itthaṃ prabodhitastena nāradena kṣitīśvaraḥ
jaiminiruvāca
itthaṃ prabodhitastena nāradena kṣitīśvaraḥ ||
tuṣṭāva jagatāṃ nāthaṃ vacobhiḥ karuṇānvitam
||1||इत्थं प्रबोधितस्तेन नारदेन क्षितीश्वरः ॥
तुष्टाव जगतां नाथं वचोभिः करुणान्वितम्
indradyumna uvāca
tvadaṃghripāthojayugaṃ murāre nopāsitaṃ janmasu pūrvajeṣu ||
tatkarmaṇāṃ dāruṇapākabhājaṃ dīnaṃ paritrāhi kṛpāṃbudhe mām
||2||त्वदंघ्रिपाथोजयुगं मुरारे नोपासितं जन्मसु पूर्वजेषु ॥
तत्कर्मणां दारुणपाकभाजं दीनं परित्राहि कृपांबुधे माम्
kva nirmalaṃ tvaccaraṇābjayugmaṃ viriṃcirudreṃdrakirīṭamagnam ||
kvāhaṃ kudīnaḥ śakṛdasramāṃsamūtrāsthisaṃghaiḥ pihitastvacā vai
||3||क्व निर्मलं त्वच्चरणाब्जयुग्मं विरिंचिरुद्रेंद्रकिरीटमग्नम् ॥
क्वाहं कुदीनः शकृदस्रमांसमूत्रास्थिसंघैः पिहितस्त्वचा वै
asārasaṃsāraparibhrameṇa śramāturastvāṃ kathamīśa jāne ||
jānaṃti te tvāṃ khalu devadeva yeṣāṃ bhavo duḥkhabhavaprakāśaḥ
||4||असारसंसारपरिभ्रमेण श्रमातुरस्त्वां कथमीश जाने ॥
जानंति ते त्वां खलु देवदेव येषां भवो दुःखभवप्रकाशः
prabho mayā duḥkhamanekajanmapāpārjitaṃ bhuktamanekabhāvam ||
śubhārjito yaḥ sukhaleśabhāvo nidarśanaṃ yanmadhupṛktatikte
||5||प्रभो मया दुःखमनेकजन्मपापार्जितं भुक्तमनेकभावम् ॥
शुभार्जितो यः सुखलेशभावो निदर्शनं यन्मधुपृक्ततिक्ते
yadeva saukhyānubhavāya deva karmārjito me viṣayopabhogaḥ ||
sa eva duḥkhaṃ pariṇāmato me na madvidho duḥkhijano'sti cānyaḥ
||6||यदेव सौख्यानुभवाय देव कर्मार्जितो मे विषयोपभोगः ॥
स एव दुःखं परिणामतो मे न मद्विधो दुःखिजनोऽस्ति चान्यः
vibho yadi tvāṃ manasāpi pūrvamupāstamanyadviṣamekṣaṇo'ham ||
kathaṃ tadālapsyamanekajanma punaḥ punarbhogyamaśeṣaduḥkham
||7||विभो यदि त्वां मनसापि पूर्वमुपास्तमन्यद्विषमेक्षणोऽहम् ॥
कथं तदालप्स्यमनेकजन्म पुनः पुनर्भोग्यमशेषदुःखम्
vibhutvadāsatvapitṛtvaputrapriyatvamātṛtvadhanitvabhāvaiḥ ||
vadhyatvahiṃsratvapatitvajāyābhāvaiśca tiryaktvasurādibhāvaiḥ
||8||विभुत्वदासत्वपितृत्वपुत्रप्रियत्वमातृत्वधनित्वभावैः ॥
वध्यत्वहिंस्रत्वपतित्वजायाभावैश्च तिर्यक्त्वसुरादिभावैः
nīcorddhabhāvaṃ bahuśaḥ sakṛdvā bhavāṃgaṇe'smim̐nluṭhatānubhūtam ||
na vā murāre tava pādapadmadūrībhavasyeṣṭaphalaṃ hi caitat
||9||नीचोर्द्धभावं बहुशः सकृद्वा भवांगणेऽस्मिँन्लुठतानुभूतम् ॥
न वा मुरारे तव पादपद्मदूरीभवस्येष्टफलं हि चैतत्
kośaṃ balaṃ caitadaśeṣapṛthivīdhanairvṛtaṃ yauvanarūparūpyaḥ ||
mano'nukūlāḥ śataśaḥ striyaśca niṣkaṃṭakaṃ me nṛpamaṃḍalaṃ ca
||10||कोशं बलं चैतदशेषपृथिवीधनैर्वृतं यौवनरूपरूप्यः ॥
मनोऽनुकूलाः शतशः स्त्रियश्च निष्कंटकं मे नृपमंडलं च
sāmrājyatā cāpi bharo mahānme tvajjñānahīsya paśorivāyam ||
bhārāvatāraṃ kuru me kṛpābdhe sadaiva tatrodita khedayogaḥ
||11||साम्राज्यता चापि भरो महान्मे त्वज्ज्ञानहीस्य पशोरिवायम् ॥
भारावतारं कुरु मे कृपाब्धे सदैव तत्रोदित खेदयोगः
dīnānukaṃpinkariṇo vimuktiḥ kṛtā vibho tvatsmṛtimātrakeṇa ||
bhrāṃtaṃ ghaṭīyaṃtravadatra nātha māṃ trātumarhasyanukaṃpibhāvāt
||12||दीनानुकंपिन्करिणो विमुक्तिः कृता विभो त्वत्स्मृतिमात्रकेण ॥
भ्रांतं घटीयंत्रवदत्र नाथ मां त्रातुमर्हस्यनुकंपिभावात्
na me tvadanyaḥ khalu bandhuratra pravāhavibhraṣṭatarusvabhāve ||
pāpīyasī buddhirupetabhāvā snehānubandhā viṣaye'bhibhedyā
||13||न मे त्वदन्यः खलु बन्धुरत्र प्रवाहविभ्रष्टतरुस्वभावे ॥
पापीयसी बुद्धिरुपेतभावा स्नेहानुबन्धा विषयेऽभिभेद्या
aharniśaṃ me tava pādapadmānnāpaitu matprārthitametadeva ||
tvāṃ saccidānaṃdasupūrṇasiṃdhuṃ prāptāstu ye janmasahasrabhāgyaiḥ
||14||अहर्निशं मे तव पादपद्मान्नापैतु मत्प्रार्थितमेतदेव ॥
त्वां सच्चिदानंदसुपूर्णसिंधुं प्राप्तास्तु ये जन्मसहस्रभाग्यैः
kiṃ te hi paśyaṃti lavaikasaukhyamanekaduḥkhaṃ viṣayendrajālam ||
kva bandhanaṃ karmabhiriṣṭaleśaduḥkhākaragraṃthiśatairabhedyam
||15||किं ते हि पश्यंति लवैकसौख्यमनेकदुःखं विषयेन्द्रजालम् ॥
क्व बन्धनं कर्मभिरिष्टलेशदुःखाकरग्रंथिशतैरभेद्यम्
anaṃtamādyaṃtavihīnamekamānaṃdadaṃ tvatpadapaṃkajaṃ kva ||
māyāṃbudhau te mamatā bhramau ca kukarmanakrāyitagartamadhye
||16||अनंतमाद्यंतविहीनमेकमानंददं त्वत्पदपंकजं क्व ॥
मायांबुधौ ते ममता भ्रमौ च कुकर्मनक्रायितगर्तमध्ये
nirāśrayaṃ me patitaṃ vilāsakaṭākṣapātena nayādya tīram ||
svakāryasaṃsādhanayāśritānāṃ saṃpādanāyeṣṭavidherajasram
||17||निराश्रयं मे पतितं विलासकटाक्षपातेन नयाद्य तीरम् ॥
स्वकार्यसंसाधनयाश्रितानां संपादनायेष्टविधेरजस्रम्
bhrāmyaṃtamātmīyahitaṃ visṛjya māṃ trāhi mūḍhaṃ sahajānukaṃpin ||
kṣudrāya kāryāya bahu bhramaṃtamaprāpya mūlaṃ parameśvaraṃ tvām
||18||भ्राम्यंतमात्मीयहितं विसृज्य मां त्राहि मूढं सहजानुकंपिन् ॥
क्षुद्राय कार्याय बहु भ्रमंतमप्राप्य मूलं परमेश्वरं त्वाम्
oṃ āyāsapātraṃ paramaṃ sudīnaṃ māṃ trāhi viṣṇo jagadekavaṃdya ||
vedāṃtavedyāvyaya viśvanātha tatvamīśiṣe haṃtumaghaugharāśīn
||19||ओं आयासपात्रं परमं सुदीनं मां त्राहि विष्णो जगदेकवंद्य ॥
वेदांतवेद्याव्यय विश्वनाथ तत्वमीशिषे हंतुमघौघराशीन्
taṃ tvāṃ parityajya sukhaikahetuṃ kṣudrāśayaṃ māṃ paripāhi viṣṇo ||
prasupta eṣo'khilabhūtasaṃghaścaturvidho yatkṛtamoharātrau
||20||तं त्वां परित्यज्य सुखैकहेतुं क्षुद्राशयं मां परिपाहि विष्णो ॥
प्रसुप्त एषोऽखिलभूतसंघश्चतुर्विधो यत्कृतमोहरात्रौ
tvajñānabhānūdayametya cāṃte prabodhyate tvāṃ śaraṇaṃ prapadye ||
tvameka evākhilalokakarttā phaṇāsahasraiḥ parivītamūrtiḥ
||21||त्वज्ञानभानूदयमेत्य चांते प्रबोध्यते त्वां शरणं प्रपद्ये ॥
त्वमेक एवाखिललोककर्त्ता फणासहस्रैः परिवीतमूर्तिः
paryāyavṛttyā balināṃ variṣṭha tvāmiśitāraṃ śaraṇaṃ prapadye ||
yayā sṛjasyatsi jagaṃti nātha vakṣaḥsarojāsanayā svaśaktyā ||
22 !|
tāṃ bhadrarūpāṃ jagadāśrayāṃ te devāraṇiṃ pādayuge nato'smi ||
yadaṃśujālapratisṛṣṭametadbrahmāṃḍajālaṃ karasaṃgi nātha
||23||पर्यायवृत्त्या बलिनां वरिष्ठ त्वामिशितारं शरणं प्रपद्ये ॥
यया सृजस्यत्सि जगंति नाथ वक्षःसरोजासनया स्वशक्त्या ॥
२२ !।
तां भद्ररूपां जगदाश्रयां ते देवारणिं पादयुगे नतोऽस्मि ॥
यदंशुजालप्रतिसृष्टमेतद्ब्रह्मांडजालं करसंगि नाथ
sudarśanaṃ daityabalasya haṃtṛ cakrābhidhaṃ tvāṃ praṇataḥ sudarśanam ||
stutvetthaṃ nṛpatiśreṣṭhaḥ sāṣṭāṃga praṇanāma saḥ
||24||सुदर्शनं दैत्यबलस्य हंतृ चक्राभिधं त्वां प्रणतः सुदर्शनम् ॥
स्तुत्वेत्थं नृपतिश्रेष्ठः साष्टांग प्रणनाम सः
paritrāhi jagannātha magnaṃ saṃsārasāgare ||
anāthabandho kṛpayā dīnaṃ māṃ tamasākulam
||25||परित्राहि जगन्नाथ मग्नं संसारसागरे ॥
अनाथबन्धो कृपया दीनं मां तमसाकुलम्
nārada uvāca
jaya jaya nārāyaṇa apārabhavasāgarottāraparāyaṇa sanakasanaṃdanasanātanaprabhṛti yogivaraviciṃtyamānadivyatattva svamāyāvilasitādhyāsapariṇa mitāśeṣabhūtatattva tritattva tridaṇḍadhara triṇāciketatrimadhutrisuparṇopagīyamānadivyajñāna cchandomaya svāsanasuparṇapriya bhaktapriya bhaktajanaikavatsala svamāyājālavyavahitasvarūpa viśvarūpa viśvaprakāśa viśvatomukha viśvatokṣi viśvataḥśravaṇa viśvataḥpādaśirogrīva viśvahastanāsārasanātvakkeśalomaliṃga sarvalokātmaka sarvalokasukhāvaha sarvalokopakāraka sarvalokanamaskṛta līlāvilasitakoṭipadmodbhava rudreṃdramarudaśvisādhyasiddhagaṇapraṇatāśeṣasurāsuratribhuvanaguro na kasyāpi jñānagocara namaste namaste
||26||जय जय नारायण अपारभवसागरोत्तारपरायण सनकसनंदनसनातनप्रभृति योगिवरविचिंत्यमानदिव्यतत्त्व स्वमायाविलसिताध्यासपरिण मिताशेषभूततत्त्व त्रितत्त्व त्रिदण्डधर त्रिणाचिकेतत्रिमधुत्रिसुपर्णोपगीयमानदिव्यज्ञान च्छन्दोमय स्वासनसुपर्णप्रिय भक्तप्रिय भक्तजनैकवत्सल स्वमायाजालव्यवहितस्वरूप विश्वरूप विश्वप्रकाश विश्वतोमुख विश्वतोक्षि विश्वतःश्रवण विश्वतःपादशिरोग्रीव विश्वहस्तनासारसनात्वक्केशलोमलिंग सर्वलोकात्मक सर्वलोकसुखावह सर्वलोकोपकारक सर्वलोकनमस्कृत लीलाविलसितकोटिपद्मोद्भव रुद्रेंद्रमरुदश्विसाध्यसिद्धगणप्रणताशेषसुरासुरत्रिभुवनगुरो न कस्यापि ज्ञानगोचर नमस्ते नमस्ते
jaiminiruvāca
anye ca ye nṛpatayaḥ śrotriyā vedapāragāḥ ||
munayo dvijāḥ kṣatriyāśca vidvāṃso vaiśyajātayaḥ
||27||अन्ये च ये नृपतयः श्रोत्रिया वेदपारगाः ॥
मुनयो द्विजाः क्षत्रियाश्च विद्वांसो वैश्यजातयः
astuvanpuṇḍarīkākṣaṃ balinaṃ bhadrayā saha ||
sūktaiḥ stotraiḥ purāṇaiśca kavitābhiryathā tathā
||28||अस्तुवन्पुण्डरीकाक्षं बलिनं भद्रया सह ॥
सूक्तैः स्तोत्रैः पुराणैश्च कविताभिर्यथा तथा
atheṃdradyumnaḥ provāca purodhasamakalmaṣam ||
pūjārthaṃ vāsudevasya upacāropasaṃskṛtam
||29||अथेंद्रद्युम्नः प्रोवाच पुरोधसमकल्मषम् ॥
पूजार्थं वासुदेवस्य उपचारोपसंस्कृतम्
svayaṃ sa nṛpatiśreṣṭhaḥ pūjayāmāsa tānkramāt ||
nāradasyopadeśena vidhinā maṃtratastathā
||30||स्वयं स नृपतिश्रेष्ठः पूजयामास तान्क्रमात् ॥
नारदस्योपदेशेन विधिना मंत्रतस्तथा
dvādaśākṣaramaṃtreṇa balabhadramapūjayat ||
yamupāsya dhruvaḥ sthānaṃ prāptavānuttamottamam
||31||द्वादशाक्षरमंत्रेण बलभद्रमपूजयत् ॥
यमुपास्य ध्रुवः स्थानं प्राप्तवानुत्तमोत्तमम्
trayīprasiddhaṃ yatsūktaṃ pāvanaṃ pauruṣaṃ mahat ||
tena nārāyaṇaṃ bhūpaḥ pūjayāmāsa śaktitaḥ
||32||त्रयीप्रसिद्धं यत्सूक्तं पावनं पौरुषं महत् ॥
तेन नारायणं भूपः पूजयामास शक्तितः
devyāḥ sūktena bhadrāṃ tāṃ saudarśanyā sudarśanam ||
yathāsamṛddhi bhaktyā tānpūjayitvā nṛpottamaḥ
||33||देव्याः सूक्तेन भद्रां तां सौदर्शन्या सुदर्शनम् ॥
यथासमृद्धि भक्त्या तान्पूजयित्वा नृपोत्तमः
tatprītyai dvijamukhyebhyo dadau dānāni bhaktitaḥ ||
tulāpuruṣadānāni mahādānāni pārthivaḥ
||34||तत्प्रीत्यै द्विजमुख्येभ्यो ददौ दानानि भक्तितः ॥
तुलापुरुषदानानि महादानानि पार्थिवः
aśvamedhāṃgabhūtāśca koṭiśo gā dadau tadā ||
alaṃkṛtāstathānyāśca dadau gā bahudakṣiṇāḥ
||35||अश्वमेधांगभूताश्च कोटिशो गा ददौ तदा ॥
अलंकृतास्तथान्याश्च ददौ गा बहुदक्षिणाः
tāsāṃ khuroddhṛteryogādgartobhūddvijasattamāḥ ||
dānāṃbunā sa pūrṇo vai tīrthamāsīnmahāphalam
||36||तासां खुरोद्धृतेर्योगाद्गर्तोभूद्द्विजसत्तमाः ॥
दानांबुना स पूर्णो वै तीर्थमासीन्महाफलम्
tasminsnātvā pitṝndevānsaṃtarpya vidhivannaraḥ ||
aśvamedhasahasrasya phalamāpnotyasaṃśayaḥ
||37||तस्मिन्स्नात्वा पितॄन्देवान्संतर्प्य विधिवन्नरः ॥
अश्वमेधसहस्रस्य फलमाप्नोत्यसंशयः
nāmnā khyātaṃ sarastasya indradyumnasya bhūpateḥ ||
nirvapatyatra piṃḍāṃśca pitṝnuddiśya mānavaḥ
||38||नाम्ना ख्यातं सरस्तस्य इन्द्रद्युम्नस्य भूपतेः ॥
निर्वपत्यत्र पिंडांश्च पितॄनुद्दिश्य मानवः
kulaikaviṃśamuddhatya brahmaloke mahīyate ||
nātaḥ parataraṃ tīrthaṃ hayamedhāṃgasaṃbhavāt
||39||कुलैकविंशमुद्धत्य ब्रह्मलोके महीयते ॥
नातः परतरं तीर्थं हयमेधांगसंभवात्
indradyumnasya sarasaḥ syādvā tripathagā samā ||
tataḥ prāsādaghaṭanāmupacakrāma bhūpatiḥ
||40||इन्द्रद्युम्नस्य सरसः स्याद्वा त्रिपथगा समा ॥
ततः प्रासादघटनामुपचक्राम भूपतिः
śubhe kāle sunakṣatre daivajñavidhicodite ||
samuhūrte nāradādīnbrāhmaṇāgryānprapūjya ca
||41||शुभे काले सुनक्षत्रे दैवज्ञविधिचोदिते ॥
समुहूर्ते नारदादीन्ब्राह्मणाग्र्यान्प्रपूज्य च
svastivācaṃ ca karmarddhiṃ vācayitvā nṛpottamaḥ ||
arghyaṃ dadau jagannāthaṃ smaranprāsādaveśmani
||42||स्वस्तिवाचं च कर्मर्द्धिं वाचयित्वा नृपोत्तमः ॥
अर्घ्यं ददौ जगन्नाथं स्मरन्प्रासादवेश्मनि
vasudhāṃ prārthayitvā tu sthānamācaṃdratārakam ||
śilpinaḥ pūjayāmāsa vāstuyāgapuraḥsaram
||43||वसुधां प्रार्थयित्वा तु स्थानमाचंद्रतारकम् ॥
शिल्पिनः पूजयामास वास्तुयागपुरःसरम्
mahotsavaṃ tathā cakre gītavādyaiḥ prabhūtakaiḥ ||
dīnānāthavipannebhyo dadau vastu yathepsitam
||44||महोत्सवं तथा चक्रे गीतवाद्यैः प्रभूतकैः ॥
दीनानाथविपन्नेभ्यो ददौ वस्तु यथेप्सितम्
rājño visarjayāmāsa bahumānapuraḥsaram ||
kṛtārthānavatāraṃ taṃ harerdṛṣṭvā hatāṃhasaḥ
||45||राज्ञो विसर्जयामास बहुमानपुरःसरम् ॥
कृतार्थानवतारं तं हरेर्दृष्ट्वा हतांहसः
tataḥ sa koṭiśo vittaṃ dadau pāṣāṇadārake ||
āhṛtau bahudeśebhyo dṛṣadāṃ pārthivottamaḥ
||46||ततः स कोटिशो वित्तं ददौ पाषाणदारके ॥
आहृतौ बहुदेशेभ्यो दृषदां पार्थिवोत्तमः
uvācedaṃ mudā yuktaḥ sabhāyāṃ pṛthivīdharaḥ ||
aṣṭādaśabhyo dvīpebhyo yanmayā pauruṣārjitam
||47||उवाचेदं मुदा युक्तः सभायां पृथिवीधरः ॥
अष्टादशभ्यो द्वीपेभ्यो यन्मया पौरुषार्जितम्
tatsarvaṃ jagadīśasya prāsādāyāpavarjitam ||
jaitrayātrāprasaṃgena śramo labdhastu yo mayā
||48||तत्सर्वं जगदीशस्य प्रासादायापवर्जितम् ॥
जैत्रयात्राप्रसंगेन श्रमो लब्धस्तु यो मया
saphalo'stu sa me viṣṇoḥ prāsādāyārthayogataḥ ||
ataḥ paraṃ me kiṃ bhāgyaṃ carācaraguruṃ harim
||49||सफलोऽस्तु स मे विष्णोः प्रासादायार्थयोगतः ॥
अतः परं मे किं भाग्यं चराचरगुरुं हरिम्
prasādayiṣye saṃpattyā bhujadvaṃdvārjitaśriyā ||
śrīḥ sadā puṇḍarīkākṣe śriyonugrahajā mama
||50||प्रसादयिष्ये संपत्त्या भुजद्वंद्वार्जितश्रिया ॥
श्रीः सदा पुण्डरीकाक्षे श्रियोनुग्रहजा मम
kiṃ kartumīśastasyāṃ vai devadevasya cakriṇaḥ ||
kaṭākṣapāto yasya syāttasya śrīḥ sarvatomukhī
||51||किं कर्तुमीशस्तस्यां वै देवदेवस्य चक्रिणः ॥
कटाक्षपातो यस्य स्यात्तस्य श्रीः सर्वतोमुखी
aṣṭādaśātmikā devī jihvāgre cāsya nṛtyati ||
yamārādhya jagannāthaṃ brahmatvaṃ prāptavānvidhiḥ
||52||अष्टादशात्मिका देवी जिह्वाग्रे चास्य नृत्यति ॥
यमाराध्य जगन्नाथं ब्रह्मत्वं प्राप्तवान्विधिः
rudro maheśvaratvaṃ ca śakrastridivarājatām ||
lebhe tamarcya jagatāmarcayiṣyāmi śāśvatam
||53||रुद्रो महेश्वरत्वं च शक्रस्त्रिदिवराजताम् ॥
लेभे तमर्च्य जगतामर्चयिष्यामि शाश्वतम्
jitaṃ tena tridhā rāśībhūtamaṃho mahātmanā ||
sāṃgopāṃgena vidhinā yena kṛṣṇaḥ samarcitaḥ
||54||जितं तेन त्रिधा राशीभूतमंहो महात्मना ॥
सांगोपांगेन विधिना येन कृष्णः समर्चितः
kalevaramidaṃ kṣetraṃ yatrāhaṃkāravānvibhuḥ ||
āvirbhāvatirobhāvau sthitirnityā hi yatprabhuḥ
||55||कलेवरमिदं क्षेत्रं यत्राहंकारवान्विभुः ॥
आविर्भावतिरोभावौ स्थितिर्नित्या हि यत्प्रभुः
atra sākṣādvapuṣmantaṃ saṃpūjya jagatāṃ gurum ||
sākṣātkṛtārtho bhavati caturvargasya bhājanam
||56||अत्र साक्षाद्वपुष्मन्तं संपूज्य जगतां गुरुम् ॥
साक्षात्कृतार्थो भवति चतुर्वर्गस्य भाजनम्
bahuvyayā''yāsato yā rājyaṛddhirmayārjitā ||
asyaivānugrahātsā tu saphalāstu padāṃbuje
||57||बहुव्ययाऽऽयासतो या राज्यऋद्धिर्मयार्जिता ॥
अस्यैवानुग्रहात्सा तु सफलास्तु पदांबुजे
sarvopacāraiḥ paripūjya devaṃ dravyairhṛtaiḥ sāgaramekhalāyāḥ ||
yāvatsamāpnoti hi karmapākaḥ sāmrājyayātrā saphalā hi māstu
||58||सर्वोपचारैः परिपूज्य देवं द्रव्यैर्हृतैः सागरमेखलायाः ॥
यावत्समाप्नोति हि कर्मपाकः साम्राज्ययात्रा सफला हि मास्तु
kiṃ dravyajātaṃ khalu yena viṣṇuṃ nopāharetsāṃgamapetakalmaṣaḥ ||
kiṃ pauruṣeyaṃ yadi vāsudevaparicchado yena na sādhito me
||59||किं द्रव्यजातं खलु येन विष्णुं नोपाहरेत्सांगमपेतकल्मषः ॥
किं पौरुषेयं यदि वासुदेवपरिच्छदो येन न साधितो मे
iti śrīskānde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ dvitīye vaiṣṇavakhaṇḍe puruṣottamakṣetramāhātmye jaimini ṛṣisaṃvāde viṃśo'dhyāyaḥ || 20 ||