मुख्यं गम्यताम्

Try searching

Quick links

Crawlable search page

Skandapurāṇam — Veṅkaṭācalamāhātmyam, adhyāya 26

3
Vaiṣṇavakhaṇḍaḥ · Veṅkaṭācalamāhātmyam · 26

tumburutīrthamāhātmyavarṇanam

atha tumburu(ghoṇa)tīrthamāhātmyam ||

śrīsūta uvāca ||

atrāhaṃ saṃpravakṣyāmi śaunakādyā mahaujasaḥ ||

ghoṇatīrthasya māhātmyaṃ sarvapātakanāśanam

||1||

अथ तुम्बुरु(घोण)तीर्थमाहात्म्यम् ॥

श्रीसूत उवाच ॥

अत्राहं संप्रवक्ष्यामि शौनकाद्या महौजसः ॥

घोणतीर्थस्य माहात्म्यं सर्वपातकनाशनम्

tatra snānaṃ janānāṃ tu janmāntaratapaḥphalam ||

uttarāphalgunīyuktaśuklapakṣīyaparvaṇi

||2||

तत्र स्नानं जनानां तु जन्मान्तरतपःफलम् ॥

उत्तराफल्गुनीयुक्तशुक्लपक्षीयपर्वणि

tumbostīrthaṃ mīnasaṃsthe ravau tīrthāni sarvaśaḥ ||

aparāhne samāyānti gaṃgādīni jagattraye

||3||

तुम्बोस्तीर्थं मीनसंस्थे रवौ तीर्थानि सर्वशः ॥

अपराह्ने समायान्ति गंगादीनि जगत्त्रये

ṛṣaya ūcuḥ

bhagavansūta sarvajña sarvaśāstrārthapāraga ||

gaṃgāyāḥ saritaḥ sarvā ghoṇatīrthe'tipāvane

||4||

भगवन्सूत सर्वज्ञ सर्वशास्त्रार्थपारग ॥

गंगायाः सरितः सर्वा घोणतीर्थेऽतिपावने

kimarthaṃ snāṃti vai tatra mīnasaṃsthe prabhākare

||5||

किमर्थं स्नांति वै तत्र मीनसंस्थे प्रभाकरे

śrīsūta uvāca

pāpino manujāḥ sarve hyasmāsu snānti yatnataḥ ||

visṛjya pāpajālāni kṛtārthā yāṃti vai janāḥ

||6||

पापिनो मनुजाः सर्वे ह्यस्मासु स्नान्ति यत्नतः ॥

विसृज्य पापजालानि कृतार्था यांति वै जनाः

asmākaṃ pāpajālaṃ tatkathaṃ naśyati sarvataḥ ||

evamālocya tīrthāni gaṃgādīni prayatnataḥ

||7||

अस्माकं पापजालं तत्कथं नश्यति सर्वतः ॥

एवमालोच्य तीर्थानि गंगादीनि प्रयत्नतः

saṃsmṛtya brahmaputrasya nāradasya mahātmanaḥ ||

vākyaṃ manoharaṃ divyaṃ sarvapāpaniṣūdanam

||8||

संस्मृत्य ब्रह्मपुत्रस्य नारदस्य महात्मनः ॥

वाक्यं मनोहरं दिव्यं सर्वपापनिषूदनम्

gatvā śrīveṃkaṭaṃ śailaṃ brahmahatyādiśoṣakam ||

tatra snātvā tīrthavarye svāmipuṣkariṇījale

||9||

गत्वा श्रीवेंकटं शैलं ब्रह्महत्यादिशोषकम् ॥

तत्र स्नात्वा तीर्थवर्ये स्वामिपुष्करिणीजले

anantaraṃ tato viprā ghoṇatīrthe'tipāvane ||

uttarāphalgunīyuktaśuktyapakṣīyaparvaṇi

||10||

अनन्तरं ततो विप्रा घोणतीर्थेऽतिपावने ॥

उत्तराफल्गुनीयुक्तशुक्त्यपक्षीयपर्वणि

snāṃti tīrthāni sarvāṇi mīnasaṃsthe prabhākare ||

tasya tīrthasya māhātmyaṃ ko vetti bhuvanatraye

||11||

स्नांति तीर्थानि सर्वाणि मीनसंस्थे प्रभाकरे ॥

तस्य तीर्थस्य माहात्म्यं को वेत्ति भुवनत्रये

atha ghoṇatīrthasnānavimukhānāṃ mahādoṣavarṇanam ||

tasmātpuṇyatamaṃ tīrthaṃ ghoṇatīrthaṃ dvijottamāḥ

||12||

अथ घोणतीर्थस्नानविमुखानां महादोषवर्णनम् ॥

तस्मात्पुण्यतमं तीर्थं घोणतीर्थं द्विजोत्तमाः

ārāmocchedakaṃ krūraṃ kanyāturagavikrayam ||

ghoṇasnānaparityaktaṃ tamāhurbrahmaghātukam

||13||

आरामोच्छेदकं क्रूरं कन्यातुरगविक्रयम् ॥

घोणस्नानपरित्यक्तं तमाहुर्ब्रह्मघातुकम्

devadravyāpahantāraṃ tathā dattāpahārakam ||

ghoṇasnānaparityaktaṃ tamāhurbrahmaghātukam

||14||

देवद्रव्यापहन्तारं तथा दत्तापहारकम् ॥

घोणस्नानपरित्यक्तं तमाहुर्ब्रह्मघातुकम्

taṭākasetubhettāraṃ parastrīsaṃgalolupam ||

ghoṇasnānaparityaktaṃ tamāhuḥ steyinaṃ budhāḥ

||15||

तटाकसेतुभेत्तारं परस्त्रीसंगलोलुपम् ॥

घोणस्नानपरित्यक्तं तमाहुः स्तेयिनं बुधाः

dadāmīti dvijāyoktvā paścādyo nāstiko'dhamaḥ ||

ghoṇasnānaparityaktaṃ surāpaṃ taṃ vidurbudhāḥ

||16||

ददामीति द्विजायोक्त्वा पश्चाद्यो नास्तिकोऽधमः ॥

घोणस्नानपरित्यक्तं सुरापं तं विदुर्बुधाः

guruviprajanadveṣyamātmastutiparāyaṇam ||

ghoṇasnānaparityaktaṃ tamāhuḥ steyinaṃ budhāḥ

||17||

गुरुविप्रजनद्वेष्यमात्मस्तुतिपरायणम् ॥

घोणस्नानपरित्यक्तं तमाहुः स्तेयिनं बुधाः

asaṃskṛtānnabhoktāraṃ pitṛśeṣānnabhojinam ||

ghoṇasnānaparityaktaṃ tamāhuḥ steyinaṃ dvijāḥ

||18||

असंस्कृतान्नभोक्तारं पितृशेषान्नभोजिनम् ॥

घोणस्नानपरित्यक्तं तमाहुः स्तेयिनं द्विजाः

pitṛśeṣānnadātāraṃ mātāpitṛvirodhinam ||

ghoṇasnānaparityaktaṃ tamāhuḥ steyinaṃ budhāḥ

||19||

पितृशेषान्नदातारं मातापितृविरोधिनम् ॥

घोणस्नानपरित्यक्तं तमाहुः स्तेयिनं बुधाः

parastrīsaṃganirataṃ bhrātṛbhāryāratipriyam ||

ghoṇasnānaparityaktaṃ tamāhurgurutalpagam

||20||

परस्त्रीसंगनिरतं भ्रातृभार्यारतिप्रियम् ॥

घोणस्नानपरित्यक्तं तमाहुर्गुरुतल्पगम्

caṇḍālabhāṣiṇaṃ vipraṃ sadaivādarbhapāṇikam ||

ghoṇasnānaparityaktaṃ tatsaṃsargaṃ tu pañcamam

||21||

चण्डालभाषिणं विप्रं सदैवादर्भपाणिकम् ॥

घोणस्नानपरित्यक्तं तत्संसर्गं तु पञ्चमम्

rajasvalāśvacaṇḍāladhvani śrutvānnabhojinam ||

ghoṇasnānaparityaktaṃ tatsaṃsargaṃ tu pañcamam

||22||

रजस्वलाश्वचण्डालध्वनि श्रुत्वान्नभोजिनम् ॥

घोणस्नानपरित्यक्तं तत्संसर्गं तु पञ्चमम्

purāṇodvāhamauṃjyādidharmāṇāṃ vighnakārakam ||

ghoṇasnānaparityaktaṃ tamāhuḥ paśughātukam

||23||

पुराणोद्वाहमौंज्यादिधर्माणां विघ्नकारकम् ॥

घोणस्नानपरित्यक्तं तमाहुः पशुघातुकम्

śaraṇāgatahantāraṃ sarvatīrthaparāṅmukham ||

ghoṇasnānaparityaktaṃ tamāhurbhrūṇahaṃ budhāḥ

||24||

शरणागतहन्तारं सर्वतीर्थपराङ्मुखम् ॥

घोणस्नानपरित्यक्तं तमाहुर्भ्रूणहं बुधाः

pitṛyajña parityaktaṃ tyaktabhāryaṃ kulādhamam ||

ghoṇasnānaparityaktaṃ tamāhurgovighātukam

||25||

पितृयज्ञ परित्यक्तं त्यक्तभार्यं कुलाधमम् ॥

घोणस्नानपरित्यक्तं तमाहुर्गोविघातुकम्

mahāpāpasamānāni kṣudrapāpāni yāni ca ||

ghoṇasnānaparityaktamāśrayanti dvijottamāḥ

||26||

महापापसमानानि क्षुद्रपापानि यानि च ॥

घोणस्नानपरित्यक्तमाश्रयन्ति द्विजोत्तमाः

atha ghoṇasnānasyasarvapāpāpanodakatvavarṇanam ||

mahāpāparataṃ viprāḥ śvapacaṃ vā kulādhamam ||

krūraṃ kulāntakaṃ kaṣṭamadattaṃ karmavarjitam

||27||

अथ घोणस्नानस्यसर्वपापापनोदकत्ववर्णनम् ॥

महापापरतं विप्राः श्वपचं वा कुलाधमम् ॥

क्रूरं कुलान्तकं कष्टमदत्तं कर्मवर्जितम्

paśughnaṃ ca paradrohamāśritaṃ piśunaṃ tathā ||

asatyabhāṣiṇaṃ dambhaparadārarataṃ tathā

||28||

पशुघ्नं च परद्रोहमाश्रितं पिशुनं तथा ॥

असत्यभाषिणं दम्भपरदाररतं तथा

mitradrohaṃ kṛtaghnaṃ ca bhrūṇaha cātipātakam ||

paradārarataṃ pāpaṃ parāṇāmarthasūcakam

||29||

मित्रद्रोहं कृतघ्नं च भ्रूणह चातिपातकम् ॥

परदाररतं पापं पराणामर्थसूचकम्

anṛtaṃ kṛṣikarmāṇaṃ svāmidrohaṃ ca vañcakam ||

salobhaṃ pitṛhantāraṃ sarvadevaparāṅmukham

||30||

अनृतं कृषिकर्माणं स्वामिद्रोहं च वञ्चकम् ॥

सलोभं पितृहन्तारं सर्वदेवपराङ्मुखम्

ātmapraśaṃsāṃ kurvāṇaṃ dharmavighnakaraṃ śaṭham ||

apātravyayakartāraṃ sānukūlyavibhedakam

||31||

आत्मप्रशंसां कुर्वाणं धर्मविघ्नकरं शठम् ॥

अपात्रव्ययकर्तारं सानुकूल्यविभेदकम्

supallavaphalopetavṛkṣavicchedakārakam ||

viśvāsaghātukaṃ caiva vīrahatyāparāyaṇam

||32||

सुपल्लवफलोपेतवृक्षविच्छेदकारकम् ॥

विश्वासघातुकं चैव वीरहत्यापरायणम्

anagnikamaputraṃ ca viṣakarmaprayogiṇam ||

gurudveṣakaraṃ pāpaṃ dampatyorvirasāvaham

||33||

अनग्निकमपुत्रं च विषकर्मप्रयोगिणम् ॥

गुरुद्वेषकरं पापं दम्पत्योर्विरसावहम्

grāmādhipatyaṃ kurvāṇaṃ tathā devālayasya ca ||

bhṛtakakhyāpakaṃ vipraṃ kūrakarmaparāyaṇam

||34||

ग्रामाधिपत्यं कुर्वाणं तथा देवालयस्य च ॥

भृतकख्यापकं विप्रं कूरकर्मपरायणम्

prakṛtīkṛta pāpaughaṃ guhyāghaughaparāyaṇam ||

ajñānādaghakartāraṃ jñānādduṣkarmakārakam

||35||

प्रकृतीकृत पापौघं गुह्याघौघपरायणम् ॥

अज्ञानादघकर्तारं ज्ञानाद्दुष्कर्मकारकम्

etānsarvāṃśca vipreṃdrā ghoṇatīrthaṃ manoharam ||

punāti snānapānādyairaho tīrthasya vaibhavam

||36||

एतान्सर्वांश्च विप्रेंद्रा घोणतीर्थं मनोहरम् ॥

पुनाति स्नानपानाद्यैरहो तीर्थस्य वैभवम्

atha tumburvākhyagaṃdharvacaritam ||

śrīsūta uvāca ||

atretihāsaṃ vakṣyāmi purāṇaṃ pāpanāśanam ||

sarvapāpapraśamanamapavargaphalapradam

||37||

अथ तुम्बुर्वाख्यगंधर्वचरितम् ॥

श्रीसूत उवाच ॥

अत्रेतिहासं वक्ष्यामि पुराणं पापनाशनम् ॥

सर्वपापप्रशमनमपवर्गफलप्रदम्

purā gārgyo mahātejāḥ sarvavidyāviśāradaḥ ||

sarvajño nītimānvipraḥ prāha cetthaṃ jitendriyaḥ

||38||

पुरा गार्ग्यो महातेजाः सर्वविद्याविशारदः ॥

सर्वज्ञो नीतिमान्विप्रः प्राह चेत्थं जितेन्द्रियः

devalaṃ ca mahātmānaṃ namaskṛtya prasannadhīḥ ||

kathayasva mahābhāga mayi kāruṇiko bhava ||

ghoṇatīrthasya māhātmyaṃ sarvapāpaharaṃ śubham

||39||

देवलं च महात्मानं नमस्कृत्य प्रसन्नधीः ॥

कथयस्व महाभाग मयि कारुणिको भव ॥

घोणतीर्थस्य माहात्म्यं सर्वपापहरं शुभम्

devala uvāca

tumbururnāma gandharvo bhāryāṃ śaptvā pativratām ||

atra snātvā samabhyarcya veṃkaṭeśaṃ dayānidhim

||40||

तुम्बुरुर्नाम गन्धर्वो भार्यां शप्त्वा पतिव्रताम् ॥

अत्र स्नात्वा समभ्यर्च्य वेंकटेशं दयानिधिम्

prāptavānviṣṇulokaṃ vai punarāvṛttivarjitam

||41||

प्राप्तवान्विष्णुलोकं वै पुनरावृत्तिवर्जितम्

gārgya uvāca

kimarthaṃ devala ṛṣe bhāryāṃ rūpavatīṃ striyam ||

tumbururnāma gandharvaḥ sarvavidyāviśāradaḥ

||42||

किमर्थं देवल ऋषे भार्यां रूपवतीं स्त्रियम् ॥

तुम्बुरुर्नाम गन्धर्वः सर्वविद्याविशारदः

śaptavānkena doṣeṇa bhāryāṃ sarvaguṇānvitām ||

tadvadasva mahābhāga śrotuṃ kautūhalaṃ hi me

||43||

शप्तवान्केन दोषेण भार्यां सर्वगुणान्विताम् ॥

तद्वदस्व महाभाग श्रोतुं कौतूहलं हि मे

atha svabhāryāyai tumburūpadiṣṭamāghasnānavidhiprakāraḥ ||

tumbururnāma gandharvo bhāryāṃ prītyā hyuvāca ha ||

māghatraye mayā sākaṃ snānaṃ kuru malāpaham

||44||

अथ स्वभार्यायै तुम्बुरूपदिष्टमाघस्नानविधिप्रकारः ॥

तुम्बुरुर्नाम गन्धर्वो भार्यां प्रीत्या ह्युवाच ह ॥

माघत्रये मया साकं स्नानं कुरु मलापहम्

māghamāsyudite sūrye sarvakalmaṣanāśane ||

tīre'sminviṣṇupūjārthaṃ gomayālepanaṃ kuru

||45||

माघमास्युदिते सूर्ये सर्वकल्मषनाशने ॥

तीरेऽस्मिन्विष्णुपूजार्थं गोमयालेपनं कुरु

raṃgavallyādibhiḥ śubhrapadmasvastika dhātubhiḥ ||

śuśrūṣāṃ kuru me viṣṇormāse'sminmaṃgalaprade

||46||

रंगवल्ल्यादिभिः शुभ्रपद्मस्वस्तिक धातुभिः ॥

शुश्रूषां कुरु मे विष्णोर्मासेऽस्मिन्मंगलप्रदे

māghe'sminmādhavasyāsya kuru tvaṃ dīpavartikām ||

sadhūpaṃ pāvakaṃ bhaktyā samarpaya hareḥ puraḥ

||47||

माघेऽस्मिन्माधवस्यास्य कुरु त्वं दीपवर्तिकाम् ॥

सधूपं पावकं भक्त्या समर्पय हरेः पुरः

kuru pākaṃ śucirbhūtvā mādhavāya mahātmane ||

pradakṣiṇānamaskārairbhaktyā māghe mayā saha

||48||

कुरु पाकं शुचिर्भूत्वा माधवाय महात्मने ॥

प्रदक्षिणानमस्कारैर्भक्त्या माघे मया सह

kuruṣva devadevasya saparyāṃ viṣṇave'nvaham ||

purāṇaśravaṇaṃ viṣṇoḥ kuru nityamataṃdritā

||49||

कुरुष्व देवदेवस्य सपर्यां विष्णवेऽन्वहम् ॥

पुराणश्रवणं विष्णोः कुरु नित्यमतंद्रिता

nityaṃ snātvā prayatnena piba pādodakaṃ hareḥ ||

kṛṣṇa viṣṇo mukundeti nārāyaṇa janārdana

||50||

नित्यं स्नात्वा प्रयत्नेन पिब पादोदकं हरेः ॥

कृष्ण विष्णो मुकुन्देति नारायण जनार्दन

acyutānanta viśvātmanniti kīrtaya santatam ||

krodhamātsaryalobhādīṃstyaktvā tvaṃ vratamācara

||51||

अच्युतानन्त विश्वात्मन्निति कीर्तय सन्ततम् ॥

क्रोधमात्सर्यलोभादींस्त्यक्त्वा त्वं व्रतमाचर

tena te jāyate muktirviṣṇulokaśca śāśvataḥ ||

atha bhāryāṃ prati tumburudattaśāpatadvimuktiprakārau ||

itthaṃ sā bhartṛgaditaṃ śrutvā gaṃdharvavallabhā ||

bhartāramabravītkopādasahyaṃ durgatipradam

||52||

तेन ते जायते मुक्तिर्विष्णुलोकश्च शाश्वतः ॥

अथ भार्यां प्रति तुम्बुरुदत्तशापतद्विमुक्तिप्रकारौ ॥

इत्थं सा भर्तृगदितं श्रुत्वा गंधर्ववल्लभा ॥

भर्तारमब्रवीत्कोपादसह्यं दुर्गतिप्रदम्

māghe codbhūtaśīte tu prātarmandodite ravau ||

kathaṃ nimajjayedasminmāghe śītārtike'nagha

||53||

माघे चोद्भूतशीते तु प्रातर्मन्दोदिते रवौ ॥

कथं निमज्जयेदस्मिन्माघे शीतार्तिकेऽनघ

yattvayoktāni karmāṇi na śakyāni mayā'sakṛt ||

na karomi pate snānaṃ prātaḥkāle tvayā saha

||54||

यत्त्वयोक्तानि कर्माणि न शक्यानि मयाऽसकृत् ॥

न करोमि पते स्नानं प्रातःकाले त्वया सह

mṛtau śītātipātena na ca me rakṣako bhavān ||

ityevamuditaṃ śrutvā patirgandharvavallabhaḥ

||55||

मृतौ शीतातिपातेन न च मे रक्षको भवान् ॥

इत्येवमुदितं श्रुत्वा पतिर्गन्धर्ववल्लभः

saśānto'pi śaśāpātha bhāryāṃ cāpriyavādinīm ||

putraṃ ca dharmavimukhaṃ bhāryāṃ cāpriyabhāṣiṇīm

||56||

सशान्तोऽपि शशापाथ भार्यां चाप्रियवादिनीम् ॥

पुत्रं च धर्मविमुखं भार्यां चाप्रियभाषिणीम्

abrahmaṇyaṃ ca rājānaṃ sadyaḥ śāpena daṇḍayet ||

iti nyāyaṃ viciṃtyāsau śaśāpetthaṃ satīṃ tadā

||57||

अब्रह्मण्यं च राजानं सद्यः शापेन दण्डयेत् ॥

इति न्यायं विचिंत्यासौ शशापेत्थं सतीं तदा

veṃkaṭādrau mahāpuṇye sarvapātakanāśane ||

ghoṇatīrthasamīpe ca pippaladrumakoṭare

||58||

वेंकटाद्रौ महापुण्ये सर्वपातकनाशने ॥

घोणतीर्थसमीपे च पिप्पलद्रुमकोटरे

tatrāmburahite mūḍhe maṇḍūkā bhava kevalam ||

ityevaṃ bhartṛvākyaṃ tacchrutvā gaṃdharvavallabhā

||59||

तत्राम्बुरहिते मूढे मण्डूका भव केवलम् ॥

इत्येवं भर्तृवाक्यं तच्छ्रुत्वा गंधर्ववल्लभा

patitvā pādayostasya tumbaruṃ prārthayatsatī ||

viśāpamavadatpaścādbhartā vai tumburustadā

||60||

पतित्वा पादयोस्तस्य तुम्बरुं प्रार्थयत्सती ॥

विशापमवदत्पश्चाद्भर्ता वै तुम्बुरुस्तदा

agastyo vai mahābhāgastapasvī vijitendriyaḥ ||

ghoṇatīrthavare snātvā paurṇamāsyāṃ mahātithau

||61||

अगस्त्यो वै महाभागस्तपस्वी विजितेन्द्रियः ॥

घोणतीर्थवरे स्नात्वा पौर्णमास्यां महातिथौ

śiṣyebhyo vai yadā tasminnaśvatthadrumasaṃnidhau ||

ghoṇatīrthasya māhātmyaṃ vakti vai brāhmaṇottamaḥ

||62||

शिष्येभ्यो वै यदा तस्मिन्नश्वत्थद्रुमसंनिधौ ॥

घोणतीर्थस्य माहात्म्यं वक्ति वै ब्राह्मणोत्तमः

tadā pippalavṛkṣasya koṭare tvaṃ samāhitā ||

śrutvā vai ghoṇatīrthasya māhātmyaṃ mokṣadāyakam

||63||

तदा पिप्पलवृक्षस्य कोटरे त्वं समाहिता ॥

श्रुत्वा वै घोणतीर्थस्य माहात्म्यं मोक्षदायकम्

vidhūya sarvapāpāni mayā sākaṃ ramiṣyasi ||

ityuktā virarāmātha dharmapatnī pativratā

||64||

विधूय सर्वपापानि मया साकं रमिष्यसि ॥

इत्युक्ता विररामाथ धर्मपत्नी पतिव्रता

bhartṛśāpānmahāghorāṃ maṃḍūkatanumāśritā ||

śeṣādriśikhare tasminghoṇatīrthasya dakṣiṇe

||65||

भर्तृशापान्महाघोरां मंडूकतनुमाश्रिता ॥

शेषाद्रिशिखरे तस्मिन्घोणतीर्थस्य दक्षिणे

śanaiḥśanairgatā nārī pippaladrumakoṭaram ||

abdāyutaṃ gataṃ tasyā aśvatthadrumakoṭare

||66||

शनैःशनैर्गता नारी पिप्पलद्रुमकोटरम् ॥

अब्दायुतं गतं तस्या अश्वत्थद्रुमकोटरे

tataḥ kālāṃtare'gastyo veṃkaṭādriṃ manoharam ||

gatvā śrīsvāmitīrthe ca snātvā niyamapūrvakam

||67||

ततः कालांतरेऽगस्त्यो वेंकटाद्रिं मनोहरम् ॥

गत्वा श्रीस्वामितीर्थे च स्नात्वा नियमपूर्वकम्

varāhasvāminaṃ devaṃ natvā tīrthasya dakṣiṇe ||

veṃkaṭeśālayaṃ gatvā śrīnivāsaṃ kṛpānidhim

||68||

वराहस्वामिनं देवं नत्वा तीर्थस्य दक्षिणे ॥

वेंकटेशालयं गत्वा श्रीनिवासं कृपानिधिम्

vedavedyaṃ viśālākṣaṃ devadevaṃ sanātanam ||

natvā'gastyo mahābhāgo ghoṇatīrthaṃ tato yayau

||69||

वेदवेद्यं विशालाक्षं देवदेवं सनातनम् ॥

नत्वाऽगस्त्यो महाभागो घोणतीर्थं ततो ययौ

tatra snātvā tīrthavarye svaśiṣyai yogināṃ varaḥ ||

pippaladrumacchāyāyāṃ śiṣyebhyo bhaktipūrvakam

||70||

तत्र स्नात्वा तीर्थवर्ये स्वशिष्यै योगिनां वरः ॥

पिप्पलद्रुमच्छायायां शिष्येभ्यो भक्तिपूर्वकम्

ghoṇatīrthasya māhātmyaṃ brahmahatyāvināśakam ||

sarvamaṃgaladaṃ puṇyaṃ sarvasampatpradāyakam

||71||

घोणतीर्थस्य माहात्म्यं ब्रह्महत्याविनाशकम् ॥

सर्वमंगलदं पुण्यं सर्वसम्पत्प्रदायकम्

uktavānyogināṃ śreṣṭho hyagastyo bhagavānṛṣiḥ

||72||

उक्तवान्योगिनां श्रेष्ठो ह्यगस्त्यो भगवानृषिः

atha ghoṇatīrthe agastyadarśanena tumburupatnyā varṣābhūtva nivṛttiḥ ||

tadā śrutvā tu varṣābhūḥ pādayostasya yoginaḥ ||

patitvā jñānadīpena viditvā vaibhavaṃ muneḥ

||73||

अथ घोणतीर्थे अगस्त्यदर्शनेन तुम्बुरुपत्न्या वर्षाभूत्व निवृत्तिः ॥

तदा श्रुत्वा तु वर्षाभूः पादयोस्तस्य योगिनः ॥

पतित्वा ज्ञानदीपेन विदित्वा वैभवं मुनेः

pūrvarūpaṃ samāsādya nārī rūpaṃ manoharam ||

agastya yogināṃ śreṣṭha rakṣarakṣa dayānidhe

||74||

पूर्वरूपं समासाद्य नारी रूपं मनोहरम् ॥

अगस्त्य योगिनां श्रेष्ठ रक्षरक्ष दयानिधे

māṃ rakṣa dayayā brahmanpativākyavirodhinīm ||

ityuktvā taṃ vikṣālākṣī virarāma tataḥ param

||75||

मां रक्ष दयया ब्रह्मन्पतिवाक्यविरोधिनीम् ॥

इत्युक्त्वा तं विक्षालाक्षी विरराम ततः परम्

agastya uvāca

kā tvaṃ suśroṇi bhadraṃ te bhekajanmapradāyakam ||

pāpaṃ pūrvabhave cāsīttadvadasva ca mā ciram

||76||

का त्वं सुश्रोणि भद्रं ते भेकजन्मप्रदायकम् ॥

पापं पूर्वभवे चासीत्तद्वदस्व च मा चिरम्

nāryuvāca

tumbururnāma gandharvaḥ sarvavidyāviśāradaḥ ||

tasya bhāryāsmyahaṃ vipra hyagastya munisevita

||77||

तुम्बुरुर्नाम गन्धर्वः सर्वविद्याविशारदः ॥

तस्य भार्यास्म्यहं विप्र ह्यगस्त्य मुनिसेवित

bhartā me sarvadharmajñastumbururmunisattamaḥ ||

sarvadharmānmanojñā tvaṃ kuru nityaṃ mayā saha

||78||

भर्ता मे सर्वधर्मज्ञस्तुम्बुरुर्मुनिसत्तमः ॥

सर्वधर्मान्मनोज्ञा त्वं कुरु नित्यं मया सह

pativākyaṃ tadā śrutvā paralokopakārakam ||

asahyaṃ vākyamatyugraṃ durgatipradameva hi

||79||

पतिवाक्यं तदा श्रुत्वा परलोकोपकारकम् ॥

असह्यं वाक्यमत्युग्रं दुर्गतिप्रदमेव हि

mayā coktaṃ hi durbuddhyā he tāta munisattama

||80||

मया चोक्तं हि दुर्बुद्ध्या हे तात मुनिसत्तम

athāgastyakathitapativratādharmāḥ ||

agastya uvāca ||

kuśāgrabuddhiste bhartā śaśāpa tvāṃ ruṣānvitaḥ ||

evaṃ śāpo yukta eva pativākyavirodhinīm

||81||

अथागस्त्यकथितपतिव्रताधर्माः ॥

अगस्त्य उवाच ॥

कुशाग्रबुद्धिस्ते भर्ता शशाप त्वां रुषान्वितः ॥

एवं शापो युक्त एव पतिवाक्यविरोधिनीम्

pativākyamanādṛtya svecchayā vartate tu yā ||

sā nārī niraye ghore patatyācandratārakam

||82||

पतिवाक्यमनादृत्य स्वेच्छया वर्तते तु या ॥

सा नारी निरये घोरे पतत्याचन्द्रतारकम्

na svātantryaṃ tu nārīṇāṃ nollaṃghyaṃ patibhāṣaṇam ||

pātivratyena puṇyena patiśuśrūṣaṇena ca

||83||

न स्वातन्त्र्यं तु नारीणां नोल्लंघ्यं पतिभाषणम् ॥

पातिव्रत्येन पुण्येन पतिशुश्रूषणेन च

striyo viṣṇupadaṃ yānti na cānyairapi suvrataiḥ ||

patirmātā patirviṣṇuḥ patirbrahmā patiḥ śivaḥ

||84||

स्त्रियो विष्णुपदं यान्ति न चान्यैरपि सुव्रतैः ॥

पतिर्माता पतिर्विष्णुः पतिर्ब्रह्मा पतिः शिवः

patirguruḥ patistīrthamiti strīṇāṃ vidurbudhāḥ ||

pativākyamapākṛtya yā nārī sukṛtaiḥ paraiḥ

||85||

पतिर्गुरुः पतिस्तीर्थमिति स्त्रीणां विदुर्बुधाः ॥

पतिवाक्यमपाकृत्य या नारी सुकृतैः परैः

sadaiva yujyate sāpi naiva śuddhā bhavetsakṛt ||

patihīnā tu yā nārī gurubhirdharmavittamaiḥ

||86||

सदैव युज्यते सापि नैव शुद्धा भवेत्सकृत् ॥

पतिहीना तु या नारी गुरुभिर्धर्मवित्तमैः

sā kṛtajñā vidadhyāttu vrataṃ dharmaphalapradam ||

patinā preritā saiva patibuddhiparāyaṇā

||87||

सा कृतज्ञा विदध्यात्तु व्रतं धर्मफलप्रदम् ॥

पतिना प्रेरिता सैव पतिबुद्धिपरायणा

patipādābjatīrthena yā snātā sā haripriyā ||

sā snātā sarvatīrtheṣu gaṅgādiṣu na saṃśayaḥ

||88||

पतिपादाब्जतीर्थेन या स्नाता सा हरिप्रिया ॥

सा स्नाता सर्वतीर्थेषु गङ्गादिषु न संशयः

tasmāttvatkṛtadoṣastu tvāmāyātīti tatphalam ||

bhuñjantyāste'tra śṛṇvantyā ghoṇatīrthasya vaibhavam

||89||

तस्मात्त्वत्कृतदोषस्तु त्वामायातीति तत्फलम् ॥

भुञ्जन्त्यास्तेऽत्र शृण्वन्त्या घोणतीर्थस्य वैभवम्

muktirāsīcchubhāṃgaṃ tannārīrūpaṃ punaryathā ||

tasmādghoṇasya tīrthasya tumbutīrthamitīha vai

||90||

मुक्तिरासीच्छुभांगं तन्नारीरूपं पुनर्यथा ॥

तस्माद्घोणस्य तीर्थस्य तुम्बुतीर्थमितीह वै

loke prasiddhirabhavadaho tīrthasya vaibhavam

||91||

लोके प्रसिद्धिरभवदहो तीर्थस्य वैभवम्

atha ghoṇatīrthasnātṝṇāṃ nānāvidhaphalaprāptiḥ ||

śrīsūta uvāca ||

ghoṇatīrthe mahāpuṇye sarvapāpavināśini ||

snānti ye paurṇamāsyāṃ vai śaunakādyā mahaujasaḥ

||92||

अथ घोणतीर्थस्नातॄणां नानाविधफलप्राप्तिः ॥

श्रीसूत उवाच ॥

घोणतीर्थे महापुण्ये सर्वपापविनाशिनि ॥

स्नान्ति ये पौर्णमास्यां वै शौनकाद्या महौजसः

teṣāṃ kratuphalaṃ puṇyaṃ tīrthāyutaphalaṃ bhavet ||

kapilāgosahasraṃ tu yo dadāti dinedine

||93||

तेषां क्रतुफलं पुण्यं तीर्थायुतफलं भवेत् ॥

कपिलागोसहस्रं तु यो ददाति दिनेदिने

tatphalaṃ samavāpnoti snānāttumburutīrthake ||

ratnakoṭisahasrāṇi yo dadāti dinedine

||94||

तत्फलं समवाप्नोति स्नानात्तुम्बुरुतीर्थके ॥

रत्नकोटिसहस्राणि यो ददाति दिनेदिने

mattebhānāṃ sahasrāṇi tathaivāśvāyutānyapi ||

tatphalaṃ samavāpnoti ghoṇatīrthāvagāhanāt

||95||

मत्तेभानां सहस्राणि तथैवाश्वायुतान्यपि ॥

तत्फलं समवाप्नोति घोणतीर्थावगाहनात्

kanyākoṭipradānena yatphalaṃ carṣibhiḥ smṛtam ||

tatphalaṃ samavāpnoti ghoṇatīrthācca pāvanāt

||96||

कन्याकोटिप्रदानेन यत्फलं चर्षिभिः स्मृतम् ॥

तत्फलं समवाप्नोति घोणतीर्थाच्च पावनात्

hemāṃbarasahasraṃ yaḥ kurukṣetre prayacchati ||

tatphalaṃ samavāpnoti ghoṇatīrthasya vaibhavāt

||97||

हेमांबरसहस्रं यः कुरुक्षेत्रे प्रयच्छति ॥

तत्फलं समवाप्नोति घोणतीर्थस्य वैभवात्

gurvarthe brāhmaṇārthe ca svāmyarthe yastyajettanum ||

tatphalaṃ samavāpnoti ghoṇatīrthasya vaibhavāt

||98||

गुर्वर्थे ब्राह्मणार्थे च स्वाम्यर्थे यस्त्यजेत्तनुम् ॥

तत्फलं समवाप्नोति घोणतीर्थस्य वैभवात्

āpannārtiharāṇāṃ ca tīrthasevāparātmanām ||

satyavratānāṃ yatpuṇyaṃ ghoṇatīrthācca tadbhavet

||99||

आपन्नार्तिहराणां च तीर्थसेवापरात्मनाम् ॥

सत्यव्रतानां यत्पुण्यं घोणतीर्थाच्च तद्भवेत्

yatphalaṃ śrāddhakartṝṇāṃ pitṛṇāmindusaṃkṣaye ||

tatphalaṃ samavāpnoti ghoṇatīrthāddhi pāvanāt

||100||

यत्फलं श्राद्धकर्तॄणां पितृणामिन्दुसंक्षये ॥

तत्फलं समवाप्नोति घोणतीर्थाद्धि पावनात्

gaṅgāyāṃ narmadāyāṃ ca sarayūcandrabhāgayoḥ ||

sarveṣu puṇyatīrtheṣu yaḥ snānaṃ kurute naraḥ ||

tatphalaṃ samavāpnoti ghoṇatīrthāddhi pāvanāt

||101||

गङ्गायां नर्मदायां च सरयूचन्द्रभागयोः ॥

सर्वेषु पुण्यतीर्थेषु यः स्नानं कुरुते नरः ॥

तत्फलं समवाप्नोति घोणतीर्थाद्धि पावनात्

tasmātpuṇyatamaṃ tīrthaṃ ghoṇatīrthaṃ vidurbudhāḥ

||102||

तस्मात्पुण्यतमं तीर्थं घोणतीर्थं विदुर्बुधाः

ya imaṃ śṛṇute'dhyāyaṃ sarvapāpanibarhaṇam ||

vājapeyaphalaṃ tasya viṣṇulokaśca śāśvataḥ

||103||

य इमं शृणुतेऽध्यायं सर्वपापनिबर्हणम् ॥

वाजपेयफलं तस्य विष्णुलोकश्च शाश्वतः

iti śrīskānde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ sahitāyāṃ dvitīye vaiṣṇavakhaṃḍe śrīveṅkaṭācalamāhātmye tumburutīrthamāhātmyavarṇanaṃnāma ṣaḍviṃśo'dhyāyaḥ || 26 ||