nṛpaṃ sumanasaṃ dṛṣṭvā śraddadhānaṃ mahākratau
jaiminiruvāca
nṛpaṃ sumanasaṃ dṛṣṭvā śraddadhānaṃ mahākratau ||
uvāca paramaprītyā nārado lokaharṣaṇaḥ
||1||नृपं सुमनसं दृष्ट्वा श्रद्दधानं महाक्रतौ ॥
उवाच परमप्रीत्या नारदो लोकहर्षणः
vyavasāye sukṛtināṃ devā yāṃti sahāyatām ||
tatrodāharaṇaṃ tvaṃ hi yatsahāyaścaturmukhaḥ
||2||व्यवसाये सुकृतिनां देवा यांति सहायताम् ॥
तत्रोदाहरणं त्वं हि यत्सहायश्चतुर्मुखः
tadehi yāmastatraiva nīlakaṃṭhasya sannidhau ||
sarvarākṣasasaṃhāraṃ sarvavighnanivāraṇam
||3||तदेहि यामस्तत्रैव नीलकंठस्य सन्निधौ ॥
सर्वराक्षससंहारं सर्वविघ्ननिवारणम्
sthāpayāmyagrato rājannṛsiṃhaṃ vāruṇīmukham ||
aṃtarhito hi bhagavānpratyakṣo'sau nṛkesarī
||4||स्थापयाम्यग्रतो राजन्नृसिंहं वारुणीमुखम् ॥
अंतर्हितो हि भगवान्प्रत्यक्षोऽसौ नृकेसरी
sannidhāvasya yāgastu phalātiśayavānbhavet ||
tvamagrato gaccha śīghraṃ prāsādaṃ tatra kāraya
||5||सन्निधावस्य यागस्तु फलातिशयवान्भवेत् ॥
त्वमग्रतो गच्छ शीघ्रं प्रासादं तत्र कारय
smaraṇānmama cāgatya suto vai viśvakarmaṇaḥ ||
pratyaṅmukhaṃ tu prāsādaṃ sa tūrṇaṃ ghaṭayiṣyati
||6||स्मरणान्मम चागत्य सुतो वै विश्वकर्मणः ॥
प्रत्यङ्मुखं तु प्रासादं स तूर्णं घटयिष्यति
dakṣiṇe nīlakaṃṭhasya yo mahāṃścaṃdanadrumaḥ ||
dhanuḥśatāṃtare rājaṃścirarūḍhastu tiṣṭhati
||7||दक्षिणे नीलकंठस्य यो महांश्चंदनद्रुमः ॥
धनुःशतांतरे राजंश्चिररूढस्तु तिष्ठति
tasya paścimadeśasthaṃ kṣetraṃ rājanbhaviṣyati ||
vājimedhasahasreṇa tasyāgre yajatāṃ bhavān
||8||तस्य पश्चिमदेशस्थं क्षेत्रं राजन्भविष्यति ॥
वाजिमेधसहस्रेण तस्याग्रे यजतां भवान्
gaccha tvamahamatraiva sthāsyāmi dinapañcakam ||
ārādhyainaṃ divyasiṃhaṃ jyotīrūpamanantakam
||9||गच्छ त्वमहमत्रैव स्थास्यामि दिनपञ्चकम् ॥
आराध्यैनं दिव्यसिंहं ज्योतीरूपमनन्तकम्
pratyarcāyāṃ pratiṣṭhāpya prāṇeṃdriyamanoyutam ||
dīpāddīpaṃ yathā rājannayiṣye śobhanākṛtim
||10||प्रत्यर्चायां प्रतिष्ठाप्य प्राणेंद्रियमनोयुतम् ॥
दीपाद्दीपं यथा राजन्नयिष्ये शोभनाकृतिम्
nāradasyeti vacanaṃ pratiśrutya nṛpottamaḥ ||
jagāma tatra vegena candanadrumasaṃnidhim
||11||नारदस्येति वचनं प्रतिश्रुत्य नृपोत्तमः ॥
जगाम तत्र वेगेन चन्दनद्रुमसंनिधिम्
tatrāpaśyatsughaṭakaṃ śilpaśāstraviśāradam ||
nāradasyājñayā prāptaṃ putraṃ vai devaśilpinaḥ
||12||तत्रापश्यत्सुघटकं शिल्पशास्त्रविशारदम् ॥
नारदस्याज्ञया प्राप्तं पुत्रं वै देवशिल्पिनः
manuṣyarūpamāsthāya śastrasūtradharaṃ sthitam ||
rājānaṃ sa tu dṛṣṭvā vai cikīrṣaṃtaṃ surālayam
||13||मनुष्यरूपमास्थाय शस्त्रसूत्रधरं स्थितम् ॥
राजानं स तु दृष्ट्वा वै चिकीर्षंतं सुरालयम्
kṛtāṃjalipuṭaḥ proce devāhaṃ śilpaśāstravit ||
narasiṃhālayaṃ te'dya ghaṭayiṣyāmi śobhanam ||
rājāpi tamuvācedaṃ prahasanbho dvijottamāḥ
||14||कृतांजलिपुटः प्रोचे देवाहं शिल्पशास्त्रवित् ॥
नरसिंहालयं तेऽद्य घटयिष्यामि शोभनम् ॥
राजापि तमुवाचेदं प्रहसन्भो द्विजोत्तमाः
indradyumna uvāca
na śilpī tvaṃ hi sāmānyaḥ śilpaśāstrapraṇetṛkaḥ ||
kathito nāradenaiva tvaṣṭuḥ putro mahāyaśāḥ
||15||न शिल्पी त्वं हि सामान्यः शिल्पशास्त्रप्रणेतृकः ॥
कथितो नारदेनैव त्वष्टुः पुत्रो महायशाः
nirjane'sminmahāraṇye netaḥ pūrvaṃ janāśrayaḥ ||
vayamadyāgatāḥ śilpinsambandhaḥ kiṃnimittakaḥ
||16||निर्जनेऽस्मिन्महारण्ये नेतः पूर्वं जनाश्रयः ॥
वयमद्यागताः शिल्पिन्सम्बन्धः किंनिमित्तकः
devaśilpī bhavāneva viṣṇoramitatejasaḥ ||
sadānudhyāyinastasya nideśavaśavartinaḥ
||17||देवशिल्पी भवानेव विष्णोरमिततेजसः ॥
सदानुध्यायिनस्तस्य निदेशवशवर्तिनः
yena smṛtastvaṃ muninā sa evātrāgamiṣyati ||
pratyarcāṃ narasiṃhasya gṛhītvā tu dināṃtare
||18||येन स्मृतस्त्वं मुनिना स एवात्रागमिष्यति ॥
प्रत्यर्चां नरसिंहस्य गृहीत्वा तु दिनांतरे
tadāśu ghaṭayasvādya saprākāraṃ satoraṇam ||
prāsādaṃ narasiṃhasya pratīcīvadanaṃ śubham
||19||तदाशु घटयस्वाद्य सप्राकारं सतोरणम् ॥
प्रासादं नरसिंहस्य प्रतीचीवदनं शुभम्
taṃ pūjayitvā vidhivanniyojya ghaṭane nṛpaḥ ||
śilāsaṃcayakānbhṛtyānbahuvittairayojayat
||20||तं पूजयित्वा विधिवन्नियोज्य घटने नृपः ॥
शिलासंचयकान्भृत्यान्बहुवित्तैरयोजयत्
caturthe divase viprāḥ prāsādo'bhūdanuttamaḥ ||
bahukālaprasādhyo'pi mahimnā devaśilpinaḥ
||21||चतुर्थे दिवसे विप्राः प्रासादोऽभूदनुत्तमः ॥
बहुकालप्रसाध्योऽपि महिम्ना देवशिल्पिनः
tataḥ prabhāte vimale nityakarmāvasānataḥ ||
pratiṣṭhāvidhisaṃbhāraṃ gṛhītvā saparicchadaḥ
||22||ततः प्रभाते विमले नित्यकर्मावसानतः ॥
प्रतिष्ठाविधिसंभारं गृहीत्वा सपरिच्छदः
nāradāgamanaṃ prekṣya yāvattiṣṭhati bhūpatiḥ ||
tāvacchuśruvire śaṅkhā mṛdaṅgā murajāstathā
||23||नारदागमनं प्रेक्ष्य यावत्तिष्ठति भूपतिः ॥
तावच्छुश्रुविरे शङ्खा मृदङ्गा मुरजास्तथा
gītamaṅgalavādyāni ghaṃṭānāṃ kariṇāṃ svanāḥ ||
tathā jaya jayetyuccaiḥ śabdā ākāśamaṇḍale
||24||गीतमङ्गलवाद्यानि घंटानां करिणां स्वनाः ॥
तथा जय जयेत्युच्चैः शब्दा आकाशमण्डले
tāñchrutvā vismayāpannā iṃdradyumnapurogamāḥ ||
rājānaḥ śrotriyā viprā vaiṣṇavāśca sahasraśaḥ
||25||ताञ्छ्रुत्वा विस्मयापन्ना इंद्रद्युम्नपुरोगमाः ॥
राजानः श्रोत्रिया विप्रा वैष्णवाश्च सहस्रशः
nirādhārāstvime śabdā adbhutāni na saṃśayaḥ ||
vicārayaṃtaste yāvattāvaddakṣiṇato marut
||26||निराधारास्त्विमे शब्दा अद्भुतानि न संशयः ॥
विचारयंतस्ते यावत्तावद्दक्षिणतो मरुत्
gandhānvitadvirephaughaśabditāḥ puṣpavṛṣṭayaḥ ||
āvirbhūtāstripathagā vāriṇārdrīkṛtā dvijāḥ
||27||गन्धान्वितद्विरेफौघशब्दिताः पुष्पवृष्टयः ॥
आविर्भूतास्त्रिपथगा वारिणार्द्रीकृता द्विजाः
tadanaṃtaramevāsau nārado brahmaṇaḥ sutaḥ ||
tapaḥprabhāvanirvyūḍha vimānavaraśāyinīm
||28||तदनंतरमेवासौ नारदो ब्रह्मणः सुतः ॥
तपःप्रभावनिर्व्यूढ विमानवरशायिनीम्
ratnacāmarahastābhirdivyastrībhiḥ suśobhitām ||
alaṃkṛtāṃ vahuvidhairmaṇiratnaprasādhanaiḥ
||29||रत्नचामरहस्ताभिर्दिव्यस्त्रीभिः सुशोभिताम् ॥
अलंकृतां वहुविधैर्मणिरत्नप्रसाधनैः
divyamālyāṃbaradharāṃ divyagandhānulepanām ||
ramyāṃ pratiṣṭhitaprāṇāṃ ghaṭitāṃ viśvakarmaṇā
||30||दिव्यमाल्यांबरधरां दिव्यगन्धानुलेपनाम् ॥
रम्यां प्रतिष्ठितप्राणां घटितां विश्वकर्मणा
tejomaṇḍalasaṃvītāṃ parito harṣadāmapi ||
ādāya narasiṃhasya pratyarcāṃ pratyupasthitaḥ
||31||तेजोमण्डलसंवीतां परितो हर्षदामपि ॥
आदाय नरसिंहस्य प्रत्यर्चां प्रत्युपस्थितः
tāṃ dṛṣṭvā harṣitāḥ sarve rājā rājānuyāyinaḥ ||
antarddhānaṃ gato devo nāradenoddhṛtaḥ kimu
||32||तां दृष्ट्वा हर्षिताः सर्वे राजा राजानुयायिनः ॥
अन्तर्द्धानं गतो देवो नारदेनोद्धृतः किमु
menire harṣitātmānaḥ praśaśaṃsuśca taṃ munim ||
nirūpya saṃnidhisthāṃ tu narasiṃhākṛtiṃ dvijāḥ ||
ādyamūrternṛsiṃhasya pratimāmatha menire
||33||मेनिरे हर्षितात्मानः प्रशशंसुश्च तं मुनिम् ॥
निरूप्य संनिधिस्थां तु नरसिंहाकृतिं द्विजाः ॥
आद्यमूर्तेर्नृसिंहस्य प्रतिमामथ मेनिरे
pratyutthāya tato rājā prahṛṣṭenāṃtarātmanā ||
pradakṣiṇīkṛtya hariṃ jagāma śirasā mahīm
||34||प्रत्युत्थाय ततो राजा प्रहृष्टेनांतरात्मना ॥
प्रदक्षिणीकृत्य हरिं जगाम शिरसा महीम्
śraddhāsaṃpattiyogyena saṃbhāreṇa nṛpājñayā ||
prasthāpayāmāsa muniḥ prāsādaṃ śubhalakṣaṇam
||35||श्रद्धासंपत्तियोग्येन संभारेण नृपाज्ञया ॥
प्रस्थापयामास मुनिः प्रासादं शुभलक्षणम्
pratimāṃ devadevasya sumuhūrte dvijottamāḥ ||
dharāramābhyāṃ sahitāṃ ratnavedyāṃ pratiṣṭhitām ||
yogārūḍhatanuṃ rājā indradyumno'tha tuṣṭuve
||36||प्रतिमां देवदेवस्य सुमुहूर्ते द्विजोत्तमाः ॥
धरारमाभ्यां सहितां रत्नवेद्यां प्रतिष्ठिताम् ॥
योगारूढतनुं राजा इन्द्रद्युम्नोऽथ तुष्टुवे
vaiṣṇavairbrāhmaṇairbhūpairnāradena ca dhīmatā ||
guhyopaniṣadaiḥ smārtaiḥ stotraiḥ śāstrairmudānvitaiḥ
||37||वैष्णवैर्ब्राह्मणैर्भूपैर्नारदेन च धीमता ॥
गुह्योपनिषदैः स्मार्तैः स्तोत्रैः शास्त्रैर्मुदान्वितैः
indradyumna uvāca
ekānekasthūlasūkṣmāṇumūrte vyomātīta vyomarūpaikarūpa ||
vyomākāra vyāpaka vyomasaṃstha vyomārūḍha vyomakeśābjayone
||38||एकानेकस्थूलसूक्ष्माणुमूर्ते व्योमातीत व्योमरूपैकरूप ॥
व्योमाकार व्यापक व्योमसंस्थ व्योमारूढ व्योमकेशाब्जयोने
duḥkhāṃbhodhestrāhi māṃ divyasiṃha prādurbhūtānekakoṭyarkadhāman ||
nityāsanno dūrasaṃstho na dūro nāsanno vā bodhyabodhātmabhāva
||39||दुःखांभोधेस्त्राहि मां दिव्यसिंह प्रादुर्भूतानेककोट्यर्कधामन् ॥
नित्यासन्नो दूरसंस्थो न दूरो नासन्नो वा बोध्यबोधात्मभाव
jñeyajñeyo jñānagamyo'pyagamyo māyātīto mānameyo'numānāt ||
kṛtsnasyādiḥ kṛtsnakarttānumaṃtā pātā harttā viśvasākṣinnamaste
||40||ज्ञेयज्ञेयो ज्ञानगम्योऽप्यगम्यो मायातीतो मानमेयोऽनुमानात् ॥
कृत्स्नस्यादिः कृत्स्नकर्त्तानुमंता पाता हर्त्ता विश्वसाक्षिन्नमस्ते
duḥkhadhvaṃsasyaikahetuṃ na hetuṃ bhettuṃ chettuṃ saṃśayānagrajātam ||
jyotīrūpa jñānarūpa prakāśa stomavyūhākāra nirmāṇaheto
||41||दुःखध्वंसस्यैकहेतुं न हेतुं भेत्तुं छेत्तुं संशयानग्रजातम् ॥
ज्योतीरूप ज्ञानरूप प्रकाश स्तोमव्यूहाकार निर्माणहेतो
tvatpādabje bhaktimagryāṃ sadā me dehi svāminmūlabhūtāṃ caturṇām ||
śrautaiḥ smārtairnityayuktā janāste dīnāstiṣṭhantyatra baddhā bhavābdhau
||42||त्वत्पादब्जे भक्तिमग्र्यां सदा मे देहि स्वामिन्मूलभूतां चतुर्णाम् ॥
श्रौतैः स्मार्तैर्नित्ययुक्ता जनास्ते दीनास्तिष्ठन्त्यत्र बद्धा भवाब्धौ
anantapādaṃ bahuhastanetramanaṃtakarṇaṃ kakubhaughavastram ||
divāniśānāthasukuṇḍalāḍhyaṃ nakṣatramālā kṛtacāruhāram
||43||अनन्तपादं बहुहस्तनेत्रमनंतकर्णं ककुभौघवस्त्रम् ॥
दिवानिशानाथसुकुण्डलाढ्यं नक्षत्रमाला कृतचारुहारम्
tvāmadbhutaṃ divyanṛsiṃhamūrtiṃ bhakteṣṭapūrtiṃ śaraṇaṃ prapadye ||
yatpādapadma hi pitāmahasya kirīṭaratnairvikacatvameti
||44||त्वामद्भुतं दिव्यनृसिंहमूर्तिं भक्तेष्टपूर्तिं शरणं प्रपद्ये ॥
यत्पादपद्म हि पितामहस्य किरीटरत्नैर्विकचत्वमेति
yadīyapādābjayugāṃtabhūmau luṭhecchiro yasya hi pāṃcabhautam ||
taddivyapādaṃ śirasā vahaṃti surendranāryaḥ khalu taṃ namāmi
||45||यदीयपादाब्जयुगांतभूमौ लुठेच्छिरो यस्य हि पांचभौतम् ॥
तद्दिव्यपादं शिरसा वहंति सुरेन्द्रनार्यः खलु तं नमामि
taddivyasiṃhaṃ hatapāpasaṃghaṃ pādāśritānāṃ karuṇābdhisiṃham ||
pādā'bjasaṃghaṭṭavighaṭṭamānabrahmāṃḍabhāṃḍaṃ praṇamāmi caṇḍam
||46||तद्दिव्यसिंहं हतपापसंघं पादाश्रितानां करुणाब्धिसिंहम् ॥
पादाऽब्जसंघट्टविघट्टमानब्रह्मांडभांडं प्रणमामि चण्डम्
saṭācchaṭākaṃpanaśīryamāṇaghanaughavidrāvitapāpasaṃgham ||
caṃḍāṭṭahāsāṃtaritābdaśabdaṃ trilokagarbhaṃ nṛhariṃ namāmi
||47||सटाच्छटाकंपनशीर्यमाणघनौघविद्रावितपापसंघम् ॥
चंडाट्टहासांतरिताब्दशब्दं त्रिलोकगर्भं नृहरिं नमामि
namaste namaste namaste'dya viṣṇo paritrāhi dīnānukaṃpinnanātham ||
bhavaṃtaṃ samāsādya me dehabandho murāre na saṃsārakārāgṛhe'stu
||48||नमस्ते नमस्ते नमस्तेऽद्य विष्णो परित्राहि दीनानुकंपिन्ननाथम् ॥
भवंतं समासाद्य मे देहबन्धो मुरारे न संसारकारागृहेऽस्तु
hayamedhasahasrāṃte yathā tvāṃ carmacakṣuṣā ||
divyarūpaṃ prapaśyāmi tathānukrośaya prabho
||49||हयमेधसहस्रांते यथा त्वां चर्मचक्षुषा ॥
दिव्यरूपं प्रपश्यामि तथानुक्रोशय प्रभो
yathā cejyāsahasraṃ me nirvighnaṃ tatsamāpyate ||
yajñeśa tvatprasādānme tathā sānnidhyamastu te
||50||यथा चेज्यासहस्रं मे निर्विघ्नं तत्समाप्यते ॥
यज्ञेश त्वत्प्रसादान्मे तथा सान्निध्यमस्तु ते
koṭayaḥ pāparāśīnāṃ kṣayaṃ yāṃti yathā prabho ||
dharmārthakāmā hastasthā naiṣāṃ citraṃ stuvaṃti ye ||
mokṣasya bhājanaṃ viṣṇo te narā ye tavāśrayāḥ
||51||कोटयः पापराशीनां क्षयं यांति यथा प्रभो ॥
धर्मार्थकामा हस्तस्था नैषां चित्रं स्तुवंति ये ॥
मोक्षस्य भाजनं विष्णो ते नरा ये तवाश्रयाः
stutvetthaṃ divya siṃhaṃ taṃ bhūpatirhaṣṭamānasaḥ ||
daṇḍapātapraṇāmena jagāma dharaṇīṃ muhuḥ
||52||स्तुत्वेत्थं दिव्य सिंहं तं भूपतिर्हष्टमानसः ॥
दण्डपातप्रणामेन जगाम धरणीं मुहुः
jaiminiruvāca
kṣetraṃ tannarasiṃhasya brahmaṇā nirmitaṃ purā ||
indradyumnānugrahāya sarvalokahitāya ca
||53||क्षेत्रं तन्नरसिंहस्य ब्रह्मणा निर्मितं पुरा ॥
इन्द्रद्युम्नानुग्रहाय सर्वलोकहिताय च
paśyaṃti ye nṛsiṃhaṃ taṃ śaṃbhunā saha saṃsthitam ||
na dehabandhaṃ te viprāḥ prāpnuvaṃti na saṃśayaḥ
||54||पश्यंति ये नृसिंहं तं शंभुना सह संस्थितम् ॥
न देहबन्धं ते विप्राः प्राप्नुवंति न संशयः
manasā vāṃchitaṃ yadyatprāpnuvaṃti tato'dhikam ||
stotreṇānena ye divyasiṃharūpaṃ stuvaṃti vai
||55||मनसा वांछितं यद्यत्प्राप्नुवंति ततोऽधिकम् ॥
स्तोत्रेणानेन ये दिव्यसिंहरूपं स्तुवंति वै
sarvakāmaprado devastasya muktiṃ prayacchati ||
jyeṣṭhaśukladvādaśī yā svātīnakṣatrasaṃyutā
||56||सर्वकामप्रदो देवस्तस्य मुक्तिं प्रयच्छति ॥
ज्येष्ठशुक्लद्वादशी या स्वातीनक्षत्रसंयुता
tasyāṃ pratiṣṭhitaḥ kṣetre divyasiṃho maharṣiṇā ||
sutena brahmaṇaḥ sākṣāttatra paśyaṃti taṃ ca ye
||57||तस्यां प्रतिष्ठितः क्षेत्रे दिव्यसिंहो महर्षिणा ॥
सुतेन ब्रह्मणः साक्षात्तत्र पश्यंति तं च ये
vājimedhasahasrasya phalaṃ sāgraṃ labhaṃti te ||
pañcāmṛtairvā kṣīreṇa nārikelarasena vā
||58||वाजिमेधसहस्रस्य फलं साग्रं लभंति ते ॥
पञ्चामृतैर्वा क्षीरेण नारिकेलरसेन वा
snāpayaṃti narā ye vai athavā gandhavāriṇā ||
pūjayitvā mahāsiṃhamupacāraiḥ sapāyasaiḥ
||59||स्नापयंति नरा ये वै अथवा गन्धवारिणा ॥
पूजयित्वा महासिंहमुपचारैः सपायसैः
japākusumamālyaiśca gandhamālyaiḥ suśobhanaiḥ ||
dhūpadīpaiḥ sakarpūraistāṃbūlairatiśobhanaiḥ
||60||जपाकुसुममाल्यैश्च गन्धमाल्यैः सुशोभनैः ॥
धूपदीपैः सकर्पूरैस्तांबूलैरतिशोभनैः
sugīrbhiḥ stutipāṭhaiśca jayaśabdaistathoccakai ||
pradakṣiṇapraṇāmaiśca dānairbrāhmaṇatarpaṇaiḥ ||
santoṣya narasiṃhaṃ taṃ brahmalokamavāpnuyāt
||61||सुगीर्भिः स्तुतिपाठैश्च जयशब्दैस्तथोच्चकै ॥
प्रदक्षिणप्रणामैश्च दानैर्ब्राह्मणतर्पणैः ॥
सन्तोष्य नरसिंहं तं ब्रह्मलोकमवाप्नुयात्
vaiśākhasya caturdaśyāṃ saurivāre'nilarkṣake ||
ādyāvatāraḥ siṃhasya pradoṣasamaye dvijāḥ
||62||वैशाखस्य चतुर्दश्यां सौरिवारेऽनिलर्क्षके ॥
आद्यावतारः सिंहस्य प्रदोषसमये द्विजाः
tasyāṃ saṃpūjya vidhivannarasiṃhaṃ samāhitaḥ ||
janmakoṭisahasraistu pāparāśiḥ susaṃcitaḥ ||
dahyate tatkṣaṇādeva tūlarāśirivāgninā
||63||तस्यां संपूज्य विधिवन्नरसिंहं समाहितः ॥
जन्मकोटिसहस्रैस्तु पापराशिः सुसंचितः ॥
दह्यते तत्क्षणादेव तूलराशिरिवाग्निना
dṛṣṭvā spṛṣṭvā namaskṛtvā praṇipatya ca bhaktitaḥ ||
stutvā vimucyate pāpairnirmokena bhujaṃgavat
||64||दृष्ट्वा स्पृष्ट्वा नमस्कृत्वा प्रणिपत्य च भक्तितः ॥
स्तुत्वा विमुच्यते पापैर्निर्मोकेन भुजंगवत्
na tasya vyādhayaḥ saṃti na śokā nādhayastathā ||
sarvānkāmānavāpnoti hayamedhaphalaṃ tathā
||65||न तस्य व्याधयः संति न शोका नाधयस्तथा ॥
सर्वान्कामानवाप्नोति हयमेधफलं तथा
samīpe tasya bho viprā yajanaṃ dānameva ca ||
anyāni puṇyakarmāṇi kṛtāni ca sakṛnnaraiḥ ||
koṭikoṭiguṇāni syurnarasiṃhaprasādataḥ
||66||समीपे तस्य भो विप्रा यजनं दानमेव च ॥
अन्यानि पुण्यकर्माणि कृतानि च सकृन्नरैः ॥
कोटिकोटिगुणानि स्युर्नरसिंहप्रसादतः
iti śrīskāṃde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ dvitīye vaiṣṇavakhaṇḍe puruṣottamakṣetramāhātmye jaiminiṛṣisaṃvāde ṣoḍaśo'dhyāyaḥ || 16 ||