sarvatovareṇyatvavarṇanam
īśvara uvāca
sthitvā dvādaśijāgare kratu same duḥkhāpahe puṇyade ramyaṃ bhāgavataṃ śṛṇoti puruṣaḥ kṛtvā hareḥ pūjanam ||
puṇyaṃ vājimakhasya koṭiguṇitaṃ saṃprāpya bhaktottamaśchittvā pāśasamūha pakṣanicayaṃ prāpnoti kṛṣṇālayam
||1||स्थित्वा द्वादशिजागरे क्रतु समे दुःखापहे पुण्यदे रम्यं भागवतं शृणोति पुरुषः कृत्वा हरेः पूजनम् ॥
पुण्यं वाजिमखस्य कोटिगुणितं संप्राप्य भक्तोत्तमश्छित्त्वा पाशसमूह पक्षनिचयं प्राप्नोति कृष्णालयम्
hatyāpāpasamūhakoṭinicayairgurvaṃganā- koṭibhiḥsteyairlakṣaguṇairgurorvadhakaraiḥ saṃveṣṭito yadyapi ||
śrutvā bhāgavataṃ chinatti sakalaṃ kṛtvā harerjāgaraṃ muktiṃ yāti narendra nirmalavapurbhittvā ravermaṃḍalam
||2||हत्यापापसमूहकोटिनिचयैर्गुर्वंगना- कोटिभिःस्तेयैर्लक्षगुणैर्गुरोर्वधकरैः संवेष्टितो यद्यपि ॥
श्रुत्वा भागवतं छिनत्ति सकलं कृत्वा हरेर्जागरं मुक्तिं याति नरेन्द्र निर्मलवपुर्भित्त्वा रवेर्मंडलम्
ekādaśī dvādaśisaṃpraviṣṭā kṛtā nabhasye śravaṇena yuktā ||
viśeṣataḥ somasutena saṃgame karoti muktiṃ prapitāmahānām
||3||एकादशी द्वादशिसंप्रविष्टा कृता नभस्ये श्रवणेन युक्ता ॥
विशेषतः सोमसुतेन संगमे करोति मुक्तिं प्रपितामहानाम्
yaddīyate dvādaśivāsare śubhe viṣṇuṃ samuddiśya tathā pitṝṇām ||
paryyāptamiṣṭhaiḥ kratutīrthadānairbhaktyā pradattaṃ khalu merutulyam
||4||यद्दीयते द्वादशिवासरे शुभे विष्णुं समुद्दिश्य तथा पितॄणाम् ॥
पर्य्याप्तमिष्ठैः क्रतुतीर्थदानैर्भक्त्या प्रदत्तं खलु मेरुतुल्यम्
mahānadīṃ prāpya dinaṃ ca viṣṇostoyāṃjaliṃ yastupitṝndadāti ||
śrāddhaṃ kṛtaṃ tena samāḥ sahasraṃ yacchanti kāmānpitaraḥ sutṛptāḥ
||5||महानदीं प्राप्य दिनं च विष्णोस्तोयांजलिं यस्तुपितॄन्ददाति ॥
श्राद्धं कृतं तेन समाः सहस्रं यच्छन्ति कामान्पितरः सुतृप्ताः
śaraṇāgatānāṃ paripālanena hyannapradānena śṛṇuṣva putra ||
ṛṇapradāne dvijadevatānāṃ tadvai phalaṃ jāgaraṇen viṣṇoḥ
||6||शरणागतानां परिपालनेन ह्यन्नप्रदानेन शृणुष्व पुत्र ॥
ऋणप्रदाने द्विजदेवतानां तद्वै फलं जागरणेन् विष्णोः
yaḥ svarṇadhenuṃ madhunīradhenuṃ kṛṣṇājinaṃ raupyasuvarṇameru ||
brahmāṃḍadānaṃ pradadāti yāti sa vai phalaṃ jāgaraṇena viṣṇoḥ
||7||यः स्वर्णधेनुं मधुनीरधेनुं कृष्णाजिनं रौप्यसुवर्णमेरु ॥
ब्रह्मांडदानं प्रददाति याति स वै फलं जागरणेन विष्णोः
satyena śaucena damena yatphalaṃ kṣamādayādānabalena ṣaṇmukha ||
daśāśvamedhairbahudakṣiṇaiśca teṣāṃ phalaṃ jāgaraṇena viṣṇoḥ
||8||सत्येन शौचेन दमेन यत्फलं क्षमादयादानबलेन षण्मुख ॥
दशाश्वमेधैर्बहुदक्षिणैश्च तेषां फलं जागरणेन विष्णोः
snānena yatprāpya nadīṃ vīraṣṭhāṃ yatpiṃḍadānena piturgayāyām ||
yaddhemadānātkurujāṃgale ca tatsyātphalaṃ jāgaraṇena viṣṇoḥ
||9||स्नानेन यत्प्राप्य नदीं वीरष्ठां यत्पिंडदानेन पितुर्गयायाम् ॥
यद्धेमदानात्कुरुजांगले च तत्स्यात्फलं जागरणेन विष्णोः
hatyāyutānāṃ yadi saṃcitānisteyāni rukmasya tathāmitāni ||
nihaṃtyanekāni purākṛtāni śrījāgare ye prapaṭhaṃti gītam
||10||हत्यायुतानां यदि संचितानिस्तेयानि रुक्मस्य तथामितानि ॥
निहंत्यनेकानि पुराकृतानि श्रीजागरे ये प्रपठंति गीतम्
mārgaṃ na te saurapurasya dūtānvanāṃtaraṃ ṣaṇmukha kiṃcidanyat ||
svapne na paśyaṃti ca te manuṣyā yeṣāṃ gatā jāgaraṇena nidrā
||11||मार्गं न ते सौरपुरस्य दूतान्वनांतरं षण्मुख किंचिदन्यत् ॥
स्वप्ने न पश्यंति च ते मनुष्या येषां गता जागरणेन निद्रा
kāṣāyavastraiśca jaṭābharaiśca pūrtāgnihotraiḥ kimu cānya mantraiḥ ||
dharmārthakāmavaramokṣakarīṃ ca bhadrāmekāṃ bhajasva kalikālavināśinīṃ ca
||12||काषायवस्त्रैश्च जटाभरैश्च पूर्ताग्निहोत्रैः किमु चान्य मन्त्रैः ॥
धर्मार्थकामवरमोक्षकरीं च भद्रामेकां भजस्व कलिकालविनाशिनीं च
ityuktapūrvaṃ kila nāradena śreyorthabuddhyā vinatāsutāya ||
kṛṣṇātparaṃ nānyadihāsti daivaṃ vrataṃ tadahnaḥ paramaṃ na kiṃcit
||13||इत्युक्तपूर्वं किल नारदेन श्रेयोर्थबुद्ध्या विनतासुताय ॥
कृष्णात्परं नान्यदिहास्ति दैवं व्रतं तदह्नः परमं न किंचित्
bhobhoḥ surāḥ śṛṇuta nārada ityavocadbhobhoḥ khagendraṛṣisiddhamunīndrasaṃghāḥ ||
utkṣipya bāhumatha bhaktajanena coktaṃ naikādaśīvratasamaṃ vratamasti kiṃcit
||14||भोभोः सुराः शृणुत नारद इत्यवोचद्भोभोः खगेन्द्रऋषिसिद्धमुनीन्द्रसंघाः ॥
उत्क्षिप्य बाहुमथ भक्तजनेन चोक्तं नैकादशीव्रतसमं व्रतमस्ति किंचित्
pakṣīndra pāpapuruṣā na hariṃ bhajaṃti tadbhaktiśāstraniratā na kalau bhavaṃti ||
kurvaṃti mūḍhamanaso daśamīvimiśrāmekādaśīṃ śubhadinaṃ ca parityajaṃti
||15||पक्षीन्द्र पापपुरुषा न हरिं भजंति तद्भक्तिशास्त्रनिरता न कलौ भवंति ॥
कुर्वंति मूढमनसो दशमीविमिश्रामेकादशीं शुभदिनं च परित्यजंति
ārttaḥ sadā caiva sadā ca rogī pāpī sadā caiva sadā ca duḥkhī ||
sadā kulaghno'tha sadā ca nārakī viddhaṃ murārerdinamāśrayettu yaḥ
||16||आर्त्तः सदा चैव सदा च रोगी पापी सदा चैव सदा च दुःखी ॥
सदा कुलघ्नोऽथ सदा च नारकी विद्धं मुरारेर्दिनमाश्रयेत्तु यः
iti śrīskāṃde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyā saptame prabhāsakhaṃḍe caturthe dvārakāmāhātmye dvādaśījāgaraṇasya sarvatovareṇyatvavarṇanaṃnāma saptaviṃśatitamo'dhyāyaḥ || 27 ||