pratyāgate tato vipre sāyāhne surasaṃkule
jaiminiruvāca
pratyāgate tato vipre sāyāhne surasaṃkule ||
mādhavārcanavelāyāṃ vātaścaṃḍagatirvavau
||1||प्रत्यागते ततो विप्रे सायाह्ने सुरसंकुले ॥
माधवार्चनवेलायां वातश्चंडगतिर्ववौ
suvarṇavālukāścāsau vicakāra ca sarvaśaḥ ||
tenākuladṛśo devā na śekuravalokane
||2||सुवर्णवालुकाश्चासौ विचकार च सर्वशः ॥
तेनाकुलदृशो देवा न शेकुरवलोकने
śrīkāṃtasya tadā viprā dadhyuste puruṣottamam ||
yāvaddhyānasthiradṛśo muhūrtaṃ te divaukasaḥ
||3||श्रीकांतस्य तदा विप्रा दध्युस्ते पुरुषोत्तमम् ॥
यावद्ध्यानस्थिरदृशो मुहूर्तं ते दिवौकसः
dhyānāṃte vālukārāśiṃ dadṛśuste na mādhavam ||
rauhiṇaṃ ca tathā kuṃḍaṃ babhūvurvyākulendriyāḥ
||4||ध्यानांते वालुकाराशिं ददृशुस्ते न माधवम् ॥
रौहिणं च तथा कुंडं बभूवुर्व्याकुलेन्द्रियाः
ciṃtāmavāpurmahatīṃ hāheti rurudurbhṛśam ||
kimetanno hi durdaivamekadā samupasthitam
||5||चिंतामवापुर्महतीं हाहेति रुरुदुर्भृशम् ॥
किमेतन्नो हि दुर्दैवमेकदा समुपस्थितम्
dṛśāṃ secanakaḥ śrīśaḥ kṣaṇādyannopalabhyate ||
aparādhaṃ kimasmākaṃ lakṣitaṃ puruṣottama
||6||दृशां सेचनकः श्रीशः क्षणाद्यन्नोपलभ्यते ॥
अपराधं किमस्माकं लक्षितं पुरुषोत्तम
yugapatsevakānsarvānapahāya na dṛśyase ||
yeṣāmarthe jagannātha svīcakartha kalevaram
||7||युगपत्सेवकान्सर्वानपहाय न दृश्यसे ॥
येषामर्थे जगन्नाथ स्वीचकर्थ कलेवरम्
tānanāthānparityajya kānane kimupekṣase ||
svaśarīravibhūtīrno vihāya kamalekṣaṇa
||8||ताननाथान्परित्यज्य कानने किमुपेक्षसे ॥
स्वशरीरविभूतीर्नो विहाय कमलेक्षण
kimakāṃḍaṃ racayasi kathāśeṣāndivaukasaḥ ||
tavāṃśabhūtānnaḥ sarvānyajvānaḥ prayajaṃti vai
||9||किमकांडं रचयसि कथाशेषान्दिवौकसः ॥
तवांशभूतान्नः सर्वान्यज्वानः प्रयजंति वै
tvatprītyai yajñapuruṣa tvadādiṣṭaphalapradān ||
tvadahaṃkāravarṣmāṇastvadanugrahajīvanāḥ
||10||त्वत्प्रीत्यै यज्ञपुरुष त्वदादिष्टफलप्रदान् ॥
त्वदहंकारवर्ष्माणस्त्वदनुग्रहजीवनाः
kāṃdiśīkā kutra yāmaḥ sāṃprataṃ tvadupekṣitāḥ ||
divi sthānaiśca kiṃ kāryaṃ tvāmanālokya mādhava
||11||कांदिशीका कुत्र यामः सांप्रतं त्वदुपेक्षिताः ॥
दिवि स्थानैश्च किं कार्यं त्वामनालोक्य माधव
akṛtārthāstvayā hīnā bhaviṣyāmo vanecarāḥ ||
niṣkalaṃkasudhābhānuṃ suṣamāparibhāvukam
||12||अकृतार्थास्त्वया हीना भविष्यामो वनेचराः ॥
निष्कलंकसुधाभानुं सुषमापरिभावुकम्
tvadāsyaṃ cenna paśyāmo na yāsyāmaḥ surālayam ||
tapa āsthāya paramamatraiva saṃśitavratāḥ
||13||त्वदास्यं चेन्न पश्यामो न यास्यामः सुरालयम् ॥
तप आस्थाय परममत्रैव संशितव्रताः
vartāmahe vanyavṛttyā jaṭāvalkaladhāriṇaḥ ||
yāvattvāṃ puṃḍarīkākṣa vilokiṣyāmahe vayam
||14||वर्तामहे वन्यवृत्त्या जटावल्कलधारिणः ॥
यावत्त्वां पुंडरीकाक्ष विलोकिष्यामहे वयम्
nisargakaruṇāṃbhodhe dīnānnastrātumarhasi ||
anāthāndīnahadayāṃstvāmeva śaraṇaṃ gatān
||15||निसर्गकरुणांभोधे दीनान्नस्त्रातुमर्हसि ॥
अनाथान्दीनहदयांस्त्वामेव शरणं गतान्
tvadanālokaśokaikapārāvāre nimajjataḥ ||
śubhadṛṣṭitaraṇyā naḥ samuddhara jagatpate
||16||त्वदनालोकशोकैकपारावारे निमज्जतः ॥
शुभदृष्टितरण्या नः समुद्धर जगत्पते
evaṃ pralapatāṃ tatra sarveṣāṃ tridivaukasām ||
aśarīrā tadā vāṇī punaḥ prādurbabhūva ha
||17||एवं प्रलपतां तत्र सर्वेषां त्रिदिवौकसाम् ॥
अशरीरा तदा वाणी पुनः प्रादुर्बभूव ह
atrārthe bhoḥ surā yatnaṃ kartumarhatha no vṛthā ||
adyaprabhṛti devasya darśanaṃ durlabhaṃ bhuvi
||18||अत्रार्थे भोः सुरा यत्नं कर्तुमर्हथ नो वृथा ॥
अद्यप्रभृति देवस्य दर्शनं दुर्लभं भुवि
atra sthāne'pi taṃ natvā taddarśanaphalaṃ labhet ||
svayaṃbhuvoṃ'tikaṃ gatvā hetuṃ jñāsyatha niścitam
||19||अत्र स्थानेऽपि तं नत्वा तद्दर्शनफलं लभेत् ॥
स्वयंभुवोंऽतिकं गत्वा हेतुं ज्ञास्यथ निश्चितम्
tacchrutvā tridaśāḥ sarve brahmaṇoṃ'tikamāgatāḥ ||
yamānugrahavṛttāṃtamavatāraṃ ca dāruṇaḥ
||20||तच्छ्रुत्वा त्रिदशाः सर्वे ब्रह्मणोंऽतिकमागताः ॥
यमानुग्रहवृत्तांतमवतारं च दारुणः
śrutvā saṃtuṣṭamanasaḥ sarve te tridivaṃ gatāḥ ||
sa tu vidyāpatirvipro rathārūḍho'bhyaciṃtayat
||21||श्रुत्वा संतुष्टमनसः सर्वे ते त्रिदिवं गताः ॥
स तु विद्यापतिर्विप्रो रथारूढोऽभ्यचिंतयत्
mama kāryaṃ tu niṣpannaṃ yaddṛṣṭo nīlamādhavaḥ ||
āsamaṃtātkṣetramidaṃ paribhramyāvalokaye
||22||मम कार्यं तु निष्पन्नं यद्दृष्टो नीलमाधवः ॥
आसमंतात्क्षेत्रमिदं परिभ्रम्यावलोकये
adṛṣṭapūrvaṃ paramaṃ supuṇyaṃ saṃkīrtanaṃ yasya malāpahāri ||
kṣetrottamaṃ śrīpuruṣottamākhyaṃ pradakṣiṇīkṛtya vrajāmi tūrṇam
||23||अदृष्टपूर्वं परमं सुपुण्यं संकीर्तनं यस्य मलापहारि ॥
क्षेत्रोत्तमं श्रीपुरुषोत्तमाख्यं प्रदक्षिणीकृत्य व्रजामि तूर्णम्
pṛthvīpradakṣiṇaphalaṃ śatadhā bhajaṃte paryaṃti ye sakalakalmaṣadāryaraṇyam ||
nīlādrimaṇḍimidaṃ purupottamākhyaṃ mitraṃ mamopadiśati sma samudratīre
||24||पृथ्वीप्रदक्षिणफलं शतधा भजंते पर्यंति ये सकलकल्मषदार्यरण्यम् ॥
नीलाद्रिमण्डिमिदं पुरुपोत्तमाख्यं मित्रं ममोपदिशति स्म समुद्रतीरे
viciṃtyetthaṃ dvijaśreṣṭhaḥ paribabhrāma vai tadā ||
kṣetraṃ paśyanvanaṃ caiva nānādrumagaṇānvitam
||25||विचिंत्येत्थं द्विजश्रेष्ठः परिबभ्राम वै तदा ॥
क्षेत्रं पश्यन्वनं चैव नानाद्रुमगणान्वितम्
nānāpakṣigaṇāghuṣṭaṃ kūjadbhramaraguṃphitam ||
apraviṣṭārkakiraṇaṃ chāyātarugaṇāvṛtam
||26||नानापक्षिगणाघुष्टं कूजद्भ्रमरगुंफितम् ॥
अप्रविष्टार्ककिरणं छायातरुगणावृतम्
sarvartukusumopetaṃ latāgulmopaśobhitam ||
nānājalāśayādhārakūjatsārasasaṃkulam
||27||सर्वर्तुकुसुमोपेतं लतागुल्मोपशोभितम् ॥
नानाजलाशयाधारकूजत्सारससंकुलम्
padmakahlārakumudavikacotpalarājitam ||
na jalaṃ tatra kusumaparihīnaṃ latādikam
||28||पद्मकह्लारकुमुदविकचोत्पलराजितम् ॥
न जलं तत्र कुसुमपरिहीनं लतादिकम्
parītya vegāttatkṣetraṃ jagāmātha dvijottamaḥ ||
dhyāyanniraśanaḥ prājñaḥ prāpyāvantīṃ dinātyaye
||29||परीत्य वेगात्तत्क्षेत्रं जगामाथ द्विजोत्तमः ॥
ध्यायन्निरशनः प्राज्ञः प्राप्यावन्तीं दिनात्यये
dūtairāveditaṃ pūrvaṃ dūrasthasyāgataṃ dvijāḥ ||
śrutveṃdradyumno nṛpatiḥ praharṣaṃ paramaṃ yayau
||30||दूतैरावेदितं पूर्वं दूरस्थस्यागतं द्विजाः ॥
श्रुत्वेंद्रद्युम्नो नृपतिः प्रहर्षं परमं ययौ
tadāgamanamākāṃkṣanpūjayitvā janārddanam ||
vidvadbhirbrāhmaṇaiḥ sārddhaṃ tasthau saṃhṛṣṭamānasaḥ
||31||तदागमनमाकांक्षन्पूजयित्वा जनार्द्दनम् ॥
विद्वद्भिर्ब्राह्मणैः सार्द्धं तस्थौ संहृष्टमानसः
etasminnaṃtare viprāḥ sa tu vidyāpatirdvijaḥ ||
prāveśikairvetrahastairdauvārikapuraḥsaraiḥ
||32||एतस्मिन्नंतरे विप्राः स तु विद्यापतिर्द्विजः ॥
प्रावेशिकैर्वेत्रहस्तैर्दौवारिकपुरःसरैः
nirdiṣṭamārgaḥ pauraiścā'numataḥ kautukānvitaiḥ ||
nirmālyamālāṃ nīlākhya mādhavasya suśobhanām
||33||निर्दिष्टमार्गः पौरैश्चाऽनुमतः कौतुकान्वितैः ॥
निर्माल्यमालां नीलाख्य माधवस्य सुशोभनाम्
nidhāya pāṇau rājāgre praviveśa tvarānvitaḥ ||
taṃ dṛṣṭvā nṛpatiḥ so'tha samutthāya varāsanāt ||
prasīda jagadīśeti vadannaṃtikamabhyagāt
||34||निधाय पाणौ राजाग्रे प्रविवेश त्वरान्वितः ॥
तं दृष्ट्वा नृपतिः सोऽथ समुत्थाय वरासनात् ॥
प्रसीद जगदीशेति वदन्नंतिकमभ्यगात्
adya me jīvitaṃ jātaṃ saphalaṃ janmakarmaṇā ||
nirmālyamālāvapuṣaṃ yatpaśyāmīhamādhavam
||35||अद्य मे जीवितं जातं सफलं जन्मकर्मणा ॥
निर्माल्यमालावपुषं यत्पश्यामीहमाधवम्
mālāṃ mukundaśiraso'nupamapramodalābhādharīkṛtasuradrumakāṃtagandhām ||
andhīkṛtālinicayāṃ pavanaprasārigandhapraṇāśitajagatkaluṣāṃ namāmi
||36||मालां मुकुन्दशिरसोऽनुपमप्रमोदलाभाधरीकृतसुरद्रुमकांतगन्धाम् ॥
अन्धीकृतालिनिचयां पवनप्रसारिगन्धप्रणाशितजगत्कलुषां नमामि
yatpādapaṃkajagaladrajasonuṣaṃgā brahmādayaḥ paramasaṃpadamāpurasya ||
viṣṇoḥ kalevarasamujjvalitāṃgarāgasaṃsaktapuṣpanilayāṃ praṇatosmi mālām
||37||यत्पादपंकजगलद्रजसोनुषंगा ब्रह्मादयः परमसंपदमापुरस्य ॥
विष्णोः कलेवरसमुज्ज्वलितांगरागसंसक्तपुष्पनिलयां प्रणतोस्मि मालाम्
padmāṃ hṛtpadmavasatiṃ sapatnīṃ yā hasatyasau ||
vikasvaraiḥ sukusumairviṣṇvaṃkasthitirgarvitām
||38||पद्मां हृत्पद्मवसतिं सपत्नीं या हसत्यसौ ॥
विकस्वरैः सुकुसुमैर्विष्ण्वंकस्थितिर्गर्विताम्
kutra sthiteyamāhārṣīnmahimānaṃ sragujvalā ||
yā śrīnidheḥ śarīre''bhūtsarvāṃgavyāpinī ciram
||39||कुत्र स्थितेयमाहार्षीन्महिमानं स्रगुज्वला ॥
या श्रीनिधेः शरीरेऽऽभूत्सर्वांगव्यापिनी चिरम्
jaya nīlādriśikharabhūṣaṇāghapradṣaṇa ||
praṇatārttihara śrīmaṃstrāhi māṃ śaraṇāgatam
||40||जय नीलाद्रिशिखरभूषणाघप्रद्षण ॥
प्रणतार्त्तिहर श्रीमंस्त्राहि मां शरणागतम्
iti bruvāṇaḥ kṣitipo bāṣpagadgadayā girā ||
jagāma śirasā bhūmiṃ sphuradromāṃcakaṃcukaḥ
||41||इति ब्रुवाणः क्षितिपो बाष्पगद्गदया गिरा ॥
जगाम शिरसा भूमिं स्फुरद्रोमांचकंचुकः
so'pi vidyāpatirvipraḥ kṣapitāśeṣakalmaṣaḥ ||
divyadeho nṛpasyāgre dhyāyanmādhavamāsthitaḥ
||42||सोऽपि विद्यापतिर्विप्रः क्षपिताशेषकल्मषः ॥
दिव्यदेहो नृपस्याग्रे ध्यायन्माधवमास्थितः
tejasā sarvalokānāṃ pāpāni kṣālayansudhīḥ ||
anugṛhṇātu devastvāṃ nīlādriśikharālayaḥ
||43||तेजसा सर्वलोकानां पापानि क्षालयन्सुधीः ॥
अनुगृह्णातु देवस्त्वां नीलाद्रिशिखरालयः
śrīpateriyamājñā te mālārūpā prakāśitā ||
draṣṭuṃ kṣetrottamagataṃ svaṃ sākṣānmuktidāyakam
||44||श्रीपतेरियमाज्ञा ते मालारूपा प्रकाशिता ॥
द्रष्टुं क्षेत्रोत्तमगतं स्वं साक्षान्मुक्तिदायकम्
ityuccarannarapaterāmumoca gale srajam ||
so'pyutthāya kṣitipatirmālāṃ hṛdayalaṃbinīm
||45||इत्युच्चरन्नरपतेरामुमोच गले स्रजम् ॥
सोऽप्युत्थाय क्षितिपतिर्मालां हृदयलंबिनीम्
dṛṣṭvā mene śriyaḥ kāṃtaṃ sākṣāddhṛdayagāminam ||
nidhāya pāṇī śirasi daramīlitalocanaḥ
||46||दृष्ट्वा मेने श्रियः कांतं साक्षाद्धृदयगामिनम् ॥
निधाय पाणी शिरसि दरमीलितलोचनः
ānaṃdāśrujalaklinnavadanastuṣṭuve harim
||47||आनंदाश्रुजलक्लिन्नवदनस्तुष्टुवे हरिम्
indradyumna uvāca
jayākhilajagatsṛṣṭisthitisaṃhāraśilpakṛt ||
līlāviśvavapurlomasaṃkhyabrahmāṃḍabhārabhṛt
||48||जयाखिलजगत्सृष्टिस्थितिसंहारशिल्पकृत् ॥
लीलाविश्ववपुर्लोमसंख्यब्रह्मांडभारभृत्
aṃtaryāminnaśeṣāṇāṃ praṇatārtihara prabho ||
brahmeṃdra rudramukuṭakirmīritapadāṃbuja
||49||अंतर्यामिन्नशेषाणां प्रणतार्तिहर प्रभो ॥
ब्रह्मेंद्र रुद्रमुकुटकिर्मीरितपदांबुज
dīnānāthavipannaikasatatatrāṇatatpara ||
nirvyājakaruṇāvāripārāvāra parātpara
||50||दीनानाथविपन्नैकसततत्राणतत्पर ॥
निर्व्याजकरुणावारिपारावार परात्पर
tvadekaśaraṇaṃ dīnamanādibhramanirbharam ||
paritrāhi jagannātha bhaktāviratavatsala
||51||त्वदेकशरणं दीनमनादिभ्रमनिर्भरम् ॥
परित्राहि जगन्नाथ भक्ताविरतवत्सल
iti stuvannarapatiḥ svāsane samupāviśat ||
gṛhamedhibrahmacāriyativaikhānasairvṛtaḥ
||52||इति स्तुवन्नरपतिः स्वासने समुपाविशत् ॥
गृहमेधिब्रह्मचारियतिवैखानसैर्वृतः
aṣṭādaśasu vidyāsu kuśalairyajvabhirdvijaiḥ ||
mīnaiḥ sthavirabhṛtyaiśca sārddhaṃ maṃtripuraḥsaraiḥ
||53||अष्टादशसु विद्यासु कुशलैर्यज्वभिर्द्विजैः ॥
मीनैः स्थविरभृत्यैश्च सार्द्धं मंत्रिपुरःसरैः
vidyāpati pūjayitvā bahumānapuraḥsaram ||
upaveśyāgrataḥ pīṭhe pṛṣṭvā kuśalamāditaḥ
||54||विद्यापति पूजयित्वा बहुमानपुरःसरम् ॥
उपवेश्याग्रतः पीठे पृष्ट्वा कुशलमादितः
puruṣottamakṣetrasya viṣṇornīlāśmavarṣmaṇaḥ ||
mahimānaṃ svarūpaṃ ca papracchāvahito mudā
||55||पुरुषोत्तमक्षेत्रस्य विष्णोर्नीलाश्मवर्ष्मणः ॥
महिमानं स्वरूपं च पप्रच्छावहितो मुदा
brāhmaṇaḥ kṣatriyeṇāsau pṛṣṭonubhavamātmanaḥ ||
bhilladvīpapraveśādimajjanāṃtaṃ saritpateḥ
||56||ब्राह्मणः क्षत्रियेणासौ पृष्टोनुभवमात्मनः ॥
भिल्लद्वीपप्रवेशादिमज्जनांतं सरित्पतेः
kṣetrottamasya vṛttāṃtaṃ kathayāmāsa vistarāt ||
nīlādrirohaṇaṃ nīlamādhavasya ca darśanam
||57||क्षेत्रोत्तमस्य वृत्तांतं कथयामास विस्तरात् ॥
नीलाद्रिरोहणं नीलमाधवस्य च दर्शनम्
snānaṃ ca rauhiṇe kuṇḍe mahimānaṃ vaṭasya ca ||
nṛsiṃhādyaṣṭaśaṃbhūna śaktīnāmaṣṭasaṃsthitim
||58||स्नानं च रौहिणे कुण्डे महिमानं वटस्य च ॥
नृसिंहाद्यष्टशंभून शक्तीनामष्टसंस्थितिम्
rathenākramaṇāddṛṣṭau kṣetrasyāyāmavistarau ||
tatsarvaṃ varṇayāmāsa yathāvadanupūrvaśaḥ
||59||रथेनाक्रमणाद्दृष्टौ क्षेत्रस्यायामविस्तरौ ॥
तत्सर्वं वर्णयामास यथावदनुपूर्वशः
tacchrutvā citramatulaṃ tairthikāveditaṃ purā ||
saṃpratīto hṛṣṭamanāḥ punastaṃ kṣitipo'bravīt
||60||तच्छ्रुत्वा चित्रमतुलं तैर्थिकावेदितं पुरा ॥
संप्रतीतो हृष्टमनाः पुनस्तं क्षितिपोऽब्रवीत्
indradyumna uvāca
śrutapūrvaṃ tu bhagavaṃstvatto'śrauṣaṃ sudurlabham ||
kṣetrottamaṃ dvijaśreṣṭha sāṃprataṃ varṇayasva me
||61||श्रुतपूर्वं तु भगवंस्त्वत्तोऽश्रौषं सुदुर्लभम् ॥
क्षेत्रोत्तमं द्विजश्रेष्ठ सांप्रतं वर्णयस्व मे
nīlendramaṇimūrtestu viṣṇo rūpaṃ yathātatham ||
vidyāpatiruvāca ||
haṃta te kathayiṣyāmi divyāṃ mūrtiṃ jagatpateḥ
||62||नीलेन्द्रमणिमूर्तेस्तु विष्णो रूपं यथातथम् ॥
विद्यापतिरुवाच ॥
हंत ते कथयिष्यामि दिव्यां मूर्तिं जगत्पतेः
yāṃ carmacakṣuṣā dṛṣṭvā jāyate muktibhājanam ||
nīlendramaṇipāṣāṇamayī mūrtiḥ purātanī
||63||यां चर्मचक्षुषा दृष्ट्वा जायते मुक्तिभाजनम् ॥
नीलेन्द्रमणिपाषाणमयी मूर्तिः पुरातनी
yānvahaṃ brahmarudreṃdrapurogairarcitā suraiḥ ||
āropiteyaṃ divyā srakpūjāyāṃ hi suparvabhiḥ
||64||यान्वहं ब्रह्मरुद्रेंद्रपुरोगैरर्चिता सुरैः ॥
आरोपितेयं दिव्या स्रक्पूजायां हि सुपर्वभिः
seyaṃ na mlāyati nṛpa na ca gandhena ricyate ||
dine bahutithe yāte'pīdṛśī sragdharodbhavā
||65||सेयं न म्लायति नृप न च गन्धेन रिच्यते ॥
दिने बहुतिथे यातेऽपीदृशी स्रग्धरोद्भवा
divyopahāraḥ nirmālyabhakṣaṇātkṣīṇakalmaṣam ||
māṃ na paśyasi kiṃ rājannatimānuṣavarcasam
||66||दिव्योपहारः निर्माल्यभक्षणात्क्षीणकल्मषम् ॥
मां न पश्यसि किं राजन्नतिमानुषवर्चसम्
sakṛdapyaśanādyasya kṣutpipāsābalakṣayāḥ ||
na bādhante nṛpaśreṣṭha dṛṣṭenādṛṣṭakalpanam
||67||सकृदप्यशनाद्यस्य क्षुत्पिपासाबलक्षयाः ॥
न बाधन्ते नृपश्रेष्ठ दृष्टेनादृष्टकल्पनम्
bhuktirmuktiśca vai rājann tatra yugapatsthite ||
na jarārogaśokādiduḥkhaṃ tatra hi vidyate
||68||भुक्तिर्मुक्तिश्च वै राजन्न् तत्र युगपत्स्थिते ॥
न जरारोगशोकादिदुःखं तत्र हि विद्यते
yatra sākṣājjagannāthaḥ prasannavadano vibhuḥ ||
phulleṃdīvarapatrākṣaḥ prapannāmṛtamuktidaḥ
||69||यत्र साक्षाज्जगन्नाथः प्रसन्नवदनो विभुः ॥
फुल्लेंदीवरपत्राक्षः प्रपन्नामृतमुक्तिदः
iti śrīskāṃde mahāpurāṇa ekaśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ dvitīye vaiṣṇavakhaṇḍe śrīpuruṣottamamāhātmye jaiminiṛṣisaṃvāde navamo'dhyāyaḥ || 9 ||