nirviṇṇacetasau tau tu tyaktvā veśyādisaṃgatim
jaimini ruvāca
nirviṇṇacetasau tau tu tyaktvā veśyādisaṃgatim ||
dhyāyaṃtau manasā viṣṇuṃ śuddhāhāravratāvubhau
||1||निर्विण्णचेतसौ तौ तु त्यक्त्वा वेश्यादिसंगतिम् ॥
ध्यायंतौ मनसा विष्णुं शुद्धाहारव्रतावुभौ
kālena kiyatā prāptau nīlādrinilayaṃ hareḥ ||
tīrtharājajale snātvā yathāvadvidhicoditam
||2||कालेन कियता प्राप्तौ नीलाद्रिनिलयं हरेः ॥
तीर्थराजजले स्नात्वा यथावद्विधिचोदितम्
prāsādadvāri tiṣṭhaṃtau sāṣṭāṃgaṃ praṇipatya ca ||
bhagavaṃtaṃ nirīkṣaṃtau nāpaśyatāṃ tadā dvijā
||3||प्रासादद्वारि तिष्ठंतौ साष्टांगं प्रणिपत्य च ॥
भगवंतं निरीक्षंतौ नापश्यतां तदा द्विजा
vivarṇavadanau devamadṛṣṭvā ciṃtayākulau ||
ārabhete hyanaśanaṃ bhagavaddarśanāvadhi
||4||विवर्णवदनौ देवमदृष्ट्वा चिंतयाकुलौ ॥
आरभेते ह्यनशनं भगवद्दर्शनावधि
kīrtayaṃte bhagavato nāma kalmaṣanāśanam ||
tṛtīyasyāṃ triyāmāyāṃ jyotirekamapaśyatām
||5||कीर्तयंते भगवतो नाम कल्मषनाशनम् ॥
तृतीयस्यां त्रियामायां ज्योतिरेकमपश्यताम्
trīṇyahāni punastau ca tadopāvasatāṃ sthirau ||
madhye saptamarātrestu bhagavaṃtamapaśyatām
||6||त्रीण्यहानि पुनस्तौ च तदोपावसतां स्थिरौ ॥
मध्ये सप्तमरात्रेस्तु भगवंतमपश्यताम्
tridaśānāṃ stutīḥ śrutvā divyajñānau babhūvatuḥ ||
apāstapāpanirmokau sākṣāddevamapaśyatām
||7||त्रिदशानां स्तुतीः श्रुत्वा दिव्यज्ञानौ बभूवतुः ॥
अपास्तपापनिर्मोकौ साक्षाद्देवमपश्यताम्
śaṃkhacakragadāpāṇi divyālaṃkārabhūṣitam ||
ratnapādukayoḥ pṛṣṭhe vinyastacaraṇāṃbujam
||8||शंखचक्रगदापाणि दिव्यालंकारभूषितम् ॥
रत्नपादुकयोः पृष्ठे विन्यस्तचरणांबुजम्
vyākośapuṃḍarīkākṣaṃ prasannavadanaṃ vibhum ||
vāmapārśve sthitāṃ lakṣmīṃ vāmenāliṃgya bāhunā
||9||व्याकोशपुंडरीकाक्षं प्रसन्नवदनं विभुम् ॥
वामपार्श्वे स्थितां लक्ष्मीं वामेनालिंग्य बाहुना
nāgavallīdalaṃ baddhamādadānaṃ śriyā hṛtam ||
ratnavetrakarāḥ kāścitkāściccāmarapāṇayaḥ
||10||नागवल्लीदलं बद्धमाददानं श्रिया हृतम् ॥
रत्नवेत्रकराः काश्चित्काश्चिच्चामरपाणयः
gaṃdhatailapradīpāstu ratnavartipradīpikāḥ ||
kāściddadhānāḥ svakarairyovanāḍhyāḥ subhūṣitāḥ
||11||गंधतैलप्रदीपास्तु रत्नवर्तिप्रदीपिकाः ॥
काश्चिद्दधानाः स्वकरैर्योवनाढ्याः सुभूषिताः
paścādratnamayaṃ chatraṃ bibhratī kācidujjvalā ||
dhūpapātraṃ mukhābhyāśe kṛṣṇāgurusudhūpitam
||12||पश्चाद्रत्नमयं छत्रं बिभ्रती काचिदुज्ज्वला ॥
धूपपात्रं मुखाभ्याशे कृष्णागुरुसुधूपितम्
kāciddadhānā pramlocāṃ hasaṃtī vigrahaśriyā ||
līlālakadṛśā devānanugṛhṇaṃtamagrataḥ
||13||काचिद्दधाना प्रम्लोचां हसंती विग्रहश्रिया ॥
लीलालकदृशा देवाननुगृह्णंतमग्रतः
baddhāṃjalipuṭānnamrakandharānstuvataḥ pṛthak ||
siddhānmunigaṇāndivyānsanakādīnsmitena ca
||14||बद्धांजलिपुटान्नम्रकन्धरान्स्तुवतः पृथक् ॥
सिद्धान्मुनिगणान्दिव्यान्सनकादीन्स्मितेन च
nāradādīṃśca gaṃdharvāndivyagānamanoharān ||
dattāvadhānaṃ śravaṇe līlayaivānukampinam
||15||नारदादींश्च गंधर्वान्दिव्यगानमनोहरान् ॥
दत्तावधानं श्रवणे लीलयैवानुकम्पिनम्
prahlādādīnvaiṣṇavāgryānsvarūpaṃ dhyāyato'grataḥ ||
cittākarṣaṇasaṃlīnāṃ vidadhānaṃ svavigrahe
||16||प्रह्लादादीन्वैष्णवाग्र्यान्स्वरूपं ध्यायतोऽग्रतः ॥
चित्ताकर्षणसंलीनां विदधानं स्वविग्रहे
vakṣaḥsthalapravilasatkaustubhapratibiṃbitaiḥ ||
devādibhirviśvarūpamūrtteḥ svasyāḥ prakāśakam
||17||वक्षःस्थलप्रविलसत्कौस्तुभप्रतिबिंबितैः ॥
देवादिभिर्विश्वरूपमूर्त्तेः स्वस्याः प्रकाशकम्
uparyupari divyāyāḥ puṣpavṛṣṭeradhaḥ sthitam ||
śrīsannidhānavigataśriyamapsarasāṃ gaṇam
||18||उपर्युपरि दिव्यायाः पुष्पवृष्टेरधः स्थितम् ॥
श्रीसन्निधानविगतश्रियमप्सरसां गणम्
paśyaṃtaṃ vividhaṃ nityamaṅgahāramanoharam ||
divyalīlāvilāsaṃ taṃ dṛṣṭvā tau dvijabāhujau
||19||पश्यंतं विविधं नित्यमङ्गहारमनोहरम् ॥
दिव्यलीलाविलासं तं दृष्ट्वा तौ द्विजबाहुजौ
babhūvatuḥ kṣaṇātsarvavidyānāṃ pāragau dvijāḥ ||
triḥ parikramya deveśaṃ kṛtāṃjalipuṭāvubhau ||
sāṣṭāṃgapātapraṇatau tuṣṭuvāte mudānvitau
||20||बभूवतुः क्षणात्सर्वविद्यानां पारगौ द्विजाः ॥
त्रिः परिक्रम्य देवेशं कृतांजलिपुटावुभौ ॥
साष्टांगपातप्रणतौ तुष्टुवाते मुदान्वितौ
puṇḍarīka uvāca
namaste jagadādhāra sargasthityaṃtakāraṇa ||
nārāyaṇa namaste'stu paramātmanparāyaṇa
||21||नमस्ते जगदाधार सर्गस्थित्यंतकारण ॥
नारायण नमस्तेऽस्तु परमात्मन्परायण
paramārthastvamevaiko bhavāpyayavivarjitaḥ ||
nityānandasvarūpaṃ tvāṃ vidanti dhyānacakṣuṣaḥ
||22||परमार्थस्त्वमेवैको भवाप्ययविवर्जितः ॥
नित्यानन्दस्वरूपं त्वां विदन्ति ध्यानचक्षुषः
cinmātraṃ jagatāmīśamadhiṣṭhānaṃ parātparam ||
kathaṃ nu mūḍhahṛdayāstvāṃ jānaṃti sunirmalam
||23||चिन्मात्रं जगतामीशमधिष्ठानं परात्परम् ॥
कथं नु मूढहृदयास्त्वां जानंति सुनिर्मलम्
kāmārthalipsāsaṃbhrātacetaso'tyaṃtaduḥkhinaḥ ||
gatāgatapathe śrāṃtāḥ sukhabhājaḥ kadācana
||24||कामार्थलिप्सासंभ्रातचेतसोऽत्यंतदुःखिनः ॥
गतागतपथे श्रांताः सुखभाजः कदाचन
anukaṃpaya māṃ nātha sudīnaṃ śaraṇāgatam ||
mūḍhaṃ duṣkṛtakarmāṇaṃ patitaṃ bhavasāgare
||25||अनुकंपय मां नाथ सुदीनं शरणागतम् ॥
मूढं दुष्कृतकर्माणं पतितं भवसागरे
ko'nyastvatsadṛśo bandhurbrahmāṃḍe nātha varttate ||
svakarttavyānapekṣo yo dīnānāthadayālukaḥ
||26||कोऽन्यस्त्वत्सदृशो बन्धुर्ब्रह्मांडे नाथ वर्त्तते ॥
स्वकर्त्तव्यानपेक्षो यो दीनानाथदयालुकः
uccāvacabhramādduḥkhaṃ jalayaṃtraghaṭīmiva ||
ajasramadhikarttāraṃ paritrāhi kṛpāṃbudhe
||27||उच्चावचभ्रमाद्दुःखं जलयंत्रघटीमिव ॥
अजस्रमधिकर्त्तारं परित्राहि कृपांबुधे
yogakṣemābhisaṃdhānā ye mūḍhāstvāmupāsate ||
līlāvimuktidaṃ te vai tvanmāyāparimohitāḥ ||
nārāyaṇeti tvannāma kīrtitaṃ tu yadṛcchayā ||
tvatto'dhikaṃ jagannātha caturvargaikasādhanam
||29||योगक्षेमाभिसंधाना ये मूढास्त्वामुपासते ॥
लीलाविमुक्तिदं ते वै त्वन्मायापरिमोहिताः ॥
नारायणेति त्वन्नाम कीर्तितं तु यदृच्छया ॥
त्वत्तोऽधिकं जगन्नाथ चतुर्वर्गैकसाधनम्
tvaṃ tu taistaiḥ pṛthagyajñaistāstāḥ siddhīḥ prayacchasi ||
tvamekaḥ śaraṇaṃ nātha patitānāṃ bhavārṇave
||30||त्वं तु तैस्तैः पृथग्यज्ञैस्तास्ताः सिद्धीः प्रयच्छसि ॥
त्वमेकः शरणं नाथ पतितानां भवार्णवे
jñānanaukāsamārūḍhaḥ karuṇākṣepaṇīkaraḥ ||
paraṃ pāraṃ prabho netuṃ saṃsārābdhervicetanam
||31||ज्ञाननौकासमारूढः करुणाक्षेपणीकरः ॥
परं पारं प्रभो नेतुं संसाराब्धेर्विचेतनम्
tvameka īśiṣe bhaktyānanyayā pariciṃtitaḥ ||
ye'nye muktipradā devāḥ śāstreṣu pariniṣṭhitāḥ
||32||त्वमेक ईशिषे भक्त्यानन्यया परिचिंतितः ॥
येऽन्ये मुक्तिप्रदा देवाः शास्त्रेषु परिनिष्ठिताः
duḥkhābdhikumbhayoniṃ te tvadbhaktiṃ prāpayaṃti vai
||33||दुःखाब्धिकुम्भयोनिं ते त्वद्भक्तिं प्रापयंति वै
tanme prasīda bhagavanpadapaṃkaje te bhaktiṃ dṛḍhāṃ vitara nātha bhavābdhimuccaiḥ ||
ghoraṃ sudustaramamuṃ hi yayā tareyamaṣṭāṃgayogajanitaśramavarjito'pi
||393||तन्मे प्रसीद भगवन्पदपंकजे ते भक्तिं दृढां वितर नाथ भवाब्धिमुच्चैः ॥
घोरं सुदुस्तरममुं हि यया तरेयमष्टांगयोगजनितश्रमवर्जितोऽपि
dharmārthakāmanicayaiḥ kumatipragṛhyaiḥ kṣudrairamībhirahitālpasukhairna kāryam |
ājñāpayāṃghrinalinadvayaciṃtanedya sāṃdrānuvardhitasukhārṇavamajjanaṃ me
||35||धर्मार्थकामनिचयैः कुमतिप्रगृह्यैः क्षुद्रैरमीभिरहिताल्पसुखैर्न कार्यम् ।
आज्ञापयांघ्रिनलिनद्वयचिंतनेद्य सांद्रानुवर्धितसुखार्णवमज्जनं मे
stutvetthaṃ jagadīśasya pādapadmāṃtike dvijaḥ ||
papāta trāhi kṛṣṇeti vadanvāṣpārdrayā girā ||
tasthau sa punarutthāya kṛtāṃjalipuṭaḥ stuvan
||36||स्तुत्वेत्थं जगदीशस्य पादपद्मांतिके द्विजः ॥
पपात त्राहि कृष्णेति वदन्वाष्पार्द्रया गिरा ॥
तस्थौ स पुनरुत्थाय कृतांजलिपुटः स्तुवन्
ambarīṣa uvāca
prasīda deva sarvātmannasaṃkhyeyaśirobhuja ||
asaṃkhya ghrāṇanayanapāṇipāda namo'stu te
||37||प्रसीद देव सर्वात्मन्नसंख्येयशिरोभुज ॥
असंख्य घ्राणनयनपाणिपाद नमोऽस्तु ते
ṣaṭtriṃśattattvātīto'si niṣprapaṃca prapaṃcakaḥ ||
caturvidhajagaddhāma viśvamūrte namo'stu te
||38||षट्त्रिंशत्तत्त्वातीतोऽसि निष्प्रपंच प्रपंचकः ॥
चतुर्विधजगद्धाम विश्वमूर्ते नमोऽस्तु ते
ekapādastripādaśca tīrthapādoṃ'tarikṣapāt ||
yasya pādodbhavā gaṃgā punāti bhuvanatrayam
||39||एकपादस्त्रिपादश्च तीर्थपादोंऽतरिक्षपात् ॥
यस्य पादोद्भवा गंगा पुनाति भुवनत्रयम्
brahmahatyādipāpānāṃ śodhakaṃ yasya nāma vai ||
kīrtitaṃ sarvaśubhadaṃ namastasmai śubhātmane
||40||ब्रह्महत्यादिपापानां शोधकं यस्य नाम वै ॥
कीर्तितं सर्वशुभदं नमस्तस्मै शुभात्मने
deva tvannāmakīrtyāpi jāyaṃte sarvasiddhayaḥ ||
kautukāttvāṃ hi mṛgyaṃti vidvāṃso buddhiśālinaḥ
||41||देव त्वन्नामकीर्त्यापि जायंते सर्वसिद्धयः ॥
कौतुकात्त्वां हि मृग्यंति विद्वांसो बुद्धिशालिनः
nātha tvatpādasalilaṃ saṃśrayāttāpahārakam ||
tāpatrayābhibhūtasya bhaktiṃ me'tra dṛḍhāṃ kuru
||42||नाथ त्वत्पादसलिलं संश्रयात्तापहारकम् ॥
तापत्रयाभिभूतस्य भक्तिं मेऽत्र दृढां कुरु
ananyasvāmino me'dya nāstyanyatprārthanīyakam ||
praṇipatya jagannātha tvāṃ prayāce sahasradhā
||43||अनन्यस्वामिनो मेऽद्य नास्त्यन्यत्प्रार्थनीयकम् ॥
प्रणिपत्य जगन्नाथ त्वां प्रयाचे सहस्रधा
samastapuruṣārthasya bījaṃ tvatpādapaṃkaje ||
yāvatprāṇāndhārayāmi tāvadbhaktirdṛḍhāstu me
||44||समस्तपुरुषार्थस्य बीजं त्वत्पादपंकजे ॥
यावत्प्राणान्धारयामि तावद्भक्तिर्दृढास्तु मे
sṛṣṭiṃ vinirmame cemāṃ yayā bhaktyā pitāmahaḥ ||
saṃharatyakhilaṃ rudro lakṣmīścaiśvaryadāyinī
||45||सृष्टिं विनिर्ममे चेमां यया भक्त्या पितामहः ॥
संहरत्यखिलं रुद्रो लक्ष्मीश्चैश्वर्यदायिनी
dīnānukaṃpiṃstāṃ bhaktiṃ prārthaye nānyamānasaḥ ||
anādya vidyāpaṃkesminsudṛḍhe dustaraṃ bhṛśam
||46||दीनानुकंपिंस्तां भक्तिं प्रार्थये नान्यमानसः ॥
अनाद्य विद्यापंकेस्मिन्सुदृढे दुस्तरं भृशम्
nimagnasya jagannātha nirālaṃbaṃ praṇaśyataḥ ||
mahāmahimnastvadbhakternānyadasti parāyaṇam
||47||निमग्नस्य जगन्नाथ निरालंबं प्रणश्यतः ॥
महामहिम्नस्त्वद्भक्तेर्नान्यदस्ति परायणम्
śrutismṛtyādisaṃbhinnamārgāḥ saṃmohahetavaḥ ||
tvadbhaktimapahāryete na pravarttitumīśvarāḥ
||48||श्रुतिस्मृत्यादिसंभिन्नमार्गाः संमोहहेतवः ॥
त्वद्भक्तिमपहार्येते न प्रवर्त्तितुमीश्वराः
ananyaśaraṇaṃ svāminnanukampaya māṃ vibho ||
iti stuvañjagannāthapādapadmāṃtike mudā
||49||अनन्यशरणं स्वामिन्ननुकम्पय मां विभो ॥
इति स्तुवञ्जगन्नाथपादपद्मांतिके मुदा
papāta daṇḍavadbhūmau prasīdeti vadanmuhuḥ ||
tataste devatāḥ sarve stutvā saṃpūjya keśavam
||50||पपात दण्डवद्भूमौ प्रसीदेति वदन्मुहुः ॥
ततस्ते देवताः सर्वे स्तुत्वा संपूज्य केशवम्
tallīlāpāṃgasaṃtuṣṭāḥ prayātāstridivaṃ punaḥ ||
tata unmīlitadṛśau puṇḍarīkāṃbarīṣakau
||51||तल्लीलापांगसंतुष्टाः प्रयातास्त्रिदिवं पुनः ॥
तत उन्मीलितदृशौ पुण्डरीकांबरीषकौ
māyayā mohitau viṣṇoḥ svapnadṛṣṭamabudhyatām ||
yāṃ dṛṣṭvā divyalīlāṃ hi sākṣātpalalacakṣuṣā
||52||मायया मोहितौ विष्णोः स्वप्नदृष्टमबुध्यताम् ॥
यां दृष्ट्वा दिव्यलीलां हि साक्षात्पललचक्षुषा
punarmānuṣabhāvau tau divyasiṃhāsanasthitam ||
nīlajīmūtasaṃkāśaṃ phullapadmāyatekṣaṇam
||53||पुनर्मानुषभावौ तौ दिव्यसिंहासनस्थितम् ॥
नीलजीमूतसंकाशं फुल्लपद्मायतेक्षणम्
śoṇādharaṃ cārunāsaṃ divyakuṇḍalabhūṣitam ||
śaṃkhacakragadāpadmadhāriṇaṃ vanamālinam
||54||शोणाधरं चारुनासं दिव्यकुण्डलभूषितम् ॥
शंखचक्रगदापद्मधारिणं वनमालिनम्
pīnoraskaṃ cāruhāramanarghyamukuṭojjvalam ||
śrīvatsakaustubhoraskaṃ divyāṃgadavibhūṣitam
||55||पीनोरस्कं चारुहारमनर्घ्यमुकुटोज्ज्वलम् ॥
श्रीवत्सकौस्तुभोरस्कं दिव्यांगदविभूषितम्
pralaṃbabāhuṃ dīnārtaparitrāṇasamudyatam ||
suvarṇasūtrasaṃnaddha madhyagraṃthimaṇīyutam
||56||प्रलंबबाहुं दीनार्तपरित्राणसमुद्यतम् ॥
सुवर्णसूत्रसंनद्ध मध्यग्रंथिमणीयुतम्
divya pītāṃbaradharaṃ divyasraggandhabhūṣitam ||
svarṇapadmāsanāsīnaṃ sarvāṃgāliṃgitaśriyam
||57||दिव्य पीतांबरधरं दिव्यस्रग्गन्धभूषितम् ॥
स्वर्णपद्मासनासीनं सर्वांगालिंगितश्रियम्
prapannasaṃtāpaharaṃ sudhāsāgaramulbaṇam ||
aśeṣavāṃchāphaladaṃ kalpavṛkṣaṃ supuṣpitam
||58||प्रपन्नसंतापहरं सुधासागरमुल्बणम् ॥
अशेषवांछाफलदं कल्पवृक्षं सुपुष्पितम्
dakṣapārśvasthitaṃ tasya dadṛśāte halāyudham ||
bibhartti yena brahmāṃḍaṃ balena mahatā vibhuḥ
||59||दक्षपार्श्वस्थितं तस्य ददृशाते हलायुधम् ॥
बिभर्त्ति येन ब्रह्मांडं बलेन महता विभुः
taṃ balaṃ nāgarājānaṃ phaṇāsaptakamaṃḍitam ||
kailāsaśikharottuṃga dhavalaṃ kuṇḍalojjvalam
||60||तं बलं नागराजानं फणासप्तकमंडितम् ॥
कैलासशिखरोत्तुंग धवलं कुण्डलोज्ज्वलम्
vicitravanamālāḍhyaṃ divyanīlanicolinam ||
satataṃ vāruṇīkṣība ghūrṇonnayanapaṃkajam
||61||विचित्रवनमालाढ्यं दिव्यनीलनिचोलिनम् ॥
सततं वारुणीक्षीब घूर्णोन्नयनपंकजम्
nimnapṛṣṭhonnatoraskaṃ kuṇḍalīkṛtavigraham ||
śaṃkhacakragadāpadmasamujjvalacaturbhujam
||62||निम्नपृष्ठोन्नतोरस्कं कुण्डलीकृतविग्रहम् ॥
शंखचक्रगदापद्मसमुज्ज्वलचतुर्भुजम्
nānālaṃkāraruciraṃ natakalmaṣanāśanam ||
tayormadhye sthitāṃ bhadrāṃ subhadrāṃ kuṃkumāruṇām
||63||नानालंकाररुचिरं नतकल्मषनाशनम् ॥
तयोर्मध्ये स्थितां भद्रां सुभद्रां कुंकुमारुणाम्
sarvalāvaṇyavasatiṃ sarvadeva namaskṛtām ||
lakṣmīṃ lakṣmīśahṛdayapaṃkajasthāṃ pṛthaksthitām
||64||सर्वलावण्यवसतिं सर्वदेव नमस्कृताम् ॥
लक्ष्मीं लक्ष्मीशहृदयपंकजस्थां पृथक्स्थिताम्
varābjadhāriṇīṃ devīṃ divyanepathyabhūṣaṇām ||
prapannakalpalatikāṃ sarvakalmaṣanāśinīn
||65||वराब्जधारिणीं देवीं दिव्यनेपथ्यभूषणाम् ॥
प्रपन्नकल्पलतिकां सर्वकल्मषनाशिनीन्
saṃsārārṇavamagnānāṃ tāriṇīṃ devatāraṇīm ||
vāmapārśvasthitaṃ viṣṇoradrāṣṭāṃ cakramuttamam
||66||संसारार्णवमग्नानां तारिणीं देवतारणीम् ॥
वामपार्श्वस्थितं विष्णोरद्राष्टां चक्रमुत्तमम्
dārvagranirmitaṃ viprāḥ svarṇabhaktisamujjvalam ||
caturddhāvasthitaṃ viṣṇuṃ dṛṣṭvā tau dvijabāhujau
||67||दार्वग्रनिर्मितं विप्राः स्वर्णभक्तिसमुज्ज्वलम् ॥
चतुर्द्धावस्थितं विष्णुं दृष्ट्वा तौ द्विजबाहुजौ
aruṇodayavelāyāṃ śramaṃ sārthamamanyatām ||
saṃsmṛtya tāṃ svapnalīlāṃ vismayaṃ jagmatustadā
||68||अरुणोदयवेलायां श्रमं सार्थममन्यताम् ॥
संस्मृत्य तां स्वप्नलीलां विस्मयं जग्मतुस्तदा
na dārupratimā ceyaṃ sākṣādbrahma prakāśate ||
sadogatānāṃ viprāṇāṃ vākyaṃ śraddadhatuśca tau
||69||न दारुप्रतिमा चेयं साक्षाद्ब्रह्म प्रकाशते ॥
सदोगतानां विप्राणां वाक्यं श्रद्दधतुश्च तौ
kvāvāṃ mahāpātakinau yātanākramabhāginau ||
kvedaṃ surasamākrāṃtasthitaṃ viṣṇoḥ pradarśanam
||70||क्वावां महापातकिनौ यातनाक्रमभागिनौ ॥
क्वेदं सुरसमाक्रांतस्थितं विष्णोः प्रदर्शनम्
mūrkhayorāvayoraṣṭādaśavidyāpravīṇatā ||
yasmāttasmānna ca bhrāṃtirjñānaṃ tatsamavādinaḥ
||71||मूर्खयोरावयोरष्टादशविद्याप्रवीणता ॥
यस्मात्तस्मान्न च भ्रांतिर्ज्ञानं तत्समवादिनः
yadūcurdāravaṃ brahma tīrtharājataṭe sthitam ||
vaṭamūle prakāśaṃtaṃ dṛṣṭvā jaṃturvimucyate
||72||यदूचुर्दारवं ब्रह्म तीर्थराजतटे स्थितम् ॥
वटमूले प्रकाशंतं दृष्ट्वा जंतुर्विमुच्यते
tadevāyaṃ jagannāthaścaturddhā saṃvyavasthitaḥ ||
kṣitau yadāvatarati catūrūpaḥ prakāśate
||73||तदेवायं जगन्नाथश्चतुर्द्धा संव्यवस्थितः ॥
क्षितौ यदावतरति चतूरूपः प्रकाशते
tadāsya saṃnidhāvāvāṃ sthāsyāvaḥ prāṇadhāriṇau ||
yāvannānyatra gacchāvaḥ kṣudrakāmaparāṅmukhau
||74||तदास्य संनिधावावां स्थास्यावः प्राणधारिणौ ॥
यावन्नान्यत्र गच्छावः क्षुद्रकामपराङ्मुखौ
iti niścitya munayo viṣṇau bhaktiparāyaṇau ||
nārāyaṇākhyaṃ satataṃ japantau muktimāgatau
||75||इति निश्चित्य मुनयो विष्णौ भक्तिपरायणौ ॥
नारायणाख्यं सततं जपन्तौ मुक्तिमागतौ
jaiminiruvāca
prasaṃgātkathitaṃ hyetadrahasyaṃ pāpanāśanam ||
śṛṇvaṃti ye tu caritaṃ puṇḍarīkāṃbarīṣayoḥ
||76||प्रसंगात्कथितं ह्येतद्रहस्यं पापनाशनम् ॥
शृण्वंति ये तु चरितं पुण्डरीकांबरीषयोः
satataṃ c kīrtayaṃtaśca mudā paramaya yutāḥ ||
vrajaṃti viṣṇunilayaṃ mudā paramayā yutāḥ ||
vrajaṃti viṣṇunilayaṃ te'pi nirddhūtakalmaṣāḥ
||77||सततं च् कीर्तयंतश्च मुदा परमय युताः ॥
व्रजंति विष्णुनिलयं मुदा परमया युताः ॥
व्रजंति विष्णुनिलयं तेऽपि निर्द्धूतकल्मषाः
iti śrīskāṃde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryā saṃhitāyāṃ dvitīye vaiṣṇavakhaṇḍe puruṣottamakṣetramāhātmye jaiminiṛṣisaṃvāde pañcamo'dhyāyaḥ || 5 ||