मुख्यं गम्यताम्

Try searching

Quick links

Crawlable search page

Skandapurāṇam — Veṅkaṭācalamāhātmyam, adhyāya 8

3
Vaiṣṇavakhaṇḍaḥ · Veṅkaṭācalamāhātmyam · 8

tato devādhidevo'pi lakṣmīmāhūya bhāminīm

atha śrīnivāsasya lakṣmyādikṛtapariṇayālaṃkāraḥ ||

śrīvarāha uvāca ||

tato devādhidevo'pi lakṣmīmāhūya bhāminīm ||

kiṃ kāryaṃ vada kalyāṇi vivāhārthaṃ sulocane

||1||

अथ श्रीनिवासस्य लक्ष्म्यादिकृतपरिणयालंकारः ॥

श्रीवराह उवाच ॥

ततो देवाधिदेवोऽपि लक्ष्मीमाहूय भामिनीम् ॥

किं कार्यं वद कल्याणि विवाहार्थं सुलोचने

ājñāpayasva svasakhī rame kāryaṃ kuru priyam ||

śrīstu kṛṣṇavacaḥ śrutvā sakhīrāhūya codayat

||2||

आज्ञापयस्व स्वसखी रमे कार्यं कुरु प्रियम् ॥

श्रीस्तु कृष्णवचः श्रुत्वा सखीराहूय चोदयत्

śriyājñaptā tataḥ prītiḥ sugaṃdhaṃ tailamādadau ||

śrutiḥ kṣaumaṃ samādāya tasthau devasya sannidhau

||3||

श्रियाज्ञप्ता ततः प्रीतिः सुगंधं तैलमाददौ ॥

श्रुतिः क्षौमं समादाय तस्थौ देवस्य सन्निधौ

bhūṣaṇāni samādāya smṛtirapyāyayau mudā ||

dhṛtirādarśamādhatta śāntirmṛgamadaṃ dadhau

||4||

भूषणानि समादाय स्मृतिरप्याययौ मुदा ॥

धृतिरादर्शमाधत्त शान्तिर्मृगमदं दधौ

yakṣakardamamādāya hrīḥ sthitā purato hareḥ ||

kīrtiḥ kanakapaṭṭaṃ ca saratnaṃ mukuṭaṃ dadhau

||5||

यक्षकर्दममादाय ह्रीः स्थिता पुरतो हरेः ॥

कीर्तिः कनकपट्टं च सरत्नं मुकुटं दधौ

chatraṃ dadhau tadeṃdrāṇī cāmaraṃ tu sarasvatī ||

dvitīyaṃ cāmaraṃ gaurī vyajane vijayājaye

||6||

छत्रं दधौ तदेंद्राणी चामरं तु सरस्वती ॥

द्वितीयं चामरं गौरी व्यजने विजयाजये

āgatāstāḥ samālokya śrīrutthāyātha satvarā ||

sugaṃdhaṃ tailamādāya devamabhyajya śīrṣataḥ

||7||

आगतास्ताः समालोक्य श्रीरुत्थायाथ सत्वरा ॥

सुगंधं तैलमादाय देवमभ्यज्य शीर्षतः

udvartitaṃ gaṃdhacūrṇairdevāṃgaṃ parimṛjya ca ||

ānītānkaribhistoyakalaśānkāṃcanāñchatam

||8||

उद्वर्तितं गंधचूर्णैर्देवांगं परिमृज्य च ॥

आनीतान्करिभिस्तोयकलशान्कांचनाञ्छतम्

viyadgaṃgāditīrthebhyaḥ karpūrādisuvāsitān ||

ekamekaṃ samādāya tvabhyaṣiṃcadramā harim

||9||

वियद्गंगादितीर्थेभ्यः कर्पूरादिसुवासितान् ॥

एकमेकं समादाय त्वभ्यषिंचद्रमा हरिम्

saṃdhūpya keśāndhūpena tānāśyāmānbabaṃdha ca ||

sugaṃdhenānulipyāṃgaṃ svarṇavarṇena tadvibhoḥ

||10||

संधूप्य केशान्धूपेन तानाश्यामान्बबंध च ॥

सुगंधेनानुलिप्यांगं स्वर्णवर्णेन तद्विभोः

pītakauśeyakaṃ baddhvā kaṭyāṃ kāṃcīsamanvitam ||

mukuṭādivibhūṣābhirbhūṣayāmāsa cendirā

||11||

पीतकौशेयकं बद्ध्वा कट्यां कांचीसमन्वितम् ॥

मुकुटादिविभूषाभिर्भूषयामास चेन्दिरा

aṃgulīyakaratnāni sarvāsvevāṃgulīṣu ca ||

ādarśaṃ darśayāmāsa dhṛtirdevasya sannidhau

||12||

अंगुलीयकरत्नानि सर्वास्वेवांगुलीषु च ॥

आदर्शं दर्शयामास धृतिर्देवस्य सन्निधौ

dṛṣṭvādarśaṃ devadevo hyūrdhvapuṃḍraṃ svayaṃ dadhau ||

āruhya garuḍaṃ paścātsvayaṃ lakṣmīsamanvitaḥ

||13||

दृष्ट्वादर्शं देवदेवो ह्यूर्ध्वपुंड्रं स्वयं दधौ ॥

आरुह्य गरुडं पश्चात्स्वयं लक्ष्मीसमन्वितः

atha brahmādibhissākaṃ śrīnivāsasya viyadrājapuragamanam ||

brahmeśavajrivaruṇayamayakṣeśasevitaḥ ||

vasiṣṭhādyairmunīṃdraiśca sanakādyaiśca yogibhiḥ

||14||

अथ ब्रह्मादिभिस्साकं श्रीनिवासस्य वियद्राजपुरगमनम् ॥

ब्रह्मेशवज्रिवरुणयमयक्षेशसेवितः ॥

वसिष्ठाद्यैर्मुनींद्रैश्च सनकाद्यैश्च योगिभिः

bhaktairbhāgavatairyukto nārāyaṇapurīṃ yayau ||

jagurgandharvapatayo nanṛtuścāpsarogaṇāḥ

||15||

भक्तैर्भागवतैर्युक्तो नारायणपुरीं ययौ ॥

जगुर्गन्धर्वपतयो ननृतुश्चाप्सरोगणाः

devaduṃdubhayo nedustadā devasya sannidhau ||

japantaḥ svastisūktāni munayastaṃ samanvayuḥ

||16||

देवदुंदुभयो नेदुस्तदा देवस्य सन्निधौ ॥

जपन्तः स्वस्तिसूक्तानि मुनयस्तं समन्वयुः

devo devagaṇairyukto viṣvaksenādipārṣadaiḥ ||

sakhībhissyaṃdanasthābhirbakulādyābhiranvitaḥ ||

ākāśarājasya puramāsasāda svalaṃkṛtam

||17||

देवो देवगणैर्युक्तो विष्वक्सेनादिपार्षदैः ॥

सखीभिस्स्यंदनस्थाभिर्बकुलाद्याभिरन्वितः ॥

आकाशराजस्य पुरमाससाद स्वलंकृतम्

atha padmāvatīpariṇayaghaṭṭaḥ ||

devamāgatamālokya kanyāmairāvatasthitām ||

purīṃ pradakṣaṇīkṛtya gopuradvāramāgatām

||18||

अथ पद्मावतीपरिणयघट्टः ॥

देवमागतमालोक्य कन्यामैरावतस्थिताम् ॥

पुरीं प्रदक्षणीकृत्य गोपुरद्वारमागताम्

ālokyākāśarājo'pi samānīya vadhūvarau ||

bandhubhiḥ sahitastasthau devamālokya keśavam

||19||

आलोक्याकाशराजोऽपि समानीय वधूवरौ ॥

बन्धुभिः सहितस्तस्थौ देवमालोक्य केशवम्

viṣṇurmālāṃ svakaṃṭhasthāṃ hastenādāya sasmitaḥ ||

kamalāyāḥ skandhadeśe mumoca sumanaścitām

||20||

विष्णुर्मालां स्वकंठस्थां हस्तेनादाय सस्मितः ॥

कमलायाः स्कन्धदेशे मुमोच सुमनश्चिताम्

ādāya mallikāmālā sā'sya kaṃṭhe samarpayat ||

evaṃ trivāraṃ tau kṛtvā vāhanādavaruhya ca

||21||

आदाय मल्लिकामाला साऽस्य कंठे समर्पयत् ॥

एवं त्रिवारं तौ कृत्वा वाहनादवरुह्य च

sthitvā pīṭhe kṣaṇaṃ paścādgṛhaṃ viviśatuḥ śubham ||

brahmādidevayūthaiśca sahitau bhūmijāharī o

||22||

स्थित्वा पीठे क्षणं पश्चाद्गृहं विविशतुः शुभम् ॥

ब्रह्मादिदेवयूथैश्च सहितौ भूमिजाहरी ओ

māṃgalyasūtrabaṃdhādi sāṃkurārpaṇamabjajaḥ ||

vaivāhikaṃ kārayitvā lājahomāntameva ca

||23||

मांगल्यसूत्रबंधादि सांकुरार्पणमब्जजः ॥

वैवाहिकं कारयित्वा लाजहोमान्तमेव च

vratādeśaṃ samājñāya śayitau kamalāharī ||

caturthe divase sarvaṃ samāpayya caturmukhaḥ

||24||

व्रतादेशं समाज्ञाय शयितौ कमलाहरी ॥

चतुर्थे दिवसे सर्वं समापय्य चतुर्मुखः

anujñāpya viyadrājamāropya garuḍe harim ||

devībhyāṃ sahitaṃ devaṃ devairgantuṃ pracakrame

||25||

अनुज्ञाप्य वियद्राजमारोप्य गरुडे हरिम् ॥

देवीभ्यां सहितं देवं देवैर्गन्तुं प्रचक्रमे

divyadundubhirnirghoṣaiḥ saṃprāpya vṛṣabhācalam ||

tuṣṭuvurdevadeveśaṃ brahmādyā devatāgaṇāḥ

||26||

दिव्यदुन्दुभिर्निर्घोषैः संप्राप्य वृषभाचलम् ॥

तुष्टुवुर्देवदेवेशं ब्रह्माद्या देवतागणाः

śukādayo munigaṇāstuṣṭuvuḥ puruṣottamam ||

stūyamāno'tha devo'pi viveśa maṇimaṃḍapam

||27||

शुकादयो मुनिगणास्तुष्टुवुः पुरुषोत्तमम् ॥

स्तूयमानोऽथ देवोऽपि विवेश मणिमंडपम्

ramādharaṇijābhyāṃ ca tatra siṃhāsanaṃ yayau

||28||

रमाधरणिजाभ्यां च तत्र सिंहासनं ययौ

atha vadhūvarayorviyadrājavitīrṇaprābhṛtādikam ||

ākāśarājo'pi tadā mahendrādisuraiḥ saha ||

putrīviṣṇvoḥ priyārthaṃ tu prābhṛtaṃ katumudyataḥ

||29||

अथ वधूवरयोर्वियद्राजवितीर्णप्राभृतादिकम् ॥

आकाशराजोऽपि तदा महेन्द्रादिसुरैः सह ॥

पुत्रीविष्ण्वोः प्रियार्थं तु प्राभृतं कतुमुद्यतः

sauvarṇeṣu kaṭāheṣu taṃḍulāñchālisaṃbhavān ||

mudgapātrāṇyanekāni ghṛtakumbhaśatāni ca

||30||

सौवर्णेषु कटाहेषु तंडुलाञ्छालिसंभवान् ॥

मुद्गपात्राण्यनेकानि घृतकुम्भशतानि च

payoghaṭasahasrāṇi dadhibhāṇḍānyanekaśaḥ ||

divyāni cūtakadalīnārikelaphalāni ca

||31||

पयोघटसहस्राणि दधिभाण्डान्यनेकशः ॥

दिव्यानि चूतकदलीनारिकेलफलानि च

dhātrīphalāni kūṣmāḍarājaraṃbhāphalāni ca ||

panasānmātuluṃgāṃśca śarkarāpūritānghaṭān

||32||

धात्रीफलानि कूष्माडराजरंभाफलानि च ॥

पनसान्मातुलुंगांश्च शर्करापूरितान्घटान्

suvarṇamaṇimuktāśca kṣaumakoṭyaṃbarāṇi ca ||

dāsīdāsasahasrāṇi koṭiśo gāstathaiva ca

||33||

सुवर्णमणिमुक्ताश्च क्षौमकोट्यंबराणि च ॥

दासीदाससहस्राणि कोटिशो गास्तथैव च

haṃsenduśuklavarṇānāṃ hayānāmayutaṃ dadau ||

tuṃgānāṃ nityamattānāṃ gajānāmadhikaṃ śatāt

||34||

हंसेन्दुशुक्लवर्णानां हयानामयुतं ददौ ॥

तुंगानां नित्यमत्तानां गजानामधिकं शतात्

aṃtaḥpuracarā nārīrnṛttagītaviśāradāḥ ||

dadau catuḥsahasrāṇi śrīnivāsāya viṣṇave ||

dattvā caitāni sarvāṇi tasthau devapuro vibhuḥ

||35||

अंतःपुरचरा नारीर्नृत्तगीतविशारदाः ॥

ददौ चतुःसहस्राणि श्रीनिवासाय विष्णवे ॥

दत्त्वा चैतानि सर्वाणि तस्थौ देवपुरो विभुः

atha śrīnivāsakṛpayā viyadrājasya bhaktirūpavaraprāptiḥ ||

dṛṣṭvā devo'pi tatsarvaṃ devībhyāṃ sahito hariḥ

||36||

अथ श्रीनिवासकृपया वियद्राजस्य भक्तिरूपवरप्राप्तिः ॥

दृष्ट्वा देवोऽपि तत्सर्वं देवीभ्यां सहितो हरिः

suprītaḥ prāha rājānaṃ śvaśuraṃ veṃkaṭeśvaraḥ ||

varaṃ vṛṇīṣva he rājanguro matto yadīcchasi

||37||

सुप्रीतः प्राह राजानं श्वशुरं वेंकटेश्वरः ॥

वरं वृणीष्व हे राजन्गुरो मत्तो यदीच्छसि

iti śrīśavacaḥ śrutvā viyadrājo'vadadvibhum ||

tvatsevaiveha devaivaṃ bhūyādavyabhicāriṇī

||38||

इति श्रीशवचः श्रुत्वा वियद्राजोऽवदद्विभुम् ॥

त्वत्सेवैवेह देवैवं भूयादव्यभिचारिणी

manastvatpādakamale tvayi bhaktirmamāstu vai

||39||

मनस्त्वत्पादकमले त्वयि भक्तिर्ममास्तु वै

śrībhagavānuvāca

tvayā yaduktaṃ rājendra sarvametadbhaviṣyati ||

iti dattvā varaṃ tasmai saṃmānyaiva yathocitam

||40||

त्वया यदुक्तं राजेन्द्र सर्वमेतद्भविष्यति ॥

इति दत्त्वा वरं तस्मै संमान्यैव यथोचितम्

atha vivāhārthamāgatānāṃ brahmādīnāṃ svāvāsagamanam ||

brahmeśādisurānsarvānsamabhyarcya yathocitam ||

svarlokagamanāyaivamanumene mudā hariḥ ||

gateṣu teṣu sarveṣu śriyā bhūmijayā yutaḥ

||41||

अथ विवाहार्थमागतानां ब्रह्मादीनां स्वावासगमनम् ॥

ब्रह्मेशादिसुरान्सर्वान्समभ्यर्च्य यथोचितम् ॥

स्वर्लोकगमनायैवमनुमेने मुदा हरिः ॥

गतेषु तेषु सर्वेषु श्रिया भूमिजया युतः

viharansa yathāpūrvaṃ svāmipuṣkariṇītaṭe ||

āste divyālaye devopyarcyamāno guhena vai

||42||

विहरन्स यथापूर्वं स्वामिपुष्करिणीतटे ॥

आस्ते दिव्यालये देवोप्यर्च्यमानो गुहेन वै

iti śrīskāṃde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ dvitīye vaiṣṇavakhaṇḍe śrīveṃkaṭācalamāhātmye dharaṇīvarāhasaṃvāde brahmādibhiḥ sākaṃ śrīnivāsasya viyadrājapuragamana kamalālayāpariṇayādivarṇanaṃnāmāṣṭamo'dhyāyaḥ || 8 ||