मुख्यं गम्यताम्

Try searching

Quick links

Crawlable search page

Skandapurāṇam — Puruṣottamajagannāthamāhātmyam, adhyāya 25

3
Vaiṣṇavakhaṇḍaḥ · Puruṣottamajagannāthamāhātmyam · 25

ityukte nāradaḥ so'tha yathāśāstraṃ vicārya vai

jaiminiruvāca

ityukte nāradaḥ so'tha yathāśāstraṃ vicārya vai ||

ālekhya kramaśaḥ patre rājñe tasmai nyavedayat

||1||

इत्युक्ते नारदः सोऽथ यथाशास्त्रं विचार्य वै ॥

आलेख्य क्रमशः पत्रे राज्ञे तस्मै न्यवेदयत्

rājāpi patraṃ tacchutvā so'vadhārya punaḥpunaḥ ||

pradadau padmanidhaye likhitānyatra yāni vai

||2||

राजापि पत्रं तच्छुत्वा सोऽवधार्य पुनःपुनः ॥

प्रददौ पद्मनिधये लिखितान्यत्र यानि वै

saṃpādaya padmanidhe śālāṃ svarṇamayīṃ kuru ||

brahmaṇaḥ sadanaṃ divyaṃ brahmarṣīṇāṃ ca nirmalam

||3||

संपादय पद्मनिधे शालां स्वर्णमयीं कुरु ॥

ब्रह्मणः सदनं दिव्यं ब्रह्मर्षीणां च निर्मलम्

iṃdrādīnāṃ surāṇāṃ ca siddhānāṃ martyavāsinām ||

munīṃdrāṇāṃ nivāsāya rājñāṃ pātālavāsinām

||4||

इंद्रादीनां सुराणां च सिद्धानां मर्त्यवासिनाम् ॥

मुनींद्राणां निवासाय राज्ञां पातालवासिनाम्

tathā ca nāgarājānāṃ nidhe trailokyavāsinām ||

yathāyogyāsanairyuktaṃ gṛhaṃ gṛhamataṃdritaḥ

||5||

तथा च नागराजानां निधे त्रैलोक्यवासिनाम् ॥

यथायोग्यासनैर्युक्तं गृहं गृहमतंद्रितः

kārayāśu nidhe dravyasaṃbhāraṃ yāvadeva tu ||

viśvakarmāpi ca tava sāhāyyaṃ racayiṣyati

||6||

कारयाशु निधे द्रव्यसंभारं यावदेव तु ॥

विश्वकर्मापि च तव साहाय्यं रचयिष्यति

ityādiśaṃtaṃ sa muniriṃdradyumnamuvāca vai ||

saṃbhārānpṛthagetaddhi karttavyaṃ vyavadhānataḥ

||7||

इत्यादिशंतं स मुनिरिंद्रद्युम्नमुवाच वै ॥

संभारान्पृथगेतद्धि कर्त्तव्यं व्यवधानतः

svarṇaiḥ sughaṭitaṃ sādhurathatrayamalaṃkṛtam ||

dukūlaratnamālādyairbahumūlyairdṛḍhaṃ mahat

||8||

स्वर्णैः सुघटितं साधुरथत्रयमलंकृतम् ॥

दुकूलरत्नमालाद्यैर्बहुमूल्यैर्दृढं महत्

śrīvāsudevasya ratho garuḍadhvajacihnitaḥ ||

padmadhvajaḥ subhadrāyā rathamūrddhani dhāryatām

||9||

श्रीवासुदेवस्य रथो गरुडध्वजचिह्नितः ॥

पद्मध्वजः सुभद्राया रथमूर्द्धनि धार्यताम्

rathaḥ ṣoḍaśacakrastu viṣṇoḥ kāryaḥ prayatnataḥ ||

caturdaśa balasyaiva subhadrāyāstu dvādaśa

||10||

रथः षोडशचक्रस्तु विष्णोः कार्यः प्रयत्नतः ॥

चतुर्दश बलस्यैव सुभद्रायास्तु द्वादश

hastaṣoḍaśavistāro rathaścakradharasya tu ||

caturdaśa balasyaiva subhadrāyāstu dvādaśa

||11||

हस्तषोडशविस्तारो रथश्चक्रधरस्य तु ॥

चतुर्दश बलस्यैव सुभद्रायास्तु द्वादश

āsanaṃ jagatāṃ bhūyaḥ svayaṃ svāsanavigrahaḥ ||

tadyāne jagatāṃ nāśastato yānaṃ na vidyate

||12||

आसनं जगतां भूयः स्वयं स्वासनविग्रहः ॥

तद्याने जगतां नाशस्ततो यानं न विद्यते

paśyeccarācaraṃ viśvaṃ jñānādaśa(tha?) sunirmale ||

sthito hastatale nityaṃ nirmalastasya darpaṇaḥ

||13||

पश्येच्चराचरं विश्वं ज्ञानादश(थ?) सुनिर्मले ॥

स्थितो हस्ततले नित्यं निर्मलस्तस्य दर्पणः

talasthatvādasau tālaḥ sadā tenāṃkitaḥ prabhuḥ ||

tataḥ sa eva śeṣasya balabhadrāvatāriṇaḥ

||14||

तलस्थत्वादसौ तालः सदा तेनांकितः प्रभुः ॥

ततः स एव शेषस्य बलभद्रावतारिणः

athavā sīriṇaḥ kāryaṃ sīrameva dhvajottamam ||

dhvajaḥ sunirmalaḥ kāryastasmāttāladhvajo mataḥ

||15||

अथवा सीरिणः कार्यं सीरमेव ध्वजोत्तमम् ॥

ध्वजः सुनिर्मलः कार्यस्तस्मात्तालध्वजो मतः

na vāsitavyo devo'sāvapratiṣṭhe rathe nṛpa ||

prāsāde maṃḍape vāpi pure tanniṣphalaṃ bhavet

||16||

न वासितव्यो देवोऽसावप्रतिष्ठे रथे नृप ॥

प्रासादे मंडपे वापि पुरे तन्निष्फलं भवेत्

tasmātpratiṣṭhā prathamaṃ hareḥ kāryā rathasya vai ||

saṃbhāraḥ kriyatāṃ tasya hyanuṣṭheyā mayā tu sā

||17||

तस्मात्प्रतिष्ठा प्रथमं हरेः कार्या रथस्य वै ॥

संभारः क्रियतां तस्य ह्यनुष्ठेया मया तु सा

ityājñāṃ matpiturlabdhvā śīghramāyāmyahaṃ nṛpa ||

tasya tadvacanaṃ śrutvā ghaṭitaṃ syaṃdanatrayam

||18||

इत्याज्ञां मत्पितुर्लब्ध्वा शीघ्रमायाम्यहं नृप ॥

तस्य तद्वचनं श्रुत्वा घटितं स्यंदनत्रयम्

nidhisaṃpāditairdravyairekāhnādviśvakarmaṇā ||

svakṣaṃ sucakraṃ sustaṃbhaṃ suvistīrṇaṃ sutoraṇam

||19||

निधिसंपादितैर्द्रव्यैरेकाह्नाद्विश्वकर्मणा ॥

स्वक्षं सुचक्रं सुस्तंभं सुविस्तीर्णं सुतोरणम्

sudhvajaṃ supatākaṃ ca nānācitramanoharam ||

vicitrabaṃdhamithunaputtalīvalayānvitam

||20||

सुध्वजं सुपताकं च नानाचित्रमनोहरम् ॥

विचित्रबंधमिथुनपुत्तलीवलयान्वितम्

arddhahāṭakanirvyūḍhaṃ sākṣādravirathopamam ||

meghagaṃbhīranirghoṣaṃ dṛṣṭvā karṣaguṇairyutam ||

vātaraṃhohayairyuktaṃ śatasaṃkhyaiḥ sitaprabhaiḥ

||21||

अर्द्धहाटकनिर्व्यूढं साक्षाद्रविरथोपमम् ॥

मेघगंभीरनिर्घोषं दृष्ट्वा कर्षगुणैर्युतम् ॥

वातरंहोहयैर्युक्तं शतसंख्यैः सितप्रभैः

yathāśāstravidhānena nāradena pratiṣṭhitam ||

sulagne sumuhūrte ca sutithau jyotiṣodite

||22||

यथाशास्त्रविधानेन नारदेन प्रतिष्ठितम् ॥

सुलग्ने सुमुहूर्ते च सुतिथौ ज्योतिषोदिते

munaya ūcuḥ

bhagavañjaimine brūhi sarvajñosi mato hi naḥ

||23||

भगवञ्जैमिने ब्रूहि सर्वज्ञोसि मतो हि नः

vidhinā kena hi rathaḥ pratiṣṭhāpyo harerayam ||

yathāvadvada no yena jānīmo vidhivistaram

||24||

विधिना केन हि रथः प्रतिष्ठाप्यो हरेरयम् ॥

यथावद्वद नो येन जानीमो विधिविस्तरम्

jaiminiruvāca

yathā pratiṣṭhitaṃ tena nāradena mahātmanā ||

tadvo vadiṣyāmi vidhiṃ yathā dṛṣṭaṃ purā mayā

||25||

यथा प्रतिष्ठितं तेन नारदेन महात्मना ॥

तद्वो वदिष्यामि विधिं यथा दृष्टं पुरा मया

rathasyeśānadigbhāge śālāṃ kṛtvā suśobhanām ||

tanmadhye maṇḍapaṃ kṛtvā vediṃ tatra sunirmalām

||26||

रथस्येशानदिग्भागे शालां कृत्वा सुशोभनाम् ॥

तन्मध्ये मण्डपं कृत्वा वेदिं तत्र सुनिर्मलाम्

caturasrā caturhastamitāṃ hastocchritāṃ dvijāḥ ||

pratiṣṭhāpūrvadivase rātrāvuttarataḥ śubhe

||27||

चतुरस्रा चतुर्हस्तमितां हस्तोच्छ्रितां द्विजाः ॥

प्रतिष्ठापूर्वदिवसे रात्रावुत्तरतः शुभे

muhūrte svasti vācyātha kārayedaṃkurārpaṇam ||

dvātriṃśaddevatābhyaśca baliṃ dattvā yathāvidhi

||28||

मुहूर्ते स्वस्ति वाच्याथ कारयेदंकुरार्पणम् ॥

द्वात्रिंशद्देवताभ्यश्च बलिं दत्त्वा यथाविधि

prātastato vedikāyāṃ madhye maṇḍalamālikhet ||

padmaṃ vā svastikaṃ vāpi kumbhaṃ tatra nidhāpayet

||29||

प्रातस्ततो वेदिकायां मध्ये मण्डलमालिखेत् ॥

पद्मं वा स्वस्तिकं वापि कुम्भं तत्र निधापयेत्

pañcadrumakaṣāyaṃ ca tanmadhye pūrayetsudhīḥ ||

gaṃgādipuṇyatoyāni pallavānsa samṛttikāḥ

||30||

पञ्चद्रुमकषायं च तन्मध्ये पूरयेत्सुधीः ॥

गंगादिपुण्यतोयानि पल्लवान्स समृत्तिकाः

sarvagaṃdhānpañcaratnasarvauṣadhigaṇaṃ tathā ||

pūrayitvā vidhānena ācāryaḥ prāṅmukhaḥ śuciḥ

||31||

सर्वगंधान्पञ्चरत्नसर्वौषधिगणं तथा ॥

पूरयित्वा विधानेन आचार्यः प्राङ्मुखः शुचिः

viṣṇuṃ smaranpaṃcagavyaṃ paścādapi prapūrayet ||

dukūlaveṣṭitaṃ kaṇṭhe mālyairgaṃdhaiḥ suśobhanaiḥ

||32||

विष्णुं स्मरन्पंचगव्यं पश्चादपि प्रपूरयेत् ॥

दुकूलवेष्टितं कण्ठे माल्यैर्गंधैः सुशोभनैः

phalapallavasaṃyuktaṃ kṛtakautukamaṃgalam ||

pūrayettatra deveśaṃ narasiṃhamanāmayam

||33||

फलपल्लवसंयुक्तं कृतकौतुकमंगलम् ॥

पूरयेत्तत्र देवेशं नरसिंहमनामयम्

maṃtrarājenavidhivadupacāraistathāṃtaraiḥ ||

prārthayitvā prasādāya tasminnāvāhya taṃ harim

||34||

मंत्रराजेनविधिवदुपचारैस्तथांतरैः ॥

प्रार्थयित्वा प्रसादाय तस्मिन्नावाह्य तं हरिम्

bāhyopacārairvividhaiḥ pūjayedvidhivaddvijāḥ ||

vāyavyāṃ tasya kumbhasya samidājyacaruṃ tathā

||35||

बाह्योपचारैर्विविधैः पूजयेद्विधिवद्द्विजाः ॥

वायव्यां तस्य कुम्भस्य समिदाज्यचरुं तथा

aṣṭottarasahasraṃ ca juhuyādvidhivadguruḥ ||

saṃpātānprāpayettatra kumbhamadhye tadantataḥ

||36||

अष्टोत्तरसहस्रं च जुहुयाद्विधिवद्गुरुः ॥

संपातान्प्रापयेत्तत्र कुम्भमध्ये तदन्ततः

rathaṃ suśobhanaṃ kṛtvā patākāgaṃdhamālyakaiḥ ||

sarvāṃgaṃ secayettasya gaṃdhacandanavāribhiḥ

||37||

रथं सुशोभनं कृत्वा पताकागंधमाल्यकैः ॥

सर्वांगं सेचयेत्तस्य गंधचन्दनवारिभिः

dhūpayetkālāguruṇā śaṃkhakāhālanisvanaiḥ ||

dhvaje tasya nṛsiṃhasya pratiṣṭhāpya samīraṇam

||38||

धूपयेत्कालागुरुणा शंखकाहालनिस्वनैः ॥

ध्वजे तस्य नृसिंहस्य प्रतिष्ठाप्य समीरणम्

pūjayitvā vidhānena raktasraggaṃdhamālyakaiḥ ||

imaṃ maṃtraṃ samuccārya suparṇaṃ prārthayettataḥ

||39||

पूजयित्वा विधानेन रक्तस्रग्गंधमाल्यकैः ॥

इमं मंत्रं समुच्चार्य सुपर्णं प्रार्थयेत्ततः

yo viśvaprāṇahetustanurapi ca hareryānaketusvarūpoyaṃ saṃcityaiva sadyaḥ svayamuragavadhūvargagarbhāḥ pataṃti ||

caṃcaccaṇḍorutuṃḍatruṭita phaṇivasāraktapaṃkāṃkitāsyaṃ vande chandomayaṃ taṃ khagapatimamalaṃ svarṇavarṇaṃ suparṇam

||40||

यो विश्वप्राणहेतुस्तनुरपि च हरेर्यानकेतुस्वरूपोयं संचित्यैव सद्यः स्वयमुरगवधूवर्गगर्भाः पतंति ॥

चंचच्चण्डोरुतुंडत्रुटित फणिवसारक्तपंकांकितास्यं वन्दे छन्दोमयं तं खगपतिममलं स्वर्णवर्णं सुपर्णम्

brahmaghoṣaiḥ śaṃkhanādairnānāvādyasuvistaraiḥ ||

rathamūrdhni sthāpayettaṃ cārusūktaṃ samuccaran

||41||

ब्रह्मघोषैः शंखनादैर्नानावाद्यसुविस्तरैः ॥

रथमूर्ध्नि स्थापयेत्तं चारुसूक्तं समुच्चरन्

tasyopariṣṭāttaṃ kumbhaṃ samaṃtātplāvayanratham ||

triruccaranmaṃtrarājaṃ secayedbrahmaṇā saha

||42||

तस्योपरिष्टात्तं कुम्भं समंतात्प्लावयन्रथम् ॥

त्रिरुच्चरन्मंत्रराजं सेचयेद्ब्रह्मणा सह

tataḥ pūrṇāhutiṃ dattvā brahmaṇe dakṣiṇāṃ dadet ||

ācāryaṃ dakṣiṇāṃ dadyādyena tuṣyati tadguruḥ

||43||

ततः पूर्णाहुतिं दत्त्वा ब्रह्मणे दक्षिणां ददेत् ॥

आचार्यं दक्षिणां दद्याद्येन तुष्यति तद्गुरुः

brāhmaṇānbhojayedante pāyasairmadhusarpiṣā ||

dvādaśākṣaramaṃtreṇa balabhadrasya kārayet

||44||

ब्राह्मणान्भोजयेदन्ते पायसैर्मधुसर्पिषा ॥

द्वादशाक्षरमंत्रेण बलभद्रस्य कारयेत्

lāṃgalaṃ ca paviravanmaṃtraḥ syāllāṃgaladhvaje ||

athavā dviṣaḍvarṇopi mūlamantraḥ prakīrtitaḥ

||45||

लांगलं च पविरवन्मंत्रः स्याल्लांगलध्वजे ॥

अथवा द्विषड्वर्णोपि मूलमन्त्रः प्रकीर्तितः

lakṣmīsūktena bhadrāyāḥ pratiṣṭhāpyo rathastathā ||

nābhihradānmurārestvaṃ brahmāṃḍāvalirūpadhṛk

||46||

लक्ष्मीसूक्तेन भद्रायाः प्रतिष्ठाप्यो रथस्तथा ॥

नाभिह्रदान्मुरारेस्त्वं ब्रह्मांडावलिरूपधृक्

āsanaṃ caturāsyasya śriyo vāsa sthiro bhava ||

ima mantraṃ samuccārya dhvajapadmaṃ samucchrayet

||47||

आसनं चतुरास्यस्य श्रियो वास स्थिरो भव ॥

इम मन्त्रं समुच्चार्य ध्वजपद्मं समुच्छ्रयेत्

iyānviśeṣo haviṣā trayāṇāṃ ca pṛthakpṛthak ||

paṃcapaṃcabhirhotavyamekaikaṃ tu vibhāgaśaḥ

||48||

इयान्विशेषो हविषा त्रयाणां च पृथक्पृथक् ॥

पंचपंचभिर्होतव्यमेकैकं तु विभागशः

itthaṃ rathānpratiṣṭhāpya suvarṇaṃ gāṃ ca vastrakam ||

dhānyaṃ ca dakṣiṇāṃ dadyātsamyagdevasya bhaktitaḥ

||49||

इत्थं रथान्प्रतिष्ठाप्य सुवर्णं गां च वस्त्रकम् ॥

धान्यं च दक्षिणां दद्यात्सम्यग्देवस्य भक्तितः

evaṃ pratiṣṭhite tatra syaṃdane'tha subhūṣite ||

āropya devaṃ vidhivadbrahmaghoṣapuraḥsaram

||50||

एवं प्रतिष्ठिते तत्र स्यंदनेऽथ सुभूषिते ॥

आरोप्य देवं विधिवद्ब्रह्मघोषपुरःसरम्

jayamaṃgalaśabdaiśca nānāvādyapuraḥsaraiḥ ||

cāmarāṃdolanairdhūpaiḥ puṣpavṛṣṭibhireva ca

||51||

जयमंगलशब्दैश्च नानावाद्यपुरःसरैः ॥

चामरांदोलनैर्धूपैः पुष्पवृष्टिभिरेव च

brāhmaṇaiḥ kṣatriyairvaiśyairnīyate sma rathaṃ prati ||

hayaiḥ sulakṣaṇairdāṃtairbalīvardairathāpi vā

||52||

ब्राह्मणैः क्षत्रियैर्वैश्यैर्नीयते स्म रथं प्रति ॥

हयैः सुलक्षणैर्दांतैर्बलीवर्दैरथापि वा

puruṣairviṣṇubhaktairvā netavyā hyapramādataḥ ||

prīṇayitvā janaṃ sarvaṃ bhakṣyabhojyādilepanaiḥ

||53||

पुरुषैर्विष्णुभक्तैर्वा नेतव्या ह्यप्रमादतः ॥

प्रीणयित्वा जनं सर्वं भक्ष्यभोज्यादिलेपनैः

rathasyopari devebhyo balimantreṇa bho dvijāḥ ||

baliṃ gṛhṇantu bho devā ādityā vasavastathā

||54||

रथस्योपरि देवेभ्यो बलिमन्त्रेण भो द्विजाः ॥

बलिं गृह्णन्तु भो देवा आदित्या वसवस्तथा

marutaścāśvinau rudrāḥ suparṇāḥ pannagā grahāḥ ||

asurā yātudhānāśca rathasthāścaiva devatāḥ

||55||

मरुतश्चाश्विनौ रुद्राः सुपर्णाः पन्नगा ग्रहाः ॥

असुरा यातुधानाश्च रथस्थाश्चैव देवताः

dikpālā lokapālāśca ye ca vighnavināyakāḥ ||

jagataḥ svasti kurvaṃtu divyā maharṣayastathā

||56||

दिक्पाला लोकपालाश्च ये च विघ्नविनायकाः ॥

जगतः स्वस्ति कुर्वंतु दिव्या महर्षयस्तथा

avighnamācaraṃtvete mā saṃtu paripaṃthinaḥ ||

saumyā bhavaṃtu tṛptāśca daityā bhūtagaṇāstathā

||57||

अविघ्नमाचरंत्वेते मा संतु परिपंथिनः ॥

सौम्या भवंतु तृप्ताश्च दैत्या भूतगणास्तथा

tatastu nīyate devaḥ samabhūmau samuccaran ||

maṃtraṃ vaiṣṇavagāyatrīṃ viṣṇoḥ sūktaṃ pavitrakam

||58||

ततस्तु नीयते देवः समभूमौ समुच्चरन् ॥

मंत्रं वैष्णवगायत्रीं विष्णोः सूक्तं पवित्रकम्

vāmadevyaiḥ pavitraiśca mānastokyai rathaṃtaraiḥ ||

tataḥ puṇyāhaghoṣeṇa kṛtavāditraniḥsvanam

||59||

वामदेव्यैः पवित्रैश्च मानस्तोक्यै रथंतरैः ॥

ततः पुण्याहघोषेण कृतवादित्रनिःस्वनम्

śanaiḥ śanairatho neyo rathaḥ snehāttu cakriṇaḥ ||

tatrotpātānpravakṣyāmi rathetra dvijasattamāḥ

||60||

शनैः शनैरथो नेयो रथः स्नेहात्तु चक्रिणः ॥

तत्रोत्पातान्प्रवक्ष्यामि रथेत्र द्विजसत्तमाः

īṣābhaṃge dvijabhayaṃ bhagne'kṣe kṣatriyakṣayaḥ ||

tulābhaṃge vaiśyanāśaḥ śamyā śūdrabhayaṃ bhavet

||61||

ईषाभंगे द्विजभयं भग्नेऽक्षे क्षत्रियक्षयः ॥

तुलाभंगे वैश्यनाशः शम्या शूद्रभयं भवेत्

dhurābhaṃge tvanāvṛṣṭiḥ pīṭhabhaṃge prajābhayam ||

paracakrāgamaṃ vidyāccakrabhaṃge rathasya tu

||62||

धुराभंगे त्वनावृष्टिः पीठभंगे प्रजाभयम् ॥

परचक्रागमं विद्याच्चक्रभंगे रथस्य तु

dhvajasya patane viprā nṛpo'nyo jāyate dhuvam ||

pratimābhaṃgatāyāṃ tu rājño maraṇamādiśet

||63||

ध्वजस्य पतने विप्रा नृपोऽन्यो जायते धुवम् ॥

प्रतिमाभंगतायां तु राज्ञो मरणमादिशेत्

paryaste tu rathe viprāḥ sarvajānapadakṣayaḥ ||

utpanneṣvevamādyeṣu utpāteṣvaśubheṣu ca

||64||

पर्यस्ते तु रथे विप्राः सर्वजानपदक्षयः ॥

उत्पन्नेष्वेवमाद्येषु उत्पातेष्वशुभेषु च

balikarma punaḥ kuryācchāṃtihomaṃ tathaiva ca ||

brāhmaṇānbhojayedbhūyo dadyādvānnāni caiva hi

||65||

बलिकर्म पुनः कुर्याच्छांतिहोमं तथैव च ॥

ब्राह्मणान्भोजयेद्भूयो दद्याद्वान्नानि चैव हि

pūrvottare ca digbhāge rathasyāgniṃ prakalpayeta ||

samidbhirghṛtamadhvājyamūlāgrābhiśca homayet

||66||

पूर्वोत्तरे च दिग्भागे रथस्याग्निं प्रकल्पयेत ॥

समिद्भिर्घृतमध्वाज्यमूलाग्राभिश्च होमयेत्

pālāśābhirdvijaśreṣṭhā maṃtrarājena dīkṣitaḥ ||

somāyāgnaye prajābhyaḥ prajānāṃ pataye tathā

||67||

पालाशाभिर्द्विजश्रेष्ठा मंत्रराजेन दीक्षितः ॥

सोमायाग्नये प्रजाभ्यः प्रजानां पतये तथा

grahebhyaśca brahmaṇe ca dikpālebhyastadaṃtataḥ ||

yatra yatra rathe doṣāstatra tatra ca dīkṣitaḥ

||68||

ग्रहेभ्यश्च ब्रह्मणे च दिक्पालेभ्यस्तदंततः ॥

यत्र यत्र रथे दोषास्तत्र तत्र च दीक्षितः

juhuyātpratiṣṭhāmaṃtreṇa viśeṣaḥ sarvato bhavet ||

brāhmaṇaiḥ sahitaḥ kuryāddhomāṃte śāṃtivācanam

||69||

जुहुयात्प्रतिष्ठामंत्रेण विशेषः सर्वतो भवेत् ॥

ब्राह्मणैः सहितः कुर्याद्धोमांते शांतिवाचनम्

svasti bhavatu viprebhyaḥ svastirājñe'stu nityaśaḥ ||

gobhyaḥ svasti prajābhyastu jagataḥ śāṃtirastu vai

||70||

स्वस्ति भवतु विप्रेभ्यः स्वस्तिराज्ञेऽस्तु नित्यशः ॥

गोभ्यः स्वस्ति प्रजाभ्यस्तु जगतः शांतिरस्तु वै

svastyastu dvipade nityaṃ śāṃtirastu catuṣpade ||

śaṃ prajābhyastathaivāstu śaṃ tathātmani cāstu naḥ

||71||

स्वस्त्यस्तु द्विपदे नित्यं शांतिरस्तु चतुष्पदे ॥

शं प्रजाभ्यस्तथैवास्तु शं तथात्मनि चास्तु नः

śāṃtirastu ca devasya bhūrbhuvaḥ svaḥ śivaṃ tathā ||

śāṃtirastu śivaṃ cāstu sarvataḥ svastirastu naḥ

||72||

शांतिरस्तु च देवस्य भूर्भुवः स्वः शिवं तथा ॥

शांतिरस्तु शिवं चास्तु सर्वतः स्वस्तिरस्तु नः

tvaṃ deva jagataḥ sraṣṭā poṣṭā caiva tvameva hi ||

prajāḥ pālaya deveśa śāṃtiṃ kuru jagatpate

||73||

त्वं देव जगतः स्रष्टा पोष्टा चैव त्वमेव हि ॥

प्रजाः पालय देवेश शांतिं कुरु जगत्पते

yātrākāraṇabhūtasya puruṣasya ca bhūpate ||

duṣṭāngrahāṃstu vijñāya grahaśāṃtiṃ samācaret

||74||

यात्राकारणभूतस्य पुरुषस्य च भूपते ॥

दुष्टान्ग्रहांस्तु विज्ञाय ग्रहशांतिं समाचरेत्

iti śrīskāṃde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ dvitīye vaiṣṇavakhaṇḍe puruṣottamakṣetramāhātmye pañcaviṃśo'dhyāyaḥ || 25 ||