pāpanāśe naraḥ snātvā sarvapāpanibarhaṇe
śrīsūta uvāca
pāpanāśe naraḥ snātvā sarvapāpanibarhaṇe ||
tataḥ sītāsaro gacchetsnātuṃ niyamapūrvakam
||1||पापनाशे नरः स्नात्वा सर्वपापनिबर्हणे ॥
ततः सीतासरो गच्छेत्स्नातुं नियमपूर्वकम्
yāni kāni ca puṇyāni brahmāṃḍāṃtargatāni vai ||
tāni gaṃgāditīrthāni svapāpapariśuddhaye
||2||यानि कानि च पुण्यानि ब्रह्मांडांतर्गतानि वै ॥
तानि गंगादितीर्थानि स्वपापपरिशुद्धये
sītāsarasi vartaṃte mahāpātakanāśane ||
kṣetrāṇyapi mahārhāṇi kāśyādīni divāniśam
||3||सीतासरसि वर्तंते महापातकनाशने ॥
क्षेत्राण्यपि महार्हाणि काश्यादीनि दिवानिशम्
sītāsarotra sevaṃte svasvakalmaṣaśāṃtaye ||
tasyāḥ sarasi saṃgītaguṇenākṛṣya bāliśaḥ
||4||सीतासरोत्र सेवंते स्वस्वकल्मषशांतये ॥
तस्याः सरसि संगीतगुणेनाकृष्य बालिशः
paṃcānano'pi vasate paṃcapātakanāśanaḥ ||
tadetattīrthamāgatya snātvā vai śraddhayā saha ||
puraṃdaraḥ purā viprā mumuce brahmahatyayā
||5||पंचाननोऽपि वसते पंचपातकनाशनः ॥
तदेतत्तीर्थमागत्य स्नात्वा वै श्रद्धया सह ॥
पुरंदरः पुरा विप्रा मुमुचे ब्रह्महत्यया
ṛṣaya ūcuḥ
brahmahatyā kathamabhūdvāsavasya purā mune ||
sītāsarasi snānātkathaṃ mukto'bhavattayā
||6||ब्रह्महत्या कथमभूद्वासवस्य पुरा मुने ॥
सीतासरसि स्नानात्कथं मुक्तोऽभवत्तया
śrīsūta uvāca
kapālābharaṇonāma rākṣaso'bhūtpurā dvijāḥ
||7||कपालाभरणोनाम राक्षसोऽभूत्पुरा द्विजाः
avadhyaḥ sarvadevānāṃ so'bhavadbrahmaṇo varāt ||
śavabhakṣaṇanāmā tu tasyāsīnmaṃtrisattamaḥ
||8||अवध्यः सर्वदेवानां सोऽभवद्ब्रह्मणो वरात् ॥
शवभक्षणनामा तु तस्यासीन्मंत्रिसत्तमः
akṣauhiṇīśataṃ tasya hayebharathasaṃkulam ||
asti tasya puraṃ cāpi vaijayaṃtamiti śrutam
||9||अक्षौहिणीशतं तस्य हयेभरथसंकुलम् ॥
अस्ति तस्य पुरं चापि वैजयंतमिति श्रुतम्
vasatyasminpure so'yaṃ kapālābharaṇo balī ||
śavabhakṣaṃ samāhūya babhāṣe maṃtriṇaṃ dvijāḥ
||10||वसत्यस्मिन्पुरे सोऽयं कपालाभरणो बली ॥
शवभक्षं समाहूय बभाषे मंत्रिणं द्विजाः
śavabhakṣa mahāvīrya maṃtraśāstreṣu kovida ||
vayaṃ devapurīṃ gatvā vinirjitya surānraṇe
||11||शवभक्ष महावीर्य मंत्रशास्त्रेषु कोविद ॥
वयं देवपुरीं गत्वा विनिर्जित्य सुरान्रणे
śakrasya bhavane ramye sthāsyāmassainikaiḥ saha ||
ramāvo naṃdane tasya raṃbhādyapsarasāṃ gaṇaiḥ
||12||शक्रस्य भवने रम्ये स्थास्यामस्सैनिकैः सह ॥
रमावो नंदने तस्य रंभाद्यप्सरसां गणैः
kapālābharaṇasyedaṃ niśamya vacanaṃ tadā ||
śavabhakṣo'bravīdviprā vacastatra tathāstviti
||13||कपालाभरणस्येदं निशम्य वचनं तदा ॥
शवभक्षोऽब्रवीद्विप्रा वचस्तत्र तथास्त्विति
tataḥ kapālābharaṇaḥ putraṃ durmedhasaṃ balī ||
pratiṣṭhāpya pure śūraṃ senayā parivāritaḥ
||14||ततः कपालाभरणः पुत्रं दुर्मेधसं बली ॥
प्रतिष्ठाप्य पुरे शूरं सेनया परिवारितः
yuyutsuramaraiḥ sākaṃ prayayāvamarāvatīm ||
gajāśvarathapādātairuddhatai reṇusaṃcayaiḥ
||15||युयुत्सुरमरैः साकं प्रययावमरावतीम् ॥
गजाश्वरथपादातैरुद्धतै रेणुसंचयैः
śoṣayañjaladhīnsiṃdhūṃścūrṇayanparvatānapi ||
niḥsāṇadhvaninā viprā nādayanrodasī tathā
||16||शोषयञ्जलधीन्सिंधूंश्चूर्णयन्पर्वतानपि ॥
निःसाणध्वनिना विप्रा नादयन्रोदसी तथा
aśvānāṃ heṣitaravairgajānāmapi bṛṃhitaiḥ ||
rathanemisvanairugraiḥ siṃhanādaiḥ padātinām
||17||अश्वानां हेषितरवैर्गजानामपि बृंहितैः ॥
रथनेमिस्वनैरुग्रैः सिंहनादैः पदातिनाम्
śrotrāṇi diggajānāṃ ca vitanvanbadhirāṇi saḥ ||
agamaddevanagarīṃ yuyutsuramaraiḥ saha
||18||श्रोत्राणि दिग्गजानां च वितन्वन्बधिराणि सः ॥
अगमद्देवनगरीं युयुत्सुरमरैः सह
tata indrādayo devāḥ senākalakaladhvanim ||
śrutvābhiniryyayuḥ puryā yuddhābhimanaso dvijāḥ
||19||तत इन्द्रादयो देवाः सेनाकलकलध्वनिम् ॥
श्रुत्वाभिनिर्य्ययुः पुर्या युद्धाभिमनसो द्विजाः
tato yuddhaṃ samabhavaddevānāṃ rākṣasaiḥ saha ||
adṛṣṭapūrvaṃ jagati tathaivāśrutapūrvakam
||20||ततो युद्धं समभवद्देवानां राक्षसैः सह ॥
अदृष्टपूर्वं जगति तथैवाश्रुतपूर्वकम्
tata indrādayo devā rākṣasāñjaghnurāhave ||
rākṣasāśca surāñjaghnuḥ samare vijigīṣavaḥ
||21||तत इन्द्रादयो देवा राक्षसाञ्जघ्नुराहवे ॥
राक्षसाश्च सुराञ्जघ्नुः समरे विजिगीषवः
dvandvayuddhaṃ ca samabhūdanyonyaṃ surarakṣasām ||
kapālābharaṇenājau yuyudhe balavṛtrahā
||22||द्वन्द्वयुद्धं च समभूदन्योन्यं सुररक्षसाम् ॥
कपालाभरणेनाजौ युयुधे बलवृत्रहा
yamena śavabhakṣaśca varuṇena ca kauśikaḥ ||
kubero rudhirākṣeṇa yuyudhe brāhmaṇottamāḥ
||23||यमेन शवभक्षश्च वरुणेन च कौशिकः ॥
कुबेरो रुधिराक्षेण युयुधे ब्राह्मणोत्तमाः
māṃsapriyo madyasevī krūradṛṣṭirbhayāvahaḥ ||
catvāra ete vikrāṃtāḥ kapālābharaṇānujāḥ
||24||मांसप्रियो मद्यसेवी क्रूरदृष्टिर्भयावहः ॥
चत्वार एते विक्रांताः कपालाभरणानुजाः
aśvibhyāmagnivāyubhyāṃ yuddhe yuyudhire mithaḥ ||
tato yamo mahāvīryaḥ kāladaṇḍena vegavān
||25||अश्विभ्यामग्निवायुभ्यां युद्धे युयुधिरे मिथः ॥
ततो यमो महावीर्यः कालदण्डेन वेगवान्
śavabhakṣaṃ nihatyājāvanayadyamasādanam ||
tasya cākṣauhiṇīstriṃśannijaghne samare yamaḥ
||26||शवभक्षं निहत्याजावनयद्यमसादनम् ॥
तस्य चाक्षौहिणीस्त्रिंशन्निजघ्ने समरे यमः
varuṇaḥ kauśikasyājau prāsena prāharacchiraḥ ||
kubero rudhirākṣasya kuntenābhyaharacchiraḥ
||27||वरुणः कौशिकस्याजौ प्रासेन प्राहरच्छिरः ॥
कुबेरो रुधिराक्षस्य कुन्तेनाभ्यहरच्छिरः
aśvibhyāmagnivāyubhyāṃ kapālābharaṇānujāḥ ||
nihatāḥ samare viprāḥ prayayuryamasādanam
||28||अश्विभ्यामग्निवायुभ्यां कपालाभरणानुजाः ॥
निहताः समरे विप्राः प्रययुर्यमसादनम्
akṣauhiṇīśataṃ cāpi devendreṇa mṛdhe dvijāḥ ||
yāmārddhena hataṃ yuddhe prayayau yamasādanam
||29||अक्षौहिणीशतं चापि देवेन्द्रेण मृधे द्विजाः ॥
यामार्द्धेन हतं युद्धे प्रययौ यमसादनम्
tataḥ kapālābharaṇaḥ prekṣya senāṃ nijāṃ hatām ||
cāpamādāya niśitāñcharāṃścāpi mahājavān
||30||ततः कपालाभरणः प्रेक्ष्य सेनां निजां हताम् ॥
चापमादाय निशिताञ्छरांश्चापि महाजवान्
abhyayātsamare śakraṃ tiṣṭhatiṣṭheti cābravīt ||
tataḥ śakrasya śirasi vyadhamaccharapaṃcakaiḥ
||31||अभ्ययात्समरे शक्रं तिष्ठतिष्ठेति चाब्रवीत् ॥
ततः शक्रस्य शिरसि व्यधमच्छरपंचकैः
tānaprāptānpraciccheda śarairyuddhe sa vṛtrahā ||
tataḥ śūlaṃ samādāya kapālābharaṇo mṛdhe
||32||तानप्राप्तान्प्रचिच्छेद शरैर्युद्धे स वृत्रहा ॥
ततः शूलं समादाय कपालाभरणो मृधे
deveṃdrāya pracikṣepa taṃ śaktyā nijaghāna saḥ ||
tataḥ kapālābharaṇaḥ śatahastāyatāṃ gadām
||33||देवेंद्राय प्रचिक्षेप तं शक्त्या निजघान सः ॥
ततः कपालाभरणः शतहस्तायतां गदाम्
āyasīṃ paṃcasāhasratulābhāreṇanirmitām ||
ādade samare śakraṃ vakṣodeśe jaghāna ca
||34||आयसीं पंचसाहस्रतुलाभारेणनिर्मिताम् ॥
आददे समरे शक्रं वक्षोदेशे जघान च
tataḥ sa mūrcchitaḥ śakro rathopastha upāviśat ||
mṛtasaṃjīvinīṃ vidyāṃ japitvātha bṛhaspatiḥ
||35||ततः स मूर्च्छितः शक्रो रथोपस्थ उपाविशत् ॥
मृतसंजीविनीं विद्यां जपित्वाथ बृहस्पतिः
pulomajāpatiṃ yuddhe samajīvayadadbhutam ||
airāvataṃ tadāruhya kapālābharaṇāṃtikam
||36||पुलोमजापतिं युद्धे समजीवयदद्भुतम् ॥
ऐरावतं तदारुह्य कपालाभरणांतिकम्
ājagāma śacībhartā prahartuṃ kuliśena tam ||
ekaprahāreṇa tadā maheṃdraḥ pākaśāsanaḥ
||37||आजगाम शचीभर्ता प्रहर्तुं कुलिशेन तम् ॥
एकप्रहारेण तदा महेंद्रः पाकशासनः
kapālābharaṇaṃ yuddhe vajreṇa sarathāśvakam ||
sacāpaṃ sadhvajaṃ caiva satūṇīraṃ savarmakam
||38||कपालाभरणं युद्धे वज्रेण सरथाश्वकम् ॥
सचापं सध्वजं चैव सतूणीरं सवर्मकम्
cūrṇayāmāsa kupitastilaśaḥ kaṇaśastathā ||
hate tasminmahāvīre kapālābharaṇe raṇe
||39||चूर्णयामास कुपितस्तिलशः कणशस्तथा ॥
हते तस्मिन्महावीरे कपालाभरणे रणे
sukhaṃ sarvasya lokasya babhūva ciraduḥkhinaḥ ||
rākṣasasya vadhotpannā brahmahatyā puraṃdaram ||
anvadhāvattadā bhīmā nādayaṃtī diśo daśa
||40||सुखं सर्वस्य लोकस्य बभूव चिरदुःखिनः ॥
राक्षसस्य वधोत्पन्ना ब्रह्महत्या पुरंदरम् ॥
अन्वधावत्तदा भीमा नादयंती दिशो दश
ṛṣaya ūcuḥ
na vipro rākṣasaḥ sūta kapālābharaṇo mune ||
tatkathaṃ brahmahatyeṃdraṃ tadvadhātsamupādravat
||41||न विप्रो राक्षसः सूत कपालाभरणो मुने ॥
तत्कथं ब्रह्महत्येंद्रं तद्वधात्समुपाद्रवत्
śrīsūta uvāca
vakṣyāmi paramaṃ guhyaṃ munīṃdrāḥ paramādbhutam
||42||वक्ष्यामि परमं गुह्यं मुनींद्राः परमाद्भुतम्
śṛṇuta śraddhayā yūyaṃ samādhāya svamānasam ||
purā viṃdhyapradeśeṣu trivakro nāma rākṣasaḥ
||43||शृणुत श्रद्धया यूयं समाधाय स्वमानसम् ॥
पुरा विंध्यप्रदेशेषु त्रिवक्रो नाम राक्षसः
tasya bhāryā guṇopetā sauṃdaryaguṇaśālinī ||
suśīlā nāma suśroṇī sarvalakṣaṇalakṣitā
||44||तस्य भार्या गुणोपेता सौंदर्यगुणशालिनी ॥
सुशीला नाम सुश्रोणी सर्वलक्षणलक्षिता
sā kadācinmanojñāṃgī suveṣā cāruhāsinī ||
viṃdhyapādavanoddeśe vicacāra vilāsinī
||45||सा कदाचिन्मनोज्ञांगी सुवेषा चारुहासिनी ॥
विंध्यपादवनोद्देशे विचचार विलासिनी
tasminvane śucirnāma vartatesma mahāmuniḥ ||
tapasamādhisaṃyukto vedādhyayanatatparaḥ
||46||तस्मिन्वने शुचिर्नाम वर्ततेस्म महामुनिः ॥
तपसमाधिसंयुक्तो वेदाध्ययनतत्परः
tasyāśramasamīpaṃ tu sā yayau varavarṇinī ||
tāṃ dṛṣṭvā sa munirdhairyaṃ mumocānaṃgapīḍitaḥ ||
tāmāsādya varārohāṃ babhāṣe munisattamaḥ
||47||तस्याश्रमसमीपं तु सा ययौ वरवर्णिनी ॥
तां दृष्ट्वा स मुनिर्धैर्यं मुमोचानंगपीडितः ॥
तामासाद्य वरारोहां बभाषे मुनिसत्तमः
śuciruvāca
lalane svāgataṃ te'stu kasya bhāryā śucismite
||48||ललने स्वागतं तेऽस्तु कस्य भार्या शुचिस्मिते
kimāgamanakṛtyaṃ te vane'sminnatibhīṣaṇe ||
śrāṃtāsi tvaṃ varārohe vasāsminnuṭaje mama
||49||किमागमनकृत्यं ते वनेऽस्मिन्नतिभीषणे ॥
श्रांतासि त्वं वरारोहे वसास्मिन्नुटजे मम
tathoktā sā tu suśroṇī taṃ muniṃ pratyabhāṣata ||
trivakrarakṣobhāryāhaṃ suśīlā nāmato mune
||5||तथोक्ता सा तु सुश्रोणी तं मुनिं प्रत्यभाषत ॥
त्रिवक्ररक्षोभार्याहं सुशीला नामतो मुने
puṣpāvacayakāmena vanametatsamāgatā ||
aputrāhaṃ mune bhartrā preritā putramicchatā
||51||पुष्पावचयकामेन वनमेतत्समागता ॥
अपुत्राहं मुने भर्त्रा प्रेरिता पुत्रमिच्छता
śuciṃ muniṃ samārādhya tasmātputramavāpnuhi ||
iti pratisamādiṣṭā patinā tvāṃ samāgatā
||52||शुचिं मुनिं समाराध्य तस्मात्पुत्रमवाप्नुहि ॥
इति प्रतिसमादिष्टा पतिना त्वां समागता
putramutpādaya tvaṃ me kṛpāṃ kuru mune mayi ||
evamuktaḥ sa tu śuciḥ suśīlāṃ tāmabhāṣata
||53||पुत्रमुत्पादय त्वं मे कृपां कुरु मुने मयि ॥
एवमुक्तः स तु शुचिः सुशीलां तामभाषत
śuciruvāca
tvāṃ dṛṣṭvā mama ca prītiḥ suśīle vidyate'dhunā ||
manorathamahāṃbhodhiṃ tvamāpūraya māmakam
||54||त्वां दृष्ट्वा मम च प्रीतिः सुशीले विद्यतेऽधुना ॥
मनोरथमहांभोधिं त्वमापूरय मामकम्
ityuktvā sa munistatra tayā reme dinatrayam ||
tāmuvāca muniḥ prītaḥ suśālāṃ sundarākṛtim
||55||इत्युक्त्वा स मुनिस्तत्र तया रेमे दिनत्रयम् ॥
तामुवाच मुनिः प्रीतः सुशालां सुन्दराकृतिम्
tavodare mahāvīryaḥ kapālābharaṇābhidhaḥ ||
bhaviṣyati ciraṃ rājyaṃ pālayiṣyati medinīm
||56||तवोदरे महावीर्यः कपालाभरणाभिधः ॥
भविष्यति चिरं राज्यं पालयिष्यति मेदिनीम्
sahasraṃ vatsarānvatsastapasā prīṇayanvidhim ||
puraṃdaraṃ vinānyebhyo devebhyo nāsya vadhyatā
||57||सहस्रं वत्सरान्वत्सस्तपसा प्रीणयन्विधिम् ॥
पुरंदरं विनान्येभ्यो देवेभ्यो नास्य वध्यता
īdṛśaste suto bhūyādiṃdratulyaparākramaḥ ||
ityuktvā sa munirnārīṃ kāśīṃ śivapurīṃ yayau
||58||ईदृशस्ते सुतो भूयादिंद्रतुल्यपराक्रमः ॥
इत्युक्त्वा स मुनिर्नारीं काशीं शिवपुरीं ययौ
suśīlā sāpi suṣuve kapālābharaṇaṃ sutam ||
taṃ jaghāna mṛdhe śakro vajreṇa munipuṃgavāḥ
||59||सुशीला सापि सुषुवे कपालाभरणं सुतम् ॥
तं जघान मृधे शक्रो वज्रेण मुनिपुंगवाः
śucerbījasamudbhūtaṃ tamiṃdro nyavadhīdyataḥ ||
tataḥ puraṃdaraḥ śakro jagṛhe brahmahatyayā
||60||शुचेर्बीजसमुद्भूतं तमिंद्रो न्यवधीद्यतः ॥
ततः पुरंदरः शक्रो जगृहे ब्रह्महत्यया
dhāvati sma tadā śakraḥ sarvāṃllokānbhayākulaḥ ||
dhāvaṃtamanudhāvaṃtī brahmahatyā tamanvagāt
||61||धावति स्म तदा शक्रः सर्वांल्लोकान्भयाकुलः ॥
धावंतमनुधावंती ब्रह्महत्या तमन्वगात्
anudruto hi vipreṃdrāḥ śakro'yaṃ brahmahatyayā ||
pitāmahasadaḥ prāpa saṃtaptahṛdayo bhṛśam
||62||अनुद्रुतो हि विप्रेंद्राः शक्रोऽयं ब्रह्महत्यया ॥
पितामहसदः प्राप संतप्तहृदयो भृशम्
nyavedayadbrahmahatyāṃ brahmaṇe sa puraṃdaraḥ ||
bhagavam̐llokanātheyaṃ brahmahatyāti bhīṣaṇā
||63||न्यवेदयद्ब्रह्महत्यां ब्रह्मणे स पुरंदरः ॥
भगवँल्लोकनाथेयं ब्रह्महत्याति भीषणा
bādhate māṃ prajānātha tasyā nāśaṃ bravīhi me ||
puraṃdareṇaivamukto brahmā prāha divaspatim
||64||बाधते मां प्रजानाथ तस्या नाशं ब्रवीहि मे ॥
पुरंदरेणैवमुक्तो ब्रह्मा प्राह दिवस्पतिम्
brahmovāca
sītākuṇḍaṃ prayāhīṃdra gaṃdhamādanaparvate ||
sītākuṇḍasya tīre tvaṃ iṣṭvā yāgaiḥ sadāśivam
||65||सीताकुण्डं प्रयाहींद्र गंधमादनपर्वते ॥
सीताकुण्डस्य तीरे त्वं इष्ट्वा यागैः सदाशिवम्
tasminsarasi ca snāyāḥ sarvapāpahare śubhe ||
tataḥ pūto bhaveśśakra bahmahatyāvimocitaḥ
||66||तस्मिन्सरसि च स्नायाः सर्वपापहरे शुभे ॥
ततः पूतो भवेश्शक्र बह्महत्याविमोचितः
devalokaṃ punaryāyāḥ sarvaduḥkhavivarjitaḥ ||
sarvapāpaharaṃ puṇyaṃ sītākuṇḍaṃ vimuktidam
||67||देवलोकं पुनर्यायाः सर्वदुःखविवर्जितः ॥
सर्वपापहरं पुण्यं सीताकुण्डं विमुक्तिदम्
mahāpātakasaṃghānāṃ nāśakaṃ paramāmṛtam ||
sarvaduḥkhapraśamanaṃ sarvadāridryanāśanam
||69||महापातकसंघानां नाशकं परमामृतम् ॥
सर्वदुःखप्रशमनं सर्वदारिद्र्यनाशनम्
dhanadhānyapradaṃ śuddhaṃ vaikuṇṭhādipadapradam ||
tasmāttatra kuruṣveṣṭiṃ sītāsarasi vṛtrahan
||69||धनधान्यप्रदं शुद्धं वैकुण्ठादिपदप्रदम् ॥
तस्मात्तत्र कुरुष्वेष्टिं सीतासरसि वृत्रहन्
ityuktaḥ surarājo'sau prayayau gaṃdhamādanam ||
prāpya sītāsaro viprāḥ snātveṣṭvā ca tadaṃtike
||70||इत्युक्तः सुरराजोऽसौ प्रययौ गंधमादनम् ॥
प्राप्य सीतासरो विप्राः स्नात्वेष्ट्वा च तदंतिके
prayayau svapurīṃ bhūyo brahmahatyāvimocitaḥ ||
evaṃ prabhāvaṃ tattīrthaṃ sītāyāḥ kuṇḍamuttamam
||71||प्रययौ स्वपुरीं भूयो ब्रह्महत्याविमोचितः ॥
एवं प्रभावं तत्तीर्थं सीतायाः कुण्डमुत्तमम्
rāghavapratyayārthaṃ hi praviśya hutavāhanam ||
saṃnidhau sarvadevānāṃ maithilī janakātmajā
||72||राघवप्रत्ययार्थं हि प्रविश्य हुतवाहनम् ॥
संनिधौ सर्वदेवानां मैथिली जनकात्मजा
vinirgatā punarvahneḥ sthitā sarvāṃgaśobhanā ||
nirmame lokarakṣārthaṃ svanāmnā tīrthamuttamam
||73||विनिर्गता पुनर्वह्नेः स्थिता सर्वांगशोभना ॥
निर्ममे लोकरक्षार्थं स्वनाम्ना तीर्थमुत्तमम्
tatra sasnau svayaṃ sītā tena sītāsaraḥ smṛtam ||
tatra yo mānavaḥ snāti sarvānkāmām̐llabheta saḥ
||74||तत्र सस्नौ स्वयं सीता तेन सीतासरः स्मृतम् ॥
तत्र यो मानवः स्नाति सर्वान्कामाँल्लभेत सः
tasminnupaspṛśya naro dvijeṃdrā dattvā ca dānāni pṛthagvidhāni ||
kṛtvā ca yajñānbahudakṣiṇābhirlokaṃ prayāyātparameśvarasya
||75||तस्मिन्नुपस्पृश्य नरो द्विजेंद्रा दत्त्वा च दानानि पृथग्विधानि ॥
कृत्वा च यज्ञान्बहुदक्षिणाभिर्लोकं प्रयायात्परमेश्वरस्य
yuṣmākamevaṃ prathitaṃ munīṃdrāḥ sītāsaro vaibhavametaduktam ||
śṛṇvanpaṭhanvai tadihaiva bhogānbhuktvā paratrāpi sukhaṃ labheta
||76||युष्माकमेवं प्रथितं मुनींद्राः सीतासरो वैभवमेतदुक्तम् ॥
शृण्वन्पठन्वै तदिहैव भोगान्भुक्त्वा परत्रापि सुखं लभेत
iti śrīskāṃde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ tṛtīyebrahmakhaṇḍe setumāhātmye sītāsaraḥpraśaṃsāyāmiṃdrabrahmahatyāvimokṣaṇanāmaikādaśo'dhyāyaḥ || 11 ||