dvārakāmāhātmyaśravaṇādiphalavarṇanam
prahlāda uvāca
vṛṣotsargaṃ kariṣyaṃti vaiśākhyāṃ caiva kārtike ||
dvārakāyāṃ piśācatvaṃ muktvā yāṃti pitāmahāḥ
||1||वृषोत्सर्गं करिष्यंति वैशाख्यां चैव कार्तिके ॥
द्वारकायां पिशाचत्वं मुक्त्वा यांति पितामहाः
brahmahatyā surāpānaṃ steyaṃ gurvaṃganāgamaḥ ||
evaṃvidhāni pāpāni kṛtvā caiva gurūṇyapi
||2||ब्रह्महत्या सुरापानं स्तेयं गुर्वंगनागमः ॥
एवंविधानि पापानि कृत्वा चैव गुरूण्यपि
snānamātreṇa gomatyāṃ śrīkṛṣṇasya ca darśanāt ||
vilayaṃ yāti daityendra kalpakoṭikṛtānyapi
||3||स्नानमात्रेण गोमत्यां श्रीकृष्णस्य च दर्शनात् ॥
विलयं याति दैत्येन्द्र कल्पकोटिकृतान्यपि
rukmiṇīṃ ye prapaśyaṃti bhaktiyuktāḥ kalau narāḥ ||
purīṃ pradakṣiṇāṃ kṛtvā japtvā nāmasahasrakam
||4||रुक्मिणीं ये प्रपश्यंति भक्तियुक्ताः कलौ नराः ॥
पुरीं प्रदक्षिणां कृत्वा जप्त्वा नामसहस्रकम्
pradakṣiṇīkṛtaṃ sarvaṃ brahmāṃḍaṃ nātra saṃśayaḥ ||
mahādānaistu cānyatra yatphalaṃ parikīrtitam ||
dvārakāyāṃ tu rukmiṇyāṃ dṛṣṭāyāṃ jāyate tadā
||5||प्रदक्षिणीकृतं सर्वं ब्रह्मांडं नात्र संशयः ॥
महादानैस्तु चान्यत्र यत्फलं परिकीर्तितम् ॥
द्वारकायां तु रुक्मिण्यां दृष्टायां जायते तदा
dvādaśīvāsare prāpte māhātmyaṃ dvārakābhavam ||
paṭhate saṃnidhau viṣṇoḥ śṛṇu vakṣyāmi tatphalam
||6||द्वादशीवासरे प्राप्ते माहात्म्यं द्वारकाभवम् ॥
पठते संनिधौ विष्णोः शृणु वक्ष्यामि तत्फलम्
sarveṣu caiva lokeṣu kāmacārī virājate ||
padmavarṇena yānena kiṃkiṇījālamālinā
||7||सर्वेषु चैव लोकेषु कामचारी विराजते ॥
पद्मवर्णेन यानेन किंकिणीजालमालिना
divyaśvetāśvayuktena kāmagena yathāsukham ||
ābhūtasaṃplavaṃ yāvatkrīḍate'psarasāṃ gaṇaiḥ
||8||दिव्यश्वेताश्वयुक्तेन कामगेन यथासुखम् ॥
आभूतसंप्लवं यावत्क्रीडतेऽप्सरसां गणैः
kṛtakṛtyaśca bhavati kalpakoṭisamanvitaḥ ||
yathā nirmathanādagniḥ sarvakāṣṭheṣu dṛśyate ||
tathā ca dṛśyate dharmo dvādaśīsevanānnare
||9||कृतकृत्यश्च भवति कल्पकोटिसमन्वितः ॥
यथा निर्मथनादग्निः सर्वकाष्ठेषु दृश्यते ॥
तथा च दृश्यते धर्मो द्वादशीसेवनान्नरे
ataḥ paraṃ pravakṣyāmi pitṛbhiḥ parikīrtitam ||
api syātsa kule'smākaṃ gomatyāṃ śraddhayā naraḥ ||
snātvā saṃpūjya kṛṣṇaṃ ca śrāddhaṃ kuryātsapiṇḍakam
||10||अतः परं प्रवक्ष्यामि पितृभिः परिकीर्तितम् ॥
अपि स्यात्स कुलेऽस्माकं गोमत्यां श्रद्धया नरः ॥
स्नात्वा संपूज्य कृष्णं च श्राद्धं कुर्यात्सपिण्डकम्
api syātsa kule'smākaṃ gomatyudadhisaṃgame ||
snātvā paśyati yaḥ kṛṣṇamasmākaṃ tāraṇāya vai
||11||अपि स्यात्स कुलेऽस्माकं गोमत्युदधिसंगमे ॥
स्नात्वा पश्यति यः कृष्णमस्माकं तारणाय वै
apisyātsa kula'smākaṃ yaḥ śrutvā brāhmaṇānanāt ||
dvārakāmāhātmyamidaṃ pūjayiṣyati bhaktitaḥ
||12||अपिस्यात्स कुलऽस्माकं यः श्रुत्वा ब्राह्मणाननात् ॥
द्वारकामाहात्म्यमिदं पूजयिष्यति भक्तितः
bhaviṣyati kule'smākaṃ yo gaccheddvārakāṃ purīm ||
saṃprāpya dvādaśīṃ śuddhāṃ yaḥ kariṣyati jāgaram
||13||भविष्यति कुलेऽस्माकं यो गच्छेद्द्वारकां पुरीम् ॥
संप्राप्य द्वादशीं शुद्धां यः करिष्यति जागरम्
bhaviṣyati kule'smākaṃ putro vā duhitā tathā ||
stuvannāmasahasraṃ tu kṛṣṇasyāgre paṭhiṣyati
||14||भविष्यति कुलेऽस्माकं पुत्रो वा दुहिता तथा ॥
स्तुवन्नामसहस्रं तु कृष्णस्याग्रे पठिष्यति
api syātsa kule'smākaṃ bhaviṣyati dhṛtavrataḥ ||
gopīcandanadānena yastoṣayati vaiṣṇavān
||15||अपि स्यात्स कुलेऽस्माकं भविष्यति धृतव्रतः ॥
गोपीचन्दनदानेन यस्तोषयति वैष्णवान्
api syātsa kule'smākaṃ vaiṣṇavānāṃ tu sannidhau ||
dvārakāyāśca māhātmyaṃ paṭhiṣyati jitendriyaḥ
||16||अपि स्यात्स कुलेऽस्माकं वैष्णवानां तु सन्निधौ ॥
द्वारकायाश्च माहात्म्यं पठिष्यति जितेन्द्रियः
bhaviṣyati kule'smākaṃ māhātmyaṃ dvārakābhavam ||
likhitvā kṛṣṇatuṣṭyarthaṃ svagṛhe dhārayiṣyati
||17||भविष्यति कुलेऽस्माकं माहात्म्यं द्वारकाभवम् ॥
लिखित्वा कृष्णतुष्ट्यर्थं स्वगृहे धारयिष्यति
svarṇadānaṃ ca godānaṃ bhūmidānaṃ tathaiva ca ||
yāvajjīvaṃ bhaveddattaṃ yenedaṃ dhāritaṃ kalau
||18||स्वर्णदानं च गोदानं भूमिदानं तथैव च ॥
यावज्जीवं भवेद्दत्तं येनेदं धारितं कलौ
taptakṛcchraṃ mahākṛcchraṃ māsopoṣaṇameva ca ||
yāvajjīvaṃ kṛtaṃ tena yenedaṃ śrāvitaṃ kalau
||19||तप्तकृच्छ्रं महाकृच्छ्रं मासोपोषणमेव च ॥
यावज्जीवं कृतं तेन येनेदं श्रावितं कलौ
prāyaścittāni cīrṇāni pāpānāṃ nāśanāya ? ||
dvārakāyāśca māhātmyaṃ yena vistāritaṃ kalau
||20||प्रायश्चित्तानि चीर्णानि पापानां नाशनाय ? ॥
द्वारकायाश्च माहात्म्यं येन विस्तारितं कलौ
tāvattiṣṭhaṃti puruṣe brahmahatyādikāni ca ||
yāvanna likhate jaṃturmāhātmyaṃ dvārakābhavam
||21||तावत्तिष्ठंति पुरुषे ब्रह्महत्यादिकानि च ॥
यावन्न लिखते जंतुर्माहात्म्यं द्वारकाभवम्
dānaiḥ sarvaiśca kiṃ tasya sarvatīrthāvagāhanaiḥ ||
dvārakāyāśca māhātmyaṃ yenedaṃ likhitaṃ gṛhe
||22||दानैः सर्वैश्च किं तस्य सर्वतीर्थावगाहनैः ॥
द्वारकायाश्च माहात्म्यं येनेदं लिखितं गृहे
sarva duḥkhapraśamanaṃ sarvakāryyaprasādhanam ||
caturvargapradaṃ nityaṃ haribhaktivivarddhanam
||23||सर्व दुःखप्रशमनं सर्वकार्य्यप्रसाधनम् ॥
चतुर्वर्गप्रदं नित्यं हरिभक्तिविवर्द्धनम्
na cādhirbhavate nūnaṃ yāmyaṃ tasya bhayaṃ nahi ||
māhātmyaṃ paṭhate yatra dvārakāyāḥ samudbhavam
||24||न चाधिर्भवते नूनं याम्यं तस्य भयं नहि ॥
माहात्म्यं पठते यत्र द्वारकायाः समुद्भवम्
likhitaṃ tiṣṭhate yasya gṛhe tattīrthameva ca ||
balācchuṇuṣva māhātmyaṃ dvārakāyāḥ samudbhavam
||25||लिखितं तिष्ठते यस्य गृहे तत्तीर्थमेव च ॥
बलाच्छुणुष्व माहात्म्यं द्वारकायाः समुद्भवम्
vidhi mantrakriyāhīnāṃ pūjāṃ gṛhṇāti keśavaḥ ||
māhātmyaṃ tiṣṭhate nityaṃ likhitaṃ yasya veśmani ||
na tasyāgaḥsahasraistu kṛtairlipyati mānavaḥ
||26||विधि मन्त्रक्रियाहीनां पूजां गृह्णाति केशवः ॥
माहात्म्यं तिष्ठते नित्यं लिखितं यस्य वेश्मनि ॥
न तस्यागःसहस्रैस्तु कृतैर्लिप्यति मानवः
yaḥ paṭhecchṛṇute vāpi māhātmyaṃ dvārakābhavam ||
na bhavedbhūtavaikalyaṃ dharmavaikalyameva ca
||27||यः पठेच्छृणुते वापि माहात्म्यं द्वारकाभवम् ॥
न भवेद्भूतवैकल्यं धर्मवैकल्यमेव च
yaḥ smaretprātarutthāya māhātmyaṃ dvārakābhavam ||
dvādaśīnāṃ ca sarvāsāṃ yaccoktaṃ labhate phalam
||28||यः स्मरेत्प्रातरुत्थाय माहात्म्यं द्वारकाभवम् ॥
द्वादशीनां च सर्वासां यच्चोक्तं लभते फलम्
tridaśaiḥ pūjyate nityaṃ vandyate siddhacāraṇaiḥ ||
māhātmyaṃ paṭhate yo vai dvārakāyāḥ samudbhavam
||29||त्रिदशैः पूज्यते नित्यं वन्द्यते सिद्धचारणैः ॥
माहात्म्यं पठते यो वै द्वारकायाः समुद्भवम्
dvārakā vasate yatra tatra viṣṇuḥ sanātanaḥ ||
tatra tīrthāni sarvāṇi sarve devāḥ savāsavāḥ ||
yajñā vedāśca ṛṣayastrailokyaṃ sacarā caram
||30||द्वारका वसते यत्र तत्र विष्णुः सनातनः ॥
तत्र तीर्थानि सर्वाणि सर्वे देवाः सवासवाः ॥
यज्ञा वेदाश्च ऋषयस्त्रैलोक्यं सचरा चरम्
śakto hi dvārakāṃ gaṃtuṃ mānavo na hi putraka ||
kṛṣṇadarśanajaṃ puṇyaṃ māhātmyaṃ paṭhato bhavet
||31||शक्तो हि द्वारकां गंतुं मानवो न हि पुत्रक ॥
कृष्णदर्शनजं पुण्यं माहात्म्यं पठतो भवेत्
satyaṃ śaucaṃ śrutaṃ vittaṃ suśīlaṃ ca kṣamā''rjavam ||
sarvaṃ ca niṣphalaṃ tasya māhātmyaṃ na śṛṇoti yaḥ
||32||सत्यं शौचं श्रुतं वित्तं सुशीलं च क्षमाऽऽर्जवम् ॥
सर्वं च निष्फलं तस्य माहात्म्यं न शृणोति यः
ṣaṇmāse ca bhavetputro lakṣmīścaiva vivarddhate ||
tasya yaḥ śṛṇute bhaktyā māhātmyaṃ dvārakābhavam
||33||षण्मासे च भवेत्पुत्रो लक्ष्मीश्चैव विवर्द्धते ॥
तस्य यः शृणुते भक्त्या माहात्म्यं द्वारकाभवम्
iti śrīskāṃde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ saptame prabhāsakhaṃḍe caturthe dvārakāmāhātmye dvārakākṣetre vṛṣotsargādikriyākaraṇa dvārakāmāhātmyaśravaṇādiphalavarṇanaṃnāma dvicatvāriṃśattamo'dhyāyaḥ || 42 ||