bhairavabrahmahatyāvimokṣaṇavarṇanam
śrīsūta uvāca
cakratīrthe naraḥ snātvā śivatīrthaṃ tato vrajet ||
yatra hi snānamātreṇa mahāpātakakoṭayaḥ
||1||चक्रतीर्थे नरः स्नात्वा शिवतीर्थं ततो व्रजेत् ॥
यत्र हि स्नानमात्रेण महापातककोटयः
tatsaṃsargāśca naśyaṃti tatkṣaṇādeva tāpasāḥ ||
atra snātvā brahmahatyāṃ mumuce kālabhairavaḥ
||2||तत्संसर्गाश्च नश्यंति तत्क्षणादेव तापसाः ॥
अत्र स्नात्वा ब्रह्महत्यां मुमुचे कालभैरवः
ṛṣaya ūcuḥ
kālabhairavarudrasya brahmahatyā mahāmune ||
kimarthamabhavatsūta tanno vaktumihārhasi
||3||कालभैरवरुद्रस्य ब्रह्महत्या महामुने ॥
किमर्थमभवत्सूत तन्नो वक्तुमिहार्हसि
śrīsūta uvāca
vakṣyāmi munayaḥ sarve purāvṛttaṃ vimuktidam ||
yasya śravaṇamātreṇa sarvapāpaiḥ pramucyate
||4||वक्ष्यामि मुनयः सर्वे पुरावृत्तं विमुक्तिदम् ॥
यस्य श्रवणमात्रेण सर्वपापैः प्रमुच्यते
prajāpateśca viṣṇośca babhūva kalahaḥ purā ||
kiṃcitkāraṇamuddiśya samastajanasannidhau
||5||प्रजापतेश्च विष्णोश्च बभूव कलहः पुरा ॥
किंचित्कारणमुद्दिश्य समस्तजनसन्निधौ
ahameva jagatkartā nānyaḥ kartāsti kaścana ||
ahaṃ sarvaprapaṃcānāṃ nigrahānugrahapradaḥ
||6||अहमेव जगत्कर्ता नान्यः कर्तास्ति कश्चन ॥
अहं सर्वप्रपंचानां निग्रहानुग्रहप्रदः
matto nāstyadhikaḥ kaścinmatsamo vā sureṣvapi ||
evaṃ sa manute brahmā devānāṃ sannidhau purā
||7||मत्तो नास्त्यधिकः कश्चिन्मत्समो वा सुरेष्वपि ॥
एवं स मनुते ब्रह्मा देवानां सन्निधौ पुरा
tadā nārāyaṇaḥ prāha prahasandvijapuṃgavāḥ ||
kimarthamevaṃ brūṣe tvamahaṃkāreṇa sāṃpratam
||8||तदा नारायणः प्राह प्रहसन्द्विजपुंगवाः ॥
किमर्थमेवं ब्रूषे त्वमहंकारेण सांप्रतम्
vākyamevaṃvidhaṃ bhūyo vaktuṃ nārhasi vai vidhe ||
ahameva jagatkartā yajño nārāyaṇo vibhuḥ
||9||वाक्यमेवंविधं भूयो वक्तुं नार्हसि वै विधे ॥
अहमेव जगत्कर्ता यज्ञो नारायणो विभुः
māṃ vināsya prapañcasya jīvanaṃ durlabhaṃ bhavet ||
matprasādājjagatsṛṣṭaṃ tvayā sthāvarajaṃgamam
||10||मां विनास्य प्रपञ्चस्य जीवनं दुर्लभं भवेत् ॥
मत्प्रसादाज्जगत्सृष्टं त्वया स्थावरजंगमम्
vivādaṃ kurvatorevaṃ brahmaviṣṇvorjayaiṣiṇoḥ ||
devānāṃ puratastatra vedāścatvāra āgatāḥ ||
procurvākyamidaṃ tathyaṃ paramārthaprakāśakam ||
vedā ūcuḥ ||
tvaṃ viṣṇo na jagatkartā na tvaṃ brahmanprajāpate
||12||विवादं कुर्वतोरेवं ब्रह्मविष्ण्वोर्जयैषिणोः ॥
देवानां पुरतस्तत्र वेदाश्चत्वार आगताः ॥
प्रोचुर्वाक्यमिदं तथ्यं परमार्थप्रकाशकम् ॥
वेदा ऊचुः ॥
त्वं विष्णो न जगत्कर्ता न त्वं ब्रह्मन्प्रजापते
kiṃ tvīśvaro jagatkartā parātparataro vibhuḥ ||
tanmāyāśaktisaṃklṛptamidaṃ sthāvarajaṃgamam
||13||किं त्वीश्वरो जगत्कर्ता परात्परतरो विभुः ॥
तन्मायाशक्तिसंक्लृप्तमिदं स्थावरजंगमम्
sarvadevābhivaṃdyo hi sāṃbaḥ satyādilakṣaṇaḥ ||
sraṣṭā ca pālako hartā sa eva jagatāṃ prabhuḥ
||14||सर्वदेवाभिवंद्यो हि सांबः सत्यादिलक्षणः ॥
स्रष्टा च पालको हर्ता स एव जगतां प्रभुः
evaṃ samīritaṃ vedaiḥ śrutvā vākyaṃ śubhākṣaram ||
brahmā viṣṇustadā tatra procaturdvijapuṃgavāḥ
||15||एवं समीरितं वेदैः श्रुत्वा वाक्यं शुभाक्षरम् ॥
ब्रह्मा विष्णुस्तदा तत्र प्रोचतुर्द्विजपुंगवाः
brahmaviṣṇū ūcatuḥ
pārvatyāliṃgitaḥ śaṃbhurmūrtimānpramathādhipaḥ ||
kathaṃ bhavetparaṃ brahma sarvasaṃgavivarjitam
||16||पार्वत्यालिंगितः शंभुर्मूर्तिमान्प्रमथाधिपः ॥
कथं भवेत्परं ब्रह्म सर्वसंगविवर्जितम्
tābhyāmitīrite tatra praṇavaḥ prāha tau tadā ||
arūpo rūpamādāya mahatā dhvaninā dvijāḥ
||17||ताभ्यामितीरिते तत्र प्रणवः प्राह तौ तदा ॥
अरूपो रूपमादाय महता ध्वनिना द्विजाः
praṇava uvāca
asau śaṃbhurmahādevaḥ pārvatyā svātiriktayā ||
saṃkrīḍate kadācinno kiṃ tu svātmasvarūpayā
||18||असौ शंभुर्महादेवः पार्वत्या स्वातिरिक्तया ॥
संक्रीडते कदाचिन्नो किं तु स्वात्मस्वरूपया
asau śaṃbhuranīśānaḥ svaprakāśo niraṃjanaḥ ||
viśvādhiko mahādevo viśvādhika iti śrutaḥ
||19||असौ शंभुरनीशानः स्वप्रकाशो निरंजनः ॥
विश्वाधिको महादेवो विश्वाधिक इति श्रुतः
sarvātmā sarvakartāsau svatantraḥ sarvabhāvanaḥ ||
brahmannayaṃ sṛṣṭikāle tvāṃ niyuṃkte rajoguṇaiḥ
||20||सर्वात्मा सर्वकर्तासौ स्वतन्त्रः सर्वभावनः ॥
ब्रह्मन्नयं सृष्टिकाले त्वां नियुंक्ते रजोगुणैः
sattvena rakṣaṇe śaṃbhustvāṃ preṣayati keśava ||
tamasā kālarudrākhyaṃ saṃprerayati saṃhṛtau
||21||सत्त्वेन रक्षणे शंभुस्त्वां प्रेषयति केशव ॥
तमसा कालरुद्राख्यं संप्रेरयति संहृतौ
ataḥ svatantratā viṣṇo yuvayorna kadācana ||
nāpi prajāpaterasti kiṃ tu śaṃbhoḥ svatantratā
||22||अतः स्वतन्त्रता विष्णो युवयोर्न कदाचन ॥
नापि प्रजापतेरस्ति किं तु शंभोः स्वतन्त्रता
brahmanviṣṇo yuvābhyāṃ tu kimarthaṃ na maheśvaraḥ ||
jñāyate sarvalokānāṃ kartā viśvādhikastathā
||23||ब्रह्मन्विष्णो युवाभ्यां तु किमर्थं न महेश्वरः ॥
ज्ञायते सर्वलोकानां कर्ता विश्वाधिकस्तथा
sāpi śaktirumā devī na pṛthakchaṃkarātsadā ||
śaṃbhorānaṃdabhūtā sā devī nāgaṃtukī smṛtā
||24||सापि शक्तिरुमा देवी न पृथक्छंकरात्सदा ॥
शंभोरानंदभूता सा देवी नागंतुकी स्मृता
ato viśvādhiko rudraḥ svataṃtro nirvikalpakaḥ ||
sarvadevairayaṃ vandyo yuvābhyāmapi śaṃkaraḥ
||25||अतो विश्वाधिको रुद्रः स्वतंत्रो निर्विकल्पकः ॥
सर्वदेवैरयं वन्द्यो युवाभ्यामपि शंकरः
kartā nāsyāsti rudrasya nādhiko'smācca vidyate ||
na tatsamo'pi lokeṣu vidyate śataśastathā
||26||कर्ता नास्यास्ति रुद्रस्य नाधिकोऽस्माच्च विद्यते ॥
न तत्समोऽपि लोकेषु विद्यते शतशस्तथा
ato mohaṃ na kurutaṃ brahmaviṣṇo yuvāṃ vṛthā ||
ityuktaṃ praṇavenātha śrutvā brahmā ca keśavaḥ
||27||अतो मोहं न कुरुतं ब्रह्मविष्णो युवां वृथा ॥
इत्युक्तं प्रणवेनाथ श्रुत्वा ब्रह्मा च केशवः
māyayā mohitau śaṃbhornaivājñānamamuṃcatām ||
etasminnaṃtare brahmā pradadarśa mahādbhutam
||28||मायया मोहितौ शंभोर्नैवाज्ञानममुंचताम् ॥
एतस्मिन्नंतरे ब्रह्मा प्रददर्श महाद्भुतम्
vyāpnuvadgaganaṃ sarvamanaṃtāditya sannibham ||
tejomaṇḍalamākāśamadhyagaṃ viśvatomukham
||29||व्याप्नुवद्गगनं सर्वमनंतादित्य सन्निभम् ॥
तेजोमण्डलमाकाशमध्यगं विश्वतोमुखम्
tannirūpayituṃ brahmā sasarjordhvagataṃ mukham ||
tapobalavisṛṣṭena paṃcamena mukhena saḥ
||30||तन्निरूपयितुं ब्रह्मा ससर्जोर्ध्वगतं मुखम् ॥
तपोबलविसृष्टेन पंचमेन मुखेन सः
nirūpayāmāsa vibhustattejomaṇḍalaṃ muhuḥ ||
tatprajajvāla kopena mukhaṃ tejovilokanāt
||31||निरूपयामास विभुस्तत्तेजोमण्डलं मुहुः ॥
तत्प्रजज्वाल कोपेन मुखं तेजोविलोकनात्
anaṃtādityasaṃkāśaṃ jvalattatpaṃcamaṃ śiraḥ ||
didhakṣuḥ pralaye lokānvaḍavāgnirivābabhau
||32||अनंतादित्यसंकाशं ज्वलत्तत्पंचमं शिरः ॥
दिधक्षुः प्रलये लोकान्वडवाग्निरिवाबभौ
vyadṛśyata ca tattejaḥ puruṣo nīlalohitaḥ ||
dṛṣṭvā sraṣṭā tadā brahmā babhāṣe parameśvaram
||33||व्यदृश्यत च तत्तेजः पुरुषो नीललोहितः ॥
दृष्ट्वा स्रष्टा तदा ब्रह्मा बभाषे परमेश्वरम्
vedāhaṃ tvāṃ mahādeva lalāṭānme purā bhavān ||
vinirgato'si śaṃbho tvaṃ rudranāmā mamātmajaḥ
||34||वेदाहं त्वां महादेव ललाटान्मे पुरा भवान् ॥
विनिर्गतोऽसि शंभो त्वं रुद्रनामा ममात्मजः
iti garveṇa saṃyuktaṃ vacaḥ śrutvā maheśvaraḥ ||
kālabhairavanāmānaṃ puruṣaṃ prāhiṇottadā
||35||इति गर्वेण संयुक्तं वचः श्रुत्वा महेश्वरः ॥
कालभैरवनामानं पुरुषं प्राहिणोत्तदा
ayuddhyata ciraṃ kālaṃ brahmaṇā kālabhairavaḥ ||
mahādevāṃśasaṃbhūtaḥ śūlaṭaṃkagadādharaḥ
||36||अयुद्ध्यत चिरं कालं ब्रह्मणा कालभैरवः ॥
महादेवांशसंभूतः शूलटंकगदाधरः
yuddhvā tu suciraṃ kālaṃ brahmaṇā kālabhairavaḥ ||
vadanaṃ brahmaṇaḥ śubhraṃ vyalokayata paṃcamam
||37||युद्ध्वा तु सुचिरं कालं ब्रह्मणा कालभैरवः ॥
वदनं ब्रह्मणः शुभ्रं व्यलोकयत पंचमम्
vilokyordhvagataṃ vaktraṃ pañcamaṃ bhāratīpateḥ ||
garveṇa mahatā yuktaṃ prajajvālātikopitaḥ
||38||विलोक्योर्ध्वगतं वक्त्रं पञ्चमं भारतीपतेः ॥
गर्वेण महता युक्तं प्रजज्वालातिकोपितः
tatastatpaṃcamaṃ vaktraṃ bhairavaḥ prācchinadruṣā ||
tato mamāra brahmā'sau kālabhairavahiṃsitaḥ
||39||ततस्तत्पंचमं वक्त्रं भैरवः प्राच्छिनद्रुषा ॥
ततो ममार ब्रह्माऽसौ कालभैरवहिंसितः
īśvarasya prasādena prapede jīvitaṃ punaḥ ||
tato vilokayāmāsa śaṃkaraṃ śaśibhūṣaṇam
||40||ईश्वरस्य प्रसादेन प्रपेदे जीवितं पुनः ॥
ततो विलोकयामास शंकरं शशिभूषणम्
vāsukyādyaṣṭabhogīṃdravibhūṣaṇavibhūṣitam ||
dṛṣṭvā vedhā mahādevaṃ pārvatyā saha śaṃkaram
||41||वासुक्याद्यष्टभोगींद्रविभूषणविभूषितम् ॥
दृष्ट्वा वेधा महादेवं पार्वत्या सह शंकरम्
lebhe māheśvaraṃ jñānaṃ mahādevaprasādataḥ ||
tatastuṣṭāva giriśaṃ vareṇyaṃ varadaṃ śivam
||42||लेभे माहेश्वरं ज्ञानं महादेवप्रसादतः ॥
ततस्तुष्टाव गिरिशं वरेण्यं वरदं शिवम्
brahmovāca
mahyaṃ prasīda giriśa śaśāṃkakṛtaśekhara ||
yanmayāpakṛtaṃ śaṃbho tatkṣamasva dayānidhe
||43||मह्यं प्रसीद गिरिश शशांककृतशेखर ॥
यन्मयापकृतं शंभो तत्क्षमस्व दयानिधे
kṣamasva mama garvaṃ tvaṃ śaṃkareti punaḥpunaḥ ||
namaścakāra somaṃ taṃ somārdhakṛtaśekharam
||44||क्षमस्व मम गर्वं त्वं शंकरेति पुनःपुनः ॥
नमश्चकार सोमं तं सोमार्धकृतशेखरम्
atha devaḥ prasanno'smai brahmaṇe svāṃśajāya tu ||
mā bhairityabravīcchaṃbhurbhairavaṃ cābhyabhāṣata
||45||अथ देवः प्रसन्नोऽस्मै ब्रह्मणे स्वांशजाय तु ॥
मा भैरित्यब्रवीच्छंभुर्भैरवं चाभ्यभाषत
īśvara uvāca
eṣa sarvasya jagataḥ pūjyo brahmā sanātanaḥ ||
hatasyāsya viriṃcasya dhāraya tvaṃ śiro'dhunā
||46||एष सर्वस्य जगतः पूज्यो ब्रह्मा सनातनः ॥
हतस्यास्य विरिंचस्य धारय त्वं शिरोऽधुना
brahmahatyāviśuddhyarthaṃ lokasaṃgrahakāmyayā ||
bhikṣāmaṭa kapālena bhairava tvaṃ mamājñayā
||47||ब्रह्महत्याविशुद्ध्यर्थं लोकसंग्रहकाम्यया ॥
भिक्षामट कपालेन भैरव त्वं ममाज्ञया
uktvaivaṃ śaṃkaro viprāstatraivāṃtaradhīyata ||
nīlakaṇṭho mahādevo girijārddhatanustataḥ
||48||उक्त्वैवं शंकरो विप्रास्तत्रैवांतरधीयत ॥
नीलकण्ठो महादेवो गिरिजार्द्धतनुस्ततः
bhairavaṃ grāhayāmāsa vadanaṃ vedhaso dvijāḥ ||
carasva pāpaśuddhyarthaṃ lokasaṃgrahaṇāya vai
||49||भैरवं ग्राहयामास वदनं वेधसो द्विजाः ॥
चरस्व पापशुद्ध्यर्थं लोकसंग्रहणाय वै
kapāladhārī hastena bhikṣāṃ gṛhṇātu bhairavaḥ ||
itīrayitvā giriśaḥ kanyāṃ kāṃcidbhayaṃkarīm
||50||कपालधारी हस्तेन भिक्षां गृह्णातु भैरवः ॥
इतीरयित्वा गिरिशः कन्यां कांचिद्भयंकरीम्
brahmahatyābhidhāṃ krūrāṃ vaḍavānalasannibhām ||
tāṃ prerayitvā giriśo bhairavaṃ punarabravīt
||51||ब्रह्महत्याभिधां क्रूरां वडवानलसन्निभाम् ॥
तां प्रेरयित्वा गिरिशो भैरवं पुनरब्रवीत्
īśvara uvāca
bhairavaitadvrataṃ tvabdaṃ brahmahatyāviśuddhaye ||
cara tvaṃ sarvatīrtheṣu snāhi śuddhyarthamātmanaḥ
||52||भैरवैतद्व्रतं त्वब्दं ब्रह्महत्याविशुद्धये ॥
चर त्वं सर्वतीर्थेषु स्नाहि शुद्ध्यर्थमात्मनः
tato vārāṇasīṃ gaccha brahmahatyāpraśāṃtaye ||
vārāṇasīpraveśena brahmahatyā tavādhamā
||53||ततो वाराणसीं गच्छ ब्रह्महत्याप्रशांतये ॥
वाराणसीप्रवेशेन ब्रह्महत्या तवाधमा
pādaśeṣā vinaṣṭā syāccaturthāṃśo na naśyati ||
tasya nāśaṃ pravakṣyāmi tava bhairava tacchuṇu
||54||पादशेषा विनष्टा स्याच्चतुर्थांशो न नश्यति ॥
तस्य नाशं प्रवक्ष्यामि तव भैरव तच्छुणु
dakṣiṇāṃbhonidhestīre gandhamādanaparvate ||
sarvaprāṇyupakārāya kṛtaṃ tīrthaṃ mayā śubham
||55||दक्षिणांभोनिधेस्तीरे गन्धमादनपर्वते ॥
सर्वप्राण्युपकाराय कृतं तीर्थं मया शुभम्
śivasaṃjñaṃ mahāpuṇyaṃ tatra yāhi tvamādarāt ||
tatpraveśanamātreṇa brahmahatyā tavāśubhā
||56||शिवसंज्ञं महापुण्यं तत्र याहि त्वमादरात् ॥
तत्प्रवेशनमात्रेण ब्रह्महत्या तवाशुभा
śivatīrthasya māhātmyānniḥśeṣaṃ naśyati dhruvam ||
uktvaivaṃ bhairavaṃ rudraḥ kailāsaṃ prayayau kṣaṇāt
||57||शिवतीर्थस्य माहात्म्यान्निःशेषं नश्यति ध्रुवम् ॥
उक्त्वैवं भैरवं रुद्रः कैलासं प्रययौ क्षणात्
tataḥ kapālapāṇistu bhairavaḥ śivacoditaḥ ||
devadānavayakṣādilokeṣu vicacāra saḥ
||58||ततः कपालपाणिस्तु भैरवः शिवचोदितः ॥
देवदानवयक्षादिलोकेषु विचचार सः
taṃ yāṃtamanuyāti sma brahmahatyātibhīṣaṇā ||
bhairavaḥ sarvatīrthāni puṇyānyāyatanāni ca
||59||तं यांतमनुयाति स्म ब्रह्महत्यातिभीषणा ॥
भैरवः सर्वतीर्थानि पुण्यान्यायतनानि च
caritvā līlayā devastato vārāṇasīṃ yayau ||
vārāṇasīṃ praviṣṭe tu bhairave śaṃkarāṃśaje
||60||चरित्वा लीलया देवस्ततो वाराणसीं ययौ ॥
वाराणसीं प्रविष्टे तु भैरवे शंकरांशजे
caturthāṃśaṃ vinā naṣṭā brahmahatyātikutsitā ||
caturthāṃśena dudrāva bhairavaṃ śaṃkarāṃśajam
||61||चतुर्थांशं विना नष्टा ब्रह्महत्यातिकुत्सिता ॥
चतुर्थांशेन दुद्राव भैरवं शंकरांशजम्
tataḥ sa bhairavo devaḥ śūlapāṇiḥ kapāladhṛk ||
śivājñayā yayau paścādgaṃdhamādanaparvatam
||62||ततः स भैरवो देवः शूलपाणिः कपालधृक् ॥
शिवाज्ञया ययौ पश्चाद्गंधमादनपर्वतम्
śivatīrthaṃ tato gatvā bhairavaḥ snātavāndvijāḥ ||
snānamātreṇa tatrāsya śivatīrthe mahattare
||63||शिवतीर्थं ततो गत्वा भैरवः स्नातवान्द्विजाः ॥
स्नानमात्रेण तत्रास्य शिवतीर्थे महत्तरे
niḥśeṣaṃ vilayaṃ yātā brahmahatyātibhīṣaṇā ||
asminnavasare śaṃbhuḥ prādurāsīttadagrataḥ ||
prādurbhūto mahādevo bhairavaṃ vākyamabravīt
||64||निःशेषं विलयं याता ब्रह्महत्यातिभीषणा ॥
अस्मिन्नवसरे शंभुः प्रादुरासीत्तदग्रतः ॥
प्रादुर्भूतो महादेवो भैरवं वाक्यमब्रवीत्
īśvara uvāca
niḥśeṣaṃ brahmahatyā te śivatīrthe nimajjanāt
||65||निःशेषं ब्रह्महत्या ते शिवतीर्थे निमज्जनात्
naṣṭā bhairava nāstyatra saṃdehastava suvrata ||
idaṃ kapālaṃ kāśyāṃ tvaṃ sthāpayasva kvacitsthale
||66||नष्टा भैरव नास्त्यत्र संदेहस्तव सुव्रत ॥
इदं कपालं काश्यां त्वं स्थापयस्व क्वचित्स्थले
ityuktvā bhagavāñchaṃbhustatraivāṃtaradhīyata ||
bhairavo'pi tadā viprā brahmahatyāvimocitaḥ
||67||इत्युक्त्वा भगवाञ्छंभुस्तत्रैवांतरधीयत ॥
भैरवोऽपि तदा विप्रा ब्रह्महत्याविमोचितः
śivatīrthasya māhātmyādyayau vārāṇasīṃ purīm ||
kapālaṃ sthāpayāmāsa pradeśe kutraciddvijāḥ ||
kapālatīrthamityākhyāmalabhattatsthalaṃ tadā
||68||शिवतीर्थस्य माहात्म्याद्ययौ वाराणसीं पुरीम् ॥
कपालं स्थापयामास प्रदेशे कुत्रचिद्द्विजाः ॥
कपालतीर्थमित्याख्यामलभत्तत्स्थलं तदा
śrīsūta uvāca
evaṃ prabhāvaṃ tatpuṇyaṃ śivatīrthaṃ vimuktidam
||69||एवं प्रभावं तत्पुण्यं शिवतीर्थं विमुक्तिदम्
mahāduḥkhapraśamanaṃ mahāpātakanāśanam ||
narakakleśaśamanaṃ svargadaṃ mokṣadaṃ tathā
||70||महादुःखप्रशमनं महापातकनाशनम् ॥
नरकक्लेशशमनं स्वर्गदं मोक्षदं तथा
śivatīrthasya māhātmyaṃ mayā proktaṃ vimuktidam ||
idaṃ paṭhansadā martyo duḥkhagrāmādvimucyate
||71||शिवतीर्थस्य माहात्म्यं मया प्रोक्तं विमुक्तिदम् ॥
इदं पठन्सदा मर्त्यो दुःखग्रामाद्विमुच्यते
iti śrīskāṃde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ tṛtīye brahmakhaṇḍe setumāhātmye śivatīrthapraśaṃsāyāṃ bhairavabrahmahatyāvimokṣaṇavarṇanaṃnāma caturviṃśo'dhyāyaḥ || 24 ||