मुख्यं गम्यताम्

Try searching

Quick links

Crawlable search page

Skandapurāṇam — Dvārakāmāhātmyam, adhyāya 26

3
Prabhāsakhaṇḍaḥ · Dvārakāmāhātmyam · 26

dvādaśījāgaraṇamāhātmyavarṇanam

śrīmārkaṇḍeya uvāca

prahlādaṃ sarvadharmajñaṃ vedaśāstrārthapāragam ||

vaiṣṇavāgamatattvajñaṃ bhagavadbhaktitatparam

||1||

प्रह्लादं सर्वधर्मज्ञं वेदशास्त्रार्थपारगम् ॥

वैष्णवागमतत्त्वज्ञं भगवद्भक्तितत्परम्

sukhāsīnaṃ mahāprājñamṛṣayo draṣṭumāgatāḥ ||

sarvaśāstrārthatattvajñāḥ svadharmapratipālakāḥ

||2||

सुखासीनं महाप्राज्ञमृषयो द्रष्टुमागताः ॥

सर्वशास्त्रार्थतत्त्वज्ञाः स्वधर्मप्रतिपालकाः

ṛṣaya ūcuḥ

vinā jñānādvinā dhyānādvinā cendriyanigrahāt ||

anāyāsena yenaitatprāpyate paramaṃ padam

||3||

विना ज्ञानाद्विना ध्यानाद्विना चेन्द्रियनिग्रहात् ॥

अनायासेन येनैतत्प्राप्यते परमं पदम्

saṃkṣepātkathaya snehāddṛṣṭādṛṣṭaphalodayam ||

dharmānmanujaśārdūla brūhi sarvānaśeṣataḥ

||4||

संक्षेपात्कथय स्नेहाद्दृष्टादृष्टफलोदयम् ॥

धर्मान्मनुजशार्दूल ब्रूहि सर्वानशेषतः

ityukto'sau mahābhāgo nārāyaṇaparāyaṇaḥ ||

kathayāmāsa saṃkṣepātsarvalokahitodyataḥ

||5||

इत्युक्तोऽसौ महाभागो नारायणपरायणः ॥

कथयामास संक्षेपात्सर्वलोकहितोद्यतः

śrīprahlāda uvāca

śrūyatāmabhidhāsyāmi guhyādguhyataraṃ mahat ||

yasya saṃśravaṇādeva sarvapāpakṣayo bhavet

||6||

श्रूयतामभिधास्यामि गुह्याद्गुह्यतरं महत् ॥

यस्य संश्रवणादेव सर्वपापक्षयो भवेत्

aṣṭādaśapurāṇānāṃ sārātsārataraṃ ca yat ||

tadahaṃ kathayiṣyāmi bhuktimuktiphalapradam

||7||

अष्टादशपुराणानां सारात्सारतरं च यत् ॥

तदहं कथयिष्यामि भुक्तिमुक्तिफलप्रदम्

sukhāsīnaṃ mahādevaṃ jagataḥ kāraṇaṃ param ||

papraccha ṣaṇmukho bhaktyā sarvalokahitodyataḥ

||8||

सुखासीनं महादेवं जगतः कारणं परम् ॥

पप्रच्छ षण्मुखो भक्त्या सर्वलोकहितोद्यतः

skanda uvāca

bhagavansarvalokānāṃ duḥkhasaṃsārabheṣajam ||

kathayasva prasādena sukhopāyaṃ vimuktaye

||9||

भगवन्सर्वलोकानां दुःखसंसारभेषजम् ॥

कथयस्व प्रसादेन सुखोपायं विमुक्तये

īśvara uvāca

caturvidhaṃ tu yatpāpaṃ koṭijanmārjitaṃ kalau ||

jāgare vaiṣṇavaṃ śāstraṃ vācayitvā vyapohati

||10||

चतुर्विधं तु यत्पापं कोटिजन्मार्जितं कलौ ॥

जागरे वैष्णवं शास्त्रं वाचयित्वा व्यपोहति

vaiṣṇavasya tu śāstrasya yo vaktā jāgare hareḥ ||

madbhaktaṃ taṃ vijānīyādvipannastvanyathā bhavet

||11||

वैष्णवस्य तु शास्त्रस्य यो वक्ता जागरे हरेः ॥

मद्भक्तं तं विजानीयाद्विपन्नस्त्वन्यथा भवेत्

harijāgaraṇaṃ kāryaṃ madbhaktena vijānatā ||

anyathā pāpino jñeyā ye dviṣanti janārddanam

||12||

हरिजागरणं कार्यं मद्भक्तेन विजानता ॥

अन्यथा पापिनो ज्ञेया ये द्विषन्ति जनार्द्दनम्

jāgaraṃ ye ca kurvaṃti gāyaṃti harivāsare ||

agniṣṭomaphalaṃ teṣāṃ nimiṣārddhena ṣaṇmukha

||13||

जागरं ये च कुर्वंति गायंति हरिवासरे ॥

अग्निष्टोमफलं तेषां निमिषार्द्धेन षण्मुख

jāgare paśyatāṃ viṣṇormukhaṃ rātrau muhurmuhuḥ ||

yeṣāṃ hṛṣyaṃti romāṇi rātrau jāgaraṇe hareḥ ||

kulāni divi tāvaṃti vasaṃti harisannidhau

||14||

जागरे पश्यतां विष्णोर्मुखं रात्रौ मुहुर्मुहुः ॥

येषां हृष्यंति रोमाणि रात्रौ जागरणे हरेः ॥

कुलानि दिवि तावंति वसंति हरिसन्निधौ

yamasya pathi nirmuktā janāḥ pāpaśatairvṛtāḥ ||

gītaśāstravinodena dvādaśījāgarānvitāḥ

||15||

यमस्य पथि निर्मुक्ता जनाः पापशतैर्वृताः ॥

गीतशास्त्रविनोदेन द्वादशीजागरान्विताः

suprabhātā niśā teṣāṃ dhanyāḥ sukṛtino narāḥ ||

prāṇātyayena muhyaṃti yaiḥ kṛtaṃ jāgaraṃ hareḥ

||16||

सुप्रभाता निशा तेषां धन्याः सुकृतिनो नराः ॥

प्राणात्ययेन मुह्यंति यैः कृतं जागरं हरेः

putriṇaste narā loke dhaninaḥ khyātapauruṣāḥ ||

yeṣāṃ vaṃśodbhavāḥ putrāḥ kurvaṃti harijāgaram

||17||

पुत्रिणस्ते नरा लोके धनिनः ख्यातपौरुषाः ॥

येषां वंशोद्भवाः पुत्राः कुर्वंति हरिजागरम्

iṣṭaṃ makhaiḥ kṛtaṃ dānaṃ dattaṃ piṃḍaṃ gayāśire ||

snātaṃ nityaṃ prayāge tu yaiḥ kṛtaṃ jāgaraṃ hareḥ

||18||

इष्टं मखैः कृतं दानं दत्तं पिंडं गयाशिरे ॥

स्नातं नित्यं प्रयागे तु यैः कृतं जागरं हरेः

dayitā viṣṇubhaktāśca nityaṃ mama ṣaḍānana ||

kurvaṃti vāsaraṃ viṣṇoryasmājjāgaraṇaṃ hitam

||19||

दयिता विष्णुभक्ताश्च नित्यं मम षडानन ॥

कुर्वंति वासरं विष्णोर्यस्माज्जागरणं हितम्

śrutvā harṣaṃ na cāpnoti jāgaraṃ na karoti yaḥ ||

prakaṭīkaroti tannūnaṃ jananyā durviceṣṭitam

||20||

श्रुत्वा हर्षं न चाप्नोति जागरं न करोति यः ॥

प्रकटीकरोति तन्नूनं जनन्या दुर्विचेष्टितम्

saṃprāpya vāsaraṃ viṣṇorna yeṣāṃ jāgaro hareḥ ||

vyarthaṃ gataṃ ca tatpuṇyaṃ teṣāṃ varṣaśatodbhavam

||21||

संप्राप्य वासरं विष्णोर्न येषां जागरो हरेः ॥

व्यर्थं गतं च तत्पुण्यं तेषां वर्षशतोद्भवम्

putro vā putraputro vā dauhitro duhitā'pi vā ||

kariṣyati kule'smākaṃ kalau jāgaraṇaṃ hareḥ

||22||

पुत्रो वा पुत्रपुत्रो वा दौहित्रो दुहिताऽपि वा ॥

करिष्यति कुलेऽस्माकं कलौ जागरणं हरेः

pātyamānāḥ prajalpaṃti pitaro yamakiṃkaraiḥ ||

muktirbhaviṣyatyasmākaṃ narakājjāgare kṛte

||23||

पात्यमानाः प्रजल्पंति पितरो यमकिंकरैः ॥

मुक्तिर्भविष्यत्यस्माकं नरकाज्जागरे कृते

nānyathā jāyate'smākaṃ muktiryajñaśatairapi ||

vinā jāgaraṇenaiva naralokātkathaṃcana ||

tasmājjāgaraṇaṃ kāryaṃ pitṝṇāṃ hitamicchatā

||24||

नान्यथा जायतेऽस्माकं मुक्तिर्यज्ञशतैरपि ॥

विना जागरणेनैव नरलोकात्कथंचन ॥

तस्माज्जागरणं कार्यं पितॄणां हितमिच्छता

bhaktirbhāgavatānāṃ ca goviṃdasyāpi kīrtanam ||

na dehagrahaṇaṃ tasmātpunarloke bhaviṣyati

||25||

भक्तिर्भागवतानां च गोविंदस्यापि कीर्तनम् ॥

न देहग्रहणं तस्मात्पुनर्लोके भविष्यति

jāgaraṃ kurute yaśca saṃgame vijayādine ||

punarddehaprajananaṃ dagdhaṃ tenā''tmanā svayam

||26||

जागरं कुरुते यश्च संगमे विजयादिने ॥

पुनर्द्देहप्रजननं दग्धं तेनाऽऽत्मना स्वयम्

trispṛśā vāsaraṃ yena kṛtaṃ jāgaraṇānvitam ||

keśavasya śarīre tu sa līno nātra saṃśayaḥ

||27||

त्रिस्पृशा वासरं येन कृतं जागरणान्वितम् ॥

केशवस्य शरीरे तु स लीनो नात्र संशयः

unmīlinī kṛtā yena rātrau jāgaraṇānvitā ||

prabhavaṃti na pāpāni sthūlasūkṣmāṇi tasya tu

||28||

उन्मीलिनी कृता येन रात्रौ जागरणान्विता ॥

प्रभवंति न पापानि स्थूलसूक्ष्माणि तस्य तु

satālavādyasaṃyuktaṃ saṃgītaṃ jāgaraṃ hareḥ ||

yaḥ kārayati devasya dvādaśyāṃ dānasaṃyutam

||29||

सतालवाद्यसंयुक्तं संगीतं जागरं हरेः ॥

यः कारयति देवस्य द्वादश्यां दानसंयुतम्

tasya puṇyaṃ pravakṣyāmi mahābhāgavatasya hi ||

tilaprasthahasraṃ tu sahiraṇyaṃ dvijātaye ||

dattvā yatphalamāpnoti hyayane ravisaṃkrame

||30||

तस्य पुण्यं प्रवक्ष्यामि महाभागवतस्य हि ॥

तिलप्रस्थहस्रं तु सहिरण्यं द्विजातये ॥

दत्त्वा यत्फलमाप्नोति ह्ययने रविसंक्रमे

hemabhāraśataṃ nityaṃ savatsaṃ kapilāyutam ||

prekṣaṇīyapradānena tatphalaṃ prāpnuyātkalau

||31||

हेमभारशतं नित्यं सवत्सं कपिलायुतम् ॥

प्रेक्षणीयप्रदानेन तत्फलं प्राप्नुयात्कलौ

yaḥ punarvāsare putra divyairṛṣikṛtaiḥ stavaiḥ ||

toṣayetpadmanābhaṃ vai vaidikairviṣṇusāmabhiḥ

||32||

यः पुनर्वासरे पुत्र दिव्यैर्ऋषिकृतैः स्तवैः ॥

तोषयेत्पद्मनाभं वै वैदिकैर्विष्णुसामभिः

ṛgyajuḥsāmasambhūtaivaiṣṇavaiścaiva putraka ||

saṃskṛtaiḥ prākṛtaiḥ stotrairanyaiśca vividhaistathā

||33||

ऋग्यजुःसामसम्भूतैवैष्णवैश्चैव पुत्रक ॥

संस्कृतैः प्राकृतैः स्तोत्रैरन्यैश्च विविधैस्तथा

prītiṃ karoti deveśo dvādaśyāṃ jāgare sthitaḥ ||

śṛṇu puṇyaṃ samāsena yadgītaṃ brahmaṇā mama

||34||

प्रीतिं करोति देवेशो द्वादश्यां जागरे स्थितः ॥

शृणु पुण्यं समासेन यद्गीतं ब्रह्मणा मम

triḥsaptakṛtvo dharaṇīṃ triguṇīkṛtya ṣaṇmukha ||

dattvā yatphalamāpnoti tatphalaṃ prāpnuyānnaraḥ

||35||

त्रिःसप्तकृत्वो धरणीं त्रिगुणीकृत्य षण्मुख ॥

दत्त्वा यत्फलमाप्नोति तत्फलं प्राप्नुयान्नरः

gavāṃ śatasahasreṇa savatsenāpi yatphalam ||

tatphalaṃ prāpnuyānmarttyaḥ stotrairyastoṣayeddharim

||36||

गवां शतसहस्रेण सवत्सेनापि यत्फलम् ॥

तत्फलं प्राप्नुयान्मर्त्त्यः स्तोत्रैर्यस्तोषयेद्धरिम्

vaidikī daśaguṇā prītiryāmenaikena jāgare ||

evaṃ phalānusāreṇa kāryyaṃ jāgaraṇaṃ hareḥ

||37||

वैदिकी दशगुणा प्रीतिर्यामेनैकेन जागरे ॥

एवं फलानुसारेण कार्य्यं जागरणं हरेः

yaḥ punaḥ paṭhate rātrau gītāṃ nāmasahasrakam ||

dvādaśyāṃ purato viṣṇorveṣṇavānāṃ samīpataḥ

||38||

यः पुनः पठते रात्रौ गीतां नामसहस्रकम् ॥

द्वादश्यां पुरतो विष्णोर्वेष्णवानां समीपतः

puṇyaṃ bhāgavataṃ skāṃdapurāṇaṃ dayitaṃ hareḥ ||

mādhuraṃ bālacaritaṃ gopīnāṃ caritaṃ tathā

||39||

पुण्यं भागवतं स्कांदपुराणं दयितं हरेः ॥

माधुरं बालचरितं गोपीनां चरितं तथा

etānpaṭhati rātrau yaḥ pūjayitvā tu keśavam ||

na vedmyahaṃ phalaṃ vatsa yadi jñāsyati keśavaḥ

||40||

एतान्पठति रात्रौ यः पूजयित्वा तु केशवम् ॥

न वेद्म्यहं फलं वत्स यदि ज्ञास्यति केशवः

dīpaṃ prajvālayedrātrau yaḥ stavairharijāgare ||

na cāstaṃ gacchate tasya puṇyaṃ kalpaśatairapi

||41||

दीपं प्रज्वालयेद्रात्रौ यः स्तवैर्हरिजागरे ॥

न चास्तं गच्छते तस्य पुण्यं कल्पशतैरपि

maṃjarīsahitaiḥ patraistulasīsambhavairharim ||

jāgare pūjayedbhaktyā nāsti tasya punarbhavaḥ

||42||

मंजरीसहितैः पत्रैस्तुलसीसम्भवैर्हरिम् ॥

जागरे पूजयेद्भक्त्या नास्ति तस्य पुनर्भवः

snānaṃ vilepanaṃ pūjā dhūpaṃ dīpaṃ ca saṃstavam ||

naivedyaṃ ca satāṃbūlaṃ jāgare dattamakṣayam

||43||

स्नानं विलेपनं पूजा धूपं दीपं च संस्तवम् ॥

नैवेद्यं च सतांबूलं जागरे दत्तमक्षयम्

dhyātumicchati ṣaḍvaktraṃ yo māṃ bhaktiparāyaṇaḥ ||

sa karotu mahābhaktyā dvādaśyāṃ jāgaraṃ hareḥ

||44||

ध्यातुमिच्छति षड्वक्त्रं यो मां भक्तिपरायणः ॥

स करोतु महाभक्त्या द्वादश्यां जागरं हरेः

vāsare vāsudevasya sarve devāḥ savāsavāḥ ||

dehamāśritya tiṣṭhaṃti ye prakurvaṃti jāgaram

||45||

वासरे वासुदेवस्य सर्वे देवाः सवासवाः ॥

देहमाश्रित्य तिष्ठंति ये प्रकुर्वंति जागरम्

jāgarevāsudevasya mahābhāratakīrtanam ||

ye kurvaṃti gatiṃ yāṃti yogināṃ te na saṃśayaḥ

||46||

जागरेवासुदेवस्य महाभारतकीर्तनम् ॥

ये कुर्वंति गतिं यांति योगिनां ते न संशयः

caritaṃ rāmadevasya ye vadhaṃ rāvaṇasya ca ||

paṭhaṃti jāgare viṣṇoste yāṃti paramāṃ gatima ||

47 adhītya caturo vedānkṛtvā caivārcanaṃ hareḥ ||

snātvā ca sarvatīrtheṣu jāgare tatphalaṃ hareḥ

||49||

चरितं रामदेवस्य ये वधं रावणस्य च ॥

पठंति जागरे विष्णोस्ते यांति परमां गतिम ॥

४७ अधीत्य चतुरो वेदान्कृत्वा चैवार्चनं हरेः ॥

स्नात्वा च सर्वतीर्थेषु जागरे तत्फलं हरेः

rathānāmayutairyattu sahasrairvaravāraṇaiḥ ||

lakṣeṇāśvavarāṇāṃ tu tatphalaṃ jāgare hareḥ

||49||

रथानामयुतैर्यत्तु सहस्रैर्वरवारणैः ॥

लक्षेणाश्ववराणां तु तत्फलं जागरे हरेः

dhānyaśailasahasraistu tulāpuruṣako ṭibhiḥ ||

yatphalaṃ munibhiḥ proktaṃ tatphalaṃ jāgare hareḥ

||50||

धान्यशैलसहस्रैस्तु तुलापुरुषको टिभिः ॥

यत्फलं मुनिभिः प्रोक्तं तत्फलं जागरे हरेः

kanyākoṭipradānaṃ ca svarṇabhāraśataṃ tathā ||

dattaṃ ratnāyutaśataṃ yaiḥ kṛto jāgaro hareḥ

||51||

कन्याकोटिप्रदानं च स्वर्णभारशतं तथा ॥

दत्तं रत्नायुतशतं यैः कृतो जागरो हरेः

aṣṭādaśapurāṇaistu paṭhitairyatphalaṃ bhavet ||

tatphalaṃ śatasāhasraṃ kṛte jāgaraṇe hareḥ

||52||

अष्टादशपुराणैस्तु पठितैर्यत्फलं भवेत् ॥

तत्फलं शतसाहस्रं कृते जागरणे हरेः

manvādi paṭhatāṃ śāstraṃ yatphalaṃ hi dvijanmanaḥ ||

adhikaṃ phalamāpnoti kurvāṇo jāgaraṃ hareḥ

||53||

मन्वादि पठतां शास्त्रं यत्फलं हि द्विजन्मनः ॥

अधिकं फलमाप्नोति कुर्वाणो जागरं हरेः

durbhikṣe cānnadātṝṇāṃ puṃsāṃ bhavati yatphalam ||

saṃnyāsināṃ sahasraistu yatphalaṃ bhojitaiḥ kalau ||

phalaṃ tatsamavāpnoti kurvatāṃ jāgaraṃ hareḥ

||54||

दुर्भिक्षे चान्नदातॄणां पुंसां भवति यत्फलम् ॥

संन्यासिनां सहस्रैस्तु यत्फलं भोजितैः कलौ ॥

फलं तत्समवाप्नोति कुर्वतां जागरं हरेः

iti śrīskāṃde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ saptame prabhāsakhaṃḍe caturthe dvārakāmāhātmye dvādaśījāgaraṇamāhātmyavarṇanaṃnāma ṣaḍviṃśatitamo'dhyāyaḥ || 26 ||