाच ॥
वेंकटाद्रेः प्रभावोऽयमाख्यातो भवतेऽर्जुन ॥
नराः पापैः प्रमुच्यंते श्रुत्वेमां पावनीं कथाम्
vārāhaṃ rūpamutsṛjya brahmaṇābhyarthito hariḥ ||
mumodātrādbhutākāro māyayā mohayañjagat
||68||वाराहं रूपमुत्सृज्य ब्रह्मणाभ्यर्थितो हरिः ॥
मुमोदात्राद्भुताकारो मायया मोहयञ्जगत्
paścādagastyaśaṃkhābhyāṃ prārthitaḥ sukhadarśanam ||
dadau nitāntasubhagaṃ śāntaṃ bhogātmakaṃ vapuḥ
||69||पश्चादगस्त्यशंखाभ्यां प्रार्थितः सुखदर्शनम् ॥
ददौ नितान्तसुभगं शान्तं भोगात्मकं वपुः
nārāyaṇaṃ veṃkaṭādriṃ svāmipuṣkariṇīṃ tathā ||
imāmākhyāṃ ca saṃsmṛtya mucyaṃte pātakairjanāḥ
||70||नारायणं वेंकटाद्रिं स्वामिपुष्करिणीं तथा ॥
इमामाख्यां च संस्मृत्य मुच्यंते पातकैर्जनाः
veṃkaṭādrisamaṃ sthānaṃ brahmāṇḍe nāsti kiñcana ||
veṃkaṭeśasamo devo na bhūto na bhaviṣyati
||71||वेंकटाद्रिसमं स्थानं ब्रह्माण्डे नास्ति किञ्चन ॥
वेंकटेशसमो देवो न भूतो न भविष्यति
veṃkaṭādrisamaṃ sthānaṃ na bhūtaṃ na bhaviṣyati ||
svāmitīrthasarastulyaṃ na kutrāpi ca vidyate
||72||वेंकटाद्रिसमं स्थानं न भूतं न भविष्यति ॥
स्वामितीर्थसरस्तुल्यं न कुत्रापि च विद्यते
prātarutthāya ye nityaṃ veṃkaṭeśaṃ smaraṃti vai ||
teṣāṃ karasthā mokṣaśrīrnātra kāryā vicāraṇā
||73||प्रातरुत्थाय ये नित्यं वेंकटेशं स्मरंति वै ॥
तेषां करस्था मोक्षश्रीर्नात्र कार्या विचारणा
svāmipuṣkariṇītīrthe snātvā sarvātmakaṃ harim ||
ye vā paśyaṃti niyatā varāhācalavāsinam
||74||स्वामिपुष्करिणीतीर्थे स्नात्वा सर्वात्मकं हरिम् ॥
ये वा पश्यंति नियता वराहाचलवासिनम्
te'śvamedhasahasrasya vājapeyaśatasya ca ||
prāpnuvaṃti phalaṃ pūrṇaṃ nātra kāryā vicāraṇā
||75||तेऽश्वमेधसहस्रस्य वाजपेयशतस्य च ॥
प्राप्नुवंति फलं पूर्णं नात्र कार्या विचारणा
veṃkaṭācalamāhātmyaṃ ye śṛṇvaṃti narottamāḥ ||
teṣāṃ muktiśca bhuktiśca iha loke paratra ca
||76||वेंकटाचलमाहात्म्यं ये शृण्वंति नरोत्तमाः ॥
तेषां मुक्तिश्च भुक्तिश्च इह लोके परत्र च
veṃkaṭācalamāhātmyaṃ saṃkṣipya kathitaṃ tava ||
ataḥ paraṃ mahānadyāḥ prabhāvaḥ kathyate'rjuna
||77||वेंकटाचलमाहात्म्यं संक्षिप्य कथितं तव ॥
अतः परं महानद्याः प्रभावः कथ्यतेऽर्जुन
iti śrīskāṃde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ dvitīye vaiṣṇavakhaṇḍe śrīveṃkaṭācalamāhātmye suvarṇamukharīmāhātmyapraśaṃsāyāmagastyaśaṅkhāditapastuṣṭaśrīveṃkaṭeśāvirbhāvādimāhātmyavarṇanaṃ nāmāṣṭatriṃśo'dhyāyaḥ || 38 ||